Η καταγγελία του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εργασίας Ανδρέα Νεφαλούδη, ότι επιχειρηματίας στον πρωτογενή τομέα που δραστηριοποιείται στην κεντρική Ελλάδα κλείδωσε τους 300 εργαζόμενους σε έναν χώρο και τους υποχρέωσε να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με πολύ χαμηλές αποδοχές και ότι δεν θα συμμετάσχουν σε καμία κινητοποίηση και απεργία, γνωστή. Όπως επίσης και τα γνωστά «θα» που ακολούθησαν της καταγγελίας και τα περί «νομικού οπλοστασίου», ότι δηλαδή το υπουργείο στο προσεχές διάστημα θα κάνει και επίσημα ανακοινώσεις για τη συγκεκριμένη επιχείρηση και πως η κυβέρνηση διαθέτει δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων, από διοικητικά πρόστιμα έως και προσφυγή στη Δικαιοσύνη μέσω ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας).

Αυτό που δε μας είπε, όμως, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας την αιτία αυτής της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των πιέσεων που επίσης κατήγγειλε ότι δέχονται οι εργαζόμενοι. Μήπως το 3ο μνημόνιο και η θρησκευτική προσήλωση στις βουλές των δανειστών από την κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχει;

Μήπως το 3ο μνημόνιο και το 4ο που ετοιμάζουν, που δίνουν την ευχέρεια στους εργοδότες να εκμηδενίζουν με κάθε τρόπο το εργατικό κόστος για να αυξήσουν τα κέρδη τους, πολλώ δε μάλλον όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι και αυτοί αποδυναμωμένοι λόγω των μνημονίων και των πολιτικών που εκπορεύονται;

Οι ερωτήσεις ρητορικές, πράγμα που σημαίνει πως δεν περιμένει κανείς απάντηση, ειδικά όταν το υπουργείο Εργασίας θριαμβολογεί για την αύξηση της μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, παραβλέποντας τον «καλπασμό» των ελαστικών σχέσεων εργασίας, ειδικά όταν στελέχη της κυβέρνησης, όπως, για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, «καπετάν Αλέκος» Φλαμπουράρης, δε βλέπει ανθρώπους στα σκουπίδια.

Εκτός και εάν η… αβλεψία είναι η «ρεαλιστική» εφαρμογή του «παράλληλου προγράμματος» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

πηγη: ergasianet.gr

Η μελέτη συσχέτισε το επάγγελμα καθενός ατόμου με την κατάσταση της υγείας του και την ηλικία θανάτου του

Το χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο ενός ανθρώπου συνδέεται με σημαντικά μικρότερο προσδόκιμο ζωής (κατά περίπου δύο χρόνια) και θα πρέπει να θεωρηθεί σημαντικός παράγων κινδύνου για διάφορες ασθένειες και για πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Η μελέτη επισημαίνει ότι ο εν λόγω παράγων κινδύνου έχει μέχρι σήμερα υποτιμηθεί.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Σίλβια Στρινγκίνι του Πανεπιστημίου και του Νοσοκομείου της Λωζάννης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «The Lancet», ανέλυσαν στοιχεία από 48 μελέτες, που αφορούσαν συνολικά πάνω από 1,7 εκατομμύρια ανθρώπους σε πολλές χώρες του κόσμου. Η μελέτη συσχέτισε το επάγγελμα καθενός ατόμου με την κατάσταση της υγείας του και την ηλικία θανάτου του.

Διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι με χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό στάτους είναι 46% πιθανότερο να πεθάνουν πριν τα 85 τους, σε σχέση με τους ανθρώπους υψηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου. Μεταξύ των φτωχότερων, το 15,2% των ανδρών και το 9,4% των γυναικών πέθαναν προτού γίνουν 85 ετών, ενώ μεταξύ των πλουσιότερων τα αντίστοιχα ποσοστά ήσαν 11,5% και 6,8%.

Κατά μέσο όρο, το χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο σχετίζεται με μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 2,1 χρόνια. Η μείωση αυτή είναι μικρότερη από εκείνη που επιφέρουν στο προσδόκιμο ζωής το κάπνισμα (4,8 χρόνια) και ο διαβήτης (3,9 χρόνια), αλλά μεγαλύτερη από τη μείωση στην προσδοκώμενη διάρκεια της ζωής λόγω της υπέρτασης (1,6 χρόνια), της παχυσαρκίας (0,7 χρόνια) και του πολύ αλκοόλ (0,5 χρόνια).

«Δεδομένης της τεράστιας επίπτωσης του κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου στην υγεία, είναι ζωτικό οι κυβερνήσεις να το αποδεχθούν ως μείζονα παράγοντα κινδύνου και να σταματήσουν να το αποκλείουν από την πολιτική για την υγεία», δήλωσε η Στρινγκίνι. «Η μείωση της φτώχειας, η αναβάθμιση της εκπαίδευσης και η δημιουργία ασφαλών συνθηκών στέγασης, μόρφωσης και εργασίας είναι κεντρικές για το ξεπέρασμα των επιπτώσεων λόγω της κοινωνικο-οικονομικής υστέρησης. Βελτιώνοντας το κοινωνικο-οικονομικό στάτους των ανθρώπων, θα βελτιωθεί και η υγεία πολλών», πρόσθεσε.

Ένας περιορισμός της νέας μελέτης είναι ότι χρησιμοποίησε μόνο το επάγγελμα ως αντιπροσωπευτικό δείκτη του κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου, κάτι που σε ένα βαθμό συνιστά υπεραπλούστευση της πολυπλοκότητας των παραγόντων που καθορίζουν το στάτους ενός ανθρώπου.

Σύνδεσμος για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία

Πηγή: ΑΜΠΕ

Περαιτέρω μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση του καθορισμού των μισθών με διαπραγματεύσεις σε επίπεδο επιχείρησης μπορεί να είναι επωφελείς για τις χώρες της Ευρωζώνης, αναφέρει μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) που περιλαμβάνεται στο τελευταίο οικονομικό δελτίο της.

Κατά τη διάρκεια της κρίσης, σημειώνεται στη μελέτη, ορισμένες χώρες της Ευρωζώνης θέσπισαν μεταρρυθμίσεις που έδωσαν στις εταιρείες περισσότερες επιλογές να κινηθούν προς μία διαπραγμάτευση των μισθών σε επίπεδο επιχείρησης, αντί με συλλογικές συμβάσεις σε πιο κεντρικό επίπεδο (εθνικό, περιφερειακό ή κλαδικό).

Τα αποτελέσματα της έρευνας, αναφέρεται στη μελέτη, έδειξαν ότι τέτοιες μεταρρυθμίσεις στις συλλογικές διαπραγματεύσεις έκαναν ευκολότερη την προσαρμογή των μισθών για τις εταιρείες. «Συνεπώς», σημειώνεται, «περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στην κατεύθυνση αυτή πιθανόν να είναι ωφέλιμη για τις χώρες της Ευρωζώνης και θα μπορούσαν να έχουν την προοπτική να περιορίσουν τις απώλειες θέσεων εργασίας σε μελλοντικές υφέσεις»,

«Συνολικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι οι θεσμοί για τις μισθολογικές διαπραγματεύσεις έχουν συμβάλει σε ακαμψίες των μισθών στην Ευρώπη και πιθανόν να διογκώνουν τις απώλειες απασχόλησης κατά τη διάρκεια υφέσεων», αναφέρεται στη μελέτη, στο πλαίσιο της οποίας εξετάσθηκαν οι οικονομικές συνθήκες και οι συλλογικές συμβάσεις μισθών σε 25 χώρες της ΕΕ κατά την περίοδο 2010-2013. Το 44% των εταιρειών αντιμετώπισαν μείωση της ζήτησης, ενώ το 32% αύξησή της.

Το ποσοστό των επιχειρήσεων που μείωσαν την απασχόληση ή τους μισθούς ήταν σημαντικά υψηλότερο στις επιχειρήσεις που υπέστησαν μείωση της ζήτησης: Η απασχόληση μειώθηκε στο 43% των επιχειρήσεων που είχαν μείωση της ζήτησης και το 14% αυτών των εταιρειών μείωσε τους βασικούς μισθούς. «Δεδομένης της έκτασης της πτώσης της ζήτησης και της μείωσης της απασχόλησης, το σχετικά χαμηλό ποσοστό μισθολογικών μειώσεων φαίνεται να αποτελεί ένδειξη μίας ακαμψίας των ονομαστικών μισθών προς τα κάτω», σημειώνεται.

«Το πάγωμα των μισθών αποτελεί επίσης μία ισχυρή ένδειξη ακαμψίας των μισθών προς τα κάτω, καθώς δείχνει ότι οι επιχειρήσεις διατηρούν σταθερούς τους μισθούς για να αποφύγουν τις πιθανές εντάσεις από τη μείωσή τους, ακόμη και όταν οι οικονομικές συνθήκες μπορεί να δικαιολογούν μία μείωση», προστίθεται στη μελέτη.

Σύμφωνα με την έρευνα WDN, το ποσοστό των εργαζομένων στις χώρες της Ευρωζώνης, που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις μισθών (κατά μέσο όρο σχεδόν 75%) είναι πολύ υψηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό των χωρών εκτός της Ευρωζώνης (σχεδόν 30%). Αρκετές χώρες έχουν ποσοστά σημαντικά μεγαλύτερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ιδιαίτερα η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ολλανδία. Με εξαίρεση την Ολλανδία και τις βαλτικές χώρες, αυτά τα υψηλά επίπεδα προκύπτουν κυρίως από συλλογικές συμβάσεις εκτός της εταιρείας. Στην Ιρλανδία, την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία τα ποσοστά των εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις είναι σημαντικά χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης (π.χ., κάτω από 20%). Από τις χώρες της ΕΕ που δεν είναι μέλη της Ευρωζώνης, η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία και η Βρετανία έχουν χαμηλότερα ποσοστά κάλυψης των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις, ενώ η Ρουμανία και η Κροατία έχουν υψηλότερα.

πηγη: enikonomia.gr

ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ - ΛΕΕΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΝΩ ΤΟ ΔΗΘΕΝ «ΠΑΖΑΡΙ» ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΜΟΝΟ... ΜΕΙΩΣΕΙΣ!