ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΛΠ – ΟΛΘ 

   ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ,

         ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με πρωτεργάτες την ομάδα Τσίπρα – Δραγασάκη – Σταθάκη – Δρίτσα μαζί με το αμαρτωλό ΤΑΙΠΕΔ προχωρούν ακάθεκτοι στο ξεπούλημα του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας και με διαδικασίες εξπρές βιάζονται άρον - άρον να το παραδώσουν στην κινέζικη κρατική πολυεθνική COSCO.

Ο νέος μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ και η συγκυβέρνηση γράφοντας στα παλιά τους υποδήματα τις πάγιες προεκλογικές τους θέσεις και δεσμεύσεις γίνονται οι θλιβεροί πρωταγωνιστές του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, των δημόσιων παραγωγικών και κερδοφόρων επιχειρήσεων και του δημόσιου πλούτου της χώρας.

Πρόκειται για μια επαίσχυντη πολιτική πράξη που συνιστά έγκλημα σε βάρος της χώρας, του λαού και των συμφερόντων τους.

Χωρίς κανένα ηθικό, πολιτικό και κοινωνικό φραγμό η κυβέρνηση με την πολιτική της τάσσεται και ταυτίζεται με τις επιδιώξεις των εταίρων – τοκογλύφων δανειστών να τους δοθεί εδώ και τώρα το σύνολο της απογεγραμμένης περιουσίας του ελληνικού λαού όπως είναι τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η ΔΕΗ, ο δημόσιος ορυκτός πλούτος και κάθε άλλη πλουτοπαραγωγική δραστηριότητα στην επικράτεια της χώρας μας.

Παράλληλα με το νέο μνημόνιο που υπέγραψαν και ψήφισαν με το υπόλοιπο πολιτικό μνημονιακό μπλοκ, το επόμενο χρονικό διάστημα θα επιχειρηθεί η πλήρης συντριβή των ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων του λαού και των εργαζομένων!!

Μάλιστα με περίσσιο θράσος οι σημερινοί «αριστεροί» κυβερνώντες δηλώνουν περήφανοι … για το θεάρεστο κυβερνητικό τους έργο που «διάσωσαν» την χώρα και δεν δραπέτευσαν από την διακυβέρνηση και τώρα είναι αυτοί που θα συνεχίσουν το ίδιο έργο των Σαμαροβενιζέλων να οδηγήσουν τον τόπο στην απόλυτη διάλυση, το ξεπούλημα και την καταστροφή!!!

Η υποκλοπή και η υφαρπαγή της ψήφου του ελληνικού λαού, που όλοι γνωρίζουμε κάτω από ποιες συνθήκες επιτεύχθηκε, τους δημιουργεί την πεποίθηση ότι το επιχειρούμενο έγκλημά τους για την κατακρεούργηση των δικαιωμάτων του λαού θα έχει την αποδοχή ή ακόμη και την στήριξή του. Πλάνη οικτρά για τους πολιτικάντηδες και τους μαυρογιαλούρους της συμβιβασμένης και υποταγμένης αριστεράς, σύντομα θα διαπιστώσουν ότι το εργατικό κίνημα, οι πολιτικές συλλογικότητες της μαχόμενης αριστεράς, τα αγωνιστικά μαζικά κινήματα, θα ακυρώσουν, θα αποτρέψουν και θα συντρίψουν τα σχέδια των ιμπεριαλιστών τοκογλύφων, των υπερεθνικών οργάνων τους (Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ – Ε.Κ.Τ) και του εγχώριου υποτακτικού τους πολιτικού προσωπικού που έχει ταχθεί με τα συμφέροντά τους.

Ένα πρώτο βήμα ως αφετηρία είναι η συγκέντρωση στην Δραπετσώνα και η πορεία στο Υπουργείο Ναυτιλίας, θα ακολουθήσουν πολλά ακόμη στην ίδια κατεύθυνση με στόχευση την ανατροπή της καταστροφικής κυβερνητικής πολιτικής, των ιδιωτικοποιήσεων, της διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης, της επιβάρυνσης των εργασιακών σχέσεων, των μαζικών απολύσεων, της φοροκαταιγίδας, της υπονόμευσης των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων.

Ο λαός, οι εργαζόμενοι και η τοπική Πειραϊκή κοινωνία δεν πρόκειται να εγκλωβισθούν στην άθλια κυβερνητική πολιτική, να μπουν στο τριπάκι μιας διαβούλευσης που τους καλεί η κυβέρνηση για να διεκδικήσουν κάποιες επιμέρους παραχωρήσεις και ταυτόχρονα να διαγράψουν το βασικό ζητούμενο που είναι η πώληση του 51% του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ για το οποίο η κυβέρνηση και οι θλιβεροί και αμετανόητοι κυβερνητικοί παραγοντίσκοι θεωρούν ιερό, απαραβίαστο να μην αμφισβητηθεί κατά οποιοδήποτε τρόπο, όπως και οι υπόλοιπες προβλέψεις του μνημονίου Νο 3.

Με την ευκαιρία αυτή θεωρούμε απαραίτητο να υπογραμμίσουμε ότι ο εγκλωβισμός διάφορων τοπικών αρχών, κυρίως της αυτοδιοίκησης, να εμπλακούν σε ένα είδος παρασκηνιακής διαπραγμάτευσης με την κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ για να επιτύχουν κάποιες επιμέρους παραχωρήσεις, δεν συνιστούν ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος όταν είναι σε πλήρη εξέλιξη μεγάλες κινηματικές δράσεις οι οποίες θα κλιμακωθούν το επόμενο διάστημα και στοχεύουν στην ακύρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας και στην αποτροπή του ξεπουλήματος του ΟΛΠ.

Η ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της, τους εν ενεργεία και συνταξιούχους ναυτικούς, τους εργαζόμενους στην πόλη, τους άνεργους, τους νέους και τις νέες και όλες τις εμπλεκόμενες κοινωνικές δυνάμεις να συμπορευθούν στον αγώνα ενάντια στις κυβερνητικές επιλογές, ενάντια στις μνημονιακές δεσμεύσεις για να διασφαλισθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του ΟΛΠ και ταυτόχρονα να σχεδιασθεί, να οργανωθεί και να εξελιχθεί το επόμενο διάστημα ένας ισχυρός μαζικός και αποτελεσματικός αγώνας ενάντια στο ξεπούλημα του ΟΛΠ, του ΟΛΘ και ευρύτερα του δημόσιου πλούτου της χώρας μας.

ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ ΣΤΙΣ 10/10/2015 και ώρα 11.00 π.μ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

Πειραιάς 8/10/2015

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ

------------------------***------------------------------

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ

ΚΑΙ Γ.Γ ΤΟΥ Ε.Κ. ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΛΑΚΟΓΕΩΡΓΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΓΙΑ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΟΛΠ – ΟΛΘ

ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με διαδικασίες fast track μεθοδεύει την επίσπευση και επιτάχυνση της διαδικασίας του ξεπουλήματος ΟΛΠ και ΟΛΘ.

Στα πλαίσια αυτά αδίστακτα προβαίνει σε παράτυπες και παράνομες ενέργειες συνεχίζοντας την ίδια πολιτική των προκατόχων τους ΝΔ – ΠΑΣΟΚ επιδιώκοντας να παραδώσει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας στην κινέζικη πολυεθνική COSCO.

Θεωρούμε χονδροειδέστατη παρανομία την κυβερνητική επιλογή η τροποποίηση της σύμβασης μεταξύ ΟΛΠ και ελληνικού δημοσίου να γίνεται από το ΤΑΙΠΕΔ και να παρακάμπτεται παντελώς το Δ.Σ του ΟΛΠ.

Όμως το κύριο ζήτημα δεν είναι μόνο ή κυρίως αυτό αλλά η πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει στο ξεπούλημα του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας μας προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των τοκογλύφων δανειστών βγάζοντας στο σφυρί την δημόσια περιουσία, τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που μπορούν να αποτελέσουν το εργαλείο για την ανάπτυξη της χώρας και την παραγωγική ανασυγκρότησή της.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση δείχνει σαφή δείγματα υποταγής προς τους δανειστές δρομολογώντας με διάτρητες διαδικασίες την βούλησή της να υλοποιήσει τους απεχθείς όρους του τρίτου μνημονίου το οποίο προβλέπει την παράδοση και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου του τόπου σε ντόπια και ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα, με μοναδικό στόχο την αποπληρωμή του δανείου.

Ειδικότερα για τον ΟΛΠ πρέπει να επισημάνουμε ότι η κυβέρνηση δεν έχει την παραμικρή πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση να προχωρήσει σε αυτή την επαίσχυντη πράξη ξεπουλήματός του αφού σύσσωμη η Πειραϊκή κοινωνία, οι εργαζόμενοι, οι φορείς της αυτοδιοίκησης, επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς στο σύνολό τους έχουν αντιταχθεί σε οποιαδήποτε απόπειρα και μεθόδευση πώλησης του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του.

Ακόμη και ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ σε πρόσφατη εκδήλωση που πραγματοποίησε για τον σκοπό αυτό, τάχθηκε ομόφωνα κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ.

Είναι προφανές ότι οι κυβερνητικές επιλογές έρχονται σε πλήρη σύγκρουση και ρήξη με το εργατικό, λαϊκό και κοινωνικό κίνημα που ε΄χει διαμορφωθεί και τάσσεται υπέρ της διατήρησης του δημόσιου χαρακτήρα του ΟΛΠ.

Η ΠΕΝΕΝ καλεί τα συνδικάτα, τα κοινωνικά κινήματα, τις αυτοδιοικητικές αρχές να αντιδράσουν άμεσα και αποφασιστικά αναπτύσσοντας αγωνιστικές πρωτοβουλίες προκειμένου να εμποδίσουν το εθνικό έγκλημα που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να διαπράξει.

Ταυτόχρονα καλούμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που έχουν ταχθεί κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ να συμβάλουν με την δράση και τις παρεμβάσεις τους για να μην υλοποιηθεί ο σχεδιασμός της κυβέρνησης και των τοκογλύφων δανειστών.

Η οργάνωση, η μαζικότητα, ο αγώνας, η ενωτική συσπείρωση και συμπόρευση όλων των εργατικών, λαϊκών και κοινωνικών δυνάμεων και κινημάτων μπορεί να βάλει φραγμό στις άθλιες αντιλαϊκές επιλογές και μεθοδεύσεις της κυβέρνησης.

Το εργατικό κίνημα, τα συνδικάτα και οι κοινωνικές αγωνιστικές συλλογικότητες πρέπει το επόμενο διάστημα να οργανώσουν την πάλη τους, να αναπτύξουν δράσεις, πρωτοβουλίες και αγώνες σε πανελλαδική κλίμακα προκειμένου να εμποδίσουν και να αποτρέψουν την υλοποίηση των σκληρών, βάρβαρων και αντιλαϊκών μέτρων του μνημονίου 3 που συναποφάσισαν στην Βουλή τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι.

-----------------------

ΠΟΡΕΙΑ στο Υπουργείο Ναυτιλίας εναντια στο ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ του Λιμανιού και των Λιπασμάτων.

Από τους Σάββα Ρομπόλη και Βασίλη Μπέτση

Η κρίση του κεϊνσιανού μοντέλου, κατά τη δεκαετία του 1970, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής αναβίωσε τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη ανατροπής της ρύθμισης και της συλλογικότητας σε όφελος της απορρύθμισης και της ατομικότητας, θεωρώντας ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο «των απελευθερωμένων κυρίαρχων χρηματοπιστωτικών αγορών και των αποκλεισμένων κοινωνιών», η ευρωπαϊκή και η ελληνική οικονομία θα αξιοποιήσουν αποδοτικότερα τις νέες καινοτομίες και τεχνολογίες (πληροφοριακά συστήματα παραγωγής, αυτοματισμός, ρομποτική κ.λπ.) στην παραγωγική διαδικασία και θα βελτιώσουν σημαντικά τα ανταγωνιστικά τους πλεονεκτήματα.

Έτσι, οι ασκούμενες πολιτικές, εμπνεόμενες από τη νεοφιλελεύθερη αυτή αντίληψη μετατροπής της έννοιας της εργασίας από «δημιουργική δραστηριότητα του ανθρώπου» σε «ατομική επαγγελματική δραστηριότητα», χαρακτηρίζονται από την παθητική προσαρμογή της εργασίας και του κράτους-πρόνοιας στις νέες τεχνολογικές και παραγωγικές εξελίξεις, με το επιχείρημα ότι η σταθεροποίηση και η ανάπτυξη της οικονομίας επιτυγχάνεται με την αποσταθεροποίηση, την ευελιξία και την εξατομίκευση της εργασίας, της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων, καθώς και με τη μεταμόρφωση του κράτους-πρόνοιας σε κράτος-φιλανθρωπίας.

