Η παχυσαρκία μπορεί να αλλάξει τον εγκέφαλο με τρόπους που εμποδίζουν την απώλεια βάρους.

Ο εγκέφαλος των παχύσαρκων ανθρώπων σταματά να ανταποκρίνεται σε σήματα που τους βοηθούν να αισθάνονται χορτάτοι μετά την κατανάλωση συγκεκριμένων θρεπτικών συστατικών, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει μόνιμα την ικανότητα του εγκεφάλου να επεξεργάζεται σήματα που προκαλούν στους ανθρώπους αίσθημα ικανοποίησης και κορεσμού μετά την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε σάκχαρα και λιπαρά, υποστηρίζει η μελέτη.

Όταν ένα άτομο τρώει, το έντερο μεταδίδει στον εγκέφαλό του σήματα που γνωστοποιούν την παρουσία θρεπτικών συστατικών. Πρόκειται για μια διαδικασία που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι είναι ζωτικής σημασίας για τη ρύθμιση της διατροφικής συμπεριφοράς.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στα παχύσαρκα άτομα, η ικανότητα του εγκεφάλου να ανταποκρίνεται σε αυτά τα σήματα είναι μειωμένη κατά πολύ.

Οι ερευνητές εξέτασαν πώς ανταποκρίνεται ο εγκέφαλος σε δύο είδη θρεπτικών συστατικών -σάκχαρα και λίπη- σε άτομα με δείκτη μάζας σώματος 25 ή λιγότερο, που θεωρείται υγιές βάρος, και σε άτομα με ΔΜΣ 30 και πάνω, που θεωρούνται παχύσαρκοι.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν σωλήνες σίτισης για να στείλουν σάκχαρα ή λίπη απευθείας στο στομάχι των συμμετεχόντων και στη συνέχεια εξέτασαν με λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (fMRI) τις χημικές αποκρίσεις του εγκεφάλου σε αυτά τα τρόφιμα στον εγκέφαλο.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι στα άτομα με χαμηλότερο ΔΜΣ, οι εγχύσεις σακχάρων και λιπών προκάλεσαν μειωμένη δραστηριότητα σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη ρύθμιση της πείνας. Στους παχύσαρκους όμως δεν εντόπισαν καμία απόκριση του εγκεφάλου σε αυτά τα θρεπτικά συστατικά.

«Αυτό ήταν εκπληκτικό», δήλωσε η ανώτερη συγγραφέας της μελέτης Mireille Serlie, καθηγήτρια γαστρεντερολογίας, ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού στην Ιατρική Σχολή του Yale.

«Πιστεύαμε ότι θα υπήρχαν διαφορετικές αντιδράσεις στους αδύνατους ανθρώπους και στα άτομα με παχυσαρκία, αλλά δεν περιμέναμε αυτή την απουσία αλλαγών στην εγκεφαλική δραστηριότητα στα άτομα με παχυσαρκία», είπε.

Ακόμη και μετά την απώλεια βάρους, τα εγκεφαλικά σήματα πληρότητας και κορεσμού δεν επέστρεψαν

Για να δουν εάν είναι δυνατό να αντιστραφεί αυτή η έλλειψη εγκεφαλικής απόκρισης σε άτομα με παχυσαρκία, οι ερευνητές ζήτησαν από τους παχύσαρκους συμμετέχοντες στη μελέτη, να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους για 12 εβδομάδες. Ακόμη και σε αυτούς που έχασαν τουλάχιστον το 10% του σωματικού τους βάρους, η έλλειψη ανταπόκρισης του εγκεφάλου στα σάκχαρα και τα λίπη παρέμεινε σταθερή.

Ένα πλεονέκτημα της μελέτης είναι ότι οι επιστήμονες ενέχυσαν τα θρεπτικά συστατικά απευθείας στο στομάχι, αποφεύγοντας την πιθανότητα οι αντιδράσεις του εγκεφάλου να επηρεάζονται από τη γεύση των τροφών, λέει ο Samuel Klein, καθηγητής και διευθυντής του Κέντρου Ανθρώπινης Διατροφής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στα προσλαμβανόμενα θρεπτικά συστατικά σε άτομα με παχυσαρκία, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην υψηλή πρόσληψη θερμίδων που προκαλεί παχυσαρκία και στην ανάκτηση βάρους μετά από απώλεια βάρους που προκαλείται από τη διατροφή», λέει ο Δρ. Klein.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Nature Metabolism.

