Σήμερα: 28/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

KAMMENOS-KASIDIARHS-VITSAS.jpg

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Κανονικά το ερώτημα που θα έπρεπε να τεθεί εισαγωγικά είναι «αν υπάρχει φιλότιμο». Αλλά το ερώτημα αυτό έχει απαντηθεί («δεν υπάρχει»). Αφήστε που ζούμε και σε εποχές που να μιλάς για φιλότιμο θεωρείται «πασέ». Εκτός αν ακούγεται από το στόμα του Ομπάμα. Τότε μόνο η λέξη «φιλότιμο» αποκτά περιεχόμενο και όσοι τους τρέχουν τα σάλια από δουλοπρέπεια, σπεύδουν γεμάτοι συγκίνηση να χειροκροτήσουν. Κατά τα λοιπά η χρήση της από οποιονδήποτε άλλον θεωρείται… λαϊκισμός.

    Ας αφήσουμε, λοιπόν, το φιλότιμο κι ας έρθουμε στα καθέκαστα. Ο Καμμένος είναι ο υπουργός Άμυνας.

    Εδώ να θυμίσουμε ότι ο Τσίπρας που βγάζει επικήδειους για τον Κάστρο είναι ο ίδιος που γλύφει την Μέρκελ. Που λατρεύει τον Ομπάμα. Που ψηφίζει Μνημόνια με τον Μητσοτάκη. Και που συγκυβερνάει με τον Καμμένο.

    Ο Καμμένος πήγε στο Καστελόριζο, στη Στρογγύλη, στη Ρω για να δώσει μια συμβολική, λέει, απάντηση στις τουρκικές προκλήσεις.

    Βέβαια, αντί για βόλτες στα νησιά και φωτογραφίες με αμπέχωνα, μια ωραία απάντηση θα ήταν ο Καμμένος να ορίσει την ΑΟΖ του Καστελόριζου. Αλλά αυτά για να τα κάνεις πρέπει να είσαι λεβέντης. Και όχι λεβεντο… καμμένος. Τέλος πάντων.

    Πήγε, λοιπόν, για να πει συμβολικώς και σημειολογικώς ότι η Ελλάδα θα προασπίσει την ακεραιότητά της από κάθε επιβουλή. Λαμπρά. Μόνο που πήρε μαζί του και βουλευτές. Και ανάμεσα στους βουλευτές που πήρε μαζί του, ήταν και τα μέλη μιας συμμορίας που δικάζεται ως εγκληματική οργάνωση. Που έχει αναγνωρίσει την πολιτική ευθύνη για μια δολοφονία. Στην «πατριωτική» συντροφιά του Καμμένου ήταν ο Κασιδιάρης. Αυτός που έχει κάνει τατουάζ τον αγκυλωτό σταυρό. Και ο Παππάς. Αυτός που αντί να μαθαίνει στα παιδάκια τον εθνικό ύμνο τους μαθαίνει να φωνάζουν «χάιλ Χίτλερ».

    Κι έτσι είχαμε την εξής «θαυμάσια» εικόνα «εθνικής ομοψυχίας»: Τον υπουργό της κυβέρνησης (Καμμένος – ΑΝΕΛ) με τον αναπληρωτή υπουργό της κυβέρνησης και υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ (Βίτσας), με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (ανάμεσά τους κι αυτήν την ανεκδιήγητη που δεν ξέρει ότι το νησί λέγεται Ρω και το έγραφε «Τω»!!!), βουλευτές των ΑΝΕΛ και του Λεβέντη, αντάμα με τους φασίστες, με τους ναζί της Χρυσής Αυγής, να ποζάρουν σε κλίμα «εθνικής ενότητας»!

