Σήμερα: 26/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_πρώτο_θαλάσσιο_καταφύγιο_άγριας_ζωής_στη_Γυάρο.jpg

Ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη θεωρεί το WWF Eλλάς τον χαρακτηρισμό της θαλάσσιας περιοχής πέριξ της Γυάρου, τόπου εξορίας μέχρι και τη χούντα, ως θαλάσσιου Καταφυγίου Άγριας Ζωής (ΚΑΖ), του πρώτου στην Ελλάδα, με απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, στις 24.12.2015. Με αυτή θωρακίζεται μια μοναδική σε αξία περιοχή δεδομένου ότι η Γυάρος φιλοξενεί το 14% του παγκόσμιου πληθυσμού της μεσογειακής φώκιας, αλλά και μία από τις σημαντικότερες στην Ελλάδα αποικίες ενός μοναδικού θαλασσοπουλιού, του Μύχου, ενώ το 50% του βυθού της καλύπτεται από λιβάδια Ποσειδωνίας και τραγάνες.

Όπως επισημαίνει το WWF Ελλάς, η απόφαση αυτή αποσκοπεί:

* Στη διατήρηση των σημερινών ρυθμών αναπαραγωγής του τοπικού πληθυσμού της μεσογειακής
φώκιας Monachus Μonachus.

* Στη διατήρηση και την προστασία των κρίσιμων ενδιαιτημάτων και των περιοχών τροφοληψίας του Μύχου (Puffinus yelkouan).

* Στη διατήρηση και την προστασία του οικοτόπου προτεραιότητας των λειμώνων Ποσειδωνίας
(Posidonia Oceanica).

* Στη διατήρηση και προστασία των υφάλων (τραγάνας) (Coralligene Formations).

* Στην προστασία των ιχθυαποθεμάτων της περιοχής.

Η απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου στηρίχθηκε στην Έκθεση Μελέτης Τεκμηρίωσης για τη θεσμοθέτηση θαλάσσιου Καταφυγίου Άγριας Ζωής της Γυάρου, που εκπονήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Κυκλάδες Life από τη MΟm / Εταιρεία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας, που είναι ένας από τους εταίρους του προγράμματος.

Το εν λόγω πρόγραμμα, που συντονίζει το WWF Ελλάς, έχει στόχο τη δημιουργία μιας πρότυπης θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής γύρω από την περιοχή Natura της Γυάρου για την ανάδειξη της περιβαλλοντικής αξίας της περιοχής, στηρίζοντας τη βιώσιμη αλιεία και τις τοπικές οικονομίες των νησιών Σύρου και Άνδρου.

πηγη: avgi.gr

agrotes.jpg

του Αλέξη Κολοβού

Ανακαλύφθηκαν λοιπόν οι νέοι εχθροί του λαού, που δεν είναι άλλοι από αυτούς που ασκούν αγροτική δραστηριότητα, αλλά όχι κατά κύριο επάγγελμα.

Γενικά σε αυτή τη χώρα, αν και κυβερνώντες, μιντιάρχες, τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές, προμηθευτές του δημοσίου και λοιποί έδωσαν και την ψυχή τους για να την κάνουν καλύτερη, πάντα με ανιδιοτέλεια και διακεκριμένη ηθική, βρισκόταν πάντα απέναντί τους, ένας αγρότης, ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας καθηγητής, ένας γιατρός, ένας ΟΤΕτζής, ένας ΔΕΗτζής, ένας της Ολυμπιακής, ένας μηχανικός που χάλαγε τη σούπα.

Τόσο σκάρτος αυτός ο λαός, σε αντίθεση -πάντα- με τους ηγέτες του.

Τώρα λοιπόν το μεγάλο θέμα για την κυβέρνηση είναι να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι και να αντιμετωπίζει διαφορετικά στο εξής τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες από τους μη.

Κάποια στοιχεία που ή δεν γνωρίζει ή παραβλέπει η καλή μας κυβέρνηση.

Κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, είναι η συντριπτική πλειοψηφία των μεγαλοαγροτών (με τα Cayenne που λένε και οι Συριζαίοι) , αυτών που ρουφάνε τον τεράστιο όγκο των επιδοτήσεων και που συνήθως δεν πατάνε ποτέ στο χωράφι γιατί έχουν κολίγους.

Αυτοί είναι περίπου το 10% του συνόλου, λαμβάνουν πάνω από το 85% των συνολικών επιδοτήσεων της χώρας και φέτος με την αλλαγή της ΚΑΠ πληρώθηκαν κανονικότατα τις επιδοτήσεις τους όταν ένας στους δύο αγρότες ή δεν πήρε τίποτα, ή πήρε λιγότερα από όσα περίμενε.