Πηγή: onmed.gr

Στις Ιστορίες του Ηροδότου για τους Μερμνάδες, τη δυναστεία που κυβέρνησε τη Λυδία από το 717 μέχρι το 546 π.Χ., μαθαίνουμε ότι ο διάσημος κιθαρωδός Αρίoνας έπεσε θύμα ληστείας, καθώς επέστρεφε εν πλω από τον Τάραντα, όπου είχε κερδίσει πλούσια βραβεία σε ένα μουσικό διαγωνισμό. Σαν τους σημερινούς πρόσφυγες ο Αρίoνας βρέθηκε αντιμέτωπος με δυο επιλογές: είτε να αποδεχθεί τον βέβαιο θάνατό του στην ξηρά ή να δοκιμάσει την τελευταία του ελπίδα στη θάλασσα όπου θα τον εγκατέλειπαν μεσοπέλαγα οι ληστές. Επιλέγοντας τη λύση της θάλασσας ο Αρίoνας άρχισε να παίζει την κιθάρα του στέλνοντας μήνυμα στον θεό Απόλλωνα να τον βοηθήσει. Ήταν ίσως το πρώτο «σήμα κινδύνου» που εξέπεμψε ένας ναυαγός στη Μεσόγειο. Ο Απόλλωνας ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμα (distress call) και οργάνωσε αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε επιχείρηση έρευνας και διάσωσης. Με εντολή του ένα δελφίνι έσπευσε στην περιοχή και έσωσε τον Αρίoνα, μεταφέροντάς τον στο ακρωτήριο Ταίναρο, το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας και ολόκληρων των Βαλκανίων.

Σήμερα το συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο όπου βρήκε καταφύγιο ο Αρίoνας χωρίζει κυριολεκτικά δυο διαφορετικούς κόσμους. Στα διεθνή ύδατα, ανατολικά και νότια του ακρωτηρίου, τεράστια δεξαμενόπλοια μεταγγίζουν μεταξύ τους ρωσικό πετρέλαιο επιτρέποντας στον Πούτιν να συνεχίζει τον ιμπεριαλιστικό του πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας. Η περιοχή παρακολουθείται λοιπόν όσο ελάχιστα θαλάσσια σημεία του πλανήτη. Λίγα ναυτικά μίλια ανατολικά του ακρωτηρίου όμως βρήκαν τραγικό θάνατο εκατοντάδες άνθρωποι που επέβαιναν σε ένα αλιευτικό σκάφος χωρίς κανένας να τους προσφέρει έγκαιρα βοήθεια. Το διάδοχο σχήμα του θεού Απόλλωνα, δηλαδή το ελληνικό κράτος, φέρεται να αδιαφόρησε για τις πληροφορίες που λάμβανε από πολλές διαφορετικές πηγές για τον άμεσο κίνδυνο. Παρά το γεγονός λοιπόν ότι διέθετε πολύ πιο σύγχρονα μέσα (από τα δελφίνια) έγινε συνένοχο σε μια από τις χειρότερες ναυτικές τραγωδίες της σύγχρονης εποχής.

Στην αρχαία Ελλάδα η ιστορία του Αρίoνα συμβόλιζε την απόλυτη προτεραιότητα κάθε ναυτικού λαού: να σώζει τους ανθρώπους που κινδυνεύουν στη θάλασσα. Η παράδοση αυτή μάλιστα επεκτεινόταν και σε περιόδους πολέμου. Όπως ανέφερε το 1924 ο Αμερικανός στρατιωτικός ιατρός Ουίλιαμ Λικ Μαν στο βιβλίο του Medical Tactics in Naval Warfare (Iατρικές τακτικές στις ναυτικές εχθροπραξίες) πιστεύεται ότι στην αρχαία Ελλάδα οι ναυτικοί στόλοι συνοδεύονταν από ένα πλοίο που ονομαζόταν «Θεραπεία». Το πλοίο αναλάμβανε να προσφέρει βοήθεια, να περιποιείται και να μεταφέρει τραυματίες και ασθενείς που βρίσκονταν στη θάλασσα. Την ίδια πρακτική πιστεύεται ότι ακολούθησαν και οι αρχαίοι Ρωμαίοι με το βοηθητικό σκάφος Aesculapius – από τη λατινική γραφή του Ασκληπιού. Τα συγκεκριμένα πλοία είναι ό,τι πλησιέστερο υπάρχει σήμερα σε πλωτά νοσοκομεία και διασωστικά σκάφη, ενώ σύμφωνα με τη διεθνολόγο Άλμπα Γκρέμπι αποτέλεσαν την απαρχή των κρατικών ενεργειών που ονομάζουμε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.

