Στο τελευταίο του διάγγελμα ο πρωθυπουργός ενοχοποίησε και πάλι την κοινωνία για να αποκρύψει τις δικές του ευθύνες. Ως συνηθίζει, αποποιήθηκε των ευθυνών του συντεταγμένου κράτους και του ρόλου που έπαιξαν οι κυβερνητικές αποφάσεις και τα φόρτωσε όλα στον εφησυχασμό που έδειξαν οι πολίτες. Η αλήθεια είναι ότι από τα μόλις 2 (!) νέα κρούσματα της 1ης Ιουνίου, μέχρι τα 153 χθεσινά κρούσματα της 6ης Αυγούστου μεσολάβησε μια πρωτοφανής κυβερνητική ανευθυνότητα. Δεν επρόκειτο καν για εφησυχασμό. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη «προσκάλεσε» το δεύτερο κύμα της πανδημίας πολύ γρηγορότερα από ότι έπρεπε και μπορούσε να γίνει. Η ενοχοποίηση των πολιτών και η επαναλαμβανόμενη αναφορά στην «ατομική ευθύνη» δεν μπορεί να καλύψει το φιάσκο της κυβερνητικής διαχείρισης. Ο κ. Μητσοτάκης, αντί να επικαλείται το εθνικό φιλότιμο, θα όφειλε να θυμηθεί τι δήλωνε με φόντο το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης. Θα όφειλε επίσης να σκεφτεί τι συνέπειες είχαν οι πανηγυρισμοί ότι η Ελλάδα (υπό…

Του Χρήστου Τρικαλινού. Φθινόπωρο του 1965. Η τελευταία κυβέρνηση των αποστατών έχει πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Οι μεγάλες διαδηλώσεις της Αθήνας καταλαγιάζουν. Μένει η πικρή γεύση των δακρυγόνων, ο πόνος για το Σωτήρη, που πριν λίγες μόλις μέρες ζούσε ανάμεσά μας και τώρα δεν υπάρχει πια κι η αγανάκτηση. Έχω επιστρέψει, μετά το γεμάτο αγωνία καλοκαίρι που πέρασα στον Αλμυρό, στην Αθήνα για να συνεχίσω τις σπουδές μου. Τα πανεπιστήμια βράζουν, Ύστερα από κάμποσα χρόνια οι δυνάμεις της ΕΡΕΝ σηκώνουν ξανά κεφάλι, αλλά δυναμικά συνεχίζουν να αναπτύσσονται η ΕΔΗΝ κι η Νεολαία Λαμπράκη. Έχει αλλάξει κι η δική μου ζωή. Οι θείες μου, που στο πρώτο έτος είχαν έρθει μαζί μου στην Αθήνα, για να «φροντίζουν το παιδί», μετά τη 10μηνη παραμονή τους σε ένα ημιυπόγειο της οδού Κίου στην Κυψέλη, δεν άντεξαν. Έτσι μάζεψαν ξανά όλα τα πράγματα κι επέστρεψαν στο πατρικό. Ήρθε η ώρα να ζήσω μόνος. Νοικιάσαμε ένα…

του Θανάση Σκαμνάκη Όταν ο λύκος καταβρόχθισε την Κοκκινοσκουφίτσα, τα παραμύθια έλαβαν τέλος στη ζωή μου. (Έτσι το σκέφτηκα πολύ μετά). Καθότι, δεν μπορούσα να συμβιβαστώ με την ιδέα πως έληξε έτσι άδοξα εκείνη η περιπέτεια του αθώου κοριτσιού. Τόσο που δεν θυμάμαι πλέον ποιά είναι η τελική έκβαση του παραμυθιού, ώστε να καταλήξει στην ιστορικά αισιόδοξη πάγια επωδό: “και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”. Δεν με έπειθε οποιαδήποτε αίσια έκβαση, καθόσον αν το κοριτσάκι ήταν στο στομάχι του λύκου λιανισμένο από τα κοφτερά του δόντια, δεν μπορούσε να επανασυναρμολογηθεί, ακόμα κι αν άνοιγαν την κοιλιά του σφετεριστή. Δεν είναι σαν το στομάχι του κήτους που ξέβρασε ζωντανό τον Ιωνά. Ήταν άραγε μια προετοιμασία για την πραγματική ζωή, μια άσκηση στο να αποδέχομαι ό,τι έχει συμβεί, επιμένοντας ωστόσο να κάνω με σαφήνεια τη διάκριση ανάμεσα στο καλό και το κακό; Καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου, μέχρι εδώ, παρακολουθούσα…

Ματίνα Παπαχριστούδη Πριν λίγες μέρες, στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ, πραγματοποιήθηκε μαζική διαδήλωση υπέρ των ανεξάρτητων δημοσιογράφων. Στην πόλη όπου επιβλήθηκε ομοσπονδιακή κατοχή με τη συνδρομή στρατιωτικών δυνάμεων, μετά από πολλές ημέρες δυναμικών διαδηλώσεων, οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίστηκαν όπως ακριβώς και οι διαδηλωτές. Τους χτυπάνε, τους συλλαμβάνουν, τους φορτώνουν κακουργήματα, τους φυλακίζουν. Τα περισσότερα ΜΜΕ, μετά την έκρηξη βίας, διστάζουν να στείλουν ρεπόρτερ στις διαδηλώσεις των Black Lives Matter. Το κενό καλύπτουν ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι που μετέχουν στις διαδηλώσεις και καταγράφουν με δικά τους μέσα. Η δήλωση της αστυνομίας του Πόρτλαντ, ότι οι δημοσιογράφοι οφείλουν και πρέπει να αποχωρούν, όταν γίνεται η επίθεση των δυνάμεων καταστολής, αποτυπώνει με ακρίβεια αυτό που συμβαίνει σήμερα — και στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα. Η πολιτική εξουσία δεν αντέχει πλέον τη δημοσιογραφία στον ρόλο του ουδέτερου, αποστασιοποιημένου παρατηρητή που καταγράφει γεγονότα. Την θέλει υποχείρια, απόλυτα ελεγχόμενη και «στεγνή», για να μεταφέρει αυτούσιο το δικό της μήνυμα. Στα…

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Τον Αύγουστο του 1918, για τέσσερις μέρες, από τις 2 ως τις 5 Αυγούστου,10.000 Καναδοί βετεράνοι του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου μαζί με ένα πλήθος 40.000 «πατριωτών» Καναδών, εξαπέλυσαν ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων μεταναστών του Τορόντο. Το αποτέλεσμα αυτού του ρατσιστικού πογκρόμ ήταν ο θάνατος αρκετών μεταναστών, μεταξύ των οποίων 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά καθώς και υλικές ζημιές πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια. Τη νύχτα το Τορόντο «κυνηγάει Έλληνες». Τίτλος εφημερίδας της εποχής Καναδάς, Τορόντο 1918 Οι Ελληνες μετανάστες, ήταν κυρίως ιδιοκτήτες εστιατορίων ή δούλευαν σαν μάγειροι, ψήστες, σερβιτόροι ή υπάλληλοι εμπορικών καταστημάτων. Στο Τορόντο, στις αρχές του 20ου αιώνα, αν και οι Ελληνες αποτελούσαν μόνο το 0,5% του πληθυσμού της πόλης, είχαν στην ιδιοκτησία τους πάνω από το 35% από τα εστιατόρια και τις καφετέριες. Οι ξενοφοβικοί και ρατσιστές Καναδοί τους αποκαλούσαν υποτιμητικά Slackers (τεμπέληδες), επειδή ασχολούνταν με τον επισιτισμό και κατά τους…

Οι παλιές καλές νεοφιλελεύθερες συνταγές για απελευθέρωση απολύσεων και «τζογάρισμα» των συντάξεων αποτελούν τις πολυδιαφημισμένες προτάσεις που θα οδηγήσουν στην «ανάπτυξη της οικονομίας». ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ Ο νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας του περίφημου «Σχεδίου Ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας» που υπογράφει ο νομπελίστας καθηγητής Χριστόφορος Πισσαρίδης, είναι κάτι παραπάνω από ευδιάκριτος, στο κείμενο που έδωσε σήμερα η κυβέρνηση στην δημοσιότητα. Αποτελεί το προσχέδιο πάνω στο οποίο θα «επενδυθούν» τα 32 δις που θα εισρεύσουν από το Ταμείο Ανάπτυξης και θα αποτελέσει το πρόπλασμα για την κυβερνητική πολιτική που θα ακολουθηθεί το επόμενο διάστημα η οποία μάλιστα θα εγκριθεί προηγουμένως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στις 121 σελίδες του κειμένου, δεν υπάρχει φυσικά η παραμικρή αναφορά σε «εργασιακά δικαιώματα», όρος προφανώς άνευ σημασίας για τους συντάκτες του κειμένου. Για την ακρίβεια στο μοντέλο που περιγράφεται ο εργαζόμενος οφείλει να «εργάζεται», «καταναλώνει», «αποταμιεύει», «καταρτίζεται», «μορφώνεται» κατά πώς προκρίνουν τα μοντέλα ανάπτυξης του ΟΟΣΑ. Επίσης περιέχει γνωστές από…

«Ύδρα», Κωνσταντίνος Παρθένης Λάβετε θέσεις, έτοιμοι… Σήμερα, αύριο, το πολύ το άλλο Σάββατο, δίδεται η εκκίνηση του αγωνίσματος της καλοκαιρινής απόδρασης. Οι όροι δεν είναι οι συνηθισμένοι. Καιροφυλακτεί επικίνδυνος ιός. Αλλά τι στην παραλία τι στην πόλη. Καιροφυλακτεί οικονομική κατάρρευση. Αλλά ας βγάλουμε το κεφάλι για μια βαθειά ανάσα. Καιροφυλακτεί η οικογένεια της απειλής, άλλος ως πρωθυπουργός, άλλος ως δήμαρχος και ένας με περίεργους πολιτικούς δεσμούς, ως σερίφης στη χώρα. Αλλά ας αναβάλουμε για Σεπτέμβρη τις αναμετρήσεις. Τώρα λοιπόν είναι η δική μας ώρα, να διεκδικήσουμε με ίσους όρους, πιθανόν και ευνοϊκούς, την αυταπάτη μας. Την ιδέα της ζωής. Ας σύρουμε τις απειλές, τις δυστυχίες, την δύστηνον μοίρα, λίγο πιο κάτω. Δεν είναι μόνο η ξεκούραση που απαιτείται, απαραίτητος ανεφοδιασμός, είναι και η αίσθηση της πραγματικής ζωής που χρειαζόμαστε να αγγίξουμε. Η ανάγκη μας να υπάρξουμε στην ανθρώπινη διάστασή μας. Μια διακοπή από την εξουθένωση του μέσα μας κόσμου, από…

Οι κυβερνήσεις κόβουν και η Δικαιοσύνη “ράβει”. Αυτό είναι για μια ακόμα φορά το συμπέρασμα της ταξικής πολιτικής που εκδηλώνεται με την τακτική της επαναλαμβανόμενης ληστείας των συνταξιούχων. Και δίπλα στην ληστεία έρχεται και η κοροιδία. Ετσι αυτοί που λήστεψαν τις συντάξεις, με τους άλλους που τις ξαναλήστεψαν κι έφτιαξαν νόμο για να κάνουν “συνταγματικά νόμιμες” και τις ληστείες των προηγούμενων και τις δικές τους, τώρα τσακώνονται για το μέγεθος της νέας ληστείας όσον αφορά την (μη) επιστροφή ενός ελάχιστου των κλεμμένων που μαζί έκλεψαν! Αυτό λέγεται νεοδικομματισμός. Και έλκει την καταγωγή του από την παλιά καλή πολιτική ξεδιαντροπιά και την επίσης παλιά και ακόμα καλύτερη πολιτική ξετσιπωσιά. Τι συνέβη, λοιπόν, με τα αναδρομικά των συντάξεων; Ιδού: Το Μνημόνιο Τσίπρα (ν. 4336/2015) και ο νόμος Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016, άρθρο 14 παρ. 2) νομιμοποίησαν τις περικοπές των συντάξεων και την κατάργηση των Δώρων που επιβλήθηκαν με τους νόμους Κουτρουμάνη-Βρούτση 4051/2012 &…

Το γεγονός ότι οι Οργανώσεις Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ διοργανώνουν «εναλλακτικό πολιτικό camping» στον Γράμμο, στην περιοχή όπου γράφτηκε μέρος της εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, θα μπορούσε να είναι και το ανέκδοτο της ημέρας… Όμως, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κακεντρεχείς, τους προτείνουμε, πριν πάνε στα τιμημένα χώματα του Γράμμου, να θυμηθούν ποιοι είναι… Είναι η νεολαία ενός κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ, που συγκροτήθηκε από τους πολιτικούς απογόνους εκείνου του ρεύματος στην Ελλάδα που αναθεμάτισαν τον δίκαιο, μεγαλειώδη αγώνα του ΔΣΕ, λασπολογώντας εναντίον του και συγκαλύπτοντας τη βία του αστικού κράτους. Είναι η νεολαία ενός κόμματος που δεν χάνει ευκαιρία να κάνει τεμενάδες στον αμερικανοΝΑΤΟϊκό ιμπεριαλισμό που βομβάρδισε αλύπητα, 70 χρόνια πριν, χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ στον Γράμμο. Είναι η νεολαία ενός κόμματος που διέσυρε έννοιες, όπως «αγώνας», «αλληλεγγύη», «ελπίδα», έννοιες δηλαδή ταυτόσημες με τον ΔΣΕ, συγκυβερνώντας με ακροδεξιούς, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στο σύστημα, «προσκυνώντας» ΗΠΑ –…

Γιώργος Παυλόπουλος Αν και ποσοτικά τα κεφάλαια που αποφασίστηκε να διατεθούν δεν είναι σε θέση να κάνουν τη μεγάλη διαφορά, ποιοτικά συντελείται μία τομή. Στόχος είναι η επιτάχυνση και χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης του ευρωπαϊκού καπιταλισμού σε όλα τα επίπεδα (παραγωγική δομή, επιχειρηματικοί κλάδοι, εργασιακές σχέσεις) με την ελπίδα ότι αυτό θα οδηγήσει σε ανάταση του ποσοστού κέρδους με πιο μόνιμα χαρακτηριστικά. Μία η ΕΕ, πολλές οι ομάδες της Η συμμαχία των «τσιγκούνηδων» (Ολλανδία, Αυστρία, Δανία και Σουηδία), η οποία απέκτησε και πέμπτο μέλος στη διάρκεια της συνόδου κορυφής (Φινλανδία), πέτυχε πολλά στο τετραήμερο παζάρι των Βρυξελλών: Περαιτέρω μείωση των «επιχορηγήσεων», αυστηρότεροι όροι, δικαίωμα καταγγελίας των «απείθαρχων» στο Συμβούλιο, μεγαλύτερες επιστροφές από τον προϋπολογισμό. Σημαντικό ήταν και το κατόρθωμα της αποκαλούμενης «ομάδας του Βίζεγκραντ», την οποία απαρτίζουν τέσσερις χώρες της ανατολικής Ευρώπης (Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία): Παρά τα όσα διαβεβαίωναν διάφοροι καλοθελητές «δημοκράτες», η χρηματοδότησή τους δεν θα συνοδεύεται από την…