Στην ελληνική ύπαιθρο, είναι γεγονός εδώ και δεκαετίες και δεν έχει σταματήσει μέχρι σήμερα, ότι ο αγρότης έκανε κι άλλη δουλειά για να συμπληρώσει το εισόδημά του. Συνήθως οικοδομή, τεχνικά επαγγέλματα, οδηγός, κηπουρός, εργαζόταν σε χωράφια μεγαλύτερων αγροτών κτλ. Και αντίστροφα, ο δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος, ο αυτοαπασχολούμενος, ακόμα και ο συνταξιούχος, διατηρεί μία μικρή αγροτική δραστηριότητα για ένα επιπλέον χαρτζηλίκι.

Όλοι αυτοί αποτελούν το 80% της ελληνικής αγροτικής οικονομίας και παίρνουν (βασικά έπαιρναν μέχρι πέρυσι), από 150 έως 5.000 ευρώ τον χρόνο επιδότηση.

Μένει τώρα στους σοφούς κυβερνώντες να μας εξηγήσουν πού είναι το έγκλημα όλων αυτών των ανθρώπων.

Μένει να μας πει πόσο δίκαιο είναι όλοι αυτοί να φορολογηθούν με 26%, όταν οι μεγαλοαγρότες θα φορολογούνται με 13%.

Μένει να μας πει τι θα κερδίσουμε όλοι οι υπόλοιποι, αν όλοι αυτοί παρατήσουν τα χωράφια τους, ή τα πουλήσουν σε μεγαλύτερους, ή πάψουν να τα δηλώνουν και πουλάνε ό,τι μπορούν, όπως μπορούν.

Αυτά που ακούγονται περί δίκαιης φορολογίας κτλ είναι ΣημιτοΤζουμακικές ξαναζεσταμένες μπούρδες, που με μεγάλη χαρά υιοθετούν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛήτες.

Αν το κράτος ήθελε να φορολογήσει όλους αυτούς, θα υπολόγιζε τα συνολικά τους εισοδήματα και θα τους φορολογούσε με τον αντίστοιχο συντελεστή.

Βγάζεις 8 χιλιάρικα το χρόνο από οικοδομή κι 7 από το χωράφι, σε φορολογώ με την κλίμακα των μισθωτών για 15 (φυσικά με πολύ πιο δίκαιες κλίμακες από τις σημερινές και με αφορολόγητο όριο). Βγάζεις τα ποσά αυτά ανάποδα, σε φορολογώ για 15 με την κλίμακα των αγροτών. Βγάζεις 20 από το χωράφι και 15 από το δημόσιο, σε φορολογώ για 35 με κλίμακα αγροτών, βγάζεις 500 από ξενοδοχείο στη Σαντορίνη και 10 από το αμπέλι του παππού σου, σε φορολογώ για 510 με κλίμακα επιχειρήσεων. Τόσο απλό και τόσο δίκαιο.

Το ζητούμενο φυσικά δεν είναι η δίκαιη φορολόγηση, αλλά το να τελειώνουμε με τους μικρούς. Είτε είναι αγρότες, είτε είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, είτε μαγαζάτορες, είτε ταξιτζήδες, είτε φαρμακοποιοί. Αυτό το συμβόλαιο εκτελείται τα τελευταία 5 χρόνια, αυτό συνεχίζει να εκτελεί κι ο Τσίπρας.

Ξεμπερδεύουμε με τους μικρούς, πάμε τους μισθούς στα 300 και όλοι θα δουλεύουν για τους μεγάλους που θα απομείνουν.

Έχω πολλούς φίλους απατεώνες τελικά. Άλλος είναι γεωπόνος στον τοπικό συνεταιρισμό και είναι και κτηνοτρόφος, άλλος πουλάει σπόρους και λιπάσματα και είναι επίσης κτηνοτρόφος, άλλος δούλευε σε βιομηχανία αλλαντικών κι επίσης κτηνοτρόφος, άλλος δουλεύει περιστασιακά ως γεωπόνος, αλλά καλλιεργεί και ελιές και μηλιές της οικογένειας , άλλος είναι κηπουρός αλλά και μελισσοκόμος, άλλος πουλάει λιπάσματα αλλά φυτεύει και καλαμπόκια, άλλος δουλεύει στον ΟΤΕ, αλλά καλλιεργεί και φασόλια, άλλος καλλιεργεί αμπέλια, αλλά κάνει και τον οινολόγο, εγώ κάνω ταυτόχρονα τον κηπουρό και τον αγρότη.

Κοινό μας χαρακτηριστικό, ότι κανένας δεν είχε την τύχη να κληρονομήσει καμιά αχανή έκταση ή κάνα τεράστιο κοπάδι ώστε να καταφέρνει να ζει αποκλειστικά από αυτό.

