Το περιστατικό που καταγράφουμε στην συνέχεια αποτελεί πραγματικό γεγονός που δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα από τον δημοσιογράφο Σάββα Αθανασίου και στηρίζεται σε προσωπικές του μαρτυρίες και αφηγήσεις.
Το 1979 ως νεαρός τότε Ναυτιλιακός συντάκτης κάλυπτε από την εφημερίδα που εργαζόταν τον τομέα της Ναυτιλίας.
Μια μέρα του 1979 ο τότε Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, Σταύρος Νταϊφάς ζήτησε την έκτακτη σύγκλιση του ΔΣ της εφοπλιστικής οργάνωσης και μιλώντας στα μέλη έκανε λόγο για «κομμουνιστικό σχέδιο που ήταν σε πλήρη εξέλιξη και σύμφωνα με αυτό οι κομμουνιστές είχαν σχεδιάσει να πάρουν τον Ολυμπιακό, να ελέγξουν τα Ναυτεργατικά Σωματεία και με τον τρόπο αυτό ολόκληρο τον Πειραιά και την Ναυτιλία».
Ο Στ. Νταϊφάς τότε είχε την ευθύνη από την ΕΕΕ για την ΠΝΟ και τα Σωματεία της δύναμης της και χειριζόταν τα θέματα των ΣΣΕ και τις διεκδικήσεις τους.
Ήταν η περίοδος που το ελληνικό ποδόσφαιρο από την ερασιτεχνική μορφή του εξελίσσεται και μετατρέπεται σε ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρίες.
Ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς την ανάμειξη του στο ποδόσφαιρο και στον Ολυμπιακό, για τον σκοπό αυτό δικός του άνθρωπος έκανε οικονομοτεχνική μελέτη και σε πρώτη φάση προσέγγισε τον Πρόεδρο, ερασιτέχνη Ηρακλή Τσιτσάλη, ο οποίος ήταν και διευθυντής του Ναυτιλιακού τμήματος της Εθνικής Τράπεζας με ενδιάμεσο σύνδεσμο τον Μίμη Κουτρουμπούση, ο οποίος επί δεκαετίες είχε ένα μπλοκ επιταγών στην τσέπη του Σταύρου Νταϊφά για να διασκεδάζει κυβερνητικούς, οικονομικούς, συνδικαλιστικούς και δημοσιογραφικούς παράγοντες…
Ο ευρηματικός Νταϊφάς στην μαραθώνια συζήτηση που ακολούθησε φαίνεται ότι απάντησε στα ερωτήματα, τους δισταγμούς των άλλων εφοπλιστών και όπως προκύπτει τους έπεισε…
Σε αυτή την συνεδρίαση έλαβαν μέρος μαζί με τον Στ. Νταϊφά και οι παρακάτω εφοπλιστές:
Αντώνης Χανδρής,Γιώργος Λιβανός, Στάθης Γουρδομιχάλης, Δημήτρης Νομικός, Μένης Καραγιώργης, Μιλτιάδης Μαρινάκης κ.α….
Πολλοί από αυτούς τα μετέπειτα χρόνια ανέλαβαν κορυφαία αξιώματα στην ΕΕΕ….
Ο Νταϊφάς στην πραγματικότητα ήθελε τον Ολυμπιακό τόσο για επικοινωνιακούς όσο και για οικονομικούς λόγους αφού θεωρούσε ότι είναι μια επικερδής επένδυση…
Το παραμύθι όπως το αφηγείται σήμερα ο δημοσιογράφος και το παρουσίασε ο Στ. Νταϊφάς έλεγε: «Έχω συνταρακτικά νέα, οι κομμουνιστές θέλουν να πάρουν τον Ολυμπιακό και καταλαβαίνετε λόγω του Πειραιά θα επηρεάσουν και τη Ναυτιλία και τους Ναυτικούς μας… θα έχουμε μέσα στα καράβια μας σοβαρά προβλήματα όπως επιτροπές πλώρης που είχαν συγκροτηθεί την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που η χώρα ήταν υπό γερμανική κατοχή»… καταλήγοντας ζήτησε να αγοράσουν την ΠΑΕ από τον ερασιτέχνη Ολυμπιακό. Τελικά το περισπούδαστο επιχείρημα του έκαμψε τις όποιες αντιρρήσεις και όλοι μαζί συμφώνησαν στο εγχείρημα βάζοντας βαθιά και το χέρι στην τσέπη τους καταβάλλοντας ως τίμημα 110 εκατ. δραχμές αφού ο Νταϊφάς μόνος του δεν αναλάμβανε αυτό το ρίσκο…
Η ιστορία για τον Ολυμπιακό είναι λίγο – πολύ γνωστή, ο Νταϊφάς κράτησε την προεδρία από το 1979 έως το 1987 (και προσωρινά 1992- 1993) και την ξεφορτώθηκε στον γνωστό μεγαλοαπατεώνα τραπεζίτη, Γιώργο Κοσκωτά, έναντι 200 εκατ. δραχμών!!!
