Ο Πρέσβης της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, Μρουάν Τουμπάσι, σε ανακοίνωση που εξέδωσε δήλωσε ότι είναι σαφές ότι η δεξιά ισραηλινή κυβέρνηση κλιμακώνει τις ενέργειές της, για να υπονομεύσει την Χριστιανική παρουσία στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ. Η απόφαση αυτή πάρθηκε στο πλαίσιο των μέτρων που έλαβε για διακριτική μεταχείριση κατά της αραβικής παρουσίας και κληρονομιάς στην Ιερά Πόλη μέσω των αποφάσεών της για την οικοδόμηση και επέκταση νέων άτακτων έργων ισραηλινών εγκαταστάσεων και πολιτικών. Οι ενέργειες αυτές αποσκοπούν στον έλεγχο της κατεχόμενης πόλης και των ακινήτων και κτιρίων των εκκλησιών με τη βοήθεια των ισραηλινών εποίκων, μέσω της επιβολής φόρων επί της ακίνητης περιουσίας και της περιουσίας των εκκλησιών, κατά παράβαση του καθεστώτος του ιστορικού και νομικού status quo καθώς και πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών των εκκλησιών . Η τελευταία από αυτές τις πολιτικές, είπε, είναι η ψήφιση του νομοσχεδίου των εκκλησιαστικών εκτάσεων στο ισραηλινό κοινοβούλιο Knesset, το οποίο επιτρέπει στην ισραηλινή…

του Δημήτρη Καλτσώνη Έχει νόημα να επιδιώκεται η έξοδος από το ευρώ χωρίς αποδέσμευση από τη φυλακή της ΕΕ; Αυτό είναι ένα ερώτημα που συχνά ανακύπτει σε όσους προβληματίζονται για την ανάγκη φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση. Η αλήθεια είναι ότι η έξοδος από το ευρώ σπάει ένα κρίκο της αλυσίδας των δεσμών της ΕΕ αλλά δεν απελευθερώνει την εθνική οικονομία και τους εργαζόμενους από τα δεσμά. Γιατί η έξοδος από το ευρώ δίνει μεν κάποια εργαλεία για την άσκηση εθνικής οικονομικής πολιτικής που όμως δεν αρκούν. Το εθνικό νόμισμα δίνει κάποια στοιχειώδη εργαλεία για την άσκηση οικονομικής πολιτικής, δεν καταργεί όμως τις θανατηφόρες δεσμεύσεις και την υποταγή της οικονομίας μας στις πολυεθνικές της ΕΕ. Για τη χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων είναι ανάγκη να σπάσουν οι περιορισμοί, δεσμεύεις και απαγορεύσεις της ΕΕ. Η έξοδος από το ευρώ θα είναι μια ανάσα αλλά όχι η επαναφορά της ζωής.…

Χρήστος Αβραμίδης Η σκύλα που γέννησε τον φασισμό , βρίσκεται πάλι σε οργασμό, φέρεται να είπε κάποτε ο Μπρεχτ. Αλλά αλήθεια ποιος γκάστρωσε πάλι την σκύλα και ποιος είναι ο πατέρας και η μάνα του φιδιού; Αυτά και άλλα πολλά είναι τα ερωτήματα που απασχολούν όλο και περισσότερο τα mainstream ΜΜΕ και οι απαντήσεις τείνουν να διαπλέκονται με έναν μεταμοντέρνο τρόπο που θυμίζουν περισσότερο κουτσομπολιό παρά πολιτικό διάλογο και ανάλυση. Ο Σταύρος Θεοδωράκης μας είπε ότι φταίνε οι ακραίες ενέργειες, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, μίλησε για τους αγανακτισμένους και όλοι μαζί δεν ξέχασαν να υπονοήσουν ή να αναφέρουν ότι πίσω από όλα κρύβεται η αριστερά και οι αγώνες της. Μαθήματα ευρωπαϊκής Ιστορίας Η ιστορία διδάσκει, και δυστυχώς ή ευτυχώς, αποδείχτηκε ότι είναι ο καπιταλισμός που γέννησε και εξέθρεψε, τροφοδοτήθηκε και αναστήθηκε από τον φασισμό κάποτε. Επίσης “ Η ιστορία γράφεται με αγώνες εργατών” όπως λέει ένα σύνθημα, μερικές φορές, όμως αυτοί…

του Διονύση Ελευθεράτου Το ισραηλινό απαρτχάιντ σκοτώνει και ασθενείς, καθώς δεν λαμβάνουν ούτε τα αναγκαία φάρμακα ούτε άδεια εξόδου για νοσηλεία Με πόσους τρόπους φανερώνει την κτηνώδη φύση του το πλέον ανθεκτικό –στον χρόνο– απαρτχάιντ; Με άφθονους. Πόση αγανάκτηση προκαλεί κάθε επιβεβαίωση της θηριωδίας του; Όχι αρκετή, είναι αλήθεια. Διότι είναι εξόχως διεισδυτικός ο μιθριδατισμός που βρίσκει αρωγή στην αναγνώριση κάποιου «δίκιου του ισχυρότερου». Εν προκειμένω, του Ισραήλ. Του αιωνίως «χαϊδεμένου», του πλήρως ασύδοτου, πλέον… Μάλλον «στα ψιλά» καταχωνιάστηκε η είδηση, που θεμελιώνεται σε στοιχεία και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ): Εξ αιτίας των ισραηλινών αρχών, μέσα στο 2017 έχασαν τη ζωή τους 54 Παλαιστίνιοι, που δεν συγκρούσθηκαν με εποίκους ούτε διαδήλωσαν. Απλώς αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας… Πέθαναν, περιμένοντας άδεια των ισραηλινών αρχών για να βγουν από τα κατεχόμενα και να τους προσφερθεί κάποια ιατρική περίθαλψη (π.χ. στην Ιερουσαλήμ). Ο μακάβριος αυτός κατάλογος του 2017, είναι κατά πολύ μεγαλύτερος των αντίστοιχων…

Η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια του Κόμματος μηδενίζει τη δράση του. Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος. Στις 13 Ιανουαρίου, με τον Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου, δόθηκε στη δημοσιότητα η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια του κόμματος. Για όσους παρακολουθούν την πορεία του ΚΚΕ (αρθρογραφία, εκδόσεις βιβλίων κλπ) από τότε που άρχισε να αναθεωρεί σταδιακά και με δόσεις την ιστορία του- δηλαδή μετά τον θάνατο του Χαρίλαου Φλωράκη- η τωρινή διακήρυξη δεν αποτέλεσε έκπληξη αλλά την φυσιολογική εξέλιξη μιας προσχεδιασμένης και προσεκτικά εκτελεσμένης επιχείρησης για την πλήρη μετάλλαξη του κόμματος σε κάτι άλλο από αυτό που ήταν. Φαίνεται πως η διακήρυξη αποτελεί ένα από τα τελευταία στάδια ολοκλήρωσης αυτής της πορείας καθώς, πιο αναλυτικά, οι τελευταίες πινελιές στο… έργο θα μπουν με την έκδοση του αναθεωρημένου πρώτου τόμου της κομματικής ιστορίας και την έκδοση του τρίτου τόμου αυτής που θα καλύπτει την περίοδο της…

του Γιάννη Νικολακόπουλου Η προσπάθεια αντιρρόπησης της φθίνουσας οικονομικής δραστηριότητας των ΗΠΑ με αυξανόμενη στρατιωτική δραστηριότητα σε επιλεγμένες περιοχές του πλανήτη βρίσκεται σε εξέλιξη. Το νέο στρατιωτικό δόγμα του Τραμπ (βλέπε σχετική αρθρογραφία στο ΚΟΜΜΟΝ) ΕΔΩ συνδυάζει στρατιωτικές επεμβάσεις με την αρχή της Ανταγωνιστικής Διπλωματίας (Competitive Diplomacy). Όπου για τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για τα αμερικανικά συμφέροντα στον κόσμο» αιχμή του δόρατος δεν είναι η αμοιβαιότητα συμφερόντων αλλά την «ηγετική στάση των Αμερικανών διπλωματών». ΕΔΩ Στη περιοχή μας Δυτικά Βαλκάνια παρακολουθούμε σε αυτή τη φάση την εφαρμογή της Ανταγωνιστικής Διπλωματίας. Οι Αμερικάνοι έχοντας πολλούς -όλους πλην Σερβίας- συμμάχους στην περιοχή, συμπεριφέρονται στον καθέναν ξεχωριστά, σαν να μη τους είναι απαραίτητος, σαν να μην τον χρειάζονται. Ταυτόχρονα επιδιώκουν τη δημιουργία ρευστότητας στους κρατικούς σχηματισμούς της περιοχής. Αυτή εξάλλου η πολιτική της δημιουργίας «ρευστών κρατών - σύγχρονων προτεκτοράτων», «κρατών μη κρατών», προωθείται στη Συρία, στη Λιβύη, το Ιράκ κ.α. Φαίνεται πως οι…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ: Η Novartis το 2015 τιμήθηκε με την «Διάκριση Επιχειρηματικής Αριστείας» («Diamonds of the Greek Economy 2015») ως η κορυφαία φαρμακευτική εταιρεία στην Ελλάδα. Πάμε τώρα να δούμε για ποιο πράγμα (δεν) μιλάμε αφού μερικά πράγματα είναι πιο προστατευμένα και από τους καλύτερα «προστατευόμενους» (;) μάρτυρες. Μνημόνιο επί…7! Μια όχι τόσο φωταγωγημένη πλευρά της δικογραφίας είναι αυτή όπου αναφέρεται ότι: Η τιμολόγηση των φαρμάκων στην Ελλάδα – εξαιτίας του γεγονότος ότι η χώρα μας επηρεάζει την διαμόρφωση των τιμών σε 30 περίπου χώρες – επηρέασε άμεσα τις φαρμακευτικές αγορές διαμορφώνοντας έναν τζίρο ύψους 150 δισ. δολαρίων παγκοσμίως. Την περίοδο 2000-2010 η φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα από 1,4% του ΑΕΠ εκτινάχτηκε στο 2,1% του ΑΕΠ, διπλάσια από τον μέσο όρο δαπάνης στην ΕΕ που ήταν 1% (σσ: στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι χειρότερα αφού η δημόσια δαπάνη από 0,9% το 2000 απογειώθηκε στο 2,2% το 2009 και παρέμεινε στο 1,5%…

Μια απάντηση στον Στέλιο Στυλιανού. Του Γρηγόρη Αναγνώστου. Διάβασα στον Εργατικό Αγώνα πρόσφατο άρθρο του Στέλιου Στυλιανού με τίτλο "Το Κυπριακό και το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ". Έχει πολλές σωστές επισημάνσεις νομίζω όμως ότι πρέπει να ξεκαθαριστούν ορισμένα ζητήματα, ώστε κατά τη γνώμη μου να τίθενται τα προβλήματα και ο αγώνας για τη λύση τους στη σωστή τους βάση. Συσχετίζει ο αρθρογράφος τη λύση του προβλήματος σχετικά με το όνομα της γειτονικής πΓΔΜ που προέκυψε είκοσι πέντε χρόνια πριν, μετά τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, με το κυπριακό ζήτημα το οποίο έχει διαφορετικές παραμέτρους και πολύ μεγαλύτερο βάρος και σημασία. Στη μια περίπτωση, έχουμε δύο διαφορετικά κράτη που διαφωνούν σχετικά με το όνομα που θα λάβει το σχετικά πρόσφατα δημιουργήθηκαν. Η μια χώρα, η Ελλάδα βάζει βέτο μπλοκάροντας την είσοδο του κράτους αυτού σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε., ενώ από χρόνια έχουν αναπτυχθεί σημαντικές οικονομικές και άλλες σχέσεις μεταξύ τους.…

Γράφει ο kokkiniotis Μια εικόνα –χίλιες σκέψεις. 12 Φλεβάρη σήμερα, ας δούμε τη φωτογραφική αποτύπωση μιας ιστορικής στιγμής. 1945, 12 Φλεβάρη και τότε: Η στιγμή που πέφτει στο χαρτί της συμφωνίας της Βάρκιζας η «βαριά υπογραφή» της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ. Η υπογραφή του Γιώργη Σιάντου, Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ (αναπλήρωνε τον κρατούμενο στο Νταχάου Νίκο Ζαχαριάδη). Αξίζει να σταθούμε λίγο στη σημειολογία της εικόνας. Πάνω από την αντιπροσωπεία του ΕΑΜ, στριμώχνονται οι εκπρόσωποι και παρατρεχάμενοι της άλλης πλευράς. Ο πρόεδρος της Διάσκεψης Ιωάννης Σοφιανόπουλος, υπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής των κυβερνητικών, ο υπουργός Γεωργίας Ιωάννης Μακρόπουλος, ο υπουργός Εσωτερικών Περικλής Ράλλης και άλλοι. Αφού πίεσαν με κάθε τρόπο μεταφέροντας και τη φωνή του κυρίου τους, του αγγλικού ιμπεριαλισμού, όρθιοι, σαν τα κοράκια, κοιτάζουν έκπληκτοι, σαν να μην το πιστεύουν και οι ίδιοι, τον γραμματέα του ΚΚΕ να υπογράφει στο χαρτί που σήμανε τον αφανισμό του αριστερού κινήματος. Στο κέντρο με τη…

Του Κώστα Μ. Στις 10 Φεβρουαρίου 1975 έσβησε «εν όρμω» ξαφνικά από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε με μια «σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες» ο ποιητής που σ’ όλη του τη ζωή ονειρεύτηκε έναν γαλάζιο τάφο. Και τα μόνα θαλασσινά λουλούδια που τον συνόδεψαν, τα λόγια ενός ναυτεργάτη φίλο του στις θάλασσες και στα λιμάνια. «Αγαπημένε μας σύντροφε ποιητή. Ο χθεσινός άνεμος έφερε σε μας τους ναυτεργάτες το πιο θλιβερό ραπόρτο… Το φορτηγό που περίμενες να σε πάρει καθυστέρησε. Είναι τραβερσωμένο καταμεσής του ωκεανού, ζωσμένο από το πούσι. Στα ποστάλια τέλειωσαν τα ματσακονίσματα οι ναύτες κρεμασμένοι στις σκαλωσιές, βάφουν τις άγκυρες τραγουδώντας δικά τους τραγούδια. Οι καπετάνιοι δοκιμάζουν τη μπουρού. Το σερβέυ σε λίγο τελειώνει… Ένας μαρκόνης ανήσυχος, χθες αργά έστειλε το ραπόρτο του στα αγαπημένα σου μαραμπού να μη γρυλίζουν πια. « Αν ο Κολόμβος ανεκάλυψε την Αμερική, εμείς δεν βρήκαμε τη δική μας ήπειρο να ξεμπαρκάρουμε…» έλεγες. Μα…