«Ευχαριστούμε πολύ το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star για την αναφορά στο πρόσφατο θεατρικό δρώμενο των μαθητών μας ως αφιέρωμα στην επέτειο των 2.500 ετών από τη μάχη των Θερμοπυλών», γράφει σε ανάρτηση της η «Ελληνική Αγωγή» του Αδ. Γεωργιάδη. Στην ανάρτηση υπάρχει και το ρεπορτάζ (;) που για κάποιο λόγο προβλήθηκε στο δελτίο ειδήσεων του STAR. Μάλιστα, η Ευγενία Μανωλίδου, σύζυγος του υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, ενημερώνει, με τον τίτλο της υπεύθυνης του προγράμματος σπουδών της «Ελληνικής Αγωγής», για τις δραστηριότητες με τις περικεφαλαίες σε μικρά παιδιά, που «πολεμούν» στο θεατρικό (;). Απορία: Τι είδους ενημέρωση, πέρα από διαφημιστική «καταχώρηση», είναι το συγκεκριμένο… ρεπορτάζ; Πάντως, στην ιστοσελίδα της σχολής – εταιρείας καλωσορίζει με αναλυτικό του σημείωμα ο κύριος υπουργός Ανάπτυξης κι Επενδύσεων. Ίσως αυτό να έκανε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα «ενδιαφέρουσα»… Σύντομα θα προβληθεί όλο το δρώμενο μέσω του καναλιού της Ελληνικής Αγωγής στο YouTube. pic.twitter.com/ceYcUK5ycH πηγη: imerodromos.gr

Μάριος Διονέλλης Εισβολή της αστυνομίας, μετά από αίτημα ιδιωτικής εταιρείας, σε μία από τις καταλήψεις με τη μεγαλύτερη αποδοχή από την τοπική κοινωνία στα Χανιά ● Εταιρεία-φάντασμα, χωρίς ισολογισμούς, η «Belvedere», στην οποία έχει παραχωρήσει τα κτίρια προς 6 ευρώ το τετραγωνικό ο σημερινός υφυπουργός Παιδείας ● Πανηγυρίζει ο Αδωνις ● Σαφώς αντίθετος με την ξενοδοχοποίηση δηλώνει ο δήμαρχος Χανίων. Στην υπηρεσία μιας... θολής εταιρείας επενδυτών έθεσε τις δυνάμεις καταστολής η κυβέρνηση εκκενώνοντας τα ξημερώματα του Σαββάτου το κτίριο της κατάληψης Rosa Nera, στον λόφο Καστέλι των Χανίων, κάνοντας επίθεση σε έναν από τους σημαντικότερους και πιο καλά «γειωμένους» με την τοπική κοινωνία χώρους κοινωνικής και κινηματικής δράσης σε όλη την Ελλάδα. Η εισβολή της αστυνομίας έγινε στις 5 τα ξημερώματα του Σαββάτου στο διατηρητέο κτίριο της πρώην 5ης Μεραρχίας. Εντός του κτιρίου βρίσκονταν 16 άτομα σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για διατάραξη οικιακής ειρήνης και φθορά μνημείου, ενώ…

του Θανάση Σκαμνάκη Η πυρκαγιά στις Μυκήνες, που παραλίγο να καταστρέψει τον αρχαιολογικό χώρο, πέρασε κάπως στα ψιλά. Δεν έγινε θέμα στα κανάλια. Άρα, σχεδόν δεν υπάρχει. Όταν διεθνή μέσα ενημέρωσης διέκoπταν το πρόγραμμα για να μεταδώσουν την είδηση, στην ελληνική επικράτεια η εικόνα ήταν αμυδρή, σαν κάτι, κάπου, κάποτε να συνέβη άνευ αξίας. Μετά, καταλάβαινε κανείς καλύτερα αυτό που είχε υποψιαστεί μιας εξ αρχής. Πως η ελληνική κυβέρνηση δεν ήθελε προβολή του θέματος, και τα κανάλια συμφώνησαν και ακολούθησαν την κατεύθυνση. Ωστόσο, το συμβάν αποκτά συμβολική σημασία για αρκετούς λόγους. Κατά πρώτον, αποδεικνύει πως η είδηση δεν είναι ό,τι ενδιαφέρει τον κόσμο, όπως διακηρύσσουν οι δημοσιογραφικές σχολές (κυρίως οι πολλές και άνευ ελέγχου ιδιωτικές) και όπως απαντούν οι “επώνυμοι” δημοσιογράφοι, όταν ερωτώνται γιατί δεν προβάλλεται μια διαδήλωση, μια διαμαρτυρία, ένα κοινωνικό συμβάν ή γιατί υπάρχει μια συνεχής ροπή των δελτίων ειδήσεων προς κίτρινα, ροζ και εν γένει χρωματιστά θέματα…

του Αλέξανδρου Μινωτάκη Η αμερικανική ακροδεξιά, η alt right, έχει ένα πλούσιο λεξιλόγιο βρισιών και προσβολών κάθε είδους. Κεντρικό θέμα τους είναι η λέξη liberal με την οποία κάνουν λογοπαίγνια όπως libtard (liberal + libtard). Τους τελευταίους μήνες όμως, το υβρεολόγιο, ακολουθώντας τον λόγο του Τραμπ, έχει μετατοπιστεί προς παραλλαγές του communist. Έτσι έχει επανέλθει το commie, Jew commie ή φράσεις όπως το Peking Joe που υπονοούν ότι ο Biden είναι υποχείριο του ΚΚ Κίνας. Στα σάιτ τους και τα αντίστοιχα social media, πολλοί πλαισιώνουν τις επερχόμενες εκλογές με όρους ψυχρού πολέμου. Από τη μία, ο αμερικανικός τρόπος ζωής, από την άλλη, οι κομμουνιστές που θέλουν να φέρουν την καταστροφή. Ο κομμουνιστικός κίνδυνος υποκινείται από την Κίνα και έχει βρει πρόθυμους συνεργάτες μέσα στη μαύρη κοινότητα, μέσα στους αντιφασίστες και σε όσους διαδηλώνουν ενάντια στην αστυνομία τους τελευταίους μήνες. Είναι τόσο έντονος αυτός ο λόγος στη διαδικτυακή δημόσια σφαίρα ώστε…

Δύο έγγραφα που κυκλοφόρησαν χθες, 1η Σεπτεμβρίου, αποδεικνύουν ότι οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι “είμαστε έτοιμοι για το δεύτερο κύμα της πανδημίας” ήταν απλώς αέρας κοπανιστός. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπατάλησε ανεύθυνα και εγκληματικά τον χρόνο που κερδήθηκε την άνοιξη προχωρώντας σε πρόχειρο και ασύδοτο άνοιγμα του τουρισμού, χωρίς ταυτόχρονα να έχει μεριμνήσει για τις άμυνες του υγειονομικού συστήματος της χώρας. Ενδιαφέρθηκε αποκλειστικά για να δρέψει τις δάφνες από την επιτυχημένη διαχείριση της πρώτης φάσης του κορωνοϊού και η βασική της προτεραιότητα εξαντλήθηκε στη χρηματοδότηση των ΜΜΕ ώστε να οργανώνουν αποτελεσματικά την κυβερνητική προπαγάνδα. Τα μεγάλα και διαχρονικά κενά του Εθνικού Συστήματος Υγείας έμειναν ακάλυπτα. Οι προμήθειες αντιδραστηρίων για μαζικούς και καθολικούς ελέγχους δεν προχώρησαν. Η συζήτηση σκόπιμα και εκ του πονηρού περιστράφηκε και πάλι στην ατομική ευθύνη και στην ενοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Η δε υγειονομική άμυνα της χώρας περιορίστηκε – με τη χρήσιμη βοήθεια των ΜΜΕ – αποκλειστικά και…

Ήταν 2 Σεπτέμβρη 1944, ημέρα Σάββατο, όταν, λίγο έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης, στο Χορτιάτη, γράφτηκε μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα. Περίπου 300 στρατιώτες της μονάδας του Φριτς Σούμπερτ μαζί με ογδόντα ταγματασφαλίτες, συνεργάτες των Ναζί, έφτασαν στο χωριό με σκοπό να μην αφήσουν τίποτε όρθιο, να δολοφονήσουν, να κάψουν, να λεηλατήσουν. Ναζί και ταγματασφαλίτες, με σαδιστική ψυχρότητα, μετέτρεψαν μέσα σε λίγες μόνο ώρες τον Χορτιάτη σε πραγματική κόλαση. Υπό τους ήχους ενός χαρούμενου σκοπού που έπαιζε στο βιολί ένας γερμανός στρατιώτης, σκότωσαν βρέφη, βίασαν γυναίκες, εκτέλεσαν εν ψυχρώ, έκαψαν και λεηλάτησαν. Στη συνέχεια, συγκέντρωσαν όσους κατοίκους δεν είχαν εγκαταλείψει το χωριό, παρά τις προειδοποιήσεις του ΕΑΜ, στο φούρνο του Γκουραμάνη και το σπίτι του Νταμπούδη και τα έκαψαν, μετατρέποντας τα σε κρεματόρια. Ο απολογισμός εξοντωτικός: 149 νεκροί. Από αυτούς οι 51 ήταν ανήλικα παιδιά, 36 κάτω από δέκα χρονών ακόμα και βρέφη.…

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου Η ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας λόγω των ερευνών του Oruc Reis έχει ήδη ξεπεράσει σε διάρκεια την κρίση του Χόρα, το 1976. Ο κίνδυνος θερμού επεισοδίου έστω από ατύχημα δεν είναι καθόλου αμελητέος, όπως έδειξε το περιστατικό με την ελληνική φρεγάτα Λήμνος και την τουρκική Kemal Reis. Εύλογα η κοινή γνώμη αναρωτιέται γιατί φτάσαμε ως εδώ και τι πρέπει να περιμένουμε στο εγγύς μέλλον. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε τροχιά κλιμακούμενων εντάσεων τα τελευταία χρόνια εξ αιτίας σειράς παραγόντων. Τρεις από αυτούς παίζουν προεξάρχοντες ρόλους. Ο πρώτος σχετίζεται με την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο την προηγούμενη δεκαετία- το ισραηλινό Λεβιάθαν το 2010, το κυπριακό Αφροδίτη το 2011 και το αιγυπτιακό Ζορ το 2015. Οι ανακαλύψεις δημιούργησαν προσδοκίες για ανάλογα κοιτάσματα στο χώρο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και τράβηξαν το ενδιαφέρον μεγάλων εταιρειών όπως η αμερικανική Exxon, η γαλλική Total, η ιταλική ENI και…

Still Life with Skull, Leeks and Pitcher’, Pablo Picasso, 1945 του Θανάση Σκαμνάκη Το άρθρο της προηγούμενης Κυριακής για τον φονικό κόσμο απαιτεί μια τουλάχιστον συνέχεια για να είναι πιο συνεπές (αν και εδώ που τα λέμε οι φονικές ιστορίες για τον καπιταλισμό δεν έχουν τέλος). Σ’ αυτήν χρειάζεται, νομίζω, να μνημονευθούν, ακόμα κι αν έχουν μεγάλη απόσταση στο χώρο, ίσως και στο χρόνο (“αναχρονιστική” και ωμή η μια, πιο “σύγχρονη” και εκλεπτυσμένη, αλλά και πιο διαρκής, η άλλη) δυο όψεις του ίδιου θανάτου. Ας επιστρέψουμε κατ’ αρχήν στα οπιούχα φάρμακα. Πριν έναν χρόνο ακριβώς, στις 4 Σεπτεμβρίου του 2019, εδώ στο Kommon είχαμε αναδημοσιεύσει άρθρο του Λεωνίδα Βατικιώτη από την εφημερίδα “Νέα Σελίδα”, όπου περιγράφεται η ευρείας κλίμακας καταστροφή της υγείας των αμερικάνων πολιτών εξ αιτίας της χρήσης οπιούχων φαρμάκων. Αφορμή για το άρθρο είχε δώσει η καταδίκη της φαρμακευτικής εταιρείας Johnson & Johnson από δικαστήριο της Οκλαχόμας. Όπως…

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από τη συμβολή μου σε διεθνές συνέδριο που οργάνωσε ο Μαρξιστικός Χώρος Έρευνας και Μελετών τον Νοέμβριο του 2018 με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ. Περιέχεται στο συλλογικό έργο "Αντέχουν οι ιδέες του Μαρξ;" που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις "Τόπος". Η πρώτη δεκαετία μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ σημαδεύτηκε από την επέλαση της παγκοσμιοποίησης υπό την αμερικανική ηγεμονία, χωρίς μείζονες αντιπαραθέσεις μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Αντίθετα, τα τελευταία 15 χρόνια, με σημείο εκκίνησης τον δεύτερο πόλεμο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους κατά του Ιράκ, έφεραν ένταση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών, πύκνωση των πολεμικών συγκρούσεων και αφύπνιση των εθνικιστικών παθών. Η νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ και του Brexit στη Βρετανία, τα διαλυτικά φαινόμενα στην ΕΕ και οι εμπορικοί πόλεμοι, ιδίως μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, μαρτυρούν ότι ο κόσμος του Φουκουγιάμα- ο κόσμος της μιας αγοράς, της…

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Το 1923 η Ελλάδα αντιμετωπίζει τρομακτικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα, σαν συνέπεια της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Δεκάδες χιλιάδες ξεριζωμένοι πρόσφυγες, διασκορπισμένοι σε όλη την ελληνική επικράτεια, αντιμετωπίζουν ασύλληπτα προβλήματα, εξαθλιωμένοι, άστεγοι, ρακένδυτοι και εξαντλημένοι, μεγαλώνουν τις στρατιές των άνεργων που έχασαν τις δουλειές του από τις μαζικές απολύσεις. Πολλές επιχειρήσεις κλείνουν εκβιάζοντας μείωση ημερομισθίων σ’ ολόκληρη τη χώρα. και το κλείσιμο των επιχειρήσεων. Οι μεγαλοβιομήχανοι θεωρούν μεγάλη ευκαιρία την τραγωδία της ελληνικής κοινωνίας για να χτυπήσουν μισθούς και ωράριο. Οι επικεφαλής του Κινήματος του Στρατού και του Ναυτικού της 11 Νοέμβρη 1922, ο πρωθυπουργός της «Επαναστατικής Κυβέρνησης» Στυλιανός Γονατάς (αριστερά) με τον Νικόλαο Πλαστήρα. Με αφορμή την υποτίμηση της αγγλικής λίρας απέναντι στη δραχμή (τον Απρίλιο του 1923 η τιμή της λίρας πέφτει από τις 400 δραχμές στις 150) , μετά από κάποια κερδοσκοπικά παιχνίδια στα χρηματιστήρια του εξωτερικού και πρόσχημα, την «ανταγωνιστικότητα», το μεγάλο κεφάλαιο με…