ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗ REAL NEWS THΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ(26/7) ΚΑΙ ΣΤΗ FREE SUNDAY(26/7) ΚΑΙ ΣΤΟYΣ ΒΑΣΙΛΗ ΣΚΟΥΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟ

Oλόκληρη η συνέντευξη του Παναγιώτη Λαφαζάνη στη Real News της Κυριακής(26/7) και στο Βασίλη Σκουρή έχει ως εξής:

ΕΡ: Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ από πολλούς θεωρείτε δεδομένη. Υπάρχουν, κατά τη γνώμη σας, κινήσεις που θα μπορούσαν να αντιστρέψουν την κατάσταση και ποιες κ. Λαφαζάνη;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Προσωπικά δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο και πάντως σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκω τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι ιδρυτικό στέλεχος και από τους πρωτεργάτες του ΣΥΡΙΖΑ, ως ενωτικού εγχειρήματος της Αριστεράς, ενώ πολλά από τα φανατικά στελέχη της σημερινής πλειοψηφίας που υποστηρίζουν το νέο μνημόνιο, ούτε να ακούσουν δεν ήθελαν για ΣΥΡΙΖΑ και πολλάκις επιχείρησαν να τον διαλύσουν. Αυτό που επιδιώκω είναι να ακυρώσει άμεσα η κυβέρνηση το νέο μνημόνιο. Να μην μετατραπεί και ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια μνημονιακή δύναμη, όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν μας αξίζει μια τέτοια μετάλλαξη.

ΕΡ: Κατανοείτε, όμως, πως δεν γίνετε να καταψηφίζετε βασικές ιεραρχήσεις της κυβέρνησης και ταυτόχρονα να επιμένετε πως τη στηρίζετε. Είναι αντίφαση…

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Όταν λέω ότι στηρίζω την κυβέρνηση, τη στηρίζω για να εφαρμόσει το πρόγραμμα της, το ριζοσπαστικό πρόγραμμα με τον οποίο μας εξέλεξε ο ελληνικός λαός. Στηρίζω την κυβέρνηση , επίσης, για να ανταποκριθεί στο περήφανο «ΟΧΙ» που είπε στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός. Το «ΟΧΙ» στα μνημόνια και τη λιτότητα. Δεν στηρίζω την κυβέρνηση για να συνάπτει νέα μνημόνια και να τα εφαρμόζει. Αυτά τα μνημόνια τα καταψηφίζω και τα αντιμάχομαι. Θα τα αντιμάχομαι όποιοι κι αν τα υλοποιούν. Δεν υπάρχουν δεξιά και αριστερά «μνημόνια». Κι αν η κυβέρνηση ταυτιστεί τελικά αμετάστρεπτα με νέα και παλιά μνημόνια και με πολιτικές που τα εφαρμόζουν, δεν θα βρει μόνο εμένα απέναντι αλλά και τη μεγάλη πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, σύσσωμο σχεδόν, τον δημοκρατικό, προοδευτικό και αριστερό λαϊκο κόσμο.

ΕΡ: Ποια είναι τα βασικά λάθη του Αλέξη Τσίπρα κατά τη γνώμη σας; Τόσο πριν τις εκλογές, όσο και κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Εδώ και καιρό στα συλλογικά όργανα του κόμματος και της κυβέρνησης υπογράμμιζα σε όλους τους τόνους και συχνά ενοχλητικά έντονα, ότι η συνολική διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης είναι λάθος και πελαγοδρομεί. Η διαπραγμάτευση θα έπρεπε να τελειώσει γρήγορα, χωρίς αυταπάτες, επιζήμιες χρονοτριβές και εξάντληση των ταμειακών αποθεμάτων της χώρας. Το μεγαλύτερο , όμως, λάθος της κυβέρνησης είναι ότι δεν διέθετε πολιτική βούληση για να ακολουθήσει, εφόσον χρειαζόταν, μια πορεία εξόδου από την ευρωζώνη. Όσο η κυβέρνηση αρνούνταν να εντάξει σοβαρά στον πολιτικό σχεδιασμό της ένα τέτοιο ενδεχόμενο τόσο περισσότερο γινόταν αιχμάλωτη των πιστωτών, ανεξάρτητα από το αν προσπαθούσε να αντιδράσει.

