Οπως είναι γνωστό από χτες, ο τίτλος της ιστορικής εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» και των υπόλοιπων σημάτων της (ιστότοπος enet, «Κυριακάτικη») πέρασαν στην ιδιοκτησία του ομίλου μέσων μαζικής ενημέρωσης Alter Ego του επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη, αντί αντιτίμου 8.100.000 ευρώ.

Ανούσια είδηση θα ήταν, αν δεν κυκλοφορούσε σήμερα η φήμη ότι το πρώτο δημοσιογραφικό πιστόλι του πλουτοκράτη, κάνει κρούσεις σε δημοσιολόγους για να συγκεντρώσει ένα επιτελείο, κατά βάση αριστερών δημοσιογράφων για να ξαναεκδώσει την «Ελευθεροτυπία». Αρχικά σε ηλεκτρονική μορφή, ενώ αργότερα και σε έντυπη. (Η “Ε” ανέστειλε οριστικά την έκδοσή της τον Νοέμβρη του 2014).

Αν υπάρχει αναγνωστικό κοινό που θα στήριζε ικανοποιητικά αλλη μια μαχητική ιστοσελίδα είναι ζητούμενο. Ενα τέτοιο ενδεχόμενο έντυπο εγχείρημα, μάλλον δεν έχει προοπτικές. Και προφανώς ο Μαρινάκης το γνωρίζει αυτό πολύ καλά, αλλά οι λόγοι που τυχόν «αναστήσει» την έντυπη «Ελευθεροτυπία», θα είναι οι ίδιοι μ’ αυτοί που είχε επικαλεστεί ο μακαρίτης Τράγκας για να εκδώσει την “ΠΟΣΤ”.

Και για τους νέους/ες αναγνώστες/ιες μας.

Παράλληλα με τις “επιχειρηματικές” – “δημοσιογραφικές” δραστηριότητες, που του απέφεραν μια μυθώδη περιουσία, το 1993, ο Γ. Τράγκας είχε εκδώσει μια καθημερινή φυλλάδα, την “ΠΟΣΤ” την οποία χαρακτήριζε «εφημερίδα της οργής». Σ’ αυτή ένας πατενταρισμένος δεξιός είχε μαζέψει ένα τσούρμο αυτοχαρακτηριζόμενους «αριστερούς» (Θύμιο Παπανικολάου, Βασίλη Φίλια, Γιώργο Καραμπελιά κ.α) και … εμφανιζόταν να παλεύει για να ανατρέψει τον καπιταλισμό. Την ίδια ώρα αγόραζε ο Τράγκας πολυτελεστατα ακίνητα στην μητρόπολη του καπιταλισμού.

Τώρα, αν τυχόν, ο Μαρινάκης επανεκδώσει την «Ελευθεροτυπία» -άλλωστε γιατί να δώσει τόσα χρήματα για να αποκτήσει τον τίτλο και τα υπόλοιπα σήματά της;- θα δούμε ποια άτομα θα την στελεχώνουν και θα επανέλθουμε.

Πηγή: vathikokkino.gr

Η στεγαστική κρίση συνεχίζεται και μάλιστα βαθαίνει ολοένα και περισσότερο στη χώρα μας, με τα αίτιά της να αποκαλύπτονται με το πέρας του χρόνου και το πρόβλημα με τα ακίνητα και τα ενοίκια να αποκτά ονοματεπώνυμο.

Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που οι τιμές των ακινήτων βρίσκονται μια ανάσα μακριά από το ιστορικό υψηλό που είχαν καταγράψει το μακρινό 2007, τα στοιχεία καταδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίον συνετελέσθη η όξυνση του προβλήματος.

Οι μισθοί, τα ακίνητα και τα γερμανικά πυρά κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Ειδικότερα, ενώ ο μέσος μισθός αυξήθηκε κατά 19% από το 2020 μέχρι σήμερα (1.050 ευρώ ήταν το 2020, 1.250 σήμερα), οι τιμές των ακινήτων αυξήθηκαν από 35% μέχρι και 40%. Έτσι, την τελευταία 4ετία, οι πολίτες στη χώρα μας δεν ήταν δυνατόν να εξοικονομήσουν χρήματα για στέγαση – κάτι που σίγουρα δεν μπορούν και τώρα. Η γερμανική Handelsblatt, εν τω μεταξύ, εξαπολύει με δημοσίευμά της ευθείες βολές προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη για την επιλογή της να επιταχύνει και διευρύνει την πρακτική της golden visa προς πολίτες χωρών εκτός ΕΕ που αγοράζουν ακίνητα στην Ελλάδα.

Πέρυσι, όπως αναφέρει σε αυτό, εκδόθηκαν 4.231 άδειες σε επενδυτές, που απέκτησαν ακίνητα στην Ελλάδα, με την μερίδα του λέοντος αυτών των επενδύσεων να κατευθύνεται στην Αττική και την περιοχή της πρωτεύουσας. Συνολικά, το 2023 εκτιμάται ότι 7% των συνολικών συναλλαγών ακινήτων στην Ελλάδα αφορούσε κάποια golden visa.

Ενοίκια: Ως και κατά 56% πάνω στην Αττική

Είναι η ίδια περιοχή που όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα παρουσιάζει εκρηκτική αύξηση στο κόστος στέγασης. «Σύμφωνα με υπολογισμούς της Τράπεζας της Ελλάδας, οι τιμές των διαμερισμάτων στην Αττική έχουν αυξηθεί κατά 71% από το 2017. Τα ενοίκια έχουν αυξηθεί έως και 56% τα τελευταία πέντε χρόνια. Σύμφωνα με μελέτη, αυτή τη στιγμή υπάρχει έλλειψη 212.000 διαμερισμάτων στην Ελλάδα».

Το δημοσίευμα «στοχοποιεί» κυρίως τις επενδύσεις από την Κίνα, που αποτελούν το 61% των golden visa στην Ελλάδα, δεκαπλάσιες από την δεύτερη Τουρκία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμμετέχει σε μία πρακτική που διεθνώς στοχοποιείται ως μετατροπή του δικαιώματος διαμονής σε χώρα της ΕΕ σε ένα «είδος πολυτελείας για τους πλούσιους που μπορεί να αγοραστεί», ενώ ταυτόχρονα «ευνοεί το ξέπλυμα χρήματος» αναφέρει η Handelsblatt.

Καυτηριάζεται επίσης ο ρόλος που παίζουν στην έκρηξη του κόστους στέγασης οι βραχυπρόθεσμες μισθώσεις, οι οποίες εμπλέκουν περίπου 170.000 διαμερίσματα.

Πηγή:iskra.gr

Εδώ και τρεις (3) δεκαετίες, ως Οικολόγοι Εναλλακτικοί, έχουμε επισημάνει ότι ένας άλλος πόλεμος, ίσως λιγότερο γνωστός, διεξάγεται στην κατεχόμενη από τα ισραηλινά στρατεύματα στη Δυτική Όχθη, όπου ζουν 3.500.000 Παλαιστίνιοι. Είναι ο λεγόμενος «πόλεμος των υδάτων» και συγκεκριμένα η επιδίωξη του Ισραήλ για τον πλήρη έλεγχό τους στην περιοχή. Υπενθυμίζουμε τι είχε πει ο Αμπού Ιγιάντ όταν βρέθηκε το 1990 στην Αθήνα, λίγους μήνες μετά τον πόλεμο του Κόλπου: «Το Ισραήλ επιδιώκει τον έλεγχο των υδάτων στη νότια και βόρεια Ιορδανία, στο Λίβανο, στην Παλαιστίνη, καθώς και τον έλεγχο των υδάτων του Νείλου κοντά στη Μεσόγειο». Λίγα χρόνια αργότερα ο Αμπού Ιγιάντ, ο οποίος ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Αλ Φατάχ και το υπ’ αριθμόν 2 στέλεχος στην ιεραρχία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, δολοφονήθηκε στην Τυνησία από πράκτορες των μυστικών ισραηλινών υπηρεσιών. Η πρόβλεψή του είχε προκαλέσει την οργή των Ισραηλινών, οι οποίοι τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ.

Τώρα οι Ισραηλινοί σιωνιστές διαπράττουν εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με το Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (εκτεταμένες καταστροφές περιουσίας, παράνομες εκτοπίσεις πληθυσμών, εκ προθέσεως επιθέσεις κατά του άμαχου πληθυσμού). Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 6 διαπράττουν το έγκλημα της γενοκτονίας και το έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας με την εξόντωση του πληθυσμού της Γάζας την οποία βυθίζουν στην πείνα.

Ταυτόχρονα συνεχίζουν τον «πόλεμο των υδάτων». Όλοι οι Ισραηλινοί εποικισμοί καθώς και οι ισραηλινές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη έχουν εφοδιαστεί με υδραυλικά συστήματα διανομής τρεχούμενου νερού, ενώ απεναντίας το 70%-80% των παλαιστινιακών χωριών τροφοδοτούνται με νερό από βυτιοφόρα!

Δεύτερον, οι Ισραηλινοί έχουν επιβάλει περιορισμούς στο νόμιμο δικαίωμα των Παλαιστινίων να κάνουν γεωτρήσεις, με αποτέλεσμα την πτώση του υδροστατικού επιπέδου σε πολλά παλαιστινιακά χωριά.

Τρίτον, το Ισραήλ εφαρμόζει διακρίσεις εις βάρος των Παλαιστινίων σχετικά με τις τιμές του νερού. Ειδικότερα στους ισραηλινούς εποικισμούς στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, η τιμή του νερού επιχορηγείται γενναία από τη Διεθνή Σιωνιστική Οργάνωση.

Τέταρτον, το Ισραήλ εμποδίζει τους Παλαιστίνιους να έχουν γνώση της υδρολογικής κατάστασης στη Δυτική Όχθη, ώστε να μπορούν να κάνουν τις ανάλογες έρευνες για τη σωστή διαχείριση των υδάτων.

Πέμπτον, το Ισραήλ χρησιμοποιεί όλο και μεγαλύτερες ποσότητες νερού για τις ανάγκες των Εβραίων μεταναστών από την πρώην ΕΣΣΔ.

Έκτον, το Ισραήλ ευθύνεται για την εντατική άντλησή νερού σε περιοχές πλησίον της Λωρίδας της Γάζας και για την υψηλή αλατότητα των νερών της περιοχής.

Έβδομον, οι Παλαιστίνιοι καταγγέλλουν ότι ο μηχανολογικός εξοπλισμός των δικτύων διανομής νερού (π.χ. δεξαμενές, βάνες, σταθμοί παρατήρησης κ.λπ.) βρίσκεται σκόπιμα στο εσωτερικό των ισραηλινών εποικισμών για να έχουν οι έποικοι τον πλήρη έλεγχο.

Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο στον Ααρών Μπουσνέλ, αξιωματικό της αμερικανικής αεροπορίας, ο οποίος την Κυριακή 25 του Φλεβάρη 2024 αυτοπυρπολήθηκε έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον φωνάζοντας συνεχώς: «Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Δεν θα συνεχίσω να είμαι συνένοχος στη γενοκτονία».

Στη μνήμη κάθε αγωνιστή που αυτοπυρπολείται για τα δίκαια των λαών, ο δικός μας ποιητής Τάκης Σινόπουλος (1917-1981) έγραψε το ποίημα «Ο καιόμενος» που μοιάζει προφητικό για το φαινόμενο της αυτοπυρπόλησης ως έσχατη μορφή προσωπικής διαμαρτυρίας ιδεολόγων αγωνιστών του σύγχρονου κόσμου μας:

Κοιτάχτε! μπήκε στη φωτιά! είπε ένας απ’ το πλήθος.

Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν

στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του

μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.

Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;

Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.

Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.

Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές

άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυό.

Πηγή: kommon.gr