Δημήτρης Σταμούλης Την ανάγκη να ευχαριστήσει δημοσίως την «ελληνική επιχειρηματική τάξη» (sic) ένιωσε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, για τις δωρεές της προς το Εθνικό Σύστημα Υγείας, καθώς, όπως είπε σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, «ήταν πράγματι πολλές». Αν και παραδέχτηκε ότι «θα μπορούσαν προφανώς να ήταν περισσότερες», εκτίμησε πως «έγιναν σημαντικές κινήσεις από επιφανείς Έλληνες επιχειρηματίες και ιδρύματα», ενώ δεν παρέλειψε να δηλώσει την… ευχάριστη έκπληξή του «από τη συνέπεια επιχειρηματιών ως προς τις φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις». Κι ας ακολούθησε πογκρόμ αντεργατικών μέτρων, με την αρωγή της κυβέρνησης, στους χώρους εργασίας του ιδιωτικού τομέα με δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, εκατοντάδες χιλιάδες αναστολές συμβάσεων εργασίας, μειώσεις μισθών, και πολλά… δώρα, μέσω των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, με φορολογικές, ασφαλιστικές, δανειακές και λοιπές ελαφρύνσεις προς όφελος του κεφαλαίου. Βιομήχανοι, εφοπλιστές, κατασκευαστές, μεγαλέμποροι, μπορεί να έχουν λάβει τη μερίδα του λέοντος από τα μέτρα της κυβέρνησης, ωστόσο επιχειρούν να έρθουν στο προσκήνιο και…

Μισθούς πείνας, εργασιακές σχέσεις λάστιχο και δυνατότητα στους εργοδότες να απασχολήσουν ακόμα και το μισό προσωπικό τους, δίνει η κυβέρνηση σύμφωνα με τα μέτρα που ανακοίνωσε. Η …επανεκκίνηση της οικονομίας για τους εργαζόμενους της χώρας σημαίνει μισθούς που θα ξεκινούν από τα 500 ευρώ και θα κλιμακώνονται ανάλογα με το ύψος των αποδοχών που είχαν στην προ πανδημίας περίοδο. Το μέτρο που επιβάλλει η κυβέρνηση για «επιβολή ορίου στις επιχειρήσεις που ανοίγουν να επαναφέρουν κατ’ ελάχιστον σε ενεργή απασχόληση το 50% των εργαζομένων» προμηνύει τη διαμόρφωση μιας νέας εργασιακής ζούγκλας. Συγκεκριμένα μια επιχείρηση: — Μπορεί να απασχολήσει μέχρι το 50% του προσωπικού της και για το υπόλοιπο 50% να επεκτείνει την αναστολή σύμβασης. Ερώτηση: Σε αυτή την περίπτωση το προσωπικό που θα μπει σε αναστολή θα λάβει 534 ευρώ από το κράτος; Η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με την εργοδοσία να επιδοτεί την αναστολή σύμβασης; Και για πόσο διάστημα; Ο εργοδότης,…

Γράφει ο Ανδρέας Κολλιαράκης // Και ξαφνικά… μια δειλή “κανονικότητα”. Μια “νέα κανονικότητα”. Μετά την τρομοκρατία τόσων ημερών, τους περιορισμούς, τους θανάτους που συνεχίζονται κτλ. Μόνο που ο αυταρχισμός και η αυξημένη αστυνομοκρατία, ήρθαν για να μείνουν. Μαγαζιά θα μείνουν κλειστά, οι απολυμένοι άνεργοι, η εξαθλίωση στα λαϊκά στρώματα έντονη. Τι θα μείνει ακόμα; Οι αντεργατικοί νόμοι που πέρασε η κυβέρνηση, η διάλυση της Παιδείας, το κουρασμένο και απλήρωτο προσωπικό των νοσοκομείων κτλ. Με το “καλημέρα” αναβάλουν την Εργατική Πρωτομαγιά σαν κάτι “συμβολικό”, όπως λένε. Και γιατί τώρα η χαλάρωση των μέτρων; Γιατί πώς θα “μένουμε σπίτι”, όταν από 1/5 οι τράπεζες θα πέσουν σαν τα όρνια αφού τελειώνει η προστασία της πρώτης κατοικίας.Τα δικαστήρια, άλλωστε, δεν θα ανοίξουν όλες τις λειτουργίες τους. Προτεραιότητα έχει το φαγοπότι των τραπεζών. Ο ιός τους βόλεψε όσο τους βόλεψε. Ας ψοφήσουμε τώρα. Άνεργοι, άστεγοι, πεινασμένοι. Σάμπως πότε ενδιαφέρθηκε πραγματικά η αστική εξουσία για…

Μπάμπης Συριόπουλος ▸ Κυβέρνηση και εργοδοσία επιδιώκουν να μονιμοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα αντιλαϊκά μέτρα που πάρθηκαν Πλησιάζουμε στη φάση της σταδιακής χαλάρωσης των έκτακτων μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας. Παρότι οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τον ιό καθεαυτό δεν έχουν εκλείψει, αναπόφευκτα το κέντρο βάρους της συζήτησης μετατοπίζεται προς τη νέα κανονικότητα και ποια θα είναι αυτή. Υπάρχουν δείγματα γραφής για το είδος των απαντήσεων που δίνονται απέναντι στην πρόκληση της πανδημίας και της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε την υγειονομική απειλή όχι σαν τέτοια, δηλαδή με ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ, μόνιμες προσλήψεις προσωπικού και αγορά εξοπλισμού –παρότι είχε τον χρόνο, καθώς η πανδημία άργησε να φτάσει στη χώρα μας– αλλά κυρίως σαν ζήτημα δημόσιας τάξης σε συνέχεια της αντιμετώπισης των προσφύγων. Η πολεμική ρητορική και η ΕΛΑΣ ήταν η απάντηση και στους πρόσφυγες και στον ιό. Οι άντρες των σωμάτων ασφαλείας έντεχνα μπήκαν…

Μια όχι και τόσο «έκτακτη περίσταση Ανάλυση: Γιώργος Τσαντίκος Ως συνέπεια της υγειονοµικής και οικονοµικής κρίσης που πλήττει τον διεθνή καπιταλισµό, αναπτύσσεται η δυναµική µιας διεθνούς διαταραχής σε επίπεδο διατροφής, καθώς µειώνεται ή διακόπτεται η παραγωγή, σπάνε οι εφοδιαστικές αλυσίδες και πολλά κράτη αποφασίζουν να κρατήσουν τα προϊόντα, αντί να τα εξάγουν. Βαθιές οι αιτίες της διατροφικής αρρυθµίας του σύγχρονου καπιταλισµού. Ζωτικά ερωτήµατα, ταξικές απαντήσεις Η πιθανότητα μιας διατροφικής κρίσης, που θα ακολουθήσει ως «παρελκόμενο» την υγειονομική κρίση αλλά και ως μια έτσι και αλλιώς μόνιμη απειλή για την ανθρωπότητα στα χρόνια του «ύστερου καπιταλισμού», είναι ορατή. Οι διάφορες διακυμάνσεις της δεν έχουνε να κάνουν μόνο με την περιπτωσιολογική αντιμετώπιση των αιτιών της πανδημίας, τις διάφορες «καραμπόλες» και αλυσιδωτές αντιδράσεις που τις γνωρίζουμε πλέον, είτε ως ελαφρυντικά των ευθυνών του συστήματος είτε ως την ταξικότατη επίδραση της πανδημικής έξαρσης στο λαό, αλλά με μια πραγματικότητα που υπήρχε και πριν την…

Τις τελευταίες βδομάδες, η εξέλιξη της επιδημίας σε όλο τον κόσμο κατέγραψε θανάτους και μεταξύ εφήβων, μικρών παιδιών, ακόμα και βρεφών. Όσο κι αν πρέπει κανείς να ακούει με προσοχή τις διαπιστώσεις των επιστημόνων ότι πρόκειται για «σπάνιες περιπτώσεις», δεν μπορεί να αγνοήσει τις μαρτυρίες των οικογενειών των θυμάτων που συγκλίνουν όλες στον ίδιο τρόπο αντιμετώπισης από την πλευρά των συστημάτων Υγείας: Συστάσεις για «παραμονή κατ' οίκον» σε περιπτώσεις ασθενών με ήπια συμπτώματα, συμβουλές για επικοινωνία με τον «προσωπικό γιατρό». Στην πλειοψηφία, όμως, των περιπτώσεων δεν υπάρχει ένα επαρκώς οργανωμένο και δωρεάν δίκτυο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας για όλους και η Ιδιωτική Υγεία είναι μόνο για τους λίγους. Μπορεί, επομένως, με τον αυτοπεριορισμό και την «αυτοθεραπεία» το σύστημα να απαλλάσσεται από το κόστος εκατομμυρίων αναγκαίων τεστ και να ελαφρύνει τα νοσοκομεία που ήδη «βογκούν», οι ασθενείς όμως αφήνονται κυριολεκτικά στη μοίρα τους, στο έδαφος των ανεπαρκειών και των ελλείψεων στα συστήματα…

Γράφει ο Νίκος Μόττας // 150 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση στο Ουλιάνοφσκ (Σιμπίρσκ) της Ρωσίας του σπουδαιότερου επαναστάτη του 20ου αιώνα. Του ανθρώπου που υπήρξε ο ιδεολογικός κληρονόμος του έργου των Μαρξ-Ένγκελς, πρωτεργάτης της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης και ιδρυτής του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους στην ιστορία. Ο Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν, γεννημένος στις 22 Απρίλη 1870, δεν αποτελεί απλά και μόνο άλλη μια σημαντική προσωπικότητα στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας. Είναι ο άνθρωπος που η ζωή, το έργο και η δράση του σημάδεψαν την ίδια την πορεία της κοινωνικής εξέλιξης, το πέρασμα από το εκμεταλλευτικό σύστημα σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο που σηματοδότησε η Οκτωβριανή Επανάσταση και η δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Λένιν έδωσε σάρκα και οστά στις ελπίδες, τα όνειρα και τις προσδοκίες εκατομμυρίων εργαζόμενων σε όλο τον κόσμο. Έγινε καθοδηγητής, εμπνευστής και σύμβολο για τους καταπιεζόμενους λαούς, για τα εκατομμύρια των μαζών ανά…

Γράφει ο kokkiniotis (Παλαιότερη* ανάρτηση με αφορμή την επέτειο του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967) Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, παραθέτουμε μερικά ιστορικά στοιχεία από την «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974», του Σόλωνα Νεόκοσμου Γρηγοριάδη. Πριν απ’ αυτό όμως, τηλεγραφικά και μόνο, μερικές παρατηρήσεις και σκέψεις: -Το καθεστώς της επτάχρονης δικτατορίας μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν στρατιωτική δικτατορία, όχι όμως φασιστική δικτατορία. Και αυτό, όχι βέβαια γιατί τα μέσα που χρησιμοποιούσε δεν ήταν ‘φασιστικά’, κάθε άλλο. Ο φασισμός όμως προϋποθέτει λαϊκό έρεισμα και λαϊκή βάση, κάτι που δεν συνέβαινε στην περίπτωση της χούντας των απριλιανών, όσο και αν σε μια πρώτη φάση υπήρξε μία ‘ανοχή’ από τον κόσμο. -Ο κόσμος της αριστεράς πιάστηκε δυστυχώς ‘με τις πυτζάμες’, απροετοίμαστος πολιτικά. Είναι γνωστό ότι το ιστορικής αξίας φύλλο της Αυγής με ημερομηνία 21-4-1967, που απαγορεύτηκε μεν να κυκλοφορήσει, όπως άλλωστε και οι υπόλοιπες εφημερίδες της ημέρας του πραξικοπήματος, όμως στην αναμπουμπούλα το…

Εκτίναξη της ανεργίας στο 30% για φέτος προβλέπει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής για τις επιπτώσεις το 2020. Η πτώση του ΑΕΠ θα προσεγγίσει το 10%. Εντελώς στον …αέρα βρίσκονται οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης για ύφεση το 2020, που όμως θα συνοδευθεί με έκρηξη ανάπτυξης το 2021, σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής για τις επιπτώσεις της πανδημίας. Αυτό το σενάριο θεωρείται αβέβαιο. Βέβαιη όμως είναι η εκτίναξη της ανεργίας σε ποσοστά πάνω από 30% ενώ οι επιπτώσεις στο ΑΕΠ της χώρας, μόνον για το 2020, κατά πάσα πιθανότητα θα προσεγγίσουν το 10%. Η έκθεση του Γραφείο Προϋπολογισμού περιγράφει 3 σενάρια για τις επιπτώσεις του Covid 19, τα οποία σχετίζονται ευθέως με την παράταση των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά και από το εύρος των δημόσιων παροχών, αν δηλαδή θα είναι φθάσουν τα 5 δισεκατομμύρια ή τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Η «βεντάλια» των…

Γεράσιμος Λιβιτσάνος Μπορεί με κάθε … «κορονο-εβδομάδα» που περνά το κυβερνητικό σχέδιο για την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης και της βαθιάς οικονομικής κρίσης που ακολουθεί σε αντιλαϊκή κατεύθυνση να γίνεται ολοένα πιο σαφές και συγκεκριμένο. Όμως γίνεται εξίσου ξεκάθαρο πώς αυτό θα «ξετυλιχθεί» μέσα σε κλίμα βαλτώδους συναίνεσης. Στοιχείο που διασφαλίζει η ύπαρξη μιας αποστασιοποιημένης ή στην καλύτερη μουδιασμένης αντιπολίτευσης. Τα γενικευμένης πολιτικής αποδοχής, μέτρα ανάσχεσης της μετάδοσης του ιού διασφαλίζουν την πολυδιάσπαση, την (αυτό)απομόνωση και εν τέλει την απουσία του κοινωνικού λαϊκού παράγοντα από τις εξελίξεις. Παρά τον όποιο ορθολογικό χαρακτήρα των μέτρων, δημιουργούν ένα αντικειμενικό δεδομένο που σαφώς διευκολύνει την σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος σε νέες βάσεις. Τέτοιες μάλιστα που να διαμορφώνουν τους όρους διαχείρισης των όσων έπονται. Οι κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών αποτελούν στο ευρύτερο σκηνικό την μόνη ηχηρή πολιτική «παραφωνία». Η Νέα Δημοκρατία είναι κάτι παραπάνω από σαφές πως έχει επενδύσει πολιτικά στην φαινομενική κοινωνική αποδοχή…