Την επική ταινία της Μοσφίλμ γύρω από τη Μάχη του Στάλινγκραντ θυμίζει στους αναγνώστες του ο Εργατικός Αγώνας. Πρόκειται για μια κινηματογραφική αναπαράσταση του τιτάνιου αγώνα του Κόκκινου Στρατού να κρατήσει το στρατηγικό βιομηχανικό κέντρο υπό τον έλεγχό του και τις λυσσώδεις απόπειρες της Βέρμαχτ να κατακτήσουν με κάθε κόστος την πόλη που έφερε τον όνομα του ηγέτη του πατριωτικού πολέμου της ΕΣΣΔ.

Λίγα λόγια για τη Μάχη του Στάλινγκραντ

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και φονικότερη μάχη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της παγκόσμιας ιστορίας γενικότερα. Υπολογίζεται ότι πάνω από 1.500.000 στρατιώτες και πολίτες έχασαν τη ζωή τους. Όταν αναφερόμαστε στη «Μάχη του Στάλινγκραντ», εννοούμε μια σειρά πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ Γερμανών και Σοβιετικών, που συνέβησαν πό τις 23 Αυγούστου 1942 έως τις 2 Φεβρουαρίου 1943 στα περίχωρα και στο κέντρο της πόλης του Στάλινγκραντ.

Ο Χίτλερ επιδίωκε να θέσει υπό τον έλεγχό του τις πετρελαιοφόρες περιοχές του Καυκάσου, προκειμένου να εξασφαλίσει τις αναγκαίες ποσότητες πετρελαίου, που θα του επέτρεπαν να συνεχίσει τον πόλεμο. Το Στάλινγκραντ θεωρήθηκε στρατηγικής σημασίας περιοχή για πολλούς λόγους. Ήταν ένα μεγάλο βιομηχανικό κέντρο στις όχθες του ποταμού Βόλγα (ζωτικής σημασίας θαλάσσιου δρόμου μεταξύ Κασπίας Θάλασσας και της βόρειας ρωσικής ενδοχώρας), η κατοχή του οποίου θα εξασφάλιζε τα νώτα των γερμανικών δυνάμεων που θα εξορμούσαν στον Καύκασο. Αλλά και σε συμβολικό επίπεδο ήταν σπουδαίο το Στάλινγκραντ. Και μόνο ότι έφερε το όνομα του Στάλιν, αποτελούσε ένα καλό ιδεολογικό και προπαγανδιστικό εργαλείο στα χέρια του Χίτλερ. Η ίδια διαπίστωση ίσχυε και για τον σοβιετικό ηγέτη, που ήθελε να μην αφήσει την πόλη στα χέρια του εχθρού. Γι' αυτό και οι εντολές και των δύο προς τους στρατηγούς τους ήταν: «κρατήστε τις θέσεις σας πάσει θυσία και με οποιοδήποτε κόστος».

Η επίθεση των Γερμανών κατά της Νότιας Ρωσίας είχε την κωδική ονομασία «Υπόθεση Μπλε» και εκδηλώθηκε στις 28 Ιουνίου 1942 με τη γρήγορη προέλαση του γερμανικού στρατού (850.000 άνδρες) και ιδιαίτερα της 6ης Στρατιάς του Πάουλους, που απώθησε τους Σοβιετικούς στις όχθες του ποταμού Δον, στο τέλος του Ιουλίου.

Ο Στάλιν και η σοβιετική ανώτατη διοίκηση αντέδρασαν σχηματίζοντας το «Μέτωπο Στάλινγκραντ», με την 62η, την 63η και την 64η Στρατιά, υπό τον Σεμιόν Τιμοσένκο. Στις 28 Ιουλίου ο Στάλιν εξέδωσε την περίφημη Διαταγή 227, η οποία καλούσε τους υπερασπιστές του Στάλινγκραντ να μην κάνουν «ούτε βήμα πίσω»..
Η Μάχη του Στάλινγκραντ άρχισε στις 23 Αυγούστου 1942 με καταιγιστικό βομβαρδισμό από την «Λουφτβάφε». Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα το 80% της κτιριακής υποδομής της πόλης καταστράφηκε, λαμβανομένης υπ' όψη και της ανεπαρκούς αντιεροπορικής άμυνας, στην οποία υπηρετούσαν νεαρές εθελόντριες. Τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου τα χερσαία τμήματα της «Βέρμαχτ» είχαν σχεδόν περικυκλώσει την πόλη. Η μόνη γραμμή ανεφοδιασμού που απέμενε ήταν από τη θαλάσσια οδό του Βόλγα.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί είχαν συμπιέσει τους Σοβιετικούς σε μια ζώνη μήκους 14 χιλιομέτρων και πλάτους 5 χιλιομέτρων. Οι σοβιετικοί επέλεξαν να αμυνθούν μέσα στην πόλη και τους επόμενους τρεις μήνες το κατεστραμμένο Στάλινγκραντ έγινε θέατρο σκληρών συγκρούσεων, πρωτοφανούς αγριότητας, αλλά και ανείπωτου ηρωισμού. Δρόμοι, οικοδομικά τετράγωνα, ακόμη και μεμονωμένα κτίρια διεκδικούνταν πόντο με πόντο και με το μεγαλύτερο πείσμα από τους εμπόλεμους, σε μάχες εκ του συστάδην.

Στα μέσα Οκτωβρίου η κατάσταση για αμυνομένους ήταν απελπιστική, καθώς δυσκόλεψε ο ανεφοδιασμός από τον Βόλγα, αφού γινόταν κάτω από τα πυρά των γερμανικών όπλων. Όμως, και το ηθικό των επιτιθεμένων είχε καταπέσει, εξαιτίας της κόπωσης, του επερχόμενου χειμώνα, αλλά και των βαρύτατων απωλειών. Θραύση έκαναν οι ελεύθεροι σκοπευτές του Κόκκινου Στρατού, που υπό την κάλυψη των ερειπίων, προκαλούσαν ανυπολόγιστη φθορά στους γερμανούς στρατιώτες. Πρωταθλητής στον μακάβριο κατάλογο, ο στρατιώτης Ιβάν Σιντορένκο του 1122ου Συντάγματος Τυφεκιοφόρων, ο οποίος σκότωσε πάνω από 500 γερμανούς στρατιώτες. Ακολούθησε ο Βασίλι Ζάιτσεφ από την ίδια μονάδα με 242 σκοτωμούς. Αυτός είναι πιο γνωστός στις μέρες μας, λόγω της ταινίας του Ζαν Ζακ Ανό «Ο εχθρός προ των πυλών» (2001), που εξιστορεί το κατόρθωμά του.

Τον Νοέμβριο του 1942, το 90% του Στάλινγκραντ ήταν ένας σωρός ερειπίων και βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Γερμανών. Τα μόνα κτίρια που απέμεναν όρθια ήταν κάποια εργοστάσια που τα κρατούσαν με νύχια και δόντια οι αμυνόμενοι για τις ανάγκες του ανεφοδιασμού τους. Ο Στάλιν, όμως, δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Στις 19 Νοεμβρίου 1942, οι Σοβιετικοί εκδήλωσαν αντεπίθεση με την κωδική ονομασία «Ουρανός». Το σχέδιο είχε εκπονηθεί από τους στρατηγούς Γκιόργκι Ζούκοφ και Αλεξάντρ Βασιλιέφσκι και προέβλεπε την προσβολή των εφεδρικών δυνάμεων της 6ης Στρατιάς, που τη συγκροτούσαν κακοεκπαιδευμένοι στρατιώτες των συμμαχικών χωρών των Άξονα (Ιταλοί, Κροάτες, Ρουμάνοι, Ούγγροι, αλλά και ντόπιοι συνεργάτες των Γερμανών).

Η σοβιετική αντεπίθεση εκδηλώθηκε με τρεις στρατιές υπό τον στρατηγό Νικολάι Βατούτιν και σημείωσε απόλυτη επιτυχία. Οι Γερμανοί σύντομα εγκλωβίστηκαν και μέσα σε μια περιοχή ολίγων τετραγωνικών χιλιομέτρων βρέθηκαν περικυκλωμένοι 250.000 στρατιώτες. Οι Σοβιετικοί ζήτησαν από τους Γερμανούς να παραδοθούν, προσφέροντάς τους ευνοϊκούς όρους. Όμως η διαταγή του Χίτλερ ήταν επίθεση μέχρις εσχάτων. Μια αερογέφυρα που στήθηκε για τον ανεφοδιασμό των εγκλωβισμένων γερμανικών δυνάμεων κατέληξε σε οικτρά αποτυχία. Η σοβιετική αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε 490 αεροπλάνα της «Λουφτβάφε».

