Οι δανειστές τα θέλουν όλα, αλλά δίνουν μόνο τις δόσεις της δεύτερης αξιολόγησης – η κυβέρνηση σε υπαρξιακό αδιέξοδο, οι πολιτικές εξελίξεις μπροστά στο σημείο καμπής.

Λέ­γε­ται –και ισχύ­ει– ότι η ελ­λη­νι­κή γλώσ­σα είναι πολύ πλού­σια ώστε να δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα, με την κα­τάλ­λη­λη χρήση λέ­ξε­ων και φρα­στι­κών σχη­μά­των, είτε να εκλε­πτύ­νεις και ομορ­φύ­νεις το λόγο σου, είτε όμως και να πα­ρα­πλα­νή­σεις. Ωστό­σο, αυτό που συμ­βαί­νει με τη μνη­μο­νια­κή αργκό, την οποία οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ προ­ή­γα­γαν πολύ πέρα από τις επι­δό­σεις των προη­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων, είναι πρω­το­φα­νές. Κά­πο­τε ήταν η περί τον Τσί­πρα ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που έλεγε πως «πίσω από τους άψυ­χους αριθ­μούς βρί­σκο­νται άν­θρω­ποι», τώρα οι υπουρ­γοί του, ανα­φε­ρό­με­νοι στη μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου, μι­λούν για «διεύ­ρυν­ση της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης»…

Το πα­ρά­δειγ­μα αυτό είναι αρ­κε­τά εύ­γλωτ­το για να μας δώσει ένα μέτρο τού τι συ­ζη­τεί­ται στο πα­ρα­σκή­νιο με­τα­ξύ κυ­βέρ­νη­σης και δα­νει­στών. Γιατί η μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του είναι «διεύ­ρυν­ση της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης»; Απλού­στα­τα διότι για κάθε 1000 ευρώ μεί­ω­σης του αφο­ρο­λο­γή­του, περ­νούν από τον «πάγκο» της Εφο­ρί­ας πε­ρί­που 300.000 νέα θύ­μα­τα, που με ει­σο­δή­μα­τα 500 ή 600 ευρώ το μήνα προ­σπα­θού­σαν να αντέ­ξουν όλα τα δεινά της ανερ­γί­ας και της φο­ρο­λε­η­λα­σί­ας μέσω ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ κ.λπ. έχο­ντας έστω ασυ­λία ως προς το φόρο ει­σο­δή­μα­τος. Το αφο­ρο­λό­γη­το μειώ­θη­κε με την προη­γού­με­νη αξιο­λό­γη­ση από 9545 ευρώ σε 8636 ευρώ και τώρα συ­ζη­τεί­ται η πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­σή του μέχρι και τα 5000 ευρώ! Αν συμ­βεί αυτό, θα έχουν πράγ­μα­τι μια «γεν­ναία διεύ­ρυν­ση της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης» με πάνω από 1.100.000 νέα θύ­μα­τα.

Η συ­ζή­τη­ση ξε­κί­νη­σε από τη δια­πί­στω­ση του αξιό­τι­μου κ. Τόμ­σεν ότι από τα 5,5 πε­ρί­που εκα­τομ­μύ­ρια φυ­σι­κά πρό­σω­πα που δή­λω­σαν ει­σό­δη­μα από μισθό ή σύ­ντα­ξη, τα 3.000.000 ήταν κάτω από το αφο­ρο­λό­γη­το. Και αντί απ’ αυτό να βγει το συ­μπέ­ρα­σμα ότι η άγρια λι­τό­τη­τα έχει οδη­γή­σει πάνω από το 50% όσων έχουν ει­σό­δη­μα από μισθό ή σύ­ντα­ξη στην έσχα­τη ανέ­χεια, οι φω­στή­ρες του ΔΝΤ έβγα­λαν το αντί­θε­το συ­μπέ­ρα­σμα: ότι στην Ελ­λά­δα υπάρ­χουν εκα­τομ­μύ­ρια… φο­ρο­δια­φεύ­γο­ντες από τα φτωχά λαϊκά στρώ­μα­τα!
Η κυ­βέρ­νη­ση κρα­τά­ει από αυτή την υπό­θε­ση το «εκα­τομ­μύ­ρια», διότι μέσα σε αυτά τα εκα­τομ­μύ­ρια κρύ­βο­νται και οι δικές της ελ­πί­δες να δια­σώ­σει ένα μέρος της εκλο­γι­κής της πε­λα­τεί­ας και έτσι να απο­φύ­γει την πο­λι­τι­κή κα­τάρ­ρευ­ση. Κατά τα άλλα, όμως, τόσο η κυ­βέρ­νη­ση όσο και το ΔΝΤ και γε­νι­κό­τε­ρα οι δα­νει­στές συ­ζη­τούν πάνω στο θέμα «διεύ­ρυν­ση της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης»!

