Σημαντική μείωση των μισθών και διεύρυνση του αριθμού των μισθωτών που αμείβονται με μισθούς κάτω και από τον κατώτερο, καταγράφει για το 2017 το σύστημα «Εργάνη», σε σύγκριση με τους μισθούς του 2016, απόδειξη πως η σχετική ανάπτυξη του ΑΕΠ όχι μόνο δεν βελτιώνει, αλλά χειροτερεύει τη θέση των εργαζομένων, παρά τα κυβερνητικά παραμύθια περί «δίκαιης ανάπτυξης».

Σύμφωνα με το ειδικό τεύχος του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» για το 2017, που δημοσίευσε το υπουργείο Εργασίας, ο μέσος μισθός των εργαζομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου το τρέχον έτος, μειώθηκε κατά 3,33% σε σύγκριση με το 2016 και διαμορφώθηκε στα 1.024,9 ευρώ μικτά από 1.060,3 ευρώ μικτά πέρυσι. Που σημαίνει ότι ο μέσος καθαρός μισθός, αφαιρουμένων των ασφαλιστικών εισφορών του εργαζόμενου και χωρίς να υπολογιστεί η επιβάρυνση της φορολογίας, πέφτει στα 860 ευρώ!

Ταυτόχρονα, αυξήθηκε ο αριθμός των μισθωτών που αμείβονται με μισθούς κάτω από 500 ευρώ και εργάζονται με μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία, καθώς ο αριθμός τους αυξήθηκε στους 413.285 (22,65% του συνόλου των μισθωτών) από 382.729 πέρυσι (22,48%). Αντίστοιχα, αυξήθηκε και ο αριθμός των μισθωτών που αμείβονται με μισθό που κυμαίνεται από 501 έως 600 ευρώ μικτά, από 176.256 (10,35% του συνολικού αριθμού μισθωτών) πέρυσι, στους 200.759 μισθωτούς (11% του συνόλου) φέτος.

Έτσι κάτω από 500 ευρώ και στα όρια του κατώτερου μισθού (και του υποκατώτερου για τους νέους κάτω των 24 ετών) αμείβονται το 2017 συνολικά 613.044 μισθωτοί (33,65%), δηλαδή τουλάχιστον 1 στους τρεις μισθωτούς. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι συνολικά το ποσοστό των μισθωτών με μικτές μηνιαίες αποδοχές μέχρι 800 ευρώ αυξήθηκε, ενώ αντίθετα μειώθηκε το ποσοστό των μισθωτών που αμείβονται με ποσά άνω των 800 ευρώ, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη γενική χειροτέρευση των μισθών για όλες τις κατηγορίες εργαζομένων.

Πάντως, κάτω από τον μέσο μισθό (1.024 ευρώ μικτά) και μέχρι τα 1.000 ευρώ αμείβεται το 64,27% του συνόλου των μισθωτών. Η χειροτέρευση των αμοιβών για την εργατική τάξη της χώρας μας το 2017, συμβάδισε με μια αύξηση του αριθμού των μισθωτών από τους 1.702.524 πέρυσι, στους 1.824.437 φέτος και ταυτόχρονα από μία αύξηση του αριθμού των επιχειρήσεων από 233.151 πέρυσι (μαζί με τα παραρτήματά τους 275.044), στις 247.236 επιχειρήσεις φέτος (μαζί με τα παραρτήματά τους 291.876).

Όμως, η αύξηση του αριθμού των μισθωτών, όπως προκύπτει και από τις αμοιβές, οφείλεται κατά κύριο λόγο στην επέκταση της υποαπασχόλησης και το μοίρασμα μιας θέσης πλήρους απασχόλησης σε περισσότερους μισθωτούς. Έτσι, περίπου 111.816 μισθωτοί απασχολούνται από μία έως 10 ώρες την εβδομάδα και ακόμα 245.672 από 10,1 έως 20 ώρες την εβδομάδα. Δηλαδή, σχεδόν ένας στους πέντε μισθωτούς (19,6%) εργάζονται με λιγότερες από 20 ώρες την εβδομάδα, ενώ ακόμα 218.302 μισθωτοί (11,97%) εργάζονται από 20 έως 35 ώρες την εβδομάδα.