Αν είχαμε αυτήν την τύχη, θα βάζαμε κι έναν ταλαίπωρο γεωπόνο να μας τα δουλεύει για 500 ευρώ το μήνα κι εμείς θα παίζαμε πρέφα στα καφενεία (δεύτερο Συριζαίϊκο κλισέ), σίγουροι ότι έχουμε μία κυβέρνηση που μας σκέφτεται και μας πονάει.

Και η φορολογία χαμηλότερη και η επιδότηση ολόκληρη. Και η πίτα ολόκληρη και ο κηφήνας χορτάτος

Αυτό θα πει μεταρρύθμιση

ΥΓ 1: Ακούγεται συνεχώς από κυβερνητικά χείλη ότι ενώ το αγροτικό ΑΕΠ είναι 10 δις οι φόροι των αγροτών είναι ελάχιστοι.

Η πραγματικότητα:

Το καθαρό εισόδημα των Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων (Γ.Ε.) είναι 2 δις ευρω (δηλώνεται στην εφορία το 1,3). 10 είναι το ακαθάριστο μαζί με τις επιδοτήσεις. Τα 2 δις καθαρού γεωργικού εισοδήματος αντιστοιχούν κοντά σε 3.000 ευρώ/Γ.Ε.

Οι αγρότες είναι η μόνη παραγωγική κατηγορία που πληρώνει τόσο φόρο για να παράγει. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο πετρέλαιο (που πρόσφατα καταργήθηκε η -έστω και μικρή- επιστροφή του), αλλά και ο ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια (που πρόσφατα πήγε από το 13 στο 23%) αποτελούν τεράστια φορολογικά βάρη για τους αγρότες, που όμοιά τους δεν απαντώνται σε καμία άλλη παραγωγική δραστηριότητα. Υπενθυμίζεται ότι, πρακτικά, επιστροφή ή συμψηφισμός ΦΠΑ στους αγρότες δεν υπάρχει. Μόνο στις αγροτικές επιχειρήσεις. Οι αγρότες απλά πληρώνουν. Τέλος με το νέο φορολογικό που ίσχυσε ήδη στις δηλώσεις του 2015 (για το 2014) , στον αγρότη απαγορεύεται να εμφανίσει ζημιά. Σε τέτοια περίπτωση θα φορολογηθεί βάσει τεκμηρίων (σπίτι, αυτοκίνητο κτλ) και μάλιστα με συντελεστή 26%, καθώς θεωρείται βέβαιο ότι καλύπτει τη διαβίωσή του με εξωαγροτική δραστηριότητα.

ΥΓ 2: Η κυβέρνηση φιλοδοξεί να εισπράξει πάνω από 1 δις ευρώ από τα ασφάλιστρα των αγροτών. Αν υπολογιστεί ότι 2 δις είναι το καθαρό εισόδημα (χωρίς τις επιδοτήσεις), της ελληνικής αγροτικής οικονομίας, ο στόχος αυτός δεν χρειάζεται καν σχολιασμό…

ΥΓ 3: Με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ από φέτος (παραδόξως, λιγότερο φταιεί η ΚΑΠ αυτή τη φορά και περισσότερο η ελληνική κυβέρνηση), 90.000 νεοεισερχόμενοι (μετά το 2013) αγρότες δεν πήραν ούτε ευρώ επιδότησης και τουλάχιστον άλλες 200.000 ή δεν πήραν όσα περίμεναν ή δεν πήραν καθόλου και βρίσκονται σε διαδικασία ένστασης. Το πράγμα γίνεται ακόμα χειρότερο αν αναλογιστεί κανείς ότι τα ασφαλιστήρια συμβόλαια της αγροτικής παραγωγής (ΕΛΓΑ) πληρώνονται μέσω επιδοτήσεων, κάτι που σημαίνει ότι όσοι δεν πήραν επιδότηση δε θα πληρωθούν ούτε τις ζημιές από φυσικές καταστροφές.

ΥΓ 4: Κανονικά πληρώθηκαν τις επιδοτήσεις τους όλες οι αγροτικές επιχειρήσεις και τα ΝΠΙΔ όπως τα μοναστήρια καθώς και όσοι αγρότες έχουν μόνο ιδιόκτητη (όχι ενοικιαζόμενη) γη πάνω από ένα όριο ανάλογα με την καλλιέργεια…

πηγη: pandiera.gr

xagios.jpg

Ακούστε στο βίντεο που ακολουθεί ηχητικό απόσπασμα από την εκπομπή «Εντός/Εκτός» των Κώστα Εφήμερου και Γεράσιμου Λιβιτσάνου, που μεταδόθηκε την Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016 από το ραδιοφωνικό σταθμό «Στο κόκκινο».

Πρόκειται για τηλεφωνική παρέμβαση του στελέχους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Άγγελου Χάγιου.

Με αφορμή την κινητικότητα, τις ενωτικές διεργασίες κοινής δράσης και τις κοινές ανακοινώσεις που εκδόθηκαν ενόψει της μεγάλης μάχης για να μην περάσει το αντιασφαλιστικό τερατούργημα, οι δύο δημοσιογράφοι είχαν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Άγγελο Χάγιο για πολλά από τα θέματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας.

Σε συνέχεια της επιστολής που είχε αποστείλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για την κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς στη μάχη του ασφαλιστικού, εκδόθηκε Κοινή ανακοίνωση οργανώσεων και συλλογικοτήτων της αριστεράς για τη μάχη του ασφαλιστικού που συνυπογράφουν οι: Ανασύνθεση ΟΝΡΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Ένωση των Δικαίων, Εργατικός Αγώνας, Ξεκίνημα.

Κοινή ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΛΑΕ εκδόθηκε επίσης, μετά από συνάντηση των αντιπροσωπειών τους.

Απαντώντας σε καίριες δημοσιογραφικές ερωτήσεις, το μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αποσαφήνισε πλευρές της πολιτικής προσέγγισης του μετώπου.

«Με την ανακοίνωση του ασφαλιστικού εκτρώματος, εκτός από την πρόσκληση του κόσμου και τη συμβολή στο κίνημα, να υπάρξουν μαζικοί αγώνες, ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύναμε πολιτική πρόταση κοινής δράσης όλων των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς», ανέφερε στην αρχή της τοποθέτησής του ο Α. Χάγιος, διευκρινίζοντας ότι δεν εννοεί τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλέον συγκαταλέγεται στο αντίπαλο, στο μνημονιακό στρατόπεδο της αντεργατικής – αστικής επίθεσης.

«Αυτά τα έχουμε ζήσει σε καλύτερη βερσιόν από το πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου: Άλλο η κυβέρνηση, άλλο το κόμμα», σχολίασε σε ερώτηση για την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για την απεργία της 4/2.

«Ήταν ένα διπλό παιχνίδι για να καθηλώνει το μαζικό κίνημα και να ενσωματώνει τους εργαζόμενους. Είναι υποτιμητικό και για τη νοημοσύνη του κόσμου, ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος υπέγραψε το μνημόνιο και, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, τον κοινωνικό αυτοματισμό, τον κατακερματισμό των διεκδικήσεων, μεθοδεύει το πέρασμα του ασφαλιστικού και του φορολογικού που έρχεται σ’ αυτό τον άγριο Φλεβάρη της άγριας επίθεσης του ΣΥΡΙΖΑ.»

Στην επισήμανση του Κ. Εφήμερου, ότι ο κόσμος στις εκλογές επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Ά. Χάγιος, αφού σημείωσε ότι το παράλληλο πρόγραμμα, όπως και το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» αποδείχθηκε πως ήταν μια απάτη, απάντησε ότι τώρα ο κόσμος ‘ξαναψηφίζει’ στα αγροτικά μπλόκα, στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις λαϊκές γειτονιές που ξεσηκώνεται ο κόσμος, όπου ένα μεγάλο κομμάτι είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

«Αυτός ο ξεσηκωμός, έχει σημασία για μας να πάρει πολιτικά και κινηματικά χαρακτηριστικά συγκεκριμένα. Σ’ αυτό επιδιώκουμε να συμβάλουμε με την πρότασή μας», πρόσθεσε.

«Η πολιτική μας πρόταση», διευκρίνισε, «δεν απευθύνεται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Την απευθύναμε στην ηγεσία του ΚΚΕ, στην ηγεσία της ΛΑΕ και σε οργανώσεις και συλλογικότητες εκτός κοινοβουλίου όπως είναι η Κίνηση Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας, ο Σύλλογος για τη διάδοση της μαρξιστικής σκέψης Γιάννης Κορδάτος, νεολαιίστικες πρωτοβουλίες που προέρχονται είτε από την ΚΝΕ, όπως η Ένωση Δικαίων, είτε από τη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ η οργάνωση Ανασύνθεση, το ΕΕΚ, η ΟΚΔΕ, το Ξεκίνημα. Απευθύναμε σε όλους αυτούς την εξής συγκεκριμένη πρόταση. Ούτε για εκλογές, ούτε για καρέκλες, ούτε για συζητήσεις ατέλειωτες: ΕΔΩ και ΤΩΡΑ να συντονιστούν όλες αυτές οι δυνάμεις, πολιτικά καταρχήν, και στη συνέχεια με αιχμή το ασφαλιστικό, να δώσουν τον «Νυν υπέρ πάντων» αγώνα, ώστε να υπάρξει ένα μαζικό, εργατικό, νεολαιίστικο και λαϊκό κίνημα που θα σπάσει αυτόν τον νόμο, που θα τους υποχρεώσει να τον αποσύρουν όπως έγινε με το ν. Γιαννίτση, δημιουργώντας μια ρωγμή στη μνημονιακή επίθεση της ΕΕ και του κεφαλαίου που πάνε να μας λιώσουν.»

Απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση σχετικά με την υποδοχή που είχε η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από το ΚΚΕ και τη ΛΑΕ, ο Ά. Χάγιος απάντησε:

-«Το ΚΚΕ έκανε δημόσια τοποθέτηση από το γραφείο τύπου, με την οποία αρνείται τη συνάντηση που εμείς προτείναμε και μίλησε γενικά -και, κατά τη γνώμη μας, αόριστα- για την ανάγκη να βρεθούμε μέσα στο μαζικό κίνημα, πράγμα το οποίο και αυτό δεν το προωθεί πολλές φορές στην πράξη. Επισημαίνουμε πάντως το γεγονός, ότι ήτανε πολιτική η απάντηση, και όχι με χαρακτηρισμούς, όπως άλλες φορές».

-«Με τη Λαϊκή Ενότητα κάναμε τη συνάντηση που είχαμε ζητήσει, και συμφωνήσαμε ως ένα σημείο συγκεκριμένο: να συντονίσουμε τις δυνάμεις μας στον κοινό αγώνα κατά του ασφαλιστικού εκτρώματος και της αντεργατικής επίθεσης μέσα στο μαζικό κίνημα, με μια γραμμή που θα ξεπερνάει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Επισημαίνουμε, όπως θα δείτε στην ανακοίνωση, ότι παραμένουν οι πολιτικές – προγραμματικές διαφορές που έχουμε για μια ευρύτερη πολιτική συμφωνία».

Στην ερώτηση αν υπάρχουν σημαντικές πολιτικές διαφορές μεταξύ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΛΑΕ, ο Ά. Χάγιος απάντησε:

«Για μας είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ τώρα, αν θέλουμε να πάρουμε ανάσα, αν θέλουμε να ζήσουμε σ’ αυτόν τον τόπο χωρίς να μας εξανδραποδίσουν. Δεν μπορούμε να το παραπέμψουμε στο μέλλον. […] Όλα όσα μας λέγανε τα τελευταία έξι χρόνια ότι θα πάθουμε αν φύγουμε από την ΕΕ και το ευρώ, ήδη τα παθαίνουμε και θα πάθουμε κι άλλα», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.

«Η Πορτογαλία και η Κύπρος βγαίνουν από τα μνημόνια αλλά θα έχουν εποπτεία άλλα 20 χρόνια.»

«Ένας δρόμος αξιοπρέπειας και αγώνα όπου ο λαός θα σηκώσει ανάστημα, θα προκαλέσει ντόμινο σε όλη την Ευρώπη, θα αλλάξει ο συσχετισμός, αυτό μας δείχνει η Ιστορία», ανέφερε σε άλλο σημείο, προσθέτοντας ότι ανοίγει έτσι ο δρόμος για να γίνει κυρίαρχος ο οργανωμένος λαός, το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα, με άλλου τύπου δημοκρατία, μιλώντας επίσης για την ανάγκη συντακτικής συνέλευσης και άλλης κυβερνητικής και πολιτικής εξουσίας, στηριζόμενης στον κινητοποιούμενο, τον αγωνιζόμενο λαό.

«Αν ο οργανωμένος αγωνιζόμενος λαός κατορθώσει να απαξιώσει και να υποχρεώσει σε απόσυρση του ασφαλιστικού, αυτό θα αποτελέσει σημαντικό πολιτικό γεγονός που υπερβαίνει την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ δε περισσότερο που η έννοια ‘κυβέρνηση της αριστεράς’ τείνει να καταντήσει κακόφημη, και θα μας πάρει όλους η μπάλα», τόνισε σε άλλο σημείο.

Μπορείτε να δείτε ρεπορτάζ από την ενδιαφέρουσα συνέντευξη και εδώ: thepressproject.gr, καθώς και να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκπομπή εδώ: http://www.stokokkino.gr/archive.php

πηγη: pandiera.gr

Πέμπτη, 04 Φεβρουαρίου 2016 00:00

Ο Τσίπρας μπροστά στην κατάρρευση

3-tsipras-katroygkalos.jpg

Πριν κλείσει 6μηνο από το «θρίαμβο» της 20ής Σεπτέμβρη.

Στις εκλο­γές της 20/9 το επι­τε­λείο του Τσί­πρα –με την ευ­γε­νή χο­ρη­γία των δα­νει­στών και της ντό­πιας κυ­ρί­αρ­χης τάξης, που είχαν ξε­μεί­νει από το­πι­κό «κου­μα­ντα­δό­ρο»– πήραν από τις κάλ­πες την εκ­πλή­ρω­ση όλων των ονεί­ρων τους: απο­κλει­σμό της ΛΑΕ, εκλο­γι­κή επι­βί­ω­ση των ΑΝΕΛ, εί­σο­δο στη βουλή των «χρή­σι­μων ηλι­θί­ων» του Λε­βέ­ντη, εξα­το­μι­κο­ποί­η­ση της οργής για το Μνη­μό­νιο 3 και εξα­έ­ρω­ση της δυ­να­μι­κής του ΟΧΙ στο δρόμο της απο­χής... Πολ­λές ανα­λύ­σεις εκεί­νης της επο­χής ανα­δεί­κνυαν τον Τσί­πρα ως «ηγε­μό­να» και έβλε­παν τον με­ταλ­λαγ­μέ­νο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως κόμμα «μα­κράς πνοής».

Ήμα­στε λίγοι –και κυ­ρί­ως, προς τιμήν τους, τα ηγε­τι­κά στε­λέ­χη της ΛΑΕ– που επι­μέ­να­με σε κά­ποια πιο σκλη­ρά στοι­χεία της πο­λι­τι­κής: η ψήφος στις 20/9 στη­ρι­ζό­ταν σε υφαρ­πα­γή, αφού το Μνη­μό­νιο 3 δεν είχε ακόμα συ­γκε­κρι­με­νο­ποι­η­θεί, η υπό­σχε­ση για «πα­ράλ­λη­λο πρό­γραμ­μα» λει­τουρ­γού­σε απο­προ­σα­να­το­λι­στι­κά, η απέ­χθεια προς τη ΝΔ που λει­τουρ­γού­σε ενι­σχυ­τι­κά για το Μα­ξί­μου ήταν κα­τα­δι­κα­σμέ­νη να με­τα­τρα­πεί σε οργή μόλις θα πα­ρου­σιά­ζο­νταν τα πραγ­μα­τι­κά μέτρα της συμ­φω­νί­ας της 13ης Ιου­λί­ου, με πρώτο το Ασφα­λι­στι­κό... Σε αυτήν τη βάση προ­βλέ­πα­με πο­λι­τι­κή αστά­θεια και στή­να­με τον πο­λι­τι­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό μας πάνω στην εκτί­μη­ση για τις επερ­χό­με­νες άμεσα με­γά­λες πο­λι­τι­κές μάχες. Ήταν μια εκτί­μη­ση «ενά­ντια στο ρεύμα».

Πριν πε­ρά­σουν πέντε μήνες, η εκτί­μη­ση αυτή έχει πλή­ρως επι­βε­βαιω­θεί και μά­λι­στα με δια­στά­σεις και με τα­χύ­τη­τα που ξε­περ­νούν τις προ­βλέ­ψεις μας.

Το επι­τε­λείο Τσί­πρα βρί­σκε­ται μπρο­στά στο σο­βα­ρό εν­δε­χό­με­νο μιας ανε­ξέ­λεγ­κτης κρί­σης, μιας κα­τάρ­ρευ­σης. Η δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση για «διεύ­ρυν­ση» της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής βάσης της κυ­βέρ­νη­σης (με τις «εφε­δρεί­ες» του Λε­βέ­ντη, του Πο­τα­μιού ή και του ΠΑΣΟΚ), η συ­ζή­τη­ση για ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη «διεύ­ρυν­ση» που θα συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει τη ΝΔ σε μια μορφή κυ­βέρ­νη­σης εθνι­κής ενό­τη­τας, ή ακόμα και η συ­ζή­τη­ση για νέες εκλο­γές (κάλπη για 4η φορά μέσα σ’ έναν χρόνο!) απο­δει­κνύ­ουν το βάθος της αστά­θειας: όπως σωστά θύ­μι­σε η Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου μια πα­λιό­τε­ρη θέση του Αλ. Τσί­πρα, μέτρα όπως το Ασφα­λι­στι­κό Κα­τρού­γκα­λου για να επι­βλη­θούν πο­λι­τι­κά προ­ϋ­πο­θέ­τουν είτε κυ­βέρ­νη­ση εθνι­κής ενό­τη­τας είτε δι­κτα­το­ρία... Ένα κόμμα σαν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, παρ’ όλη τη σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρη με­τάλ­λα­ξή του, δεν είναι ικανό να κα­θο­δη­γή­σει ομαλά μια τόσο αντι­δρα­στι­κή νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ισο­πέ­δω­ση των ασφα­λι­στι­κών κα­τα­κτή­σε­ων.

Κί­νη­μα

Στη βάση της κρί­σης του Μα­ξί­μου βρί­σκε­ται η τα­χύ­τα­τη εκ­δή­λω­ση του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος αντί­στα­σης στο Ασφα­λι­στι­κό. Οι όψι­μοι θαυ­μα­στές του Γιαν­νί­τση θα όφει­λαν να θυ­μού­νται το τα­χύ­τα­το... τέλος του Γιαν­νί­τση, που πα­ρέ­συ­ρε στην από­συρ­ση τον –μέχρι τότε θε­ω­ρού­με­νο ως πα­νί­σχυ­ρο– ηγέτη του «εκ­συγ­χρο­νι­σμού» Κ. Ση­μί­τη...

Τα μα­ζι­κό­τα­τα μπλοκ των αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νων επι­στη­μό­νων και η μα­ζι­κή συμ­με­το­χή στα μπλό­κα των αγρο­τών δη­μιουρ­γούν μια εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νη για την κυ­βέρ­νη­ση πο­λι­τι­κή συν­θή­κη: ότι η αντί­στα­ση στο Ασφα­λι­στι­κό μπο­ρεί να νι­κή­σει, ότι ο στό­χος για εντα­φια­σμό του σχε­δί­ου Κα­τρού­γκα­λου-δα­νει­στών είναι ρε­α­λι­στι­κός.

Οι πα­πα­γά­λοι του συ­στή­μα­τος ψά­χνουν να πια­στούν από «ανα­λύ­σεις» που τεί­νουν να υπο­βαθ­μί­ζουν τη ση­μα­σία αυτών των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων. Ο «κοι­νω­νι­κός αυ­το­μα­τι­σμός» γνω­ρί­ζει νέες ημέ­ρες δόξας, και αυτήν τη φορά πρω­το­στα­τούν και πολ­λοί «αρι­στε­ροί» ψάλ­τες.

Οι αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νοι επι­στή­μο­νες και οι αγρό­τες, μας λένε, δεν είναι ενιαί­οι. Είναι από αρ­χαιο­τά­των χρό­νων γνω­στό ότι υπάρ­χουν και κά­ποιοι πλού­σιοι δι­κη­γό­ροι και μη­χα­νι­κοί, όπως και κά­ποιοι με­γα­λο­α­γρό­τες. Μας είναι επί­σης γνω­στό ότι υπάρ­χουν πο­λι­τι­κο­συν­δι­κα­λι­στι­κές ηγε­σί­ες που χθες στή­ρι­ξαν το ΝΑΙ, σή­με­ρα ανέ­χο­νται το Μνη­μό­νιο 3, και πα­ρό­τι υπο­χρε­ω­τι­κά είναι μέσα στις κι­νη­το­ποι­ή­σεις για το Ασφα­λι­στι­κό, ψά­χνουν να βρουν ευ­και­ρία και μέ­θο­δο για συμ­βι­βα­σμό με τον Κα­τρού­γκα­λο και εκτό­νω­ση της οργής της κοι­νω­νι­κής βάσης των ορ­γα­νώ­σε­ών τους.

Αυτή η δια­πί­στω­ση δη­μιουρ­γεί κα­θή­κο­ντα στη ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά με στόχο την εξου­δε­τέ­ρω­ση της επιρ­ρο­ής αυτών των ηγε­σιών (η ΛΑΕ άλ­λω­στε είναι στην πρώτη γραμ­μή αυτών των ανα­ζη­τή­σε­ων). Όμως σε τί­πο­τα δεν αλ­λά­ζει την εκτί­μη­ση για την κα­θο­ρι­στι­κή πο­λι­τι­κή ση­μα­σία των με­γά­λων κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων των αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νων επι­στη­μό­νων και των αγρο­τών. Στα πραγ­μα­τι­κά μα­ζι­κά κι­νή­μα­τα όποιος ανα­ζη­τά «χη­μι­κή κα­θα­ρό­τη­τα» δεν θα ζήσει ποτέ για να τη δει...

Ένα δεύ­τε­ρο επι­χεί­ρη­μα αφορά την, υπο­τί­θε­ται, απου­σία των μι­σθω­τών από τον αγώνα. Αυτές οι γραμ­μές γρά­φο­νται πριν από τη γε­νι­κή απερ­γία της 4/2 και δεν γνω­ρί­ζου­με το μέ­γε­θος της απά­ντη­σης που θα δώσει η ερ­γα­τι­κή τάξη σε αυ­τούς τους νε­κρο-ανα­τό­μους. Όμως το πο­λι­τι­κό κλίμα στις πα­ρα­μο­νές της απερ­γί­ας είναι σαφές: η συ­νά­ντη­ση στο δρόμο των ερ­γα­τών, των αγρο­τών και των επι­στη­μό­νων μπο­ρεί να δώσει εφιαλ­τι­κή διά­στα­ση στην πίεση πάνω στην κυ­βέρ­νη­ση. Και βέ­βαια κα­νείς δεν δι­καιού­ται να υπο­βαθ­μί­σει τη ση­μα­σία των «μι­κρών» ερ­γα­τι­κών αντι­στά­σε­ων που προη­γή­θη­καν: οι δρά­σεις της ΑΔΕΔΥ, κά­ποιων πρω­το­βάθ­μιων σω­μα­τεί­ων, άνοι­ξαν το μο­νο­πά­τι της αντί­στα­σης που σή­με­ρα με­τα­τρέ­πε­ται σε λε­ω­φό­ρο. Η δύ­να­μη του κι­νή­μα­τος από τα κάτω είναι ο πα­ρά­γο­ντας όπου όλοι οφεί­λου­με να συ­γκε­ντρώ­σου­με την προ­σο­χή.

Πο­λι­τι­κή

Μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες, ο Τσί­πρας αντι­με­τω­πί­ζει έναν πρό­σθε­το πο­νο­κέ­φα­λο. Οι δα­νει­στές –έχο­ντας τα δικά τους προ­βλή­μα­τα που δη­μιουρ­γεί η πα­ρά­τα­ση της διε­θνούς κρί­σης– δεν συ­ναι­νούν σε καμία «χα­λά­ρω­ση». Απαι­τούν μά­λι­στα σκλη­ρό­τε­ρα, πρό­σθε­τα μέτρα.

Οι ευ­ρω­η­γε­σί­ες απαι­τούν να επι­βλη­θεί το πρό­γραμ­μα και γι’ αυτό ζη­τούν «διεύ­ρυν­ση» της πο­λι­τι­κής υπο­στή­ρι­ξής του. Όμως αυτήν τη φορά είναι ιδιαί­τε­ρα αμ­φί­βο­λο αν θα συ­ναι­νέ­σουν σε τα­κτι­κές κι­νή­σεις (νέες εκλο­γές) που ενέ­χουν κιν­δύ­νους κα­θυ­στε­ρή­σε­ων.

Ο Τσί­πρας ομο­λο­γεί ότι ανα­ζη­τά «εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση». Το σε­νά­ριο της διεύ­ρυν­σης της κυ­βέρ­νη­σής του με πα­ρα­μο­νή του ίδιου στην πρω­θυ­πουρ­γία προ­ϋ­πο­θέ­τει να βρε­θούν «πρό­θυ­μοι» από τον Λε­βέ­ντη, το Πο­τά­μι και το ΠΑΣΟΚ που θα δέ­χο­νται αυτόν το ρόλο, αλλά θα είναι και «αρ­κε­τοί» για να δη­μιουρ­γή­σουν ει­κό­να σο­βα­ρής διεύ­ρυν­σης. Το σε­νά­ριο της πλή­ρους εθνι­κής ενό­τη­τας, με τη συμ­με­το­χή της ΝΔ, θέτει ζή­τη­μα πα­ρα­με­ρι­σμού του Αλ. Τσί­πρα. Θα υπάρ­ξουν δυ­νά­μεις μέσα από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που θα δε­χθούν αυτήν την προ­ο­πτι­κή;

Αυτά τα αδιέ­ξο­δα φέρ­νουν ξανά στο προ­σκή­νιο την πι­θα­νό­τη­τα των εκλο­γών. Ο Αλ. Τσί­πρας στο πα­ρελ­θόν χρη­σι­μο­ποί­η­σε την κα­τη­γο­ρία της «από­δρα­σης» ως επι­θε­τι­κό όπλο ενά­ντια στην αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του κόμ­μα­τός του. Πι­θα­νώς σή­με­ρα θα χρεια­στεί την κάλπη για να απο­δρά­σει ο ίδιος από μια τα­πει­νω­τι­κή προ­ο­πτι­κή κα­τάρ­ρευ­σης. Όμως αυτός ο τα­κτι­κι­σμός τούτη τη φορά δεν θα είναι εύ­κο­λος: δεν θα δια­θέ­τει ούτε τη συ­ναί­νε­ση των δα­νει­στών ούτε τη συ­μπαι­γνία του εσω­τε­ρι­κού κα­θε­στώ­τος.

Οι συν­θή­κες επι­τα­χύ­νο­νται απο­φα­σι­στι­κά. Μέσα σε αυτές η ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά οφεί­λει την πιο έντο­νη πα­ρέμ­βα­ση και εμπλο­κή: Για να νι­κή­σουν οι αγώ­νες και να απο­συρ­θεί το Ασφα­λι­στι­κό. Για να ανα­τρα­πεί από τα κάτω το Μνη­μό­νιο 3 και να ακυ­ρω­θεί η συμ­φω­νία της 13ης Ιου­λί­ου. Για να υπε­ρα­σπί­σου­με τα κοι­νω­νι­κά, ερ­γα­τι­κά και λαϊκά δι­καιώ­μα­τα, απαι­τώ­ντας να πλη­ρώ­σουν οι πλού­σιοι!

πηγη: rproject.gr

Σελίδα 4053 από 4476
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή