Γράφει ο Βάιος Παπαθεοχάρης. Η συνάντηση των G7 στον Καναδά (8-9 Ιουνίου) σηματοδότησε την έναρξη του εμπορικού πολέμου ανάμεσα στις αναπτυγμένες ιμπεριαλιστικές χώρες του πλανήτη. Λίγες μέρες πριν την έναρξη της συνάντησης ο Τραμπ ανακοίνωσε μια σειρά από προστατευτικούς δασμούς ενάντια στις υπόλοιπες χώρες του G7 (δασμοί 25% στο ατσάλι και 10% στο αλουμίνιο σε εισαγωγές από τον Καναδά, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Μεξικό), για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Ο Τραμπ ικανοποιούσε έτσι μια βασική προεκλογική του δέσμευση: να θέσει τα συμφέροντα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού πάνω από όλα. Οι Γάλλοι δεν άργησαν να βαφτίσουν τη συνάντηση κορυφής «συνάντηση των G6+1».[1] Και σαν να μη έφτανε αυτό, ο Τραμπ λες και θέλει να ‘τη σπάσει’ στους υπόλοιπους, ζήτησε οι G7 να ξαναγίνουν G8 με τη συμμετοχή της Ρωσίας.[2] Η τακτική αυτή βάζει τέρμα στην εποχή της λεγόμενης «παγκοσμιοποίησης» από τη δεκαετία του 1980 έως το 2007. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Η ελληνική κυβέρνηση με κάθε δυνατό τρόπο (δηλώσεις, διαρροές πληροφοριών κλπ) προσπαθεί να δικαιολογήσει και να αναλάβει την πατρότητα της απόφασης για την απέλαση των Ρώσων διπλωματών όπως ταιριάζει σε μια ανεξάρτητη από έξωθεν παρεμβάσεις κυβέρνηση μιας ισχυρής χώρας. Ωστόσο, το πόσο ανεξάρτητη είναι η κυβέρνηση και πόσο ισχυρή είναι χώρα αποδεικνύεται από μια άλλη ιστορία η οποία «τρέχει» παράλληλα αυτές τις μέρες: Η ελληνική κυβέρνηση για να μπορέσει να μειώσει τον ΦΠΑ στα νησιά, όπως είχε ανακοινώσει ο πρωθυπουργός, και να λάβει η χώρα την τελευταία δόση από το κλείσιμο της αξιολόγησης υποχρεώνεται να ικανοποιήσει τις γερμανικές απαιτήσεις σε μια διμερή ελληνογερμανική συμφωνία για το προσφυγικό που καθιστά τη χώρα αποθήκη ανθρώπων προσφύγων και μεταναστών που θα εκδιωχθούν από τη Γερμανία! Αν απέναντι στη Γερμανία το μέτρο της ελληνικής ανεξαρτησίας και ισχύος εμφανίζεται μειωμένο, απέναντι στις ΗΠΑ εκμηδενίζεται και θα πρέπει κάποιος να κοιτάξει πολύ πίσω στο…

Μειώσεις σε όλες τις κατηγορίες των μισθών, των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα για τον Φεβρουάριο του 2018, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2017, προκύπτουν από τα στοιχεία του ΕΦΚΑ. Την ίδια στιγμή σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ο μέσος μισθός για το 30,15% των εργαζομένων (613.119 άτομα) με συμβάσεις μερικής απασχόλησης ήταν 328,26 ευρώ καθαρά (378,21 ευρώ μικτά)! Ειδικότερα τον Φεβρουάριο του 2018, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2017, το μέσο ημερομίσθιο στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 1,27%, στα οικοδομοτεχνικά έργα μειώθηκε κατά 3,20% και στο σύνολο κατά 1,27%. Ο μέσος μισθός μειώθηκε στις κοινές επιχειρήσεις κατά 1,56% και στα οικοδομοτεχνικά έργα μειώθηκε κατά 3,42%. Στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση το μέσο ημερομίσθιο μειώθηκε κατά 1,57%, ενώ ο μέσος μισθός μειώθηκε κατά 2,27%. Συγκεκριμένα, στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων, σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση, το μέσο ημερομίσθιο ανέρχεται σε 50,71 ευρώ και ο μέσος μισθός…

Από Χρήστο Καπούτση Εννέα (9) χρόνια μετά τα Ιουλιανά του 1965, κατά περίεργη ιστορική συγκυρία, στις 15 ΙΟΥΛΙΟΥ του 1974, η χούντα των Αθηνών ανατρέπει τον εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Με τον γνωστό ισχυρισμό του Δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη, «Βγάλτε από τη μέση τον Παπά, που δεν θέλει την Ένωση», ξεκίνησε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Είχε προηγηθεί επιστολή του Μακάριου στον «χουντοΠρόεδρο» Φ. Γκιζίκη στις 2 Ιουλίου 1974, με την οποίαν του ζητούσε, να αποχωρήσουν από την Κύπρο ΟΛΟΙ οι Έλληνες αξιωματικοί. Το καθεστώς του Δικτάτορα Ιωαννίδη είχε συμφωνήσει από τις αρχές του 1974, με ανθρώπους της αμερικανικής Πρεσβείας, για το πραξικόπημα και την ανατροπή του Μακαρίου. Μάλιστα το σχέδιο της πραξικοπηματικής ανατροπής, στις κρυπτογραφημένες συνομιλίες αναφερόταν με την κωδική ονομασία «Κόκα- Κόλα»! Το πραξικόπημα πραγματοποιήθηκε στις 8:30 το πρωί της Δευτέρας 15 Ιουλίου 1974. Στόχος ήταν όχι μόνο η ανατροπή του Μακάριου, αλλά και η δολοφονία…

Θανάσης Κανιάρης Κατά την υποκειμενική μου άποψη, ο κόσμος ολόκληρος - και όχι μόνο η μικρή, λιλιπούτεια Ελλάδα - ζει σήμερα ένα σύγχρονο μεσαίωνα. Δεν είναι τόσο, ότι ο καπιταλισμός - μετά τις δραματικές αλλαγές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες - κυριαρχεί απ' άκρου σε άκρο του πλανήτη. Ότι η "οικονομία της αγοράς" έχει γίνει σήμερα αποδεκτή για όλους, ως ο μηχανισμός ρύθμισης των οικονομικών σχέσεων, όσο ότι έχουν εκμηδενιστεί και εξουδετερωθεί τα πολιτικά κινήματα που στον ένα η στον άλλο βαθμό εξέφραζαν την αντίθεση τους στην καπιταλιστική μορφή οργάνωσης της κοινωνίας και οικονομίας. Τρεις κατά τη γνώμη ήταν οι λόγοι της ανάσχεσης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας τον αιώνα που πέρασε: α) η ύπαρξη μίας ισχυρής σοσιαλιστικής κοινότητας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όπου η ΕΣΣΔ κατείχε ειδικό βάρος. β) τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα σε Ασία και Αφρική, τα οποία άλλαξαν ριζικά τον χάρτη του σύγχρονου κόσμου γ) η εμφάνιση στο πολιτικό προσκήνιο,…

Έκφραση και αναβάθμιση της επιθετικότητας του δυτικού ιμπεριαλισμού θα αποτελέσει η Σύνοδος του ΝΑΤΟ που θα διεξαχθεί στις 11 και 12 Ιουλίου στις Βρυξέλλες. Αναμένονται επικίνδυνες αποφάσεις στο φόντο του εντεινόμενου στρατιωτικού, πολιτικού, οικονομικού ανταγωνισμού, με κύριους αντιπάλους πλέον Ρωσία και Κίνα και όχι τους τζιχαντιστές, όπως διακηρυσσόταν την προηγούμενη δεκαπενταετία. Δημήτρης Γρηγορόπουλος Σύνοδος 11-12 Ιουλίου στις Βρυξέλες Επιθετική συμμαχία από την ίδρυσή του το ΝΑΤΟ Η Βορειοατλαντική Συμμαχία, γνωστή ως ΝΑΤΟ, είναι στρατιωτική επιθετική συμμαχία χωρών της Δύσης, που έχει ως σκοπό την προώθηση των γεωπολιτικών συμφερόντων τους και την απόκρουση ένοπλης επίθεσης εναντίον κάποιας χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ. Η συμμαχία υπογράφτηκε τον Απρίλιο του 1949 στην Ουάσινγκτον από 12 χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Το 1955 προσχώρησε στη συμμαχία η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΟΔΓ). Η προσχώρηση της τελευταίας στο ΝΑΤΟ προκάλεσε ως αντίδραση τη σύναψη του Συμφώνου της Βαρσοβίας από τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης. Σήμερα…

Παναγιώτης Μαυροειδής «Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται…» Πάνω στο πολιτικό πτώμα της τύχης του δημοψηφίσματος του 2015, έχει στηθεί ένας τρελός, εκδικητικός χορός νίκης. Για τα αστικά, φιλελεύθερα και «φιλοευρωπαϊκά» ρεύματα, η μετατροπή από τον ΣΥΡΙΖΑ του επιβλητικού ΟΧΙ σε πανηγυρικό ΝΑΙ, αποτελεί «απόδειξη» πως τελικά κάθε προοπτική έξω από τη φυλακή της ΕΕ, είναι αδύνατη και αδιανόητη. Για τα αστικορεφορμιστικά, ευρώπληκτα ρεύματα, αυτή ακριβώς η επιτυχία της σύλησης της λαϊκής θέλησης, αποτέλεσε τη «λύτρωσή» τους, μέσω της οριστικής απαλλαγής τους από την ιδιότυπη αιχμαλωσία και ανάγκη διαχείρισης αντιφατικών αλλά και απρόβλεπτων διαθέσεων ρήξης. Η ιστορία γράφεται λένε από τους νικητές. Όχι όμως τελεσίδικα, παρά μόνο για όσο «διαρκεί» και στεφανώνεται από τους ίδιους η νίκη τους. Τι ήταν λοιπόν το δημοψήφισμα; Τραγικό πολιτικό λάθος που στοίχησε στη χώρα βαριά, αλλά ευτυχώς διορθώθηκε; Ένα μεγάλο κόλπο-γκρόσο ταχυδακτυλουργών της αστικής πολιτικής, που δεν αξίζει κανείς να θυμάται και να ασχολείται; Ή…

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου Ο κ. Τσίπρας αποκάλεσε «πολιτικό απατεώνα» τον πρόεδρο της ΝΔ και τον κατηγόρησε ότι ζήτησε από τη Γερμανική κυβέρνηση να παρέμβει ώστε να προχωρήσουν οι περικοπές των συντάξεων. Ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε «χυδαίο ψεύτη» τον πρωθυπουργό και ισχυρίστηκε ότι τις μειώσεις των συντάξεων τις ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Τη σκυτάλη πήρε η κ. Γεννηματά που κατήγγειλε τους δύο αρχηγούς ότι επιλέγουν την «πόλωση και τον διχασμό» και τους κάλεσε να ψηφίσουν την πρόταση νόμου του κόμματος της, ώστε να μην περικοπούν οι συντάξεις.. Η παράσταση που στήθηκε στη Βουλή στη συζήτηση για την οικονομία, «ντυμένη» με σκληρές φραστικές αντιπαραθέσεις και εκφράσεις, αποτυπώνει σε όλο το μεγαλείο της, την αγυρτεία ενός πολιτικού συστήματος που ενώ, εδώ και οκτώ χρόνια ψηφίζει και επιβάλει νόμους που μειώνουν μισθούς, συντάξεις και εισοδήματα, με τους ίδιους πάνω – κάτω πρωταγωνιστές, εμφανίζεται σήμερα να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του λαού! Οι Τσίπρας,…

του Σπύρου Αλεξίου Στην καλοκαιρινή Ελλάδα, στα δελτία ειδήσεων και στις καθημερινές συζητήσεις κυριαρχεί το ποδόσφαιρο, λόγω Μουντιάλ. Κάπου εκεί ανάμεσα υπάρχουν και πολιτικές συζητήσεις για τη Μακεδονία, για την «έξοδο από τα μνημόνια» και για την «αποστασία»! Τη λέξη που μπήκε πια στην ατζέντα και συνδέεται, κυρίως από την κυβέρνηση, με παιχνίδια επιχειρηματιών και «σκοτεινών κέντρων». Πρόβα «αποστασίας» στο ποδόσφαιρο… Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να συνδέσουμε όλες αυτές τις ψηφίδες, με κέντρο το ποδόσφαιρο, όχι μόνο λόγω ημερών αλλά κυρίως γιατί μοιάζει με καθρέφτη, ειδικά στην Ελλάδα: Τετάρτη 25 Ιούνη και η Σούπερ Λίγκα, ο συνεταιρισμός των ιδιοκτητών ποδοσφαιρικών ομάδων, έχει προγραμματισμένη εκλογή νέου προέδρου. Στο ποδόσφαιρο τα τελευταία τρία χρόνια κυριαρχεί, με την ενορχήστρωση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η συμμαχία Σαββίδη – Μελισσανίδη. Για πρόεδρο της Λίγκας η πλευρά Μελισσανίδη προκρίνει τον δικηγόρο Π. Καϊμακάμη ενώ ο «αντιπολιτευόμενος» Μαρινάκης εμφανίζει έναν άλλο (εξίσου αδέκαστο…) θεράποντα της Θέμιδας, τον Ευ.…

Μπάμπης Συριόπουλος Το Φλεβάρη του 1848 ανατρέπεται επαναστατικά ο γάλλος βασιλιάς και ανακηρύσσεται η δημοκρατία, με ορισμένες κατακτήσεις για την εργατική τάξη. Η ταξική πάλη φούντωσε και τον Ιούνιο η αστική κυβέρνηση επιχείρησε την εξάλειψη κάθε «σοσιαλιστικού αρώματος». Οι εργάτες του Παρισιού αντιστάθηκαν και προχώρησαν σε εξέγερση, η οποία καταπνίγηκε από το στρατό, υπό την ηγεσία του «χασάπη του Ιούνη» του στρατηγού Καβενιάκ. ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ 1848, 27 Φεβρουαρίου Ανακήρυξη της δημοκρατίας από την προσωρινή κυβέρνηση, μετά την επανάσταση που ανέτρεψε τον βασιλιά 23 Απρίλη Εκλογές για τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση 26 Απρίλη Διαδήλωση μετά τα αποτελέσματα των εκλογών που καταστέλλεται με δεκάδες νεκρούς 15 Μάη Εισβολή εργατικής διαδήλωσης στην Εθνοσυνέλευση, σύλληψη των σοσιαλιστών ηγετών 23-25 Ιούνη Εργατική εξέγερση στο Παρίσι, ήττα και καταστολή. Η αστική και μικροαστική Γαλλία έδειξε όλο της το μένος απέναντι στους εξεγερμένους εργάτες 170 χρόνια ακριβώς πριν, η παρισινή εργατική εξέγερση στις 23-25 Ιούνη 1848 συγκλόνισε για μια…