ΗΠΑ: TΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟ ΡΚΚ

Ως ευκαιρία για γενική εκκαθάριση είδε η Άγκυρα τη φονική επίθεση στην πόλη Σουρούτς της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Πριν προλάβει να συμπληρωθεί μια εβδομάδα από το μακελειό του ISIS κατά δεκάδων νεαρών αριστερών φοιτητών, ξεκίνησε επιχείρηση – σκούπα, δήθεν αντιτρομοκρατική, στην περιοχή. Με πρόσχημα την ανάγκη ελέγχου των τζιχαντιστών που, διαχρονικά, δρουν σχεδόν ανεξέλεγκτα στην περιοχή, λόγω της τουρκικής διαμάχης με το συριακό καθεστώς του Άσαντ, η κυβέρνηση του Α. Νταβούτογλου ξεκίνησε ανελέητο πογκρόμ κατά των πολιτικών της αντιπάλων. Έγιναν εκατοντάδες συλλήψεις. Ευκαιρία βρήκαν και οι ΗΠΑ, που ξεκίνησαν νέα παρέμβαση στην περιοχή, ανοίγοντας βάση για τα αμερικάνικα μαχητικά στην πόλη Ιντσιρλίκ.

Στις εφόδους της αντιτρομοκρατικής μέχρι το πρωί της Παρασκευής, στις οποίες κινητοποιήθηκαν ακόμα και ελικόπτερα και ειδικές δυνάμεις, τέθηκαν υπό κράτηση 297 φερόμενοι ως ύποπτοι σε 13 περιφερειακές της χώρας. Από τους 297, οι 37 ήταν ξένοι υπήκοοι. Οι επιχειρήσεις δεν ήταν αναίμακτες. Μια γυναίκα, μέλος της οργάνωσης DHKP- C σκοτώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, σε ανταλλαγή πυροβολισμών. Ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε ότι τα πλήγματα στη μεθόριο ήταν μόνο το «πρώτο βήμα». Η δράση «εναντίον των ενόπλων ισλαμιστών, κούρδων και αριστερών οργανώσεων θα συνεχιστεί» υπογράμμισε ο Ερντογάν, απευθυνόμενος στους δημοσιογράφους. Οι ένοπλες οργανώσεις «πρέπει να κατεβάσουν τα όπλα ή θα υποστούν τις συνέπειες», τόνισε.

Η επιχείρηση της Παρασκευής «δεν ήταν μια και έξω», πρόσθεσε από την πλευρά του ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου. «Η Τουρκία δεν μπορεί να μένει ακόμα αδρανής όταν κούρδοι, αριστεροί και τζιχαντιστές ένοπλοι βάζουν τη χώρα στο στόχαστρο» είπε. Ταυτόχρονα, με φόντο το μακελειό και μεμονωμένα περιστατικά βίας που ακολούθησαν, ξεκίνησε η άμεση εμπλοκή της Τουρκίας, στην μάχη εναντίον του ISIS στη Συρία. Τουρκικά F-16 επιχείρησαν στην μεθόριο, παράλληλα με το άνοιγμα της βάσης του Iντσιρλίκ για αμερικάνικες επιδρομές σε θέσεις των τσιχαντιστών στη Συρία, όπως ανακοινώθηκε.

Ο Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι συμφωνήθηκε χρήση της βάσης του Ιντσιρλίκ από αμερικάνικες δυνάμεις, «εντός συγκεκριμένου πλαισίου» όπως ανέφερε, καθώς έγινα σαφές, ότι η σφαγή στο Σουρούτς άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου. Η επίθεση αυτοκτονίας σε πολιτιστικό κέντρο με στόχο νεαρούς αριστερούς φοιτητές, που ετοιμάζονταν να μεταβούν στον ηρωικό Κομπανί, προκάλεσε τον θάνατο 32 εξ’ αυτών και τον τραυματισμό άλλων εκατό. Φρικιαστικές εικόνες με σορούς θυμάτων κάτω από τα δέντρα έκαναν το γύρο του διαδικτύου.

Το Σουρούτς απέχει μόλις δέκα χιλιόμετρα από το Κομπανί, το οποίο καταστράφηκε μετά από τέσσερις μήνες σφοδρών μαχών, που κατέληξαν στη νίκη των Κούρδων της Συρίας επί των τζιχαντιστών. Στον απόηχο της αιματηρής επίθεσης, αυτονομιστές αντάρτες του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) προχώρησαν σε αντίποινα. Ανέλαβαν την ευθύνη για τη δολοφονία δύο αστυνομικών στην νοτιοανατολική Τουρκία. Στην ανακοίνωση του ΡΚΚ αναφέρεται ότι δύο αστυνομικοί δολοφονήθηκαν το πρωί της Τετάρτης στην πόλη Τσεϊλάνπιναρ, στα σύνορα με τη Συρία, «γιατί συνεργάζονταν με τις συμμορίες του Νταές, αραβικό ακρωνύμιο του Ισλαμικού Κράτους». Οι αστυνομικοί βρέθηκαν νεκροί με σφαίρα στο κεφάλι στο σπίτι όπου συγκατοικούσαν. Ένοπλη επίθεση δέχτηκε αστυνομικός, ο οποίος έπεσε νεκρός, ενώ ο δεύτερος τραυματίστηκε σοβαρά και στο Ντιγιάρμπακιρ της νοτιοανατολικής Τουρκίας, μόλις μια μέρα μετά το περιστατικό Τζεϊλάνπιναρ. Λίγο αργότερα, σε άλλο σημείο, πυρά από τη Συριακή πλευρά σκότωσαν στρατιώτη και τραυμάτισαν δεύτερο. Εν τω μεταξύ, αντικυβερνητικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε αρκετές πόλεις, υπό το σύνθημα «Ισλαμικό Κράτος δολοφόνος, Ερντογάν και ΑΚΡ συνεργοί». Οργανώσεις Κούρδων και το κόμμα της αντιπολίτευσης CHP κατηγόρησαν μάλιστα την Άγκυρα για το ότι δεν κήρυξε ημέρα πένθους για την τραγωδία.

Παρά το κλίμα τρομοκρατίας, εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν κοντά στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης. Οι διαδηλώσεις έλαβαν αντικυβερνητικό χαρακτήρα με τους συγκεντρωμένους να επιρρίπτουν την ευθύνη για την επίθεση στους χειρισμούς της πολιτικής ηγεσίας της χώρας. Ακούστηκαν συνθήματα εναντίον του προέδρου της Τουρκίας Ρεντζέπ Ταγίπ Ερνογάν και του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Οι Κούρδοι της Τουρκίας εξέφρασαν αμέσως μετά την επίθεση την οργή τους διότι, όπως είπαν, η Άγκυρα δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει τη δράση του Ισλαμικού Κράτους. Ενώ το PKK ανακοίνωσε ότι καθιστά υπεύθυνη την κυβέρνηση για την επίθεση, καθώς διατείνεται ότι η Άγκυρα «υποστήριξε» τη δράση των τζιχαντιστών εναντίον των Κούρδων τη Συρία.

Από την πλευρά της, η τουρκική κυβέρνηση αντέδρασε με χρήση χημικών βίας κατά των διαδηλωτών αρχικά και με τις επιχειρήσεις –σκούπα στη συνέχεια. Ενώ δεν δίστασε να ρίξει για ακόμη μια φορά μαύρο στου Τουίτερ, μπλοκάροντας την πρόσβαση την Τετάρτη. Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, το δικαστήριο απαγόρευσε τη δημοσιοποίηση οπτικού υλικού της τρομοκρατικής επίθεσης σε εφημερίδες και τηλεοράσεις, ενώ απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε φωτογραφίες και στο Διαδίκτυο. Υπενθυμίζεται ότι σε ανάλογη απαγόρευση είχαν προχωρήσει οι Τουρκικές Αρχές και τον περασμένο Απρίλιο στην υπόθεση της αιματηρής ομηρείας δικαστικών στην Κωνσταντινούπολη.

Παράλληλα, η Άγκυρα προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε ένταση του «συριακού χρώματος» στην τουρκική πλευρά της μεθορίου, η πλειονότητα του πληθυσμού είναι εθνοτικά Κούρδοι.. Η ένταση φυσικά δεν αποτελεί κάτι νέο για τον κουρδικό πληθυσμό και τους αριστερούς αγωνιστές της περιοχής. Παρόλο που η τουρκική πλευρά αρνιόταν πεισματικά να το παραδεχτεί. Κούρδοι και αριστεροί έδωσαν και εξακολουθούν να δίνουν ηρωικό αγώνα για τη διατήρηση των θέσεων τους κατά των τζιχαντιστών. Πληρώνοντας με αίμα των αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία, τόσο απέναντι στον ISIS, όσο και απέναντι στον τουρκικό κυβερνητισμό.

ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΣΜΑ

Πηγή:''Eφημερίδα ΠΡΙΝ''

ΗΠΑ: TΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟ PKK

«Τρομοκρατική οργάνωση» χαρακτήρισε ο Λευκός Οίκος το PKK, λίγο μετά τη συμφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας για συνεργασία με στόχο την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.

Υπενθυμίζεται ότι με αφορμή τις επιχειρήσεις κατά θέσεων τζιχαντιστών στη Συρία, η Τουρκία ξεκίνησε επιδρομές κατά θέσεων των κούρδων ανταρτών στο βόρειο Ιράκ.

Εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου χαιρέτισε τις προσπάθειες της Τουρκίας να καταπολεμήσει τους τζιχαντιστές στη Συρία.

Τα σχόλια έγιναν από το Ναϊρόμπι, στη διάρκεια επίσκεψης του αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Κένυα.

Μάλιστα, εκπρόσωπος του Λευκοί Οίκου δήλωσε ότι η Τουρκία «έχει το δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εαυτό της» ενάντια σε επιθέσεις από το PKK.

Νωρίτερα, αμερικανός διπλωμάτης καταδίκασε τις επιθέσεις των κούρδων μαχητών στην Τουρκία, γράφοντας στο Twitter ότι δεν «υπάρχει σύνδεση» ανάμεσα στις επιδρομές της Τουρκίας εναντίον του PKK και στη συμφωνία για εντατικοποίηση των προσπαθειών κατά του Ισλαμικού Κράτους.

«Δεν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα σε αυτές τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον του PKK και στις πρόσφατες συνεννοήσεις για την εντατικοποίηση της αμερικανο-τουρκικής συνεργασίας κατά του ISIL» έγραψε στον λογαριασμό του στο Twitter ο Μπρετ ΜακΓκουρκ, συνεργάτης του αμερικανού προέδρου για την καταπολέμηση των τζιχαντιστών.

To Σάββατο τουρκικά μαχητικά έπληξαν θέσεις του PKK στο βόρειο Ιράκ. Τα πλήγματα αυτά πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τις επιδρομές που πραγματοποιεί η Αγκυρα εναντίον θέσεων τζιχαντιστών στη βόρεια Συρία.

Η αντίδραση του PKK ήταν άμεση: «Δεν έχει πλέον νόημα η εκεχειρία μετά τα έντονα πλήγματα του τουρκικού στρατού κατοχής» ανέφερε μήνυμα στην ιστοσελίδα του, με το οποίο το κουρδικό κίνημα εμφανίζεται ουσιαστικά να ξεθάβει το τσεκούρι του πολέμου.

Ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου έχει υποσχεθεί να πολεμήσει εξίσου η Τουρκία όλες «τις τρομοκρατικές οργανώσεις», ενώ η Άγκυρα -η οποία υπήρξε απρόθυμη να εμπλακεί στις επιχειρήσεις κατά των τζιχαντιστών- έχει υποσχεθεί να επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν βάσεις της στο πλαίσιο της προσπάθειας καταπολέμησης του Ισλαμικού Κράτους.

*Πηγή: in.gr

Κυριακή 26 Ιουλίου 2015

Toυ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ* 

ΤΟ GREXIT ΩΣ ΒΙΒΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε μια μελέτη υπό την αιγίδα της Ernst & Young με τίτλο "Οι οικονομικές επιπτώσεις ενός Grexit". Η Ernst & Young είναι μια μεγάλη εταιρεία υπηρεσιών προς πολυεθνικές και άλλες επιχειρήσεις, με ειδίκευση στα νομικά, λογιστικά και φοροτεχνικά. Η μελέτη εξετάζει τις πιθανές επιπτώσεις της συντεταγμένης εξόδου από το ευρώ για τη χώρα μας. Τα συμπεράσματα φαίνονται τρομακτικά. Ακόμη και το συντεταγμένο Grexit εμφανίζεται περίπου ως Αρμαγεδδών.  

Σύσσωμα τα ΜΜΕ στη χώρα μας παρουσίασαν τη μελέτη ως απόδειξη της σοφίας του νέου μνημονίου που ετοιμάζεται να αποδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση. Από την Καθημερινή μέχρι το Πρώτο Θέμα, ο κατάλογος της υποτιθέμενης καταστροφής δεν έχει τέλος: Θα κλείσουν οι τράπεζες για μήνες, θα υποτιμηθεί το νέο νόμισμα κατά 50%, θα πέσει το ΑΕΠ 15-20%, δεν θα μειωθεί πραγματικά το χρέος, δεν θα υπάρξει άρση της λιτότητας, θα ανέβει ο πληθωρισμός, θα υπάρξει δελτίο στα καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα, θα, θα, θα ...  

Και όλα αυτά τα τραγικά στην "καλή" περίπτωση της συντεταγμένης εξόδου. Γιατί αν υπάρξει ασύντακτη έξοδος, η καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη, όπως μας πληροφορεί η ευαίσθητη Ernst & Young.  

Η ERNST & YOUNG ΚΑΙΗ OXFORD ECONOMICS/HAVER ANALYTICS  

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με ένα-δύο κατατοπιστικά στοιχεία για τη μελέτη. Την πραγματική δουλειά δεν την έκανε η Ernst & Young, η οποία δεν έχει τους οικονομολόγους που χρειάζονται, χώρια που είναι πολύ απασχολημένη με την επικερδή διαχείριση των συμβουλών προς πολυεθνικές, για να ασχοληθεί με δύσκολη οικονομική ανάλυση. Την έκανε η Oxford Economics/Haver Analytics, γνωστή εταιρεία τεχνικής οικονομικής ανάλυσης που παράγει εκτιμήσεις και προβλέψεις επ' αμοιβή.  

Δεν γνωρίζω πόσα πληρώθηκε η Oxford Economics/Haver Analytics από την Ernst & Young για την ανάλυση του Grexit, αλλά η σχετική της έκδοση "Global scenarios service, Summer 2015" τιμάται στα 1500 ευρώ το κομμάτι για την κοινή πελατεία. Εκεί βρίσκονται ορισμένα από τα πραγματικά τεχνικά και αναλυτικά στοιχεία περί Grexit και όχι στο ωραίο τομίδιο που τόσο ευγενικά παρουσίασε η Ernst & Young ως δικιά της "μελέτη".  

ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΟXFORD ECONOMICS/HAVER ANALYTICS  

Τι λέει, λοιπόν, η Oxford Economics/Haver Analytics; Το σημαντικότερο συμπέρασμά της, το οποίο παραθέτω στο τέλος της ανάρτησης στα αγγλικά, είναι ότι, με σωστή διαχείριση, ένα Grexit θα ενισχύσει τη χώρα μεσοπρόθεσμα, παρά τις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες.  

Επαναλαμβάνω: ένα συντεταγμένο και οργανωμένο Grexit είναι η καλή μεσοπρόθεσμη λύση για τη χώρα μας.  

Να τονίσω ότι αυτά τα δηλώνει η Oxford Economics/Haver Analytics πριν να γίνουν γνωστοί οι τρομακτικοί όροι του νέου μνημονίου. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να καταλάβει κανείς ότι, αν το Grexit ήταν μεσοπρόθεσμα ενδεδειγμένο πριν, τώρα είναι επιβεβλημένο.  

Το κεντρικό αυτό συμπέρασμα της Oxford Economics/Haver Analytics απλώς δεν υπάρχει στη "μελέτη", με τα εξαιρετικά χρώματα και τα ωραία σχέδια, που μεγαλοπρεπώς παρουσίασε η Ernst & Young και την οποία αναπαρήγαγαν ασμένως τα ελληνικά ΜΜΕ. Έχει παραβλεφθεί, κομψά και ντροπαλά.  

Ή για να το θέσω αλλιώς, η Ernst & Young πήρε την τεχνική ανάλυση της Oxford Economics/Haver Analytics, αλλά αγνόησε το κύριο συμπέρασμα για τις μεσοπρόθεσμες θετικές επιπτώσεις του Grexit.  Επικεντρώθηκε αποκλειστικά στις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες, γέμισε τη δικιά της "μελέτη" με τα διαγράμματα της τεχνικής ανάλυσης ώστε να είναι επιστημονικοφανής και ανερυθρίαστα μας πληροφόρησε ότι το Grexit θα είναι αρνητικό. Με ενθουσιασμό ακολούθησαν τα ελληνικά ΜΜΕ, μετατρέποντας το Grexit σε Αρμαγεδδώνα.  

Κλασικότερο παράδειγμα παραπλάνησης και εξαπάτησης του ελληνικού κοινού για το θέμα της εξόδου από την ΟΝΕ είναι δύσκολο να βρει κανείς. Θα συμβούλευα δε τους πελάτες της Ernst & Young να ζητήσουν λογαριασμό. Κάτι δεν πάει καλά ...  

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ  

Τι λέει, λοιπόν, η ανάλυση της Oxford Economics/Haver Analytics. Δεν υπάρχει τρόπος να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα χωρίς τεχνικές λεπτομέρειες, άρα αιτούμαι την υπομονή σας για λίγο. Θα είμαι όσο συνοπτικότερος γίνεται.  

Η ανάλυση βασίζεται στο μοντέλο που χρησιμοποιεί η εταιρεία για συνολικά 46 χώρες και στην περίπτωση της Ελλάδας περιλαμβάνει 500 και πλέον μεταβλητές. Έχει κεϋνσιανά χαρακτηριστικά για τη βραχυπρόθεσμη περίοδο, κάνοντας την υπόθεση ότι οι μισθοί είναι ανελαστικοί και το συνολικό προϊόν καθορίζεται από τη συνολική ζήτηση. Έχει όμως νεοκλασικά χαρακτηριστικά για τη μακροπρόθεσμη περίοδο, κάνοντας την υπόθεση ότι το συνολικό προϊόν τελικά καθορίζεται από τους παράγοντες της προσφοράς - παραγωγικότητα, εργασία και κεφάλαιο. Συνεπώς ο πληθωρισμός μακροπρόθεσμα καθορίζεται από νομισματικούς παράγοντες και μόνο.  

Η ζήτηση ορίζεται ως συνάρτηση του πραγματικού εισοδήματος, του πραγματικού πλούτου, των πραγματικών επιτοκίων και του πληθωρισμού. Το μοντέλο ενσωματώνει αρκετά χρηματοπιστωτικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων και των ισολογισμών των νοικοκυριών και των εταιρειών, όπως χαρακτηριστικά συμβαίνει με τέτοια μοντέλα μετά την παγκόσμια κρίση του 2008, κάτι που του προσδίδει ένα σχετικό αναλυτικό ενδιαφέρον.  

Εν συνόψει, πρόκειται για ένα εμπειρικό μοντέλο, με κάποια μεικτά θεωρητικά χαρακτηριστικά, που χρησιμοποιείται στην πράξη για να γίνουν συγκεκριμένες προβλέψεις προς πώληση σε επενδυτές και άλλους. Στην περίπτωση του συντεταγμένου Grexit λειτουργεί περίπου ως εξής:  

Υποθέσεις

Η Ελλάδα αποχωρεί συντεταγμένα από την ΟΝΕ τον Ιούλιο του 2015.

Το νέο νόμισμα υποτιμάται κατά 50% μέσα στις επόμενες 12 εβδομάδες.

Η υποτίμηση μειώνεται στο 30% στους επόμενους "λίγους" μήνες και στο 20% αν ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός.

Η Ελλάδα κάνει στάση πληρωμών και το χρέος μειώνεται από 320 δις στα 150 δις.  

Αποτελέσματα

Το ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 10% μέχρι το τέλος του 2015.

Η υποτίμηση θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα, οι εξαγωγές θα αυξηθούν, η εμπιστοσύνη θα επιστρέψει.

Η ανάκαμψη θα είναι ταχεία από τις αρχές του 2016 και θα παραμείνει σταθερά υψηλότερη από την εκτίμηση βασης μέχρι το τέλος του 2020.

Ο πληθωρισμός θα ανεβεί περίπου στο 10% μέσα στο 2015, αλλά θα υποχωρήσει ταχέως μέσα στο 2016 για να φτάσει περίπου το 5% το 2019.

Η ανεργία θα ανεβεί πάνω από 30% μέσα στο 2015, αλλά θα κατεβεί κάτω από το 25% το 2019.  

