Σωματείο Οδηγών Μηχανικών και Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά | ΣΟΜΕΔΠ

Η Δημοτική Αρχή Πειραιά με Δελτίο Τύπου που εξέδωσε την Παρασκευή 28/9/2018, φτάνει στο σημείο να βαπτίσει το κρέας ψάρι προκειμένου να μας αποδείξει ότι η εκχώρηση του ηλεκτροφωτισμού του Δήμου σε εργολάβο για 12 έτη με ενεχυρίαση των ανταποδοτικών τελών, δεν αποτελεί ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας.

Απαντώντας στα θέματα έτσι όπως τα θέτει η Δημοτική Αρχή στο Δελτίο Τύπου και σύμφωνα με αυτά που αναγράφονται στην «κατά παραγγελία» μελέτη που παρουσιάστηκε από ιδιώτες μελετητές, έχουμε να τονίσουμε τα εξής:

Υπάρχει σοβαρό θέμα ιδιωτικοποίησης οργανωμένης υπηρεσίας του Δήμου (Τμήμα Ηλεκτρολογικού – Δ/νσης Ηλεκτρολογικού – Μηχανολογικού) όταν το κύριο αντικείμενο απασχόλησης του τμήματος και των εργαζομένων σε αυτό ανατίθεται σε εργολάβο για 12 χρόνια.

Δεν μπορεί να επικαλούνται ότι διασφαλίζεται ο επαρκής φωτισμός σε ολόκληρη την πόλη όταν δεν έχει μετρηθεί και υπολογιστεί τεχνικά ο υπάρχων φωτισμός.

Τον κύριο και καθοριστικό ρόλο της υλοποίησης του έργου τον έχει ο εργολάβος.

Δεν ενισχύεται με νέο προσωπικό η υπηρεσία. Εκτός αν η Δημοτική Αρχή εννοεί τους εργαζόμενους του εργολάβου που έχουμε ιδία αντίληψη για τις συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα που επικρατούν. Καμία πρόσληψη δεν προβλέφθηκε ούτε κανένα αίτημα έγινε από τον Δήμο Πειραιά για ειδικότητες (εναερίτες κλπ) του Τμήματος Ηλεκτρολογικού σύμφωνα με την δυνατότητα που δίνει το άρθρο 24 του Ν. 4479/2017 και της προκήρυξης 3Κ/2018 του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ για μόνιμες προσλήψεις στις ανταποδοτικές υπηρεσίες των Δήμων.

Η τεχνογνωσία στις νέες τεχνολογίες των φωτιστικών LED υπάρχει και στο υφιστάμενο προσωπικό. Όπως τεχνογνωσία του συστήματος τηλεδιαχείρισης και εφαρμογών «έξυπνης πόλης» την έχουν οι εργαζόμενοι του τμήματος πληροφορικής του Δήμου, και οι οποίες θα αφορούν συγκεκριμένα σημεία της πόλης και όχι όλη την επικράτεια.

Ενεργό ρόλο στην λειτουργία και συντήρηση του νέου συστήματος ηλεκτροφωτισμού του Δήμου θα έχει μόνο ο εργολάβος και όχι η υπηρεσία.

Τον πλήρη έλεγχο της ενεργειακής αναβάθμισης του Δημοτικού Φωτισμού, την τήρηση των συμβατικών όρων καθώς και την πιστοποίηση των αποτελεσμάτων της εξοικονόμησης και της ποιότητας του οδοφωτισμού την έχει ο «Ανεξάρτητος Σύμβουλος Υποστήριξης» (άλλος ιδιώτης-εργολάβος) που θα αμείβεται ξεχωριστά από την σύμβαση και όχι το προσωπικό της Υπηρεσίας Ηλεκτρολογικού – Μηχανολογικού.

Η Δημοτική Αρχή (η οποιαδήποτε Δημοτική Αρχή) δεν μπορεί να εγγυηθεί για το μέλλον της εργασίας των εργαζομένων, το οποίο θα είναι αβέβαιο όταν θα τους έχει αφαιρεθεί το κύριο αντικείμενο εργασίας του και μέσω της «αξιολόγησης» δομών – υπηρεσιών, η εκάστοτε κυβέρνηση θα μπορεί να καταργήσει με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι εν μια νυκτί να πεταχτούν στον Καιάδα της ανεργίας. Θυμόμαστε τους Σχολικούς Φύλακες και τους Δημοτικούς Αστυνόμους και τις «εγγυήσεις» που έδιναν τότε οι αιρετοί των Δήμων.

Με τον τρόπο χρηματοδότησης που επέλεξε η Δημοτική Αρχή και ψήφισε πλειοψηφικά στο Δημοτικό Συμβούλιο, καμία μείωση των ανταποδοτικών τελών δεν μπορεί να γίνει τουλάχιστον για τα επόμενα 12 χρόνια, εφόσον το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που θα εξοικονομούνται θα πηγαίνουν για την αποπληρωμή της αντικατάστασης του ηλεκτροφωτισμού και της λειτουργίας του στον εργολάβο, αφήνοντας τα «ψίχουλα» για τον Δήμο.

Από τους 325 Δήμους της χώρας μόνο 10 έχουν υλοποιήσει παρόμοιο έργο και όχι όλοι με τον ίδιο τρόπο χρηματοδότησης, ενώ άλλοι 20 περίπου έχουν ξεκινήσει τώρα τις διαδικασίες. Είναι αυτό η πλειονότητα των Δήμων; Άλλωστε και η μελέτη αναφέρει ότι ευελπιστούν στο να γίνει ο Δήμος Πειραιά παράδειγμα για τους υπόλοιπους Δήμους.

Η μελέτη δόθηκε μετά την συνδικαλιστική παρέμβαση των εκπροσώπων των εργαζομένων, εφόσον είχε ψηφιστεί από το Δημοτικό Συμβούλιο και εφόσον ξεπεράστηκαν τα προσχηματικά εμπόδια του αρμόδιου Αντιδημάρχου περί νομιμότητας της κοινοποίησης της μελέτης.

Τέλος θεωρούμε αστείους τους ισχυρισμούς του Αντιδημάρχου κ. Στέλιου Γαϊτανάρου ότι εκπροσωπούμε τα συμφέροντα προμηθευτών, όταν υποστηρίζουμε ότι το έργο πρέπει να υλοποιηθεί με ιδίους πόρους από την οργανωμένη υπηρεσία του Δήμου, μετά την προμήθεια του ανάλογου υλικού.

Το Σωματείο Οδηγών Μηχανικών και Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά θα συνεχίσει τον αγώνα για την υπεράσπιση του Δημόσιου και Κοινωνικού χαρακτήρα όλων των υπηρεσιών του Δήμου προς όφελος του Δημότη.

Είμαστε ξεκάθαρα υπέρ της χρήσης νέων τεχνολογιών για την εξοικονόμηση ενέργειας που είναι φιλικές στο περιβάλλον και τον άνθρωπο. Αλλά κάθετα αντίθετοι με την οποιασδήποτε μορφή ιδιωτικοποίησης, μερικής ή ολικής, των οργανωμένων υπηρεσιών του Δήμου.

Επειδή θεωρούμε ότι το έργο μπορεί να υλοποιηθεί σταδιακά από την εξοικονόμηση ενέργειας και το όφελος χρημάτων, με σειρά προτεραιότητας και κατόπιν αξιολόγησης των σημείων, καλούμε την Δημοτική Αρχή να ακυρώσει την απόφαση, να υλοποιήσει το έργο με ιδίους πόρους και ιδία μέσα του Δήμου και να προχωρήσει στην πρόσληψη του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού που θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας Ηλεκτρολογικού Μηχανολογικού.

πηγη:  ergasianet.gr

Η υπηρεσία πραγματοποίησε «έφοδο» στο γραφείο του επικεφαλής του γραφείου ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, Λεωνίδα Αντωνακόπουλου, θέτοντας σε διαθεσιμότητα τον ίδιο καθώς και άλλους δύο συνεργάτες του.

