της Μαριάνθης Πελεβάνη

«Η ζωή μου είναι πιο σημαντική από τα όπλα σας» έγραφαν τα πανό στη μεγάλη συγκέντρωση της Νέας Υόρκης. «Το 2020 θα ψηφίσουμε», προειδοποίησε η μαθήτρια Λόρεν Τίλεϊ. «Η γενιά μας θέλει αλλαγή». Κάποιοι έκαναν λόγο για «ιστορικές κινητοποιήσεις». Ήταν ίσως οι μεγαλύτερες μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Εκδηλώσεις συμπαράστασης προς τους νεαρούς Αμερικανούς έγιναν σε όλον τον κόσμο, από τη Γερμανία και την Ισλανδία μέχρι το Χονγκ Κονγκ.

Υπάρχουν όμως ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι οι σημερινοί νέοι, ηλικίας από 18 έως 29 ετών, είναι δυσαρεστημένοι και με άλλες θεμελιώδεις πτυχές του κυρίαρχου πολιτικού και οικονομικού συστήματος, ενώ αυξάνονται αυτοί που απορρίπτουν τον καπιταλισμό.

Νέοι Αμερικανοί κατηγορούν τον καπιταλισμό για την κρίση στη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη και την πτώση των μισθών. Στην Αμερική το να σε πουν «σοσιαλιστή» ισοδυναμούσε με κατηγορία. Σήμερα, εκατομμύρια Αμερικανοί -ιδίως νέοι- αυτοπροσδιορίζονται «σοσιαλιστές», «προοδευτικοί» ή και τα δύο.

Έτσι, από τη μία αναπτύσσεται ένα μαζικό ρατσιστικό, ξενοφοβικό, μισογυνικό, ισλαμοφοβικό, αντισημιτικό, ακροδεξιό κίνημα και από την άλλη δυναμώνουν προοδευτικά κοινωνικά κινήματα που δίνουν μάχες σε πλήθος μετώπων, ενώ αναφέρονται στο μαρξισμό, στο δημοκρατικό σοσιαλισμό και στην πάλη των τάξεων.

Μεταξύ αυτών και η DSA , μια μέχρι πρόσφατα «μικρή» αριστερή οργάνωση που ιδρύθηκε πριν από 35 χρόνια, η οποία στήριξε την υποψηφιότητα του Μπέρνι Σάντερς και πενταπλασίασε την οργανωμένη βάση της τους τελευταίους 25 μήνες, η τεράστια πλειοψηφία της οποίας είναι κάτω των 30 ετών. Μάλιστα, στο συνέδριό της που έγινε στο Σικάγο τον περασμένο Αύγουστο, σημειώθηκε μια θεαματική μετατόπισή της προς τα αριστερά, γεγονός που αντικατοπτρίζει την έντονη ριζοσπαστικοποίηση της αμερικανικής νεολαίας.

Όπως υπογραμμίζει ο γνωστός Αμερικανός αρθρογράφος και σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς, Χάρολντ Μέγερσον στον Guardian, δεν ήταν ο Σάντερς που έστρεψε τους νέους της Αμερικής στο σοσιαλισμό. Τους βρήκε ήδη εκεί μέσα από το κίνημα Occupy Wall Street, από τη μεταμαρξιστική βίβλο «Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», του Τομά Πικετί, από το παναμερικανικό κίνημα «Fight for 15$», για αύξηση του κατώτερου μεροκάματου στις αλυσίδες ταχυφαγάδικων, σούπερ μάρκετ κ.λπ. Τους βρήκε απογοητευμένους με τον καπιταλισμό, την εισοδηματική ανισότητα και την εταιρική σύλληψη της αμερικανικής κυβέρνησης.