Ένα σοβαρό ερώτημα που ανακύπτει από την ιστορική αυτή περιγραφή είναι πώς πείστηκαν εφοπλιστές του βεληνεκούς Γ. Λιβανού, Αντ. Χανδρή, Λ. Χατζηϊωάννου κ.α. με αυτό το εφεύρημα του Νταϊφά που σήμερα κάποιος θα το χαρακτήριζε τουλάχιστον κωμικό…
Απάντηση σε αυτό το ερώτημα πρέπει να αναζητηθεί στις συγκεκριμένες ιστορικές κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες και στον ρόλο του ΚΚΕ και του Ταξικού Κινήματος στη Ναυτιλία την περίοδο εκείνη.
Μιλάμε για το τέλος της δεκαετίας του 1970 λίγο πριν ξεσπάσει η διεθνής οικονομική κρίση που επέδρασσε καθοριστικά και στη Ναυτιλία όπου εκατοντάδες πλοία οδηγήθηκαν σε παροπλισμό, ακόμη περισσότερα άλλαξαν σημαία επιλέγοντας παντιέρες ευκαιρίας. Είναι η περίοδος που το Ταξικό Ναυτεργατικό Κίνημα αναπτύσσεται, δυναμώνει και αλλάζει τους συσχετισμούς μέσα στο εργατοπατερίστικο και εφοπλιστόδουλο κατεστημένο της ΠΝΟ. Είναι η περίοδος της μαζικής συμμετοχής των Ναυτεργατών στα Σωματεία, στους αγώνες και στις μάχες για τα προβλήματα τους…
Το εφοπλιστικό κεφάλαιο στηρίζει και ενισχύει με κάθε τρόπο τις Διοικήσεις των Σωματείων που ακολουθούν την γραμμή του όμως αυτό δεν είναι πλέον αρκετό για να συγκρατηθεί η οργή και η αγανάκτηση του Ναυτεργατικού κόσμου ενάντια στους προδότες που έχουν κατσικωθεί στις πλάτες τους με την στήριξη των εφοπλιστών και των κυβερνήσεων και ορισμένοι από αυτούς παρέμειναν στην θέση τους από την περίοδο του διορισμού τους από την επτάχρονη δικτατορία!
Αυτή η εντυπωσιακή ανάπτυξη και δυναμική σε συνδυασμό με την εύστοχη στρατηγική και τακτική του ταξικού ρεύματος στο ν.σ.κ. οδηγεί στην ανατροπή των ξεπουλημένων Διοικήσεων με τη σειρά σε ΠΕΜΕΝ – ΠΕΝΕΝ- ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και ταυτόχρονα άνοιξε βαθιές ρωγμές και σε άλλα Σωματεία όπως στην Ένωση Πλοιάρχων, στην Ένωση Μαγείρων, στην Ένωση Ηλεκτρολόγων, Ασυρματιστών, Οικονομικών Αξιωματικών και Θαλαμηπόλων!
Οι εφοπλιστές εκείνη την περίοδο κυριολεκτικά έχουν χάσει τον ύπνο τους αφού για πρώτη φορά μεταπολεμικά έχουν απέναντι τους ένα ισχυρό, μαζικό, αγωνιστικό κίνημα με ακατάλυτους δεσμούς μέσα στους Ναυτεργάτες το οποίο φοβούνται τόσο οι ίδιοι όσο και το πολιτικό προσωπικό που υπηρετεί τα συμφέροντα τους…
Την ίδια ακριβώς περίοδο η πετυχημένη πολιτική του ΚΚΕ αυξάνει την εκλογική του επιρροή, ενώ η πολιτική του επιρροή έχει ακόμα πιο πολλαπλάσια απήχηση…
Αυτό εκφράζεται πλέον μέσα στα κινήματα, στα συνδικάτα που αυξάνει εντυπωσιακά την δύναμη του, δυναμώνουν οι αγώνες ενάντια στην πολιτική κεφαλαίου – κυβέρνησης μέσα στη νεολαία, στην αγροτιά, στο αντιμπεριαλιστικό και φιλειρηνικό κίνημα, ενώ σε δεκάδες δήμους σε ολόκληρη την χώρα ο λαός εκλέγει κομμουνιστές στην τοπική αυτοδιοίκηση!
Μέσα σε συνθήκες έντονης πολιτικοποίησης, ανόδου του λαϊκού και εργατικού κινήματος, ριζοσπαστικοποίησης του λαού και της νεολαίας μπορεί να εξηγηθεί (υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν) γιατί οι μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές έβαλαν βαθιά το χέρι στην τσέπη τους να συνδράμουν τα ευφάνταστα σχέδια του Στ. Νταϊφά…
Κλείνοντας αξίζει να αναφέρουμε για το πολιτικό κλίμα της εποχής εκείνης που απεικονίζει την έντονη φοβική θέση των εφοπλιστών ότι αυτοί και τα πληρωμένα παπαγαλάκια τους σε πολλά ΜΜΕ ο γράφων χαρακτηρίζεται ως «σπουδαγμένος πράκτορας της Σοβιετίας που έχει σκοπό να υπονομεύσει και να διαλύσει την μεγάλη ελληνική εμπορική Ναυτιλία»…
Πρωταγωνιστής αυτού του πρωτόγονου αντικομμουνισμού – αντισοβιετισμού ήταν σημερινός μεγαλοεφοπλιστής που έχει εισηγμένη την εταιρία του στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης που ήταν και εμπνευστής και άλλων πολλών κατασκευασμένων αφηγημάτων!
Αντώνης Νταλακογεώργος