Πηγή: 902.gr

Ένα σόου, με επωδό την ...υπόδειξη από τον πρωθυπουργό «οι τράπεζες να παίξουν το ρόλο τους», στήθηκε τη Δευτέρα, κατά τη συνάντηση του Αλ. Τσίπρα με το προεδρείο της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών. Η συνάντηση αυτή εντάσσεται στην προσπάθεια να αντιστραφεί το κλίμα από τους πλειστηριασμούς και να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός εγγυάται με τις πρωτοβουλίες του το κεραμίδι της λαϊκής οικογένειας.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση υποσκάπτει μεθοδικά ακόμα και τα υποτυπώδη μέτρα προστασίας που υπήρχαν έως τώρα από τα «κοράκια», ενώ οι τράπεζες, αξιοποιώντας τους νόμους της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, ετοιμάζουν πλιάτσικο στο σπίτι της λαϊκής οικογένειας, προκειμένου να μειώσουν την έκθεσή τους στα «κόκκινα» δάνεια και να ανταποκριθούν στα «stress tests», με τους όρους που θέτει το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Η χρονική στιγμή της συνάντησης δεν επιλέχθηκε τυχαία. Είναι μια περίοδος που κλιμακώνεται η επιθετικότητα κυβέρνησης - κεφαλαίου με πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, ενώ σταδιακά μετά το κλείσιμο της «αξιολόγησης» είναι πια ξεκάθαρο ότι με ποικίλους τρόπους αίρεται κάθε προστασία της λαϊκής κατοικίας.

Μπροστά σε αυτήν τη ζοφερή πραγματικότητα η κυβέρνηση προσπαθεί να καθησυχάσει το λαό, επικαλούμενη την «άτυπη συμφωνία» με τους τραπεζίτες να μην πλειστηριάζονται κατοικίες αξίας κάτω από 300.000 ευρώ, που εκφράζει συγκυριακά και τις προτεραιότητες του τραπεζικού κεφαλαίου. Σε καμιά περίπτωση, όμως, αυτό δε σημαίνει «απόλυτη προστασία της πρώτης κατοικίας», όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, συνιστά την «απόλυτη κοροϊδία». Αλλωστε, ο ίδιος ο πρόεδρος των τραπεζιτών, πριν από λίγο καιρό, δήλωνε ότι «δεν υπάρχει κάποια συμφωνία...».

Με τα περί «μεγαλοοφειλετών και μπαταχτσήδων» η κυβέρνηση, από τη μια, προσπαθεί να κουκουλώσει την πραγματικότητα, να αποπροσανατολίσει από το γεγονός ότι η πολιτική που εφαρμόζει είναι πολιτική στήριξης των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των τραπεζών, από το γεγονός ότι αυτών το λογαριασμό πληρώνουν οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες. Από την άλλη, να επιταχύνει μια σειρά μέτρων στήριξης της «υγιούς επιχειρηματικότητας», χρηματοδότησης της καπιταλιστικής ανάκαμψης, το ξαλάφρωμα των τραπεζών από τα βάρη, στα οποία εντάσσονται και τα «κόκκινα» δάνεια των λαϊκών οικογενειών, που περιλαμβάνονται στους λεγόμενους «στρατηγικούς κακοπληρωτές».

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση πονηρά επαναλαμβάνει τη συκοφαντία ότι όσοι αντιδρούν στους πλειστηριασμούς, προστατεύουν τάχα τους «μεγαλοοφειλέτες», όταν είναι φανερό ότι οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, σε συνδυασμό με την επικείμενη αλλαγή της νομοθεσίας, δίνουν το σύνθημα στις τράπεζες και στα funds να ορμήσουν καταπάνω στη λαϊκή κατοικία. Κι ενώ η πραγματικότητα βοά, ο Αλ. Τσίπρας βρίσκει το θράσος να λέει ότι είναι «fake news» οι πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών, καλώντας τους τραπεζίτες να προστατέψουν και τους εαυτούς τους από τις συκοφαντίες!

Από την πλευρά τους, βέβαια, οι τραπεζίτες υπήρξαν πιο ειλικρινείς. Όπως είπαν στη συνάντηση, θα συνεχίσουν να κινούνται «εντός του θεσμικού πλαισίου», αξιοποιώντας όλα τα εργαλεία που τους παρέχει η κυβέρνηση, με τα οποία εντείνονται οι εκβιασμοί στις λαϊκές οικογένειες για να δώσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν στις τράπεζες, ώστε να χαρακτηριστούν «συνεργάσιμες», αφού, σε διαφορετική περίπτωση, κάθε είδους «προστασία» πάει περίπατο.

Η κυβέρνηση δεν θέλει και δεν μπορεί να προφυλάξει το σπίτι της λαϊκής οικογένειας, γιατί αποστολή της είναι να κάνει τη βρώμικη δουλειά για το κεφάλαιο, να διασφαλίσει τα συμφέροντά του. Γι' αυτό στήνει ολόκληρο μηχανισμό για το ηλεκτρονικό «σφυρί», προωθεί την άρση της τοπικής αρμοδιότητας των συμβολαιογράφων, σπρώχνει τα δάνεια σε funds. Κι από πάνω, στήνοντας σόου όπως το χτεσινό με τους τραπεζίτες, προσπαθεί μάταια να κοροϊδέψει το λαό, βλέποντας ότι η προπαγάνδα της για τους πλειστηριασμούς δύσκολα πιάνει τόπο...

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Τετάρτης 20 Δεκέμβρη 2017.

Πηγή: 902.gr