πηγη: newsbomb.gr

Το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης έστω και με «αστερίσκους» που θα φορτώσουν την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα με υποχρεώσεις για υλοποίηση μέτρων που θα αποτελούν ουρές της τωρινής διαπραγμάτευσης απαιτούν μια έστω συμφωνία επί της αρχής στα μεγάλα θέματα της αξιολόγησης.

Στην κατεύθυνση θα πρέπει κατ αρχήν να κλείσει το αργότερο μέσα στο Σαββατοκύριακο το θέμα των αλλαγών της αγοράς εργασίας.

Στο θέμα του εργασιακού με βάση το πλαίσιο του συμβιβασμού που φαίνεται ότι επικοινώνησε ο Γάλλος επίτροπος κ. Πιέρ Μοσκοβισί στην Αθήνα οι Ευρωπαίοι ζητούν από την Αθήνα να υποχωρήσει στο θέμα των ομαδικών απολύσεων με στόχο να επιτρέψουν την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για το καθορισμό των μισθών.

Θα πρέπει επίσης να κλείσει το δημοσιονομικό για το οποίο αναζητούνται μέτρα που θα καλύψουν τρύπα 200 εκ ευρώ για το 2018.
Ο στόχος είναι να καλυφθεί πλήρως το κενό των 600 εκ ευρώ που βλέπουν η θεσμοί για το 2018. Μέχρι στιγμής ένα μέρος της τάξης των 400 εκ ευρώ φαίνεται ότι καλύπτεται από τα μέτρα που έχει προτείνει η ελληνική πλευρά και αφορούν:

Την καλύτερη «στοχοθέτηση»του πετρελαίου θέρμανσης με παράλληλη μείωση του κονδυλίου που σήμερα είναι 105 εκ ευρώ με παράλληλη μείωση του ποσού που διατίθεται κατά 50%.

Την αλλαγή της φορολόγησης των ναυτιλιακών εταιριών την κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης των ναυτικών και την παράταση της συνεισφοράς της ναυτιλιακής κοινότητας ως το 2018.

Την κατάργηση της έκπτωσης του 1,5% που γίνεται κατά την παρακράτηση φόρου εισοδήματος από τους μισθωτούς και συνταξιούχους και η οποία πληρώνεται με την εκκαθάριση του φόρου εισοδήματος .¨Όπως είναι φυσικό το μέτρο θα έχει άμεση επίδραση στα μηνιαία εισοδήματα των μισθωτών.

Παρόλα αυτά οι Ευρωπαίοι θα ζητήσουν να έχουν στο τραπέζι μέτρα και για τα υπόλοιπα 200 εκ ευρώ ώστε το κενό να πάψει να υπάρχει.

Σε ότι αφορά τα πλεονάσματα φαίνεται ότι η διαπραγματευτική ομάδα θα πρέπει να συμφωνήσει ότι στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικού Σχεδιασμού 2017 -2020 θα προβλέπει πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για τα έτη 2019 και 2020 ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις κυρίως από την Γερμανίας που δεν θέλει ανοίξει τώρα το θέμα.

Τούτο με την προοπτική το θέμα τω στόχων να ξανανοίξει από τις αρχές 2017 παράλληλα με την λύση για το χρέος Με την αναθεώρηση του Μεσοπρόθεσμου στα τέλη του επόμενου χρόνου τα θα έχει ολοκληρωθεί ο εκλογικός κύκλος στην Ευρώπη και θα μπορούν να γίνουν πιο ουσιαστικές συζητήσεις για το θέμα.

Το θέμα του εξωδικαστικού μηχανισμού, του υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων που δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές αλλά και των αλλαγών στο δημόσιο θα εξαντληθούν ως προαπαιτούμενα με δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα που θα αναλάβει η ελληνική πλευρά να ολοκληρώσει. Η υλοποίηση τους θα ελέγχεται συνεχώς από τους θεσμούς όπως επίσης και η ολοκλήρωση της αξιολόγησης των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών και του ΤΧΣ. Δεδομένο είναι ότι τα θέματα αυτά θα κλείνουν σταδιακά μέχρι και το τέλος Ιανουαρίου του 2017.

Άσχημη εξέλιξη από ΔΕΣΦΑ

Στο μεταξύ στο παρά πέντε του κρίσιμου Eurogroup είχαμε χθες το οριστικό ναυάγιο για την αποκρατικοποίηση του 66% του ΔΕΣΦΑ που θα έφερνε έσοδα 212 εκ ευρώ τα οποία έχουν ήδη υπολογιστεί για το 2017.

Μπορεί τα χρήματα αυτά να πήγαιναν κατευθείαν για την εξόφληση χρέους αλλά επειδή η συγκεκριμένη αποκρατικοποίηση αποτελεί μνημονιακή διείσδυση το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να επιταχύνει κάποια άλλη για να καλύψει το κενό που δημιουργεί.

Με αυτό το δεδομένο αναμένεται άμεσα να ληφθούν αποφάσεις για το μέλλον του ΔΕΣΦΑ, οι οποίες σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές θα εξεταστούν από κοινού με τους θεσμούς Σύμφωνα με πληροφορίες είναι ενδεχόμενο να ακολουθηθεί και εδώ το μοντέλο του ΑΔΜΗΕ με άμεση πώληση ενός ποσοστού όχι μικρότερο του 33% σε στρατηγικό επενδυτή και το υπόλοιπο να μετοχοποιηθεί μέσω του ΧΑΑ.

πηγη: enikonomia.gr

 

Η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες που υπέγραψαν την συμφωνία αυτή και πλέον μέσω αυτής θα συμβάλλει στην προστασία και διατήρηση του περιβάλλοντος. Ειδικότερα, στην Συμφωνία του Παρισιού ορίζεται για τα κράτη ότι θα αυξηθεί η ικανότητα προσαρμογής στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, θα μειωθούν οι ρύποι του διοξειδίου του άνθρακα (CO2), θα καταβληθούν οικονομικοί πόροι για το περιβάλλον, θα διατηρηθεί η μέση θερμοκρασία του πλανήτη σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα (περί το 1900) κάτω του ορίου των 2 °C και θα γίνει προσπάθεια να μην ξεπεραστεί το όριο των 1,5 °C. Αυτή την στιγμή ήδη ο πλανήτης είναι κατά 1,2 °C πιο θερμός σε σχέση με το 1910 και προβλέπεται από τους επιστήμονες μέσα στις επόμενες δεκαετίες ότι θα φτάσει τους 1,5 °C.

Γίνεται αντιληπτό, λοιπόν, πως τα κράτη καθυστέρησαν να δράσουν για να επιτευχθεί μια τέτοια παγκόσμια συμφωνία και πως οι στόχοι είναι πιθανόν να είναι σε λίγα χρόνια ξεπερασμένοι και να μην επιτευχθεί έγκαιρα ο στόχος περιορισμού των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, κάτι το οποίο απευχόμαστε όλοι. Παρόλα αυτά η ένωση όλων των κρατών και η δέσμευσή τους προς την επίτευξη ενός κοινού στόχου είναι μοναδική στην ιστορία, που όσο και αν άργησε να έρθει σηματοδοτεί μια στιγμή ορόσημο για την ανθρωπότητα. Η ένωση των ανθρώπων για να διασφαλίσουν την ακεραιότητα του πλανήτη, που θα παραδώσουν στις επόμενες γενιές, μέσα από την προστασία του περιβάλλοντός του, δίνει μια νέα δυναμική στα περιβαλλοντικά ζητήματα και στην άμεση συνεργασία μεταξύ των λαών.

Η Συμφωνία απέκτησε ισχύ από τις 4 Νοεμβρίου του 2016, γεγονός που επισκιάστηκε μια εβδομάδα αργότερα από την εκλογή του 45ου Προέδρου των ΗΠΑ DonaldTrump, ο οποίος έχει πάρει θέση κατά της κλιματικής αλλαγής, είναι υποστηρικτής των πετρελαιοβιοχανιών και πιστεύει σε οικονομική ανάπτυξη περασμένων δεκαετιών, που δεν λάμβαναν καθόλου υπόψιν τους το περιβάλλον. Το ζήτημα με αυτή την πολιτική στάση είναι ότι μετά την Κίνα με παραγωγή 10,5 γιγατόνων CO2 το έτος (περίπου 30% των παγκόσμιων εκπομπώνCO2),οι ΗΠΑ με παραγωγή 5,3 γιγατόνωνCO2 το έτος (περίπου 15% των παγκόσμιων εκπομπώνCO2), είναι η 2η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) σε όλο τον κόσμο, αέριο που είναι υπεύθυνο για την υπερθέρμανση του πλανήτη και για την κλιματική αλλαγή. Στην Εικόνα 1 μπορεί να δει κανείς την λίστα με τις 40 πρώτες παραγωγούς χώρες παγκοσμίως με τις συνολικές ετήσιες ποσότητεςCO2, που παρήγαγαν για το 2013 σε γιγατόνους (GT).

Συνεπώς, φαίνεται από τα στοιχεία η σπουδαιότητα των ΗΠΑ για το μέλλον του πλανήτη και για την αποδοτική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής για να επιτευχθεί μια πάγια παγκόσμια λύση για το περιβάλλον, που θα εφαρμοστεί απρόσκοπτα. Στην περίπτωση που οι ΗΠΑ αποφασίσουν να ακυρώσουν την συμφωνία του Παρισιού, η Κίνα αμέσως θα ακυρώσει το δικό της κομμάτι της συμφωνίας και αυτομάτως η συμφωνία ακυρώνεται επίσημα και ουσιαστικά, ακόμα και αν τα υπόλοιπα κράτη αποφασίσουν να την τηρήσουν, καθώς θα είναι πλέον αδύνατον να επιτευχθούν οι στόχοι της. Άρα η ιστορική βαρύτητα των αποφάσεων του Προέδρου των ΗΠΑ γύρω από το ζήτημα είναι καίρια και ουσιώδης για το μέλλον του πλανήτη μας και για το αν τελικά τα παιδιά μας θα έχουν την δυνατότητα να ζήσουν σε ένα περιβάλλον, που θα είναι μεν πληγωμένο, αλλά θα έχει αρχίσει να θεραπεύεται ή σε ένα περιβάλλον, το οποίο θα διαφέρει ραγδαία από την τωρινή πραγματικότητα. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η Βόρεια Αμερική είναι από τις περιοχές τις Γης, που επηρεάζεται εντονότερα από την κλιματική αλλαγή, οπότε η οποιαδήποτε επιδείνωση θα επηρεάσει άμεσα και έντονα τις ζωές των ανθρώπων της αμερικάνικης ηπείρου, όπως και όλο τον πλανήτη.

Σε αυτό το σημείο πριν ολοκληρωθεί αυτό το άρθρο αξίζει να παρουσιαστούν στην Εικόνα 2 ορισμένες σημαντικές ανωμαλίες-γεγονότα της κλιματικής αλλαγής για το 2015, που βασίστηκαν σε στοιχεία του NOAA και να σημειωθούν τα επίσημα στοιχεία της NASAγια την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη.

Τα στοιχεία αυτά της NASA, που προδίδουν αυτή την επίδραση είναι ότι η μέση παγκόσμια συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα έχει αυξηθεί κατά τουλάχιστον 6% από το 2005, οι πάγοι στην Αρκτική Θάλασσα λιώνουν με ρυθμό 13,3% κάθε δεκαετία, οι πάγοι που λιώνουν στην Γροιλανδία διπλασιάστηκαν από το 1996 έως το 2005 και το νερό στις θάλασσες και στους ωκεανούς έχει αυξήσει την παγκόσμια μέση στάθμη του κατά σχεδόν 18 εκατοστά τα τελευταία 100 χρόνια. Αυτές είναι οι επιδράσεις του ανθρώπου στο περιβάλλον και ο τραγικός απολογισμός των πληγών του πλανήτη, οι οποίες προκλήθηκαν από τις δραστηριότητες του ανθρώπινου είδους, που τώρα μέσω της Συμφωνίας του Παρισιού καλείται να αλλάξει ραγδαία για να αποτρέψει την περαιτέρω καταστροφή της Γης.

Γιώργος Κωστόπουλος, μηχανικός περιβάλλοντος

ΠΗΓΗ: skai.gr