ΕΡ: Ο πρωθυπουργός σας κατηγορεί ευθέως ότι το αριστερό εναλλακτικό σας σχέδιο είναι το σχέδιο Σόιμπλε ή η αρπαγή του στοκ των χαρτονομισμάτων της ΕΚΤ. Ήθελα το σχόλιό σας…

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Με τον Σόιμπλε με χωρίζει πολιτική και ιδεολογική άβυσσος και σε κάθε περίπτωση δεν ήμουν εγώ, που είχα επαφές μαζί του και με τους συνεργάτες του. Ο Σόιμπλε στο βαθμό που πρότεινε το Grexit, θα το έκανε με όρους και τρόπους που θα συμφέρουν κατά τη γνώμη του τη Γερμανία και όχι την Ελλάδα. Από κει και πέρα η δική μου εξαρχής θέση και επιμονή ήταν να ετοιμαστεί έγκαιρα η Ελλάδα, πρώτα από όλα πολιτικά, για όλα τα ενδεχόμενα, ακόμα και για την περίπτωση της εξόδου από την ευρωζώνη, αν και εφόσον συναντούσε απέναντι της τείχος και απαιτήσεις συνθηκολόγησης. Δυστυχώς, η κυβέρνηση έφτασε απροετοίμαστη πολιτικά στο σημείο μηδέν χωρίς αποθέματα και με τους θεσμούς να ζητάνε περίπου «γη και ύδωρ», ενώ η ΕΚΤ σταμάτησε δολοφονικά τον ELA στις τράπεζες, οδηγώντας τες στο κλείσιμο. Τότε ήταν που αρμοδίως κατέθεσα την σκέψη να αξιοποιηθούν, με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, τα 20 περίπου δισ σε χαρτονομίσματα που βρισκόταν στο δίκτυο της Κεντρικής Τράπεζας, αν χρειαστεί και χωρίς την άδεια της ΕΚΤ, με το βασικό αιτιολογικό της επιβίωσης της οικονομίας και του λαού, πράγμα, άλλωστε ,που συνιστά το υπέρτατο, κατά το Σύνταγμα και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, καθήκον κάθε κυβέρνησης. Είναι τραγικό ότι η σκέψη μου αυτή τροφοδότησε σε μεγάλη μερίδα τους συστημικού τύπου έναν οχετό λάσπης και πρωτοφανείς κατηγορίες για «ριφιφί», για «κατάληψη» του Νομισματοκοπείου, για «σύλληψη Στουρνάρα», για «λήσταρχο» Λαφαζάνη, για «συνωμότες» και «συμμορίτες» της δραχμής κλπ !!! Δυστυχώς η δημόσια ζωή θυμίζει στις μέρες μας τις χειρότερες στιγμές του μετεμφυλιακού αντικομμουνιστικού κλίματος.

ΕΡ: Στο Συνέδριο του Σεπτεμβρίου, που προαναγγέλλει ουσιαστικά ο πρωθυπουργός, η Αριστερή Πλατφόρμα θα συμμετάσχει;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν κατάλαβα αν πρότεινε ή όχι ο πρωθυπουργός Συνέδριο τον Σεπτέμβριο. Η Αριστερή Πλατφόρμα, πάντως συμμετέχει σαφώς σε κάθε συλλογική κομματική λειτουργία εφόσον αποφασίζεται χωρίς υστεροβουλίες και διεξάγεται με αδιάβλητους και δημοκρατικούς όρους.

EΡ: Ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα μετακινηθεί προς το χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας τι μέλλον θα έχει;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Η σημερινή σοσιαλδημοκρατία σε όλη σχεδόν την Ευρώπη έχει μεταλλαχθεί σε βάθος, εφαρμόζοντας αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες επιλογές, που διευρύνουν τις ανισότητες, τη φτώχεια, την ανεργία και συντηρούν τη στασιμότητα, ενώ μετατρέπουν την Ευρώπη σε προπύργιο του χρηματιστικού κεφαλαίου και φυλακή των λαών. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάει προς τη σοσιαλδημοκρατία, όχι μόνο θα αυτοακυρώσει τις ιδέες του αλλά θα πάψει να έχει μέλλον. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα παράδειγμα για την τύχη του.

EΡ: Αν τελικά υπάρξει διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, ποιος θα φταίει κ. Λαφαζάνη;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει και ελπίζω να μην υπάρξει διάσπαση, γιατί τότε μικρή σημασία θα έχει ποιος φταίει. Ο λαός χρειάζεται έναν ενωμένο και ριζοσπαστικό ΣΥΡΙΖΑ, όπως τον ανέδειξε στην κυβέρνηση. Έναν ΣΥΡΙΖΑ που θα πρωταγωνιστεί για μια ανεξάρτητη κυρίαρχη Ελλάδα. Έναν ΣΥΡΙΖΑ που θα εκπροσωπεί τον κόσμο της εργασίας, την αγροτιά και τα μικρομεσαία παραγωγικά στρώματα, με ένα προοδευτικό σχέδιο διεξόδου, ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης.