    Μόνο που ξέρετε:

  • Την τελευταία φορά που θυμόμαστε τους ναζί να σχετίζονται με θέματα εθνικής ανεξαρτησίας αυτής της χώρας, ήταν τότε – επί Κατοχής – που είχαν συγκροτήσει τα Τάγματα Ασφαλείας. Και τελούσαν υπό τις διαταγές του Χίτλερ. Για να βρίσκονται όχι μόνο τα νησιά, αλλά όλη η χώρα κάτω από την γερμανική μπότα.
  • Την τελευταία φορά που θυμόμαστε φασίστες να σχετίζονται με ζητήματα εθνικής κυριαρχίας ήταν τότε – επί χούντας – που άνοιξαν τις πόρτες του Αττίλα για να μπουν οι Τούρκοι στην Κύπρο.
  • Η σχέση των ναζί και των φασιστών με την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι να παραδίδουν Έλληνες στην Γκεστάπο για να τους στέλνει στο Νταχάου. Έτσι έκανε το λατρεμένο στους χρυσαυγίτες καθεστώς Μεταξά με τους έγκλειστους Έλληνες κομμουνιστές.
  • Οι ναζί, οι φασίστες που πήρε μαζί του ο Καμμένος, παρέα με τον Βίτσα, τον αναπληρωτή του, είναι αυτοί που πανηγυρίζουν για την νίκη του Τραμπ. Αλλά ο Τραμπ, όπως μας λένε οι συνεργάτες του, βλέπει τον κόσμο μέσα από τα μάτια της Τουρκίας…

    Το ακατάβλητο του εθνικού του φρονήματος, ο Καμμένος, μαζί με τον Βίτσα και τους υπολοίπους βουλευτές του «δημοκρατικού τόξου», μηδέ των ΣΥΡΙΖΑίων εξαιρουμένων, με αυτούς πήγε – με τους ναζί! – να το διατρανώσει.

    Και τώρα, μιας και οι συμβολισμοί και η σημειολογία  δεν είναι μονής κατεύθυνσης, τώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ σιδερωσε για λογαριασμό των ναζιστόμουτρων το «πατριωτικό» κοστούμι που τόσο επιθυμούν να παριστάνουν ότι φορούν για να κρύβουν από μέσα τις στολές των «SS», το αμέσως επόμενο ερώτημα που τίθεται, μετά το αν «υπάρχει φιλότιμο» – δεν υπάρχει – είναι το εξής:

    Οι κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ (προεξαρχόντων των «αριστερών» του ΣΥΡΙΖΑ)

  • με τα μνημόνια «ξεπλύνανε» τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ,
  • με το προσφυγικό «ξεπλύνανε» το ΝΑΤΟ,
  • με τον Ομπάμα «ξεπλύνανε» τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό,
  • με τα υπερταμεία «ξεπλύνανε» το ξεπούλημα.

    Τώρα με τα τουρκικά πως την έχουν δει τη δουλειά; Θα γίνουνε «πλυντήριο» ακόμα και για τους ναζί;  Η’ για να θέσουμε διαφορετικά: Υπάρχει πάτος; Υπάρχει ένα όριο ξεφτίλας και πολιτικής αθλιότητας κάτω από το οποίο δεν είναι διατεθειμένοι να κατέβουν;

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

SOS_Τόνοι_άνθρακα_μπορεί_να_απελευθερωθούν_από_το_χώμα_όσο_η_Γη_ανεβάζει_θερμοκρασία.jpg

Ο πλανήτης στην πραγματικότητα μπορεί να βρίσκεται ακόμη πιο κοντά στο σημείο χωρίς επιστροφή, όσον αφορά τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Όσο η Γη ανεβάζει θερμοκρασία εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος να απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα τεράστιες ποσότητες άνθρακα, που σήμερα βρίσκονται δεσμευμένες στο χώμα και στους μικροοργανισμούς του. Η απειλή αυτή είχε μέχρι σήμερα υποτιμηθεί, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Γέιλ των ΗΠΑ και του Ινστιτούτου Οικολογίας της Ολλανδίας, με επικεφαλής τον Τόμας Κράουδερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», εκτιμούν ότι μια μελλοντική αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά ένα βαθμό Κελσίου θα απελευθερώσει στην ατμόσφαιρα άλλους 30 δισεκατομμύρια τόνους άνθρακα (περίπου όσο οι εκπομπές άνθρακα των ΗΠΑ). Αυτό ισοδυναμεί με το να προσθέσει κανείς στον πλανήτη άλλη μια μεγάλη βιομηχανική χώρα του μεγέθους των ΗΠΑ. 