«Βρισκόμαστε σε μια νέα περίοδο. Το κίνημα Occupy ήτανε μια έκπληξη. Συνειδητοποιήσαμε ότι κάτι διαφορετικό συνέβαινε εδώ. Η νεότερη γενιά της Αμερικής δεν πρόκειται να είναι μια ακόμη υπάκουη γενιά που περιμένει το μικρό της κομμάτι από το αμερικανικό όνειρο, εξάλλου αυτό το μικρό κομμάτι του αμερικανικού ονείρου δεν θα έρθει σε αυτούς. εξαιτίας της κρίσης του καπιταλισμού» υποστηρίζει η Κσαμά Σαουάντ της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής», η οποία πήρε ένα εντυπωσιακό ποσοστό στις τελευταίες εκλογές στο Σιάτλ.

Απόρριψη του καπιταλισμού

Οι διαπιστώσεις αυτές μάλλον «ανησύχησαν» και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, το οποίο πραγματοποίησε σχετική έρευνα. Ένας κοινωνιολόγος και ένας οικονομολόγος έθεσαν ερωτήματα στους νέους, με σκοπό να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο βιώνουν το σημερινό οικονομικό σύστημα και να δουν πώς θα μπορούσαν οι νέοι να το επανασχεδιάσουν αν μπορούσαν. Η απάντηση, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα πρέπει να κάνει την κατεστημένη τάξη να επανεξετάσει σοβαρά την οικονομική πολιτική της.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 51% των Αμερικανών νέων ηλικίας 18 έως 29 ετών δεν υποστηρίζουν πλέον τον καπιταλισμό. Μόνο το 42% δήλωσαν ότι το «αποδέχονται», ενώ μόνο το 19% ήταν διατεθειμένοι να αποκαλούνται «καπιταλιστές».

Παρόλο που η αλήθεια είναι ότι οι νέοι κάθε γενιάς τείνουν να αμφισβητούν τα κατεστημένα οικονομικά και πολιτικά συστήματα ενώ τείνουν να «συμμορφώνονται» καθώς μεγαλώνουν, οι δημοσκοπήσεις για το θέμα αυτό δείχνουν ότι η σημερινή αμφισβήτηση είναι ένα νέο φαινόμενο για την αμερικανική νεολαία.

Και; Προτιμούν άραγε τον σοσιαλισμό; Είναι ασαφές. Η δημοσκόπηση του Χάρβαρντ έδειξε ότι μόνο το 33% οραματίζεται το σοσιαλισμό.

Μια άλλη έρευνα που είχε παραγγείλει το ακροδεξιό, Ίδρυμα για τη Μνήμη Θυμάτων του Κομμουνισμού και πραγματοποίησε η διεθνής εταιρεία δημοσκοπήσεων YouGov στο διάστημα Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2017 διαπίστωσε ότι το 51% των ατόμων ηλικίας από 21 έως 29 ετών στις ΗΠΑ, δηλώνει ότι θα προτιμούσε να ζει σε μια σοσιαλιστική χώρα και όχι σε μια καπιταλιστική.

Το 56% όσων συμμετείχαν στη δημοσκόπηση δήλωσαν ότι δεν θεωρούν προσβλητικό να τους αποκαλέσει κάποιος κομμουνιστές ενώ το 53% ανέφερε ότι το σημερινό οικονομικό σύστημα στις ΗΠΑ στρέφεται ενάντια στα συμφέροντά τους.

Όπως και να είναι, το μερίδιο του συνολικού πληθυσμού που αμφισβητεί τις βασικές αρχές του καπιταλισμού είναι το υψηλότερο εδώ και τουλάχιστον 80 χρόνια δημοσκοπήσεων επί του θέματος.

Βεβαίως, οι ερωτήσεις ποικίλουν σημαντικά από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση και τα μεγέθη των δειγμάτων δεν είναι πάντοτε αρκετά μεγάλα ώστε να αντλούν σταθερά συμπεράσματα.

Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι σημερινοί νέοι αποτελούν μέρος μιας πρωτοπορίας των Αμερικανών που χάνουν την πίστη στον καπιταλισμό και είναι έτοιμοι να αγκαλιάσουν κάτι νέο.

Αλλά τι θέλουν;

Όμως, αν οι νέοι απορρίπτουν όλο και περισσότερο τον καπιταλισμό, αλλά αμφιβάλλουν για τον σοσιαλισμό, τι θέλουν; Για να απαντηθεί αυτό ίσως πρέπει να διερευνηθεί τι τους θυμώνει τόσο με τον καπιταλισμό που τον απορρίπτουν.

