Η σκληρή καθημερινότητα και αβεβαιότητα που βίαια είχε επιβάλει η τριπλή κατοχή με τις στερήσεις, την πείνα και την έλλειψη ασφάλειας στην ύπαιθρο και την αδυναμία του κατοχικού κράτους να προστατέψει τους πολίτες του οδήγησαν σε μια de facto απονομιμοποίηση του κράτους και προκάλεσαν έντονο πολιτικό προβληματισμό.

Αρχικά, μεμονωμένα άτομα και ομάδες κινητοποιούνται πραγματοποιώντας αυθόρμητες αντιστασιακές ενέργειες. Η πιο γνωστή έγινε τη νύχτα της 31ης Μάιου 1941, ένα μόλις μήνα μετά την είσοδο των Γερμανών, όταν ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατέβασαν τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης.

Κομμουνιστές που δραπετεύουν από την εξορία δημιουργούν τους πρώτους πυρήνες αντίστασης. Πατριωτικές οργανώσεις σχηματίζονται σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μέσα από πολύμορφες διαδικασίες και σκληρούς αγώνες, το ΕΑΜ, που ξεκινά ως μια πολιτική πρωτοβουλία του ΚΚΕ και μικρότερων προοδευτικών κομμάτων, θα αναδειχτεί ως η μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση, ένα πραγματικά κοινωνικό φαινόμενο ανεπανάληπτων διαστάσεων.

Μαζική διαμαρτυρία στην Αθήνα

Η πρώτη μεγάλη απεργία ξέσπασε στις 12 Απριλίου 1942 από τον χώρο των δημοσίων υπαλλήλων αιφνιδιάζοντας την κυβέρνηση Τσολάκογλου.

Λίγες μέρες πριν το ΕΑΜ από κοινού με άλλες οργανώσεις γιόρτασε την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου με τη συμμετοχή κυρίως της νεολαίας και παρουσία των αναπήρων του αλβανικού μετώπου. Η διαδήλωση των νέων στους δρόμους της Αθήνας και το στεφάνωμα ανδριάντων αγωνιστών του 1821 υπήρξε η πρώτη σημαντική εκδήλωση πατριωτικού χαρακτήρα της Αντίστασης.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1942 ξέσπασε μεγάλη γενική απεργία που διήρκεσε 4 μέρες. Στην απεργία συμμετείχαν λιμενεργάτες του Πειραιά, υπάλληλοι υπουργείων, τραπεζών και δικαστηρίων, υπάλληλοι του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου και του τραμ καθώς και εργαζόμενοι στα επιταγμένα από τις κατοχικές δυνάμεις εργοστάσια.

Η αντιστασιακή δράση την Αθήνα το φθινόπωρο του 42 κλιμακώθηκε και με δυναμικές ενέργειες. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 μέλη της οργάνωσης ΠΕΑΝ ανατίναξαν το κτήριο της οδού Πατησίων 8 όπου συστεγάζονταν η φιλοναζιστική οργάνωση ΕΣΠΟ και τμήματα της Βέρμαχτ. Οι Γερμανοί, μετά από προδοσία, συνέλαβαν τους υπεύθυνους της ενέργειας, τον Κώστα Περρίκο και 3 συντρόφους του, και τους εκτέλεσαν.

Η μαζικότερη έως τότε αντιστασιακή ενέργεια υπήρξε η μαζική διαδήλωση του ΕΑΜ και του ΕΑΜ Νέων στις 22 Δεκεμβρίου 1942. Ήταν η πρώτη διαδήλωση που συγκέντρωσε περίπου 30 με 40 χιλιάδες φοιτητές, εργάτες, υπαλλήλους και μαθητές έχοντας εκτός από το επισιτιστικό αμιγώς πολιτικά αιτήματα ενάντια στις συλλήψεις και τις εκτελέσεις Ελλήνων από τις Δυνάμεις Κατοχής. Εκεί καταγράφεται και ο πρώτος νεκρός του μαζικού αντιστασιακού κινήματος στην Αθήνα, ο φοιτητής Μήτσος Κωνσταντινίδης.