Δηλαδή, μια συντεταγμένη έξοδος από το ευρώ με στάση πληρωμών στο χρέος τον Ιούλιο του 2015 θα οδηγούσε σε σύντομη βαθιά ύφεση το 2015-6, η ανάκαμψη θα ξεκινούσε στις αρχές του 2016 και θα ακολουθούσε ταχύρρυθμη ανάπτυξη για χρόνια. Ο πληθωρισμός θα ήταν πολύ περιορισμένος. Οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές για τη χώρα θα ήταν σαφώς καλύτερες.  

Αυτά πραγματικά λέει η ανάλυση της Oxford Economics/Haver Analytics.  

ΠΩΣ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ  

Δεν υπάρχει λόγος να γίνει εδώ ουσιαστική συζήτηση και εξέταση του μοντέλου της Oxford Economics/Haver Analytics. Αρκεί να ειπωθεί ότι ουσιαστικά είναι ένα στατικό μοντέλο, πράγμα εξαιρετικά προβληματικό για την ανάλυση μιας τελείως δυναμικής κατάστασης, όπως το Grexit.  

Η έξοδος από το ευρώ από τη φύση της θα οδηγούσε σε αλλαγή της δομής της ελληνικής οικονομίας, ωθώντας τους παραγωγούς σε νέες δραστηριότητες. Το μοντέλο δεν μπορεί, για παράδειγμα, να αποδώσει τους αγρούς που θα έμπαιναν ξανά σε καλλιέργεια, ούτε τις νέες μικρομεσαίες δραστηριότητες που θα δημιουργούνταν αυτόματα για να καλυφθούν οι ανάγκε της εγχώριας αγοράς.  

Το μοντέλο δε μπορεί επίσης να αποδώσει τα αποτελέσματα μιας συστηματικής κρατικής παρέμβασης στις τράπεζες για την (επιτέλους) εξυγίανσή τους και τη στήριξη των ιδιωτικών επενδύσεων. Ούτε μπορεί να αποδώσει τα αποτελέσματα μιας συστηματικής αύξησης των δημοσίων επενδύσεων που οπωσδήποτε θα συνόδευε ένα προοδευτικό Grexit.  

Έστω και με τους δικούς της περιορισμούς όμως, η τεχνική ανάλυση δείχνει καθαρά ότι, μετά την πρώτη περίοδο δυσκολιών, που πιθανόν να κρατήσει γύρω στον ένα χρόνο, τα αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία θα είναι θετικά. Το Grexit είναι προτιμότερο μεσοπρόθεσμα.  

Η κυβέρνηση Σύριζα έχει απόλυτη υποχρέωση προς τον ελληνικό λαό τη στιγμή αυτή να καταδείξει καταρχήν την ανενδοίαστη προπαγάνδα που ασκούν οι κυνικοί κύκλοι του ευρώ, συνεπικουρούμενοι από τον εσμό των ευρωμανών στα ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια και αλλού. Κυρίως όμως έχει υποχρέωση να μελετήσει αμέσως ένα σχέδιο για ελεγχόμενη, συντεταγμενη και ασφαλή έξοδο από την ΟΝΕ.  

Η κατάσταση στην οικονομία, την κοινωνία και το κράτος είναι πλέον αποπνικτική και θα γίνει ακόμη χειρότερη όταν αρχίσει να εφαρμόζεται η τραγική συμφωνία που μόλις συνομολογήθηκε. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη χώρα μας από την έξοδο. Έφτασε η ώρα να το συνειδητοποιήσει και το πολιτικό σύστημα.

*Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΡΚΑ*

Θα οδηγούσε σε μεγάλη υποτίμηση, πληθωρισμό, ύφεση κλπ που θα έβλαπταν πρωτίστως τους εργαζόμενους. Το επιχείρημα είναι φαινομενικά σωστό αλλά επί της ουσίας ανόητο και το μόνο που αποδεικνύει είναι η συντηρητική πολιτική του ΚΚΕ, καλυμμένη κάτω από πληθωρική αριστερίστικη ρητορική. Με την ίδια ακριβώς λογική, το ίδιο βλαπτική μέσα στον καπιταλισμό είναι για τα εργατικά συμφέροντα και η πάλη για να μη μειωθούν οι μισθοί, για το σταμάτημα των απολύσεων, για την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους. Αφού βάζει εμπόδια στην αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου κάτι που σε δομικές κρίσεις σαν και αυτή που διέρχεται ο ελληνικός καπιταλισμός, είναι το μόνο που μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική ανάκαμψη, αύξηση της απασχόλησης και των μισθών. Η πάλη για τέτοια αιτήματα στον καπιταλισμό, εν μέσω κρίσης είναι καταδικασμένη ν' αποτύχει ή και να παρατείνει την κρίση μαζί με το μαρτύριο των εργαζομένων και των ανέργων.

Όμως ένα κομμουνιστικό κόμμα δεν υπερασπίζεται αιτήματα όπως η αύξηση των μισθών ή η διάσωση του κοινωνικού κράτους ως αυτοσκοπούς, πόσο μάλλον εν μέσω οικονομικού κραχ που γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Τα υπερασπίζεται αφενός μεν γιατί είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για την τάξη στην οποία αναφέρεται, αφετέρου διότι τα χρησιμοποιεί ως βατήρα για να προωθήσει τη στρατηγική του, αυτή της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό συνολικά, και της διεκδίκησης μίας άλλης κοινωνίας. Τέτοια μερικά αιτήματα απαντάνε σε άμεσες ανάγκες των εργαζομένων, συμβαδίζουν με την έως τώρα συνείδηση τους, τους οργανώνουν και τους κινητοποιούν. Μέσα απ' αυτή την κινητοποίηση ανακαλύπτουν και συγκροτούν περαιτέρω τη συλλογική τους δύναμη. Έτσι προχωράει η συνείδηση τους και γίνονται πιο ευεπίφοροι στις σοσιαλιστικές ιδέες. Τα άμεσα οικονομικά αιτήματα λοιπόν είναι αναπόσπαστο κομμάτι μίας επαναστατικής στρατηγικής, αρκεί να μην εξαντλούνται σε μία στενή συνδικαλιστική τακτική που δεν βλέπει τίποτα πέρα απ' αυτά. Χωρίς αυτά όμως, οποιαδήποτε κομμουνιστική στρατηγική είναι καταδικασμένη να παραμείνει στο επίπεδο της αφηρημένης προπαγάνδας που κηρύττει σε επίδοξους προσήλυτους τον λόγο του Κυρίου ή της... ιστορικής αναγκαιότητας.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την περίπτωση του ευρώ το οποίο έγινε το κύριο σημαίνον στο οποίο συμπυκνώνονται τα τελευταία χρόνια οι ανταγωνιστικές ταξικές στρατηγικές για τη διαχείριση της κρίσης. Η αστική τάξη το έχει ανάγει στο βασικό της επίδικο και οι ιδεολογικοί της μηχανισμοί νομιμοποιούν τις πολιτικές λιτότητας ως απαραίτητες για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Παράλληλα έχουν πείσει μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων πως μία έξοδος θα ήταν καταστροφική γι’ αυτά. Έτσι, διαχέοντας τον φόβο, προκαταλαμβάνουν πολλές απ' τις αντιδράσεις στις αντιλαϊκές πολιτικές, διευκολύνοντας την εφαρμογή τους. Σε αυτή τη μάχη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά και τις τράπεζες που ελέγχει η ΕΚΤ. Μία αριστερή στρατηγική λοιπόν που αποσκοπεί στα σοβαρά ν' αντιμετωπίσει την πολιτική του αντιπάλου δεν μπορεί να αγνοήσει το ευρώ ως κρίσιμο κόμβο οργάνωσης της αστικής ηγεμονίας στη δεδομένη συγκυρία. Δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα και να λέει πως το ζήτημα δεν είναι το νόμισμα αλλά ο καπιταλισμός.

Η έξοδος απ' το ευρώ από μόνη της είναι ταυτόχρονα πολλά πράγματα και τίποτα. Μία κεϋνσιανή ουτοπία που ευαγγελίζεται καλύτερες μέρες για τον ελληνικό καπιταλισμό μέσω της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, ή ένα μεταβατικό αίτημα, μεταξύ άλλων, που στοχεύει στη διάρρηξη της αστικής ηγεμονίας πάνω στις υποτελείς τάξεις, την απελευθέρωση της συλλογικής τους δράσης με στόχο ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Φυσικά ένα κομμουνιστικό κόμμα δεν μπορεί να εξαντλεί την πολιτική του στην έξοδο απ' το ευρώ, οφείλει να την συμπληρώνει με μία σειρά προϋποθέσεις. Αλλά δεν μπορεί ν' αγνοεί την κεντρικότητα της στη δεδομένη συγκυρία, όπως ανακάλυψε και ο ΣΥΡΙΖΑ με πολύ πόνο. Αν το νόμισμα δεν έχει καμία σημασία τότε το ίδιο το ΚΚΕ λειτούργησε εντελώς οπορτουνιστικά και ρεφορμιστικά όταν αρνήθηκε τη συνθήκη του Μάαστριχτ ή την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ - ΕΕ. Με τη σημερινή του λογική θα έπρεπε ν' απέχει απ' αυτές τις ενδοαστικές διαμάχες και να κηρύττει αποκλειστικά την ανατροπή του καπιταλισμού.

*Πηγή: thepressproject.gr

Κυριακή 26  Ιουλίου 2015

ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣ “ΣΥΜΜΑΧΟΣ” ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ “ΔΡΑΧΜΟΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ” Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η μεγάλη συναίνεση γύρω από το ευρώ, την οποία συναπαρτίζουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ και η πλειοψηφία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, έχει αποκτήσει εδώ και καιρό, για όσους δεν το γνωρίζουν, και ένα νέο ιδιόμορφο μέλος: το ΚΚΕ.  

Αντιγράφω με ειλικρινή έκπληξη αυτούσιο το απόσπασμα από την ομιλία της Γ.Γ της ΚΕ του ΚΚΕ στο Πνευματικό Κέντρο της Ερμούπολης της Σύρου (Πέμπτη 23/7/15). 

«Είμαστε επίσης κάθετα αντίθετοι, και δεν είναι αντίφαση αυτό, με το να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα. Διότι ξεκάθαρα λέμε στον ελληνικό λαό, σε όλους τους τόνους, ότι αυτή τη στιγμή έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, όντας στο καπιταλιστικό σύστημα, όντας στην ΕΕ, όντας στην εξουσία που την έχουν συγκεκριμένοι, εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα. Μπορεί να είναι και χειρότερες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που δε θα είναι μόνο έξι μήνες, όπως λέει ο κύριος Λαπαβίτσας ή διάφοροι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων κομμάτων. Διότι μπορεί να μην παίρνονται σε αυτή την περίπτωση τέτοια μέτρα όπως θα παρθούν τώρα για μισθούς, συντάξεις, μείωση του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά, όμως η ίδια η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος που θα επέλθει, η οποία θα είναι πάνω από 50%, θα οδηγήσει σε πραγματική μείωση πάλι του λαϊκού εισοδήματος. Δηλαδή θα παίρνει ο εργαζόμενος 1.000 ευρώ, 600, 800 όσα παίρνει στη δουλειά του για παράδειγμα, τα οποία θα αντιστοιχούν στο μισό, σαν να παίρνει 300 ή 500 ευρώ από 1.000. Άρα έτσι θα ψωνίζει, έτσι θα αγοράζει υπηρεσίες, έτσι θα αγοράζει προϊόντα, έτσι θα ζει. Άρα κάθετη μείωση του λαϊκού εισοδήματος. Και δε λέω για όλα τα υπόλοιπα, ο πληθωρισμός, η μαύρη αγορά, οι αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων που θα επέλθουν.»  

Ο Δ. Κουτσούμπας δεν εντυπωσιάζει μόνο με την παραπάνω παντελώς άστοχη θέση του αυτή καθ’ εαυτή αλλά κυρίως με το ότι υιοθετεί πλήρως και επαυξάνει την καταστροφολογία των μνημονιακών κομμάτων, των καναλιών και της ολιγαρχίας σχετικά με μια ενδεχόμενη έξοδο από την ευρωζώνη. Όλοι αυτοί βρίσκουν στα πρόσωπα της ηγεσίας του ΚΚΕ ένα ανέλπιστο σύμμαχο στην εκστρατεία τους περί “ λησταρχών ”, “δραχμοσυμμοριτών”, “ συνωμοτών της δραχμής”. Ελάχιστα απασχολεί την ηγεσία του ΚΚΕ ότι η εμετική καμπάνια ενάντια στους “δραχμοσυμμορίτες” φέρνει στο προσκήνιο, σχεδόν με την ίδια ορολογία, τις χειρότερες μέρες του αντικομμουνιστικού οχετού της μεταπολεμικής και εμφυλιακής περιόδου.

Η ηγεσία του ΚΚΕ, έχοντας μια φοβική και «οικοπεδική» αντίληψη της πολιτικής, διακατέχεται από την έμμονη ιδέα της σώνει και καλά πολεμικής αντιπαράθεσης με την πιο «αριστερή» πλευρά του ΣΎΡΙΖΑ, γεγονός που την εξωθεί σε τραγικά λανθασμένες θέσεις.

ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΑ ΛΑΘΗ

Πρώτο λάθος: To KKE «αγνοεί» ότι όσο η χώρα παραμένει στην ερωζώνη είναι σχεδόν αδύνατον να ξεφύγει από τη μνημονιακή κηδεμονία. Το «ευρώ» δεν είναι ένα απλό νόμισμα αλλά πρώτα απ’ όλα μονεταριστικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα λιτότητας. Η έξοδος από την ευρωζώνη διεκδικείται τώρα μόνο από ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς εντός και εκτός του ΣΥΡΙΖΑ, με απέναντι όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τη μιντιοκρατία, ενώ ακόμα και η νεοφασιστική «Χρυσή Αυγή» αποφεύγει να θέσει θέμα ευρώ. Αυτή η έξοδος από την ευρωζώνη δεν μπορεί να γίνει «έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς», που λέει ο Κουτσούμπας. Η έξοδος με όρους Αριστεράς σημαίνει πρώτα απ’ όλα αλλαγή συσχετισμών, ανάπτυξη λαϊκών αγώνων και παράλληλη εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προοδευτικού προγράμματος αλλαγών και μετασχηματισμών με πρώτο και κύριο στόχο την εθνικοποίηση των τραπεζών, των στρατηγικών επιχειρήσεων και τον κοινωνικό τους έλεγχο για ένα διαφορετικό αναπτυξιακό τους ρόλο. Αυτά φυσικά δεν σημαίνουν ανατροπή του καπιταλισμού αλλά εγκαινιάζουν μια περίοδο μετάβασης και συγκρούσεων που μπορεί να ανοίξει σοσιαλιστικούς ορίζοντες.

Δεύτερο λάθος: O Κουτσούμπας παραπέμπει τα πάντα στην επαναστατική στιγμή της ανατροπής του καπιταλισμού όπου ταυτόχρονα(!) η «εργατική τάξη θα πάρει την εξουσία» και θα «αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ». Μέχρι τότε όλα κατά την ηγεσία του ΚΚΕ θα βαδίζουν από το κακό στο χειρότερo, ενώ και η έξοδος ακόμη από την ΕΕ με μια προοδευτική κυβέρνηση, εφ’ όσον δεν συνοδεύονται με την ταυτόχρονη ανατροπή του καπιταλισμού, δεν μπορεί παρά να είναι οπισθοδρομική αλλαγή, χειρότερη από την παραμονή στην ΕΕ. Η στιγμή της επανάστασης έτσι αποκτά μεταφυσικά χαρακτηριστικά. Απορρίπτονται μεταβατικοί ριζοσπαστικοί στόχοι και ριζοσπαστικά προγράμματα μετάβασης. Και μέχρι να έρθει η στιγμή της επανάστασης, η οποία με αυτήν την τακτική δεν θα έρθει ποτέ, όπως δεν συνέβη στο παρελθόν εγχώριως και διεθνώς, το ΚΚΕ θα καταγγέλλει όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν την παρούσα τάξη πραγμάτων, όσους επιχειρούν να απαντήσουν σε ώριμα αιτήματα και να ανοίξουν μεταβατικούς δρόμους, που μπορεί να συσπειρώσουν ευρείες αγωνιστικές πλειοψηφίες και να συγκροτήσουν πλατιά συμμαχικά κοινωνικά μπλοκ με στρατηγική την καπιταλιστική ανατροπή.

Όλοι και καθένας/μια χωριστά ας βγάλουν τα συμπεράσματα τους.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΕΡΠΗΣ

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

«Πολλές επιλογές έχει κάνει αυτά τα χρόνια ο λαός μας. Πότε με τους προηγούμενους, πότε με τους επόμενους. Ζήσαμε πολλά χρόνια τώρα τη διακυβέρνηση της ΝΔ, τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, είτε ως δικομματικό σύστημα που πάλευαν και κοκκορομαχούσαν μεταξύ τους στη Βουλή και στα προεκλογικά μπαλκόνια, είτε ως συγκυβερνώντες τα τελευταία χρόνια. Κάτι που πριν μια δεκαετία, πριν μια δεκαπενταετία, όταν τους το λέγαμε, ότι έχετε ίδια στρατηγική και θα βρεθείτε από τη μια μπάντα ενάντια στο λαό, κόντευαν να μας φάνε. Έβγαιναν στα μπαλκόνια, κυρίως οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ τότε, και λέγανε τι λέει το ΚΚΕ, ταυτίζεται με τη δεξιά, μας ταυτίζει με τη ΝΔ. Εμείς δεν ταυτίζουμε κανέναν με τον άλλο. Μόνοι τους αντικειμενικά ταυτίζονται. Και βεβαίως έρχονται άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Ο λαός μας επένδυσε στο ΣΥΡΙΖΑ, πίστεψε ότι όλα αυτά που έζησε με συγκυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, κάτι θα άλλαζε και έδωσε τον προηγούμενο Γενάρη, πριν έξι μήνες δηλαδή, μια μεγάλη πλειοψηφία, εντάξει, όχι πολύ μεγάλη, αυτό που έδωσε πάντως, ανέδειξε το ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη δύναμη, από αξιωματική αντιπολίτευση που ήταν από το 2012 και μετά, σε κυβέρνηση αυτού του τόπου, σε συγκυβέρνηση μαζί με τους ΑΝΕΛ, έχοντας ελπίδα ότι κάτι προς το καλύτερο θα αλλάξει. Και βρισκόμαστε τώρα δυστυχώς, έξι μήνες μετά από αυτή την εκλογική νίκη και την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, στην ίδια και από μια άποψη χειρότερη κατάσταση που βρισκόμασταν πριν το Γενάρη. Δηλαδή, να έχουμε και τα δύο μνημόνια και τους περίπου 500 εφαρμοστικούς νόμους που είχαν ψηφίσει οι προηγούμενοι να είναι σε πλήρη ισχύ, ενώ η υπόσχεση ήταν ότι τουλάχιστον θα άρχιζαν να τους γκρεμίζουν. Δε λέω για τα συνθήματα που έλεγαν με ένα άρθρο θα τους ξεπαστρέψουμε ή ότι θα σκίσουμε τα μνημόνια, γιατί αυτά ήταν προεκλογικά συνθήματα. Ισχύουν λοιπόν όλα αυτά και έρχεται ένα τρίτο μνημόνιο τώρα. Είναι χειρότερο γιατί ακριβώς ισχύουν και τα δύο προηγούμενα και έρχονται καινούργια μέτρα - φωτιά, τα οποία ως προαπαιτούμενα ψηφίστηκαν και την προηγούμενη εβδομάδα και χτες στη Βουλή και έπεται συνέχεια. Και αυτά είναι προαπαιτούμενα για να ξεκινήσει η συζήτηση για τη συμφωνία.

Η νέα συμφωνία μετά τις 20 του Αυγούστου θα μπει στο τραπέζι της συζήτησης με τους εταίρους, με την τρόικα, έτσι ώστε να καταληχθεί. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε ξανά και νέα μέτρα, όπως η ίδια η κυβέρνηση, άλλωστε ομολόγησε. Και φυσικά όταν όλα αυτά ντύνονται με ένα σκεπτικό που λέει «εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια, κάναμε μια σκληρή διαπραγμάτευση αυτούς τους μήνες, η τρόικα, οι εταίροι είναι ανένδοτοι, μας οδηγούν σε οικονομική ασφυξία, κάναμε κάποιους χειρισμούς». Εμείς απλά λέμε ότι δεν δικαιούνται να τα λένε όλα αυτά. Δεν δικαιούνται να τα λένε διότι τα ξέρανε και τα αποκρύψανε από τον ελληνικό λαό. Κι όταν αποκρύβεις κάτι προεκλογικά και μετεκλογικά, σημαίνει ότι συνειδητά δε θες να προετοιμάσεις τον ελληνικό λαό, τη νεολαία, το εργατικό - λαϊκό κίνημα, τέλος πάντων την πρωτοπορία ενός λαού, που αγανακτεί, που παλεύει, που είναι μαζί σου, που θέλει εδώ και τώρα την κατάργηση των μνημονίων και των αντιλαϊκών μέτρων. Και βεβαίως, δεν προετοιμάζεις το λαό, του λες μισές αλήθειες, του λες επίσης αρκετά ψέματα, για να μπορέσεις να κερδίσεις μια κυβερνητική πλειοψηφία και να κυβερνήσεις. Λοιπόν, εμείς θεωρούμε ότι αυτά τα ζητήματα είναι απαράδεκτα, όχι μόνο δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, αλλά οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς, σε επικίνδυνα μονοπάτια, την πολιτική ζωή του τόπου, κάτι που ήδη τα ζούμε.

Για παράδειγμα, εμείς λέμε, και επιμένουμε σε αυτό, το λέγαμε και πριν τις εκλογές θα το λέμε συνέχεια: Η ΕΕ είναι γνωστή. Δεν υπήρξε ποτέ φιλολαϊκή, ούτε όταν πρωτοφτιάχτηκε ως ΕΟΚ, ούτε όταν μετεξελίχθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ ως ΕΕ, ούτε όταν έγινε η Οικονομική Νομισματική Ένωση, το ευρώ, και εντάχθηκε η Ελλάδα και οι άλλες χώρες. Ποτέ καμία στιγμή στην ιστορία της δεν υπήρξε ένωση δημοκρατίας, ειρήνης, ισότιμων κρατών, κοινωνικής δικαιοσύνης, λαϊκής κυριαρχίας. Πάντα ήταν λυκοσυμμαχία, ήταν λυκοφωλιά. Το έχουμε πει με τον πιο γλαφυρό τρόπο πάρα πολλά χρόνια. Ακόμα και πριν τη δικτατορία, πριν το '67, η τότε αριστερά, η ΕΔΑ έλεγε λάκκο των λεόντων, την τότε ΕΟΚ. Γιατί τέτοια ήταν πάντα.

Δεν μπορεί μια ένωση ιμπεριαλιστικών καπιταλιστικών κρατών, πέστε όποιον επιθετικό προσδιορισμό θέλετε, δε θα διαφωνήσουμε εκεί, να είναι και υπέρ της ειρήνης και υπέρ της ισοτιμίας και υπέρ των λαών της και ταυτόχρονα να είναι και υπέρ των μονοπωλιακών ομίλων, υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Ουσιαστικά υπέρ των συμφερόντων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το πώς ο ένας θα φάει τον άλλο, πως το ένα μονοπώλιο θα εξαγοράσει το άλλο, πως θα καταπιέσουν περισσότερο τους λαούς στις ξεχωριστές χώρες. Άρα λοιπόν ξέρεις αυτή την ΕΕ.

Δεν μπορεί να σπέρνεις αυταπάτες σε έναν ολόκληρο λαό ο οποίος αγανακτεί με τις πολιτικές της ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια λόγω κρίσης, και να του λες ότι είναι το κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι. Ότι θα παλέψουμε να είμαστε μέσα εκεί. Δεν μπορεί να λες στον ελληνικό λαό ότι δεν ήξερες ότι υπάρχει εδώ και χρόνια και εντείνεται το τελευταίο διάστημα, η λογική της εξόδου χωρών από το ευρώ, ότι υπάρχει στο τραπέζι και αυτό το σενάριο, της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Αυτό είναι πασίγνωστο, το γράφουν οι εφημερίδες, το λένε τα κανάλια, το λένε οικονομολόγοι, το λένε οι ίδιοι οι οικονομολόγοι της σημερινής κυβέρνησης και της προηγούμενης, οι υπουργοί. Ο Σόιμπλε ο ίδιος το έχει πει επανειλημμένα πει ότι: «κοιτάξτε να δείτε, εδώ η Ελλάδα ή κάποιες άλλες χώρες πρέπει να φύγουν από το ευρώ, δεν κάνουν για την οικονομική - νομισματική ένωση της Ευρώπης». Είναι πασίγνωστο σε όλους και δεν μπορεί να το κρύβεις εσύ ως κόμμα. Εμείς δεν το κρύψαμε ποτέ από τον ελληνικό λαό, ότι για παράδειγμα σήμερα στην ΕΕ γίνεται διαπάλη ανάμεσα σε κράτη μέλη και χώρες, ανάμεσα σε διαφορετικούς μονοπωλιακούς ομίλους και συμφέροντα. Οι μεν λένε να ισχυροποιηθεί η ΕΕ και η Ευρωζώνη έτσι ως έχει, να προχωρήσει δηλαδή παραπέρα η νομισματική, οικονομική, πολιτική ενοποίησή της και με περισσότερες χώρες, και από την άλλη μεριά η άποψη ότι στην ΕΕ και στην ευρωζώνη πρέπει να μείνει μόνο ένας σκληρός πυρήνας ισχυρών οικονομιών και να αποπεμφθούν από τη ζώνη του ευρώ, άλλες χώρες με πιο αδύνατες οικονομίες, όπως είναι η Ελλάδα, μένοντας όμως στην ΕΕ, με ένα δικό τους νόμισμα ή με ένα διπλό νόμισμα ή αυτό το IOU όπως το λένε. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία δεν μπορείς να μην τα ανοίξεις στον ελληνικό λαό. Δεν μπορεί να του λες ψέματα και να του βάζεις διλήμματα, είτε στις εκλογές, είτε στο δημοψήφισμα αυτό πάλι το fast – track μέσα σε πέντε μέρες, που έγινε δήθεν για να ισχυροποιηθεί το “όχι” που στην ουσία κατέληξε να είναι “ναι”, και μάλιστα χειρότερο “ναι” από ό,τι ξεκίνησε με την αρχική πρόταση Γιούνκερ. Να τα δώσει όλα δηλαδή και με τα χέρια ψηλά και κολλημένος στον τοίχο.