Η μελέτη του Χάρβαρντ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πολλοί από αυτούς τους νέους αισθάνονται ότι «ο καπιταλισμός είναι άδικος και περιθωριοποιεί τους ανθρώπους παρά τη σκληρή δουλειά τους» και ότι δημιουργεί τεράστιες ανισότητες μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών στην αμερικανική κοινωνία. Η πλειοψηφία των νέων δήλωσε ότι στην κοινωνία προοδεύουν αυτοί που «γεννήθηκαν σε πλούσιες οικογένειες».

Αυτές οι απόψεις για την ανισότητα που είναι εγγενής στον καπιταλισμό δεν φαίνεται παράλληλα να προωθούν και να υποστηρίζουν ένα συγκεκριμένο εναλλακτικό σύστημα, όπως ο σοσιαλισμός που θα μπορούσε να διορθώσει το πρόβλημα. Όμως ελκύονται από ιδέες όπως «επιχειρήσεις που ανήκουν σε εργαζόμενους», «μια οικονομία που ανήκει σε εργαζόμενους», κ.λπ.

Αυτό που είδαν οι Αμερικανοί στις 24 Μαρτίου ήταν μια ενεργητική, δυναμική και ισχυρή νέα πολιτική δύναμη στην Αμερική. Αυτή τη στιγμή έχει επικεντρωθεί στα όπλα. Αλλά αυτή η δύναμη μπορεί να στρέψει την προσοχή της στη δομή των επιχειρήσεων και στο οικονομικό σύστημα που γεννά όλο και αυξανόμενα επίπεδα ανισότητας.

Πηγή: TVXS

Η παγκόσμια ναυτιλιακή κρίση «κρύβει» αλλαγές στο ναυτιλιακό χάρτη με τη Κίνα να παίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ μπαίνουν και νέοι «παίκτες» στο χώρο.

Τα παραπάνω αποτυπώνονται σε στοιχεία του ναυλομεσιτικού οίκου Golden Destiny για τις αγορές από δεύτερο χέρι και τις νέες παραγγελίες του περασμένου Φεβρουάριου.

Συγκεκριμένα, στην αγορά από «δεύτερο χέρι» οι επενδυτικές κινήσεις των Ελλήνων ανήλθαν σε ποσό 205 εκατομ. $ και αφορούσαν στην αγορά 17 πλοίων, από τα οποία τα 10 bulk carriers, δύο δεξαμενόπλοια, ένα υγραεριοφόρο και 4 διάφορα άλλα.

Αυτός ο αριθμός πλοίων, που πέρασαν σε ελληνικά χέρια αναλογεί μόλις στο 12% της παγκόσμιας δραστηριότητας των αγοραπωλησιών 141 πλοίων ενώ και οι Κινέζοι κάλυψαν μόλις το 11%.

Σε άλλες περιόδους Έλληνες και Κινέζοι κάλυπταν σχεδόν το 50% της παγκόσμιας δραστηριότητας αλλά τον περασμένο μήνα περιορίστηκαν συνολικά στο 23%, όπως και τον Ιανουάριο.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι το 77% των πλοίων, που άλλαξαν χέρια τον Φεβρουάριο, πέρασε σε εφοπλιστές άλλων κρατών, οι οποίοι δείχνουν ότι αξιοποιώντας τις υπάρχουσες χαμηλές αξίες πλοίων ισχυροποιούν τη θέση τους στην παγκόσμια αγορά.

Στις νέες κατασκευές η Κίνα, διαθέτοντας μεγάλες δυνατότητες χρηματοδοτήσεων, έχει αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο σε ότι αφορά τις ναυτιλιακές εταιρείες όσο και στα ναυπηγεία, τα οποία κυριαρχούν σε επίπεδο νέων παραγγελιών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τον περασμένο μήνα τοποθετήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο 84 νέες παραγγελίες πλοίων από τις οποίες πάνω από το 60% κατευθύνθηκε σε ναυπηγεία της Κίνας. Αξιοσημείωτο, δε, είναι ότι Κινέζοι εφοπλιστές τοποθέτησαν παραγγελίες για 21 πλοία, που αντιστοιχούν στο 25% του συνόλου.

Από ελληνικής πλευράς τοποθετήθηκαν παραγγελίες για 12 πλοία, που αντιστοιχούν στο 14,28% του συνόλου. Το συνολικό ύψος της επένδυσης ανήλθε σε 611 εκατομ. $ και από πλευράς κατηγορίας πλοίων τα 8 ήταν δεξαμενόπλοια, τρία υγραεριοφόρα και ένα bulk carrier.

Πηγή: pireas2day.gr

Η εντυπωσιακή αύξηση της ζήτησης του φυσικού αερίου την περασμένη χρονιά κατά 21,06% οδήγησε σε σημαντική αύξηση των πωλήσεων και της κερδοφορίας του ΔΕΣΦΑ, της δημόσιας εταιρίας φυσικού αερίου.

Συγκεκριμένα, με βάση τα αποτελέσματα που έχουν τεθεί σε γνώση και των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό για την πώληση του 66% του ΔΕΣΦΑ, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 54,59%, από τα 156,4 στα 241,8 εκατ. ευρώ.

Τα λειτουργικά κέρδη EBITDA αυξήθηκαν κατά 70,19% από τα 104,2 στα 177,4 εκατ. ευρώ, τα κέρδη προ φόρων κατά 152% από τα 49,7 στα 125,9 εκατ. ευρώ, και τα κέρδη μετά από φόρους κατά 149,47% από τα 34,3 εκατ. στα 85,6 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, τα ταμειακά διαθέσιμα και ισοδύναμα της εταιρείας στις 31 Δεκεμβρίου του 2017 ήταν 227,77 εκατ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος της αύξησης προήλθε από την αυξημένη κατανάλωση αερίου λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών πέρυσι, που οδήγησε σε αύξηση της ζήτησης τόσο από τους ηλεκτροπαραγωγούς (18,6%) όσο και από τους απλούς καταναλωτές στο δίκτυο (10,5%). Η πιο μεγάλη αύξηση ωστόσο προήλθε από τη βιομηχανία (64,9%) και είναι διατηρήσιμη αφού δεν επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες.

Η εκρηκτική αύξηση της κερδοφορίας του ΔΕΣΦΑ καθιστά ακόμη πιο εγκληματική ενέργεια την πώληση των 2/3 των μετοχών της σε ιδιώτες. Πρόκειται για ένα έγκλημα εθνικού χαρακτήρα, καθώς αφορά στο ξεπούλημα μιας εταιρίας δυναμικά αναπτυσσόμενης. Ένα ξεπούλημα που εντάσσεται στη συνολικότερο προσανατολισμό της υπονόμευσης της προοπτικής μιας ανεξάρτητης από ντόπια και ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα και υπό κοινωνικό έλεγχο, εθνικής ενεργειακής πολιτικής.

Πηγή: iskra.gr

Σήμερα Δευτέρα, τα ξημερώματα, κατά τις 3.35 π.μ., σύμφωνα με το Λιβανέζικο στρατό, τέσσερα ισραηλινά αεροπλάνα παραβίασαν τον εναέριο χώρο του Λιβάνου για περίπου 10 λεπτά. Ο ρωσικός στρατός δήλωσε ότι δύο ισραηλινά αεροσκάφη F-15 πραγματοποίησαν αεροπορικές επιδρομές και μέσα από τον εναέριο χώρο του Λιβάνου,  χτύπησαν με πυραύλους, την στρατιωτική αεροπορική βάση Τ-4, στην κεντρική Συρία, κοντά στη πόλη Χόμς, έξω από την αρχαία πόλη της Παλμύρας.

Το ρωσικό υπουργείο δήλωσε ότι τα συστήματα αεροπορικής άμυνας της Συρίας κατέρριψαν πέντε από τους οκτώ πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από τα αεροπλάνα, ενώ οι τρεις που ξέφυγαν χτύπησαν το δυτικό τμήμα της βάσης με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 14 Ιρανοί στρατιώτες και κάποιοι μαχητές της Λιβανέζικης Χεσμπολάχ.

