Ακραία καταστολή δέχτηκε το μαζικό συλλαλητήριο του Σαββάτου 13/06 ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο. Περισσότερο από 3000 πολίτες όλων των ηλικιών (από μικρά παιδιά έως ηλικιωμένες/οι) συγκεντρώθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου 13/6 στο νοσοκομείο του Βόλου με κατεύθυνση το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ/Lafarge. Πρωτοβουλίες αγώνα κατοίκων, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες γειτονιάς, ακόμα και φίλαθλοι τοπικών ομάδων βρέθηκαν εκεί με κύρια αιτήματα να σταματήσει η καύση σκουπιδιών από το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ/Lafarge, να μην κατασκευαστεί καινούριο εργοστάσιο RDF-SRF από το Δήμο, το οποίο συνεπάγεται την περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση και να φύγει η ΑΓΕΤ/Lafarge από την πόλη. Οι κάτοικοι του Βόλου βρίσκονται τα τελευταία χρόνια σε έναν πολύμορφο δίκαιο αγώνα για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής, την υγεία τους. Απέναντι στις κυβερνήσεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που αδειοδότησε και την καύση, και τώρα της ΝΔ, την δημοτική διοίκηση Μπέου και την περιφερική διοίκηση Αγοραστού. Απέναντι σε ένα πλαίσιο αντιπεριβαλλοντικών πολιτικών που κινείται και εντός κατευθύνσεων…

του Λεωνίδα Βατικιώτη Αναμφισβήτητα, οι αποκαλύψεις του πρώην εκπροσώπου Τύπου του Ισραηλινού στρατού και απόφοιτο του Κολλεγίου Αθηνών Σάμπυ Μιωνή αποτελούν μια προσπάθεια αλλαγής ατζέντας έτσι ώστε τα φώτα της δημοσιότηταw να φύγουν από δύο ζητήματα που φθείρουν, όσο τίποτε άλλο μέχρι στιγμής, το προφίλ της κυβέρνησης: Το πρώτο αφορά τα 2,6 εκ. ευρώ που ο Σταύρος Παπασταύρος στενός συνεργάτης του Α. Σαμαρά φέρεται να του παρέδωσε τον Ιανουάριο του 2015 για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του σημερινού κυβερνώντος κόμματος. Το δεύτερο είναι οι αποκαλύψεις για το ζεστό χρήμα που μοίρασε η κυβέρνηση της ΝΔ σε ανύπαρκτα Μέσα ενημέρωσης πολιτικών της φίλων. Αναμφισβήτητα επίσης οι διάλογοι που περιλαμβάνονται στο στικάκι Μιωνή είναι «πετσοκομμένοι» και προϊόν μοντάζ. Μια προσεκτική ανάγνωση διακρίνει πλήθος ασυνεχειών, με τους δύο ομιλητές να πετάγονται από το ένα θέμα στο άλλο… Ωστόσο, η επιλεκτική δημοσιοποίηση αποσπασμάτων από την επίμαχη συνομιλία δεν αποτελεί ελαφρυντικό για τον τότε…

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής. Στο πλαίσιο της επιθετικότητας της Τουρκίας, ιδιαίτερα μετά τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, η συμφωνία Ελλάδας-Ιταλίας για τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών έγινε δεκτή με πανηγυρισμούς από όλες τις πλευρές του αστικού πολιτικού κόσμου ως η αρχή που μπορεί να βρει τη συνέχεια της και με άλλες χώρες και κυρίως με την Αίγυπτο και με αυτόν τον τρόπο να ανατραπούν τα σχέδια της Τουρκίας και οι ελληνικές θέσεις να επικρατήσουν. Δεν φαίνεται όμως καθόλου εύκολο κάτι τέτοιο. Διαχρονικά η εξωτερική πολιτική της χώρας ιδιαίτερα σε σχέση με τον περίγυρό της αποδείχθηκε ότι είχε σαθρές βάσεις και βάδιζε από από ήττα σε ήττα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και ύστερα, για ν’ αρχίσουμε από κάπου, στηρίχθηκαν σε ορισμένες βασικές παραδοχές για να χαράξουν την εξωτερική πολιτική, ίδιες για όλες τις κυβερνήσεις, παρά ορισμένες επιμέρους διαφοροποιήσεις που σε τελική ανάλυση δεν τροποποιούσαν σε καμία περίπτωση την ουσία της εξωτερικής…

Ο «Ασκός του Αιόλου» (Windbag of Aeolus), σε σκηνοθεσία Νασίμ Αλάτρας, είναι ένα ντοκιμαντέρ που ερευνά το θέμα της Αιολικής ενέργειας στην Ελλάδα. Σκοπός του είναι να δώσει πληροφορίες στον μη μυημένο θεατή για τις ανεμογεννήτριες, τη λειτουργία τους και το ρόλο τους σε αυτό που ονομάζουμε «Πράσινη Ανάπτυξη». Ο «Ασκός του Αιόλου» στόχο έχει να φωτίσει το μέγεθος της εμπλοκής εθνικών και πολυεθνικών εταιριών καθώς και του πολιτικού συστήματος της χώρας στην «Πράσινη Ανάπτυξη», να δώσει στοιχεία για το, τί είναι η Αιολική Ενέργεια και ποιός είναι ο περιβαλλοντικός, οικονομικός και πολιτικός ρόλος στις τοπικές κοινωνίες. Με αφορμή την αλόγιστη διασπορά ανεμογεννητριών σε όλη τη χώρα και την ασύστολη χορήγηση αδειών σε πολυάριθμες εταιρείες εγκατάστασης αιολικών, η Ομάδα Παραγωγής του ντοκιμαντέρ επιδίωξε να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι αλλά και να καταγράψει την αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος στις περιοχές αυτές, καθώς και να μεταφέρει στο κοινό με κάθε λεπτομέρεια τις ευρύτερες…

του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη Σε μια ιστορική στάση εργασίας στις 19 Ιουνίου, τα μέλη της Διεθνούς Ένωσης Longshore and Warehouse (ILWU) έκλεισαν 29 λιμάνια κατά μήκος της Δυτικής Ακτής σε αλληλεγγύη με το κίνημα κατά της αστυνομικής βίας σε ολόκληρη τη χώρα. Πρόκειται για την μεγαλύτερη συντονισμένη στάση εργασίας της ILWU την τελευταία δεκαετία, η οποία έλαβε χώρα ανήμερα της γιορτής μνήμης για το τέλος της δουλείας στις ΗΠΑ. 19 Ιουνίου 1865 είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο στρατηγός της Ένωσης Γκόρντον Γκράνγκερ ανακοίνωσε τις ομοσπονδιακές εντολές σχετικά με την κατάργηση της δουλείας στο Τέξας. Παρότι η δουλεία είχε τεθεί επισήμως εκτός νόμου δυόμισι χρόνια νωρίτερα κατά την Διακήρυξη της Χειραφέτησης του Αβραάμ Λίνκολν, το Τέξας ως η πιο απομακρυσμένη πολιτεία σκλάβων, είχε χαμηλή παρουσία στρατευμάτων της Ένωσης μετά το τέλος του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου, με αποτέλεσμα η επιβολή να είναι αργή και ασυνεπής πριν από την ανακοίνωση του Γκράνγκερ.…

του Λεωνίδα Βατικιώτη Ξεπερνούσε κατά πολύ τα σύνορα των δύο χωρών η σημασία της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στο Ισραήλ την Δευτέρα και Τρίτη 15 και 16 Ιουνίου. Ούτε προφανώς περιορίζεται στα πρωτόκολλα συνεργασίας που υπέγραψαν οι δύο πλευρές στους τομείς διεθνών σχέσεων, άμυνας, ενέργειας, περιβάλλοντος, γεωργίας, τουρισμού και κυβερνοχώρου, τιμώντας έμπρακτα την συμπλήρωση 30 ετών από την ημέρα που οι δύο χώρες απέκτησαν πλήρεις διπλωματικές σχέσεις. Πολύ περισσότερο η επίσκεψη του Κ. Μητσοτάκη δεν μπορεί να ερμηνευτεί στο πλαίσιο των προβλημάτων που προκαλεί στην Ελλάδα η τουρκική προκλητικότητα. Γιατί, αν έπρεπε να ερμηνευθεί σε αυτό το πλαίσιο η επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού ήταν μια επική αποτυχία. Όπως προκύπτει από το κοινό ανακοινωθέν* το Ισραήλ όχι απλώς δεν καταδίκασε το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο, αλλά δεν επέτρεψε ακόμη και να μπει η λέξη Τουρκία ή Ερντογάν! Το Ισραήλ αρκέστηκε σε γενικότητες και αοριστίες, διατηρώντας ανοιχτή την πόρτα του συμβιβασμού του με…

Απορίες περί μείωσης των τιμών από τον «ανταγωνισμό» και άλλες ιστορίες Σίγουρα είναι μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Σε ερώτηση που υπογράφεται από 34 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θίγεται το όντως ενδιαφέρον ζήτημα των αυξημένων τιμών στην κινητή τηλεφωνία. Στην Ελλάδα οι υπηρεσίες αυτές είναι – πανθομολογούμενα- από τις πλέον ακριβές στην Ευρώπη. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητάνε κυβερνητική παρέμβαση. Δηλώνουν ότι η παρέμβαση που είχε κάνει για το θέμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019 δεν έφερε αποτελέσματα. Θυμίζουμε ο πρωθυπουργός είχε πραγματοποιήσει σύσκεψη με τις 3 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο. Το αξιοπερίεργο με την ερώτηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως θεωρούν ότι η πρόσθεση μίας ακόμη εταιρείας θα φτιάξει τα πράγματα και μέσω του ανταγωνισμού θα μειωθούν οι τιμές. Όπως αναφέρουν «το πλήθος των τριών (3) εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας αποτελεί παράγοντα συγκράτησης του ανταγωνισμού, ενώ η είσοδος μιας τέταρτης (4ης) εταιρείας στην…

Μια περίεργη, «φωτογραφική» ρύθμιση για την χρηματοδότηση του πλέον φιλο-αμερικανικού thinktank της Ελλάδας, του περίφημου ΕΛΙΑΜΕΠ, βρισκόταν στα «ψιλά γράμματα» νομοσχεδίου που τέθηκε σε διαβούλευση μέχρι τις 15 Ιουνίου. Πηγή Όπως εξηγούσε ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος στηνΕφημερίδα των Συντακτών, «στο νομοσχέδιο “Διυπηρεσιακή Μονάδα Ελέγχου Αγοράς, διατάξεις για την ανάπτυξη, την έρευνα και την καινοτομία” του υπουργείου Ανάπτυξης, είχε περιληφθεί διάταξη που τροποποιεί τους δικαιούχους χρηματοδότησης από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ)». Θυμίζουμε ότι το ΕΛΙΔΕΚ χρηματοδοτεί ΑΕΙ, διδάκτορες και μεταδιδακτορικούς ερευνητές με βασικό στόχο να αποτρέψει το λεγόμενο braindrain, δηλαδή την έξοδο επιστημόνων από τη χώρα. Στο άρθρο 44 λοιπόν του νομοσχεδίου διαβάζουμε ότι πέρα από πανεπιστήμια, ΤΕΙ και άλλα σχετικά ιδρύματα θα χρηματοδοτούνταν και το ΕΛΙΑΜΕΠ (αλλά κανένα άλλο αντίστοιχο ίδρυμα μελετών). Να σημειωθεί ότι ακόμη και στα σχόλια του νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης προτείνονταν η απόσυρση της αμφιλεγόμενης διάταξης, που είχε ήδη προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Το…

Μπάμπης Συριόπουλος ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ 1607, Μάιος: Ίδρυση της πρώτης μόνιμης αγγλικής κοινότητας στην Αμερική, στο Τζεημστάουν της Βιρτζίνια 1776, Ιούλιος: Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των 13 Αποικιών, έναρξη της αμερικανικής επανάστασης που οδήγησε το 1883 στην ίδρυση των ΗΠΑ. 1859, Οκτώβριος: Ήττα και σύλληψη του Τζον Μπράουν, λευκού πολέμιου της δουλείας. Εκτελείται μετά από πολύκροτη δίκη. 1865, Απρίλιος: Λήξη του εμφυλίου με νίκη της «Ένωσης» (Βορράς) ενάντια στη Συνομοσπονδία» (Νότος). Η δουλεία έχει καταργηθεί. Δεν έφερε ο ρατσισμός τη δουλεία, αλλά η δουλεία το ρατσισμό, καθώς οι μαύροι δούλοι από την Αφρική αντικατέστησαν τους λευκούς «επί συμβάσει υπηρέτες». Το σύστημα της δουλείας στις νότιες πολιτείες με τις βαμβακοφυτείες τροφοδοτούσε τον αγγλικό καπιταλισμό με την αναπτυσσόμενη βιομηχανία. Η κατάργηση της δουλείας με το τέλος του εμφυλίου διατήρησε τη φτώχεια, την εκμετάλλευση και τις φυλετικές διακρίσεις. Σε όλη την αποικιοκρατούμενη Αμερική, το βασικό θέμα προς επίλυση ήταν η ανάγκη να βρεθούν επαρκή εργατικά χέρια…

Από Γιώργος Χελάκης «Για ποιο λόγο μου ζητάνε να φορέσω μια στολή και να πάω δέκα χιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι μου, να πετάξω βόμβες και σφαίρες σε σκούρους ανθρώπους στο Βιετνάμ, την ώρα που οι αποκαλούμενοι νέγροι στην Λούισβιλ αντιμετωπίζονται σαν σκυλιά και τους στερούνται τα πιο απλά ανθρώπινα δικαιώματα; Η συνείδησή μου δεν με αφήνει να πάω να πυροβολήσω τον αδερφό μου ή κάποιον άλλον πιο σκούρο άνθρωπο ή κάποιους φτωχούς πεινασμένους ανθρώπους στη λάσπη, για χάρη της μεγάλης και δυνατής Αμερικής. Γιατί να τους πυροβολήσω; Κανένας Βιετκόνγκ δεν με είπε ποτέ αράπη, κανένας Βιετκόνγκ δεν με λυντσάρισε ποτέ, δεν έστειλε ποτέ σκυλιά στο κατόπι μου, δε με έκλεψε από το έθνος μου, δεν βίασε ή σκότωσε τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Για ποιο πράγμα να τους πυροβολήσω; Πώς να πυροβολήσω αυτούς τους φτωχούς ανθρώπους; Δεν πρόκειται να πάω να το κάνω. Ας πάω φυλακή.…