Μια φανταστική αφήγηση για μια φανταστική χώρα. Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν διάφορες κακεντρεχείς διαδόσεις, για την ηττοπάθεια των κυβερνητικών στελεχών, απέναντι στα κρίσιμα προβλήματα της χώρας. Εμείς δεν πιστεύουμε τις κακές φήμες. Τουναντίον, το μόνο που αναγνωρίζουμε στην κυβέρνησή μας, είναι μια σειρά ένδοξων μαχών, σε πολλά επίπεδα. Ας δούμε μερικά μόνο από αυτά. Πρώτον: Με ένα πρωτοφανές δημοκρατικό άλμα, όπως αυτό του δημοψηφίσματος, κατέστησε όλη την ντόπια κοινωνία μέτοχο της ενοικίασης της χώρας, μόλις για 99 ακόμη χρονάκια. Και μάλιστα μαζί μ᾽ αυτό, έκλεισε το αμαρτωλό παρελθόν της αστικοδημοκρατικής μεταπολίτευσης, ανοίγοντας τον τέταρτο δρόμο για τον μετασοσιαλισμό! Γιατί ο σοσιαλισμός περνάει μέσα από την ισότητα. Δεν έχει καμιά σημασία αν τούτη δω η ισότητα σημαίνει εξίσωση στην εξαθλίωση, όπως λένε οι Κασσάνδρες. Μάλιστα αυτού του είδους η εξίσωση είναι η μόνη που απαλλάσει τους ανθρώπους από το δυσβάσταχτο βάρος της ευθύνης του εαυτού τους και τους απελευθερώνει από ανούσιες…

του Γιώργου Παυλόπουλου* Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις της Κομισιόν, αλλά και της ΕΚΤ (Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) επιτρέπεται η δημιουργία Εθνικών Εταιρειών Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων, δηλαδή Εθνικών Εταιρειών αγοράς «κόκκινων Δανείων» και μάλιστα με συμμετοχή του Δημοσίου. Οι όροι και οι προϋποθέσεις δημιουργίας και λειτουργίας αυτών των εταιρειών, οι κοινώς λεγόμενες Κακές Τράπεζες (Bad Banks), δεν έχει ακόμα αποσαφηνισθεί πλήρως. Οι πληροφορίες που διαρρέουν είναι ότι θα αποτελούνται από δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια και μάλλον θα αφορά τον τομέα των «κόκκινων δανείων επιχειρήσεων», δηλαδή δεν θα εντάσσονται στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια. Γιατί λαμβάνεται τώρα αυτή η απόφαση, όταν μάλιστα ισχύει η κοινοτική οδηγία 2014/59 που δεν επιτρέπει πλέον κρατική ενίσχυση των τραπεζών; Ο πρώτος λόγος είναι ότι δεν υπάρχει συμφωνία για εμβάθυνση της ευρωπαϊκής τραπεζικής ενοποίησης, δηλαδή την πανευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων και την απευθείας ενίσχυσης προβληματικών τραπεζών από τον ESM. Οπότε η δημιουργία «εθνικών bad bank» εκτιμούν ότι μπορεί να αποτελέσει…

Είναι στιγμές που μια εικόνα μπορεί να συγκλονίσει. Να ξυπνήσει μνήμες. Μια τέτοια εικόνα, μια τέτοια στιγμή, εκτυλίχθηκε πρόσφατα σε έναν αγώνα Ράγκμπι. Η διοργανώτρια Γερμανία, του τουρνουά six nations cup, υποδέχτηκε την εθνική Ρωσίας. Στην εθιμοτυπική ανάκρουση των ύμνων, πριν την έναρξη του αγώνα, οι διοργανωτές έβαλαν κατά λάθος την παλιά εκδοχή του σοβιετικού ύμνου, με τους στίχους που είναι γραμμένοι για τη μεγάλη χώρα των Σοβιέτ. Με αναφορές στη χώρα των εργατών, την επανάσταση. Ο ύμνος της Σοβιετικής Ένωσης, άλλαξε με την ανατροπή του σοσιαλισμού, χωρίς ωστόσο ποτέ να τολμήσει κανείς να αντικαταστήσει την πασίγνωστη μελωδία, αφού την υπερασπίστηκε ο ίδιος ο λαός. Το συγκλονιστικό όμως του συγκεκριμένου γεγονότος, είναι οι η αντίδραση των παικτών Ράγκιμπ της Ρωσίας. Οι παίχτες αρχίζουν να τραγουδούν με πάθος τους παλιούς, Σοβιετικούς στίχους του ύμνου. Με τρομερή ένταση που είναι αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους, τραγουδούν μέσα από την ψυχή τους, το ύμνο…

Συνέντευξη του Αντώνη Δραγανίγου, μέλους της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΠΕ του ΝΑΡ στον τόμο 23 του περιοδικού «Μαρξιστική Σκέψη» (Σεπτέμβρης 2017) που είχε κεντρικό θέμα το «Μέτωπο της Αριστεράς»: Ερώτηση 1.: Καθώς η κρίση και η άγρια λιτότητα συνεχίζονται αμείωτες, στη μέση της θητείας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το ζήτημα του Μετώπου των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής - αντιμνημονιακής Αριστεράς έρχεται εκ των πραγμάτων στο προσκήνιο. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η γενική τοποθέτηση του ζητήματος σήμερα; - Απάντηση: Μετά και την υπογραφή του σφαγιαστικού 4ου μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, το ζήτημα της συσπείρωσης δυνάμεων για την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης «από κάτω και από αριστερά», με στόχο να μην εφαρμοστούν ποτέ τα ψηφισμένα μέτρα της δεύτερης αξιολόγησης, γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό. Ιδιαίτερα σήμερα που το τεράστιο ζήτημα κοινωνικής επιβίωσης συνδέεται άρρηκτα με το δημοκρατικό δικαίωμα του λαού να αποφασίζει για το μέλλον του ενάντια…

Την περασμένη Τρίτη (έχοντας ήδη «καθαρίσει» με το Αφρίν στη Συρία), σε ομιλία του στην Άγκυρα, ο Τούρκος Πρόεδρος ανακοίνωσε ότι στέλνει το τουρκικής ιδιοκτησίας ερευνητικό (για υδρογονάνθρακες) πλοίο στην ανατολική Μεσόγειο. Στην Αθήνα, την ίδια στιγμή, οι πρώην και νυν υπεύθυνοι για τη διακυβέρνηση της χώρας ακόμη αναζητούν προστασία (απ’ έξω...) προσπαθώντας να αντιληφθούν ποια... μύγα, επιτέλους, έχει τσιμπήσει τον Ερντογάν. Λησμονούν (ή κάνουν πως λησμονούν) οι αξιότιμοι κυβερνήτες της χώρας (σημερινοί και προηγούμενοι) ότι η τουρκική κυβέρνηση είχε ενημερώσει με τον πιο επίσημο τρόπο από το 2012 τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει. Ας θυμηθούμε λοιπόν... Στις 28 Απριλίου 2012, ύστερα από απόφαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της χώρας δημοσιεύονται χάρτες με θαλάσσιες περιοχές νότια της Ρόδου, του Καστελλόριζου και εντός της κυπριακής ΑΟΖ στα νότια και δυτικά του νησιού, οι οποίες παραχωρούνται προς έρευνα και εκμετάλλευση στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ). Με πιο απλά…

«Ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι» κηρύττουν εκ του άμβωνα ο Ιερώνυμος και ο Βαρθολομαίος. Αυτά από τους «εκπροσώπους» του Υψίστου όταν απευθύνονται σε πιστούς και μιλάνε για …χιτώνες. Όταν όμως στη μέση μπαίνουν ιδιοκτησίες, γη και στρέμματα το κήρυγμα των δύο κεφαλών της Ορθόδοξης Εκκλησίας, «πάει περίπατο». Το τελευταίο διάστημα, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Ιερώνυμος και ο Πατριάρχης Βαρθολαίος βρίσκονται κυριολεκτικά στα «μαχαίρια» με αφορμή το ιδιοκτησιακό καθεστώς του κτήματος Προμπονά, που βρίσκεται στα όρια του δήμου Αθηναίων, με «μήλον της έριδος» ένα ναό και τα στρέμματα που τον περιβάλλουν… Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η Ιερά, Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βαλτάδων, έφτασε μάλιστα στο σημείο να προσφύγει στο ΣτΕ κατά του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου με αφορμή το κτήμα Προμπονά. Η δικαστική διένεξη, μεταξύ των «κεφαλών» της Εκκλησίας, ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών όταν η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και…

Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός. Η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια του Κόμματος και οι εκδηλώσεις για ανάλυση-παρουσίαση της δίνουν τη δυνατότητα για συμπεράσματα που αφορούν τη στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ απέναντι στην ιστορία του Κόμματος και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, αλλά και την πολιτική και τη θέση του σήμερα απέναντι στην υπάρχουσα κατάσταση. Στη Διακήρυξη και σε ομιλίες στελεχών υπάρχουν γενικές εκτιμήσεις για την ηρωική πορεία του Κόμματος, για τους αγώνες και τις θυσίες των κομμουνιστών καθώς και εκτιμήσεις ότι θα ενταθούν οι εξελίξεις (σ.σ: από ποιον;) για αναδιαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού κ.λπ. Γι’ αυτές τις εκτιμήσεις και αναφορές δεν μπορεί να έχει αντίρρηση κανένας αριστερός, πολύ περισσότερο οι κομμουνιστές εντός και εκτός ΚΚΕ. Ερωτήματα δημιουργούνται με άλλες εκτιμήσεις όπως: Η συμμετοχή του Κόμματος στην ΚΔ, πέρα από τη θετική συμβολή της, επέδρασε σε σημαντικό βαθμό στη διαμόρφωση της στρατηγικής αντίληψης που έθετε ως στόχο…

του Δημήτρη Καλτσώνη Οι συνθήκες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα όξυνσης των αντιπαραθέσεων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την αναδιανομή των σφαιρών επικυριαρχίας. Απειλείται ακόμη μεγαλύτερη όξυνση στο μέλλον, γεγονός που συσσωρεύει τεράστια δεινά στους λαούς. Τα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας είναι ενδεικτικά. Ο κίνδυνος για την επέκταση του πολέμου είναι υπαρκτός. Μέσα σε αυτό το κλίμα εντείνεται η επιθετικότητα του αντιδραστικού καθεστώτος της Άγκυρας το οποίο επιχειρεί να αναλάβει το ρόλο της περιφερειακής δύναμης. Το καθεστώς της Τουρκίας δεν πρέπει βέβαια να ταυτίζεται με τον φίλο, πολλαπλά καταπιεζόμενο τουρκικό λαό. Μια φιλειρηνική, φιλολαϊκή πολιτική της Ελλάδας έχει επομένως να αντιμετωπίσει δυο καίρια ζητήματα: τη μη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τη διαφύλαξη, μαζί με την ειρήνη, της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας. Η πλέον άμεση ανάγκη Η πλέον άμεση ανάγκη είναι η απεμπλοκή της χώρας μας από τις επιθετικές, ιμπεριαλιστικές ενέργειες και σχεδιασμούς στην περιοχή. Με…

του Αλέκου Αναγνωστάκη Γεννήθηκε στην 300η επέτειο του θανάτου του Γαλιλαίου, στις 8 Ιανουαρίου του 1942 και πέθανε σήμερα, την ίδια ημερομηνία με τον Μαρξ (14 Μαρτίου 1883) και την ημερομηνία γέννησης του Αϊνστάιν (14 Μαρτίου 1879). Ο σκοπός του Στίβεν Χόκινγκ ήταν σαφής και απλός: η ερμηνεία του σύμπαντος. Πώς και γιατί αυτό υπάρχει, όπως υπάρχει. Τον γοήτευε αυτή η παράξενη κβαντική πραγματικότητα. Η πραγματικότητα στην οποία τα ατομικά κβαντικά σωματίδια μπορούν ταυτοχρόνως να βρίσκονται σε δύο ή και περισσότερα διαφορετικά σημεία ή να απλώνονται σε μια ολόκληρη περιοχή ή να χορεύουν σαν ένα κύμα. Αυτή η τόσο ιδιότυπη «πραγματικότητα του απειροστού», η πραγματικότητα του κόσμου των μικροσωματιδίων την οποία η κβαντική θεωρία μας ζητάει να πιστέψουμε, απέχει τόσο πολύ από αυτό στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι, από τον κόσμο που ζούμε και το μεγάκοσμο του σύμπαντος ώστε θα λέγαμε πως μας οδηγεί στο να ξεχάσουμε την ίδια την έννοια…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ Στο όνομα της κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο εξαπολύθηκε μια άγρια φοροεπέλαση σε βάρος των λαών. Την ίδια όμως στιγμή για μια χούφτα πολυεθνικές εξασφαλίστηκε μείωση των φόρων! Δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής για τις 90 κορυφαίες – βάσει χρηματιστηριακής αξίας – επιχειρήσεις του πλανήτη (τα στοιχεία αφορούν εννέα κλάδους, με 10 εκπροσώπους σε καθέναν από αυτούς) αλλά και τις 10 πολυεθνικές με τα υψηλότερα offshore κεφάλαια, έχει μειωθεί κατά 9%! Τα συγκεκριμένα στοιχεία παρουσίασαν οι Financial Times, αποδεικνύοντας ότι σήμερα οι πολυεθνικές σε σχέση με την περίοδο πριν από το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής το 2008, πληρώνουν αισθητά λιγότερους φόρους. Την ίδια εποχή που σε κάθε γωνιά της γης αυξάνονταν με απίστευτους ρυθμούς τα ποσοστά ανεργίας. Μειώνονταν μισθοί και συντάξεις. Κατάσχονταν εκατομμύρια σπίτια. Διευρυνόταν δραματικά ο αριθμός των φτωχών, των αστέγων και των συσσιτίων… 100 πολυεθνικές που συνέβαλαν σε αυτή την κοινωνική…