Η βάση αυτή είναι χτισμένη σε μια στρατηγικής σημασίας περιοχή της ερήμου, όπου βρίσκονται τα βασικά κοιτάσματα φυσικού αερίου της Συρίας. Ήταν υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους μέχρι πέρυσι οπότε το ανακατέλαβε ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του με την ισχυρή στήριξη της Ρωσίας. Σε αυτή τη βάση είναι ανεπτυγμένες Ρωσικές, ιρανικές δυνάμεις και μέλη του λιβανέζικου κινήματος Χεζμπολάχ.

Στην αρχή η συριακή κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι «το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για αμερικανική επίθεση». Οι ΗΠΑ αμέσως ανακοίνωσαν ότι δεν ευθύνονται για την επίθεση τονίζοντας ότι «αυτή τη στιγμή» οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις «δεν διεξάγουν αεροπορικά πλήγματα στη Συρία».

Ο ισραηλινός στρατός, που τους τελευταίους μήνες έχει εξαπολύσει πολλές επιδρομές στη Συρία εναντίον βάσεων του συριακού στρατού, αρνήθηκε να κάνει «οποιοδήποτε σχόλιο».

Ωστόσο Αμερικανοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε την επίθεση στην αεροπορική βάση στη Συρία – κάτι που το Ισραήλ δεν αναγνώρισε επισήμως, στο πλαίσιο της πολιτικής του να μην αναλαμβάνει απευθείας την ευθύνη για επιθέσεις στο έδαφος της Συρίας. πράξεις στη συριακή αρένα. Οι Αξιωματούχοι των ΗΠΑ ισχυρίστηκαν ότι πριν από την επίθεση στην συριακή αεροπορική βάση το Ισραήλ ενημέρωσε την Ουάσινγκτον.

Την περίοδο της διακυβέρνησης του Ομπάμα, το Ισραήλ διαμαρτυρήθηκε για αρκετές περιπτώσεις κατά τις οποίες Αξιωματούχοι των ΗΠΑ διέρρευσαν σε ειδησεογραφικά πρακτορεία ότι το Ισραήλ ήταν υπεύθυνο για επιθέσεις στη Συρία. Αυτή τη φορά, όμως, το Ισραήλ είχε ήδη κατηγορηθεί δημόσια από τη Ρωσία, η οποία είχε καταγγείλει την επίθεση.

Παρόλα αυτά μια επιβεβαίωση από Αμερικανούς αξιωματούχους σχετικά με μια ενέργεια που δεν αναλαμβάνει επίσημα το Ισραήλ είναι ένα ασυνήθιστο γεγονός στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Η Ρωσία έχει ήδη ζητήσει εξηγήσεις από το Ισραήλ για τους λόγους της επίθεσης μέσω του υπουργείο Άμυνας.

Το Κρεμλίνο δήλωσε ότι η Μόσχα δεν ενημερώθηκε έγκαιρα για επερχόμενη αεροπορική επιδρομή σε συριακή αεροπορική βάση. Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος Τύπου του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε σε δημοσιογράφους τη Δευτέρα ότι το Ισραήλ δεν είχε μιλήσει με τον πρόεδρο πριν από την αεροπορική επίθεση, παρόλο που ίσως υπήρχαν Ρώσοι στρατιωτικοί σύμβουλοι στη βάση, κάτι που περιέγραψε ως «λόγο ανησυχίας για εμάς».

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε τη Δευτέρα ότι η επίθεση αυτή ήταν «μια επικίνδυνη εξέλιξη».

Φωτογραφία τραβηγμένη τον Φλεβάρη, της βάσης Τα-4, που κυκλοφόρησε στο Ισραήλ, μετά την επίθεση στην αεροπορική βάση T-4, όπου διακρίνεται ιρανικό drone και το κέντρο ελέγχου.

ΠΗΓΕΣ: ΑΠΕ-ΜΠΕ, HAARETZ,  REUTERS