Οι «Financial Times» δη­μο­σί­ευ­σαν άρθρο με τίτλο «Πόσα να αντέ­ξει μια χώρα;» βα­σι­σμέ­νο σε οδοι­πο­ρι­κό συ­ντα­κτών τους στην Ηλεία και στην κα­τα­γρα­φή της έκτα­σης της φτώ­χειας και της ανερ­γί­ας, αλλά η κυ­βέρ­νη­ση «δεν γνω­ρί­ζει» τι κρύ­βε­ται πίσω από τους αριθ­μούς που συ­ζη­τεί με τους δα­νει­στές...

Έτοι­μοι να υπο­γρά­ψουν, αλλά…

Ύστε­ρα από τον ευθύ εκ­βια­σμό Σόι­μπλε στο Ντα­βός και τη δια­φαι­νό­με­νη συμ­φω­νία του με το ΔΝΤ, τα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη έκα­ναν την ανα­με­νό­με­νη υπο­χώ­ρη­ση από τις… «κόκ­κι­νες» γραμ­μές: Δέ­χθη­καν όχι μόνο τον «υπερ-κό­φτη», αλλά και την εξει­δί­κευ­σή του, πα­ζα­ρεύ­ο­ντας μόνο να μη νο­μο­θε­τη­θούν από τώρα τα συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα για την πε­ρί­ο­δο ύστε­ρα από το 2018. Έχουν δε­χθεί και τα βα­σι­κά «πα­κέ­τα» της συ­γκε­κρι­με­νο­ποί­η­σης του «υπερ-κό­φτη»: θα είναι η δρα­στι­κή μεί­ω­ση του αφο­ρο­λο­γή­του, η μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων με την κα­τάρ­γη­ση της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς από το 2019, τα ερ­γα­σια­κά και η αύ­ξη­ση του ΦΠΑ (πι­θα­νό­τα­τα του με­σαί­ου συ­ντε­λε­στή από 13% σε 14%). Πίσω από όλα αυτά, κρύ­βο­νται επί­σης εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι με σάρκα και οστά, που η ζωή τους θα βυ­θι­στεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο στην ανέ­χεια και την εξα­θλί­ω­ση, αλλά η κυ­βέρ­νη­ση εν­δια­φέ­ρε­ται μόνο για το φύλλο συκής: να συ­γκε­κρι­με­νο­ποι­η­θούν τα «αντι­κεί­με­να» όπου θα δρά­σει ο «υπερ-κό­φτης», αλλά να μη νο­μο­θε­τη­θούν από αυτή την κυ­βέρ­νη­ση!

Ούτε αυτό όμως φτά­νει για να κρα­τη­θεί η κυ­βέρ­νη­ση από τα ρέλια της εξου­σί­ας. Χρειά­ζε­ται απε­γνω­σμέ­να και κά­ποια «ανταλ­λάγ­μα­τα» που θα στη­ρί­ξουν κά­ποιου εί­δους success story. Ποια είναι τα «ανταλ­λάγ­μα­τα»; Τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος και –στη βάση αυτή– η έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμ­μα αγο­ράς ομο­λό­γων της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας. Ενώ τα εκα­τομ­μύ­ρια των ερ­γα­ζο­μέ­νων και συ­ντα­ξιού­χων δυ­στυ­χούν και ανα­μέ­νε­ται να δυ­στυ­χή­σουν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο με τα μέτρα που πλέον συ­ζη­τεί η κυ­βέρ­νη­ση, ανα­ζη­τεί­ται success story για τις τρά­πε­ζες, το ντό­πιο και ξένο κε­φά­λαιο.

Πλην όμως –φευ!– παρ’ όλη την επί­δει­ξη προ­θυ­μί­ας να προσ­διο­ρι­στούν τα αντι­κεί­με­να του «υπερ-κό­φτη» ακρι­βώς εκεί που ζητεί το ΔΝΤ, τα «ανταλ­λάγ­μα­τα» δεν έρ­χο­νται. Και δεν έρ­χο­νται ακόμη κι αν η κυ­βέρ­νη­ση τα υπο­γρά­ψει όλα! Διότι οι δα­νει­στές τα θέ­λουν όλα, αλλά το μόνο που δί­νουν είναι η δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση και η εκτα­μί­ευ­ση των δα­νεια­κών δό­σε­ων που ανα­λο­γούν. Δη­λα­δή το μόνο που δί­νουν είναι τα χρή­μα­τα που θα τους επι­στρα­φούν άμεσα για την πλη­ρω­μή των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων που λή­γουν τον Απρί­λιο και τον Ιού­λιο, τα οποία κα­τέ­χουν η ΕΚΤ και άλλες κε­ντρι­κές τρά­πε­ζες!

Η κυ­βέρ­νη­ση το συ­νει­δη­το­ποί­η­σε αυτό πολύ καλά, και γι’ αυτό η δεύ­τε­ρη επι­στο­λή Τσα­κα­λώ­του προς τους δα­νει­στές δεν πε­ριεί­χε συ­γκε­κρι­μέ­νες δε­σμεύ­σεις! Διότι θα ήταν δε­σμεύ­σεις άνευ οποιου­δή­πο­τε αντι­κρί­σμα­τος και βάση για να ζη­τή­σουν οι δα­νει­στές ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα…

«Μικρή» συμ­φω­νία, άδηλο μέλ­λον

Ανα­φε­ρό­με­νη στους «ευ­ρω­παϊ­κούς συ­σχε­τι­σμούς» και στην υπο­τι­θέ­με­νη στή­ρι­ξη από κά­ποιους «φί­λους» δι­κούς της αλλά όχι του ελ­λη­νι­κού λαού, η κυ­βέρ­νη­ση ξεχνά ότι η Γερ­μα­νία ελέγ­χει μόνη της τον ESM (έχει το 28% των δι­καιω­μά­των ψήφου, όταν απαι­τεί­ται πλειο­ψη­φία 80% για να ισχύ­σει μια από­φα­ση) και ότι έχει δη­λώ­σει πως τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος με­τα­τί­θε­νται για μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η Γερ­μα­νία δεν πρό­κει­ται να δε­χθεί να γίνει καν μνεία για με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα πριν από τις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές του τέ­λους Σε­πτεμ­βρί­ου. Επο­μέ­νως, η Ελ­λά­δα χάνει πι­θα­νό­τα­τα ορι­στι­κά την έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο QE.

Οι δα­νει­στές, λοι­πόν, δί­νουν «μικρή» συμ­φω­νία χωρίς ανταλ­λάγ­μα­τα, συ­ντη­ρώ­ντας τη «με­γά­λη εκ­κρε­μό­τη­τα»: την κα­θή­λω­ση του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού στην ουρά της ανα­μο­νής των «με­γά­λων απο­φά­σε­ων» για το μέλ­λον της Ευ­ρω­ζώ­νης και της ΕΕ.

Η προ­ε­δρία Τραμπ, το «σκλη­ρό Brexit», η ευ­θεία επί­θε­ση του νέου Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου στην ΕΕ, ήδη εμπνέ­ουν στα με­γά­λα διε­θνή μί­ντια μια αρ­θρο­γρα­φία που κα­τα­λή­γει στο εξής συ­μπέ­ρα­σμα: η ΕΕ και η Ευ­ρω­ζώ­νη είτε θα προ­χω­ρή­σουν σε έναν νέο αντι­δρα­στι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό με βάση τις δύο –ή και πε­ρισ­σό­τε­ρες– τα­χύ­τη­τες, είτε θα δια­λυ­θούν! Δεν πρέ­πει να υπάρ­χει καμία αμ­φι­βο­λία ότι ο γερ­μα­νι­κός ιμπε­ρια­λι­σμός θα επι­λέ­ξει τη φόρ­μου­λα της Ευ­ρω­ζώ­νης των δύο «τα­χυ­τή­των». Στο πλαί­σιο αυτό, δεν πρέ­πει να υπάρ­χει επί­σης καμία αμ­φι­βο­λία ότι η Ελ­λά­δα, πριν και πε­ρισ­σό­τε­ρο από οποια­δή­πο­τε άλλη χώ­ρα-μέ­λος, προ­ο­ρί­ζε­ται γι’ αυτήν τη δεύ­τε­ρη «τα­χύ­τη­τα».

Μπο­ρού­με να κά­νου­με διά­φο­ρες ει­κα­σί­ες για το τι θα μπο­ρού­σε να ση­μαί­νει αυτό, αλλά το άμεσα εν­δια­φέ­ρον είναι το εξής: η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ βρί­σκε­ται προ του σκλη­ρού και υπαρ­ξια­κού δι­λήμ­μα­τος είτε να δώσει και να υπο­γρά­ψει τα πάντα για να πάρει κάτι «πολύ λίγο» που θα συ­ντη­ρεί τη «με­γά­λη εκ­κρε­μό­τη­τα» και θα τη βάλει σε τρο­χιά δια­λυ­τι­κού πο­λι­τι­κού εκ­φυ­λι­σμού, είτε να συρ­θεί η δια­πραγ­μά­τευ­ση μέχρι το πρώ­ι­μο κα­λο­καί­ρι στα όρια του πι­στω­τι­κού γε­γο­νό­τος, είτε να πάει σε εκλο­γές ‒ή δη­μο­ψή­φι­σμα.

Ό,τι κι αν επι­λέ­ξει, θα πάμε σε δια­φο­ρε­τι­κές εκ­δο­χές πο­λι­τι­κής κρί­σης και αστά­θειας: στην πρώτη πε­ρί­πτω­ση πιο αρ­γό­συρ­της, στη δεύ­τε­ρη και την τρίτη πε­ρί­πτω­ση αμε­σό­τε­ρης και οξύ­τε­ρης.

Στο ξε­κί­νη­μά του, το 2017 υπό­σχε­ται ότι δεν θα μας αφή­σει να πλή­ξου­με, καθώς οι διε­θνείς και εσω­τε­ρι­κές εξε­λί­ξεις, σε πλήρη «συ­ντο­νι­σμό», προ­οιω­νί­ζο­νται «με­γά­λη ανα­τα­ρα­χή». Σε τέ­τοιες συν­θή­κες, η Αρι­στε­ρά πρέ­πει να θυ­μά­ται ότι για να γίνει η «με­γά­λη ανα­τα­ρα­χή» και «θαυ­μά­σια κα­τά­στα­ση», απαι­τεί­ται η δική της πρω­τα­γω­νι­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση ‒στο κί­νη­μα και στις κε­ντρι­κές πο­λι­τι­κές μάχες. Η οποία με τη σειρά της προ­ϋ­πο­θέ­τει τη με­τω­πι­κή συ­νερ­γα­σία των δυ­νά­με­ων της αντι­μνη­μο­νια­κής-ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς και τον πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο της αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την "Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά" που κυ­κλο­φο­ρεί

Το θέμα του αφορολογήτου βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Το ΔΝΤ πιέζει για μείωσή του, οι Eυρωπαίοι εταίροι δεν φέρνουν αντίρρηση, η ελληνική κυβέρνηση «δεν ανοίγει τα "χαρτιά" της μέχρι να κάνει το ίδιο και η άλλη πλευρά», όπως ανέφερε το υπουργείο Οικονομικών.

Σύμφωνα με στοιχεία από την τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που δημοσίευσε το Euronews, η Ελλάδα παραμένει από τις πιο «ελαστικές» χώρες σε ότι αφορά στο ελάχιστο όριο επιβολής φόρου εισοδήματος.

Το αφορολόγητο κυμαίνεται μεταξύ 8.636 ευρώ - 9.545 ευρώ (μόνο για μισθωτούς), γεγονός που μεταφράζεται σε έκπτωση φόρου €2.100 ευρώ για οικογένειες με τρία ή περισσότερα παιδιά, ποσό που πέφτει σταδιακά στα 1.900 ευρώ για φορολογούμενο χωρίς παιδιά.

Οι υπόλοιποι των μνημονίων

Στην Ιρλανδία δεν υπάρχει αφορολόγητο - η φορολογία για ετήσια εισοδήματα έως 33.800 ευρώ (για τον άγαμο) και 42.800 ευρώ (για τα ζευγάρια) επιβάλλεται με τον χαμηλότερο συντελεστή 20%. Όλοι όμως οι εργαζόμενοι δικαιούνται έκπτωση φόρου 1.650 ευρώ στο σύνολο της ετήσιας φορολογίας εισοδήματος που τους αναλογεί (ποσό ευθέως συγκρίσιμο με τα 1900 ευρώ που είναι η έκπτωση φόρου που προκύπτει από το δικό μας «αφορολόγητο» των 8.636 ευρώ). Σε αυτό το ποσό προστίθενται εκπτώσεις για ιατρικά έξοδα, μονογονεϊκές οικογένειας, άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένα άτομα και μία ευρεία γκάμα εξόδων συντήρησης οικίας.

Στην Πορτογαλία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 4.104 ευρώ.

Στην Ισπανία, το αφορολόγητο ανέρχεται σε 5.550 ευρώ για τους άγαμους και σε 8.950 ευρώ για τους έγγαμους.

Οι «γενναιόδωροι»

Στην Κύπρο, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 19.500 ευρώ! Είναι το υψηλότερο ποσοστό με διαφορά στην Ευρώπη και δεν άλλαξε παρά τις πιέσεις όταν η Κύπρος βρισκόταν η ίδια σε Μνημόνιο.

Στη Φινλανδία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 16.700 ευρώ.

Στην Ισλανδία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 13.762 ευρώ.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το αφορολόγητο αυξήθηκε στα 12.887 ευρώ (11.000 λίρες).

Στο Λουξεμβούργο, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 11.264 ευρώ και σε αυτά προστίθενται εκπτώσεις φόρου για τις οικογένειες.

Στην Αυστρία, το αφορολόγητο ξεκινάει από τα 11.000 ευρώ. Σε αυτό προστίθενται επιστροφές φόρων για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τις μονογονεϊκές οικογένειες.

Το παράδοξο της Ουγγαρίας

Στην Ουγγαρία, δεν υπάρχει αφορολόγητο. Ο φόρος που πληρώνουν οι εργαζόμενοι μειώνεται κατά 2.568 ευρώ για οικογένεια με ένα παιδί έως 8.474 ευρώ για οικογένεια με τρία παιδιά και άνω.

Επίσης, το ουγγρικό κράτος κάνει «σκόντο» 1 .290 ευρώ στους νιόπαντρους (με την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον ένας από αυτούς παντρεύεται για πρώτη φορά!). Η έκπτωση φόρου ισχύει το πολύ για δύο χρόνια.

Τι ισχύει στην υπόλοιπη Ευρώπη

Στη Γερμανία, το αφορολόγητο αυξήθηκε στα 8.652 ευρώ, στις αρχές του προηγούμενου έτους. Το ποσό αυξάνεται περαιτέρω για κάθε παιδί και με ειδική πρόνοια για τις μονογονεϊκές οικογένειες.

Στη Γαλλία, το αφορολόγητο ξεκινάει από 9.700 ευρώ.

Στην Ιταλία δεν υπάρχει αφορολόγητο και οι Ιταλοί πληρώνουν 23% φόρο εισοδήματος από το πρώτο ευρώ που εισπράττουν. Ωστόσο, προβλέπεται επιστροφή φόρου έως 800 ευρώ για όσους συντηρούν συζύγους άνεργους ή με εισόδημα κάτω από 3.000 ευρώ ετησίως και επιστροφή φόρου έως 1220 ευρώ για όσους έχουν παιδιά.

Στο Βέλγιο, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 7.130 ευρώ, όμως είναι υψηλότερο για όσους χαρακτηρίζονται χαμηλόμισθοι. Σε αυτό προστίθενται επιπλέον έκπτωση φόρου έως 400 ευρώ για κάθε παιδί, αλλά και κάθε άλλο εξαρτώμενο μέλος της οικογένειας.

Στην Ολλανδία, δεν υπάρχει αφορολόγητο, ωστόσο δίνεται επιστροφή φόρου 2.242 ευρώ στους χαμηλόμισθους. Επίσης, επιστρέφονται 1.187 ευρώ για όσους συντηρούν ηλικιωμένους (ποσό που μειώνεται όσο αυξάνεται το εισόδημα του φορολογούμενου)

Στη Σουηδία, προβλέπεται έκπτωση φόρου από 1.400 ευρώ έως 3.620 ευρώ. Το ποσό αυξάνεται για ηλικιωμένους άνω των 65 ετών.

Στη Νορβηγία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 5.814 ευρώ για τους άγαμους και αυξάνεται στα 8,610 για τους έγγαμους.

Όσοι βρίσκονται «χαμηλά»

Στη Βουλγαρία, έκπτωση φόρου έχουν μόνο οι οικογένειες. Ανέρχεται σε 102 ευρώ για κάθε παιδί, με μέγιστο ταν 306 ευρώ.

Στην Κροατία, το αφορολόγητο ξεκινάει από τα 4.169 ευρώ. Σε αυτό προστίθενται 2.088 ευρώ για το πρώτο παιδί.

Στην Τσεχία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 919 ευρώ. Σε αυτό προστίθενται εκπτώσεις φόρου ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση και το ύψος των εισοδημάτων.

Στη Δανία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 4.437 ευρώ (5.916 ευρώ για τους ανήλικους). Ωστόσο, όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως αποδοχών, πρέπει να πληρώνουν εισφορά 8% για «την αγορά εργασίας».

Στην Εσθονία το αφορολόγητο βρίσκεται στα 2.040 ευρώ. Το ποσό αυξάνεται αν η οικογένεια έχει παιδιά ή συντηρεί ηλικιωμένους.

Στη Λετονία, το αφορολόγητο κυμαίνεται μεταξύ 900 ευρώ - 1.200 ευρώ και φτάνει στα 2.100 ευρώ όταν υπάρχουν εξαρτώμενα μέλη.

Στη Λιθουανία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 3.480 ευρώ.

Στη Μάλτα, το αφορολόγητο για τους άγαμους βρίσκεται στα 9.100 ευρώ και για τις οικογενειακές δηλώσεις στα 12.700 ευρώ.

Στην Πολωνία, το αφορολόγητο βρίσκεται στα 712 ευρώ.

Στη Ρουμανία, προβλέπεται έκπτωση φόρου 66 ευρώ για όσους έχουν εισόδημα έως 330 ευρώ. Η έκπτωση φόρου μειώνεται όσο αυξάνεται το εισόδημα.

Στη Σλοβακία, προβλέπεται έκπτωση φόρου 3.803 ευρώ, ανάλογα με το εισόδημα.

Στη Σλοβενία, η έκπτωση φόρου των 3.302 ευρώ αυξάνεται για τους χαμηλόμισθους, όσους έχουν παιδιά ή άλλα εξαρτώμενα μέλη.

πηγη: enikonomia.gr

Από τον σΑΤυΡοΠρόΚο

– Δεν πρόλαβε καλά-καλά να πάει ο Τρομπ στο πόστο του κι άρχισαν τα όργανα. Απορούν μερικοί για το πού κατάντησε η δημοκρατική υπερδύναμη. Ας ανοίξουμε τα χέρια να τους πιάσουμε τώρα που πέφτουν από τα σύννεφα.

– Πολλοί από αυτούς είχαν ξαναπέσει από τα σύννεφα την επομένη του δημοψηφίσματος όταν οι «πρώτοι φορά Αριστερά» μετέτρεψαν «πρώτη φορά το Όχι σε Ναι».

– Κάποιοι πάλι πέφτουν από τα σύννεφα όταν μαθαίνουν ότι τα χειρουργεία στο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» είναι κλειστά και αυτά στο «Αγία Σοφία» εξυπηρετούν όλη την Ελλάδα.

– Δεν ξέρω αν πέφτουν από τα σύννεφα και κάποιοι λαλίστατοι υπουργοί που τσακώνονται με άλλους λαλίστατους, πρώην υπουργούς για να μας θυμίσουν κάτι ξένους αχερώνες.

– Πάντως, οι ασφαλιστικές εταιρείες νόμιμα έχουν πρόσβαση σε ιατρικά ιστορικά υποψήφιων πελατών τους. Αν δεν είναι απόλυτα υγιείς για σίγουρα λεφτά, απλά δεν τους ασφαλίζουν. Ομολογώ ότι έπεσα από τα σύννεφα.

– Μια χαρά τον παίζει το ρόλο της η γειτονική και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, χώρα. Να δεις που θα ψηφίσουν και νέα μέτρα τα οποία για λόγους εθνικής ομοψυχίας, πρέπει να τα δεχτούμε χωρίς κουβέντα.

– Και να τα πλάνα στην τηλεόραση με τον Πάνο να πετάει στεφάνια στη θάλασσα πάνω από τα Ίμια και πάρε και ιστορικές αναδρομές και πάρε και δηλώσεις επί δηλώσεων. Κάποιοι θα πέσουν από τα σύννεφα με τα νέα μέτρα.

– Κινητικότητα μεγάλη υπάρχει στα γυμνάσια και στα λύκεια αυτή την περίοδο όπως με πληροφορούν φίλοι εκπαιδευτικοί. Πάντως η εκκλησία βρίσκεται σε εγρήγορση για τις λεγόμενες «διαφυλικές σχέσεις».

– Σε γυμνάσια του Μενιδίου εμφανίστηκαν γονείς στους διευθυντές, επικαλούμενοι εγκυκλίους και διατάγματα, που ζητάνε να αφαιρεθεί το σχετικό θέμα από την εβδομάδα των «δημιουργικών εργασιών».

– Να δείτε που το υπουργείο παιδείας δεν θα χαλάσει χατίρι στην Ιερά Σύνοδο, όπως δεν της χάλασε το χατίρι όταν μετέτρεψε την αργία της 30ης Ιανουαρίου σε προαιρετικό εκκλησιασμό. Λίγο θάρρος κύριοι.

– Κάποιοι εκπαιδευτικοί, με αφορμή τις δημιουργικές εργασίες, μιλάνε για είσοδο της «αποτίμησης» και αυταξιολόγησης από την πίσω πόρτα και άρον-άρον. Διότι, λένε, δεν δικαιολογείται τόση προχειρότητα σε τέτοια θέματα.

– Περίμενα, από την πρόεδρο της ΟΛΜΕ, να ακούσω τις ερωτήσεις προς τον υπουργό παιδείας σε σχετική εκπομπή στην ΕΡΤ. Δεν έγιναν ερωτήσεις γιατί, είπε η πρόεδρος, είχε οριστεί συνάντηση δύο μέρες μετά. Τότε γιατί πήγε;

– Στο τηλεοπτικό τοπίο ευτυχώς τα πράγματα πάνε καλύτερα. Όσοι συμπολίτες μας δεν παρακολουθούν διαγωνισμούς τραγουδιστών, βλέπουν επίδοξους σεφ να μαγειρεύουν. Να ξεχνιόμαστε λίγο βρε αδερφέ.

– Στις 7 του Γενάρη, ήμουνα από τους λίγους που θυμήθηκα τον Βαρουφάκη και του έστειλα τα Χρο Πολ. Πώς και δεν εμφανίστηκε αυτή η ψυχή τώρα που συζητιέται πάλι η δραχμή; Ποιος ξέρει; Το πρόσθεσε το άλλο «ν»;

– Πάντως ο Κυριάκος με υπαρχηγό τον Άδωνι-Σπυρίδωνα περιμένει στο επόμενο δίμηνο εκλογές. Οι αναλύσεις που κάνει στα υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά του μηχανήματα τον βγάζουν αυτοδύναμο.

– Ο άνθρωπος έχει όραμα, όπως και οι προηγούμενοι, έχει πρόταση, όπως και οι προηγούμενοι, έχει λύσεις (ή απολύσεις…δεν θυμάμαι) όπως και οι προηγούμενοι και δεν είναι διαπλεκόμενοι. Κυρίως αυτό.

– Βλέπεις τα τρακτέρ στους δρόμους και ξέρεις ότι μπήκε ο Φλεβάρης. Σταθερή ημερολογιακή αξία.

πηγη: pandiera.gr

Συνεχώς προβάλλεται από κυβερνητικά χείλη, μνημονιακά κόμματα και κυρίαρχα «media», η ανάγκη να κλείσει οπωσδήποτε η β’ αξιολόγηση, ώστε να εξασφαλίσουμε νέα δόση από το «πρόγραμμα» (Γ’ Μνημόνιο), να ανοίξει ο δρόμος στην «ποσοτική χαλάρωση», να περάσουμε στην ανάπτυξη, να φύγει οριστικά ο εφιάλτης του Grexit και να διασφαλιστεί η παραμονή μας στο ευρώ. Αυτή είναι η νέα «μεγάλη ιδέα» που εμφανίζεται ως «εθνικός στόχος», ως όραμα για τον ελληνικό λαό από τις κυρίαρχες δυνάμεις του συστήματος. Όσον αφορά τις κοκορομαχίες Τσίπρα-Μητσοτάκη στη Βουλή, το έργο είναι «remake». Έχει παιχθεί πολλές φορές στο παρελθόν αλλά με άλλους ηθοποιούς.!