Στο πλαίσιο αυτό από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 οργανώνεται και θεσμοθετείται σταδιακά η ιδιωτική διαχείριση των κοινωνικών πόρων και η ατομική ευθύνη της ασφάλισης κινδύνων καθώς και η συρρίκνωση της κοινωνικής λειτουργίας της δημοκρατίας.

Πράγματι, κατά την περίοδο αυτήν οι ασφαλιστικές παρεμβάσεις (παραμετρικές αλλαγές) των κρατών-μελών, κατά τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κατευθύνονται, κυρίως, στη μεταβίβαση σημαντικών βαρών στους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους και τις νέες γενεές καθώς και στην αλλαγή του κοινωνικού χαρακτήρα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, με τη μετατόπιση του συστημικού κέντρου βάρους της από ένα σύστημα κοινωνικής και διαγενεακής αλληλεγγύης (διανεμητικό) σε ένα εξατομικευμένο σύστημα ultra-κεφαλαιοποιητικό (βασική σύνταξη, ιδιωτικά συνταξιοδοτικά σχήματα νοητής κεφαλαιοποίησης - ατομικοί λογαριασμοί ή ατομικές μερίδες).

Ετσι, συντελείται η ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών κινδύνων σε όρους ατομικότητας και χρησιμότητας και όχι σε όρους συλλογικότητας-κοινωνικότητας καθώς και ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών, με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για το βιοτικό επίπεδο των Ευρωπαίων και των Ελλήνων πολιτών στο παρόν και στο μέλλον.

Στην κατεύθυνση αυτήν, χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το σουηδικό συνταξιοδοτικό μοντέλο, το οποίο από το 1994 μεταμορφώθηκε (K.G. Scherman, 2003) σε ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης με μη εγγυημένες παροχές (σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης), δεδομένου ότι ο χρηματοοικονομικός και ο δημογραφικός κίνδυνος καθώς και η επίδραση της μείωσης του επιπέδου της παραγωγικότητας της εργασίας επιρρίπτονται εξ ολοκλήρου στον ασφαλισμένο, ο οποίος υπόκεινται στον κίνδυνο των χρηματαγορών και των κεφαλαιαγορών.

Με άλλα λόγια, η μελλοντική χρηματοοικονομική του ισορροπία βασίζεται σε ό,τι αφορά την αναλογική σύνταξη που χρηματοδοτείται από τις εισφορές σε έναν αυτόματο σταθεροποιητή, ο οποίος συνίσταται στη μείωση των παροχών (ρήτρα μηδενικού ελλείμματος) και στην αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Παράλληλα, χορηγείται ένα κατώτατο επίπεδο σύνταξης (βασική σύνταξη) στο όριο της φτώχειας, η οποία χρηματοδοτείται από τη φορολογία.

Η μη εγγύηση του επιπέδου των παροχών και η αβεβαιότητα που εμπεριέχει για τον ασφαλισμένο οφείλονται στο γεγονός ότι με το σύστημα της νοητής κεφαλαιοποίησης (ατομικοί λογαριασμοί ή ατομικές μερίδες) ο ίδιος ο ασφαλισμένος ατομικά αναλαμβάνει τους κινδύνους των οικονομικών κύκλων, με αποτέλεσμα κατά το έτος της συνταξιοδότησής του το κεφάλαιο που έχει συσσωρευτεί στον ατομικό του λογαριασμό από τις εισφορές του να είναι μικρότερο από το ποσό που έχει εισφέρει! Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αυτόματος σταθεροποιητής παρακρατεί τις υπερβάλλουσες εισφορές των ασφαλισμένων (όπως σε περιπτώσεις οικονομικής ανάπτυξης) για τη χρηματοδότηση έκτακτων καταστάσεων του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, όπως είναι π.χ. το φαινόμενο του baby-booming.

Με άλλα λόγια, το σύστημα της νοητής κεφαλαιοποίησης «ιδιωτικοποιεί» το όφελος και κοινωνικοποιεί το κόστος. Τα σοβαρά αυτά προβλήματα του σουηδικού συνταξιοδοτικού μοντέλου, που εμφανίστηκαν από την πρώτη δεκαετία της εφαρμογής του, έχουν προκαλέσει σοβαρές συζητήσεις στη διεθνή βιβλιογραφία αλλά και μεταξύ των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της χώρας, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο σύστημα της νοητής κεφαλαιοποίησης επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη χρηματοοικονομική του σταθερότητα, αδιαφορώντας παντελώς για την εγγύηση και την επάρκεια των συνταξιοδοτικών του παροχών, οι οποίες είναι αδύνατον να υπολογιστούν, γιατί με τη λειτουργία του αυτόματου σταθεροποιητή (συσσώρευση κεφαλαίου με βάση τις εισφορές και ρήτρα μηδενικού ελλείμματος) είναι εξ αντικειμένου αβέβαιο να προσδιοριστούν.

Με αφετηρία τα δεδομένα αυτά αποδεικνύεται ότι το σουηδικό συνταξιοδοτικό μοντέλο δεν αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για να εφαρμοστεί σε άλλες χώρες στην Ευρώπη ή σε άλλες ηπείρους, στις οποίες δεν υιοθετήθηκε, παρά τις προσπάθειες νεοσυντηρητικών δυνάμεων, παρά μόνο στη Χιλή και στις Βαλτικές χώρες, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η γήρανση του πληθυσμού, η διαγενεακή σύγκρουση, οι ανισότητες και η μη αλληλέγγυα λειτουργία της κοινωνικής ασφάλισης.

Ακριβώς για τους λόγους αυτούς, τα κοινωνικοασφαλιστικά συστήματα στην Ευρώπη και την Ελλάδα απαιτείται να διατηρήσουν τον αναδιανεμητικό τους χαρακτήρα με καθορισμένο επίπεδο παροχών, ανασχεδιάζοντας έναν νέο χάρτη κοινωνικής προστασίας, που θα εξασφαλίζει με την ευθύνη της κοινωνικοασφαλιστικής πολιτικής την αλληλεγγύη των γενεών, την εγγύηση των συνταξιοδοτικών παροχών και την αντιμετώπιση της γήρανσης του πληθυσμού με την εκπόνηση και υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης δημογραφικής πολιτικής.

Στο πλαίσιο αυτό, ο αυτόματος σταθεροποιητής του αναδιανεμητικού συστήματος είναι το επίπεδο της απασχόλησης, της παραγωγικότητας της εργασίας, της ανάπτυξης και της συνεπαγόμενης εξισορρόπησης της γήρανσης του πληθυσμού.

Πηγή: efsyn.gr

Οκτώ χώρες βομβαρδίζουν τη Συρία για το... καλό της!

Γράφει ο Δάνης Παπαβασιλείου

Τελικά, όλοι ζητούν να έχουν λόγο για το μέλλον της Συρίας, πλην του μόνου που το δικαιούται, του λαού της.

Αυτή τη στιγμή, η Συρία βομβαρδίζεται από οκτώ χώρες: Τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία και την… Αυστραλία.

Στα λόγια οι επίδοξοι «σωτήρες» της πολύπαθης χώρας έχουν ως κοινό στόχο τους «τζιχαντιστές» του Ισλαμικού Κράτους. Στην πράξη φροντίζουν να εξασφαλίσουν για λογαριασμό τους (και για λογαριασμό άλλων) μια καλή θέση στο τραπέζι της μοιρασιάς της «Νέας Μέσης Ανατολής», όπου θα προσφερθούν ως λεία όχι μόνο η Συρία, αλλά και πολλές ακόμα χώρες αυτής της περιοχής.

Στο επίκεντρο της διαμάχης μεταξύ των «σωτήρων» της Συρίας βρίσκεται η τύχη του προέδρου της χώρας Μπασάρ Αλ Άσαντ. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχες χώρες κατηγορούν η Ρωσία ότι πρωτίστως ενδιαφέρεται για το σύμμαχο της, τον Άσαντ, και χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τους «τζιχαντιστές» για να πλήξει κυρίως τους Σύρους «αντικαθεστωτικούς».

Αντιστοίχως, η Ρωσία κατηγορεί τις ΗΠΑ (και τους άλλους), ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η ανατροπή του Άσαντ και η εγκαθίδρυση στη Δαμασκό ενός καθεστώτος προσαρμοσμένου στις απαιτήσεις και τους σχεδιασμούς τους.

ΗΠΑ και «σύμμαχοι»

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και έξι σύμμαχοί της κάλεσαν την Παρασκευή τη Ρωσία να σταματήσει τις επιθέσεις κατά της συριακής αντιπολίτευσης και κατά αμάχων, ενώ εξέφρασαν τη «βαθύτατη ανησυχία» τους για την αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία.

Σε κοινό ανακοινωθέν τους, ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Βρετανία επέκριναν τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι δεν έχει ως στόχο το Ισλαμικό Κράτος.

«Αυτές οι στρατιωτικές πράξεις αποτελούν περαιτέρω κλιμάκωση και θα πυροδοτήσουν περισσότερο εξτρεμισμό και ριζοσπαστικοποίηση» αναφέρουν στην ανακοίνωση.

Σε συνάντηση που είχαν η Άνγκελα Μέρκελ, ο Φρανσουά Ολάντ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, στο πλαίσιο των συνομιλιών στο Παρίσι για την Ουκρανία, αναφέρθηκαν και στο θέμα της Συρίας, παρ” όλο που όπως είπε ο Γάλλος πρόεδρος δεν έγινε σύνδεση της κρίσης στην Ουκρανία με την κρίση στη Συρία.

Ο Ολάντ σημείωσε ότι είπε στον Ρώσο πρόεδρο ότι οι αεροπορικές επιδρομές στη Συρία θα πρέπει να έχουν ως στόχο το Ισλαμικό Κράτος και μόνο αυτό.

Από την πλευρά της, η Γερμανίδα καγκελάριος σημείωσε ότι χρειάζεται μία ευρεία ομάδα χωρών για να αντιμετωπιστεί η κρίση στη Συρία.

Η Ρωσία επιμένει

Το πρακτορείο ειδήσεων Interfax, επικαλούμενο αξιωματούχο του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, ανέφερε ότι η ρωσική Πολεμική Αεροπορία κατέστρεψε την Παρασκευή κέντρο στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισλαμικού Κράτους και αποθήκη όπλων.

Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε την Παρασκευή 14 πτήσεις στη Συρία και έξι αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού Κράτους.

Μιλώντας την Πέμπτη στο γαλλικό ραδιόφωνο, ο Αλεξέι Πουσκόφ, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της ρωσικής Δούμας, δήλωσε πως η αεροπορική εκστρατεία μπορεί να διαρκέσει τρεις με τέσσερις μήνες, αναγνωρίζοντας πάντως πως «υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εγκλωβισμού».

Αργότερα πάντως δήλωσε ότι τα λόγια του παρερμηνεύτηκαν και η διάρκεια της επιχείρησης θα καθοριστεί από το στρατιωτικό επιτελεί βάσει της κατάστασης επί του πεδίου.

Ο Αλεξέι Πουσκόφ απέκρουσε παράλληλα την κριτική της Δύσης.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες επικρίνουν τη Ρωσία “για απουσία επιλεκτικότητας στους στόχους μας” στη Συρία. Λοιπόν τι τους εμπόδισε να επιλέξουν τους στοχούς στόχους για έναν ολόκληρο χρόνο αντί απλά να βομβαρδίζουν άσκοπα την έρημο;» ανέφερε σε σχόλιο στο Twitter…

Συριακή κυβέρνηση: «Χωρίς εμάς, δεν κάνετε τίποτα…»

Στέλνοντας μήνυμα προς τη Δύση, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε την Παρασκευή από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ότι οι πολιτικές διαπραγματεύσεις και οι αεροπορικές επιδρομές δεν θα έχουν αποτέλεσμα, εάν δεν υπάρξει συντονισμός με τη συριακή κυβέρνηση.

Χώρες της Δύσης -κυρίως η Γαλλία- ζητούν να ενταθεί η μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους, αλλά χωρίς τη συμμετοχή του καθεστώτος Άσαντ.

«Η τρομοκρατία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από αέρος και όλες οι προηγούμενες επιχειρήσεις για να αντιμετωπιστεί έχουν εξυπηρετήσει μόνο στην εξάπλωση και το ξέσπασμά της» είπε ο Ουαλίντ αλ-Μουάλεμ.

«Οι αεροπορικές επιδρομές είναι άχρηστες εκτός και εάν πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με τον συριακό στρατό, τη μόνη δύναμη στη Συρία που πολεμά κατά της τρομοκρατίας» σημείωσε.

Κανείς δεν πρέπει να θεωρήσει ότι μετά από όλες αυτές τις θυσίες για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, θα επιτύχουν μέσω των πολιτικών ότι δεν μπορούσαν να κερδίσουν στο έδαφος, σημείωσε και πρόσθεσε: «Κανείς να μη θεωρήσει ότι θα επιτύχει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ό,τι δεν επιτεύχθηκε στο έδαφος».

Πηγή: imerodromos.gr