Η ραγδαία μείωση των πληθυσμών των απειλούμενων ειδών σπονδυλωτών ζώων άρχισε στο τέλος του 19ου αιώνα, με πιο πιθανό έτος το 1893, πριν από 123 χρόνια, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις επιστημόνων. Έκτοτε και μέχρι σήμερα εκτιμάται ότι έχει απομείνει μόνο το 5% περίπου του αριθμού τους εκείνη την εποχή.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γιουν-Σιν Φου του Τμήματος Βιοστατιστικής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέλυσαν γενετικά δεδομένα και εφάρμοσαν μοντέλα γενετικής των πληθυσμών για πάνω από 2.700 είδη σπονδυλωτών.

Κατά μέσο όρο, σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, οι πληθυσμοί των απειλούμενων ειδών μειώνονταν κατά περίπου 25% κάθε δέκα χρόνια. Μάλιστα, ο αρχικός αριθμός των απειλούμενων ειδών, προτού αρχίσει η ταχεία μείωσή τους, ήταν ήδη μικρότερος κατά περίπου 22% σε σχέση με τον αριθμό των μη απειλούμενων ειδών.

Η σταδιακή απομείωση πολλών ζώων αποδίδεται κυρίως στην εξάπλωση της εκβιομηχάνισης μετά το τέλος του 19ου αιώνα και στην, εξαιτίας αυτού του λόγου, αναστάτωση ή την καταστροφή σε διάφορα οικοσυστήματα του πλανήτη.

Σε επίπεδα – ρεκόρ βρίσκεται το χάσμα μεταξύ των φτωχών και των πλουσίων, όπως διαπιστώνει, σε έκθεσή του, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ο οποίος και τοποθετεί την Ελλάδα μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη εισοδηματική ανισότητα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα ευρήματα του ΟΟΣΑ, οι «καρποί» της οικονομικής ανάκαμψης που σημειώνεται σε αρκετές χώρες δεν έχουν επιμερισθεί ομοιογενώς, καθώς τα νοικοκυριά υψηλότερου εισοδήματος είναι εκείνα που έχουν επωφεληθεί περισσότερο, σε σύγκριση με τα νοικοκυριά μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος. Παράλληλα, όπως παρατηρεί, η συνεχιζόμενη μακροπρόθεσμη ανεργία και ο χαμηλός ρυθμός αύξησης των μισθών επιβαρύνουν ιδιαίτερα τα φτωχότερα νοικοκυριά.

Ο ΟΟΣΑ, μετρώντας την εισοδηματική ανισότητα, καταλήγει στο συμπέρασμα πως τα τελευταία επτά χρόνια (από το 2007 έως το 2014), παραμένει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Χρησιμοποιώντας έναν δείκτη που με 0 βαθμολογείται μια χώρα, όπου όλοι απολαμβάνουν τα ίδια επίπεδα εισοδήματος και με 1 όταν “ένας” διαθέτει το μεγαλύτερο εισόδημα, προκύπτει η εξής λίστα:

Η Ελλάδα εμφανίζεται στη 10η θέση στην κατάταξη των χωρών με τη μεγαλύτερη εισοδηματική ανισότητα. Συγκεκριμένα, οι δέκα χώρες με τη μεγαλύτερη ανισότητα, σύμφωνα με την παραπάνω λίστα: Χιλή, Μεξικό, ΗΠΑ, Τουρκία, Ισραήλ, Εσθονία, Ηνωμένο Βασίλειο, Λετονία, Ισπανία, Ελλάδα.

Στις παρατηρήσεις του για την Ελλάδα, ο ΟΟΣΑ τη συμπεριλαμβάνει μεταξύ των χωρών, όπου οι μισθοί έχουν «πέσει», εξαιτίας της ύφεσης, την ώρα που η μακροπρόθεσμη ανεργία βρίσκεται στα ύψη.

πηγή:ergasianet.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Σε όλους όσους παριστάνουν  τον «έκπληκτο» ή/και τον «αγαναχτισμένο» για τα συμβαίνοντα στη Μόρια και σε άλλα κέντρα κράτησης προσφύγων, ας υπενθυμίσουμε τα λόγια του Γκαίτε, γραμμένα πάνω από 200 χρόνια νωρίτερα:

«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…».