Την περιπέτεια του Αρίoνα, που περιγράφει ο Ηρόδοτος, μετέδωσαν και ανάπτυξαν πολλοί συγγραφείς, όπως ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς, ενώ στην αρχαία ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία συναντάμε πολλές σχεδόν πανομοιότυπες ιστορίες: Ο Μελικέρτης και η μητέρα του, Ινώ, διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην Κόρινθο, ενώ ο γιος του Ποσειδώνα, Τάραντας, διασώθηκε και αυτός από ένα δελφίνι που ξεκίνησε από το ακρωτήριο Ταίναρο για να φτάσει μέχρι την Απουλία στη Νότια Ιταλία.

Φανταστείτε πόσο τραγικές θα ήταν αυτές οι ιστορίες αν ο θεός Απόλλωνας είχε κρίνει τότε ότι η Απουλία βρίσκεται έξω από την περιοχή έρευνας και διάσωσης (SAR) των θεών του Ολύμπου ή ακόμη χειρότερα αν έστελνε τα δελφίνια του να επαναπροωθήσουν (pushback) τους ναυαγούς σε πιο βαθιά νερά.

Σήμερα προβεβλημένα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο Κώστας Κυρανάκης, και μεγαλοστελέχη μιντιακών αυτοκρατοριών εφοπλιστών, όπως ο Γιάννης Πρετεντέρης, ισχυρίζονται ψευδώς ότι «η Ελληνική Πολιτεία δεν είχε υποχρέωση να ασχοληθεί με ένα περιστατικό που αφορά και τη Λιβύη και την Ιταλία», αποκρύπτοντας ότι το ναυάγιο σημειώθηκε εντός της ζώνης έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας. Η θέση αυτή είναι πρωτίστως απάνθρωπη, αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί και τα γεωγραφικά όρια δικαιοδοσίας ή κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας (στην περίπτωση της Ελλάδας το SAR ταυτίζεται με το FIR Αθηνών) με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για προσπάθειες αμφισβήτησής τους από γειτονικές χώρες.

Στις Ιστορίες του Ηροδότου, ο τύραννος Περίανδρος, όταν πληροφορήθηκε το περιστατικό προχώρησε σε δυο άκρως συμβολικές κινήσεις: συνέλαβε και σταύρωσε όσους ευθύνονταν για το γεγονός ότι ο Αρίoνας βρέθηκε στη θάλασσα και κατασκεύασε ένα μνημείο για να τιμήσει το δελφίνι, ουσιαστικά δηλαδή όλους τους διασώστες των θαλασσών.

Σήμερα οι διασώστες στοχοποιούνται από στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη και από νεοφασιστικά στοιχεία που τους ταυτίζουν με τους διακινητές, ενώ ακόμη και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποφεύγει να τους συναντήσει υπακούοντας στην ακροδεξιά αυλή της. Τα πτώματα του Αρίονα, του Τάραντα, του Μελικέρτη και της μητέρας του θα ξεβραστούν σύντομα σε κάποια παραλία της Πελοποννήσου, όπου αρκετοί αδιάφοροι παραθεριστές θα εξαργυρώσουν τη φρίκη τους με κάποιο προεκλογικό επίδομα των 20 ευρώ.

Είναι φαίνεται η τραγωδία μιας χώρας που μαθαίνει στο σχολείο να αμφισβητεί τις θεωρίες του Φαλμεράιερ, αλλά με κάθε ευκαιρία προσπαθεί να αποδείξει την ασυνέχεια με τα θετικά χαρακτηριστικά των αρχαίων προγόνων της.

Πηγή: efsyn.gr

Πηγή: kommon.gr

▸ «Ψηφίστε μας για τη… σταθερότητα του συστήματος»

Ολο και πιο χαμηλά θέτει τον πήχη ο ΣΥΡΙΖΑ στην προσπάθειά του να παραμείνει ο βασικός εκφραστής του λεγόμενου «προοδευτικού πόλου» του δικομματισμού. Η ματαίωση της τηλεμαχίας και η αλλαγή της εκλογικής ατζέντας μετά την τραγωδία στην Πύλο δημιουργούν νέα δεδομένα και κάνουν το εκλογικό τοπίο ακόμα πιο ρευστό, με τον ΣΥΡΙΖΑ να επιδίδεται σε «ασκήσεις ισορροπίας». Ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στην Καλαμάτα, τόνισε κατ’ επανάληψη ότι αυτό που ήθελε τη συγκεκριμένη στιγμή δεν ήταν η απόδοση ευθυνών αλλά απαντήσεις στο γιατί δεν σώθηκαν αυτοί οι άνθρωποι. Στο πλαίσιο της «μάχης του κέντρου» με το ΠΑΣΟΚ, ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να δίνει διαπιστευτήρια υπευθυνότητας, τονίζοντας ότι το πρόγραμμά του περιλαμβάνει την υποβολή νέου μεσοπρόθεσμού προγράμματος στις Βρυξέλλες, το οποίο «θα περιλαμβάνει και τις δαπάνες, προφανώς λαμβάνοντας υπόψιν τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που θα ισχύουν για κάθε χώρα». Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Ζάππειο, κατηγόρησε τη ΝΔ ότι τα μέτρα που προτείνει παραμένουν ακοστολόγητα και πως δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος στο Πρόγραμμα Σταθερότητας. «Δεν έχουμε πλέον καμία αμφιβολία για ποιόν λόγο η ΝΔ αρνήθηκε την από κοινού κοστολόγηση που προτείναμε και κατόπιν τον δημόσιο διάλογο», σημείωσε

Με αυτό τον τρόπο, ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας ναρκοθετεί και τα όρια της αντιπολίτευσης που θα ασκήσει, χωρίς να αμφισβητεί τις «κόκκινες γραμμές» του συμφώνου σταθερότητας, των προαπαιτούμενων του συμφώνου ανάπτυξης και της επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων. Ο Α. Τσίπρας έθεσε το εξής ερώτημα ενόψει της κάλπης της 25ης Ιουνίου: «Θέλουμε την επόμενη ημέρα μια παντοδύναμη, αλαζονική, ανεξέλεγκτη κυβέρνηση που θα λειτουργεί ως καθεστώς κομματικής και οικογενειακής εξουσίας ή θέλουμε μια ζωντανή και υγιή δημοκρατία;»

Το νέο προεκλογικό αφήγημα αποτελεί μια χλωμή παραλλαγή της γραμμής «να φύγει ο Μητσοτάκης» της 21ης Μαϊου. «Σε κάθε περίπτωση, είναι ζήτημα σταθερότητας του πολιτικού συστήματος και υγείας της δημοκρατίας» επισημαίνει ο Α. Τσίπρας, στέλνοντας ουσιαστικά μήνυμα ενσωμάτωσης της λαϊκής διαμαρτυρίας και των αναπόφευκτων κοινωνικών εκρήξεων σε θεσμικό πλαίσιο, μέσω της διατήρησης του ΣΥΡΙΖΑ ως κύριας «εναλλακτικής λύσης». Μάλιστα, έφτασε να υποστηρίξει πως «με δεδομένο ότι ψηφίζουμε με ενισχυμένη αναλογική, κάθε ψήφος προοδευτικού πολίτη που θα κατευθυνθεί οπουδήποτε αλλού εκτός από την κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ, αντικειμενικά ευνοεί, εξυπηρετεί τον σχεδιασμό της ΝΔ και του κυρίου Μητσοτάκη»!

Το εκβιαστικό δίλημμα που θέτει είναι προκλητικό, ξεπερασμένο και διάτρητο. Προκλητικό γιατί ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έστρωσε τον δρόμο στην κυριαρχία της δεξιάς αλλά και στη νεκρανάσταση του ΠΑΣΟΚ, μέσω της επικράτησης του δόγματος «δεν υπάρχει εναλλακτική». Επιπλέον δείχνει ότι κύριος εκλογικός στόχος της Κουμουνδούρου είναι ο κανιβαλισμός των ψήφων της αριστεράς και όχι η αποδυνάμωση της ΝΔ. Το δίλημμα είναι διάτρητο γιατί στις κάλπες στις 25 Ιουνίου κρίνεται ποια μαχητική αντιπολίτευση θα έχουμε και όχι ποια μορφή δικομματισμού και αναπαλαίωσης της σοσιαλδημοκρατίας θα επικρατήσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει ότι «είναι και θα παραμείνει κόμμα εξουσίας και όχι διαμαρτυρίας», ωστόσο, μετά την πανωλεθρία και τον ενταφιασμό της «προοδευτικής διακυβέρνησης», η πρόσδεση σε έναν δεξιόστροφο θεσμικό κυβερνητισμό δεν έχει την ίδια απήχηση στη νεολαία και τα νοικοκυριά που πλήττονται από την κρίση.

Πηγή: prin.gr