Ρώσοι στρατιωτικοί στην Ντούμα Πηγή: Associated Press Ρωσικά στρατεύματα εντόπισαν μια αποθήκη μέσα στην οποία βρίσκονταν ουσίες που είναι αναγκαίες για την παρασκευή χημικών όπλων στη συριακή πόλη Ντούμα, δήλωσε ο Αλεξάντερ Ροντιόνοφ, στρατιωτικός ειδικός στα χημικά όπλα, σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο «Zvezda TV» που ανήκει στο ρωσικό υπουργείο Άμυνας. «Οι ουσίες που εντοπίστηκαν, όπως θειοδιγλυκόνη και διαιθανολαμίνη, είναι απαραίτητες για την παραγωγή θείου και αζώτου υπερίτη (αέριο μουστάρδας). Επιπλέον, στην αποθήκη βρέθηκε μια φιάλη χλωρίου, παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιήθηκε από μαχητές για να επινοήσουν την ευρέως διαδεδομένη ψευδή είδηση. Μπορούμε να συνάγουμε το συμπέρασµα ότι αυτό το εργαστήριο χρησιμοποιήθηκε από παράνομες ένοπλες οργανώσεις για την παρασκευή δηλητηριωδών ουσιών», τόνισε ο Ροντιόνοφ. Νωρίτερα τα συριακά κρατικά μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν την είσοδο στην Ντούμα των εμπειρογνωμόνων του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ). «Οι εμπειρογνώμονες της επιτροπής για τα χημικά όπλα μπήκαν στην Ντούμα», μετέδωσε το επίσημο…

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με μια οδυνηρή πραγματικότητα .Την αναντιστοιχία μεταξύ της παρακμάζουσας οικονομικής τους δύναμης και της τεράστιας στρατιωτικής δύναμης που διαθέτουν . Αυτή η ανισομερής ανάπτυξη είναι και η αιτία που κλονίζεται η ηγεμονική τους θέση .Έτσι στην προσπάθεια τους να την επανακτήσουν , χρησιμοποιούν σαν φόβητρο, την πανίσχυρη στρατιωτική δύναμη που διαθέτουν ώστε να κάμψουν και να εκμηδενίσουν τις αντιστάσεις των γεωπολιτικών τους ανταγωνιστών. Η διεκπεραίωση αυτού του έργου έχει ανατεθεί σε πρόσωπα κλειδιά που απαρτίζουν την κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ και δεν είναι άλλα από πρώην στρατιωτικούς που κατέχουν τις νευραλγικές θέσεις των υπουργών εξωτερικών και άμυνας . Δικής τους έμπνευσης και η χθεσινή επίδειξη «αμερικανικής δικαιοσύνης» στη Συρία με αφορμή την ύπαρξη και χρήση χημικών όπλων από μέρους του στρατού του Άσαντ . Το ρωσικό site Sputnik στις 12 Απριλίου 2018 παρουσίασε μια δημόσια δήλωση του Στρατηγού Valery Gerasimov (αρχηγού του ρωσικού στρατού) ,…

(του Γεράσιμου Χολέβα) Για την ελληνική κυβέρνηση και ιδιαίτερα για το υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει γίνει η επέμβαση στη Συρία από τις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία! Διαβάζοντας την ανακοίνωση του υπουργείο Εξωτερικών (παρακάτω ολόκληρη) νομίζει κανείς πως ζούνε σε άλλον κόσμο! Όχι, δεν ζούνε άλλο κόσμο, ζούνε στον δικό τους κόσμο, τον κόσμο της υποτέλειας, του ραγιαδισμού και του γνωστού τους ρόλου, αυτόν της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των αγαπημένων τους «συμμάχων». Γι’ αυτό είναι και θα είναι συνένοχοι. Μπράβο! Άξιοι συνεχιστές της ιστορίας των πολιτικών εκπροσώπων της άρχουσας τάξης της χώρας, άξιοι συνεχιστές των «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ», της παράδοσης της Ελλάδας για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, του… περάστε για να βομβαρδίσετε από τη βάση της Σούδας! Άξιοι! Μετά από αυτή την ανακοίνωση δεν έχει καν νόημα η ερώτηση τι θα κάνουν εάν τους ζητηθεί η βάση της Σούδας για τη Συρία… Ξέρετε γιατί μιλάμε, για τις γνωστές…

Από Γιάννη Μακρυγιάννη Μία σειρά από πρόσφατα οικονομικά στοιχεία ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι η Ευρώπη παραμένει ένα πεδίο βαθιών ανισοτήτων και μεγάλων αντιθέσεων. Η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων είναι μάλλον χαρακτηρισμός επιεικής. Οι δε συνταγές που εφαρμόζονται, κυρίως στα εργασιακά, αλλά και γενικότερα καταδεικνύουν ότι τα χάσματα γίνονται ακόμη βαθύτερα, παρά τις μεγαλοστομίες των Βρυξελλών. Η Ελλάδα φυσικά παραμένει στην ουρά και στο περιθώριο, παρά τις πομφόλυγες διαφόρων, τόσο στην Αθήνα, όσο και στο διευθυντήριο της ΕΕ. Μετά από δέκα χρόνια ύφεσης για παράδειγμα και κυρίως σκληρών μνημονιακών πολιτικών, ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας υστερεί σημαντικά από τον μέσο όρο των κρατών μελών της ευρωζώνης. Θα περίμενε κανείς το αντίθετο. Με τόση συμπίεση στην ελληνική οικονομία, με τέτοια βίαια προσαρμογή και εμφάνιση «ευκαιριών» για «επενδύσεις» – όπως λένε τα ξεπουλήματα, το ξεκλήρισμα ολόκληρων κλάδων και την εσωτερική υποτίμηση – το «ελατήριο» της ανάπτυξης να τιναχθεί θεαματικά προς τα πάνω.…

Βαγγέλης Μόσχος Η γενική απεργία της 22ας Μαρτίου ήταν παραπάνω από επιτυχημένη: Εξέφρασε την συσσωρευμένη οργή του γαλλικού λαού και την αποτυχία του πολιτικού συστήματος να την ενσωματώσει μέσω ενός νέου «κοινωνικού συμβολαίου». Η συνέχεια, όμως, κυρίως δε η ταξική ενότητα μεταξύ των αγωνιζόμενων τμημάτων του λαού, είναι που θα κρίνει την έκβαση της αναμέτρησης. Η άνοιξη του γαλλικού κινήματος μύρισε για τα καλά Η γενική απεργία της 22ας Μαρτίου στο δημόσιο τομέα της Γαλλίας ανέδειξε το εύφλεκτο υλικό που κοχλάζει εντός της γαλλικής κοινωνίας, αλλά και τις υποβόσκουσες δυνατότητες για την εμφάνιση ενός μαζικού και οργανωμένου εργατικού κινήματος σε μια από της χώρες όπου χτυπάει η καρδιά της ευρωπαϊκής μπουρζουαζίας. Με 500.000 συμμετέχοντες σύμφωνα με τη CGT, πάνω από 35% συμμετοχή στην απεργία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων και 25% στους εκπαιδευτικούς, σύμφωνα με τα κλαδικά τους συνδικάτα, αλλά και τη μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων στα αεροδρόμια και πολλές άλλες υπηρεσίες,…

της Μαριάνθης Πελεβάνη Η οργή τους εκφράζεται συχνά ακόμη και στη μητρόπολη του καπιταλισμού, τη Νέα Υόρκη, όπου στις 24 Μαρτίου περισσότεροι από ένα εκατομμύριο νέοι άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στην ελεύθερη οπλοκατοχή, αλλά και την αυξανόμενη επιρροή του λόμπι των όπλων. «Η ζωή μου είναι πιο σημαντική από τα όπλα σας» έγραφαν τα πανό στη μεγάλη συγκέντρωση της Νέας Υόρκης. «Το 2020 θα ψηφίσουμε», προειδοποίησε η μαθήτρια Λόρεν Τίλεϊ. «Η γενιά μας θέλει αλλαγή». Κάποιοι έκαναν λόγο για «ιστορικές κινητοποιήσεις». Ήταν ίσως οι μεγαλύτερες μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Εκδηλώσεις συμπαράστασης προς τους νεαρούς Αμερικανούς έγιναν σε όλον τον κόσμο, από τη Γερμανία και την Ισλανδία μέχρι το Χονγκ Κονγκ. Υπάρχουν όμως ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι οι σημερινοί νέοι, ηλικίας από 18 έως 29 ετών, είναι δυσαρεστημένοι και με άλλες θεμελιώδεις πτυχές του κυρίαρχου πολιτικού και οικονομικού συστήματος, ενώ αυξάνονται αυτοί που…

Σχέδιο διαμελισμού της Συρίας που κατέστρωσε η αμερικανική RAND Corporation και δημοσίευσε πρώτη η γερμανική εφημερίδα Deutsche Wirtschafts Nachrichten. CHRISTINA LIN, Asia Times,APRIL 4, 2018 [Η αρθρογράφος , Νοτιο-Κορεατικής καταγωγής Δρ. Χριστίνα Λιν, είναι συνεργάτης του Κέντρου για τις Διατλαντικές Σχέσεις του αμερικανικού Πανεπιστημίου Johns Hopkins, ειδικευόμενη στις σχέσεις Κίνας-Μέσης Ανατολής/Μεσογείου και Σύμβουλος Ερευνών. Το βιογραφικό της, με ανώτατες σπουδές στις ΗΠΑ, η διασύνδεσή της με αμερικανικές «δεξαμενές σκέψης» και η κατακλείδα του άρθρου συνιστούν τους τίτλους αναγνωσιμότητάς του, για την διάγνωση προθέσεων.] Παρουσίαση :Μιχαήλ Στυλιανού Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ύστερα από την περικοπή κονδυλίου δαπανών 200 εκατομμυρίων για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης από τον πόλεμο Συρίας, δήλωσε προ δεκαημέρου ότι οι ΗΠΑ θέλουν να αποχωρήσουν από την Συρία «σύντομα». Φυσικά αυτό το δίδυμο ανακοινώσεων σήμανε συναγερμό στο αμερικανικό στράτευμα, στα ελεγχόμενα από το μεγάλο κεφάλαιο ΜΜΕ και στις κατεστημένες «δεξαμενές σκέψης», όπως επίσης και σε συμμάχους που θέλουν να…

– του Ανδρέα Δενεζάκη Μέχρι την Μ. Τετάρτη έπρεπε να καταβληθεί το Δώρο του Πάσχα στους εργαζόμενους του Δημοσίου και σε όλους τους συνταξιούχους. Η σφαγή όμως των μισθών και των εργασιακών δικαιωμάτων παίρνει πλέον μόνιμα χαρακτηριστικά. Για έκτη συνεχή χρονιά, μετά τις περικοπές του 2011 και του 2012, δεν θα καταβληθεί το δώρο. Ο 13ος μισθός (δώρο Χριστουγέννων) και ο 14ος μισθός (επιδόματα εορτών Πάσχα και αδείας μετ’ αποδοχών) είναι μέρος των ετήσιων αποδοχών των εργαζομένων, καθιερωμένα εδώ και δεκαετίες. Το δώρο του Πάσχα έχει τις ρίζες του στην προ του 1821 εποχή, επί τουρκοκρατίας. Ο ιστοριοδίφης Θ. Βαγενάς, μελετώντας τα κρατικά αρχεία βρήκε ένα έγγραφο που μαρτυρεί πως οι τυπογράφοι στα 1822 ζητούσαν να πάρουν και το «δώρο» του Πάσχα. Το απόσπασμα καταγράφεται στην «Ιστορία του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος» του Γ. Κορδάτου στις σελίδες 29 – 30: «Βρισκόμαστε ακόμα – γράφει ο Βαγενάς – στις αρχές του Μεγάλου…

Σταύρος Μαυρουδέας Γιώργος Ρούσης Αλέξανδρος Χρύσης Πρώτιστο καθήκον σήμερα αποτελεί η πάλη για την αποτροπή μιας πολεμικής σύρραξης. Εάν αμφισβητηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας απαιτείται αγώνας διττά απελευθερωτικός, και απέναντι στους ξένους επίδοξους κατακτητές και απέναντι στη ντόπια ξενόδουλη αστική τάξη. Η Ελλάδα μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ και της ανεμπόδιστης λειτουργίας των ξένων βάσεων συμμετέχει ήδη ενεργά στον επιθετικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο Είναι σαφές ότι ο καπιταλισμός είναι υπεύθυνος για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την αποξένωση των ανθρώπων, την οικολογική καταστροφή του πλανήτη και τους πολέμους. Είναι επίσης σαφές ότι σήμερα στο πλαίσιο της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων η ανθρωπότητα, και ιδιαιτέρως η ευρύτερη περιοχή μας, ζει διάφορους τοπικούς πολέμους ως συνέπεια ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που στόχο είχαν και έχουν τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών των πληττόμενων χωρών και γενικότερα το γεωστρατηγικό τους έλεγχο. Αυτή η όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει…

του Αλέκου Αναγνωστάκη Η περίοδος 1980 – 2000 Επικρατεί η εντύπωση πως οι αντιθέσεις Ελλάδας – Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Κύπρο είναι περίπου όπως πάντα και όπως συνήθως. Οι δύο χώρες έχουν μακρόχρονη ιστορική πορεία «συγκρούσεων και συγκλίσεων» στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου και των κάθε φορά συμμαχιών τους στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού πλέγματος. Η Μέση Ανατολή, ο Καύκασος, η Κασπία, τα Βαλκάνια και η Ανατολική Μεσόγειος αποτελούν κορυφαίες «περιοχές αστάθειας» (μεσοπρόθεσμα ίσως και απρόβλεπτα η Άπω Ανατολή), όπου παίχτηκαν και παίζονται τα σενάρια των ανελέητων ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων, χωρίς «αρχές» και κανόνες, με θύματα τους λαούς και έπαθλο τα κέρδη και τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και δρόμων, των αγορών και των ζωνών επιρροής. Η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται στο σταυροδρόμι αυτών των αντιθέσεων. Αυτή η κατάσταση εγκυμονεί γενικά επικίνδυνα ενδεχόμενα γενικότερης πολιτικοστρατιωτικής όξυνσης και πολεμικής ανάφλεξης.…