Ας φαντασθούμε αυτά τα λόγια γραμμένα σε ένα τοίχο απέξω από το Κέντρο Κράτησης στην Μόρια!

Τι περιμένει κανείς άραγε να ανθίσει σε αυτές τις ζώνες εξαθλίωσης και ταπείνωσης των ανθρώπων;

Άνθρωποι που ζουν σαν αρουραίοι, σε απόλυτη φτώχεια και απόγνωση, στιγματισμένοι, αποκλεισμένοι, με δολοφονημένη (από την Ευρώπη και την ελληνική κυβέρνηση) την ελπίδα μιας αξιοπρεπούς ζωής, συνωστισμένοι κατά χιλιάδες χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής.

Άνθρωποι που αντιμετωπίζονται ως δύσοσμα απόβλητα προς προσωρινή απόκρυψη και τελικά προς απόθεση στη χωματερή του θανάτου. Έχουν να «διαλέξουν»: Ή θα σαπίσουν στα Κέντρα Κράτησης στην Ελλάδα ή θα πάνε δεμένοι στα σκλαβοπάζαρα που στήνει ο Ερντογάν, όπως ορίζει η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ή θα επιστρέψουν στις εστίες πολέμου για να κομματιαστούν ήσυχα.

Ποιος θυμάται τους διθυράμβους για την παγκοσμιοποίηση που με τον αεικίνητο κινητήρα της «ελεύθερης αγοράς», θα καταργούσε σύνορα και  αποστάσεις;

Σήμερα ορθώνεται μπροστά μας όχι μόνο η γυμνή αλήθεια της παγκοσμιοποίησης της φτώχειας και της αρπαγής του πλούτου «χωρίς όρια και σύνορα» με κοινωνικό και στρατιωτικό πόλεμο διαρκείας, αλλά και η παράλληλη κατασκευή των γκέτο εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Τα μεγαλύτερα χάσματα από ποτέ, χάσκουν μπροστά μας…

Ω τι φρίκη! Φωτιές, καταστροφές, βιαιοπραγίες, ακόμη και βιασμοί και θάνατοι… «Μα αυτοί δεν μπαίνουν σε σειρά με τίποτα, όχι μόνο είναι απολίτιστοι και καθυστερημένοι, μα είναι και αυτοκαταστροφικοί»

Βλέπεις, ξαφνικά οι λαμπεροί κόσμοι βρέθηκαν δίπλα δίπλα με τα απόβλητα  της φτώχειας και του πολέμου που κήρυξαν οι πρώτοι.

Διότι, καλοί οι πόλεμοι των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για τα πετρέλαια και τις σφαίρες επιρροής, αλλά αυτοί οι πρόσφυγες πολέμου που ξεριζώνουν, συνιστούν  «πρόβλημα διαχείρισης».

Οι φασίστες έχουν ευδιάκριτη όσο και αποκρουστική απάντηση: Εξόντωση των προσφύγων. Ο μισανθρωπισμός, απόρροια της αντιδραστικής ιδεολογίας τους, έρχεται να περιγελάσει τον ψευτο-πατριωτισμό που στηρίζεται στην αιμοτολογική εξέταση και να αποκαλύψει τη δουλικότητά τους προς την ιμπεριαλιστική πολιτική που ξεριζώνει ανθρώπους.

Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις σε όλες τις χώρες της, υψώνουν τείχη, φτιάχνουν φράχτες, κατασκευάζουν κέντρα κράτησης. Ονειρεύονται ένα φασισμό χωρίς φασίστες…

Ας κοιτάξουμε και γύρω μας όμως.

Υπάρχουν οι χορτάτοι και βολεμένοι, που «κρατάνε τη μύτη τους». Δεν τους ενοχλεί η εγκληματικότητα, ούτε οι αρρώστιες που σε λίγο θα θερίζουν λόγω του συνωστισμού τόσων ανθρώπων σε άθλιες εγκαταστάσεις. Ονειρεύονται ίσως την «επιστροφή των κάστρων» και μια δική τους περιτοιχισμένη ζωή μέσα σε αυτά.

Υπάρχουν και  φτωχοί και στερημένοι, που όμως «δε θέλουν να ξέρουν». Προτιμούν να μη βλέπουν. Διότι οι φτωχοδιάβολοι Αφγανοί ή οι κυνηγημένοι Σύριοι της Μόριας ή της Χίου, αποτελούν τον άγγελο των κακών ειδήσεων, τη ζωντανή εικόνα του άμεσου κινδύνου για το ακόμη χειρότερο, φέρνουν πάνω τους τη μυρωδιά του θανάτου και εκπέμπουν τον απόηχο του πολέμου και της καταστροφής.