ΕΡ: Οι εκλογές, αν γίνουν το φθινόπωρο, γίνονται με λίστα. Το ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός να αφήσει εκτός τα «όχι» σας απασχολεί;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν νομίζω ότι είναι δυνατό να γίνεται συζήτηση ότι μπορεί να αποκλειστεί οποιοσδήποτε από τις λίστες του ΣΥΡΙΖΑ , μόνο και μόνο επειδή είναι συνεπής με τις προεκλογικές και κυβερνητικές προγραμματικές δεσμεύσεις του κόμματος. Θα ήταν παράλογο!

Στη συνέχεια ακολουθεί η συνέντευξη του Παν. Λαφαζάνη στη FREE SUNDAY και στον Δημήτρη Χρυσικόπουλο και η οποία έχει ως εξής:

ΕΡ: Κατά την άποψή σας, πώς φθάσαμε από την ευφορία της 25ης Ιανουαρίου στη μνημονιακή κατήφεια του σήμερα;

Το ιστορικό από την 25^η Γενάρη ως την υπογραφή νέου μνημονίου από την κυβέρνηση είναι εξαιρετικά μακρά υπόθεση και δεν λέγεται σε λίγες γραμμές. Το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση, χωρίς να διαθέτει ισχυρή πολιτική βούληση να προχωρήσει, εφ’ όσον συναντούσε παράλογες απαιτήσεις, σε έξοδο από την ευρωζώνη, καθίστατο στις διαπραγματεύσεις, όσο και αν το πάλευε σθεναρά, όλο και περισσότερο όμηρος των «θεσμών». Από και πέρα ένα σκληρό μνημόνιο φάνταζε ως μοιραία εξέλιξη.    

ΕΡ: Τι σηματοδοτεί η δήλωσή σας ότι στηρίζετε την κυβέρνηση, αλλά δεν ψηφίζετε μνημονιακά νομοσχέδια;

AΠ: Στηρίζω την κυβέρνηση όχι για να αθετήσει και να κάνει πράγματα που είναι αντίθετα με το πρόγραμμα της. Στηρίζω την κυβέρνηση σημαίνει ότι μάχομαι πρώτα απ ‘όλα και κυρίως για να εφαρμόσει το πρόγραμμα με βάση το οποίο ψηφίστηκε από το λαό. Γι’ αυτό, άλλωστε, καταψήφισα στη Βουλή τα μνημονιακά νομοσχέδια, τα όποια όχι μόνο δεν είναι συμβατά με το πρόγραμμα μας αλλά και κινούνται στην αντίθετη ακριβώς πολιτική λογική. Είναι νόμοι, πλέον, που συνεχίζουν το καταστροφικό και αδιέξοδο μνημονιακό φαύλο κύκλο στην χώρα.    

EΡ: Μπορεί η κυβέρνηση να σταθεί χωρίς τη διαρκή στήριξη μεγάλου μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ;

AΠ: Η στήριξη μας στην κυβέρνηση για να κινηθεί με μια πολιτική συμβατή με το πρόγραμμα μας είναι δεδομένη, ισχυρή και αδιαπραγμάτευτη. Αυτό, όμως, που προσωπικά δεν μπορώ να στηρίξω είναι νέα μέτρα λιτότητας και νέα φορολογικά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Η χώρα αυτές τις ώρες χρειάζεται ρευστότητα για ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα και βαθιά διαγραφή χρέους. Δεν αντέχει νέα μνημόνια με νέα καταθλιπτικά βάρη στο λαό.

EΡ: Έχει πλέον θέση στον ΣΥΡΙΖΑ η "Αριστερή Πλατφόρμα"; Σκοπεύετε να θέσετε ζήτημα ηγεσίας στο κόμμα;

ΑΠ: Η Αριστερή Πλατφόρμα είναι σάρκα εκ της σαρκός του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαστε εμείς που πρωτοπόρα εργαστήκαμε για να συγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως ενωτικό εγχείρημα της Αριστεράς. Είμαστε εμείς, επίσης, που στις κρίσιμες στιγμές στηρίξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν άλλοι, αρκετοί εκ των οποίων στηρίζουν τώρα φανατικά το μνημόνιο, επιχειρούσαν να τον διαλύσουν. Αυτό που επιδιώκουμε δεν είναι να αλλάξει ηγεσία ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά να κινηθεί στο πλαίσιο των προγραμματικών μας δεσμεύσεων και να εγκαταλείψει την πρόσδεση σε νέο μνημόνιο. Αυτό, άλλωστε, επιβάλλει το συμφέρον του τόπου, του κόσμου της μισθωτής εργασίας, της αγροτιάς, των μικρομεσαίων επαγγελματιών και επιχειρήσεων και πρώτα από όλα της νεολαίας μας.    