Στις 16 Δεκεμβρίου 1942 οι σοβιετικοί εξαπέλυσαν και νέα επίθεση με την κωδική ονομασία «Κρόνος», με στόχο να εγκλωβίσουν αυτή τη φορά την Ομάδα Στρατιών Α, που είχε σταθεροποιήσει τις θέσεις της στον Καύκασο. Δεν τα κατάφεραν, αφού η αντίσταση της εγκλωβισμένης 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ έδωσε την ευκαιρία στον Φον Κλάιστ σε μια συντεταγμένη υποχώρηση. Μάλιστα, ο Χίτλερ προβίβασε τον φον Πάουλους στον βαθμό του στρατάρχη υπενθυμίζοντάς του ότι κανένας Γερμανός αξιωματικός τέτοιου βαθμού δεν είχε παραδοθεί ποτέ. Άρα έπρεπε να πολεμήσει ή να αυτοκτονήσει..
Όμως, στις 2 Φεβρουαρίου 1943 ο στρατάρχης Φον Πάουλους παραδόθηκε όταν οι Σοβιετικοί πολιόρκησαν το αρχηγείο του και κάθε αντίσταση ήταν μάταιη. Ήταν ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός που αναγκάστηκε να παραδοθεί στην ιστορία του γερμανικού στρατού. Μαζί του παραδόθηκαν 22 στρατηγοί και οι εναπομείναντες 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Τελικά και από αυτούς μόνο οι 5.000 επέζησαν από τις κακουχίες της αιχμαλωσίας και επέστρεψαν στη Γερμανία αρκετά χρόνια μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Συνολικά, οι απώλειες για τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους ανήλθαν σε 800.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι Σοβιετικοί από την πλευρά τους είχαν ασυγκρίτως μεγαλύτερες απώλειες: 478.741 νεκρούς και 650.000 τραυματίες, στρατιώτες και πολίτες.

H Μάχη του Στάλινγκραντ αποτέλεσε σημείο καμπής στην πολεμική αναμέτρηση μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Εξολόθρευσε πολύτιμες στρατιωτικές δυνάμεις για τον Χίτλερ και ταπείνωσε τη γερμανική πολεμική μηχανή.

Στην ιστορία της ΕΣΣΔ η μάχη του Στάλινγκραντ έμεινε ως «οι σύγχρονες Κάννες» (αναφορά στον θρίαμβο του Αννίβα εναντίον των Ρωμαίων, όταν ο Καρχηδόνιος στρατηγός ακολούθησε παρόμοια κυκλωτική τακτική για να τσακίσει τις λεγεώνες του Αιμιλίου Παύλου), ενώ οι Γερμανοί την χαρακτήρισαν «Rattenkrieg» («Πόλεμος των Αρουραίων»)..

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Θόδωρος Μαράκης

Αυτό θα πει ότι ο ΣΕΒ προσχώρησε στο κλαμπ των οπαδών της “εθνικής κυριαρχίας”; Ζητάει να γίνει αφέντης στο τόπο μας; Λες και δεν είναι!

Για να καταλάβουμε, στο “εβδομαδιαίο δελτίο” του, 26 Ιανουαρίου 2017 γράφει:

“Σήμερα, μετά από μια επταετία παλινδρομήσεων στην εφαρμογή στην εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής-που ως τακτική οδηγεί de facto σε διαρκείς παρατάσεις του- πιστεύουμε ότι η χώρα, για να ξεκολλήσει και να φύγει χρειάζεται επιτακτικά πέρα από τις ξένες καλές πρακτικές που απρόθυμα εφαρμόζουμε, ένα σοκ αξιοπιστίας. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ,ΕΝΑ “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ PLUS” που θα ξεπερνάει το manual (σ.σ. το εγχειρίδιο) των δανειστών και θα χαράζει μια νέα πορεία. Η συνεχιζόμενη διελκυστίνδα μεταξύ της ελληνικής πλευράς και των εταίρων μας μεγαλώνει την αβεβαιότητα και απομακρύνει την επανεκκίνηση της οικονομίας.” (Υπογρ δική μας)