Και όμως, αυτοί  οι πρόσφυγες, δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά μια πρόδρομη δική μας εικόνα, μια αδυσώπητη προβολή της στο άμεσο απειλητικό  μέλλον. Σε μια άλλη στάθμη οπωσδήποτε, αλλά με παρόντα τα ίδια αβυσσαλέα χάσματα.

Ας μην αναζητήσουμε κρυμμένες πληροφορίες. Απλά ας ακούσουμε ένα Δελτίο Ειδήσεων, ειδικά της κυβερνητικής ΕΡΤ.

Να τι παρελαύνει: Επίδομα σίτισης, (πιθανή) διανομή κοινωνικού μερίσματος, επέκταση ελάχιστου κοινωνικού εισοδήματος, συσσίτια στα σχολεία, υπο-κατώτατος μισθός.

Τα παρουσιάζουν οι άθλιοι της κυβέρνησης ως «παροχές», πουλώντας ευαισθησία και ανακούφιση. Στην ουσία μονιμοποιούν, στερεώνουν και επεκτείνουν τις ζώνες μόνιμης φτώχειας, αναξιοπρέπειας και αποκλεισμού.

Κοντολογίς, αυτά ακριβώς είναι  τα δικά μας κέντρα αποκλεισμού, στιγματισμού και απομόνωσης!

Σύντομα θα διαμορφώσουν πιο ανοιχτά τη «χωροφυλακή» για την διατήρηση της τάξης μέσα σε αυτά τα κοινωνικά γκέτο που φτιάχνουν.

Διότι, καλή η ευελιξία της αγοράς, η ελευθερία απολύσεων και η διατήρηση ενός όλου και πιο πολυάριθμου εφεδρικού στρατού ανεργίας, αλλά αυτοί οι οργισμένοι άνεργοι είναι ένας μεγάλος  μπελάς.

Καλή η  διαρκής μετάγγιση εισοδήματος προς τους «άρχοντες» του κεφαλαίου, αλλά μέσα στους φτωχούς που πολλαπλασιάζονται, φωλιάζει το μίσος και αυτό δεν καταστέλλεται εσαεί με συσσίτια σούπας.

Καλή και χρήσιμη η ρατσιστική αντιμετώπιση της νεολαίας, η διαμόρφωση μιας γενιάς χωρίς δικαιώματα εργασιακά και άλλα, αλλά τι θα κάνουμε άραγε με το κύμα βουβής ή και βουερής κατά περιόδους εχθρότητας προς όσους θέλουν τη λοβοτομή τους;

Η φρίκη της Μόριας λοιπόν, δεν απέχει πολύ από τη Μοίρα των φτωχών και των ανέργων στην Ελλάδα.Ίσως ένα Τέταρτο Μνημόνιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση και η τρόικα (πασπαλισμένο με δήθεν «ελάφρυνση» χρέους),  να τη γεφυρώσει απολύτως.

Το ζήτημα συνεπώς δεν είναι μόνο να ανοίξουμε μια αγκαλιά αλληλεγγύης για τους  «άλλους», αλλά να αντιληφθούμε πως αποτελούν ένα  πείραμα, ένα κομμάτι από το «εμείς».

Υπάρχει όμως και εκείνος ο υπόκωφος ήχος μιας κοινωνικής αντάρας που δεν αποτελεί αντίλαλο του παρελθόντος, αλλά αίτημα για ένα μέλλον ξεσηκωμού για ελευθερία, δικαιοσύνη, ειρήνη και ισότητα, που θα σαρώσει πολέμους και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ας στήσουμε αυτί, ας στείλουμε τα σήματα…

πηγή: pandiera.gr

ΧΩΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

ΑΝΟΙΓΕΙ ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Από το πρωί βρίσκεται σε εξέλιξη η 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ, της Πανελλήνιας Ναυτεργατικής Ομοσπονδίας και άλλων συνδικαλιστικών Οργανώσεων καθώς και οι απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Το βασικό αίτημα-σύνθημα στις απεργιακές συγκεντρώσεις της ΑΔΕΔΥ σε όλη τη χώρα ήταν να μην προωθηθεί το νέο μνημονιακό πακέτο σφαγιαστικών μέτρων σε βάρος των εργασιακών σχέσεων, των συντάξεων, των λαϊκών εισοδημάτων, της λαϊκής κατοικίας και της δημόσιας περιουσίας, το οποίο κυβέρνηση και δανειστές προετοιμάζουν στα πλαίσια της δεύτερης αξιολόγησης.

