Στα τέλη του Φλεβάρη με αρχές Μάρτη, πριν ακριβώς 172 χρόνια, κυκλοφόρησε το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, δια χειρός Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς, θεμελιωτών του επιστημονικού σοσιαλισμού και καθοδηγητών του διεθνούς επαναστατικού εργατικού κινήματος στην πρώτη ιστορική περίοδο του καπιταλιστικού συστήματος, αυτή του ελεύθερου ανταγωνισμού. Το δικό μας Μανιφέστο. Ένα έργο – ώριμο φρούτο της όξυνσης των αντιθέσεων της καπιταλιστικής κοινωνίας. Αυτές οι αντιθέσεις ήταν που έθεσαν τους συγγραφείς του ικανούς να συγγράψουν ένα έργο σαν το Μανιφέστο και που, σχεδόν την ίδια περίοδο με την έκδοση του έργου, πυροδότησαν τις εργατικές αστικοδημοκρατικές επαναστάσεις σε μια σειρά χωρών της Ευρώπης (η «Άνοιξη των λαών»). Ένα έργο ξεχωριστό, γιατί συνδύαζε με εντελώς πρωτόγνωρο για την επιστήμη αλλά και το εργατικό κίνημα της εποχής τις δύο συνισταμένες του επαναστατικού «ποιείν»: τη θεωρία και την πράξη. Οι συγγραφείς του έκαναν τον ιστορικό υλισμό, εργαλείο μελέτης του επιστημονικού αντικειμένου του μαρξισμού δηλ. της…

Tην ύπαρξη του κέντρου κράτησης στον Πόρο επιβεβαιώνει και πρόσφατη μελέτη του ερευνητικού προγράμματος Respond Project που συντονίζει Παν/μιο της Ουψάλα / Φωτ. Λ.Κ. / respondmigration.com * Αφροδίτη Τζιαντζή Σοβαρά ερωτήματα και ανησυχίες για όσα γίνονται στον Έβρο, και από τις δύο πλευρές των ελληνοτουρκικών συνόρων, θέτει εκτενής συλλογική έρευνα που δημοσίευσαν χθες οι Νew York Times, με μαρτυρίες, δορυφορικές φωτογραφίες, χάρτες, επιτόπιο ρεπορτάζ και ηλεκτρονικά εργαλεία χωρικής ανάλυσης, που σύμφωνα με τους συντάκτες επιβεβαιώνουν την ύπαρξη «μυστικού κέντρου κράτησης μεταναστών» στα σύνορα του Έβρου, κοντά στο χωριό Πόρος. Επιπλέον αναλύοντας βίντεο-ντοκουμέντα, κάποια από τα οποία έχουν έχουν ήδη δημοσιευθεί και παίρνοντας συνεντεύξεις από δύο αυτόπτες μάρτυρες, οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας επιβεβαιώνουν την είδηση περί νεκρού 22χρονου Σύρου στα ελληνοτουρκικά σύνορα, από ρίψεις πυροβολισμών, το πρωί της 2ας Μαρτίου, άγνωστο όμως από ποιους. Ο νεκρός, σύμφωνα με τους NYT ονομάζεται Mohammed Yaarub (ως τώρα γραφόταν Μοχάμεντ Αλ Αράμπ) και ήταν…

«Οι πρόσφυγες, όπως και οι μετανάστες, είναι -και αυτοί- θύματα αυτού του συστήματος! Ενός συστήματος ταξικού πολέμου των πλουσίων εναντίον των φτωχών!» Για τις εξελίξεις στο προσφυγικό τοποθετήθηκαν 85 ακαδημαϊκοί σε κοινή δήλωσή τους με τίτλο: «Σε αυτόν τον πόλεμο ποιος είναι ο εχθρός μας;». Η δήλωση δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 7-8 Μαρτίου 2020 Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι «σε κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού ο δημόσιος λόγος γεμίζει κατακλυσμιαία από πολεμικές ιαχές και δηλώσεις απανθρωπιάς που προσβάλλουν τις πλέον θεμελιώδεις ηθικές αξίες των ανθρώπων». Αναλυτικά, η δήλωση των πανεπιστημιακών: Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας αχαλίνωτης ξενοφοβικής και ρατσιστικής υστερίας, υποκινούμενης από ευρύ φάσμα δεξιών, ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων και συνεπικουρούμενης από τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και εκπροσώπους της κυβέρνησης. Σε κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού ο δημόσιος λόγος γεμίζει κατακλυσμιαία από πολεμικές ιαχές και δηλώσεις απανθρωπιάς που προσβάλλουν τις πλέον θεμελιώδεις ηθικές αξίες των ανθρώπων. Ακούσαμε ανείπωτες φράσεις…

Από Σ.Ρομπόλης - Β.Μπέτσης ΑΕΠΟ δημόσιος και ο κοινοβουλευτικός διάλογος, στο πλαίσιο της κατάθεσης και της ψήφισης (27/2/2020) του νέου ασφαλιστικού νόμου (Ν.4670/2020-ΦΕΚ 43/Α/28-2-2020) από το Κοινοβούλιο, ανέδειξε, κατά κύριο λόγο αλλά και κατά μονοσήμαντο τρόπο, τις θεατές (θετικές ή αρνητικές) πλευρές του. Παράλληλα, όμως, ανέδειξε και το έλλειμμα του δημόσιου και κοινοβουλευτικού διαλόγου να διερευνήσει και να προβάλλει με τεκμηριωμένο τρόπο τις αθέατες πλευρές και τη σημασία τους προκειμένου να πραγματοποιηθεί το εξής: να ταυτοποιηθεί ο χαρακτήρας και ο σκληρός πυρήνας της στρατηγικής επιδίωξης του νέου ασφαλιστικού νόμου. Βέβαια, ο μεθοδολογικός και αναλυτικός άξονας αυτής της ερευνητικής προσέγγισης είναι η εξέταση και η ανάλυση των προβλεπόμενων πολιτικών κοινωνικής ασφάλισης και η επίδρασή τους. Συγκεκριμένα, ο τρόπος που επιδρούν στην κατανομή των πόρων που διεισδύουν στους αρμούς του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης (ΣΚΑ) ή διαρρέουν από το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης προς τους αρμούς της οικονομικής και δημοσιονομικής σφαίρας της ελληνικής οικονομίας.…

του Στέφανου Πράσσου Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα πάλης όλων των γυναικών, για ψωμί, ελευθερία, ισότητα και αξιοπρέπεια που γιορτάζεται στις 8 Μάρτη κάνουμε ένα μικρόαφιέρωμα, σε μια άγνωστη σχετικά αγωνίστρια, την κομουνίστρια εργάτρια, Φανή Σιώπηπου δολοφονήθηκε από την εργοδοσία και τη Χωροφυλακή κατά τη διάρκεια μιας απεργίας σταΛιγνιτωρυχεία Παγγαίου Σερρών. Το τηλεγράφημα που έφτασε στις 2 Δεκέμβρη του 1934, στον Ριζοσπάστη από τον ανταποκριτή του στις Σέρρες ανέφερε:«Ένας εργάτης έπεσε νεκρός και άλλοι 13 τραυματίστηκαν βαριά από την άτιμη δολοφονική επίθεση της Κυβέρνησης του αίματος…»[1] Στο νομό Σερρών από το 1916 αλλά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο, λειτουργούσαν έξι λιγνιτωρυχεία. Η εξόρυξη του λιγνίτη γινόταν με στοές και γαλαρίες και η θερμιδογόνας τους δύναμη ξεπερνούσε τις 6.000 θερμίδες- calorie (6.288 θερμ/κιλό). Η εξόρυξη γινόταν με αρχέγονα μέσα λοστούς, αξίνες, τσάπες, κασμάδες και μικρά φουρνέλα ανά περίσταση. Κατασκευάζονταν εντός των στοών ράγες πάνω στις οποίες κινούνταν καρότσια που φορτώνονταν γύρω…

Αρθρο του Γιάννη Λασκαράκη, εκδότη της εφημερίδας «Η Γνώμη» (από gnomionline.gr) Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γιάννη Λασκαράκη, εκδότη της εφημερίδας «Η Γνώμη», που δημοσιεύεται στην gnomionline.gr με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν στον Έβρο». «Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον Έβρο. Ένα εθνικιστικό και μισαλλόδοξο τσουνάμι σαρώνει τον τόπο μας. Ορισμένοι κυκλοφορούν με όπλα παριστάνοντας την πολιτοφυλακή εναντίον της «εισβολής» των μεταναστών και των προσφύγων. Ένοπλοι αγρότες ξυλοκόπησαν τον δημοσιογράφο του CNN Κώστα Πλιάκο , διότι προσπάθησε να υπερασπισθεί «συλληφθέντες» από αυτούς μετανάστες που τους κακομεταχειρίζονταν. Οι παράνομοι οικιστές του προστατευόμενου βιότοπου του ΔΕΛΤΑ του Έβρου βγήκαν παγανιά για να κυνηγήσουν τα «θυράματά» τους και να δικαιολογήσουν τις αυθαίρετες «βίλες» τους, ως υπερασπιστές του πάτριου εδάφους, όπως τους αποκάλεσε ο ένδοξος Καμένος. Το δυστύχημα είναι ότι κάποιοι παρέσυραν και τον Πρωθυπουργό να φωτογραφηθεί μαζί τους, να επαναλάβει τα λόγια του και να υποσχεθεί τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων τους.…

του Λεωνίδα Βατικιώτη Με την απέραντη ικανοποίηση και την απόλυτη βεβαιότητα πώς η Ελλάδα θα συνεχίσει να λειτουργεί σαν ο «πορτιέρης» της «Ευρώπης –φρούριο» αναχώρησαν από τον Έβρο οι τρεις επικεφαλής των κορυφαίων ευρωπαϊκών θεσμών, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Επιτροπής, Σαρλ Μισέλ, πρόεδρος του Συμβουλίου και Νταβίντ Σασόλι, πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου. Φεύγοντας άφησαν πέραν της υπόσχεσης για ενίσχυση της (ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενης) Frontex και 700 εκ. ευρώ που είναι αβέβαιο μάλιστα αν θα δοθούν σε ρευστό ή θα χορηγηθούν υπό την μορφή βοήθειας (κουβέρτες, κ.α.). Η επίσκεψη των Ευρωπαίων δεν ικανοποίησε τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί τόσο στην κυβέρνηση (λιγότερο) όσο και στην κοινωνία (περισσότερο) και συμπυκνώνονταν στη ελπίδα να γίνουν πράξη οι κατά καιρούς υποσχέσεις πολλών ευρωπαίων ηγετών για αναλογικό επιμερισμό των προσφύγων στις χώρες τους. Καθόλου τυχαία δεν ήταν η δήλωση του γερμανού υπουργού Εσωτερικών, Χορστ Ζεεχόφερ, από το Βερολίνο όπως μεταφέρθηκε από την ιστοσελίδα…

Από Νίκος Μπογιόπουλος Για να οικοδομηθεί στοιχειωδώς σκέψη ως προς το τι κάνουμε, στο φόντο των τελευταίων εξελίξεων όπως αυτές εξελίσσονται στον Εβρο και στα νησιά, θα πρέπει να εξετάσουμε που βρισκόμαστε και πως φτάσαμε ως εδώ. Ας δούμε, λοιπόν, τα δεδομένα: Πρώτο: Είναι το NATO και η δράση των μελών του που προκαλούν τα κύματα της προσφυγιάς από τις βομβαρδισμένες και λεηλατημένες χώρες. Η ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα των ευρωατλαντισμού είναι συνένοχοι του ΝΑΤΟ. Είναι εκεί, στο ΝΑΤΟ, που η ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωατλαντισμού συμμαχούν με την Τουρκία. Δεύτερο: Οι ΗΠΑ είναι αυτές που στηρίζουν την τουρκική επιδρομή στη Συρία που σε λιγότερο από ένα μήνα έχει προκαλέσει πάνω από 1 εκατομμύριο νέους πρόσφυγες . Η ελληνική κυβέρνηση και η “αριστερή” της αντιπολίτευση είναι οι “προβλέψιμοι” σύμμαχοι του “αγγελικού” Τραμπ και των ΗΠΑ.. Οι ΗΠΑ είναι αυτές για τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ έφτιαξε και η…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Η Ελλάδα είναι μια χώρα που «επιτρέπεται» η είσοδος αλλά απαγορεύεται η έξοδος. Ετσι, με βάση τις συμβατικές υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει οι κυβερνήσεις της, η χώρας τα τελευταία χρόνια έχει αποδεχτεί να μετατραπεί σε αποθήκη ανθρώπων. Από τη στιγμή που τα εκτεταμένα θαλάσσια σύνορά της χώρας είναι αδύνατον να σφραγιστούν, είναι προφανές ότι οι είσοδοι μεταναστών και προσφύγων δεν είναι δυνατόν να αποτραπούν. Την ίδια στιγμή με βάση τις συμφωνίες που στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υπογράψει και εξακολουθούν να μην αμφισβητούν οι ελληνικές κυβερνήσεις (η σημερινή και οι προηγούμενες) οι συνοριακές έξοδοι από τη χώρα είναι σφραγισμένες. Δεδομένων τούτων προκύπτει το προφανές αποτέλεσμα που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια : η χώρα, από διάδρομος μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών έχει μετατραπεί σε παγίδα προσφύγων και μεταναστών. Αυτήν την θέση αδυναμίας στην οποία έχει περιέλθει η χώρα εξ αιτίας των όσων έχουν αποδεχτεί τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις…

Γράφει ο Νίκος Παπακωνσταντίνου. Αναρωτιέστε, ορισμένοι φίλοι αναγνώστες, πώς το εκπαιδευτικό “μας” σύστημα «τιμά» τον απαράμιλλο αντιφασιστικό-εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΠΟΝ; (Φιλολογικό, κατά την τεχνική των άστοχων ερωτημάτων του δημοτικού τραγουδιού, ή απλώς ρητορικό το ερώτημα για τους φίλους αυτής της ιστοσελίδας. Ας του δώσουμε όμως μιαν απάντηση, για λόγους γενικότερου ενδιαφέροντος). Δείτε λοιπόν το πώς, με αφορμή τη σημερινή επέτειο ίδρυσης της πιο μαζικής αγωνιστικής οργάνωσης της νεολαίας μας στον 20ο αιώνα. Τα μόνα λογοτεχνικά κείμενα σε σχολικά βιβλία «Κειμένων νεοελληνικής λογοτεχνίας» Μέσης Εκπαίδευσης, εμπνευσμένα από το μεγαλειώδη αγώνα και τις υπέρτατες θυσίες της ΕΠΟΝ, με σημείο αναφοράς τα παλλαϊκά συλλαλητήρια του 1943, είναι όλα κι όλα δύο: α) Το διήγημα «Μια ιστορία της Αντίστασης» της Τατιάνας – Γκρίτση Μιλλιέξ στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου και β) Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη «Εικοστός αιώνας», με τον τίτλο «Από δόξα και θάνατο» στο βιβλίο της Β΄ Γυμνασίου. Αν…