Για να δούμε τι περιλαμβάνει το “Ελληνικό Μνημόνιο”:

1. Μείωση του αφορολόγητου στο επίπεδο που ορίζεται από το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης έτσι ώστε όλοι οι Έλληνες να αρχίσουν να πληρώνουν ένα μικρό ποσό φόρου. Αυτό σημαίνει το αφορολόγητο να κατέβει στα 4800€ το χρόνο, που αντιστοιχούν σε εισόδημα 342€ το μήνα!! Ζητούν αφορολόγητο ποσό πιο κάτω και από αυτό που ζητάει το ΔΝΤ!!!

Για την πάρτη τους την ίδια στιγμή ζητάνε:

2. Εισαγωγή ενός συστήματος φορολογικών υπεραποσβέσεων 200% για τις επενδυτικές δαπάνες των επιχειρήσεων!! Καλά διαβάσατε 200%… Και βέβαια σταθερά μείωση των φορολογικών συντελεστών

3. Μείωση του συνολικού συντελεστή φορολόγησης της εργασίας, δηλαδή των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλει η εργοδοσία.

4. Εμπροσθοβαρή δημοπράτηση όλων των ιδιωτικοποιήσεων με αυστηρή καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης το συντομότερο δυνατόν. Και, ανάπτυξη συστημάτων διαχείρισης αστικών αποβλήτων, επεξεργασία λημμάτων κλπ. Και, ανάπτυξη συστημάτων ύδρευσης-αποχέτευσης-άρδευσης με την ιδιωτικοποίηση των ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ.

5. Περικοπές λειτουργικών δαπανών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα κατά 1% του ΑΕΠ δηλαδή κατά 1,8 δις € σε ετήσια βάση. Ταυτόχρονα προτείνεται η εισαγωγή συγκεκριμένων προγραμμάτων “βελτίωσης της παραγωγικότητας σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείται το Δημόσιο.”

6. Καθορισμός ημερομηνίας εντός τριμήνου, υποχρεωτικής άρσης των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων των επιχειρήσεων.

7. Σύμφωνα με τον ΣΕΒ είναι ανάγκη να εστιάσουμε σε μεγάλα αναπτυξιακά έργα που να είναι κερδοφόρα, και να απευθυνθούμε συντεταγμένα στη διεθνή επενδυτική ικανότητα για ιδιωτική χρηματοδότηση. Αυτό προϋποθέτει “τη συμμετοχή των μεγάλων επενδυτικών και χρηματοοικονομικών οίκων εσωτερικού και εξωτερικού σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (σ.σ. το υπερταμείο για τις ιδιωτικοποιήσεις) το δημόσιο φορέα για Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και πιθανόν από άλλους ενδιαφερόμενους φορείς.” Στόχος σύμφωνα πάντα με τον ΣΕΒ, είναι “να προκριθούν έργα, τα οποία θα γίνουν κατά κανόνα από ιδιώτες επενδυτές και ιδιωτική χρηματοδότηση, χωρίς να αποκλείεται η συμμετοχή του Δημοσίου στο πλαίσιο ΣΔΙΤ.”

Γιατί κατά το κατά ΣΕΒ ευαγγέλιον, εάν τα έργα αυτά γίνουν με τους ρυθμούς της δημόσιας διοίκησης και με κρατικούς πόρους (που ούτως ή άλλως δεν υπάρχουν), τότε θα πρέπει να περιμένουμε δεκαετίες (ή όταν ο Ανετοκούμπο γίνει παππούς, κατά το ευφυολόγημα Τσακαλώτου σε σχέση με την πρόβλεψη Thomsen για την πτώση της ανεργίας), ενώ η οικονομία θα φυτοζωεί και οι νέοι άνθρωποι θα φεύγουν για να δουλέψουν στο εξωτερικό. Γι’ αυτό, λοιπόν, πρέπει να επιδιωχθεί όλα αυτά τα έργα να γίνουν με ιδιωτικά κεφάλαια που θα δημιουργήσουν οικονομική δραστηριότητα για όλους.

Και τι ζητάει, τι ζητάει, μια ευκαιρία στο παράδεισο να πάει!! Όπως λέει και το γνωστό δημοφιλές τραγούδι. Επενδύσεις όπως πάντα χωρίς να βάλει μία, σύστημα φορολογικών υπεραποσβέσεων και από την άλλη σίγουρες κερδοφόρες επενδύσεις για δημόσια έργα με την σύμπραξη και του ξένου κεφαλαίου.

Ενδεικτικά η λίστα με τα μεγάλα έργα που προτείνει ο ΣΕΒ μεταξύ άλλων αφορά:

– Παραχώρηση δραστηριοτήτων μέσω ΣΔΙΤ για λιμάνια, αεροδρόμια και μαρίνες σε ιδιώτες επενδυτές.

– Ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Αττικής και αύξηση χωρητικότητας της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Ιταλίας.

– Δημιουργία στο Θριάσιο του πρώτου ολοκληρωμένου Πάρκου Εφοδιαστικής Αλυσίδας στην Ελλάδα σε διασύνδεση με το λιμάνι του Πειραιά, το σιδηροδρομικό δίκτυο.

– Ανάλογο Πάρκο στη Θεσσαλονίκη συνδεδεμένο με το λιμάνι και την Εγνατία οδό.

– Αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας με επενδύσεις που καθυστερούν λόγω ανεπαρκούς πλαισίου αδειοδότησης και χωροταξικού σχεδιασμού (διάβαζε χωρίς προστασία του περιβάλλοντος).

Όλα αυτά που αναφέραμε και όσα παραλείψαμε αποτελούν το “Ελληνικό Μνημόνιο”, που όχι τυχαία έχει πολλές ομοιότητες με τα τρέχοντα, δήθεν εξ αλλοδαπής. Καμία αναφορά για επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, αλλά και αν από ατύχημα -αυτές τις μέρες επανήλθε η συζήτηση και μάλιστα έντονα για την πιθανότητα του Grexit- με τους ΣΕΒίτες στην εξουσία μας περιμένουν πολλά και σκληρά “Ελληνικά Μνημόνια” και αυτό για να καταλήξουμε ότι:

Δεν μπορεί να υπάρξει αντιμνημονιακή ανατροπή αν δεν είναι πρωτίστως αντικαπιταλιστική.

πηγη: pandiera.gr

Το σχέδιο νόμου που έδωσε στην δημοσιότητα και απέστειλε για διαβούλευση στα Ναυτεργατικά Σωματεία και την ΠΝΟ ο Υπουργός Ε.Ν προωθεί νέες φιλοεφοπλιστικές ρυθμίσεις που εξυπηρετούν τα εφοπλιστικά συμφέροντα και ταυτόχρονα καταργούν θέσεις εργασίας των Ναυτικών ενώ διαμορφώνουν αρνητικές συνέπειες στα ασφαλιστικά τους ταμεία και δημιουργούν κινδύνους για την ασφάλεια των πλοίων.

Στο πλαίσιο του σχεδίου νόμου που έχει κατατεθεί όπως προκύπτει στο άρθρο 73 και το οποίο αφορά τα πλοία αναψυχής με μεταφορική ικανότητα έως και 12 επιβατών καταργείται ο Πλοίαρχος και το πλήρωμα!!!

Πρόκειται για μια απαράδεκτη και επικίνδυνη ρύθμιση η οποία πέρα από τις συνέπειες που θα δημιουργήσει με την αύξηση της ανεργίας και τις επιπτώσεις στα ασφαλιστικά μας ταμεία, θέτει σε θανάσιμο κίνδυνο την ασφάλεια αυτών των σκαφών και των επιβαινόντων!

Με τον τρόπο αυτό διευρύνεται η ασύδοτη επιχειρηματική δράση των εφοπλιστών και επεκτείνεται η μαύρη ανασφάλιστη εργασία.

Στο ίδιο σχέδιο νόμου εντάσσονται και οι επιθεωρητές της Συμβάσεως Ναυτικής Εργασίας 2006 ( MLC) μαζί με τους λοιπούς επιθεωρητές ISPS – ISMκ.λπ χωρίς να αναγνωρίζεται ότι πρόσφατα έχει υιοθετηθεί από την χώρα μας σχετική νομοθεσία (υπ’ αριθμ. 3522/2/08/2013 ΚΥΑ (Β΄ 1671) και υπ’ αριθμ. 4113. 305/01/2013 ΚΥΑ (Β΄ 1553) που ρυθμίζει το θέμα των επιθεωρητών ναυτικής εργασίας σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην εν λόγω Διεθνή Σύμβαση κατά τρόπο που είναι σύμφωνος με την Δ.Σ και προβλέπει την δυνατότητα επιθεωρήσεων ακόμη και σε μικρά νησιά.

Θεωρούμε πρωτοφανές με ένα νόμο να επιχειρείται η κατάργηση διατάξεων νόμου αυξημένης τυπικής ισχύος που ενσωμάτωσαν διεθνή σύμβαση.

Επίσης με το υπό προώθηση σχέδιο νόμου περιορίζεται ο αριθμός των επιθεωρητών και διαμορφώνονται κριτήρια έτσι που κάθε φορά που θα γίνεται καταγγελία από Ναυτεργατικά Σωματεία και Ναυτεργάτες, το κράτος να αναφέρει ότι δεν υπάρχει στην περιοχή επιθεωρητής της MLC του 2006!

Η εφαρμογή της Ναυτικής νομοθεσίας και των ΣΣΕ και κάθε άλλου εργασιακού προβλήματος επιβάλει την άμεση παρέμβαση και όχι περιμένετε το πότε θα βρω και θα στείλω επιθεωρητή που δεν έχουν και το Ναυτεργατικό πρόβλημα να συγκαλύπτεται και στην ουσία να κουκουλώνεται περιμένοντας τον επιθεωρητή…

Στο άρθρο 56 που αναφέρεται στην απόρριψη αίτησης δρομολόγησης για παραβιάσεις των όρων εργασίας των ΣΣΕ των πληρωμάτων θεωρούμε ανεπίτρεπτο τα 3 χρόνια και προτείνουμε να γίνει 1 χρόνος.

Παίρνοντας υπόψη ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου αφορά πλήθος θεμάτων και διατάξεων διαφορετικού ενδιαφέροντος και γνωρίζοντας επίσης το γεγονός ότι ανάλογο νομοσχέδιο αρμοδιότητας του ΥΕΝ είχε κατατεθεί και ψηφιστεί στην Βουλή το 2013, καθίσταται σαφές ότι η κυβέρνηση και το ΥΕΝ δεν επιθυμούν την αντιμετώπιση και επίλυση δίκαιων αιτημάτων που περιλαμβάνονταν στην πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση των Ναυτεργατών 2 έως 10 Δεκέμβρη 2016 αφού κανένα από τα επίμαχα αιτήματα δεν επιλύεται στο σχετικό νομοσχέδιο!!

Αυτό δείχνει και επιβεβαιώνει την άποψη που διατυπώσαμε έντονα κατά τις διαδοχικές συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία του ΥΕΝ ότι δεν έχουν βούληση να δώσουν λύσεις στα κυρίαρχα προβλήματα του Ναυτεργατικού κόσμου αλλά στην πραγματικότητα τον εμπαίζουν και τον εξαπατούν!

Η ΠΕΝΕΝ προτείνει στο εν λόγω νομοσχέδιο να συμπεριληφθούν τουλάχιστον τα παρακάτω αιτήματα που είναι αποκλειστικά αρμοδιότητας του ΥΕΝ:

• Κατάργηση όλων των διατάξεων περί μειωμένων συνθέσεων τόσο στην Ακτοπλοΐα όσο και στην Αδριατική.
• Επαναφορά της 10μηνης ναυτολόγησης και δρομολόγησης όλων των Ακτοπλοϊκών πλοίων συμπεριλαμβανομένων και των ταχύπλοων.
• Κατάργηση των διατάξεων νόμων για το απεργοσπαστικό πλοίο ασφαλείας καθώς και αυτής που αναφέρεται στις επιχειρησιακές ΣΣΕ.
• Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων για την απασχόληση όλων των ανέργων Ναυτικών, μέτρα στήριξης – ενίσχυσης και προστασίας των ανέργων.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                           Κροκίδης Νικόλαος

Διαμαρτυρία της ΠΕΝΕΝ για την καθυστέρηση

επαναχορήγησης των εφάπαξ παροχών στους Ναυτικούς

Στα γρανάζια και στον λαβύρινθο της ελληνικής γραφειοκρατίας έχει κολλήσει αυτή την φορά η επαναχορήγηση των εφάπαξ παροχών των Ναυτικών!