Προαπαιτούμενα της β’ αξιολόγησης

Τι ακριβώς σημαίνει β’ αξιολόγηση για τον ελληνικό λαό; Σηματοδοτεί άραγε μια ελπιδοφόρα προοπτική ή συνέχιση επ’ αόριστον του ίδιου μνημονιακού Γολγοθά; Μετά τη συμφωνία Σόϊμπλε-Λαγκάρντ (ευρωζώνης-ΔΝΤ) τα πράγματα έχουν γίνει πλέον πολύ καθαρά. Πρώτον, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει β’ αξιολόγηση αν δεν τηρηθούν τα προαπαιτούμενα και δεύτερον, το ΔΝΤ πρέπει απαραίτητα κατά το Σόϊμπλε να συμμετάσχει με κονδύλια στο «πρόγραμμα» και όχι απλώς με «τεχνογνωσία». Διαφορετικά σταματάει κάθε «χρηματοδότηση» του προγράμματος από την ευρωζώνη.!

Η «καυτή πατάτα» πλέον περνάει στα χέρια της κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί με θεατρινισμούς περί «κόκκινων γραμμών», να εμφανιστεί ότι δίνει τη μάχη των «σκληρών διαπραγματεύσεων», κάνοντας σημαία δύο σαθρά και κουτοπόνηρα συνθήματα. «Δεν θα δεχτούμε παράλογες απαιτήσεις» και ότι θα επιδιώξουμε έναν «έντιμο συμβιβασμό».!!

Ποια ακριβώς είναι τα προαπαιτούμενα που θέτουν «ευρωζώνη-ΔΝΤ» ή καλύτερα η «Σκύλα» και η «Χάρυβδη»; Πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο (γύρω στα 7 δις) από το 2018 και σε βάθος δεκαετίας, κάλυψη δημοσιονομικού κενού για το 2018 (περίπου 1 δις), εφαρμογή αυτόματου «κόφτη» δαπανών (κυρίως μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, κοινωνικών δαπανών, κά) πέραν του 2017. Επίσης εφαρμογή «μεταρρυθμίσεων» στα εργασιακά (συλλογικές συμβάσεις, απελευθέρωση απολύσεων, ουσιαστική κατάργηση απεργιών, κά), εκκαθάριση «κόκκινων δανείων» και ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, ρευστοποίηση δημόσιας περιουσίας και των ΔΕΚΟ που έχουν ενταχθεί στο υπερ-Ταμείο, κά. Δηλαδή συστηματική λεηλασία του ελληνικού λαού και της χώρας, σε όλο της το μεγαλείο.!

Ειδικότερα για να επιτευχθεί «πλεόνασμα» 3,5% (στην ουσία πλεόνασμα φτώχειας και εξαθλίωσης), σημαίνει μείωση έκπτωσης φόρου 25% (από 1.900 σε 1.450) και περικοπή αφορολόγητου 50% σε μισθωτούς-συνταξιούχους (από 8.636 λιγότερο από 4.500), καθώς και νέα περικοπή συντάξεων («προσωπική διαφορά», κά). Έτσι αν για το πλεόνασμα του 0,5% το 2016 ο λαός υπέφερε, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι σημαίνει 7πλάσιο «πλεόνασμα» από του χρόνου και σε βάθος δεκαετίας.!!

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έκθεση του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους – η οποία θα παρουσιαστεί στις 6 Φλεβάρη ’17 – αναφέρει ότι το χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» και χρειάζεται μεγάλη μείωση του, πράγμα που δεν θέλει να ακούσει ο Σόϊμπλε. Από την άλλη το ΔΝΤ θεωρεί το στόχο για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ εντελώς εξωπραγματικό. Παρ’ όλα αυτά τον προτείνει ως προϋπόθεση εξυπηρέτησης του χρέους. Μάλιστα ομολογεί ότι από δείγμα 55 χωρών στα τελευταία 200 χρόνια, τα πρωτογενή πλεονάσματα σε καμιά χώρα δεν ξεπέρασαν 2% του ΑΕΠ σε διάρκεια πενταετίας και θεωρεί αμφίβολο κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να πετύχει το «ιστορικό ρεκόρ» για πλεόνασμα 3,5% και μάλιστα σε βάθος δεκαετίας.! Μετά από αυτά προβάλλει το ερώτημα αν διαφαίνεται ελπιδοφόρα προοπτική για τη χώρα;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ….κολλημένη στην εξουσία

Θα περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα έβγαζε κάποια συμπεράσματα από τα αδιέξοδα των επιλογών της. Ωστόσο όλες οι ενέργειες της δείχνουν ότι παρανομαστής των κινήσεων της, είναι η παραμονή στην εξουσία, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των μέτρων στον ελληνικό λαό. Προσπαθεί μάλιστα να αξιοποιήσει τη θεωρία του «χειρότερου κακού», ότι τάχα είναι πιο καλύτερη κυβέρνηση από κάποια άλλη που θα υλοποιούσε τα ίδια μέτρα. Όμως το πραγματικό δίλημμα για το λαό δεν είναι η επιλογή «βασανιστή». Ούτε η δημιουργία μιας νέας μνημονιακής κυβέρνησης (πχ. ΝΔ) με την προσφυγή ή μη σε εκλογές, αλλά η αλλαγή πολιτικής, με αναστολή πληρωμής χρέους, εθνικό νόμισμα, ανατροπή λιτότητας κά. Όσο η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να αλλάξει πολιτική, το πραγματικό ζητούμενο για το λαό είναι η οργάνωση των αντιστάσεων που θα αλλάξουν τους πολιτικούς συσχετισμούς για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής.

Δυστυχώς ο Α.Τσίπρας, χλευάζοντας ουσιαστικά τον ελληνικό λαό και τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ, εμμένει από τη μια στην πολιτική «πάση θυσία» παραμονής στο ευρώ, ενώ από την άλλη δηλώνει δημαγωγικά «ούτε ένα ευρώ για νέα μέτρα». Ωστόσο αυτοαναιρείται από κυβερνητικά στελέχη που δηλώνουν (Ε.Τσακαλώτος) την αποδοχή 3,5% πλεονάσματος από το 2018, αλλά το 1% για «ανάπτυξη». Επίσης η κυβέρνηση συζητάει με τους «θεσμούς» την ιδέα του τπλεονάσματος 3,5% για πέντε χρόνια και άλλα πέντε 3%, με αποτέλεσμα το σωρευτικό ύψος των «πλεονασμάτων» να φθάνει για μια δεκαετία τα 57-60 δις.!

Και όλα αυτά στο όνομα της παραμονής «πάση θυσία» στην ευρωζώνη για να σωθεί η χώρα ….από τον «κίνδυνο» της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Είναι να απορεί κανείς με τέτοια «ευρωλαγνεία», τη στιγμή που το ευρωζωνικό οικοδόμημα βρίσκεται υπό διάλυση (στη Ιταλία και Γαλλία συζητούν ανοιχτά την αποδέσμευση) και στην Ελλάδα από παντού ακούγονται φωνές ακόμα κι από στελέχη της κυβέρνησης (Ξυδάκης και όχι μόνο), ότι η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα και η ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας, αποτελεί αναγκαίο βήμα για την ανάκτηση των μοχλών ελέγχου της οικονομικής πολιτικής και εν δυνάμει της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και της εφαρμογής προγράμματος φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση.

Όσοι μιλούν για εθνικό νόμισμα είναι …με το Σόϊμπλε

Η ανάγκη αποδέσμευσης από την φυλακή της ευρωζώνης είναι λογικό να προβάλλει ως εφιάλτης για την οικονομική ολιγαρχία και τα μνημονιακά κομματα. Πίσω από την εμμονή της «πάση θυσία» παραμονής στο ευρώ, βρίσκεται η ταξική επιλογή της κυρίαρχης τάξης για θεσμική λεηλασία μισθών και συντάξεων, συντριβή εργασιακών δικαιωμάτων, συρρίκνωση κοινωνικών δαπανών, ένταση εκμετάλλευσης εργαζόμενων, ανισοκατανομή εισοδήματος, διατήρηση προνομίων ολιγαρχίας, καθώς και υπερεθνική στήριξη της πολιτικής της κυριαρχίας. Γιαυτό και οι κραυγές καταδίκης από τους εκπροσώπους του ετερόκλητου μπλοκ των μνημονιακών δυνάμεων (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων κά), σε κάθε φωνή αμφισβήτησης του «εθνικού στόχου» (παραμονής στο ευρώ), επισείοντας τον μπαμπούλα της καταστροφής από …..«λοιμούς, λιμούς, καταποντισμούς» που θα ενσκύψουν με τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα.

Για να απαξιώσουν μάλιστα την ιδέα εξόδου από το ευρώ, καταφεύγουν στο κουτοπόνηρο ισχυρισμό ότι κάτι τέτοιο επιδιώκει και ο Σόϊμπλε. Πρόκειται για το γνωστό σόφισμα: «το μπουζούκι είναι όργανο, ο χωροφύλακας είναι όργανο, άρα ο χωροφύλακας ….είναι μπουζούκι».!! Το τι ακριβώς επιδιώκει ο Σόϊμπλε και οι κυρίαρχες ελίτ Βρυξελών και Βερολίνου είναι λίγο-πολύ γνωστό σε όλους, όπως κι αυτοί που κάνουν «κωλοτούμπες» στις απαιτήσεις τους. Το ζήτημα είναι να αλλάξουμε τις συντεταγμένες της ασκούμενης πολιτικής που φτωχοποιούν το λαό και καταστρέφουν τη χώρα.

Η πορεία της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, είναι πορεία καθόδου προς τα τάρταρα εξ αιτίας των Μνημονίων. Η αναστροφή της πορείας προβάλλει με αναγκαιότητα φυσικού νόμου. Η πρόταση της ΛΑΕ για την ανατροπή των κυρίαρχων πολιτικών και την εφαρμογή προγράμματος προοδευτικής εξόδου από την κρίση, με πρωταγωνιστές τον ίδιο το λαό και επικεφαλής μια γνήσια λαϊκή κυβέρνηση που θα υπηρετεί τα συμφέροντα του, αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική, φερέγγυα και ελπιδοφόρα προοπτική.

*Ο Γιάννης Τόλιος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών, μέλος του Π.Σ της ΛΑ.Ε

πηγη: iskra.gr