Ραγδαίες φαίνεται πως είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση των ευρωπαϊκών κονδυλίων ύψους 1,6 δισεκ. ευρώ που δόθηκαν στην χώρα μας για το προσφυγικό, μετά και την γνωστοποίηση εκ μέρους της ΕΕ ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) εξετάζει πιθανή κακοδιαχείριση έπειτα από καταγγελίες στον τομέα της σίτισης.

Η είδηση τις προηγούμενες μέρες είχε λάβει μεγάλη έκταση, με κορυφαία διεθνή ΜΜΕ να αφιερώνουν εκτενή ρεπορτάζ δυσφημίζοντας ουσιαστικά τη χώρα, εκτός αυτού, και για τις συνθήκες που επικρατούν στα hotspots του Αιγαίου.

«Έφοδο» και έρευνα πραγματοποίησε στα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης. Η OLAF εξετάζει καταγγελίες για ύποπτες οικονομικές συνδιαλλαγές των στελεχών του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα

Η OLAF, σύμφωνα με πληροφορίες, πραγματοποίησε «έφοδο» στο γραφείο του επικεφαλής του γραφείου ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, Λεωνίδα Αντωνακόπουλου, θέτοντας σε διαθεσιμότητα τον ίδιο καθώς και άλλους δύο συνεργάτες του για τους οποίους δεν θέλησαν να δώσουν επίσημα τα ονόματά τους.

«Υπήρχαν σοβαρές αμφιβολίες για ύποπτες οικονομικές συνδιαλλαγές των συγκεκριμένων ατόμων» δήλωσε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος του Ευρωκοινοβουλίου, Marjory van den Broeke, στην Καθημερινή.

Για αυτό τον λόγο, όπως ο ευρωπαϊκός νόμος υπαγορεύει, η OLAF έπρεπε να ενημερωθεί σχετικά με την υπόθεση, πρόσθεσε η ίδια. «Η OLAF έκανε μία προκαταρκτική έρευνα της υπόθεσης και κατέληξε ότι θα χρειαστεί πλήρης έρευνα» είπε, ενώ τόνισε ότι δεν είναι γνωστό πότε θα ολοκληρωθεί.

Με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώνονται πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες πηγές στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία ανέφεραν πως οι καταγγελίες έχουν φτάσει στην αρμόδια διεύθυνση και αυτή τη στιγμή εξετάζεται η βασιμότητά τους. Μάλιστα, επισήμαιναν πως σε περίπτωση που κριθούν βάσιμες, τότε είναι στην διακριτική ευχέρεια της Υπηρεσίας να αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο θα συνεχίσει την έρευνα: είτε θα ζητήσει στοιχεία από το ελληνικό κράτος είτε θα στείλει ειδικά κλιμάκια στην Ελλάδα για επιτόπια έρευνα.

πηγη: iskra.gr

Του Γ.Γ.

Επειδή άνοιξε μια συζήτηση για τον ρόλο της αστυνομίας, αυτή την φορά με αφορμή την συμμετοχή μπάτσων στο λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου, να διατυπώσω κάποιες απόψεις, με ερέθισμα ένα κείμενο που έγραψε χτες ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης στην φυλλάδα «Δημοκρατία».

Αρχικά να πω ότι δεν υπάρχει «αριστερή» και «δεξιά» αστυνομία. Επί της ουσίας δηλαδή ο κατασταλτικός αυτός μηχανισμός δεν αλλάζει συμπεριφορά ανάλογα τον πολιτικό προσανατολισμό του αστικού υπηρετικού κυβερνητικού προσωπικού που βρίσκεται κάθε φορά στην κυβερνητική εξουσία όπως αναφέρει ο Μ. Κοττάκης.

Επίσης όσοι αποδέχονται στην κοσμοθεωρία του μ/λ δεν εστιάζονται αν στις αστικές δικτατορίες -αυτές που ονομάζουν κοινοβουλευτικές δημοκρατίες- υπάρχουν καλοί και κακοί μπάτσοι, όπως και δεν επικεντρώνονται στο αν υπάρχουν τίμιοι και άτιμοι δικαστές ή έντιμοι και ανέντιμοι αστοί πολιτικοί. Τους τσουβαλιάζουν όλους σαν όργανα του εκμεταλλευτικού συστήματος.

(Από θεωρητική άποψη είναι ασήμαντη η διαφορά ενός μπάτσου που ανοίγει κεφάλια διαδηλωτών, απ’ αυτόν που καταστέλλει με ποιο λάιτ τρόπο μια εργατική κινητοποίηση. Οπως επίσης είναι ελάχιστη η απόσταση που χωρίζει έναν δικαστή που λαδώνεται για να βγάλει μια απόφαση, απ’ τον συνάδελφο του που εφαρμόζει τους αστικούς νόμους. Ανευ ουσιαστικής σημασίας είναι και η διαφορά ενός πολιτικάντη, που προχωρεί σε «φωτογραφικούς» νόμους, γιατί είναι στο μισθολόγιο ενός πλουτοκράτη, απ’ τον ομόσταυλο του που ψηφίζει διατάξεις για να ληστευτεί το εισόδημα μισθωτών και συνταξιούχων για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μιας δράκας καπιταλιστών).

Ολοι αυτοί είναι όργανα –αμειβόμενα πλουσιοπάροχα τις περισσότερες φορές- του συλλογικού καπιταλιστή, που λέγεται αστικό κράτος, για την εκμετάλλευση της καταπιεζόμενης τάξης, της εργατικής.
Το ότι υπήρξαν διαχρονικά μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων αυτών των μηχανισμών, που ξέφυγαν από τα στάνταρ της λειτουργίας αυτών των πυλώνων του αστικού κράτους που υπηρετούσαν, δεν είναι παρά εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα).

Πάμε τώρα στο κείμενο του Μ. Κοττάκη τον οποίο «εντυπωσιάζει η σπουδή της νέας υπουργού Προστασίας του Πολίτη Ολγας Γεροβασίλη να ζητά επειγόντως έρευνα για τους αστυνομικούς που εμφανίζονται σε βίντεο να λιντσάρουν τον άτυχο Ζακ Κωστόπουλο». 

Παραβλέπουμε καραμπινάτες ανακρίβειες που γράφει όπως όταν κάνει λόγο για τον «φέροντα μαχαίρι Κωστόπουλο». Αυτό είναι εγκεφαλική κατασκευή του Κοττάκη, κάτι που μας έχει συνηθίσει η φυλλάδα στην οποία αρθρογραφεί, όταν μας παρουσιάζει πονήματα «συγγραφέων» τα οποία αναφέρονται στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, σπορ στο οποίο επιδίδεται και ο ίδιος ο Μ.Κ.

Διαβάζουμε, λοιπόν, στο κείμενο του δημοσιογράφου: «Για πολλά χρόνια είχαμε την εντύπωση με βάση τις καταγγελίες της Αριστεράς ότι στους κόλπους της Αστυνομίας είχε διεισδύσει με πυρήνες η Χρυσή Αυγή. Οτι ο εθνικισμός σάρωνε τις τάξεις της Αστυνομίας. Οτι έπρεπε να αποβληθεί ως πέμπτη φάλαγγα. Οτι γενικότερα τα Σώματα Ασφαλείας ήταν άνδρο της δεξιάς επαράτου παρατάξεως». 

Προφανώς αυτός ο κατασταλτικός μηχανισμός ήταν και είναι προνομιακός χώρος για να διεισδύουν ακροδεξιές παρακρατικές οργανώσεις, -οι οποίες τις περισσότερες φορές συνεργάζονται με το επίσημο κράτος-, από τότε που συστάθηκε η Χωροφυλακή, ακόμα. (Πλεονασμός να κάνουμε σχετική ιστορική αναφορά).
Και σήμερα υπάρχουν θύλακες της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α, μέσα στην αστυνομία.
Αυτό είναι αναμφισβήτητο γεγονός.
Ομως τι σχέση έχει αυτή η πραγματικότητα με τον προσανατολισμό της αστυνομίας σαν κατασταλτικός μηχανισμός;

Για τον Μ. Κοττάκη όχι απλώς έχει, αλλά ο ίδιος φοβάται μήπως τα σώματα καταστολής αλωθούν από την «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ αναρωτώμενος ρητορικά: «Εχουν τα ΜΑΤ συριζοφρουρούς; Κατέλαβε η Αριστερά τον σκληρό πυρήνα του κράτους με νεογενίτσαρους;».

Αυτές οι διατυπώσεις πέρα απ’ ότι ξεφεύγουν κατά πολύ από σκέψεις που θα μπορούσε να διατυπώσει ένας αστός δημοσιολόγος (πρέπει οι κομματικές ταυτότητες όσων δουλεύουν στην αστυνομία να γράφουν μόνο Ν.Δ., και Χ.Α; Τι σημαίνει ότι πιθανόν να υπάρχουν μπάτσοι «νεογενίτσαροι»; Ο Σύριζα δεν έχει εκλεγεί να διαχειριστεί την κυβερνητική εξουσία; Τι πάει να πει «κατέλαβε τον σκληρό πυρήνα του κράτους’;), είναι και εντελώς προβληματικές.
Δείχνουν μια νοοτροπία που μόνο από θιασώτες αυταρχικών ακροδεξιών καθεστώτων μπορεί να προέρχεται.

Αλλά γιατί δημιουργήθηκαν αυτά τα ερωτήματα στον δημοσιογράφο; Ο λόγος είναι, γιατί όπως μας γράφει: «Και, ω του θαύματος, μαθαίνουμε ότι άνδρες των ΜΑΤ, παρακαλώ -όχι όποιοι κι όποιοι-, του πλέον σκληροπυρηνικού τμήματος των Σωμάτων Ασφαλείας, καταφέρονται εναντίον κατοίκων της Μακεδονίας λούζοντάς τους με τη βρισιά «Βούλγαρος»». 
Δεν γνωρίζουμε το συγκεκριμένο γεγονός, αλλά και αν ισχύει τι σημαίνει; Τίποτα ουσιαστικό. Απλώς ότι υπάρχουν κάποιοι ανεγκέφαλοι μπάτσοι που είπαν, μια βρισιά, κάτι συνηθισμένο για οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων της Αθήνας.

Καμιά αντίρρηση να τιμωρηθούν όπως ζητάει ο Μ. Κοττάκης. Αλλά αυτή η ενέργεια τους έχει την ίδια βαρύτητα με την συμμετοχή των μπάτσων στο λιντσάρισμα του Ζακ, όπως επιχειρεί να μας παρουσιάσει ο δημοσιογράφος;

Στο μόνο που θα συμφωνήσουμε μαζί του, βάζοντας σε εισαγωγικά την «αριστερή Αστυνομία» είναι ο επίλογος του Μ.Κ: «Μόλις η αριστερή Αστυνομία κλήθηκε να αντιμετωπίσει μεγάλες διαδηλώσεις -γεγονός αφύσικο για την αμήχανη Αριστερά, που ήταν διαχρονικά στο πεζοδρόμιο μαζί με τον κόσμο-, αίφνης μεταμορφώθηκε σε καθεστωτικό σώμα».

Ολα τα υπόλοιπα στο κείμενο της «Δημοκρατίας», δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια να ξεχάσουμε το εγκληματικό παρελθόν της μπασκηναρίας κάτι που εκφράζει με την διαπίστωση του ο Μ.Κ: «Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ η Αστυνομία έχει εξελιχθεί στα μεγάλα γεγονότα σε ένα ιδιαιτέρως επιθετικό σώμα χωρίς αναστολές».

Είχε ποτέ αναστολές οι αστυνομία Μανώλη; Πότε συνέβαινε αυτό; Οταν επί κυβερνήσεων της παράταξης που υποστηρίζεις δολοφονούσε πολίτες; Οταν σακάτευε διαδηλωτές; Οταν έστηνε σκευωρίες εναντίον αγωνιστών; Δεν είσαι τόσο άσχετος για να μην γνωρίζεις αυτές τις καταστάσεις …

Και επί Ν.Δ και επί ΣΥΡΙΖΑ ή όποιος άλλος κυβερνητικός θίασος βρεθεί επί σκηνής ο ρόλος της μπασκιναρίας θα παραμένει ο ίδιος. .

πηγη: vathikokkino.gr

Γιώργος Παυλόπουλος

«Όχι στην παγκοσμιοποίηση, ναι στον πατριωτισμό», το μήνυμα του Τραμπ – Υπέρ του κοσμοπολιτισμού ο Μακρόν, προειδοποίησε  για νέο παγκόσμιο πόλεμο

Είναι βέβαιο ότι δεν επρόκειτο για μια από τις συνήθεις και βαρετές γενικές συνελεύσεις του ΟΗΕ, όπου ο κάθε ηγέτης βγάζει ανούσια λογίδρια. Ούτε το «ζουμί» της βρισκόταν στα ειρωνικά γέλια που προκάλεσε ο ισχυρισμός του Τραμπ από βήματος ότι στα δύο χρόνια της θητείας του έχει πετύχει περισσότερα από ό,τι σχεδόν όλοι μαζί οι προκάτοχοί του. Άλλωστε, οι ίδιοι που γέλασαν εκείνη τη στιγμή, σοβάρεψαν και σφίχτηκαν στις καρέκλες τους όταν συνειδητοποίησαν το μήνυμα που έστειλε προς ολόκληρο τον πλανήτη ο πρόεδρος της ισχυρότερης οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και τεχνολογικά χώρας του – των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής: Η παλιά εποχή και η τάξη πραγμάτων που τη σφράγισε έχουν τελειώσει, ενώ στη νέα ο καθένας θα υπερασπίζεται τα συμφέροντά του και ο πιο δυνατός θα επικρατεί. «Απορρίπτουμε την παγκόσμια διακυβέρνηση και την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης και προτάσσουμε τον πατριωτισμό», είπε χωρίς περιστροφές ο Τραμπ, παραμένοντας συνεπής στο σύνθημα που προβάλλει από την πρώτη στιγμή, «Πρώτα η Αμερική».

Το παραδέχτηκε, επί της ουσίας, και ο Μακρόν ο οποίος βρέθηκε στο ίδιο βήμα λίγα λεπτά αργότερα. Αν και φάνηκε να είναι αυτός ο οποίος ανέλαβε να δώσει την απάντηση στον Τραμπ, παρουσιάζοντας ένα διαφορετικό μοντέλο και προτάσσοντας τη διεθνή συνεργασία (αν και χωρίς να απορρίπτει τον «υγιή εθνικισμό»…), εκεί που συμφώνησε απολύτως μαζί του ήταν στη διαπίστωση ότι η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια νέα εποχή. «Αυτή η κρίση δεν αποτελεί μια ιστορική παρένθεση», αλλά είναι βαθιά και αμφισβητεί ολόκληρο το μεταπολεμικό οικοδόμημα, σημείωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας, μην διστάζοντας μάλιστα να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα: «Ο εθνικισμός οδηγεί πάντα σε ήττες. Εάν δεν έχουμε το θάρρος να υπερασπιστούμε τις βασικές αρχές μας, τότε η παγκόσμια τάξη καθίσταται εύθραυστη και αυτό μπορεί να οδηγήσει, όπως έχουμε δει ήδη δύο φορές, σε παγκόσμιο πόλεμο», είπε, με μια ειλικρίνεια που προκαλεί κυριολεκτικά φρίκη.

Πρακτικά, αυτό που συνέβη σε τούτη τη συνέλευση ήταν ότι αποκαλύφθηκαν, πιο φανερά από κάθε άλλη φορά μέχρι σήμερα, οι δύο γραμμές που κυριαρχούν και συγκρούονται εντός των αστικών τάξεων: Η μία – της οποίας κήρυκες είναι ο Μακρόν, η Μέρκελ και ο Καναδός Τριντό, αλλά και ο Κινέζος Σι, ο οποίος σε αυτή τη φάση θεωρεί ότι η χώρα του διαθέτει σημαντικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα – επιμένει στον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, τις ανοιχτές αγορές και την παντοδυναμία του «laissez faire», θεωρώντας ότι αυτές εξακολουθούν να έχουν την… αρμοδιότητα και την ισχύ για να επιλύουν τις αντιθέσεις και να γιατρεύουν τις κρίσεις. Όσο για την άλλη – την οποία εκφράζει ο Τραμπ, αλλά και η Λεπέν με τον Σαλβίνι ή ακόμη και ο Πούτιν με τον Ερντογάν – χωρίς να απορρίπτει την ουσία της καπιταλιστικής διεθνοποίησης, πρεσβεύει μια στροφή στην ασφάλεια του εθνικού κράτους και τον προστατευτισμό, με σκοπό την ανασύνταξη δυνάμεων ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν στον σκληρό παγκόσμιο ανταγωνισμό, ενίοτε με τη βοήθεια και της δύναμης των όπλων, κάτι που ο Αμερικανός πρόεδρος φρόντισε να… υπενθυμίσει με σαφήνεια στο ακροατήριό του.

Υπό το πρίσμα της παραπάνω δημόσιας αντιπαράθεσης οφείλουμε να ερμηνεύσουμε και μια σειρά άλλων εξελίξεων που σημειώνονται την ίδια περίοδο. Όπως, για παράδειγμα, του εν εξελίξει εμπορικού πολέμου, ο οποίος πυροδοτείται κυρίως από την απαίτηση της Ουάσινγκτον να μειωθεί δραστικά το έλλειμά της με άλλες χώρες και κυρίως την Κίνα και την ΕΕ. Ή ακόμη, της συζήτησης που μοιάζει πλέον να κυριαρχεί στην Ευρώπη, περί της επιτακτικής ανάγκης χειραφέτησης από τις ΗΠΑ και οικοδόμησης νέων συμμαχιών – κάτι που ρητά και κατηγορηματικά έχουν διατυπώσει το τελευταίο διάστημα και ο Μακρόν και η Μέρκελ και ο Γιουνκέρ.

Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται, επίσης, η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια απεγκλωβισμού της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας από τον ασφυκτικό έλεγχο του δολαρίου, που εκδηλώθηκε αυτή την εβδομάδα, επίσης στο περιθώριο της συνέλευσης του ΟΗΕ και με αφορμή τις νέες αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας πλατφόρμας διεθνών εμπορικών, οικονομικών και γενικότερα κεφαλαιακών συναλλαγών (δηλαδή ενός άλλου Swift, για τους πιο μυημένους) που δεν θα βασίζεται πλέον στο αμερικανικό νόμισμα και δεν θα βρίσκεται ανά πάσα στιγμή στο μικροσκόπιο των τραπεζών και των πάσης φύσης υπηρεσιών των ΗΠΑ, δίνοντας εύκολο στόχο για τα πυρά τους. Είναι μία προσπάθεια στην οποία αξίζει να σημειώσουμε ότι πρωταγωνίστρια είναι η ΕΕ, με τη Ρωσία και την Κίνα σε δεύτερο αλλά ενεργό ρόλο (οι δύο αυτές χώρες κινούνται και αυτόνομα με στόχο τη δημιουργία της δικής τους εναλλακτικής πλατφόρμας συναλλαγών) και κομπάρσο την Τεχεράνη.

Μια ανάλογη σύγκρουση εκτυλίσσεται όμως και στο εσωτερικό της ΕΕ – η οποία είναι φυσικό και αναμενόμενο ότι θα εντείνεται όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαΐου. Το αποδεικνύει, εκτός των άλλων, το μανιφέστο για την «επανίδρυση της Ευρώπης» και την αντιμετώπιση της «ακροδεξιάς αντιευρωπαϊκής απειλής» που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα, φέροντας τις υπογραφές του «φιλελεύθερου» Φέρχοφσταντ, του δεξιού χεριού του Μακρόν, των Ισπανών Πολιτών, του αποτυχημένου αλλά όχι «καμμένου» Ρέντσι και άλλων πολιτικών.

Η νέα εποχή έχει ήδη ξεκινήσει. Όπως και ο πόλεμος.

πηγη: prin.gr