Επίσης στις ομιλίες που έγιναν και στα συνθήματα που ακούστηκαν στις απεργιακές συγκεντρώσεις ακούστηκαν τα ιδιαίτερα αιτήματα της ΑΔΕΔΥ για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού κυρίως στις δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες, σταμάτημα των διαδικασιών αξιολόγησης, που περικόπτουν οργανικές θέσεις, κατάργηση της ενοικιαζόμενης εργασίας και όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης στο δημόσιο και στους ΟΤΑ, γενναία αύξηση των δαπανών σε παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση και δημόσιες επενδύσεις, κατάργηση των μνημονιακών νόμων, που μείωσαν μισθούς-συντάξεις-κοινωνικά επιδόματα, να μπει ένα τέλος στην φορολεηλασία των δημοσίων υπαλλήλων κλπ.

Στην απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα, που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Κλαυθμώνος και στην πορεία που ακολούθησε προς την πλατεία Συντάγματος και τη Βουλή, συμμετείχαν χιλιάδες εργαζόμενοι και τον αγωνιστικό τόνο έδωσαν τα μπλοκ τωνεκπαιδευτικών, των ΟΤΑ και άλλων κλάδων του δημόσιου τομέα.

Στην συγκέντρωσητης Αθήνας παραβρέθηκαν πολλά στελέχη του πολιτικού συμβουλίου της ΛΑΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα της Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Το ΠΑΜΕ, ως συνήθως, έκανε διαχωριστική και διαιρετική συγκέντρωση στηνΟμόνοια και πορεία στο Σύνταγμα.

Κύκλοι συνδικαλιστών, που αναφέρονται στη ΛΑ.Ε, δήλωσαν στην Iskra ότι θα πάρουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ώστε η απεργία στις 8 Δεκέμβρη να μετατραπεί σε πανεργατική πανελλαδική με τη συμμετοχή των εργαζομένων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και ότι θα πρέπει να πάρει, χαρακτήρα λαϊκού ξεσηκωμού με τη συμμετοχή εργαζομένων, συνταξιούχων, ανέργων, νέων, μικρομεσαίων επαγγελματιών, αγροτών και επιστημόνων.

Οι ίδιοι κύκλοι τόνισαν επίσης ότι οι ευθύνες των ηγεσιών συνδικαλιστικών φορέων αλλά και όσων αριστερών και αντιμνημονιακών συνδικαλιστικών και πολιτικών δυνάμεων δεν κινηθούν σε αυτή την ενωτική αγωνιστική κατεύθυνση, ώστε να αποτρέψουν την προωθούμενη από την κυβέρνηση και τους δανειστές νέα κοινωνική καταστροφή, θα είναι έναντι του λαού και κυρίως της νεολαίας ιστορικές και απαράγραπτες.

Ο Παναγ. Λαφαζάνης έκανε στα μέσα ενημέρωσης την παρακάτω δήλωση:

“Η κυβέρνηση σπρώχνει τη χώρα ολοταχώς και σε τέταρτο καταστροφικό μνημόνιο.

Αυτές τις ώρες όλοι οι μισθωτοί στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όλοι οι μικρομεσαίοι και επαγγελματίες, όλοι οι αγρότες πρέπει μαζί με όλες, χωρίς εξαίρεση, τις αριστερές, ριζοσπαστικές, πατριωτικές και δημοκρατικές αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις να συγκροτήσουμε ένα ενιαίο πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο ανατροπής και ανασυγκρότησης για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, χωρίς μνημόνια και λιτότητα, με ανάπτυξη και δικαιοσύνη.

Αυτό είναι ο μόνος δρόμος σωτηρίας και ελπίδας για τον τόπο και δεν μπορεί να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν μια δημοκρατική αντιμνημονιακή πορεία να τορπιλίζουν αυτήν την ενωτική προοπτική”.

πηγή: iskra.gr