Το σημαντικό -και ανησυχητικό- είναι ότι αυτή η πρόσθετη ποσότητα άνθρακα από το έδαφος δεν είχε μέχρι σήμερα ληφθεί υπόψη στα μοντέλα των επιστημόνων, πράγμα που σημαίνει ότι ο πλανήτης στην πραγματικότητα μπορεί να βρίσκεται ακόμη πιο κοντά στο σημείο χωρίς επιστροφή, όσον αφορά τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει, οι πολυάριθμοι μικροοργανισμοί που ζουν στο χώμα, θα γίνουν πιο δραστήριοι, πράγμα που θα οδηγήσει στην αποδέσμευση και στην απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων άνθρακα, που από το έδαφος θα περάσουν στον αέρα, επιδεινώνοντας το «φαινόμενο του θερμοκηπίου».

Χρησιμοποιώντας στοιχεία 20 ετών από 49 τοποθεσίες σε όλο τη Γη, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι έως το 2050 τα παγκόσμια αποθέματα άνθρακα στο έδαφος μπορεί να μειωθούν κατά 55 δισεκατομμύρια τόνους (17% περισσότερο σε σχέση με τις προβλεπόμενες ανθρωπογενείς εκπομπές έως τότε), που θα καταλήξουν αναπόφευκτα στην ατμόσφαιρα.

Ο άνθρακας παγιδεύεται στο χώμα χάρη στα φυτά που τον αφαιρούν από την ατμόσφαιρα μέσω της φωτοσύνθεσης. Αυτό συμβαίνει ιδίως στα πιο ψυχρά μέρη και στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη, όπου ο άνθρακας αποθηκεύεται στο χώμα για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Όμως στο χώμα υπάρχει επίσης μια πληθώρα μικροβίων και μικροκοπικών ζώων, που -μαζί με τις ρίζες των φυτών- χρησιμοποιούν τον άνθρακα για την ανάπτυξή τους. Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, αυτό σημαίνει ότι οι έμβιοι οργανισμοί του χώματος καταναλώνουν ολοένα περισσότερο άνθρακα, ο οποίος τελικά απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα με τη μορφή του διοξειδίου. 

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

HMERODROMOS-DEKEMVRHS-1944.jpg

«ΔΕΝ ξεχνιέται αυτή η μέρα. Εκείνη η ματωμένη Κυριακή (3 Δεκέμβρη 1944 ), που θα ζούσε η αδούλωτη Αθήνα. Ηταν μια κοσμογονική ώρα, που έχει καταγράψει η νεότερη ιστορία μας που ο λαός μας ξανάλεγε στους αποικιοκράτες επιδρομείς το δικό του «ΟΧΙ». Βεβαίωνε για Τρίτη φορά, πως δε σκύβει το κεφάλι. Φανέρωσε την αδάμαστη θέλησή του να υπερασπίσει τη λευτεριά και την εθνική ανεξαρτησία του».

Είναι οι πρώτες προτάσεις από το κείμενο του αξέχαστου κομμουνιστή δημοσιογράφου, Νίκου Καραντηνού, για τον Δεκέμβρη του 1944 (Ριζοσπάστης 3 Δεκέμβρη 2000). Ο λόγος δικός του και στη συνέχεια. Ο τίτλος του κειμένου είναι«3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1944 (Η ένοπλη αγγλική επέμβαση)».

«ΗΤΑΝ τον Οκτώβρη του 1940 που έλεγε το πρώτο «ΟΧΙ» στης Αλβανίας τα βουνά, όταν μπροστά στις φασιστικές λεγεώνες έκανε κάθε βράχο πολεμίστρα, τους έφραξε το δρόμο και τους ανέτρεπε τα σχέδια που λογάριαζαν, πως μέσα σε λίγες μέρες μ’ ένα στρατιωτικό περίπατο θα τέλειωναν όλα.

Η ΜΙΚΡΗ χώρα ξάφνιαζε, κυνηγούσε τους εισβολείς. Κι έκανε τη χρονιά της πανευρωπαϊκής ήττας, χρονιά ελπίδας και νίκης. Η σκλαβωμένη Ευρώπη έβλεπε στον ορίζοντα το ουράνιο τόξο να στέλνει το μήνυμα πως η χιτλεροφασιστική ορδή δεν ήταν αήττητη, πως οι λαοί μπορούσαν να τη νικήσουν.

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ η Εθνική Αντίσταση. Το δεύτερο «ΟΧΙ». Η πατρίδα μας σε στιγμές μεγάλης οδύνης συνεχίζει τον αγώνα, πολεμάει τους ξένους κατακτητές. Αδούλωτη νύχτα μέρα συνεχίζει τον αγώνα στη μεγάλη αντιστασιακή μάχη, που τελικά θα οδηγήσει στη συντριβή των χιτλεροφασιτών και θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από την πανούκλα και το φασιστικό μεσαίωνα.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ της Αντίστασης του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τα παλικάρια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, τα εκατομμύρια των πατριωτών του λαού μας που θυσιάστηκαν και με επιμονή και συνέπεια πάλεψαν ως την ύστατη ώρα που διώχτηκαν οι εισβολείς περίμεναν με λαχτάρα γεμάτη ελπίδα τη μέρα της ολοκληρωμένης εθνικής λευτεριάς. Τη μέρα, που η λευτεριά αυτή θα στεφάνωνε τις θυσίες του. Θα αξιοποιούσε τα αίματα και τους αγώνες του. Θα δόξαζε το μεγάλο έπος που έγραψε ο λαός μας. Αυτό το νέο Εικοσιένα.

ΑΥΤΑ είναι εκείνα, που περίμενε ο ελληνικός λαός κι άλλα εκείνα, που βρήκε όταν ήρθε η μεγάλη μέρα της λευτεριάς και στην Ακρόπολη κατέβηκε το χιτλερικό κουρέλι με τον αγκυλωτό και υψώθηκε ξανά η γαλανόλευκη ύστερα από μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής.

ΠΕΝΤΗΝΤΑ μέρες κράτησε η λευτεριά της Αθήνας – ως τις 3 του Δεκέμβρη – και η κυβέρνηση της εθνικής ενότητας. Κι έπρεπε μέσα σ’ αυτές τις μέρες να πραγματοποιηθούν όλα όσα είχε αποφασίσει η Συμφωνία του Λιβάνου, όσα είχε υποσχεθεί η Εθνική Κυβέρνηση, όσα απαιτούσε ο ελληνικός λαός.

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ν’ αρχίσει ο ριζικός ηθικός καθαρμός με την παραπομπή σε δίκη των δοσιλόγων, να ξεκαθαριστεί η αστυνομία, η ασφάλεια, το δικαστικό σώμα. Να διαλυθεί η Χωροφυλακή που είχε περάσει στου καταχτητή τη δούλεψη. Θα ‘πρεπε να συλληφθούν όλοι οι ταγματασφαλίτες του Ράλλη. Θα ‘πρεπε να διαλυθούν οι ένοπλες φασιστικές συμμορίες της «Χ» κι οι άλλες που τους είχαν «φωλιάσει» σε κεντρικά ξενοδοχεία.

ΟΛΑ αυτά, αν γίνονταν, θα οδηγούσαν στην ομαλή και δημοκρατική λύση του εσωτερικού ελληνικού προβλήματος πολιτειακού, πολιτικού, στρατιωτικού και κοινωνικού. Αυτή την ομαλή δημοκρατική λύση διακήρυσσε και γι’ αυτήν πορεύονταν το ΕΑΜ. Οι πενήντα μέρες ως τη ματωμένη Κυριακή απέδειξαν ότι οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους – οι αντιδραστικές δυνάμεις – φοβόντουσαν ακριβώς την ομαλή δημοκρατική λύση.

ΑΛΛΑ οι αντιδραστικές δυνάμεις που είχαν πριν προδώσει τον τόπο στους ξένους φασίστες προτιμούσαν εκατό φορές να τον αιματοκυλήσουν παρά να υποταχθούν στη λαϊκή θέληση. Κι είναι γεγονός ότι σ’ αυτό βρήκαν απόλυτα σύμφωνη στο πλευρό τους την πολιτική των Αγγλων συντηρητικών.

ΜΙΑ δήλωση του Τσόρτσιλ τα δείχνει και τα λέει όλα «Είμαι εις θέσιν να βεβαιώσω την Βουλήν ότι εν μέσω της ανεμοζάλης προχωρούμε μετά κόπου. Αλλά δεν προχωρούμε χωρίς σχέδιον». Και το σχέδιο αυτό ήταν ο Δεκέμβρης μια ψυχρά υπολογισμένη σκευωρία και πλεκτάνη για να αφοπλιστεί ο λαός – ό,τι κι αν θα στοίχιζε αυτό σε αίμα λαϊκό – και να παραδοθεί άοπλος στην ένοπλη εξουσία της φασιστικής και δοσίλογης δεξιάς.

ΚΙ ΑΥΤΗ τη δύσκολη ώρα ήταν που ο λαός μας έλεγε το τρίτο «ΟΧΙ». Ο Μάρκος Αυγέρης, γράφοντας στα «Ελεύθερα Γράμματα» παρατηρεί ότι τα τρία αυτά «ΟΧΙ» δεν τα είπαν βέβαια τα σκυλόψαρα της ελληνικής ολιγαρχίας οι δουλόφρονες, οι ξένοι πράκτορες, η μαφία της μαύρης Αντίδρασης. Αυτοί πάντα ήσαν κι είχαν κοινά συμφέροντα. Αυτοί συνεργάστηκαν με τους ξένους και τους δυνάστες. Και μαζί τους πολέμησαν κι έβαψαν στο αίμα τον ελληνικό λαό. Αθλιοι συνεργάτες.

Η ΚΑΤΑΜΑΤΩΜΕΝΗ εκείνη Κυριακή εδώ και πενήντα έξι χρόνια. Τα πυρά της Αστυνομίας πάνω στο πλήθος των διαδηλωτών που παρέλαυνε ειρηνικά στην πλατεία Συντάγματος. Ο Αγγελος Εβερτ (διευθυντής Αστυνομίας) διέταξε να χτυπήσουν στο ψαχνό με την εντολή του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου άνοιγε τις 33 εκείνες ηρωικές μέρες, που ο λαός μας, η αδούλωτη Αθήνα πολεμούσε πάνω στα οδοφράγματα. Θα μένει για πάντα ολοζώντανο το μήνυμα που έστελνε το συγκλονιστικό αξέχαστο πανό, που κρατούσαν οι κοπέλες του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ στην κηδεία των δολοφονημένων στο συλλαλητήριο της Κυριακής. «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα». Η Ελλάδα πολέμησε στα οδοφράγματα τους Εγγλέζους αποικιοκράτες. Πολέμησε τον κόσμο της προδοσίας και του δοσιλογισμού, της υποτέλειας.

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ του 1944 στάθηκε μια εξέγερση της ανθρώπινης και της εθνικής αξιοπρέπειας. «Ακούστηκε», τότε, γράφει ο Μ. Αυγέρης, «η παλιά αγέρωχη κραυγή ενός αιωνόβιου λαού. «ΟΧΙ» «Μολών λαβέ». Ηταν μια ηφαιστειακή έκρηξη, που αποκάλυψε, τις απέραντες παρθένες δυνάμεις της εθνικής ψυχής, του λαού μας».

πηγη: imerodromos.gr

proypseventeen.jpg

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Ένα ακόμα μνημονιακό προϋπολογισμό σκληρής λιτότητας, βασικά στοιχεία του οποίου είναι η άγρια φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και οι νέες περικοπές στις συντάξεις, κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Ένα προϋπολογισμό που ενσωματώνει το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων που περιλαμβάνονται στο 3ο μνημόνιο και την πρώτη αξιολόγηση και θίγει – κυριολεκτικά γονατίζει – την πολύ μεγάλη πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων.

Η άγρια φοροεπιδρομή μέσω της αύξησης της άμεσης και έμμεσης φορολογίας και της διατήρησης του επαχθούς φόρου στην ακίνητη περιουσία (ΕΝΦΙΑ), θα οδηγήσει στην περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων και των φτωχών μικρομεσαίων στρωμάτων των αστικών κέντρων και της υπαίθρου.

Οι αυξημένες ασφαλιστικές κρατήσεις, σε συνδυασμό με τις νέες περικοπές στις συντάξεις, έχουν διττό στόχο. Από τη μία θα περιορίσουν ακόμη περισσότερο τις δαπάνες για συντάξεις, όπως έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση με το 3ο μνημόνιο, αφετέρου οι αυξημένες ασφαλιστικές κρατήσεις σε αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες, εκτός από δημοσιονομικό, έχουν και ένα άλλο ευρύτερο στόχο. Επιδιώκουν να επιταχύνουν τις διαδικασίες συγκέντρωσης του κεφαλαίου στην αγροτική οικονομία και στους τομείς που δραστηριοποιούνται τα ελεύθερα επαγγέλματα (δικηγόροι, γιατροί, μηχανικοί, λογιστές) προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων, οι οποίες επιδιώκουν να διεισδύσουν στους «παρθένους» αυτούς χώρους. Η υποταγή της μικρής ιδιοκτησίας στην μεγάλη, αποτελεί νομοτέλεια της καπιταλιστικής παραγωγής. Μόνο που στην Ελλάδα και τις χώρες της νότιας Ευρώπης, τα μικρομεσαία στρώματα δείχνουν αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, και επιχειρείται η περιθωριοποίηση τους μέσω της κρατικής παρέμβασης.

Τα δυσάρεστα όμως δεν σταματούν εδώ. Στα πλαίσια της δεύτερης αξιολόγησης, κυβέρνηση και δανειστές συζητούν την λήψη νέων σκληρών μέτρων στα εργασιακά (αύξηση του ορίου των απολύσεων, νέα δημοσιονομικά μέτρα για το 2018, αλλά και άνοιγμα εκ νέου του ασφαλιστικού, για το οποίο το ΔΝΤ σε πρόσφατη έκθεση του επισημαίνει, ότι αν δεν περιοριστούν οι δαπάνες για την χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού συστήματος – οι οποίες έχουν ήδη περικοπεί δραστικά τα χρόνια της μνημονιακής λιτότητας – θα τεθεί εν αμφιβόλω η δημοσιονομική ισορροπία της χώρας τα επόμενα χρόνια.

Εν τω μεταξύ έχει ανοίξει για τα καλά η συζήτηση για την υπογραφή και 4ου μνημόνιου, μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος 3ου στο τέλος του 2018, με το κλασσικό επιχείρημα, ότι η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να αντλήσει από τις αγορές τα αναγκαία κεφάλαια για την χρηματοδότηση του τεράστιου χρέους.

Από την άλλη η κυβέρνηση, «παίζει όλα τα λεφτά της», στην προσμονή, ότι στο eurogroupτην ερχόμενη Δευτέρα 5 Δεκέμβρη, οι δανειστές θα συζητήσουν και το θέμα της λήψης μέτρων για τη μείωση του ελληνικού χρέους. Πάντα κατά τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, αν αυτό επιτευχθεί, το επόμενο βήμα θα είναι η ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (αγορά κρατικών ομολόγων) και εν συνεχεία δοκιμαστική έξοδος στις αγορές για την άντληση κεφαλαίων. Έτσι, υποστηρίζουν, ότι θα αποφευχθεί η υπογραφή ενός 4ου μνημονίου…

Οι σχεδιασμοί όμως αυτοί υπάρχουν μόνο στα κεφάλια των στελεχών των οικονομικών υπουργείων, οι οποίοι βέβαια απέχουν παρασάγγας από την πραγματικότητα. Το άνοιγμα εκ νέου του «ελληνικού ζητήματος» γίνεται με πρωτοβουλία της Γερμανίας και του ΔΝΤ (ΗΠΑ) και οι διφορούμενες απόψεις που εκφράζονται από τις δύο αυτές πλευρές, αντανακλούν τις αντιθέσεις συμφερόντων ανάμεσα σε Γερμανία και ΗΠΑ για τις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Και στη διαμάχη αυτή, η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει σε ρόλο κομπάρσου.

Ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2017

Θα αναφέρουμε ορισμένα μόνο στοιχεία για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της φορολογικής και ασφαλιστικής λεηλασίας και οι νέες περικοπές στις συντάξεις.

Οι νέες περικοπές στις συντάξεις ανέρχονται στα 984 εκατ. ευρώ. Από αυτές, τα 431 εκατ. προέρχονται από την δεύτερη δόση της περικοπής του ΕΚΑΣ και τα 234 εκατ. από τις νέες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις. Στον αέρα επίσης είναι η λεγόμενη προσωπική διαφορά, η οποία, αν καταργηθεί σε οδηγήσει σε μεγάλη μείωση όλων των κύριων συντάξεων των «παλιών» συνταξιούχων.

Το σύνολο των φορολογικών εσόδων αναμένεται να αυξηθούν «μόνο» κατά 2,3%, από 45,8 σε 46,9 δις. ευρώ. Όμως…Τα έσοδα από την φορολογία Φυσικών Προσώπων, προβλέπεται να αυξηθούν κατά 14,5%, τη στιγμή που τα αντίστοιχα έσοδα από την φορολογία των Νομικών Προσώπων (επιχειρήσεις) εκτιμάται ότι θα μειωθούν κατά 7%. Οι φόροι στην περιουσία (ΕΝΦΙΑ), μένουν «καρφωμένοι» στα 3,5 δις. ευρώ και το 2017.

Οι εξόχως αντιλαϊκοί έμμεσοι φόροι, προβλέπεται να αυξηθούν κατά 5,3%, στα 26,4 δις. ευρώ, με τον ΦΠΑ πετρελαιοειδών να αυξάνεται κατά 17,9% και τους Ειδικούς φόρους ενεργειακών προϊόντων και καπνού κατά 9,3% και 9,7%.

Τα έσοδα από την είσπραξη ασφαλιστικών εισφορών εκτιμώνται στα 20,1 δις. ευρώ από 18,8 δις. ευρώ το 2016.

Από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές το κράτος προβλέπεται να εισπράξει το 2017 67 δις. ευρώ (46,9 δις. από φόρους και 20,1 δις. από ασφαλιστικές εισφορές), ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο 37% ΑΕΠ. Από αυτά μόνο τα 3,2 δις. προέρχονται από την φορολογία των επιχειρήσεων. Τα υπόλοιπα 63,8 δις. ευρώ, τα φορτώνεται ο λαός!

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Σελίδα 3868 από 4476
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή