Η αθηναϊκή συμμαχία μετατράπηκε σε ηγεμονία, μας υπενθυμίζει ο Θουκυδίδης αιώνες πριν προσεγγίζοντας την έννοια και το ρόλο της μεγάλης δύναμης στην αρχαιότητα.  Τούτο  ισχύει και για τους δεσμούς που υπάρχουν  ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από αυτό που  ιστορικά διέπει τη σχέση του δυνατού με τον αδύναμο. Ο πρώτος από  θέση ισχύος επιβάλλει τη θέληση του, ενώ ο δεύτερος  αποδέχεται ό,τι του ζητούν και μάλιστα κάποιες  φορές προσφέρει περισσότερα για να αποδείξει πόσο πιστός και υπάκουος σύμμαχος είναι. Στα ανταλλάγματα μια δήλωση συμπόνιας και λίγα ψίχουλα για τα οποία ο ανίσχυρος πανηγυρίζει.

Αυτό συνέβη και στο τελευταίο ταξίδι του κ. Τσίπρα. Κάποιοι αναλυτές, πριν ακόμη πραγματοποιηθεί, προεξοφλούσαν την επιτυχία του. Δεν είναι δα και μικρό πράγμα να συναντιέσαι με τον πλανητάρχη. Πόσω μάλλον, όταν ολοκληρώθηκε. Στο Μαξίμου θριαμβολογούν, γιατί υποτίθεται ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις ανέβηκαν επίπεδα και η χώρα ενίσχυσε τη θέση της στο διεθνή χώρο και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Σχεδόν καθημερινά σχολιαστές στα κρατικά ΜΜΕ εκθειάζουν τη διπλωματία της ελληνικής κυβέρνησης και το ρεαλισμό του πρωθυπουργού.

Αλήθεια από πού προκύπτουν τα παραπάνω; Μάλλον «ξέχασαν» γρήγορα ότι ο κ. Τραμπ   εμφανώς ικανοποιημένος ξεκίνησε τις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντηση με τον κ. Τσίπρα κάνοντας αναφορά στην άνοδο του χρηματιστηρίου και στη συμφωνία για την αναβάθμιση των F16. Μια απόφαση η οποία θα στοιχίσει στη χώρα 2,4 δισ. σε μια περίοδο που, όπως είπε ο κ. Φίλης, δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά ανταλλακτικών για τα πυροσβεστικά και τα ασθενοφόρα. Η κυβέρνηση κάνει τις επιλογές της και ιεραρχεί προτεραιότητες για να ικανοποιήσει τον αμερικανικό παράγοντα και όχι για να ανακουφίσει, έστω προσωρινά,  μέρος της κοινωνίας που εξαθλιώθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές. Επιπλέον, αξιολογούνται ως πολύ σημαντικά γεγονότα η αναβάθμιση της βάσης στη Σούδα, η πιθανολογούμενη μεταφορά των δραστηριοτήτων της βάσης του Ιντσιρλίκ και η φημολογούμενη δημιουργία μιας νέας βάσης στη νότια Κρήτη. Το πάρτε ό,τι θέλετε και η μεγαλύτερη υποτέλεια, η οποία θα εμπλέξει τη χώρα στους  πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, θεωρείται ότι μας δίνει πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Αποσιωπάται, βεβαίως, ότι η ισορροπία και η πολιτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθεί η Αμερική στο Αιγαίο δεν πρόκειται να μεταβληθεί σε βάρος της γειτονικής χώρας για πολλούς λόγους (γεωπολιτική θέση στον ισλαμικό κόσμο, μεγάλη δύναμη στο ΝΑΤΟ, τεράστια εμπορική αγορά κ.ά.) .  Αυτό, εξάλλου, φάνηκε και από τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος δεν έκανε καμιά ουσιαστική αναφορά σε Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό. Πού βρίσκεται, επομένως, η επιτυχία; Στο γεγονός ότι η Κρήτη μετατρέπεται σε ένα αεροπλανοφόρο του 6^ου στόλου και η χώρα σε ένα πολεμικό εξάρτημα των ΗΠΑ; Ας μας πουν, εν πάση περιπτώσει, οι πανηγυρίζοντες ποια χώρα και πότε έφτασε στην πρόοδο και την ευημερία  ακολουθώντας το δρόμο της υποταγής και της υποτέλειας.

Μέσα σ’ αυτό το νέο πλαίσιο που σιγά-σιγά  διαμορφώνεται η Αριστερά αλλά και κάθε προοδευτικός άνθρωπος χρειάζεται να τραβήξει μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή και να κάνει σαφές ότι δεν μπορεί να μοιράζεται τις ίδιες αξίες με τον κ. Τραμπ, ο οποίος είναι γνωστός για τις ρατσιστικές και ακραίες θέσεις του. Σε μια εποχή που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η εγκατάλειψη θεμελιωδών προγραμματικών δεσμεύσεων και η realpolitik  αποτελούν τη μοναδική λύση, οι αριστερές φωνές πρέπει να προβάλλουν ξανά επιτακτικά  στρατηγικά αιτήματα, όπως η αποδέσμευση της χώρας από το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των βάσεων, η απεμπλοκή της  Ελλάδας από τις κατακτητικές επιδιώξεις των ΗΠΑ κ.ά. Τέλος, ας γίνει σαφές ότι η «Αριστερά» του ρεαλισμού, η οποία βαφτίζει την υποτέλεια επιτυχία, απλώς δεν είναι Αριστερά.

*Εκπαιδευτικός στο 6^ο Λύκειο Καλαμάτας

Πηγή: iskra.gr

Κάποιο από τα πιο εφιαλτικά σενάρια των περασμένων ετών για την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειες της, είναι πλέον γεγονός.

Του ανταποκριτή μας από το flashnews.gr στην Κρήτη

Με την ανομβρία των τελευταίων ετών υπάρχει έντονη έλλειψη νερού για την άρδευση και ο κίνδυνος να καταστραφούν δεκάδες χιλιάδες στρέμματα με καλλιέργειες, θερμοκήπια και ελαιόδεντρα στην ευρύτερη περιοχή του κάμπου της Μεσαράς, γύρο από το «στεγνό» φράγμα της Φανερωμένης Νότια του Ηρακλείου Κρήτης.

Μόνο απογοήτευση μπορούν να προκαλέσουν οι εικόνες με τον ''ξερό'' και αυλακωμένο πυθμένα της λίμνης, που θυμίζει Αφρικανική έρημο.....

Από τα 19 εκατομμύρια κυβικά νερού η ποσότητα μειώθηκε στις 800 χιλιάδες, με το ελάχιστο νερό που έχει απομείνει να μην μπορεί να καλύψει ούτε το χαμηλό κτίσμα και τα δέντρα στο κέντρο της άλλοτε γεμάτης λίμνης του φράγματος.

Η τραγική αυτή κατάσταση ανάγκασε τους υπεύθυνους διαχείρισης, πριν μερικές μέρες, να κλείσουν το φράγμα για πρώτη φορά από τότε που κατασκευάστηκε το 2005.

«Φονιάδες των λαών, τσαλαπετεινοί». Πρόκειται για μία γενναία (κάπως) προσπάθεια των 53+του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να διαφοροποιηθούν από τη realpolitik του Τσιπράκου. Επικροτώ.

(Επικροτώ, αν και αναρωτιέμαι τι λένε μεταξύ τους στα μπαράκια που συχνάζουν αυτά τα αριστερόπαιδα τα ατίθασα, ώστε να μπορέσουν καταπιούν όσα πρέπει να κάνουν γαργάρα. Φαντάζομαι, στον φτηνιάρικο κυνισμό θα το ’χουν ρίξει και στις μπόμπες με μοχίτο)…

***

Θεός ο Κυριάκος – τι Θεός; Δαρβίνος! Αποφάνθηκε ότι η ισότητα δεν συνάδει με την ανθρώπινη φύση – και τη φύση γενικότερα, όπου ο γορίλας κατραπακώνει τον makaka (είδος πολύ εξελιγμένου πιθήκου) και το λιοντάρι τρώει τον λαγό (όσες μαλακίες κι αν του πει ο καημένος).

Βεβαίως, όλη η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού είναι ακριβώς η προσπάθεια να μην είναι η ανθρώπινη κοινωνία ζούγκλα, να μην τρώει ο (υπερ)άνθρωπος τον άνθρωπο και ο «νόμος του ισχυρότερου» να αμβλύνεται από την ισονομία, την ισηγορία και τη δικαιοσύνη. Τώρα,

αν οι κοινωνίες κινούνται αργά προς τα ιδανικά της ισότητας και της ελευθερίας, αν συχνά οπισθοδρομούν (κυρίως για λόγους ανωτέρας βίας – της εξουσίας), αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνουμε makakes και να μας γλεντάνε οι γορίλες.

Η κινητήριος ουτοπία (ώσπου να γίνει πραγματικότητα) ισότητα, προϋποθέτει παιδεία και παιδεία και παιδεία. Για αυτό και η εξουσία κρατά την εκπαίδευση στα μέτρα που την ωφελούν.

Όμως, ακόμα κι αυτή η χειραγωγημένη παιδεία δύσκολα παράγει φωστήρες σαν τον κ. Μητσοτάκη, οίτινες πιστεύουν ότι η φύση των ανθρώπων είναι πιο κοντά στον makaka παρά (έστω) στον Θεό, που έλεγε ο Πλάτων, ή στο αγαθό, όπως διέκρινε ο Αριστοτέλης.

Αλλά, θα μου πείτε, θέλει και ο Αριστοτέλης τον επενδυτή του! Σωστόν! Το ίδιο θα έλεγε και ο Αδώνιδας που παίζει την αρχαία γραμματεία στα δάκτυλα…

***

  Ένας βόθρος στο Υπουργικό Συμβούλιο. Πολάκης. Tweet (για πιθανότητα χολέρας στο νερό νοσηλευτικού ιδρύματος): «Χολέρα, πανούκλα, σφαή και τραμουντάνα σ έχει πιάσει Γιαννάκο που χάνεις την πλειοψηφεία. Ψάξε στους υπονόμους κάτω Απ το βοθροκάναλο του Φαλήρου να δεις μικρόβια και σαπρόφυτα που θα βρεις… …λοιμωξιολόγε της παπαρολογίας» (σ.σ.: διατηρείται η ορθογραφία, η σύνταξη και η στίξη, προς μελέτη των ειδικών – του ιατρικού κλάδου).

Όμως το πρόβλημα δεν είναι η βαθιά αγραμματοσύνη αυτού του προσώπου, ούτε καν το περιεχόμενο του tweet, έχει γράψει πολύ χειρότερα. Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος αυτός είναι υπουργός και απευθύνεται στους έλληνες πολίτες σαν μεθυσμένος μαχαιροβγάλτης.

Μπορεί ο κ. Πολάκης να θεωρεί τους πολίτες μουζίκους και να τους απευθύνεται με την αγένεια που έμαθε στο σπίτι του, αλλά είναι αδιανόητο και συνάμα ανεπίτρεπτο ένας υπουργός(μιας έστω υποτελούς κυβέρνησης) να ομιλεί με τέτοιον αήθη – πρώτη φορά τόσον αήθη – τρόπο,

που έως τώρα μόνον Χρυσαυγίτες και οι αρουραίοι στους υπονόμους μετέρχονται. Είναι αξιοδάκρυτο οι υπόλοιποι υπουργοί να κάνουν την πάπια με αυτό το βοθρόστομα, αν και είναι κατανοητό να κάνει τα στραβά μάτια (και τα κουφά αυτιά) ο Τσίπρας – όμοιος ομοίω αεί πελάζει. (Αλλιώς θα τον είχε διώξει απ’ το Υπουργικό Συμβούλιο με τις κλωτσιές)…

***

  Η πιθανότητα να σοβαρευτούμε είναι δύσκολη, αλλά, όχι ακόμα απίθανη – ελπίζω. Το πρόβλημα με τον εκσυγχρονισμό των F-16 δεν είναι πόσο κοστίζει, σε ποιο βάθος χρόνου θα επισυμβεί και πώς θα εγγραφεί στον προϋπολογισμό, αλλά το ότι είναι σαν να εκσυγχρονίζεις Σπίφαϊρ για να αντιμετωπίσουν Φάντομ.

Θα μου πείτε «και τα Σπίφαϊρ έχουν ψυχή», βεβαίως! Αλλά δεν μπορούν να μετακινήσουν βουνά. Τι να κάνει, όσο και αν αναβαθμιστεί, ένα F-16 μπροστά στα αεροσκάφη πέμπτης γενεάς;  (Μάλιστα μια εφημερίδα έγραφε χθες ότι αυτή η αναβάθμιση προκαλεί «εκνευρισμό στην Άγκυρα») – ομηρικούς γέλωτες προκαλεί, αλλά

αυτό είναι μια άλλη ιστορία, όμως καθόλου διαφορετική από την υποχρέωσή μας να χρηματοδοτούμε (F-16) τις ΗΠΑ για να μας παίρνουν τη Σούδα τζάμπα…

*Πηγή: pontiki.gr