Τέσσερις δεκαετίες παρήλθαν από τότε που οι σκιτσογράφοι, εδώ στην Ελλάδα,  «έβαζαν» φουστανέλα στον Τζίμι Κάρτερ, «φρέσκο» – τότε – πρόεδρο των ΗΠΑ. Μεγάλη ευφορία είχαν προκαλέσει, βλέπετε, κάποιες δηλώσεις του πριν από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 1976, περί ενδεδειγμένης λύσης του Κυπριακού, βασισμένης στο διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Ευφορία που εξελίχθηκε σε ενθουσιασμό, όταν ο Κάρτερ προειδοποίησε την Άγκυρα ότι θα τερματιζόταν η παροχή αμερικανικής βοήθειας προς αυτήν, εάν δεν σημειωνόταν ουσιαστική πρόοδος στο Κυπριακό.

Η εκλογική νίκη του πανηγυρίστηκε στην Αθήνα ως βέβαιη είσοδος  «των  σχέσεων Αθήνας – Ουάσινγκτον σε νέα εποχή», αλλά και ως απαρχή μιας θετικής αντίστροφης μέτρησης: Στο τέλος της θα βρίσκαμε, υποτίθεται, χαμογελαστή και καλοσυνάτη, μια «δίκαιη λύση» του Κυπριακού.

Η συνέχεια, γνωστή. Λίγα χρόνια έπειτα από την εκλογική νίκη του Κάρτερ, όποιος θα εντόπιζε έστω και ίχνη δικαίωσης στην ιδέα των Ελλήνων σκιτσογράφων να «του φορέσουν» φουστανέλα, θα κινδύνευε να βρεθεί – ο ίδιος- ντυμένος με κάτι λιγότερο βολικό: Με ζουρλομανδύα.

Οι μεγάλες «πετριές», όμως, ενίοτε αφήνουν κουσούρια. Διαχρονικά, οι πολιτικές ελίτ στην Ελλάδα διακατέχονται από μία εμμονή: Ότι θα  αποσπάσουν «κάτι καλό» – έως και… ιστορικά «βαρυσήμαντο» ή «εθνικά σωτήριο» – από τους Αμερικανούς, κάθε φορά που βρίσκονται σε «κακό φεγγάρι» οι σχέσεις της Ουάσινγκτον με την εκ παραδόσεως δύστροπη Άγκυρα.

Αυθεντική εμμονή, ή πρόσχημα που απλώς «δικαιολογεί» – αενάως- την ατλαντική υποτέλεια; Μικρή σημασία έχει. Ο μύθος ούτως ή άλλως διατυπώνεται, διατρανώνεται, ξεφτιλίζεται, νεκρανασταίνεται, αναπαράγεται και «φτου κι απ’ την αρχή».  Κι όχι μόνο από τα εκάστοτε κυβερνητικά χείλη. Τον εκστόμισε κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας για το ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στις ΗΠΑ. Είπαμε, μπροστά σε μια  «εθνική προσμονή», στέκονται όλοι προσοχή.

Μπορεί η ελληνική άρχουσα τάξη να έκανε τον «ευρωπαϊσμό» έσχατη «μεγάλη ιδέα» της, αλλά τη διακατέχουν και επί μέρους ιδέες  – έμμονες. Μπορεί να άφησε κατά μέρος τα όνειρα για Κόκκινες Μηλιές  και «μαρμαρωμένους βασιλιάδες», αλλά, εδώ και δεκαετίες, περιμένει κάτι άλλο: Η Άγκυρα να «πληρώσει το μάρμαρο» των συχνών αταξιών της. Να αποφασίσει ο δάσκαλος του μεγάλου ατλαντικού σχολείου ότι άλλος μαθητής αξίζει να χριστεί επιμελητής. Ο μονίμως φρόνιμος, υπάκουος, πρόθυμος για όλα.

Πόσο αντέχει αυτό το «δόγμα» στη δοκιμασία της αντιπαραβολής του με τις ιστορικές εμπειρίες και το πέρασμα του χρόνου; Ελάχιστα έως καθόλου. Πόσο αντέχει, εάν αναμετρηθεί με βασικούς κανόνες της γεωπολιτικής «σκακιέρας», με τον συνυπολογισμό των συσχετισμών, με το ειδικό βάρος κάθε «παίκτη» στα σχέδια των ίδιων των ΗΠΑ;  Ελάχιστα έως καθόλου.

Είδατε,όμως, συγκινητική επιμονή; Αφού, από το πρώτο εξάμηνο του 2015 κατέληξε σε ιλαροτραγωδία η προσδοκία πως «θα αξιοποιούσαμε τις αντιθέσεις στις τάξεις των δανειστών», αφού οι διαφορές «σκληρών της ΕΕ – λογικών της ΕΕ» και Βρυξελλών – ΔΝΤ έγιναν «ρουφήχτρες» που αφάνισαν μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες, ελπίδες, ε, καιρός είναι να επιβεβαιώσουμε…αλλιώς  την πίστη μας:  Δεν μπορεί- σε κάποιων άλλων τα χάσματα θα ριζώσει η καλοτυχία μας. Κάπου «θα μας κάτσει»…

Δεν είναι όμως αυτό, δυστυχώς,  το πλέον εξωφρενικό από όσα ακούσαμε τις τελευταίες ημέρες. Μπορεί κάποιος να υποστηρίξει την «ορθότητα» της αιώνιας αναζήτησης «ημετέρων κερδών» στις  αμερικανοτουρκικές έριδες, έστω κι αν στη διελκυστίνδα με την πραγματικότητα η τύχη των επιχειρημάτων του θα φαντάζει προδιαγεγραμμένη, περίπου όσο και αυτή της πρωταθλήτριας Μάλτας, σε ένα ματς εναντίον της Μπαρτσελόνα.  Υπάρχει κάτι άλλο που… δεν αντέχεται καν. Το αξίωμα πως, εφ’ όσον ο πρωθυπουργός πήγε στον Λευκό Οίκο,  η διεθνής θέση της χώρας… αναβαθμίζεται, ο σημαντικός της ρόλος αναγνωρίζεται – και δώσ’ του «ταρατατζούμ».

Έλεος πια, με τούτο το παιδαριώδες «παράγωγο» του επαρχιώτικου ναρκισσισμού! Από τον Δεκέμβριο του 1946, όταν ο Τσαλδάρης έγινε δεκτός από τον Τρούμαν (και συζήτησαν για την αντιμετώπιση των  «κομμουνιστοσυμμοριτών») έως την επίσκεψη του Σαμαρά στον Λευκό Οίκο, το 2013, δέκα πρωθυπουργοί της μετα- κατοχικής Ελλάδας πήγαν εκεί. Να υποθέσουμε πως κάθε τέτοια επίσκεψη αποδείκνυε άνοδο του «διεθνούς κύρους της χώρας»; Σοβαρά, τώρα; Τόση καθεστωτική αυταρέσκεια ή τόση υποτίμηση της νοημοσύνης του κόσμου;

Δηλαδή, ας πούμε, τον Μάρτιο του 2010, όταν ο… μέγας Γ. Α. Παπανδρέου συναντήθηκε στην  Ουάσιγκτον με τον Ομπάμα, θεώρησε κανείς ότι «η Ελλάδα αναβαθμιζόταν»;  Λίγες εβδομάδες πριν από το διάγγελμα του Καστελόριζου, την υπαγωγή σε μνημόνιο, η απαρχή της μετατροπής μας σε «αποικία χρέους»;

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, το εν λόγω αστείο προβλήθηκε ως «σοβαρή» διαπίστωση, με τρόπο σχεδόν ψυχωτικό. Και αποτελεσματικό; Πολύ αμφιβάλλουμε, διότι οι πάντες γνωρίζουν ότι μια επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο «σφραγίζεται» κυρίως από το τι θέλει η αμερικανική κυβέρνηση, από την ελληνική.

Εκτός πια, αν μετράμε σε κλίμακα κατά φαντασία αναβάθμισης τα «μπράβο» που ακούμε. Κι όπως φαίνεται, αυτή τη… λύση βρήκαμε!  «Μπράβο» που δίνουμε τόσα λεφτά  για το ΝΑΤΟ, μολονότι δεν έχουμε για στοιχειώδεις κοινωνικές δαπάνες (μας το είπε στην Αθήνα κι ο Ομπάμα). «Μπράβο» που κάνουμε «θαυμάσια δουλειά με τις μεταρρυθμίσεις», δηλαδή ιδανικό κοινωνικο- οικονομικό χαρακίρι (από το οποίο θα… μας έσωζε ο Ομπάμα, που θα «έκοβε το βήχα των Γερμανών», για να θυμηθούμε τι ακούγαμε – ψιθυριστά, έστω- στις αρχές του 2015). Κι έπονται, κατά πως φαίνεται, κι άλλα «μπράβο». Για τη Σούδα, το Καστέλι, την Aνδραβίδα, τα drones. Για τα 2,4 δισεκατομμύρια των F-16. Για την εφ’όλης της ύλης παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων. Για την ελληνική συνδρομή στη διαμόρφωση του διεθνούς ενεργειακού χάρτη, έτσι όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ. Για, για, για…

Αφού όμως χαρήκαμε με τα «μπράβο» για τη στωική μας κατάπτωση και θα χαρούμε με όσα θα επαινέσουν την ιδιότητα του υπάκουου παιδιού, μήπως είμαστε στην ευχάριστη θέση να εκστομίσουμε κι εμείς κανένα; Ω, ναι. Μπράβο, λοιπόν, στον Τραμπ που του… εκμαιεύσαμε – κι αυτού- την τετριμμένη, νεφελώδη θέση πως κάποια στιγμή, κάτι πρέπει να γίνει με το χρέος. Τίποτα δεν του κόστισε, αλλά «μπράβο». Εμάς και μόνο η δουλειά με τα F-16 θα μας κοστίσει, όσο να πεις, κάτι πιο απτό…

Όλα αυτά, λοιπόν, τα βάζεις στη ζυγαριά του «δούναι και λαβείν» και  είναι σαν να βλέπεις τη ζυγαριά να σε κοροϊδεύει – που χρειάζεσαι και  μετρήσεις… Αλλά, να το ξέρετε, σε αυτή τη ζυγαριά τα βάλαμε, όχι σε καμία ιδεολογική. «Πεισθήκαμε», που λέτε, πως στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει μόνο η ψυχρή λογική και η έννοια «συμφέρον», χωρίς καμία έγνοια για το ποιος είναι ο Τραμπ, ο Νετανιάχου, ο Σίσι…

Δεν επιζητήσαμε «αριστερές προσεγγίσεις» σε αυτά τα θέματα, κατανοώντας – συν τοις άλλοις- πως πρέπει να ξαποστάσει και λίγο το «αριστερό» σπαθί, έπειτα από τόσες κοπιαστικές μάχες που έδωσε στα άλλα πεδία… Εμείς «πήραμε τοις μετρητοίς» τις σχετικές νουθεσίες, αλλά, διάβολε, γιατί τούτη η ζυγαριά του… ρεαλισμού δεν καταδέχεται καν να μετρήσει;

Διονύσης Ελευθεράτος

*Πηγή: Εφημερίδα «ΠΡΙΝ», 22/10/2017.

Βάζουμε μπροστά τις ανάγκες, τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης,

κόντρα και σε ρήξη με το μεγάλο κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους

Πραγματοποιήθηκε στις 31/10/2017 η Β΄ ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΝΕΝ μέσα σε κλίμα ενότητας, ταξικής συσπείρωσης και προσανατολισμού.

Στην εισήγηση που παρουσίασε ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ στο σώμα της Συνέλευσης, έκανε αναλυτική αναφορά στα κοινωνικά - οικονομικά προβλήματα που αφορούν την χώρα, τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Σημείωσε ότι στο επίκεντρο της σημερινής περιόδου βρίσκονται οι αντιλαϊκές μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την 3^η αξιολόγηση και τα προωθούμενα μέτρα που προβλέπονται στο νέο αυτό πλαίσιο.

Τα μέτρα αυτά έρχονται να συμπληρώσουν και να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τις πολιτικές του κεφαλαίου για την ανασυγκρότηση της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους, για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης η οποία αντικειμενικά υλοποιείται με τις αστικές πολιτικές που εφαρμόζονται και οι οποίες συνιστούν οδοστρωτήρα για την ισοπέδωση των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων.

Η καπιταλιστική κρίση και η όξυνσή της ήταν και είναι η γενεσιουργός αιτία αυτών των πολιτικών για το μεγάλο κεφάλαιο και η μνημονιακή επέλαση διευκολύνει τα μέγιστα σε αυτήν την κατεύθυνση.

Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην συμφωνία κυβέρνησης - δανειστών (Ε.Ε – Δ.Ν.Τ – Ε.Κ.Τ) σχετικά με τον αντιαπεργιακό νόμο με τον οποίο επιχειρείται να μπουν ανυπέρβλητα εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος της απεργίας και υπογράμμισε ότι το νέο αυτό αντεργατικό τερατούργημα της κυβέρνησης πρέπει το εργατικό κίνημα όχι απλά να το απορρίψει αλλά στην πράξη και στη ζωή να το συντρίψει και να το μετατρέψει σε κουρελόχαρτο, εφόσον η κυβέρνηση και η γνωστή συστημική πολιτική πλειοψηφία στη Βουλή το ψηφίσει.

Επίσης αναφέρθηκε στο πακέτο ξεπουλήματος που προβλέπεται στην Γ΄ αξιολόγηση για την ακίνητη δημόσια περιουσία και τις παραγωγικές επιχειρήσεις που βγαίνουν στο σφυρί για να παραδοθούν στα εγχώρια και ξένα μονοπώλια, όπως είναι η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η ΔΕΣΦΑ κλπ.

Στην ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση θα είναι και τα υπόλοιπα μέτρα που αφορούν τον περιορισμό και την κατάργηση προνοιακών επιδομάτων, τις νέες περικοπές και μειώσεις στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα κλπ.

Η βάρβαρη και καταστροφική αυτή πολιτική αποτελεί συνέχεια των ίδιων πολιτικών που εφαρμόζονταν στα πλαίσια των μνημονιακών πολιτικών από το 2010 και το ταξικό πρόσημό τους είναι αναμφισβήτητο, αφού όλα τα βάρη της αντιλαϊκής μνημονιακής πολιτικής φορτώνονται στις πλάτες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των λαϊκών στρωμάτων, ενώ αντίθετα από αυτές τις πολιτικές διευρύνονται τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου το οποίο παίρνει την ρεβάνς με το συστηματικό χτύπημα των εργατικών δικαιωμάτων.

Κατήγγειλε ως επικοινωνιακά τεχνάσματα την ατζέντα της κυβέρνησης και του μεγάλου κεφαλαίου και την προπαγάνδα τους για ανάπτυξη, νέες επενδύσεις, θέσεις δουλειάς, για το τέλος των μνημονίων, υπογραμμίζοντας ότι αυτά συνθέτουν την προσπάθεια εξαπάτησης των εργατικών και λαϊκών μαζών και έχουν ως σκοπό να καλλιεργήσουν ψεύτικες και απατηλές προσδοκίες σε αντίθεση με την σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα που εξακολουθούν να παράγουν αυτές οι πολιτικές για το λαό και τους εργαζόμενους.

Αναφερόμενος στον χώρο της Ναυτιλίας και της Ναυτεργασίας τόνισε ότι το εφοπλιστικό κεφάλαιο αναπτύσσεται, ενισχύεται και γιγαντώνεται στην επιχειρηματική του δράση, την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά του, η κυβέρνηση στηρίζει και υπηρετεί πιστά τα συμφέροντά του ενώ από την άλλη αρνείται επίμονα και πεισματικά να δώσει και την παραμικρή λύση στα οξύτατα και συσσωρευμένα ναυτεργατικά προβλήματα. Η ανεργία, οι διαδοχικές μειώσεις και περικοπές στις συντάξεις, η διάλυση του ΝΑΤ, του ΚΕΑΝ, των Ταμείων Πρόνοιας, του Οίκου Ναύτη, η φοροεπιδρομή στα εισοδήματα των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών, οι παράνομες περικοπές σε μισθούς Ναυτεργατών σε διάφορες κατηγορίες πλοίων, οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, το κλίμα εφοπλιστικής τρομοκρατίας και η άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό και τον εκδημοκρατισμό του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, της ναυτικής νομοθεσίας και του ναυτικού επαγγέλματος, δείχνει ότι θέλει και επιθυμεί ένα συνδικαλιστικό κίνημα παραδομένο, εξαρτημένο και ελεγχόμενο από το εφοπλιστικό κεφάλαιο, όπως ακριβώς συμβαίνει επί δεκαετίες με την ΠΝΟ.

Όμως, παρά τις στρατηγικές επιλογές του εφοπλιστικού κεφαλαίου και τις πολιτικές των αστικών πολιτικών δυνάμεων, ο ταξικός πόλος, το μαχητικό κομμάτι των ναυτεργατών που στηρίζει η ΠΕΝΕΝ έχουν καταφέρει πολλές φορές να δημιουργήσουν ρήγματα σε αυτό το μαύρο αντιδραστικό μέτωπο και με την κινητοποίηση, την πρωτοβουλία και την αγωνιστική παρέμβαση των Ναυτεργατών έχουν επανειλημμένα αποδείξει ότι η κυβέρνηση και το εφοπλιστικό κεφάλαιο έχουν να αντιμετωπίσουν σύσσωμο τον Ναυτεργατικό κόσμο απέναντι τους στην αντεργατική πολιτική στην οποία πορεύονται και ακολουθούν.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ έκανε επίσης ενημέρωση για την συμμετοχή και συμβολή της ΠΕΝΕΝ στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και της κοινής δράσης των ανεξάρτητων ταξικών Σωματείων, την ουσιαστική συμμετοχή του κλάδου στο αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, στην αλληλεγγύη της ΠΕΝΕΝ σε κάθε αγωνιστική δράση που αναπτύχθηκε στην πόλη και στη χώρα μας και επεσήμανε ότι η σύνδεση της ΠΕΝΕΝ με άλλα πρωτοπόρα τμήματα του εργατικού κινήματος θα συνεχιστεί και θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το επόμενο χρονικό διάστημα.

Στη Συνέλευση αναπτύχθηκε μία ζωντανή εποικοδομητική συζήτηση σε όλους τους τομείς δράσης της ΠΕΝΕΝ και στο πλαίσιο αυτό υπογραμμίστηκε η ανάγκη να ανέβει ακόμη περισσότερο η συμμετοχή των μελών στις δράσεις, στις πρωτοβουλίες και στους αγώνες της ΠΕΝΕΝ, του Ναυτεργατικού και ευρύτερα του εργατικού κινήματος.

Τέλος στο σχετικό ψήφισμα που εγκρίθηκε ομόφωνα στην Συνέλευση των μελών της ΠΕΝΕΝ ανάμεσα στα άλλα τονίζεται η ανάγκη συνέχισης και κλιμάκωσης της πάλης: Για την κατάργηση όλου του μνημονιακού αντεργατικού πλέγματος στο κοινωνικοασφαλιστικό, στις ΣΣΕ, στις εργασιακές σχέσεις, στις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Τίθεται ως προϋπόθεση μιας άλλης ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής πολιτικής η ανάγκη διαγραφής του χρέους, ο απεγκλωβισμός της χώρας μας από τον ευρωμονόδρομο, η ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, όχι μαζί, όχι σε συνεργασία, αλλά σε ρήξη με το εργοδοτικό παλιό και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό ενώ ασκείται έντονη κριτική στις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες και αυτή την φορά εν όψει της Γ΄ αξιολόγησης επιμένουν και προκρίνουν την αποτυχημένη και αδιέξοδη γραμμή μιας 24ωρης πανεργατικής απεργίας όταν και όποτε έρθει το σχετικό νομοσχέδιο στην Βουλή που θα αφορά τον αντεργατικό νόμο.    

Σε αντίθεση με την παραπάνω τακτική προκρίνεται μια πολιτική σύγκρουσης και ρήξης με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, το μεγάλο κεφάλαιο και την Ε.Ε – ΔΝΤ με αγώνα διαρκείας που θα εμπνεύσει, θα κινητοποιήσει και θα βγάλει στον δρόμο και στην μάχη για την ανατροπή αυτής της πολιτικής εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, ώστε αυτοί να πάρουν στα χέρια τους την υπόθεση της εναλλακτικής επιλογής και προοπτικής.

Σε μια τέτοια προοπτική πρέπει να κινηθούν και οι δυνάμεις της πολιτικής αριστεράς που θέλουν και επιθυμούν την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, την έξοδο της χώρας από την λυκοσυμμαχία, από την Ε.Ε, για μια ανεξάρτητη πορεία της χώρας που θα υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και της εργατικής τάξης.

Πειραιάς 31/10/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

**********************/////////////**********************

Ανακοίνωση- Kάλεσμα  - Όλοι στην Γενική Συνέλευση της ΠΕΝΕΝ στις 31/10/2017 στις 9.30 π.μ (στην αίθουσα Συνελεύσεων -Κολοκοτρώνη 132, 2ος όροφος, Πειραιάς)

Στις 31 Οκτωβρίου 2017 με απόφαση του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ θα πραγματοποιηθεί η Β΄ ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών μας.

Η συνέλευση γίνεται σε μία περίοδο όξυνσης των ναυτεργατικών προβλημάτων και ταυτόχρονα κλιμάκωσης της επίθεσης της Κυβέρνησης και των εφοπλιστών που σε κοινή γραμμή και στρατηγική στοχεύουν στα κοινωνικοασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών, στην παραπέρα υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων, στην εξασφάλιση περισσότερων προνομίων στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στην επιχειρηματική τους δράση.

Ταυτόχρονα στην χρονική αυτή συγκυρία κυβέρνηση και δανειστές επεξεργάζονται και ολοκληρώνουν τα μέτρα της τρίτης αξιολόγησης μέσα στα οποία περιλαμβάνονται αντεργατικές ρυθμίσεις όπως είναι ο περιορισμός στην άσκηση του δικαιώματος της απεργίας, οι ιδιωτικοποιήσεις σε ΔΕΗ - ΔΕΣΦΑ, Ελληνικό, Εγνατία Οδός, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, επιτάχυνση των ευέλικτων μορφών εργασίας, νέες περικοπές και βάρη στις πλάτες των συνταξιούχων, παραπέρα μείωση των κατακρεουργημένων μισθών, νέες μειώσεις σε επιδόματα κλπ.

Κυβέρνηση - Δανειστές, μεγάλο κεφάλαιο και τα υπόλοιπα συστημικά κόμματα αποτελούν ένα μαύρο αντιδραστικό μέτωπο το οποίο σε αυτή τη φάση εγκαινιάζει μία μεγάλης έκτασης επικοινωνιακή προπαγάνδα.

Προβάλλοντας την ανάπτυξη, τις νέες επενδύσεις, την έξοδο στις αγορές, το τέλος των μνημονίων, την αύξηση της απασχόλησης, και η οποία αποσκοπεί να καλλιεργήσει ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες για τα λαϊκά κοινωνικά και εργατικά προβλήματα ενώ στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο στην καθημερινή ζοφερή ζωή των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, αλλά στρώνεται και ανοίγει ο δρόμος να παρθούν μέτρα που ενισχύουν τα προνόμια και την ανταγωνιστικότητα του μεγάλου εγχώριου και ξένου κεφαλαίου και οι νέες πολιτικές που εξαγγέλλονται θα έχουν σχέση μόνο με την αύξηση της κερδοφορίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.

Η κατάσταση όπως διαμορφώνεται στο συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας με τις παραδομένες και ταυτισμένες με το αστικό σύστημα και τον ευρωμονόδρομο ηγεσίες στην ΓΣΕΕ και σε άλλες κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις, δείχνει ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν, να προσδοκούν και να ελπίζουν το παραμικρό σε ότι αφορά την πάλη για τα δικαιώματά τους και την ίδια τη ζωή τους από αυτές.

Στις συνθήκες έντασης και επίθεσης κυβέρνησης και κεφαλαίου σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων η μόνη ελπίδα και ρεαλιστική προοπτική είναι η οργάνωση, η δράση, ο συντονισμός και η αποφασιστική πάλη από τα κάτω στους χώρους δουλειάς, στις επιχειρήσεις, στα εργοστάσια και σε κάθε χώρο δουλειάς αλλά και σε επίπεδο πρωτοβάθμιων Σωματείων, να αναπτυχθεί ένα ανεξάρτητο ταξικό κίνημα πάλης και διεκδίκησης με γνώμονα και στόχο την απόκρουση της νέας επίθεσης της κυβέρνησης και παράλληλα την διεκδίκηση στόχων και αιτημάτων όπως είναι η πάλη ενάντια στα μνημόνια, στη διαγραφή του χρέους, στην λιτότητα, στην ανεργία, στις ευέλικτες μορφές εργασίας, στην κατάργηση της αντιασφαλιστικής νομοθεσίας, στις ιδιωτικοποιήσεις, για την υπεράσπιση των ΣΣΕ και των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Ανάλογη είναι η εικόνα σε ότι αφορά την κατάσταση στο χώρο της Ναυτιλίας, την κυβερνητική πολιτική και το συνδικαλιστικό κίνημα στο χώρο της ναυτεργασίας.

Η Κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική κινείται στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των εφοπλιστικών συμφερόντων με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πρωτοβουλία στις Βρυξέλλες και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού να μη θιγούν οι φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, με την δημιουργία Δεύτερου - παραλλήλου νηολογίου με σημαία Ευκαιρίας το Άγιο Όρος. Ο Υπουργός Ε.Ν πραγματοποιεί διαδοχικά ταξίδια στο Λονδίνο για διαβουλεύσεις με το εκεί κομμάτι του ελληνικού εφοπλισμού (Committee), συζητούν για παροχή κινήτρων και προνομίων για την μετεγκατάσταση του εφοπλιστικού λόμπι του Λονδίνου στην χώρα μας ενώ ταυτόχρονα προκλητικά αδιαφορούν και αδρανούν για τα επίμαχα και επίδικα ναυτεργατικά προβλήματα όπως είναι ο καταποντισμός και η συντριβή των συντάξεων, η αρπαγή και το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας του ΝΑΤ, το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα της ανεργίας, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία στην ποντοπόρο ναυτιλία, η καταπάτηση των ΣΣΕ και της ναυτικής νομοθεσίας στην επιβατηγό ναυτιλία, το αντιδραστικό και εφοπλιστόδουλο θεσμικό πλαίσιο στην ποντοπόρο, στην κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία και στην Ακτοπλοΐα.

Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός που αποτελεί πλειοψηφία στην ΠΝΟ αποδείχνονται δέσμιοι και ασφυκτικά ελεγχόμενοι από το εφοπλιστικό κεφάλαιο και την εκάστοτε κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική. Συνειδητά βάζουν πλάτη να συνεχίζεται και να κλιμακώνεται η επίθεση ενάντια στα ναυτεργατικά δικαιώματα. Όχι μόνο δεν τολμούν να ψελλίσουν ούτε μία λέξη για το καθεστώς εφοπλιστικής ασυδοσίας και της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας αλλά σε συμμαχία με τον κομματικό συνδικαλισμό έχουν βγάλει εντελώς από το στόχαστρο των όποιων κινητοποιήσεων το κομπραδόρικο μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο της ποντοπόρου Ναυτιλίας και σε συνδυασμό με την ένοχη σιωπή τους δείχνουν με το μέρος τίνος συμφερόντων τάσσονται.

Η δυσαρέσκεια, η οργή και η διάχυτη αγανάκτηση του ναυτεργατικού μας κόσμου σχετικά με την κατάσταση και την όξυνση των προβλημάτων μπορεί και πρέπει να μετατραπεί σε συνειδητή, οργανωμένη και συγκροτημένη πάλη ενάντια στην εφοπλιστόδουλη κυβερνητική πολιτική, να συσπειρωθούν στα συνδικάτα, να απαιτήσουν με την αγωνιστική τους παρέμβαση να κλιμακωθούν οι αγώνες σε όλες τις κατηγορίες πλοίων μέσα από ένα σχεδιασμένο ταξικό αγωνιστικό πλαίσιο που θα έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το καθεστώς της θεσμοθετημένης ασυδοσίας των εφοπλιστών. Μπροστά και πάνω πρέπει να τεθούν τα κρίσιμα ναυτεργατικά προβλήματα, οι σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Σε αυτή την κατεύθυνση με σταθερότητα, συνέπεια και αποφασιστικότητα κινείται και κατευθύνεται η πολύπλευρη δράση και ο αγώνας της ΠΕΝΕΝ.

Στο παραπάνω πλαίσιο θα αναπτυχθεί η συζήτηση και ο προβληματισμός για την παραπέρα πορεία του ιστορικού μας σωματείου στη Συνέλευση στις 31/10/2017

Πειραιάς 22/10/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ  ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΝΑΥΤΩΝ

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) καθορίστηκε η πραγματοποίηση της Β΄ Τακτικής Γενικής Συνέλευσης των μελών του Σωματείου μας να γίνει στις 24 Οκτωβρίου 2017 στις 9.30 το πρωί στην Αίθουσα Συνελεύσεων της ΠΝΟ (Κολοκοτρώνη 132-2ος όροφος) στον Πειραιά με τα εξής θέματα ημερήσιας διάταξης:

1. Εκλογή Εξελεγκτικής Επιτροπής.
2. Διατύπωση και κατάρτιση των αιτημάτων για τις ΣΣΕ 2018 και η τακτική της ΠΕΝΕΝ στις διαπραγματεύσεις – Εισήγηση του Δ.Σ της Ένωσής μας.
3. Ψηφοφορία για την έγκριση του 2ου θέματος.
4. Έγκριση πρακτικών προηγούμενης Γενικής Συνέλευσης.

Εάν την παραπάνω ημερομηνία και ώρα δεν υπάρχει η απαιτούμενη από το καταστατικό απαρτία η Β΄ Τακτική Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 31 Οκτωβρίου 2017 μέρα Τρίτη την ίδια ώρα με τα ίδια θέματα και στον ίδιο χώρο.

Με εντολή του Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Α Γεν. Γραμματέας  

                   Νταλακογεώργος Αντώνης                                                  Κροκίδης Νικόλαος    

Εντυπωσιακή και πρωτοφανής άνοδο παρατηρείται στην επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας της ΠΕΝΕΝ όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Η σταθερή ανοδική πορεία της ιστοσελίδας της ΠΕΝΕΝ συνδέεται άμεσα με την συνεχή δράση και τον αγώνα που αναπτύσσει η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ αλλά και τις μεγάλες πρωτοβουλίες της τόσο σε Ναυτεργατικά προβλήματα όσο και στον ρόλο της ευρύτερα στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα του Πειραιά και της χώρας μας.

Οι πρωτοβουλίες του Σωματείου μας για το πρόσφατο ναυάγιο του Δ/Ξ «Αγία Ζώνη ΙΙ», οι παρεμβάσεις και η πρωτοπόρα δράση που ανέπτυξε, η επίθεση των Χρυσαυγιτών σε μέλη του συνεργείου αφισοκόλλησης της Ένωσής μας για την εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την Ρώσικη Σοσιαλιστική Επανάσταση, η δραστήρια συμμετοχή της ΠΕΝΕΝ στο αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα, οι αγώνες της στην Ακτοπλοϊα και σε διάφορες Πορθμειακές γραμμές για τα σοβαρά Ναυτεργατικά προβλήματα, η παρέμβασή της στα κοινωνικοασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά θέματα των Ναυτεργατών, εκτόξευσαν και κατέστησαν την ιστοσελίδα της ΠΕΝΕΝ ιδιαίτερα δημοφιλή αλλά και ένα έγκυρο, αξιόπιστο ιστότοπο για την ενημέρωση, όχι μόνο των μελών μας αλλά και χιλιάδων άλλων Ναυτεργατών και εργαζομένων.

Επίσης σημαντική αύξηση σημειώθηκε στην επισκεψιμότητα σε διάφορες άλλες στήλες της ιστοσελίδας μας όπως είναι η πολιτική, η Κοινωνία, η Βουλή, τα Ενδιαφέροντα και το Περιβάλλον.

Χαρακτηριστικό της ανόδου είναι το γεγονός ότι τα θέματα που αφορούσαν το Ναυάγιο, την οικολογική θαλάσσια ρύπανση που προκάλεσε και την παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ σε αυτό, η επισκεψιμότητα ξεπέρασε τα 7000 κλικαρίσματα!!! Το ίδιο εντυπωσιακή είναι η επισκεψιμότητα και στα άλλα θέματα πάνω στα οποία αναπτύσσεται η δράση της Διοίκησης του Σωματείου μας!!

Η άνοδος της επισκεψιμότητας του siteτης ΠΕΝΕΝ αντανακλά την πρωτοπόρα ταξική, αγωνιστική δράση της Ένωσής μας και αυτό δείχνει το έντονο ενδιαφέρον του κλάδου μας, του Ναυτεργατικού μας κόσμου και ευρύτερα ενός πρωτοπόρου τμήματος της εργατικής τάξης που παρακολουθεί τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες της ΠΕΝΕΝ.

Η εξέλιξη αυτή μας επιφορτίζει με μεγαλύτερη ακόμη ευθύνη για τον αγωνιστικό μας ρόλο ως πρωτοπόρου τμήματος του ταξικού εργατικού κινήματος και θέλουμε να δηλώσουμε ότι θα ανταποκριθούμε επάξια στην εμπιστοσύνη που εκφράζει ποικιλόμορφα ο Ναυτεργατικός κόσμος της χώρας μας προς την ΠΕΝΕΝ.

«Τα προαπαιτούμενα είναι γνωστά, οι συμφωνίες είναι δεδομένες» δήλωσε ο υφυπουργός Οικονομίας, Στέργιος Πιτσιόρλας, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και την εκπομπή «Ακραίως» ερωτηθείς για το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων.Ειδικότερα, όπως είπε ο κ. Πιτσιόρλας, προχωρούν κανονικά οι διαδικασίες για την πώληση της Εγνατίας Οδού, του ΔΕΣΦΑ και της ΔΕΗ!!!

«Ο διαγωνισμός για την παραχώρηση ΔΕΣΦΑ και της Εγνατίας είναι σε εξέλιξη. Μιλάμε για μειοψηφικά πακέτα, όπως ψευδεπίγραφα είπε. Η πλειοψηφία θα παραμείνει, τάχα, στο Δημόσιο». Παράλληλα, όπως είπε, προχωρούν και οι ιδιωτικοποιήσεις του Ελληνικού, του ΔΕΣΦΑ, της ΔΕΗ και εταιρειών παροχής ύδατος!

Όσον αφορά την Εγνατία Οδό, ο κ. Πιτσιόρλας σημείωσε πως «ο διαγωνισμός έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες. Συμφωνήσαμε με Ευρωπαίους για μια πρόσκληση ενδιαφέροντος. Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον. Πρέπει τώρα να οριστικοποιηθούν οι όροι».

«Το θέμα του ΔΕΣΦΑ βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο υποβολής προσφορών», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον κ. Πιτσιόρλα στόχος της κυβέρνησης είναι να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα και να κλείσει η τρίτη αξιολόγηση μέχρι τέλος του χρόνου, υπογραμμίζοντας πως «το 2016 και το 2017 έχουμε ρεκόρ δεκαετίας από άμεσες ξένες επενδύσεις» (εννοεί ιδιωτικοποιήσεις!).

Για την επένδυση στη Σιθωνία τόνισε πως θα γίνει κανονικά. «Ο χειρισμός που έγινε στο Ελληνικό για το αντίστοιχο θέμα, έδειξε ότι λύθηκε το θέμα», επεσήμανε.

Σχολιάζοντας τέλος τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την ελληνική οικονομία, ο κ. Πιτσιόρλας δήλωσε:

«Είμαστε σε μια φάση βελτίωσης. Κόστισε η καθυστέρηση της δεύτερης αξιολόγησης. Δεν εξαρτιόταν από μας μόνο. Όλοι γνώριζαν τη διαφωνία των Ευρωπαίων με το ΔΝΤ»!

Μπορούμε και αλλιώς

Πολλά, βεβαίως, δεν εξαρτώνται μόνο από κομήτες στο κυβερνητικό σχήμα, όπως ο Στ. Πιτσιόρλας.

Οι ιδιωτικοποιήσεις ιδιαίτερα εξαρτώνται και από εμάς. Όσο εμείς καθόμαστε στους καναπέδες μας με τη λογική ότι «τίποτα δεν γίνεται» και τη λογική του «αναγκαίου κακού», ασφαλώς οι ξεπουληματικοί σχεδιασμοί Πιτσιόρλα και κυβέρνησης θα προχωρήσουν.

Με εμάς όμως στο προσκήνιο και τους δρόμους, Πιτσιόρλες και ξεπουληματικές κυβερνήσεις δεν υπάρχουν.

Μη φοβόμαστε! Μπορούμε και χωρίς τους κηδεμόνες μας!

Πηγή; iskra.gr