Η κρίση δεν μείωσε μόνο τα ελληνικά εισοδήματα αλλά απειλεί και την ελληνική οικογένεια.

Αυτό επισημαίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, επισημαίνοντας ότι η οικονομική κρίση, περιόρισε σημαντικά τον δείκτη γονιμότητας. Τα συμπεράσματα που προκαλούν ανησυχία για την εξέλιξη του ελληνικού πληθυσμού, περιλαμβάνονται στην στην έκθεσή του ΔΝΤ για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές.

Σημειώνεται ότι το ΔΝΤ έχει συνδέσει την γήρανση του πληθυσμού τις επόμενες  10ετίες (που προκαλείται λόγω των χαμηλών γεννήσεων) με τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που αναμένει στην Ελλάδα (1,5%) αλλά και με την πίεση που συνεχίζει να ασκεί η γήρανση του πληθυσμού για παρεμβάσεις στο συνταξιοδοτικό και τις οποίες επιχειρεί να αντικρούσει η κυβέρνηση.

Σύμφωνα με την έκθεση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, στα ευρωπαϊκά κράτη που υπέστησαν διπλή ύφεση, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, ο δείκτης γονιμότητας (δηλαδή, ο μέσος αριθμός παιδιών που φέρνει στη ζωή κάθε γυναίκα) μειώθηκε από το 1,5 το 2008 στο 1,3 περίπου το 2016.

“Αυτά τα σταθερά χαμηλά ποσοστά γονιμότητας κατά την τελευταία δεκαετία μπορεί να επηρεάσουν τη μελλοντική εισροή εργατικού δυναμικού και έτσι να αποδυναμώσουν την πιθανή ανάπτυξη μακροπρόθεσμα” αναφέρει το ΔΝΤ.

Την ίδια στιγμή ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης έφθανε το 1,6 το 2016. Μάλιστα, όπως προκύπτει από την έκθεση, ενώ ο δείκτης είχε σταθερά ανοδική πορεία από το 2000 έως το 2008, φθάνοντας το 1,5, στη συνέχεια έκανε κάθετη πτώση, καταλήγοντας στο 1,29 το 2013. Εκτοτε παρουσιάζει ισχνή μόνο ανάκαμψη.

Ακόμα πιο απογοητευτική είναι η εικόνα που προκύπτει από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τον αριθμό των γεννήσεων στη χώρα μας: Απο τις 118.302 γεννήσεις το 2008, κατρακυλήσαμε στις 88.553 πέρυσι, δηλαδή 25% χαμηλότερα. Μόλις προχθές τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ έδειξαν ότι οι γεννήσεις υποχώρησαν κατά 4,7% σε σχέση με το 2016, ενώ αντιθέτως οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 4,8%, φθάνοντας τους 124.501.

Το ΔΝΤ διαπιστώνει ότι «τη δεκαετία πριν από την κρίση, ο συνολικός δείκτης γονιμότητας αυξήθηκε σε πολλές ανεπτυγμένες οικονομίες, για να υποχωρήσει αργότερα», κυρίως εξαιτίας της εκτίναξης της ανεργίας που προκάλεσε η κρίση. Οι αναλυτές του Ταμείου εκτιμούν ότι ο περιορισμός του δείκτη οφείλεται και σε κοινωνιολογικούς παράγοντες, όπως η μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας και η επιθυμία για οικογένειες μικρότερου μεγέθους

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Του Γ. Γ.

Συνήθως κάποια δημοσιεύματα ή δημοσιογραφικές πληροφορίες που κυκλοφορούν και προαναγγέλλουν «συγκλονιστικές αποκαλύψεις», στην πορεία αποδεικνύονται φωτοβολίδες ή όπως λέει και η λαϊκή ρήση «πολύ λάδι και τηγανίτα τίποτα».

Σήμερα όμως και καθώς μπαίνουμε σε μια προεκλογική περίοδο, η κατάσταση είναι πολύ ιδιαίτερη.
Τα δυο μεγάλα αστικά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ, έχουν ελάχιστα περιθώρια για να κάνουν αντιπαράθεση, αφού ουσιαστικά κινούνται στην ίδια πολιτική τροχιά.

Το κόμμα της Κουμουνδούρου βρίσκεται σε πιο δυσμενή θέση και στην προτίμηση του εκλογικού σώματος υστερεί σημαντικά, από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. (Πλεονασμός να αναλύσουμε τους λόγους).
Αν δεχθούμε αυτή την εκτίμηση μπορεί να θεωρήσουμε βάσιμη την πληροφορία που διαρρέεται από του Μαξίμου, ότι η στρατηγική του κυβερνητικού κόμματος καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο θα εστιαστεί σε δυο μέτωπα.

Αρχικά ο ΣΥΡΙΖΑ, απευθυνόμενος στο συντηρητικό εκλογικό ακροατήριο, θα παρουσιαστεί σαν το κόμμα του «νόμου και της τάξης» έχοντας βάλει στο στόχαστρο του αναρχικές συλλογικότητες, κύρια από τον χώρο των Εξαρχείων. (Σ’ αυτό θα επανέλθουμε δημοσιεύοντας κάποιες ενδιαφέρουσες, πιστεύουμε πληροφορίες).

Κατά δεύτερο θα φέρει στην επιφάνεια, μέσω δημοσιογραφικών και δικαστικών μηχανισμών που διαθέτει, κάποια σκάνδαλα στα οποία είναι αναμειγμένα στελέχη της Ν.Δ., και «καμένα» πολιτικά χαρτιά του ΠΑΣΟΚ, θέλοντας να εμπεδώσει μαζικά την άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, διαθέτει λιγότερα διεφθαρμένα στελέχη απ’ ότι τα άλλα αστικά κόμματα.
(Αλήθεια γιατί έχει λιγότερη απαξία η πράξη ενός υπουργού, ο οποίος μπορεί να μην «λαδώνεται» ο ίδιος, αλλά συνεργεί για να ληστευτεί το εισόδημα εργαζομένων και συνταξιούχων;).

Το κλίμα, σ΄ αυτή την κατεύθυνση ανέλαβαν να φτιάξουν δυο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες. Το «Documento» και η «Νέα Σελίδα» φέρνοντας στην δημοσιότητα αποσπασματικά στοιχεία για το σκάνδαλο της Novartis.
Πιθανολογούμε ότι στην κορύφωση της προεκλογικής μάχης οι εμπλεκόμενοι νεοδημοκράτες και πασόκοι θα αποκτήσουν όνομα. (Τουλάχιστον αυτό αφήνουν να διαρρεύσει από του Μαξίμου και σε κάποιο βαθμό το έχει πει ανοιχτά και ο Πολάκης).

Και δεν εννοούμε ότι θα αναφερθούν γενικά κι αόριστα ονόματα εμπλεκομένων σ’ αυτό το τεράστιο σκάνδαλο κάτι που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα.
Αλλωστε έχει γίνει ολόκληρη συζήτηση (ανούσια φυσικά), στην βουλή, όταν γράφτηκε ότι στο σκάνδαλο εμπλέκονται δυο πρώην πρωθυπουργοί –Σαμαράς, Πικραμένος– και οκτώ πρώην υπουργοί –Γιάννης Στουρνάρας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Άδωνης Γεωργιάδης, Ευάγγελος Βενιζέλος, Ανδρέας Λοβέρδος, Ανδρέας Λυκουρέντζος, Μάριος Σαλμάς και Γιώργος Κουτρουμάνης.

Μιλάμε όταν θα υπάρξουν χειροπιαστά στοιχεία σε βάρος πολιτικών. Ας πούμε όταν γίνει συγκεκριμένη η πληροφορία η οποία «διακινείται από εγκυρότατες πηγές» και αναφέρει ότι εντοπίστηκε «μυστικός λογαριασμός πρώην υπουργού», σε Ελβετική τράπεζα, στον οποίον «κατέληξαν χρήματα από τον τροφοδότη λογαριασμός της Novartis», όπως έγραψε η συντηρητική εφημερίδα «Εστία».

Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στο σκάνδαλο της Novartis. Η δικογραφία που εστάλη από την εισαγγελέα διαφθοράς Ελένη Τουλουμπάκη στη Βουλή απλώς εισάγει τον πολιτικό κόσμο αλλά και την κοινή γνώμη στην ουσία του σκανδάλου, ωστόσο όπως λένε αυτοί που γνωρίζουν η υπόθεσις αυτή «έχει πολλές στροφές και θα τραβήξει».
Δεν είναι τυχαία η κατά βάσιν προσεκτική δήλωσις που έκανε την δεύτερη μέρα της διαβιβάσεως του φακέλου ο Πρόεδρος της Ν.Δ Κυριάκος Μητσοτάκης. Λέγεται ότι είχε άριστη ενημέρωση από ανώτερο διπλωματικό παράγοντα με τον οποίο συναντήθηκε σε ανύποπτη στιγμή και με άλλη αφορμή.

Δεν είναι επίσης, τυχαία η πλήρης αφωνία της Προέδρου του Κινήματος Φώφης Γενηματά μετά το «ξέσπασμα» του σκανδάλου. Το κόμμα περιορίζεται μεν σε επίσημες ανακοινώσεις στηρίξεως των πρώην υπουργών των οποίων τα ονόματα αναφέρονται στην δικογραφία, αλλά η κ. Γεννηματά τηρεί σιγήν ισχύος.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι εις εκ των οκτώ πρώην υπουργών των οποίων το όνομα αναφέρεται στις καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων ανεχώρησε εκτάκτως αυτές τις μέρες για το εξωτερικό, προς αναζήτησιν διεθνούς νομικής εκπροσωπήσεως.
Η έκτακτη ανακοίνωσις του πρώην υπουργού συνέπεσε (αλλά δεν συνδέεται απαραιτήτως) με τις πληροφορίες πουακούγονται εντόνως τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα, ότι το όνομα του τροφοδότου λογαριασμού της Novartis στην Ελβετία είχε ως αποτέλεσμα να εντοπιστεί μυστικός λογαριασμός πρώην υπουργού στην Ελβετία, άγνωστο αν ανήκει στους «οκτώ» ή υπάρχει και άλλος εμπλεκόμενος υπουργός μή κατανομασθείς μέχρι στιγμής!

Επειδή μάλιστα οι πληροφορίες διακινούνται με το σταγονόμετρο, δεν έχει καταστεί δυνατόν να διασταυρωθεί εάν ο μυστικός λογαριασμός πρώην υπουργού που λέγεται ότι ανακαλύφθηκε σε ελβετική τράπεζα εντοπίσθηκε μετά από αίτημα δικαστικής συνδρομής της ελληνικής δικαιοσύνης ή μετά από έρευνα του FBI.

Εφ’ όσον ισχύει η πληροφορία η οποία στην Αθήνα διακινείται από εγκυρότατες πηγές τότε η έρευνα για την Novartis  πριν καλά -καλά συσταθεί η προανακριτική επιτροπή μπαίνει σε νέες ράγες.
Ο εντοπισμός του τροφοδότου λογαριασμού της Novartis ήταν για τις δικαστικές αρχές η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεσις για να θεμελιωθεί το ποινικό αδίκημα της δωροληψίας.
Εάν ευρέθει και λογαριασμός πρώην υπουργού στον οποίον κατέληξαν χρήματα από τον τροφοδότη λογαριασμός της Novartis, τότε το σκηνικό «παίρνει» φωτιά.

Ηδη χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος ανακοίνωσε ότι ο Πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας θα προτείνει στην Κ.Ο του κόμματος του την σύσταση προανακριτικής επιτροπής για όλα τα πολιτικά πρόσωπα. Πρόταση που δέχεται η ΝΔ, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα συσταθεί προανακριτική επιτροπή και για την υπόθεση της Σαουδικής Αραβίας.

Οταν δηλαδή αποκτήσει όνομα ο γιατρός ο οποίος σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της «Νέας Σελίδας», έχει κομβικό ρόλο στο σκάνδαλο της Novartis. «Πρόκειται για έναν γιατρό, σύζυγο κορυφαίου θεσμικού παράγοντα της χώρας, που τα προηγούμενα χρόνια έπαιξε σημαντικό ρόλο από τη θέση που κατείχε», υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.

Μένει λοιπόν να δούμε αν θα υπάρξουν οι καταστάσεις που προαναγγέλλει η εφημερίδα. (Δεν είναι η πρώτη φορά. Και πριν λίγο καιρό το ίδιο έντυπο μας έγραφε ότι«προμηνύονται εξελίξεις που όμοιές της δεν θα έχει ξαναζήσει η χώρα»). 

Σήμερα πάλι η «Νέα Σελίδα» αναφερόμενη στο σκάνδαλο της Novartis.κάνει αναφορά για τις ποινικές «διώξεις δύο πολιτικών προσώπων για παθητική δωροδοκία, καθώς βρέθηκαν χρήματα στο εξωτερικό. 
Για τους υπόλοιπους τέσσερις που συμπληρώνουν την εξάδα των πολιτικών, εκκρεμεί η δικαστική συνδρομή από την Ελβετία, τη Σιγκαπούρη και άλλους φορολογικούς παραδείσους στους οποίους έχουν σταλεί τα χρήματα.
Σε όλες τις περιπτώσεις οι πολιτικοί που ερευνώνται χρησιμοποιούσαν “μπροστινούς” για να κρυφτούν. Σε κάποιες περιπτώσεις πρόκειται για πρόσωπα του στενού τους κύκλου, ενώ σε άλλες για ανθρώπους που δραστηριοποιούνταν στον τομέα της της επικοινωνίας».

Ακόμα όμως και να αποκαλυφθούν τα ονόματα, επί της ουσίας θα οφείλεται σε μια επικοινωνιακή τακτική του ΣΥΡΙΖΑ για κομματικά οφέλη και πέρα απ’ αυτό «μηδέν στο πηλήκιο».

Και αυτό δεν το ισχυριζόμαστε μόνο εμείς. Το έχει δηλώσει ο καθηγητή συνταγματικού δικαίου Κώστας Χρυσόγονος -άλλο αριβιστικό τυχοδιωκτικό στοιχείο, κι αυτός, μόνο που στο επιστημονικό του αντικείμενο είναι ενημερωμένος: «Οι πιθανότητες να βρεθούν τελικά κάποιοι πολιτικοί κατηγορούμενοι στο ακροατήριο ποινικού δικαστηρίου και πολύ περισσότερο να καταδικαστούν, στο σκάνδαλο της Novartis, είναι από χλωμή έως τελείως αδύνατη».

Οπως σημειώναμε πάντως σε περασμένη ανάρτησή μας η πιο σημαντική λοιπόν, για μας, εξέλιξη που προκύπτει, απ’ τα όσα έρχονται στην δημοσιότητα με το σκάνδαλο της Novartis, είναι το πλήγμα που δέχεται ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός.
Γίνεται δηλαδή ολοφάνερο ότι οι εκλογικοί συσχετισμοί δεν έχουν καμιά απολύτως σημασία από κοινωνική-ταξική άποψη.

Ασχετο

Με τις εξαγγελίες Α. Τσίπρα και Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, το οικονομικό πρόβλημα με τις κοινωνικές του προεκτάσεις (μισθοί, συντάξεις, φορολογία, κοινωνικές δαπάνες, ανεργία, κά), βγήκε και πάλι στο προσκήνιο. Κύρια επιδίωξη των δύο αρχηγών (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ), ήταν δημιουργία εντυπώσεων και καλλιέργεια προσδοκιών ότι διαθέτουν την ….«καλύτερη» οικονομική στρατηγική στη μεταμνημονιακή περίοδο. Στόχος ο εγκλωβισμός των λαϊκών στρωμάτων στις επερχόμενες εκλογές, στο «δίλημμα» Τσίπρας ή Μητσοτάκης.

Δεν υπάρχει «διέξοδος» με Λιτότητα και Επιτροπεία

Ασφαλώς σε επίπεδο «διακηρύξεων», μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ υπάρχουν σημαντικές διαφορές, όπως και σε επί μέρους θέματα. Από μια άποψη αποτελούν προϋπόθεση για να εμφανίζεται πειστική η «αντιπαλότητα» τους.! Ωστόσο συγκλίνουν στη γενικότερη «στρατηγική» της οικονομικής πολιτικής, που έχει ως βάση το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και αποτελεί την ψυχή του νέου άτυπου Μνημονίου που σηματοδοτεί συνέχιση της Λιτότητας και Επιτροπείας. Χαρακτηριστικό ότι και οι δύο αρχηγοί, παρά τις φραστικές «κόντρες» στα ψηφισμένα μέτρα, δεσμεύονται ότι δεν θα προβούν σε «μονομερείς ενέργειες», αλλά σαν ….καλοί μαθητές θα εφαρμόσουν τις υποδείξεις των υπερεθνικών αφεντικών. Όμως έξοδος από τα Μνημόνια, χωρίς κατάργηση Λιτότητας και Επιτροπείας δεν μπορεί να υπάρξει. Θα περιοριστούμε σε τρία ζητήματα για γίνει πιο εμφανής η διαπίστωση μας.

Οι μισθοί παραμένουν στην …«κατάψυξη»

Η δραστική μείωση του κατώτατου μισθού το 2012, από 751 € σε 586 € και του «υποκατώτατου» για νέους σε 511 €, καθώς και η κατάργηση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, ήταν βασικά μέτρα ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου και συρρίκνωσης των μισθών (μείωση γύρω στο 30%). Αντίστοιχες μειώσεις είχαν οι συνταξιούχοι με περικοπές συντάξεων, καθώς κι άλλα εργαζόμενα στρώματα (αγρότες, ΕΒΕ, κά) κυρίως μέσω φορολογίας. Η ανάγκη άμεσης αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού στα 751 € και της όλης κλίμακας μισθών, δεν αποτελεί μόνο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά βασική προϋπόθεση τόνωσης της λαϊκής κατανάλωσης, αύξησης της παραγωγής και απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας.

Τόσο ο Α. Τσίπρας, όσο και ο Κ. Μητσοτάκης, υποσχέθηκαν αύξηση του, χωρίς ωστόσο να καταργήσουν το μνημονιακό νόμο καθορισμού του από τον υπουργό. Ωστόσο, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι θα δοθεί μικρή αύξηση, πχ 5% το 2019 και το 2020, δεν αλλάζει την εισοδηματικά κατάσταση των εργαζόμενων με χαμηλά εισοδήματα, εφ’ όσον από 1.1.20, το αφορολόγητο μειώνεται 40% (από 8.638 σε 5.637 €) με αποτέλεσμα η όποια αύξηση να «εξαερώνεται». Όμως ούτε ο Α. Τσίπρας, ούτε ο Κ. Μητσοτάκης έκαναν νύξη για αποφυγή μείωσης του αφορολόγητου, το οποίο ας σημειωθεί το 2012, ήταν 12.000 €.!

Τα κέρδη σε «άνθιση» ….η φορολογία σε μείωση

Τα τελευταία χρόνια, η συντριβή μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων, ενίσχυσε την κερδοφορία κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων. Το 2016 που υπάρχουν συγκεντρωτικά στοιχεία, σύμφωνα με το ICAP, οι 10.696 ΑΕ & ΕΠΕ εκτός χρηματοπιστωτικού τομέα, είχαν κύκλο εργασιών 117 δις (αύξηση 3,2%) και «μικτά κέρδη» 25,5 δις (αύξηση 6,13%), ενώ τα «κέρδη προ φόρων» 3,8 δις (αύξηση 72,5%). Το 2017 τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλύτερα. Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις 135 εταιριών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, τα καθαρά κέρδη αυξήθηκαν 21,2%. Ήδη η αναλογία κερδοφόρων και ζημιογόνων επιχειρήσεων επανήλθε στα προ κρίσης επίπεδα.!

Ωστόσο οι Α. Τσίπρας και Κ. Μητσοτάκης, στη ΔΕΘ έκαναν «πλειοδοσία παροχών» στους μεγαλοεπιχειρηματίες, με μείωση φορολογίας εταιρικών κερδών και επιδότηση εργοδοτικών εισφορών. Ο πρώτος εξήγγειλε, μείωση συντελεστή φορολογίας κερδών από 29% σε 25% (από 1.1.19) και επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους-προσλαμβανόμενους μισθωτούς από 1.1.20 χωρίς καμιά δέσμευση (πχ. αύξηση επενδύσεων με την αύξηση κερδών ή προσλήψεις με επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών χωρίς όμως απολύσεις ήδη εργαζόμενων). Από τη μεριά του ο Κ. Μητσοτάκης εξήγγειλε μείωση εταιρικού φόρου από 29% στο 20% (!) και στα «μερίσματα» μείωση από 15% στο 5%.! Τελικά και οι δύο εξήγγειλαν σκανδαλώδεις παροχές προς την οικονομική ολιγαρχία (μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές, κά), σε συνθήκες μάλιστα ανθοφορίας κερδών.!

Ανάπτυξη και ….«αναπτυξιολογία»

Μόνιμη επωδός του A.Τσίπρα και των κυβερνητικών στελεχών, είναι η προώθηση της «δίκαιης ανάπτυξης», η οποία βρίσκεται …. «προ των πυλών». Ωστόσο αποφεύγει να απαντήσει, πόση ανάπτυξη, με τι πόρους, με ποιους φορείς και σε όφελος τίνος; Ειδικότερα οι δημόσιες επενδύσεις (ΠΔΕ) καρκινοβατούν (γύρω στα 6 δις από 10 δις το 2010), προκειμένου να επιτευχθούν υψηλά «πρωτογενή πλεονάσματα» (στο 7μηνο 2018, αντί για δαπάνες 1.233 εκατ., υπήρξε μείωση κατά 757 εκατ.). Επίσης οι ιδιωτικές επενδύσεις κινούνται σε «βαρομετρικό χαμηλό» (α’ τρίμηνο 2018 -1,3%) παρά την αύξηση των κερδών, ενώ οι «άμεσες ξένες επενδύσεις» (ΑΞΕ) όσο τις επικαλούνται, τόσο ….αργοπορούν και όταν εμφανιστούν είναι για αρπαγή κάποιας κερδοφόρας δημόσιας επιχείρησης (ΔΕΦΑ, ΔΕΗ, αεροδρόμια, λιμάνια, κ.ά.). Τέλος ο βασικός μοχλός ζήτησης, η λαϊκή κατανάλωση, λόγω των μνημονιακών μέτρων, παρουσιάζει διαχρονικά συρρίκνωση σε σταθερές τιμές.

Η μειωμένη ζήτηση, λόγω λιτότητας και ανισοκατανομής εισοδήματος, επιδρά αρνητικά στην παραγωγή και απασχόληση. Στο τέλος 2017 το ποσοστό ανεργίας ήταν στο 21,2%. Ο αριθμός των απασχολούμενων 3.736.333 άτομα και των ανέργων 1.006.844. Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν μισθωτοί (65,8%) και αυτοαπασχολούμενοι χωρίς προσωπικό (22,7%). Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ήταν 16,7% και στις γυναίκες 25,6%, ενώ στους νέους κάτω των 25 ετών, 43,5%. Το ποσοστό των ανέργων που δηλώνουν ότι δεν είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ, ανέρχεται στο 23,4%, ενώ το ποσοστό που δηλώνουν ότι λαμβάνουν επίδομα ή βοήθημα από τον ΟΑΕΔ, μόλις στο 12%.!!

 Υπάρχει εναλλακτική;

Η συνέχιση της Λιτότητας στο 2019-2022 (μείωση συντάξεων και αφορολόγητου, περικοπές κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, κ.ά), με στόχο πλεονάσματα πάνω από 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022 για πληρωμή των τοκοχρεολυσίων, αποτελούν βασικό εμπόδιο στην ουσιαστική ανάκαμψη της παραγωγής και μείωσης της ανεργίας. Κατά συνέπεια η δραστική μείωση του δημόσιου χρέους, παραμένει κεντρικό ζήτημα για άνοιγμα του δρόμου της ουσιαστικής εξόδου από την κρίση. Η εφαρμογή των Μνημονίων όχι μόνο δεν μείωσε αλλά αύξησε το χρέος. Το 2018, το ύψος του ήταν 186% του ΑΕΠ (ή 344 δις) σε σχέση με 127% (ή 298 δις) πριν την είσοδο στα Μνημόνια.!! Από την άλλη η Ελλάδα στο διάστημα 2009-2017, πλήρωσε για τοκοχρεολύσια 336,2 δις €, σχεδόν όσο είναι σήμερα το δημόσιο χρέος. Η μονομερής αναδιάρθρωση του, αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας με βάση το διεθνές δίκαιο (απόφαση Γ.Σ. του ΟΗΕ το Σεπτέμβρη 2015) και αποτελεί ζωτικό βήμα στην οριστική επίλυση του.

Αυτό επιβάλλει ανάπτυξη ισχυρού κινήματος αντίστασης και δημιουργία εναλλακτικού πόλου, ενός Μετώπου των Αριστερών, Αντιφιλελεύθερων και Ριζοσπαστικών δυνάμεων, για ανατροπή της Λιτότητας και της Επιτροπείας, κατάργησης των μνημονιακών νόμων, επαναθεμελίωσης των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, ενίσχυσης της αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, εθνικοποίηση τραπεζικού συστήματος, παραγωγική ανόρθωση της οικονομίας, δραστική μείωση ανεργίας, ανάκτηση δημοκρατικής, οικονομικής και νομισματικής κυριαρχίας, με ανοικτό τον ορίζοντα σε ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές, σε όφελος του λαού και της νέας γενιάς.

Η απόρριψη των ψευτοδιλημμάτων, Τσίπρας ή Μητσοτάκης, ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ, καθώς η αποφυγή «εγκλωβισμού» της διαμαρτυρίας, σε πολιτικά σχήματα του ευρύτερου μνημονιακού τόξου, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αποτελεσματική αγωνιστική παρέμβαση στο σήμερα, εντός και εκτός της Βουλής και κρίσιμη παρακαταθήκη, στην προοπτική συγκρότησης μιας φιλολαϊκής-δημοκρατικής κυβέρνησης, πραγματικής ανασυγκρότησης και αναγέννησης της χώρας.

*Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ Οικονομικών και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑ.Ε.

ΠΗΓΗ: iskra.gr