Όπως είναι γνωστό μετά από καθυστέρηση 3 ετών καθορίστηκε και θεσμοθετήθηκε η επανεκκίνηση των εφάπαξ των Ναυτικών με τον νέο τρόπο υπολογισμού.

Από τότε έχει παρέλθει χρονικό διάστημα περισσότερο του ενός μήνα χωρίς ωστόσο έως και σήμερα να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία για την επαναχορήγηση των παροχών.

Προβλήματα που αφορούν λειτουργικά κενά και αδυναμίες με την ενοποίηση των ταμείων δεν μπορούν να οδηγούν σε παρατεταμένη καθυστέρηση και ολιγωρία των υπηρεσιών.

Διερμηνεύοντας τα αισθήματα οργής που διακατέχουν χιλιάδες Ναυτεργάτες δικαιούχους των εφάπαξ παροχών θέλουμε να επισημάνουμε προς όλους τους αρμόδιους φορείς και τις αντίστοιχες υπηρεσίες ότι επιβάλλεται χωρίς καμιά περαιτέρω χρονοτριβή να ξεπεραστούν τα όποια γραφειοκρατικά εμπόδια και δυσλειτουργίες ώστε να καταβληθούν τα χρήματα στους δικαιούχους Ναυτεργάτες.

Πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι ανάμεσα στους δικαιούχους περιλαμβάνονται μεγάλες ομάδες Ναυτικών που αντιμετωπίζουν εξαιρετικά σοβαρά βιοποριστικά προβλήματα επιβίωσης αλλά και πολλά προβλήματα υγείας και η καταβολή των εφάπαξ θα αποτελέσει σημαντικό βοήθημα να σταθούν στα πόδια τους και να ανταποκριθούν στις σύνθετες οικονομικές τους υποχρεώσεις και ανάγκες.

Καλούμε το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, το ΕΤΕΑEΠ, το ΝΑΤ και τις λοιπές υπηρεσίες να επιταχύνουν τις σχετικές διαδικασίες ώστε να υπάρξει άμεσα η επανεκκίνηση και η χορήγηση των εφάπαξ παροχών.

Σημειώνουμε ότι εξ αιτίας της 3ετούς καθυστέρησης στην καταβολή του εφάπαξ έφυγαν δεκάδες άνθρωποι από την ζωή χωρίς να έχουν προλάβει να πάρουν τα εφάπαξ……

Εφιστούμε για άλλη μια φορά την προσοχή σε όλους τους αρμόδιους και εμπλεκόμενους φορείς και υπηρεσίες να ξεπεράσουν κάθε εμπόδιο και να ανταποκριθούνε επιτέλους στις υποχρεώσεις τους προς τους ασφαλισμένους Ναυτικούς που απαιτούν το αυτονόητο, να τους καταβληθούν αυτά που συνεισέφεραν στα αντίστοιχα Ταμεία τους. Δηλαδή ο ίδιος ο μόχθος της πολύχρονης δουλειάς και των εισφορών προς τα ταμεία τους.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                           Κροκίδης Νικόλαος

Το παραπάνω έγγραφο εστάλει:

Προς: Υπουργό Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Αλληλεγγύης κα Έφη Αχτσιόγλου

-          Υπουργό Ναυτιλίας κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή

-          Υφυπουργό Εργασίας κ. Αναστάσιο Πετρόπουλο

-          Πρόεδρο Δ.Σ ΕΤΕΑEΠ

-          Πρόεδρο Δ.Σ ΝΑΤ

Κοινοποίηση: ΠΝΟ – Ναυτεργατικά Σωματεία