EΡ: Πόσο πιθανό θεωρείτε το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις εθνικές κάλπες σε σύντομο χρονικό διάστημα;

ΑΠ: Δεν μπορώ και δεν είναι εύκολο να κάνω προβλέψεις για τις πολιτικές εξελίξεις του επόμενου διαστήματος. Πολύ περισσότερο που υπάρχει πολιτική ρευστότητα και παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες, που δεν είναι εύκολο να σταθμιστούν. Το βέβαιον, πάντως, είναι ότι η χώρα χρειάζεται επειγόντως μια αντιμνημονιακή προοδευτική πορεία ανασυγκρότησης με βαθιά διαγραφή του χρέους και αναζήτηση ρευστότητας για την τόνωση της οικονομίας.  

EΡ: Τελικά, πώς αξιολογείτε την απόφαση για δημοψήφισμα και το αποτέλεσμά του; Ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα και την κυβέρνηση;

ΑΠ: Το δημοψήφισμα της 5^ης Ιούλη θα καταγραφεί ιστορικά ως μια μεγάλη στιγμή, μοναδική ίσως στα μεταπολιτευτικά χρονικά, όπου ο απλός λαός, ο λαϊκός κόσμος, εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική σκηνή και έστειλε ένα πολύ ισχυρό και περήφανο μήνυμα για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, χωρίς κηδεμονίες και υποτέλειες και μια Ελλάδα έτοιμη να αντισταθεί και να αντέξει τις δυσκολίες, προκειμένου να σταθεί στα πόδια της και να κάνει μια νέα αρχή για τη διέξοδο από την κρίση και την παραγωγική της ανασυγκρότηση. Δυστυχώς αυτό το περήφανο και ελπιδοφόρο μήνυμα δεν το αξιοποίησε η κυβέρνηση. Ποτέ, όμως, δεν είναι αργά. Το λαϊκό «ΟΧΙ» παραμένει και ισχύει. Το κίνημα του «ΟΧΙ» δεν ηττήθηκε. Υπάρχει και μπορεί να συνεχιστεί. Αυτό, άλλωστε, είναι το μήνυμα που στέλνουμε με την εκδήλωση της Iskra από τον Πανελλήνιο στο Πεδίο του Άρεως τη Δευτέρα το απόγευμα.    

EΡ: Θεωρείτε ότι στην παρούσα φάση υπάρχει ρεαλιστική δυνατότητα επιστροφής σε εθνικό νόμισμα; Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να επεξεργαστεί ένα τέτοιο σενάριο;

ΑΠ: Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή θα έπρεπε να είχε υιοθετήσει πολιτικά ως εναλλακτική λύση, στην περίπτωση παράλογων απαιτήσεων από τους «θεσμούς», την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη. Όπως θα έπρεπε, σε αυτή την βάση της πολιτικής εναλλακτικής λύσης εξόδου από την ευρωζώνη, να είχε επεξεργαστεί ένα σχέδιο για τη μετάβαση από το ευρώ σε εθνικό νόμισμα. Η κυβέρνηση, έστω και τώρα, πρέπει να προχωρήσει τάχιστα σε αυτήν την κατεύθυνση. Το ευρώ δεν είναι «ταμπού» και η έξοδος από την ευρωζώνη δεν είναι καθόλου καταστροφή. Αντίθετα, η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα, εφ’ όσον κριθεί αναγκαία και επιβεβλημένη λόγω της αδιαλλαξίας των πιστωτών, παρά τις προσωρινές δυσκολίες, μπορεί με τις κατάλληλες προοδευτικές πολιτικές να τονώσει την εγχώρια παραγωγική βάση και την απασχόληση. Να ενισχύσει ιδιαίτερα της εξαγωγές και τον τουρισμό και να διασφαλίσει ικανή εθνική ρευστότητα για να χρηματοδοτήσει ένα ισχυρό πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων και την ιδιωτική οικονομία, πρώτα απ’ όλα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.    

EΡ: Τι περιμένετε και τι φοβάστε από τη νέα φάση διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, που αναμένεται να αρχίσει σε λίγες εβδομάδες;

ΑΠ: Δεν αναμένω τίποτα το θετικό από τις διαπραγματεύσεις στην Αθήνα με την «τρόϊκα», που έγινε «κουαρτέτο» τώρα. Αντίθετα, ανησυχώ μήπως τα πράγματα πάρουν χειρότερη τροπή με νέους εκβιασμούς και τελεσίγραφα από τους «θεσμούς». Όσο ποτέ χρειαζόμαστε τώρα την ενεργή παρέμβαση του λαού με την ενίσχυση των λαϊκών αγώνων. Το κίνημα του «ΟΧΙ» πρέπει να ξαναβγεί στους δρόμους.

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Όπως είχε καταγγείλει η ΠΕΝΕΝ με την ψήφιση του νόμου 4256/2014 «περί Τουριστικών πλοίων και άλλες διατάξεις» με τον οποίο ο τότε Υπουργός Ναυτιλίας της συγκυβέρνησης Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης με απόφασή του είχε καθορίσει την οργανική σύνθεση των επαγγελματικών σκαφών από 75 κοχ έως και 5000 κοχ σύμφωνα με την οποία μειώνονταν αισθητά οι θέσεις εργασίας των Ελλήνων Ναυτικών στα πλαίσια του δόγματος περί ανταγωνιστικότητας των εφοπλιστών αυτής της κατηγορίας πλοίων.

Ανάλογες μειώσεις έγιναν και στο προσωπικό του μηχανοστασίου ανάλογα με την ιπποδύναμη της μηχανής. Στα πλαίσια της εφαρμογής αυτού του άθλιου νομοθετήματος που θεσπίστηκε για να υπηρετήσει συγκεκριμένα εφοπλιστικά συμφέροντα με την πάροδο 1,5 χρόνου η ΠΕΝΕΝ διαπιστώνει τα παρακάτω:

1. Τα πλοία αυτά με τις νέες συνθέσεις έχουν πλέον μειωμένο εργατικό κόστος στο Ναυτεργατικό προσωπικό έναντι των δρομολογημένων Ε/Γ πλοίων και ειδικά αυτών άνω των 30 ναυτικών μιλίων.
2. Στα πλοία αυτά υπάρχει εκτεταμένη φοροδιαφυγή, αφού δεν κόβουν εισιτήρια γιατί έχουν απαλλαγή από το ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων (ΗΣΚΘΕΕΑ) το οποίο δεν τους επιβάλλεται. Με τον τρόπο αυτό τα χρήματα των εισιτηρίων εισπράττονται από μεγάλους TOUROPERATORSκαι ακολούθως κατευθύνονται στο εξωτερικό. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι τέτοια πλοία έχουμε εντοπίσει 5 ημερόπλοια στην Ρόδο, 7 ημερόπλοια στην Κω, 4 ημερόπλοια στην Κέρκυρα και πολλά ακόμη σε διάφορα άλλα ελληνικά νησιά.
3. Τα πλοία αυτά δεν αποδίδουν: 1) ΦΠΑ, 2) επίναυλο 3%, 3) Φ.Μ.Υ, 4) ναυτόσημα υπέρ ΝΑΤ 2%.

Στα πλοία αυτά έχουμε καταγγελίες για μαύρη ανασφάλιστη εργασία η οποία είναι γενικευμένη επειδή ο αριθμός των ναυτικών που προβλέπεται με τον 4256/2014 και την αντίστοιχη Υπουργική απόφαση του Μ. Βαρβιτσιώτη δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες αυτών των πλοίων.

Σημειώνουμε ότι τα χρήματα για τα εισιτήρια εισπράττονται με μετρητά η με voucher, οι τιμές είναι χαμηλότερες των δρομολογιακών πλοίων αφού φοροδιαφεύγουν από μια σειρά κρατήσεις υπέρ τρίτων και της μειωμένης επάνδρωσης σύμφωνα με τις νέες οργανικές συνθέσεις.

Τους ελέγχους αυτούς όφειλε να τους κάνει το Υπουργείο Ναυτιλίας και τα εντεταλμένα για τον σκοπό αυτό όργανα, όπως είναι οι Λιμενικές αρχές και όχι η ΠΕΝΕΝ……

Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία του ΥΕΝ έχει αποδράσει από την πρώτη στιγμή από τα προβλήματα των Ναυτεργατών και έχει κλείσει τόσο τα μάτια όσο και τα αυτιά της σε δεκάδες καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ…

Επίσης θέλουμε να επισημάνουμε ότι επιβάλλεται η άμεση κατάργηση του νόμου 4256/2014.

Υπογραμμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε απόλυτα συμφωνήσει με τις επισημάνσεις της ΠΕΝΕΝ κατά την συζήτηση του σχετικού νόμου στην Βουλή και οι Βουλευτές του τον είχαν καταψηφίσει.

Παράλληλα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του ΥΕΝ και του Υπουργείου Οικονομικών έχουν άμεσα την δυνατότητα να διαπιστώσουν το πρόβλημα αυτό εάν ζητήσουν τις καταστάσεις επιβίβασης επιβατών που κατατίθενται στα Λιμεναρχεία αλλά και στα Λιμενικά Ταμεία έτσι ώστε ο έλεγχος να έχει αναδρομικότητα για τα τελευταία χρόνια και να κληθούν να πληρώσουν οι φοροδιαφεύγοντες πλοιοκτήτες όσα παράνομα και παράτυπα έχουν καρπωθεί από την εκτεταμένη φοροδιαφυγή.