Αυτό το ζήτημα το οποίο είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, πρέπει να συζητηθεί στο λαό, να υπάρχει πλήρης επίγνωση για το τι πρόκειται να συμβεί και βεβαίως να χαραχτούν αντίστοιχες πολιτικές. Σ’ αυτό το ζήτημα γίνεται πολλή δημαγωγία και διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ. Εμείς ξεκάθαρα είμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε συμφωνία - μνημόνιο υπογραφεί, όπως και η τελευταία, αλλά και οι προηγούμενες. Θεωρούμε ότι πρέπει εδώ και τώρα -έχουμε καταθέσει και πρόταση νόμου στη Βουλή, που έξι μήνες τώρα η κυβέρνηση δεν την έφερε για ψηφοφορία, έστω για συζήτηση- να προχωρήσουμε στην κατάργηση όλων των μνημονίων, όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων που έχουν περάσει με τα προηγούμενα μνημόνια, και βεβαίως να μην περάσει νέο μνημόνιο. Αυτό είναι ένα το κρατούμενο, είμαστε κάθετα αντίθετοι. Είμαστε επίσης κάθετα αντίθετοι, και δεν είναι αντίφαση αυτό, με το να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα. Διότι ξεκάθαρα λέμε στον ελληνικό λαό, σε όλους τους τόνους, ότι αυτή τη στιγμή έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, όντας στο καπιταλιστικό σύστημα, όντας στην ΕΕ, όντας στην εξουσία που την έχουν συγκεκριμένοι, εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα. Μπορεί να είναι και χειρότερες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που δε θα είναι μόνο έξι μήνες, όπως λέει ο κύριος Λαπαβίτσας ή διάφοροι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων κομμάτων. Διότι μπορεί να μην παίρνονται σε αυτή την περίπτωση τέτοια μέτρα όπως θα παρθούν τώρα για μισθούς, συντάξεις, μείωση του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά, όμως η ίδια η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος που θα επέλθει, η οποία θα είναι πάνω από 50%, θα οδηγήσει σε πραγματική μείωση πάλι του λαϊκού εισοδήματος. Δηλαδή θα παίρνει ο εργαζόμενος 1.000 ευρώ, 600, 800 όσα παίρνει στη δουλειά του για παράδειγμα, τα οποία θα αντιστοιχούν στο μισό, σαν να παίρνει 300 ή 500 ευρώ από 1.000. Άρα έτσι θα ψωνίζει, έτσι θα αγοράζει υπηρεσίες, έτσι θα αγοράζει προϊόντα, έτσι θα ζει. Άρα κάθετη μείωση του λαϊκού εισοδήματος. Και δε λέω για όλα τα υπόλοιπα, ο πληθωρισμός, η μαύρη αγορά, οι αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων που θα επέλθουν.

Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Επειδή το ΚΚΕ λέει όχι στη μία όχι και στην άλλη λύση, ότι δεν έχουμε εναλλακτική λύση. Μόνο που αυτή η εναλλακτική λύση σημαίνει άλλη κοινωνική οργάνωση, άλλη οικονομία. Και πρέπει σε αυτό το ζήτημα να πειστεί ο ελληνικός λαός και να αποφασίσει να παλέψει και να το επιλέξει. Με πλήρη συνείδηση. Όχι με κοροϊδίες και ψεύτικα προεκλογικά διλήμματα ή εκβιαστικά διλήμματα, αλλά καθαρά και ντόμπρα. Κι αυτή την πρόταση φέρνει για συζήτηση στο λαό το ΚΚΕ. Σημαίνει ότι ο λαός στην εξουσία, ενισχύοντας το ΚΚΕ, δυνάμεις εργατικές - λαϊκές, τη λαϊκή συμμαχία που θα έρθει στην εξουσία, δεν θα κάνει διαπραγμάτευση με την τρόικα. Θα πει στοπ. Διότι, το πρώτο, καταργώ όλα τα μνημόνια, όλος τους εφαρμοστικούς νόμους. Αυτό σημαίνει ότι έρχομαι σε ρήξη, σε σύγκρουση με την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Δεν σημαίνει ότι φεύγω μόνο από το ευρώ ή την ευρωζώνη και μένω στην ΕΕ. Αποδεσμεύομαι από την ΕΕ, την ίδια στιγμή όμως που προχωρώ σε κοινωνικοποίηση ως λαϊκή εξουσία, ως κυβέρνηση, ως κράτος -πέστε το όπως θέλετε. Προχωρώ σε κοινωνικοποίηση του πλούτου που παράγει ο λαός μου, δηλαδή του ορυκτού πλούτου, των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας, παίρνω την αγροτική οικονομία στα χέρια μου, αποδεσμεύομαι από ό,τι αλυσίδες και εξαρτήσεις έχω από την ΕΕ. Γιατί η ΕΕ βάζει δεσμεύσεις, το ζούμε και στα ναυπηγεία εδώ, το ζούμε και στην αγροτική οικονομία, το ζήσαμε πολλά χρόνια με τις ποσοστώσεις, και σε μια σειρά άλλους τομείς της οικονομίας. Άρα κοινωνικοποιώ αυτά, αποδεσμεύομαι, οργανώνω με βάση έναν πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό, επιστημονικά οργανωμένο για όλη τη χώρα, την προώθηση της ανάπτυξης του τόπου, της αξιοποίησης δηλαδή των παραγωγικών δυνατοτήτων που έχει η Ελλάδα, η πατρίδα μας. Και έχει πάρα πολλές τέτοιες παραγωγικές δυνατότητες, που είναι αναξιοποίητες στις συνθήκες του καπιταλισμού, το οποίο είναι ένα σύστημα που πλέον έχει φθαρεί, έχει διαφθαρεί, έχει σαπίσει, δεν μερεμετίζεται, δε διορθώνεται με επιμέρους μέτρα και με επιμέρους νομοθετήματα. Θέλει συνολική ανατροπή ως οικονομία, και στις κοινωνικές σχέσεις παραγωγής. Και από αυτή την άποψη, προχωράω με άξονα μόνο τη λαϊκή ευημερία, το πως θα ικανοποιήσω δηλαδή λαϊκές ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι έχω προτεραιότητα την υγεία, την εργασία για όλους και όλες, τη σταθερή και μόνιμη δουλειά, την παιδεία, δημόσια δωρεάν, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, με αξιοποίηση και υπεράσπιση των γυναικών, της μητρότητας, των νέων παιδιών κυρίως και των υπερηλίκων, των συνταξιούχων.

Αυτό σημαίνει νέα κοινωνική οργάνωση. Αυτό πρέπει να το αποφασίσει ο λαός, πρέπει να το πεις καθαρά στον ελληνικό λαό. Εμείς το λέμε. Δεν έχουμε πείσει ακόμα, και δεν είναι πιστεύουμε ο τρόπος που το λέμε. Μα πόσο πιο απλά να το πεις. Το ζήτημα είναι ότι συνολικά, σε όλους μας, πρέπει να αλλάξει ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος που έχουμε μάθει μέχρι σήμερα να βλέπουμε την κοινωνία, την οικονομία, τις σχέσεις παραγωγής, να βλέπουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Και δεν είναι επιχείρημα το γεγονός ότι αυτά δε γίνονται πουθενά, το ότι δηλαδή η κατάσταση είναι δύσκολη και αρνητική σε όλο τον κόσμο, όπου επικρατεί το καπιταλιστικό σύστημα σε όλες τις χώρες, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, οι δεσμεύσεις και η κυριαρχία ιμπεριαλιστικών κέντρων και διακρατικών ενώσεων που ματώνουν τους λαούς, και τον ελληνικό λαό. Δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να το δοκιμάσουμε, που πρέπει να το τολμήσουμε, που αξίζει και τις θυσίες και τις δυσκολίες που θα έχει να αντιμετωπίσει ο λαός. Γιατί και σε αυτή την περίπτωση θα υπάρχουν δυσκολίες, θα υπάρχουν εμπόδια. Το θέμα είναι ότι ο αποφασισμένος λαός μπορεί να δείξει και να επιβάλει τη δύναμή του. Και από αυτή την άποψη θεωρούμε ότι πρέπει αυτά τα ζητήματα να ανοίξουν. Αλλιώς θα συνεχίζονται οι κάλπικες υποσχέσεις, οι ψεύτικες ελπίδες».

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr