Από Μιχαήλ Στυλιανού

Ούτε η σφαγή των Κούρδων στο Αφρίν, η τύχη προφυλακισμένου Αμερικανού πάστορα και προξενικών υπαλλήλων -ή το συμμαχικό ενδιαφέρον (;) για τους δυο προφυλακισμένους Έλληνες στρατιωτικούς, υπερίσχυσαν της φροντίδας για τα τουρκικά συμμαχικά αισθήματα.

Οι διατάξεις για την επιβολή κυρώσεων -όπως ανέφερε η σχολιάστρια του Αλ Μόνιτορ Amberin Zaman σε σχετικό άρθρο της- είχαν εισαχθεί στο νομοσχέδιο, που βασικά αφορά τις αμερικανικές δαπάνες, κατόπιν επιμονής  Γερουσιαστών, ως μέτρο πίεσης υπέρ των Αμερικανών «ομήρων» στην Τουρκία. Όταν το νομοσχέδιο δόθηκε στην δημοσιότητα, η πρόβλεψη με τις κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας είχε απαλειφθεί.

Το Γραφείο Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ έπεισε τους γερουσιαστές να αποσύρουν τις διατάξεις επιβολής κυρώσεων σε Τούρκους αξιωματούχους που κρίνονται υπεύθυνοι για την παράνομη –κατά την αμερικανική άποψη- κράτηση Αμερικανών και Τούρκων υπαλλήλων των αμερικανικών προξενείων στην Κωνσταντινούπολη και στα Άδανα, «προκειμένου να δοθεί χρόνος στην διπλωματία», όπως επιβεβαίωσαν γερουσιαστές στην αρθρογράφο.

Το έντονο ενδιαφέρον των γερουσιαστών αφορά κυρίως την τύχη του προφυλακισμένου από του Τούρκους Αμερικανού Πάστορα ΄Αντριου Τζόνσον, απειλούμενου με ποινή φυλάκισης έως 35 ετών για σχέσεις με το δίκτυο Γκιουλέν και με πράκτορες της CIA και του Πενταγώνου και ανάμειξη  στην απόπειρα πραξικοπήματος.

Για την σύλληψή του και τις συλλήψεις τριών προξενικών υπαλλήλων τουρκικής υπηκοότητας η Ουάσιγκτων είχε τον Οκτώβριο επιβάλει, σε αντίποινα, την αναστολή της παροχής βίζας σε όλους του Τούρκους πολίτες -μέτρο που κατήργησε τον Δεκέμβριο.

Επιπλέον, όπως προκύπτει από δημοσίευμα της Wall Street Journal, η αμερικανική εισαγγελία απέσυρε την κατηγορία από 11 εκ των 15 μελών της σωματοφυλακής του Ερντογάν που κατηγορούντο για βιαιοπραγίες σε βάρος Κούρδων διαδηλωτών έξω από την κατοικία του Τούρκου πρεσβευτή τον Μάιο του 2017. Η εισαγγελική παραίτηση από την δίωξη έγινε σε δόσεις: πρώτα για τέσσερεις και αργότερα για επτά, την παραμονή της επίσκεψης του τότε ΥΠΕΞ Τίλερσον στην ΄Αγκυρα…

Ο εκπρόσωπος στην Ουάσιγκτον του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος της Τουρκίας (HDP), του οποίου ο Κούρδος ηγέτης και 9 στελέχη είναι στη φυλακή, δήλωσε : «Η άρση της κατηγορίας κατά της σωματοφυλακής του Ερντογάν είναι μια άλλη ένδειξη  της σιωπηρής υποστήριξης των ΗΠΑ στην αυξανόμενη καταπιεστική δράση του Ερντογάν τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς… Αμέτρητες επιθετικές ενέργειες του εναντίον Αμερικανών πολιτών… και συμμάχων των ΗΠΑ, όπως οι Κούρδοι του Αφρίν, αφήνονται αναπάντητες από τις ΗΠΑ. Αυτή η  πολιτική κατευνασμού ενθαρρύνει  τις επιθέσεις  του Ερντογάν κατά της τουρκικής δημοκρατίας και τις ενέργειές του  σε βάρος των αμερικανικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή».

Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι για την απάλειψη των αντι-τουρκικών κυρώσεων από το πολυνομοσχέδιο του Κογκρέσου –που αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες σε 700 δις, επί συνόλου κρατικών δαπανών ενός τρισεκατομμυρίου τριακοσίων τριάντα δισεκατομμυρίων- δεν είχε ίσως γνώση ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατά τον εορτασμό της ελληνικής εθνικής εορτής, με το προεδρικό λογίδριο περί κοινών πολιτιστικών ριζών και τους  λαϊκούς χορούς της ομογένειας στον Λευκό Οίκο.

Προφανώς την αγνοούσε και στην Αθήνα ο υπουργός Αμύνης, όταν αναφερόμενος -μετά την παρέλαση- στους δύο κρατούμενους στην Αδριανούπολη στρατιωτικούς , καλούσε «όλους τους συμμάχους να μην μείνουν στις δηλώσεις και στα λόγια, αλλά να προχωρήσουν σε έργα»…

πηγη: iskra.gr

Συχνότερα έχουν γίνει από το 1980 τα ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ σημαντική είναι η αύξηση ειδικότερα στις πλημμύρες, κατά την τελευταία πενταετία.

Αυτό αναφέρει κοινή έκθεση 29 εθνικών επιστημονικών Ακαδημιών από ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ακαδημία Αθηνών. Η έκθεση συμπληρώνει και επιβεβαιώνει προηγούμενη έκθεση του 2013.

Όπως επισημαίνουν οι Ακαδημίες και μεταδίδει το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, παγκοσμίως ο αριθμός των πλημμυρών και άλλων υδρολογικών συμβάντων έχει πια τετραπλασιασθεί σε σχέση με το 1980, ενώ έχει διπλασιασθεί από το 2004 έως σήμερα.

Παράλληλα, από το 1980 έως σήμερα οι ακραίες θερμοκρασίες, οι ξηρασίες και οι δασικές πυρκαγιές έχουν υπερδιπλασιασθεί, ενώ οι καταιγίδες έχουν διπλασιασθεί.

Η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλευτικού Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Ακαδημιών (EASAC) καλεί τις κυβερνήσεις και άλλους φορείς να αναλάβουν ισχυρότερη δράση για την προσαρμογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κλιματική αλλαγή.

πηγη: newsbeast.gr

Είναι στιγμές που μια εικόνα μπορεί να συγκλονίσει. Να ξυπνήσει μνήμες. Μια τέτοια εικόνα, μια τέτοια στιγμή, εκτυλίχθηκε πρόσφατα σε έναν αγώνα Ράγκμπι.  

Η διοργανώτρια Γερμανία, του τουρνουά six nations cup, υποδέχτηκε την εθνική Ρωσίας. Στην εθιμοτυπική ανάκρουση των ύμνων, πριν την έναρξη του αγώνα, οι διοργανωτές έβαλαν κατά λάθος την παλιά εκδοχή του σοβιετικού ύμνου, με τους στίχους που είναι γραμμένοι για τη μεγάλη χώρα των Σοβιέτ. Με αναφορές στη χώρα των εργατών, την επανάσταση. Ο ύμνος της Σοβιετικής Ένωσης, άλλαξε με την ανατροπή του σοσιαλισμού, χωρίς ωστόσο ποτέ να τολμήσει κανείς να αντικαταστήσει την πασίγνωστη μελωδία, αφού την υπερασπίστηκε ο ίδιος ο λαός. 

Το συγκλονιστικό όμως του συγκεκριμένου γεγονότος, είναι οι η αντίδραση των παικτών Ράγκιμπ της Ρωσίας. Οι παίχτες αρχίζουν να τραγουδούν με πάθος τους παλιούς, Σοβιετικούς στίχους του ύμνου.

Με τρομερή ένταση που είναι αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους, τραγουδούν μέσα από την ψυχή τους, το ύμνο των Σοβιέτ. Φωνάζουν δυνατά. Το οξύμωρο είναι ότι οι περισσότεροι των παικτών, δεν είχαν καν γεννηθεί όταν διαλύθηκε η ΕΣΣΔ ή στην καλύτερη περίπτωση ήταν πολύ μικροί για να έχουν αναφορές. Σίγουρα δεν είχαν διδαχθεί πουθενά με «επίσημο» τρόπο τον συγκεκριμένο ύμνο.

Όμως τον γνώριζαν. Τον τραγούδησαν με πάθος. Με μοναδικές εκφράσεις στα πρόσωπα. Πιστεύουν τους στίχους που τραγουδούν; Μιλάνε στην καρδιά του ρώσικου λαού αυτοί οι στίχοι; Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί…

Ασυνήθιστο! Γερμανία - Ρωσία.  Στιγμή ύμνων. Η οργάνωση είναι λάθος και ακούγεται αυτός της Σοβιετικής Ένωσης. Ίδια μελωδία, αλλά διαφορετικοί στίχοι.
Προσοχή στα πρόσωπα των Ρώσων παικτών!

πηγη: imerodromos.gr

Συνεχίζουμε δυναμικά και αταλάντευτα τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των ταξικών αγώνων μας για την υπεράσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειας μας. Ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση, τους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια από όποιους κι αν σχεδιάζονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται. Ενάντια σε ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενάντια στην ΕΕ και το ΔΝΤ, ενάντια στις κυβερνήσεις και τους εκάστοτε διαχειριστές του καπιταλιστικού συστήματος.

Από τις διάφορες απόπειρες των αφεντικών του λίγο πιο μακρινού παρελθόντος για επιβολή κάποιων επιπλέον Κυριακών με τα μαγαζιά ανοιχτά, από το νόμο του 2013 με τις «7 Κυριακές», από την «πιλοτική» εφαρμογή του μέτρου των «52 Κυριακών» το Καλοκαίρι του 2014, από την «8η Κυριακή» στα τέλη του 2014, από το 3ο μνημόνιο του 2015 και το ανοιχτό περιθώριο που άφηνε για «περισσότερες Κυριακές» και από τις «2 επιπλέον υπό όρους Κυριακές» του 2016, φτάσαμε στον Μάη του 2017 και στις «32 Κυριακές» (όλες οι Κυριακές της περιόδου Μάη-Οκτώβρη και οι 6-8 Κυριακές της υπόλοιπης χρονιάς) για όλο το Δήμο Αθηναίων και άλλες «τουριστικές» περιοχές.

Εδώ και αρκετά χρόνια πλέον, πολλοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες έχουν βιώσει την τρομοκρατία του να καλείσαι για δουλειά τις Κυριακές. Ιδίως την περίοδο των Χριστουγέννων με 3 απανωτές Κυριακές, αλλά και την περίοδο Μάη-Οκτώβρη με τις συνεχόμενες Κυριακές. Και μπορεί το μέτρο των συνεχόμενων Κυριακών να εφαρμόστηκε πέρσι σε περιορισμένα μαγαζιά και περιοχές (πχ στην Ερμού, κοντά στο αεροδρόμιο και -για λίγες Κυριακές- στη Θεσσαλονίκη), ωστόσο, τα αφεντικά του Εμπορίου φαίνεται ότι παίρνουν αυτό που επιζητούν: Να έχουν τη δυνατότητα να κινούνται όπως θέλουν κάθε φορά, δίχως το όποιο εμπόδιο των αργιών και των κάθε είδους εργατικών δικαιωμάτων. Παράλληλα, δεν ξεχνάμε ότι μέσω της κατάργησης της Κυριακάτικης αργίας και των υπολοίπων αργιών, παίζεται -στις πλάτες των εργαζομένων πάντοτε- και το παιχνίδι των αφεντικών για το «μοίρασμα της πίτας» στο Εμπόριο. Και μπορεί αρκετοί εργοδότες να μην επέλεξαν πέρσι να εκμεταλλευτούν το νόμο των «32 Κυριακών» και να μην άνοιξαν τα μαγαζιά τους, ωστόσο, πίσω από αυτήν την εξέλιξη βλέπουμε ξεκάθαρα και το αποτέλεσμα των αγώνων μας και την οργή των συναδέλφων που θα καλούνταν για δουλειά κάθε Κυριακή και η οποία θα έβρισκε το έδαφος να μετεξελιχθεί σε συλλογική αντίσταση. Τη συλλογική αυτή αντίσταση λοιπόν είναι ανάγκη να αντιπαραθέσουμε στις όποιες βλέψεις των εργοδοτών μας για άνοιγμα των μαγαζιών τις Κυριακές.

Η ολοκληρωτική πλέον κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που επιφέρει την ακόμα μεγαλύτερη σωματική και ψυχική εξόντωσή μας και την πλήρη υφαρπαγή του όποιου ελεύθερου χρόνου μας. Ένα μέτρο που έρχεται να επιδεινώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που ως εργαζόμενοι βιώνουμε, με την υπερεντατικοποίηση και το «διευθυντικό δικαίωμα», αλλά και τους πετσοκομμένους μισθούς ή και την μη καταβολή των δεδουλευμένων, τις απολύσεις, τις ατομικές συμβάσεις, τη δουλειά μέσω εταιριών ενοικίασης προσωπικού, και τα τόσα άλλα κρούσματα εργοδοτικής τρομοκρατίας και ασυδοσίας.

Την ίδια ώρα βιώνουμε μια ανελέητη επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα και ακόμα και στο δικαίωμά μας στην κήρυξη απεργιών. Και βέβαια, όπως άλλωστε έχει περίτρανα καταδειχθεί, η Κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων δεν οδηγεί σε νέες προσλήψεις, αλλά στο οι ίδιοι εργαζόμενοι να αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε επιπλέον, χωρίς πολλές φορές να παίρνουμε ούτε τη μία επιπλέον μέρα ρεπό, ούτε την προσαύξηση (75%) που δικαιούμαστε.

Παράλληλα, ως προς το ζήτημα του χρόνου εργασίας, το ωράριο «ξεχειλώνει» και τις υπόλοιπες ημέρες με διάφορα προσχήματα, με πιο τρανταχτό παράδειγμα το βάρβαρο θεσμό των «λευκών -ή του όποιου άλλου χρώματος- νυχτών». Μάλιστα, στο πλαίσιο της «Αθήνας – Παγκόσμιας πρωτεύουσας βιβλίου» κάποιοι έχουν τολμήσει να οραματίζονται και «λευκές νύχτες στα βιβλιοπωλεία»!

Την ίδια ώρα επιχειρείται η κλοπή κι άλλων αργιών, με πιο τρανταχτά παραδείγματα την κατ’ έθιμο αργία στις 2 Γενάρη στον κλάδο του εμπορίου και τις αργίες στις 26/12 και 6/1. Εν τω μεταξύ, στον κλάδο του βιβλίου συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό η υφαρπαγή της αργίας του αγίου πνεύματος. Και βέβαια, η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που πολύ σύντομα, όπως φαίνεται και όπως άλλωστε εξ αρχής είχαμε σημειώσει, θα γενικευθεί και σε πολλούς άλλους εργασιακούς κλάδους.

Καθώς αυξάνονταν οι Κυριακές (από το 2013 ως σήμερα), γίνονταν ολοένα και πιο ισχυρές οι πιέσεις κυβερνώντων, κεφαλαιοκρατών (ιδίως ντόπιων και ξένων αφεντικών του κλάδου του εμπορίου και των ξενοδοχείων) και των διάφορων μηχανισμών τους, όπως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, προς εμάς τους εργαζόμενους. Πιέσεις που αποσκοπούσαν στο να αποδεχτούμε την ολοκληρωτική κυριαρχία της αγοράς στις ζωές μας και την «αδιαμφισβήτητη αλήθεια» της ανάπτυξης (…της κερδοφορίας των αφεντικών), της «ανταγωνιστικότητας» και του «εκσυγχρονισμού»! Κατά τα τελευταία χρόνια το όλο αυτό σχέδιο διανθίστηκε και από τον εμπαιγμό της παρούσας κυβέρνησης, περί του δήθεν αγώνα της για επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας…

Βέβαια, από την πλευρά μας ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Γι’ αυτό και όλα αυτά τα χρόνια στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις και προσπαθήσαμε να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα μέσα και από το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια, που δημιουργήθηκε ύστερα από σχετικό κάλεσμα του Συλλόγου μας.