Η πολιτικοποίηση του κινήματος στην Αθήνα σχετιζόταν με τις εξελίξεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας.

Τη νύχτα της 25ης προς 26η Νοεμβρίου 1942 τμήμα από εκατόν πενήντα αντάρτες του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη, εξήντα αντάρτες του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον Ναπολέοντα Ζέρβα και δώδεκα ειδικά εκπαιδευμένοι άνδρες της SOE, του τμήματος εκείνου των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών για αποστολές ανορθόδοξου πολέμου στα κατεχόμενα υπό τον Άξονα εδάφη, ανατίναξαν τη γέφυρα του Γοργοποτάμου.

Μια βδομάδα πριν πραγματοποιήθηκε η αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού στο Σταλίνγκραντ ενώ στις αρχές του ίδιου μήνα έγινε γνωστή η μεγάλη νίκη των συμμάχων στο Ελ Αλαμέιν.

Στις 23 Φεβρουαρίου 1943 ιδρύθηκε η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων από τη συνένωση εννέα αντιστασιακών νεολαίστικων οργανώσεων. Την επομένη στις 24 Φεβρουαρίου εκδηλώθηκε γενική απεργία στην Αθήνα και διαδήλωση περισσότερο από 50.000 Αθηναίων στο κέντρο της πόλης. Το μέγεθος και η μαχητικότητα της διαδήλωσης προκάλεσε την άμεση αντίδραση των Δυνάμεων Κατοχής.

Η βίαιη καταστολή της διαδήλωσης είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον τριών και τον τραυματισμό 59 διαδηλωτών. Οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν τις επόμενες μέρες κορυφώθηκαν στις 5 Μαρτίου 1943 ημέρα νέας γενικής απεργίας. Η κινητοποίηση αυτή που ήταν η μαζικότερη έως τότε μετατράπηκε σε μια τεράστια διαδήλωση ενάντια στην πολιτική επιστράτευση.

Παρά την επέμβαση των Ιταλών καραμπινιέρων μέρος των διαδηλωτών εισέβαλε στο Υπουργείο Εργασίας και έκαψε τις καταστάσεις με δεκάδες χιλιάδες ονόματα όσων επρόκειτο να επιστρατευτούν για υποχρεωτική εργασία προς όφελος του Άξονα. Οι συγκρούσεις στο κέντρο της Αθήνας προκάλεσαν πολλά θύματα και πολλές δεκάδες τραυματίες.

Κατά την καταστολή των κινητοποιήσεων στο κέντρο της Αθήνας καταγράφεται για πρώτη φορά η χρήση ένοπλης βίας από τα ελληνικά σώματα ασφαλείας ενάντια στο αντιστασιακό κίνημα. Οι κινητοποιήσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την αντικατάσταση του κατοχικού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου από τον Ιωάννη Ράλλη τον Απρίλιο 1943.

Η αλλαγή αυτή μαζί με την ανάληψη αρμοδιοτήτων τήρησης της τάξης στην Αθήνα από τις Γερμανικές δυνάμεις αντί των Ιταλικών σηματοδότησε και τη σκλήρυνση της στάσης απέναντι στο αντιστασιακό κίνημα.

Αυτό εκδηλώθηκε τις 22 Ιουλίου 1943 στη διαδήλωση ενάντια στην επέκταση της βουλγαρικής ζώνης κατοχής στην Κεντρική Μακεδονία. Όταν η κεφαλή της διαδήλωσης έφτασε μπροστά στην Τράπεζα της Ελλάδας στην οδό Πανεπιστημίου γερμανικά άρματα και στρατιωτικά φορτηγά άνοιξαν πυρ κατά των διαδηλωτών. Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν στους γύρω δρόμους με τους Γερμανούς και την Ελληνική Χωροφυλακή να καταδιώκουν τους διαδηλωτές οι οποίοι άφησαν πίσω τους 60 νεκρούς και τραυματίες.

Τάγματα Ασφαλείας

Ένας από τους βασικούς όρους που έθεσε ο Ιωάννης Ράλλης στους Γερμανούς για την ανάληψη της πρωθυπουργίας ήταν η συγκρότηση ενόπλων σωμάτων για την προστασία, όπως υποστήριζε του κοινωνικού καθεστώτος από τον κομμουνισμό. Τα σώματα αυτά θα μείνουν γνωστά ως Τάγματα Ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα, από το φθινόπωρο 1943 τα σώματα αυτά θα υπαχθούν άμεσα στον Γερμανό αρχηγό των SS στην Ελλάδα.

Για την καταστολή της Αντίστασης κινητοποιήθηκαν και άλλα σώματα Ασφαλείας όπως το Μηχανοκίνητο τμήμα της Αστυνομίας πόλεων με επικεφαλής τον Νίκο Μπουραντά και η διεύθυνση Ειδικής Ασφαλείας του κράτους με επικεφαλής τον απόστρατο αξιωματικό της χωροφυλακής Απόστολο Λάμπου. Ο μετασχηματισμός των Σωμάτων Ασφαλείας σε αντικομμουνιστική δύναμη κρούσης συνετελέσθη με την ενθάρρυνση των Αρχών Κατοχής.

Το καλοκαίρι του 1944 η βία και η τρομοκρατία των δυνάμεων Κατοχής και της κυβέρνησης Ράλλη κλιμακώθηκε με τη διενέργεια μπλόκων στις γειτονιές της Αθήνας. Στις 4 Ιουλίου χτυπήθηκαν η Καισαριανή, το Παγκράτι, η Γούβα και ο Άγιος Ιωάννης. Ένα μήνα μετά στις 7 Αυγούστου μετά το μπλόκο του Βύρωνα. Συνελήφθηκαν 1000 άτομα από τα οποία τα 600 οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο του Χαιδαρίου περίπου 400 στάλθηκαν όμηροι στη Γερμανία. Καλογρέζα 15 Μαρτίου 1944, Περιστέρι 6 Ιουλίου, Δουργούτι, Δάφνη, Νέα Σμύρνη στις 9 Αυγούστου με 5.000 συλληφθέντες και 190 επι τόπου εκτελεσμένους. Στην Κοκκινιά 17 Αυγούστου με 3.000 συλληφθέντες και 137 εκτελεσθέντες και στην Καλλιθέα στις 24-25 και 28 Αυγούστου. Τα μπλόκα χάραξαν μια βαθιά διαχωριστική γραμμή στη βάση της ελληνικής κοινωνίας όπου στη μνήμη κυριαρχεί η ένοπλη βία των ελληνικών σωμάτων ασφαλείας παρά και τη συμμετοχή των γερμανικών δυνάμεων.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Mazower Mark, Στην Ελλάδα του Χίτλερ. Η εμπειρία της Κατοχής, Αθήνα, Αλεξάνδρεια, 1994.
• Χανδρινός Ιάσονας, Το τιμωρό χέρι του λαού. Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1942-1944, Αθήνα, Θεμέλιο, 2012.
• Χαραλαμπίδης Μενέλαος, Η εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα, Αθήνα, Αλεξάνδρεια, 2012

Πηγή:ergasianet.gr

Σε ένα εκπληκτικό από πολλές απόψεις εύρημα έφτασε μια ομάδα ερευνητών από την Κίνα, τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ, καθώς σε μια απομονωμένη περιοχή στη βορειοδυτική Κίνα ανακάλυψαν δύο απολιθώματα ενός δέντρου ηλικίας 374 εκατομμυρίων ετών.

Όπως προκύπτει, τα πρώτα δέντρα που αναπτύχθηκαν στον πλανήτη μας, φαίνεται πως ήταν και τα πιο πολύπλοκα,  περισσότερο από ό,τι είναι τα σημερινά, σύμφωνα με την ανατομία στο εσωτερικό τους. Η μελέτη του κορμού έφερε στο φως ένα δίκτυο αγγείων (ξύλωμα) αρκετά πολυπλοκότερο από ό,τι στα σημερινά φυτά. Το πώς και γιατί συνέβη αυτό, αποτελεί μυστήριο για τους επιστήμονες.

Το ξύλωμα μεταφέρει νερό και θρεπτικές ουσίες από τις ρίζες του φυτού προς τα κλαδιά και τα φύλλα του. Στα περισσότερα σημερινά δέντρα το ξύλωμα σχηματίζει ένα ενιαίο κεντρικό κύλινδρο στον οποίο προστίθενται νέοι δακτύλιοι κάθε χρόνο κάτω από τον φλοιό, ενώ σε μερικά άλλα δέντρα το ξύλωμα αποτελείται από ξυλώδη αγγεία που είναι ενσωματωμένα σε μαλακότερους σπογγώδεις ιστούς σε όλο τον κορμό. Όμως στα πρώτα δέντρα το ξύλωμα μοιάζει να ήταν ακόμη πιο πολύπλοκο.

Οι ερευνητές που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS) και την οποία αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ανακάλυψαν ότι το πανάρχαιο δέντρο ύψους οκτώ έως 12 μέτρων, που έμοιαζε με φοίνικα (με την επιστημονική ονομασία Xinicaulis lignescens) διέθετε πολλά επιμέρους ξυλώματα στο εξωτερικό στρώμα του κορμού του, το οποίο είχε πάχος πέντε εκατοστών. Το εσωτερικό τμήμα του κορμού του, ο οποίος είχε συνολική διάμετρο περίπου 70 εκατοστών, ήταν τελείως κούφιο.

Τα κάθετα αγγεία του ξυλώματος ήταν διατεταγμένα με πολύ οργανωμένο τρόπο και διασυνδεμένα οριζόντια μεταξύ τους, θυμίζοντας δίκτυο διασταυρούμενων σωληνώσεων ύδρευσης. Αντί όλο το δέντρο να προσθέτει ένα ακόμη δακτύλιο κάθε χρόνο που περνούσε (κάτι που σήμερα επιτρέπει τη δεντροχρονολόγηση), στα πρώτα δέντρα κάθε αγγείο του ξυλώματος ανέπτυσσε το δικό του ξεχωριστό δακτύλιο, σαν να υπήρχε ένα μεγάλο δίκτυο μίνι-δέντρων μέσα σε κάθε δέντρο.

Καθώς τα επιμέρους αγγεία μεγάλωναν και ο όγκος τους αυξανόταν, μαζί τους διευρυνόταν η διάμετρος όλου του δέντρου. Ταυτόχρονα, στο κάτω μέρος του δέντρου, ξυλώδη αγγεία προεξείχαν όλο και περισσότερο από τα πλάγια του κορμού, σχηματίζοντας μια επίπεδη βάση.

«Δεν υπάρχει άλλο γνωστό δέντρο στην ιστορία της Γης, που να έχει ποτέ κάνει κάτι τόσο απίστευτα περίπλοκο. Είναι τρελό ότι τα αρχαιότερα δέντρα είχαν και την πιο πολύπλοκη ανάπτυξη», δήλωσε ένας από τους ερευνητές, ο παλαιοντολόγος Κρις Μπέρι, της Σχολής Γεωεπιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου του Κάρντιφ.

Τα δέντρα κυριαρχούσαν στη Γη κατά τη Δεβόνια περίοδο πριν από 419 έως 358 εκατομμύρια χρόνια. Σχημάτισαν τα πρώτα δάση και έπαιξαν ρόλο-κλειδί στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, στην οποία επίσης πρόσθεσαν οξυγόνο. Με αυτόν τον τρόπο επηρέασαν καθοριστικά το κλίμα του πλανήτη μας και δημιούργησαν ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη άλλων μορφών ζωής.

(Η φωτογραφία είναι από το ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πηγή: newsbeast.gr

ΕΝΥΠΕΚΚ: Βίαιη «ντελιβεροποίηση» της αγοράς εργασίας!

Ο φτωχός εργαζόμενος («workingpoor») στόχος τρόικας-ΣΥΡΙΖΑ!

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία του ΕΦΚΑ:

●Εκτόξευση της μερικής απασχόλησης (32% επί του συνόλου)

●Μείωση των ασφαλισμένων (κατά 5,14%)

●Μείωση μέσης απασχόλησης (κατά 0,56%)

●Μείωση μέσου μισθού (κατά 3,46%)

●Μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης (1.204 ευρώ μεικτά)

●Μέσος μισθός μερικής απασχόλησης (394 ευρώ μεικτά)

Όταν θεσπίστηκε η «ρήτρα Βουλγαρίας» για τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα με το β’ Μνημόνιο (ν. 4046/2012, σελ. 713), κανένας δεν πίστευε, ούτε ακόμη και οι εμπνευστές του, ότι μέσα σε τέσσερα χρόνια από την επιβολή της, τα αποτελέσματα θα ήταν τόσο άμεσα και καταστροφικά και για τη διαβίωση των εργατοϋπαλλήλων αλλά και για τη λαϊκή κατανάλωση γενικότερα.

Από την απαρχή της διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Ιανουάριος 2015), η …αριστερή κυβέρνηση επιχείρησε να εκφωνήσει ένα …άλλο αφήγημα, εφαρμόζοντας όμως στο σύνολό τους όλες τις ρήτρες των προηγουμένων Μνημονίων για την «ντελιβεροποίηση» της μισθωτής εργασίας και τη βίαιη βουλγαροποίηση των μισθών.

Στην προσπάθειά της να δείξει άμεσα και χειροπιαστά αποτελέσματα στον τομέα της ανεργίας, χρησιμοποίησε μαζικά τα διάφορα προγράμματα εργασιακής ειλωτείας προκειμένου να διαγραφούν από τις λίστες ανέργων χιλιάδες συμπολίτες μας (κυρίως νέοι).

Τα προχθεσινά στοιχεία όμως του ΕΦΚΑ για τον Ιανουάριο του 2017 στέρησαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κάθε επιχείρημα για επιτυχίες στην αντιμετώπιση της ανεργίας!

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ίδιου του ΕΦΚΑ και του ΥΠΕΚΑ, στο σύνολο των ασφαλισμένων, η μέση απασχόληση είναι 21,19 ημέρες, στους ασφαλισμένους στις κοινές επιχειρήσεις 21,33 και στους ασφαλισμένους στα οικοδομοτεχνικά έργα 12,31 ημέρες.

Στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων, σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση, το μέσο ημερομίσθιο ανέρχεται στα 51,47 ευρώ και ο μέσος μισθός σε 1.203,98 ευρώ, ενώ στη μερική απασχόληση ανέρχονται στα 23,74 ευρώ και 394,13 ευρώ, αντίστοιχα. Στα οικοδομοτεχνικά έργα, το μέσο ημερομίσθιο είναι 41,94 ευρώ και ο μέσος μισθός 516,28 ευρώ.

Στις επιχειρήσεις με λιγότερους από 10 μισθωτούς, το μέσο ημερομίσθιο πλήρους απασχόλησης ανέρχεται στο 62,84% του μέσου ημερομισθίου των ασφαλισμένων σε επιχειρήσεις με πάνω από 10 μισθωτούς, ενώ ο μέσος μισθός ανέρχεται στο 59,70% του αντίστοιχου των επιχειρήσεων με πάνω από 10 μισθωτούς.

Το μέσο ημερομίσθιο των γυναικών στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση, αντιπροσωπεύει το 86,37% του αντίστοιχου ημερομισθίου των ανδρών, ενώ στη μερική απασχόληση το 94,89%.

Ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 4,78%, στα οικοδομοτεχνικά έργα μειώθηκε κατά 23,57% και στο σύνολο των επιχειρήσεων μειώθηκε κατά 5,14%.

Ο αριθμός των αλλοδαπών ασφαλισμένων μειώθηκε κατά 3,14%.

Η μέση απασχόληση στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 0,61%, στα οικοδομοτεχνικά έργα μειώθηκε κατά 7,79% και στο σύνολο των επιχειρήσεων μειώθηκε κατά 0,56%.

To μέσο ημερομίσθιο στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 0,07% και στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 4,69%.

Ο μέσος μισθός στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 0,59% και στα οικοδομοτεχνικά έργα μειώθηκε κατά 3,46%.

Ιδού οι πίνακες

Από τα παραπάνω αποκαλυπτικά στοιχεία που ανακοίνωσε προχθές ο ΕΦΚΑ προκύπτει αβίαστα ότι στόχος της τρόικας και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η βίαιη συμπίεση των μισθών του ιδιωτικού τομέα, η γενικευμένη εφαρμογή της ευέλικτης και άτυπης απασχόλησης, η προϊούσα κατάργηση της πλήρους, η βίαιη φτωχοποίηση του λαού δηλαδή, με στόχο τις πολυπόθητες για δανειστές και κυβέρνηση επενδύσεις

Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα αγωνιστεί να μην μετατραπεί η πολύπαθη χώρα μας σε ένα ΕλΝτοράντο γενικευμένης «ευέλικτης» απασχόλησης και φτηνής πλήρους!

Πηγή: iskra.gr

Tο παγκόσμιο χρέος έχει αυξηθεί στο επίπεδο ρεκόρ των 226 τρισ. δολαρίων, πάνω από τρεις φορές μεγαλύτερο από το παγκόσμιο ΑΕΠ, σύμφωνα με έρευνα του Διεθνούς Ινστιτούτου Χρηματοοικονομικής (IIF)!!!

Tο IIF εκτιμά πως το παγκόσμιο χρέος αντιστοιχεί πλέον στο 324% του παγκόσμιου ΑΕΠ. H  αύξηση του χρέους οφείλεται κυρίως στην άνοδο του επιπέδου του χρέους στον αναπτυσσόμενο κόσμο σε όλο τον κόσμο, που ανέρχεται πλέον στα 59 τρισ. δολάρια.

Να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα ουσιαστικά χρεοκόπησε με χρέος 180%. 

Άρα έχουμε ένα υπερχρεοκοπημένο και οικονομικά μη βιώσιμο πλανήτη.

To Ινστιτούτο καταγράφει επίσης  μεγάλες δυσκολίες, έως αδυναμία, εξυπηρέτησης του χρέους, ειδικά στις αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες που έχουν δανειστεί σε σκληρό νόμισμα όπως το ευρώ ή το δολάριο.

Συγκεκριμένα, υπολογίζει ότι πριν από το 2018 περίπου 1,7 τρισ. χρέους πρέπει να αναχρηματοδοτηθεί ή να αποπληρωθεί στις αναδυόμενες οικονομίες.

Το χρέος αυτό θα αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερο κόστος αν τα επιτόκια στις δυτικές οικονομίες αυξηθούν και τα νομίσματα τους ενισχυθούν.

Αυτές τις ώρες, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον πλανήτη χρειάζεται μια γενικευμένη διαγραφή χρεών, πρώτα απ’ όλα των χωρών του τρίτου, του δεύτερου, του αναπτυσσόμενου και των πιο αδύνατων αναπτυγμένων χωρών, και γενικός αναπροσανατολισμός του τραπεζικού συστήματος, ως θεμελιώδης προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της οικονομίας, τον οικολογικό μετασχηματισμό της, την διασφάλιση της ειρήνης και υιοθέτηση πολιτικών δικαιοσύνης.

Πηγή: iskra.gr