του Γιώργου Μητραλιά

ΠΗΓΗ: www.contra-xreos.gr

Δυστυχώς, το τέλος του Μπερλουσκόνι δεν σημαίνει και το τέλος του είδους της (αστικής) πολιτικής που αυτός εφεύρε και εφάρμοσε. Και αυτό επειδή ο Μπερλουσκόνι φρόντισε να ιδρύσει μια ολάκερη παγκόσμια “σχολή” υπέρ-αντιδραστικών νεοφιλελεύθερων ακροδεξιών πολιτικών που ήδη κυβερνούν ή απειλούν να κυβερνήσουν σχεδόν την μισή ανθρωπότητα, φλερτάροντας με τον φασισμό όταν βέβαια δεν δηλώνουν οι ίδιοι φασίστες. Και φυσικά, και μόνον αυτό το “επίτευγμα” του Μπερλουσκόνι επαρκεί για να δικαιολογήσει τη διαπίστωση πολλών από τους σημερινούς εγκωμιαστές του ότι “σημάδεψε την ιστορία της χώρας και της εποχής του”. Μόνο που ξεχνούν να προσθέσουν ότι ο Μπερλουσκόνι “σημάδεψε την χώρα και την εποχή του” ακριβώς όπως την σημάδεψε πριν από αυτόν... και ο συμπατριώτης του Μπενίτο Μουσολίνι, με τον οποίο ο Σίλβιο αρεσκόταν εξάλλου να συγκρίνεται κατά προτίμηση τις μέρες που αναλάμβανε την πρωθυπουργία της Ιταλίας μετά από τους εκλογικούς του θριάμβους το 1994, 2001 και 2008…

Αθώος κομπασμός ενός απλού φανφαρόνου που είχε ροπή στα μεγάλα λόγια χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα; Βεβαίως και όχι, αν θυμηθούμε όχι μόνο ότι η σημερινή “μετα-φασίστρια” πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι είναι δημιούργημα του, αλλά και ότι ο Μπερλουσκόνι φρόντισε από την πρώτη μέρα της πολιτικής του σταδιοδρομίας να βγάλει από την μεταπολεμική αφάνεια τους επιγόνους του Μουσολίνι, πρώτα κάνοντας αντιπρόεδρο των κυβερνήσεων του τον ηγέτη τους Τζιανφράνκο Φίνι, και κατόπιν συγχωνεύοντας το κόμμα του με το κόμμα των φασιστών του Φίνι!

Ο Μπερλουσκόνι δεν περιορίστηκε όμως σε αυτή τη συστηματική “συνεργασία” του με τα πνευματικά τέκνα του Μουσολίνι. Έκανε κάτι πολύ πιο σημαντικό και συνάμα αφάνταστα επικίνδυνο: άλλαξε τόσο δραστικά ώστε να την κάνει αγνώριστη μια ολόκληρη χώρα και την κοινωνία της, την Ιταλία. Όπως γράφαμε τον περασμένο Σεπτέμβρη, σχολιάζοντας τις ιταλικές εκλογές που είδαν την Μελόνι να θριαμβεύει, “ο μπερλουσκονισμός, αυτό το μείγμα νεοφιλελεύθερου κυνισμού, νεοπλουτίστικης χυδαιότητας, ακραίου ρατσισμού, επιθετικού σεξισμού, καθώς και ωμού αμοραλισμού προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί καταστροφές καθώς άπλωσε τις ρίζες του στην ιταλική κοινωνία και κυλάει πια μέσα στις φλέβες της”.(1)

‘Όμως, η ιστορική σημασία και η ακραία επικινδυνότητα του Μπερλουσκόνι έγκειται κυρίως, στο γεγονός ότι δεν περιόρισε την απήχηση της δράσης του στη χώρα του, αλλά της προσέδωσε ενσυνείδητα διεθνείς διαστάσεις. Ακριβώς όπως στη δεκαετία του 1980, η Θάτσερ εγκαινίασε και “νομιμοποίησε” με το παράδειγμα της τις αντικοινωνικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που εφάρμοσαν στη συνέχεια αναρίθμητοι μιμητές της σε όλο το κόσμο, έτσι και ο Μπερλουσκόνι, στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα, “εφεύρε”, εγκαινίασε και “νομιμοποίησε” με το (νικηφόρο) παράδειγμα του ακραίες αντεργατικές και συνάμα υπερ-αντιδραστικές και σκοταδιστικές πολιτικές -αλλά και συμπεριφορές-, που θα ήταν περίπου αδιανόητες πριν από αυτόν αλλά που εφαρμόζονται σήμερα από δεκάδες μικρούς και μεγάλους μιμητές του σε όλο τον κόσμο! Μάλιστα, η διάδοση του ελευθεριοκτόνου μπερλουσκονικού πολιτικού μοντέλου είναι πια τόσο μεγάλη και το ρίζωμα του ακόμα και στις μητροπόλεις του διεθνούς καπιταλισμού τόσο πασιφανές, ώστε να μπορούμε να πούμε πως συνιστά την πιο μεγάλη και άμεση πολιτική απειλή για την ανθρωπότητα. Να λοιπόν τι γράφαμε σχετικά πριν από εννιά μήνες σε άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο “Προς την Φαιά Διεθνή της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ακροδεξιάς;” : “Η Ινδία του Μόντι, η Ρωσία του Πούτιν, η Βραζιλία του Μπολσονάρο, η Ουγγαρία του Όρμπαν, και σε λίγο η Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι και ίσως οι Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ ΙΙ, ο πίνακας δεν είναι εξονυχιστικός αλλά δίνει πάντως μιαν ιδέα για τη σοβαρότητα της απειλής που πλανάται πια πάνω από την ανθρωπότητα. Αν και δεν είναι όλοι τους δηλωμένοι νοσταλγοί ή “κληρονόμοι” του φασισμού και του ναζισμού του μεσοπολέμου, αυτούς τους ηγέτες τους ενώνει ο ρατσισμός τους, η ξενοφοβία τους, ο αυταρχισμός τους, η ισλαμοφοβία και ο αντισημιτισμός τους, η ανοιχτή απόρριψη τους της (αστικής) κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο μισογυνισμός τους, η λατρεία τους των ορυκτών καυσίμων και ο κλιματοσκεπτικισμός τους, ο μιλιταρισμός τους, η περιφρόνηση τους για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, η αστυνομική αντίληψη τους για την ιστορία και η συνωμοσιολογία τους, το μίσος τους για την κοινότητα LGBTQ, ο σκοταδισμός και η παθολογική προσκόλληση τους στο τρίπτυχο “Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια” (2)

Φυσικά, δεν είναι διόλου τυχαίο ούτε ότι όλοι αυτοί δήλωναν πάντα στενοί φίλοι, σύμμαχοι και θαυμαστές του Μπερλουσκόνι, ούτε ότι συναγωνίζονται σήμερα σε παραληρηματικά εγκώμια στο νεκρό ίνδαλμα και πολιτικό πρότυπο τους. Στο -συχνά δολοφονικό- μίσος που τρέφουν, όπως και πολλοί άλλοι όμοιοι τους, ενάντια στο εργατικό κίνημα, στους μετανάστες, στις κάθε λογής εθνικές, σεξουαλικές και άλλες μειονότητες, στους “διαφορετικούς” και φυσικά και πριν απ’όλα στις γυναίκες, θα προσθέταμε και κάτι ακόμα που τους ενώνει και αποτελεί εντελώς προσωπική συμβολή του εκλιπόντος Σίλβιο Μπερλουσκόνι: μια ιδιαίτερη “αισθητική” προτίμηση που συνδυάζει την άκρατη χυδαιότητα με την αλήτικη συμπεριφορά, την φαλλοκρατική επιδειξιομανία με τον πιο αρχέγονο μισογυνισμό! Και όλα αυτά καλλιεργώντας και προπαγανδίζοντας απροσχημάτιστα τη βία και τη λατρεία της βίας, που μονοπωλούν ελέω Θεού οι λίγοι “εκλεκτοί”, που είναι αυτοί οι ίδιοι, για να καθυποτάξουν και να συντρίψουν όλες και όλους εκείνους στην Ευρώπη, στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο, που επιμένουν να υπερασπίζονται και να διεκδικούν κάποιες στοιχειώδεις ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα…

Συμπερασματικά, ο Μπερλουσκόνι μας άφησε αλλά η κληρονομιά του που παραμένει περισσότερο επίφοβη από ποτέ, δεν μας αφήνει να χαρούμε όσο θα θέλαμε τη χαρμόσυνη είδηση της απώλειας του!

Σημειώσεις

Βλέπε “Οι Ιταλοί μετα-φασίστες στην εξουσία - Η επιστροφή της Ευρώπης στους παλιούς δαίμονες της του μεσοπολέμου !”: https://www.contra-xreos.gr/arthra/3015-i-epistrofi-tis-eyropis-stoys-palioys-daimones-tis-toy-mesopolemoy

https://www.contra-xreos.gr/arthra/3005-pros-tin-faia-diethni-tis-eyropaikis-kai-pagkosmias-akrodeksias

πηγη: kommon.gr

Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες στην έρμη πατρίδα μας είναι (μια ακόμα) κορύφωση ενός από τους πιο χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που βιώσαμε ποτέ.

Θέμης Τζήμας

Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες στην έρμη πατρίδα μας είναι (μια ακόμα) κορύφωση ενός από τους πιο χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που βιώσαμε ποτέ. Με πρωταγωνίστρια τη ΝΔ και με κομπάρσους τα πολιτικά πτώματα που λέγονται ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, όποτε η επικαιρότητα υπάρχει περίπτωση να εκπλήξει ακόμα και το πλέον «εκ-μιθριδατισμένο» στη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού και στην οργανωμένη μαφιόζικη-παρακρατική λειτουργία κοινό, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης έρχονται μαζί με την πρώην κυβέρνηση να εφεύρουν μια «επικαιρότητα».

Μετά το σόου με τους φόρους (στο οποίο πρωταγωνίστησαν τα τραγελαφικά πρόσωπα, τα οποία στεγάζουν το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ στις τάξεις τους και μάλιστα ως στελέχη πρώτης γραμμής), η εσωτερική ειδησεογραφία κινήθηκε πάνω σε δύο πραγματικά ζητήματα: το ένα ήταν οι αποδείξεις κατάρρευσης του ΕΣΥ, μέσα από τα απανωτά περιστατικά αποτυχίας του ΕΚΑΒ να πραγματοποιήσει διακομιδές εγκαίρως. Πρόκειται για την κατάληξη μιας μακράς πορείας απαξίωσης του ΕΣΥ και ιδιωτικοποίησης της υγείας την οποία είχε ξεκινήσει (ποιος άλλος) ο πατήρ Μητσοτάκης και η οποία εντάθηκε εν μέσω μνημονίων με το κλείσιμο αναγκαίων νοσοκομειακών μονάδων, ιδίως σε δυσπρόσιτες περιοχές, με την απαξίωση του ιατρικού και νοσηλευτικού επαγγέλματος στομ δημόσιο τομέα, με γιγαντιαίες απάτες και με πολλούς άλλους τρόπους. Ο αριθμός των θυμάτων αυτής της πολιτικής είναι αδύνατο να καταμετρηθεί. Γνωρίζουμε ότι μόνο μέσα στην πανδημία υπήρξε τρομακτική αποτυχία της κυβέρνησης, με βάση τον αριθμό των θυμάτων ως προς τον πληθυσμό, όπως και ότι τα εν γένει θύματα από την απαξίωση του ΕΣΥ μετριούνται σε χιλιάδες.

Έπειτα ήρθε το ελληνικό «Σουσουρλούκ». Ολιγάρχες-μαφιόζοι-οργανωμένοι οπαδοί-καταδικασμένοι για δολοφονίες (οι οποίοι προσλαμβάνονται στον δήμο του οποίου την δημουική αρχή έχει «αγοράσει» ο πρόεδρος του Ολυμπιακού) αποπκαλύπτεται ότι βρίσκονται μαζί στα θωρακισμένα τους αμάξια, στις μπίζνες, στη ζωή και στο θάνατο. Μόνο που μέσα σε όλα αυτά ένας δημοσιογράφος (ή εκδότης ή πείτε τον όπως θέλετε) καταγγέλλει ότι ο συντονιστής αυτού του βρωμερού και αηδιαστικού κυκλώματος είναι ο πρώην νούμερο 2 στο Μαξίμου και ανιψιός του κου Μητσοτάκη. Ο αρχικοριός των υποκλοπών. Δεν έχει σημασία ποιος είναι αυτός που τα καταγγέλλει και αν τον συμπαθούμε. Ούτως ή άλλως, εμείς είμαστε σταθερά με το τεκμήριο της αθωότητας. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο καταγγελλόμενος κ. Δημητριάδης και ο συγκαταγγελλόμενος κ. Μητσοτάκης όλως περιέργως δεν μηνύουν τον Στέφανο Χίο και επιπλέον η δικαιοσύνη κάνει ότι εκτός από τυφλή είναι και κουφή.

Μόλις λοιπόν υπάρχει κίνδυνος να «λερώσει» η εικόνα του καλόβολου, φιλεύσπλαχνου, ευαίσθητου TikToker που διεκδικεί να ξαναγίνει πρωθυπουργός, ο ίδιος και οι συν αυτώ βάζουν φωτιά στη Δυτική Θράκη, ζητώντας από Έλληνες βουλευτές να δηλώσουν ότι όντως νιώθουν Έλληνες, ενθυμούμενοι ξαφνικά τον ρόλο του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή. Φυσικά ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης μάλλον δεν θα θυμάται τις προνομιακές σχέσεις της οικογένειάς του και ιδιαίτερα του πατέρα του και της αδερφής του με την Άγκυρα. Τις σχέσεις της κυβέρνησής του με τον κ. Κοτς και με άλλους μεγάλους Τούρκους επιχειρηματίες. Κάποιες ύποπτες Ελληνοποιήσεις Τούρκων, ακόμα και μαφιόζων. Το πώς διαχρονικά το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής υποστήριζε εκλογικώς το κόμμα του, ιδίως όταν κάποιος Μητσοτάκης ήταν επικεφαλής.

Κυρίως όμως, κάθε έννοια εθνικής ευθύνης πάει περίπατο. Είναι η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός δίνει τη Δυτική Θράκη στο πιάτο του Ερντογάν, μετατρέποντας τη μουσουλμανική μειονότητα σε επίδικο κομματικό και έτσι παίζοντας απολύτως συνειδητώς το παιχνίδι της Άγκυρας. Διαλαλεί σε όλη τη διεθνή κοινότητα ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα με τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης, είτε γιατί αυτή είναι ενεργούμενο της Άγκυρας, είτε γιατί, ενώ δεν είναι, υφίσταται διακρίσεις από τον πρώην και ίσως επόμενο πρωθυπουργό, καθώς καλεί μέλη της και μάλιστα εκλεγμένους βουλευτές να επιβεβαιώσουν ότι νιώθουν Έλληνες. Πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση (από όσο θυμόμαστε) έχουμε καμπάνια από το πλειοψηφούν κόμμα στη Βουλή με την οποία αμφισβητείται το υποκειμενικό αίσθημα ελληνικότητας, Ελλήνων βουλευτών. Μάλιστα δεν έχει πρόβλημα να αποκαλύψει ακόμα και ότι παρακολουθούσαν τους εν λόγω βουλευτές οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες. Το μόνο που μένει για να ανάψει πυρκαγιά είναι μια τυχαία ή προβοκατόρικη επίθεση εναντίον κάποιων ανθρώπων της μειονότητας. Είναι δε εντυπωσιακό το εξής: η ΝΔ βγήκε δεύτερη σε μία, μόνο σε μία, εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Δεν κινδυνεύει ούτε καν η αυτοδυναμία της. Ωστόσο, ο καθεστωτισμός της είναι τέτοιος, ώστε προτιμά να ναρκοθετήσει την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, παρά να δεχτεί την εν λόγω ήττα της, παρότι φυσικά τελεί εν γνώσει όλων το γεγονός ότι το τουρκικό προξενείο προφανώς «κάνει παιχνίδια» στη Δυτική Θράκη, όχι σήμερα αλλά διαχρονικά. Παιχνίδια τα οποία χάρη στη ΝΔ, μόνο μεγαλύτερα και χειρότερα θα γίνουν.

πηγη: kosmodromio.gr

 Ο αχυράνθρωπος των εφοπλιστών στην θέση του Γ.Γ της ΠΝΟ, φοβικός, έντρομος, ανασφαλής και αλαζόνας επιχειρεί και δίνει συνέχεια στην αντιπαράθεσή του με την ΠΕΝΕΝ χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτόν την ομάδα του που δείχνει υποταγή και πίστη σε αυτόν.

Τι είναι το νεότερο που κατασκεύασε μέσα στην ταραχή του για να μας αποδώσει;

Ότι η ΠΕΝΕΝ στήριξε τον Χαλά….!!!!

Θα μπορούσαμε να του αραδιάσουμε δεκάδες ανακοινώσεις και καταγγελίες αλλά και τα πρακτικά συνεδριάσεων της Διοίκησης, των Γενικών Συμβουλίων και Συνεδρίων που αποδεικνύουν την φαιδρότητα της αρρωστημένης έμπνευσής του…

Επίσης θα μπορούσαμε να του παραθέσουμε κάμποσες κοινές ανακοινώσεις που συνυπέγραψαν πριν την αλλαγή της ηγεσίας από κοινού τα 13 Σωματεία.

Δεν αξίζει όμως τον κόπο αφού εδώ ταιριάζει η λαϊκή παροιμία «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει»

Αντίθετα με τις κραυγαλέες ανοησίες και μπαρούφες του, εκείνο το οποίο προσπαθεί να συγκαλύψει με αυτά είναι το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο ίδιος αποτελεί προσωπική επιλογή του Γ. Χαλά, ότι είναι αυτός που τον πήρε από το χέρι και τον γυρόφερνε στα εφοπλιστικά σαλόνια, είναι αυτός που του έκανε δημόσιες σχέσεις (ΥΕΝ – κυβέρνηση κ.λπ), είναι αυτός που εισηγήθηκε να γίνει αποδεκτός από τους μεγαλοεφοπλιστές και τις οργανώσεις τους, είναι αυτός που πρόσφερε απλόχερη και γενναιόδωρη βοήθεια στις εκλογές της ΠΕΠΕΝ και τόσα άλλα ακόμη…..

Ο Μ. Τσικαλάκης σε ανταπόδοση λειτούργησε ως φερέφωνό του, ήταν πάντα και παντού το δεξί του χέρι, τόσο στο προσκήνιο όσο και στο παρασκήνιο.

Αφού λοιπόν απέκτησε και την αποδοχή εφοπλιστών – κυβέρνησης – ΥΕΝ, τότε με παρότρυνση των ίδιων αυτών στράφηκε εναντίον του και αποδέχτηκε την γραμμή τους για την κατάργησή της ΣΣΕ στην ποντοπόρο Ναυτιλία!

Το δούναι και λαβείν σε όλο του το μεγαλείο….

Αναφορικά με την επαναλαμβανόμενη αναφορά που βγάζει στην σέντρα τις Διοικήσεις των τριών Σωματείων ΠΕΜΕΝ - Στέφενσων – ΠΕΕΜΑΓΕΝ υπερθεματίζοντας την σοβαρότητα, την εκτίμηση και την εποικοδομητική στάση τους…., για αυτό θα ασχοληθούμε όταν και όποτε επιλέξουμε εμείς…

Προς το παρόν θα θυμίσουμε (προσεχώς θα δημοσιεύσουμε όλες τις ανακοινώσεις των μεν και των δε) πριν 3 χρόνια ο εκλεκτός των εφοπλιστών κατηγορούσε αυτές τις δυνάμεις ότι αποτελούν το δεκανίκι του Χαλά και έφθασαν στο απίστευτο σημείο ο Τσικαλάκης και η ομάδα του να χαρακτηρίζει εγκληματικές τις Διοικήσεις των 3 Σωματείων και αυτοί από την πλευρά τους να τον αποκαλούν συνδικαλιστική μαφία.

Ας απαντήσει ο ίδιος πώς χθες αυτοί ήταν εγκληματική οργάνωση και σήμερα τους έχει κορώνα στο κεφάλι του και εκθειάζει τις περγαμηνές τους!!   

Τέλος αναφορικά με το τελευταίο Ναυτικό Συνέδριο μέσα στην σύγχυσή του προσπαθεί να κάνει το άσπρο – μαύρο χρεώνοντας στην ΠΕΝΕΝ ευθύνες για την μη συμμετοχή της ξεχνώντας τεχνηέντως ότι ήταν εκλογικό το συνέδριο με σκοπό την δική του αποκλειστικά εκλογή (η πρόταση της ΠΕΝΕΝ είχε δημόσια απορριφθεί από τις δυνάμεις των 3 Σωματείων) και κατά συνέπεια αυτό είχε τυπικό χαρακτήρα της καθαίρεσης του πρώην Γ.Γ που είχε ομόφωνα συνομολογηθεί και της εκλογής νέου, διαδικασία στην οποία με κανένα τρόπο δεν συναινούσε στην βάση ότι αυτό ήταν νόθο και κατασκευασμένο. 

Για την ΠΕΝΕΝ η πάλη κατά του εργοδοτικού – ξεπουλημένου συνδικαλισμού θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί στην γραμμή για την ανάδειξη, την προβολή, την αγωνιστική διεκδίκηση λύσεων στα συσσωρευμένα και οξυμένα Ναυτεργατικά προβλήματα! Κόντρα στην στρατηγική κυβέρνησης και εφοπλιστών!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Μέλη μας καταγγέλλουν τους Χρήστο Βιτουλαδίτη – Θεόδωρο Χρυσικόπουλο που τους κατέστησαν επαγγελματικά ανενεργούς!

Παραθέτουμε επιστολή που μας έστειλαν μέλη της ΠΕΝΕΝ που περιλαμβάνονται στην κατάπτυστη λίστα που δημοσιοποίησαν τα παραπάνω άτομα και στην οποία ψευδώς και συκοφαντικά φέρονται ως ανενεργά στο Ναυτικό επάγγελμα!

Η επιστολή εξουσιοδότηση

«Πληροφορηθήκαμε από την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ ότι οι (Βιτουλαδίτης Χρήστος και Χρυσικόπουλος Θεόδωρος, μέλη της ΠΕΝΕΝ) κατέθεσαν Λίστα ονομάτων σε συνδικαλιστικές ενώσεις  και δημόσιες υπηρεσίες, στην οποία  συμπεριλαμβάνονται και τα δικά μας.

Στην επίμαχη  λίστα η οποία εκτός από το ονοματεπώνυμο μας και τον αριθμό  του ΜΕΘ μας (Μητρώο Εργάτη Θάλασσας) περιλαμβάνει  αύξοντες αριθμούς και αριθμούς καταλόγου τα οποία παραπέμπουν ενδεχομένως σε έλεγχο από κάποια υπηρεσία και σε αυτή φερόμαστε ως ανενεργοί στο Ναυτικό επάγγελμα!

Αυτή η κατηγορία είναι ψευδής συκοφαντική και κατασκευασμένη.  

Κατόπιν τούτου εξουσιοδοτούμε την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ να πράξει όλες τις νόμιμες ενέργειες για την διαφύλαξη των προσωπικών μας δεδομένων καθώς επίσης να κινήσει κάθε διαδικασία εναντίον των ατόμων που συκοφαντικά και ψευδώς χρησιμοποιούν για προσωπικό όφελος τα στοιχεία μας και την Ναυτική μας ιδιότητα.»