Ολοένα και μακραίνει η λίστα των νεκρών από πνιγμό στις ελληνικές θάλασσες, αφού ήδη για το πρώτο εξάμηνο του 2024, 86 και πλέον άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους, την στιγμή που πολυσύχναστες ακτές της χώρας παραμένουν χωρίς ναυαγοσωστική κάλυψη.

Μάλιστα, ενώ η Ελλάδα έχει την μεγαλύτερη ακτογραμμή της Μεσογείου, την 3η μεγαλύτερη στην Ευρώπη και την 11η του κόσμου, μήκους 13.676 χιλιομέτρων, συνεπώς όλοι θα περίμεναν ο λαός μας να έχει άριστη επαφή με τον υδάτινο κόσμο, οι πνιγμοί είναι δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου, μετά τα τροχαία.

Σύμφωνα με τα πρώτα στατιστικά στοιχεία για τους πνιγμούς που εξασφάλισε το enikos.gr, από το μη-κερδοσκοπικό σωματείο «Safe Water Sports», περισσότεροι από 86 άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους στις ελληνικές θάλασσες, αν και για 56 από αυτούς δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα επισήμως η αιτία θανάτου, λόγω καθυστέρησης των ιατροδικαστικών εκθέσεων.

Οι περισσότεροι ανήκαν στην ηλικιακή ομάδα άνω των 70 ετών, με τους εξηντάρηδες να ακολουθούν. Πνιγμοί ατόμων καταγράφηκαν και σε άτομα ηλικίας από 18 έως και 59 ετών, ακόμα και σε μικρά παιδιά από 0 – 6 ετών.

Οι 3 στους 4 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, σύμφωνα με τα ίδια στατιστικά στοιχεία, ήταν άνδρες (ποσοστό 77%).

Επιπλέον, τα περισσότερα θύματα ήταν Έλληνες, ενώ έχουν καταγραφεί και περιπτώσεις πνιγμών ατόμων από την Αλβανία, την Ρουμανία, την Σερβία και την Αμερική.

Τα θλιβερά ρεκόρ των δήμων

Οι περισσότεροι θάνατοι λουόμενων έχουν καταγραφεί στον δήμο Κασσάνδρας, όπου μέχρι στιγμής 5 άτομα έχουν βρει τραγικό θάνατο. Ακολουθούν οι δήμοι Ρεθύμνου και Ρόδου με 4 θανάτους.

Στην τρίτη θέση, με 3 θανάτους, βρίσκονται οι δήμοι Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, Δίου – Ολύμπου, Θάσου, Θερμαϊκού, Κατερίνης και Ωρωπού.

Αντίστοιχα, ένας ή δύο θάνατοι λουόμενων έχουν καταγραφεί στους δήμους Αβδήρων, Αίγινας, Ανατολικής Μάνης, Αριστοτέλη, Βιάννου, Βόλβης, Βόρειας Κυνουρίας, Δυτικής Λέσβου, Ελευσίνας, Ερμιονίδας, Ζαγορίου, Ηγουμενίτσας, Ήλιδας, Θήρας, Ιστιαίας – Αιδηψού, Καβάλας, Καλυμνίων, Καρύστου, Κεντρικής Κέρκυρας, Κορινθίων, Κυθήρων, Κώ, Λαυρεωτικής, Λοκρών, Μαραθώνος, Ναυπλιέων, Νέας Προποντίδας, Νέστου, Παλαιού Φαλήρου, Παξών, Πάρου, Πατρέων, Πειραιώς, Πρέβεζας, Πύργου, Ραφήνας – Πικερμίου, Σαλαμίνας, Σαμοθράκης, Σαρωνικού, Σιθωνίας, Σικυωνίων, Σκιάθου, Σπάτων – Αρτέμιδος, Στυλίδος, Σύρου – Ερμούπολης, Σφακίων, Χαλκιδέων, Χανίων και Χερσονήσου.

Δεύτεροι οι πνιγμοί στην εθνική «λίστα θανάτου»

Κάθε χρόνο, από το 2019 ως και το 2023, σύμφωνα με έρευνα, 360 άνθρωποι κατά μέσο όρο βρίσκουν τραγικό θάνατο στο υδάτινο περιβάλλον της χώρας μας, με τους περισσότερους να αποδίδονται σε πνιγμούς. Έτσι, οι πνιγμοί κατατάσσονται δεύτεροι στην εθνική λίστα θανάτου, μετά τα τροχαία.

Μάλιστα, μόνο πέρυσι, 260 από τους 400 θανάτους αποδίδονται σε πνιγμό, με τους περισσότερους να είναι άνδρες. Τα πρωτεία του πιο «θανατηφόρου» καλοκαιρινού μήνα, κατέχει και πάλι ο Ιούλιος, όπως έχει αποτυπωθεί και σε παλαιότερες εκθέσεις, ενώ τα περισσότερα θύματα είναι άνω των 60 ετών, χωρίς, όμως, να λείπουν και περιπτώσεις νέων ατόμων.

Σημειώνεται ότι από τους 400 θανάτους, το 2023, οι 272 αφορούσαν άτομα ελληνικής καταγωγής.

Πηγή: enikos.gr

Η καινοτόμος θεραπεία στοχεύει στην αναστροφή της τριχόπτωσης που προκαλείται από την γυροειδή αλωπεκία.

Μια καινούρια έρευνα επιστημόνων από το Νοσοκομείο Brigham and Women's και το ΜΙΤ κατέληξε σε επαναστατική θεραπεία κατά της τριχόπτωσης που προκαλείται από γυροειδή αλωπεκία.

Η αλωπεκία είναι μια αυτοάνοση πάθηση που οφείλεται στην υπερδραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο στρέφεται εναντίον και καταστρέφει τους θυλάκους των τριχών.

Η ασθένεια έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια μαλλιών καθώς τα Τ-κύτταρα επιτίθενται λανθασμένα στους θύλακες των τριχών. Οι επιστήμονες λοιπόν, δημιούργησαν μια μέθοδο για την παροχή ρυθμιστών των Τ-κυττάρων απευθείας στα σημεία της τριχόπτωσης, σταματώντας αποτελεσματικά την αυτοάνοση δραστηριότητα και προωθώντας την αναγέννηση των μαλλιών.

Η λύση χρησιμοποιεί ένα επίθεμα με μικροβελόνες που στοχεύει ανώδυνα τις προσβεβλημένες περιοχές του δέρματος.

Η νέα προσέγγιση

Οι παραδοσιακές θεραπείες για τη γυροειδή αλωπεκία περιλαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά που επηρεάζουν ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα, αφήνοντας τους ασθενείς ευάλωτους σε λοιμώξεις. Αυτές οι θεραπείες συχνά αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν το βασικό ζήτημα της λανθασμένης ρύθμισης των Τ-κυττάρων και δεν παρέχουν μόνιμα αποτελέσματα.

Η νέα προσέγγιση, η οποία παρουσιάζεται λεπτομερώς στο επιστημονικό περιοδικό Advanced Materials, επικεντρώνεται στην τοπική αύξηση των επιπέδων των ρυθμιστικών Τ-κυττάρων (T-regs) στο σημείο της τριχόπτωσης. Η μέθοδος αυτή αποκαθιστά την ανοσολογική ισορροπία χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη συνολική άμυνα του οργανισμού.

"Η στρατηγική μας αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στη θεραπεία των αυτοάνοσων δερματικών παθήσεων", εξήγησε η Natalie Artzi από το Τμήμα ‘Engineering in Medicine’ του Brigham. "Επιτρέποντας την τοπική χορήγηση βιολογικών φαρμάκων μέσω των επιθεμάτων μας, προωθούμε τα ρυθμιστικά Τ κύτταρα στο δέρμα, επιλύοντας την επίθεση των Τ κυττάρων στους θύλακες των τριχών και προσφέροντας μια πιθανή μακροπρόθεσμη λύση χωρίς ανοσοκαταστολή".

Αυτά τα αυτοκόλλητα με τις μικροβελόνες δοκιμάστηκαν σε μοντέλα ποντικών, παρουσιάζοντας σημαντική αναγέννηση των μαλλιών εντός τριών εβδομάδων από την έναρξη της θεραπείας. Τα επιθέματα περιείχαν IL-2 και CCL22, ενώσεις που είναι γνωστό ότι προσελκύουν και επεκτείνουν τα Τ-regs. Τα αποτελέσματα ήταν πιο ελπιδοφόρα από εκείνα που επιτεύχθηκαν με το baricitinib, ένα φάρμακο εγκεκριμένο για τη σοβαρή γυροειδή αλωπεκία.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το έμπλαστρο με τις μικροβελόνες είναι πολλά υποσχόμενο γενικότερα, επεκτείνοντας ενδεχομένως τη χρήση του σε άλλες ανοσοδιαμεσολαβούμενες δερματικές παθήσεις, όπως η λεύκη και η ψωρίαση.

Πηγή: flash.gr

H κ. Άννα Στρατινάκη γενική γραμματέας Εργασιακών Σχέσεων, δεν είναι χθεσινή. Ανάμεσα στα άλλα έχει συνδέσει το όνομά της, την περίοδο 2011-2014, με την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Είναι γνωστό το τότε περίφημο «εμπιστευτικό e-mail» που έστειλε -σαν γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας- στο πρωθυπουργικό γραφείο του Αντώνη Σαμαρά, με το οποίο πρότεινε την υιοθέτηση νομικής φόρμουλας που θα καθιστούσε δυνατές τις ομαδικές απολύσεις. Κι αυτό χωρίς να αλλάξει το σχετικό νομικό πλαίσιο, και συμβούλευε τον τότε πρωθυπουργό της χώρας για πώς θα παρέκαμπτε το Κοινοβούλιο για να αποφύγει το πολιτικό κόστος μιας άκρως αντιλαϊκής ρύθμισης.

Η κυρία, λοιπόν αυτή και σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της ΕφΣυν κάνει ένα τεράστιο δώρο στους βιομηχάνους: Απλήρωτη εργατική δύναμη.

Αντιγράφουμε ένα απόσπασμα από το ρεπορτάζ της Χριστίνας Κοψίνη:

Πολύχρωμες κερκίδες της οργής στα γήπεδα της Γερμανίας

▸Πώς θα αποτιμήσει άραγε ο ιστορικός του μέλλοντος το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου ή Euro της Γερμανίας του 2024;

Από ποδοσφαιρικής άποψης, το ερώτημα είναι μάλλον ήσσονος σημασίας. Άλλωστε την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, μόλις έχει ξεκινήσει η φάση των μεγάλων νοκ άουτ παιχνιδιών και τα σπουδαία ματς. Η μεγαλύτερη εικόνα έχει περισσότερο ενδιαφέρον.

Για τον ίδιο τον γερμανικό Τύπο και την εκεί κοινή γνώμη, η φετινή διοργάνωση δεν έχει καμία σχέση με την περίοδο των παχιών αγελάδων του 2006, οπότε και διοργανώθηκε στα ίδια γήπεδα το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η ατμομηχανή της Ενωμένης Ευρώπης βυθίζεται στην πολιτική κρίση και μια οικονομική δίνη και κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσουν όλα αυτά. Επιπλέον, η καθημερινότητα της «οικονομίας του πολέμου», συνειδητά ή ασυνείδητα, ρίχνει τη βαριά σκιά της παντού.

Το ίδιο ισχύει και για τα γήπεδα. Σε μια Ευρώπη και έναν κόσμο που διαιρείται εκ νέου σε διχαστικά δίπολα με ζοφερές προοπτικές, τα οξύμωρα σχήματα βασιλεύουν σ’ αυτήν την διοργάνωση. Οι μεγαλύτεροι χορηγοί και τα χρυσά κέρδη των διοργανωτών προέρχονται στην πλειονότητά τους από ασιατικούς –και κυρίως κινεζικούς– πολυεθνικούς γίγαντες. Η ίδια η Γερμανία, η οποία επανεξοπλίζεται και ετοιμάζεται για πόλεμο ως το 2029, απογαλακτίζεται από την επί εβδομήντα χρόνια εμβληματική αλλά και με ύποπτο παρελθόν Adidas, για να πέσει στην αγκαλιά της ανταγωνίστριας πολυεθνικής του αθλητισμού με έδρα τις ΗΠΑ, Nike. Την ίδια ώρα, πολλές από τις εξέδρες παραδίνονται σε διαφόρων χρωμάτων εθνικιστικούς παροξυσμούς.

Η Γερμανία, ως πρωταγωνιστής των εξελίξεων της δεκαετίας του 1990 και καταλυτικός παράγοντας της διάλυσης της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, υποδέχεται τα θραύσματά της ως φιλοξενούμενες εθνικές ομάδες, οι οποίες μαζί με την Αλβανία και την Τουρκία έρχονται να συνθέσουν ένα εκρηκτικό «βαλκανικό κοκτέιλ». Κροάτες και Αλβανοί τραγουδούν μαζί στον μεταξύ τους αγώνα εθνικιστικά και μισαλλόδοξα συνθήματα εναντίον των Σέρβων. Κάπου στην αλβανική εξέδρα ξεδιπλώνεται ένα πανό της «Μεγάλης Αλβανίας».

Αντίστοιχα στην σερβική εξέδρα, στο ματς της Σερβίας με την Αγγλία, ανεβαίνει πανό με τη «Μεγάλη Σερβία» και προσαρτημένο το Κοσσυφοπέδιο, την ίδια ώρα που οι Άγγλοι τραγουδούν από την πλευρά τους τα «δέκα γερμανικά βομβαρδιστικά», ένα τραγούδι σύνθημα εναντίον της χιτλερικής Γερμανίας, με προφανή στόχο τους οικοδεσπότες. Από την άλλη πλευρά, στη Γαλλία, η άκρα δεξιά τα βάζει με την εθνική ομάδα της χώρας που έχει χάσει τη «λευκή της απόχρωση» και τη «λευκή της υπεροχή», αναγκάζοντας αστέρες όπως ο Κιλιάν Εμπαπέ να δώσει αποστομωτική απάντηση στο κόμμα της Λεπέν. «Θέλω να είμαι υπερήφανος που εκπροσωπώ τη Γαλλία. Δεν θέλω να εκπροσωπώ μια χώρα η οποία δεν ανταποκρίνεται στις αξίες μου ή στις αξίες μας», είπε χαρακτηριστικά ο αρχηγός των τρικολόρ, συμφωνώντας με προηγούμενες δηλώσεις του συμπαίκτη του Μάρκους Τιράμ, ο οποίος προέτρεπε σε καθημερινό αγώνα εναντίον του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της διαμορφούμενης κατάστασης στην Γαλλία με την επικράτηση της ακροδεξιάς στις 9 Ιουνίου.

Στον αντίποδα αυτών, διεθνείς παίχτες όπως ο Αλβανός Μιρλίντ Ντάκου, φωνάζει με ντουντούκα εθνικιστικά συνθήματα εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας ξεσηκώνοντας την εξέδρα στον αγώνα με την Ιταλία, για να ζητήσει την επόμενη ημέρα συγγνώμη. Στις εξέδρες των γηπέδων και στους δρόμους των γερμανικών μεγαλουπόλεων, Τούρκοι οπαδοί πανηγυρίζουν σχηματίζοντας τα σύμβολα των Γκρίζων Λύκων. Πράγματα που έχουν ξαναγίνει και σίγουρα δεν χαρακτηρίζουν την πλειονότητα των οπαδών όλων αυτών των ομάδων, αλλά δεν παύουν να δείχνουν πόσο εύφορο παραμένει το έδαφος στις κερκίδες της οργής. Όσο η καταπίεση, οι ανισότητες και η πολεμική απειλή αυξάνονται, τόσο οι παραμορφωτικοί φακοί του εθνικισμού δείχνουν να ενισχύονται.

Στις διαμαρτυρίες της εκάστης ομοσπονδίας, η ΟΥΕΦΑ απαντάει με πρόστιμα, καθώς και με τιμωρίες κάποιων αγωνιστικών για ορισμένους πρωταγωνιστές – μέλη των ομάδων. Το «No Politica» ωστόσο της ΟΥΕΦΑ, ακυρώνεται στην πράξη. Από την άλλη πλευρά, η γερμανική αστυνομία χρησιμοποιεί ωμή βία και όργιο καταστολής αρχικά εναντίον των Ιταλών μετά το παιχνίδι με την Αλβανία και στη συνέχεια εναντίον Σέρβων, Άγγλων, Αλβανών…

Σίγουρα κραυγαλέες καταστάσεις μέσα στα γήπεδα και ακρότητες με βιαιοπραγίες δεν έχουν υπάρξει, αλλά τόσο η εποχή όσο και τα γήπεδα της Γερμανίας θυμίζουν έναν τεράστιο δοκιμαστικό σωλήνα, από τον οποίο δεν μπορεί κανείς να βεβαιώσει πως δεν θα ξεπεταχτεί ένας κοινωνικός Φρανκεστάιν. Για την ώρα, χρυσάφι και εθνικιστικά πάθη βαδίζουν χέρι – χέρι σε μια δοκό ισορροπίας.

Ενδεικτικό της εποχής ωστόσο που ζούμε, είναι το γεγονός ότι ένας από τους μεγαλύτερους ειδησεογραφικούς οργανισμούς του κόσμου, το Associated Press, αναγκάστηκε να εκδώσει διάψευση για ένα υποτιθέμενο δικό του ρεπορτάζ, το οποίο ανέφερε πως οι γερμανικές αρχές είχαν απαγορεύσει τις σλοβακικές σημαίες στο ματς της Σλοβακίας με την Ουκρανία εξαιτίας της ομοιότητας της με την ρωσική σημαία. Η είδηση κατέκλυσε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και όχι μόνο. Ο πόλεμος είναι παντού και η αλήθεια θα είναι παντού και πάντα θύμα του. Η γερμανική κυβέρνηση διέψευσε πως υπήρξε απαγόρευση οποιασδήποτε σημαίας. Είναι όμως γνωστό ότι κυνηγιούνται δια ροπάλου όσοι γίνουν αντιληπτοί να κατέχουν σημαίες της Παλαιστίνης ή του Ισραήλ. Για λόγους ισορροπίας ίσως έλεγε κάποιος.

Παρά την τεράστια καταστολή που έχει προϋπάρξει για το παλαιστινιακό και τα μέτρα που έχουν ληφθεί, πάντα θα υπάρχουν ρωγμές. Τούρκοι οπαδοί στο ματς της 26 ης Ιουνίου με την Τσεχία ανέμισαν παλαιστινιακές σημαίες στις εξέδρες δίνοντας μια άλλη διάσταση, μια απόχρωση αλληλεγγύης και αντίστασης, καθώς δεν είναι καθόλου αστείο να σε πετύχει η γερμανική αστυνομία να κατέχεις παλαιστινιακή σημαία. Κατά τα λοιπά, όταν η πράξη δείχνει πως η αλήθεια φλερτάρει επικίνδυνα με το ψέμα, το βέβαιο είναι πως οι μέρες που έρχονται μοιάζουν όλο και πιο σκοτεινές…

Πηγή: prin.gr