Σημειώνουμε ότι επαγγελματικά σκάφη διακινούν χιλιάδες επιβάτες σε όλα τα ελληνικά νησιά σε καθημερινή βάση κατά την θερινή τουριστική περίοδο που διαρκεί έως 7 μήνες τον χρόνο!!!!

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΚΛΙΠΑΡΕΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΔΝΤ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΜΕΣΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ*  

Έπειτα από τη δοκιμασία δύο ψηφοφοριών στη βουλή για τις δυο πρώτες δόσεις προαπαιτούμενων του τρίτου Μνημονίου, στις οποίες επιβεβαιώθηκε το ρήγμα εντός του ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταδώσει κλίμα επιστροφής σε μια κάποια «κανονικότητα». Η οποία περιλαμβάνει την έναρξη της διαπραγμάτευσης για τη σύνταξη του νέου Μνημονίου με το πλήρες τριετές χρονοδιάγραμμα προαπαιτούμενων και το νέο δάνειο των 86 (;) δισ. ευρώ, με στόχο την ολοκλήρωσή μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Πλην όμως, ούτε καν αυτή η ανώμαλη «κανονικότητα» είναι δεδομένη.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τον περασμένο Φεβρουάριο ανακοίνωσε τον «θάνατο» της τρόικα, εμφανίζεται τώρα να εκλιπαρεί την επιστροφή της στην Αθήνα το ταχύτερο δυνατό με τη μορφή πια «κουαρτέτου», αφού δίπλα στους παλιούς γνώριμους (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ) προστίθεται ο ESM, προς τον οποίο απευθύνεται τυπικά το αίτημα νέου δανεισμού μετά Μνημονίου. Η τρόικα επιστρέφει λοιπόν ως τετραμερής ή «τερατόικα», αλλά δεν είναι σαφές το πότε ακριβώς. Η κυβέρνηση βιάστηκε να προαναγγείλει έναρξη των διαπραγματεύσεων από χθες Παρασκευή, η Κομισιόν όμως την «άδειασε», ανακοινώνοντας επιστροφή τις «προσεχείς μέρες». Η αιτία είναι καλά γνωστή: το καθεστώς συμμετοχής του ΔΝΤ στη διαπραγμάτευση είναι εξαιρετικά ασαφές, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έστειλε νέο ξεχωριστό αίτημα προς το Ταμείο για συμμετοχή στη διαβούλευση, για το οποίο δεν είναι γνωστό αν περιλαμβάνει και την αίτηση νέου δανεισμού. Μιλάμε για ένα ποσό περίπου 16 – 17 δισ. ευρώ, όσο υπολείπεται από τα δάνεια των προηγούμενων μνημονίων, το οποίο θεωρείται απαραίτητο για συμπληρωθεί το ποσό των 86 δισ. για τη χρηματοδότηση μέχρι το τέλος του 2018. Έτσι η κυβέρνηση, που απέσπασε την εξουσιοδότηση της Βουλής για διαπραγμάτευση δανείου από τον ESM ώστε να απελευθερωθεί τάχα από την επιτροπεία του ΔΝΤ, τώρα παρακαλάει για τη συμμετοχή του στο νέο πρόγραμμα.  

ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Το ΔΝΤ ανθίσταται και διαπραγματεύεται τους όρους συμμετοχής του περίπου ως ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, ασκώντας πίεση προς όλους τους παίκτες της τελευταίας φάσης της «ελληνικής τραγωδίας»:

-      Προς την κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους δανειστές ταυτόχρονα, ώστε να διευρυνθεί η λίστα των προαπαιτούμενων δράσεων λιτότητας, πέρα από τα δυο ήδη ψηφισμένα πακέτα. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι «δεν υπάρχουν άλλα προαπαιτούμενα», η Κομισιόν της κάνει πλάτες σ’ αυτό, αλλά το ΔΝΤ παραπέμπει τόσο στο κείμενο που συνόδευσε το ελληνικό αίτημα προς τον ESM όσο και στην ίδια την απόφαση της Συνόδου της Ευρωζώνης για τα prior actions.

-      Προς τους Ευρωπαίους δανειστές, ώστε να εκπληρώσουν νωρίτερα την υπόσχεσή τους για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. «Η συμφωνία δεν είναι βιώσιμη χωρίς αυτή την αναδιάρθρωση», είπε κατηγορηματικά η Κριστίν Λαγκάρντ και το ίδιο αποτελεί προϋπόθεση συμμετοχής του ΔΝΤ στο νέο πρόγραμμα. Αλλά, η απόφαση της Συνόδου της Ευρωζώνης ορίζει από τις πρώτες κιόλας γραμμές ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ στο νέο πρόγραμμα αποτελεί προϋπόθεση για να εγκρίνει το το Eurogroup το νέο δάνειο, κι αυτό κλείνει τον τέλειο φαύλο κύκλο στον οποίο είναι εγκλωβισμένη η κυβέρνηση.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Τα σενάρια για το πώς θα θεραπευτεί αυτή η ανώμαλη εκκίνηση της νέας μνημονιακής «κανονικότητας» ποικίλουν.

-      Κατά μία εκδοχή, το ΔΝΤ θα μπορούσε να περιοριστεί στον ρόλο της «τεχνογνωσίας» κατά την πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης και να εγκρίνει ένα αίτημα πρόσθετου δανεισμού προς το τέλος του έτους, αφού έχει μεσολαβήσει απόφαση των Ευρωπαίων για αναδιάρθρωση του χρέους.

-      Αυτό σημαίνει ότι το Eurogroup ίσως αναγκαστεί στις 11 Αυγούστου να εγκρίνει δεύτερο δάνειο γέφυρα από τα «υπόλοιπα» του EFSF (μόλις 6 δισ.) για να καλυφθεί η αποπληρωμή του ομολόγου 3,2 δισ. της ΕΚΤ στις 20/8. Η πλειοψηφία των μελών του δεν βλέπει θετικά αυτό το σενάριο, άρα η δρομολόγηση συμφωνίας μέχρι τότε φαίνεται μονόδρομος, ώστε να υπάρξει μια πρώτη εκταμίευση από τον ESM.

-      Υπάρχει πίεση από τις γαλλικές «συνιστώσες» της Ευρωζώνης για ταχεία ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (Νουαγιέ της ΕΚΤ), πριν από τα stress tests του φθινοπώρου και χωρίς προσφυγή στους μηχανισμούς bail in, που ήδη ψηφίστηκαν. Αυτό προϋποθέτει ολοκλήρωση της συμφωνίας χρηματοδότησης, για την οποία διόλου βιάζονται οι γερμανικοί παράγοντες.

-      Ο Βάιντμαν της Bundesbank (και της ΕΚΤ) «κουρεύει» δραστικά τις προσδοκίες για «κούρεμα» του χρέους σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΔΝΤ, περιορίζοντάς το σε έναν μηχανισμό αυτόματης επέκτασης των ωριμάνσεων κατά τρία χρόνια, όσα και η διάρκεια του νέου δανείου από τον ESM. Είναι άγνωστο αν αυτό θα ικανοποιήσει το ΔΝΤ και θα εξασφαλίσει τη συμμετοχή του ή θα γίνει αφορμή μιας νέας διελκυστίνδας με τους Ευρωπαίους δανειστές και δη το Βερολίνο.

ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΙ ΚΡΑΔΑΣΜΟΙ

Η έλευση της «τερατόικας» και η επιστροφή στην μνημονιακή «κανονικότητα» γίνεται σε ένα πεδίο ναρκοθετημένο και απόλυτα υπονομευμένο, ανοικτό σε νέα επεισόδια ρήξεων ανάμεσα στις «συνιστώσες» της και πιστωτικά γεγονότα. Το Grexit αλά Σόιμπλε «παγώνει», αλλά δεν φεύγει από το τραπέζι ως εργαλείο μόχλευσης του πολιτικού τοπίου στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση, με την ευρεία άτυπη μνημονιακή συγκυβέρνηση, μόλις τώρα αρχίζει να διαπραγματεύεται τα βαριά χαρτιά της νέας διάσωσης που περιλαμβάνουν: το δημοσιονομικό κενό κάθε χρόνου μαζί με το πλεόνασμα που θα το καλύπτει, τα μέτρα κάλυψης του κενού και τις ρήτρες αυτόματης λιτότητας που θα καλύπτουν τις αστοχίες, τα προαπαιτούμενα κάθε τρίμηνης αξιολόγησης και κάθε δόσης που θα τη συνοδεύουν και, ενδεχομένως, μια αυτοτελή «ρουτίνα» αξιολόγησης και προαπαιτούμενων από το ΔΝΤ, εφόσον αυτό απαιτήσει ξεχωριστό, δικό του μνημόνιο (MEFP- Memorandum of Economic and Financial Politics).

Παρά τις προσπάθειες να διαμορφωθεί μια «αξιοπρεπής» τελετουργία στη νέα μνημονιακή επιτήρηση, παρά τις πολιτικές «αβάντες» από τους δανειστές, τον διεθνή Τύπο και το εγχώριο «ευρωπαϊκό τόξο», παρά την κυβερνητική επιχείρηση να βρεθούν επικοινωνιακά αντισταθμίσματα, είναι φύσει αδύνατο να αποφευχθούν οι πολιτικοί κραδασμοί τους προσεχείς λίγους μήνες. Οι διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ανοικτές σε όλα τα ενδεχόμενα, οι πρόωρες εκλογές, με συμφωνημένο Μνημόνιο, είναι στο τραπέζι και το κοινωνικό ισοζύγιο της νέας λιτότητας που θα πλήξει τους ήδη συντετριμμένους θα εκτονωθεί πολιτικά. Είτε σε συνθήκες μιας μακρόχρονης υποχώρησης της κοινωνικής αντίστασης είτε σε μια νέα ρευστοποίηση του πολιτικού τοπίου, χωρίς σταθερές και εναλλακτικές.

*Πηγή: ''Δρόμος της Αριστεράς''

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

Ανατιμήσεις στα εισιτήρια των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς φέρνει το πρώτο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων για το 3ο Μνημόνιο, που ψηφίστηκε την προηγούμενη Τετάρτη από ΣΥΡΙΖΑ – Ποτάμι – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, καθώς πλέον υπάγονται στον αυξημένο συντελεστή ΦΠΑ 23%.

Αυξήσεις που όμως ενδέχεται να μην εφαρμοστούν ενιαία και οριζόντια αλλά με… ισοδύναμα μέτρα, σε μια προσπάθεια να κρυφτεί κάτω απ’ το χαλί η νέα επιβάρυνση των εργαζομένων.

Μιλώντας το πρωί της Τρίτης στην ΕΡΤ ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρήστος Σπίρτζης ανέφερε πως το υπουργείο εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής «ζωνών» στα εισιτήρια, που θα σχετίζονται με την απόσταση που διανύει ο επιβάτης καθώς και την ώρα της ημέρας που το χρησιμοποιεί (πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ).

Η διαίρεση του λεκανοπεδίου σε ζώνες και η χιλιομετρική – χρονική χρέωση βέβαια όχι απλώς δεν συνιστούν οποιουδήποτε είδους «απάλυνση» της κλοπής του εισοδήματος των εργαζομένων για το στοιχειώδες αγαθό της μετακίνησης, αλλά ρίχνουν μεγαλύτερα βάρη στους κατοίκους των λαϊκών συνοικιών που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από το κέντρο και που κάθε μέρα είναι υποχρεωμένοι να διανύουν μεγάλες αποστάσεις με το – έτσι κι αλλιώς ανεπαρκέστατο, ιδιαίτερα σε αυτές τις γειτονιές – δίκτυο των ΜΜΜ.

Το ίδιο προκλητική είναι και η αναφορά του υπουργού, ότι  «δεν είναι δυνατό, παραδείγματος χάριν στη ζώνη 5 με 7 και μισή που μετακινούνται οι εργαζόμενοι – δεν πηγαίνει κανείς βόλτα εκείνη την ώρα – να έχεις την ίδια τιμή εισιτηρίου με το μεσημέρι, το απόγευμα και τα λοιπά».

Επί της ουσίας ο Χρ. Σπίρτζης λέει στους εργαζόμενους ότι ο μόνος δικαιολογημένος λόγος μετακίνησης από τα σπίτια τους είναι η εργασία – κάθε άλλη δραστηριότητα θα… φορολογείται, μέσω ακριβότερων εισιτηρίων για τα ΜΜΜ!

Το χάπι της νέας ανατίμησης – πολλοστής μέσα στα τελευταία χρόνια – των κομίστρων των ΜΜΜ η κυβέρνηση προσπαθεί να το χρυσώσει μέσω της κατοχύρωσης της δωρεάν μετακίνησης για τους ανέργους.

Μέτρο που διεκδικούσε το κίνημα των ανέργων, όχι όμως με τη λογική της μετακύλισης του κόστους σε όσους έχουν την «τύχη» να εργάζονται στις απέραντες «γαλέρες» της μνημονιακής Ελλάδας, αλλά υπό το πρίσμα το κόστος της μετακίνησης εργαζομένων και ανέργων να φορτωθεί το κεφάλαιο και το κράτος του, που κερδίζουν από κάθε δραστηριότητα, είτε πρόκειται για εργασία είτε για εκπαίδευση και ψυχαγωγία, μέσα στην καπιταλιστική μητρόπολη.

Γ.Μ.

πηγη: pandiera.gr