Ούτε φυσικά μας είχε καθησυχάσει η απόφαση του ΣτΕ (Γενάρης 2017) περί αντισυνταγματικότητας του μέτρου των «52 Κυριακών» του 2014. Από τη μία, η μάχη των εργαζομένων για την Κυριακάτικη αργία, τόσο στο κινηματικό, όσο και στο νομικό πεδίο, δεν πρέπει να περιορίζεται σε έναν αριθμό Κυριακών (πχ. εναντίωση για τις 52 και όχι και για τις 8 Κυριακές), σύμφωνα με ό,τι μπορεί να συμφέρει μια μεγάλη μερίδα εργοδοτών (που εκφράζονται μέσα από την ΕΣΕΕ και τη ΓΣΕΒΕΕ), ούτε και να στηρίζεται σε συμμαχίες με τα κάθε είδους αφεντικά. Από την άλλη, ό,τι κερδίζουμε διασφαλίζεται μόνο μέσα από τη συνέχεια και το δυνάμωμα των αγώνων μας. Άλλωστε, το γεγονός ότι εξακολουθεί να έχει ισχύ ο νόμος για τις «8 Κυριακές», αλλά και η πρόσφατη νομοθέτηση των «32 Κυριακών» (για την οποία επίσης έχει γίνει προσφυγή -και πλέον και εκδίκαση- στο ΣτΕ και σε μισό χρόνο αναμένεται να βγει η όποια απόφαση) αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση μπορεί να νομοθετεί ακόμα και κόντρα στο Σύνταγμα, του «υπέρτατου» για αυτήν νόμο.

Από την πλευρά μας, έχοντας αποφασίσει να δώσουμε συνέχεια στον αγώνα μας αυτό, προχωράμε σε απεργία στον κλάδο μας για την Κυριακή 1 Απρίλη, όπως και για την Κυριακή 6 Μάη. Και κάπως έτσι είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε και για τις αμέσως επόμενες Κυριακές (Μάης-Οκτώβρης) για όσα μαγαζιά του κλάδου μας επιχειρήσουν να είναι ανοιχτά, βασιζόμενοι βέβαια στην οργή και τη θέληση για έμπρακτη αντίσταση που θα εκφραστεί από τους ίδιους τους συναδέλφους μας στα μαγαζιά αυτά.

Επίσης, καλούμε την ΟΙΥΕ να κηρυξει άμεσα απεργία για τις δυο αυτές προσεχείς Κυριακές για όλο τον κλάδο του εμπορίου σε πανελλαδικό επίπεδο, ώστε να μπορεί να δοθεί η μάχη αυτή με όσο το δυνατό καλύτερους όρους, με καλή προετοιμασία και σε ευρεία κλίμακα. Παράλληλα, καλούμε το σύνολο των κλαδικών κι επιχειρησιακών σωματείων του εμπορίου να κηρύξουν απεργίες και να οργανώσουν αγωνιστικές κινητοποιήσεις για τις Κυριακές που μας επιβάλλεται να πάμε για δουλειά, ώστε να δώσουμε όλοι μαζί και συντονισμένα τη μάχη αυτή.

Πίσω μας λοιπόν έχουμε πλέον έναν πολύχρονο αγώνα, με σημαντικές μάχες μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας, τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και σε διάφορες πόλεις και γειτονιές. Με απεργίες και απεργιακές περιφρουρήσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις, αλλά και με καταστολή, διώξεις και καταδίκες. Δίνοντας το αγωνιστικό παρών κάθε φορά (…άρα και κάθε Κυριακή), που επιχειρούνταν η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας. Μέσα από τον αγώνα αυτό έχουν γίνει σταθερά βήματα προς την κατεύθυνση της οργάνωσής μας, της συλλογικοποίησης των ίδιων των συναδέλφων από τον κλάδο του εμπορίου και της ανάδειξης μιας σειράς ζητημάτων (και πέραν αυτού της Κυριακάτικης αργίας) από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων.

Είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ως οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και βασιζόμενοι στις δικές μας πλάτες και με όπλο μας την ταξική αλληλεγγύη, με τη συσπείρωσή στο Σύλλογό μας να συνεχίζουμε ολοένα και πιο δυναμικά να οργανωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Επίσης αναγκαίος είναι και ο συντονισμός των εργατικών σωματείων στη βάση των κοινών συμφερόντων της τάξης μας. Όπως άλλωστε και η συστράτευση του συνόλου των αντιστεκόμενων και καταπιεζόμενων κομματιών της κοινωνίας στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες καθώς και η σύνδεση των αγώνων αυτών.

Ούτε 52, ούτε 32, ούτε κι 8! Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά! Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά.

Άμεση νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

Δεν λείπουν οι ώρες για να ψωνίζουμε. Λείπουν τα φράγκα και οι ώρες για να ζήσουμε.

Αυξήσεις στους μισθούς – Λιγότερη δουλειά

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνες με τις ανάγκες μας

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr