Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός. Η άρχουσα τάξη της χώρας και οι ξένοι προστάτες της, ιδιαίτερα μετά τον εμφύλιο, προπαγάνδιζαν με κάθε τρόπο ότι στη Γιάλτα μοιράστηκε ο κόσμος, ότι η Ελλάδα δόθηκε στην Αγγλία. Ο στόχος προφανής: η συκοφάντηση της Σοβιετικής Ένωσης και της ηγεσίας του ΚΚΕ, ο εκφοβισμός και η υποταγή του λαϊκού κινήματος. Αξιοποιήθηκαν γι’ αυτό τα απομνημονεύματα του Τσώρτσιλ (1964) στα οποία γινόταν αναφορά σε συμφωνία με τον Στάλιν για τα Βαλκάνια τον Οκτώβρη (9-13) του 1944. Αυτό ουδέποτε αποδείχτηκε. Σημειώνουμε ότι ενώ για όλες τις συμφωνίες υπάρχουν πρακτικά, γι’ αυτή δεν υπάρχει τίποτα. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην Ελλάδα είχαν προηγηθεί της συγκεκριμένης ημερομηνίας. Η απαράδεκτη συμφωνία του Λιβάνου ξεκίνησε στις 17 Μάη του 1944 και η ακόμη χειρότερη της Καζέρτας στις 26 Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου. Να σημειωθεί ότι η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ και του ΕΑΜ δεν εφάρμοσε τις γραπτές οδηγίες που υπήρχαν και αναφερόταν σε…

– του Δημήτρη Μηλάκα Τα παραμύθια ασκούν μια γοητεία στην οποία δύσκολα μπορούν να αντισταθούν (και) οι ενήλικοι. Το καλό σενάριο, το ευτυχισμένο τέλος, η επικράτηση του καλού και του δίκαιου συνοψίζουν όλα όσα θέλει να πιστέψει ο κάθε άνθρωπος, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αυτή η ελπίδα, πέρα από καταφύγιο των βασανισμένων ανθρώπων, αποτελεί ταυτόχρονα και σύνηθες πολιτικό εμπόρευμα, το οποίο διαρκώς επανασυσκευάζεται και χρησιμοποιείται από αυτούς που έχουν ή φιλοδοξούν να ασκήσουν εξουσία. Αυτές τις μέρες η συσκευασία της ελπίδας επιγράφεται «έξοδος από τα μνημόνια και την εποπτεία». Στις περιγραφές του εν λόγω προϊόντος μπορεί κανείς να διαβάσει και να ακούσει όσες υπερβολές χωράει η επιθυμία του: από το ότι η χώρα ανακτά την εθνική της κυριαρχία μέχρι ότι ανοίγει ο δρόμος για τη διόρθωση των αδικιών που οι αδύναμοι, κατά κύριο λόγο, φορτώθηκαν για την αντιμετώπιση των βαρών της κρίσης. Απ’ αυτό το πολιτικό παραμύθι…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Στην Αθήνα η κυβέρνηση «υμνεί» τον υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά ο οποίος με τη σειρά υμνεί τον εαυτό του για τη Συμφωνία των Πρεσπών την οποία χαρακτηρίζει διπλωματικό (του) αριστούργημα και απόδειξη της πολυδιάστατης και ανεξάρτητης εξωτερικής (του) πολιτικής. Την ίδια στιγμή ωστόσο μια ματιά στις σφοδρές τριβές που εκδηλώνονται στις αμερικανορωσικές σχέσεις στην γειτονιά μας (Κόσσοβο) και την ευρύτερη περιοχή (Γεωργία) είναι αρκετή για να κατανοήσει κανείς ότι η Ελλάδα χρησιμοποιείται σαν αμερικανικό πιόνι για τα σχέδια της Ουάσιγκτον… Τις τελευταίες ημέρες οι αμερικανονατοικές δυνάμεις οι οποίες επί της ουσίας αποτελούν στρατό (κατοχής) για την εδραίωση του προτεκτοράτου του Κοσσόβου προχώρησαν σε άμεση εμπλοκή υπέρ των Αλβανών και εναντίον των Σέρβων καταλαμβάνοντας θέσεις στο σερβικό θύλακα της Μιτροβίτσα. Οι εν λόγω δυνάμεις κατέλαβαν τον υδροηλεκτρικό σταθμό απειλώντας τον σερβικό πληθυσμό με διακοπή της ηλεκτροδότησης στην περίπτωση που επιμείνουν στην διακηρυγμένη τους πρόθεση να ανακηρύξουν την αυτονομία τους.…

– του Νίκου Μπογιόπουλου Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 1961, ξεκινούσε η ανέγερση του τείχους του Βερολίνου που αποτέλεσε αφορμή για την εκτόξευση επί δεκαετίες της γνωστής καθεστωτικής προπαγάνδας. Αφιερώνουμε το παρακάτω κείμενο «Για το τείχος του Βερολίνου» και τα ιμπεριαλιστικά τείχη, στα κάθε λογής …τούβλα της φαιάς προπαγάνδας και της ιστορικής παραποίησης. *** Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»… Πόσο «ωραία» όμως είναι η ιστορία που μας διηγούνται κάθε χρόνο οι νικητές του «ψυχρού πολέμου», ειδικά ανήμερα της επετείου από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9/11/1989; Λίγο να ξύσεις την λουστραρισμένη βιτρίνα, εκείνο που αμέσως θα προκύψει είναι το ρυτιδιασμένο, το μουμιοποιημένο κουφάρι των προ 30ετίας επινικίων τους περί «ελευθερίας» και «ευημερίας» που δήθεν θα βασίλευαν στον κόσμο μετά την πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος». Ένας όρος που ακόμα κι…

Ακόμα κι αν έσβησε η φωτιά τόσες μέρες τώρα και δεν καπνίζει τίποτα στο Μάτι κι αρχίζει δειλά δειλά η ζωή, ωστόσο συνεχίζεται η άθροιση θανάτων ενώ μέσα από τα αποκαϊδια ανασύρονται οι γνωστές παλιές ιστορίες και ξανατίθενται τα αμείλικτα ερωτήματα, καθώς μια αποφασιστική απάντηση αναβάλλεται εξ αιτίας των ανέμπνευστων καιρών. Εικόνες γνωστές: Ο εφοπλιστής ιδοκτήτης καναλιού που κάνει κατά τακτά διαστήματα εξορμήσεις δενδροφύτευσης, αποδεικνύοντας την ιδιαίτερη ευαισθησία του για το φυσικό περιβάλλον, είναι ο ίδιος που ο στόλος του διαθέτει μονοπύθμενα πετρελαιοφόρα, εξαιρετικά επικίνδυνα να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη στο θαλάσσιο, και όχι μόνο, περιβάλλον. Η μόνη φορά που ελληνική κυβέρνηση (2005 ή 2006), απ’ όσο ξέρω, ματαίωσε απόφαση της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης είναι σχετικά με την κατάργηση των μονοπύθμενων. Ο εφοπλιστής ιδιοκτήτης καναλιού που έχει μπαζώσει τον Αργολικό κόλπο για να επεκτείνει τη βίλα του, αποκλείοντας όχι μόνο την παραλία “του”, αλλά και τη γύρω περιοχή. Υπήρχαν καταδικαστικές αποφάσεις, μέχρι…

Κώστας Παλούκης Ξημέρωμα Πρωτοχρονιάς του 1933, η αρχειομαρξίστρια κομμουνίστρια καπνεργάτρια Κατίνα Εμμανουηλίδου δραπέτευσε από τις φυλακές Αβέρωφ, προκαλώντας νέα ανησυχία στο αστικό στρατόπεδο, καθώς τον Μάρτιο του 1932 είχε αποδράσει από τις φυλακές Συγγρού ο Μιχάλης Μπεζεντάκος. Η νέα απόδραση προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, καθώς έγινε από γυναίκα. Από μια γυναίκα ζυμωμένη στο επαναστατικό κίνημα, που αφιέρωσε τη ζωή της στην ταξική πάλη. ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ 1907 – γεννιέται η Κατίνα Εμμανουηλίδου στα Θείρα της Σμύρνης 1927 – συμμετοχή στο απεργιακό κίνημα στα καπνεργοστάσια του Πειραιά 1929 – εντάσσεται στην Κομμουνιστική Οργάνωση Μπολσεβίκων Λενινιστών Αρχειομαρξιστών (ΚΟΜΛΕΑ) 1930, Πρωτομαγιά – συλλαμβάνεται στην Αθήνα 1932, Πρωτομαγιά – νέα σύλληψη στη Θεσσαλονίκη, με μωρό παιδί. 1933, 1η Ιανουαρίου – δραπετεύει από τις φυλακές Αβέρωφ 1933, 3 Απρίλη – θάνατος, συμμετοχή εκατοντάδων εργατών στην κηδεία της «Η απόδρασις αυτή είνε η θρασυτέρα, μυθιστορηματικωτέρα και σπουδαιοτέρα όλων διότι η αποδράσασα είνε μία γυναίκα», έγραψε η Καθημερινή Η κάθε…

του Δημήτρη Κούλαλη (από το nostimonimar.gr) ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ Ο Ιούδας «τσάταρε» υπέροχα…» είναι μια έρευνα σε δύο μέρη με αυτονομία το ένα από το άλλο. Μέρος Α’ Η ιστορία μας ξεκινά μερικούς αιώνες πριν. Εκεί, λίγο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα. Ήταν το 1874, όταν ο Σκωτσέζος επιστήμονας και πρωτοπόρος εφευρέτης Αlexander Graham Bell ανακάλυπτε την αρχή λειτουργίας του τηλεφώνου. Δύο χρόνια αργότερα, το 1876, δίνεται στον Bell η πρώτη πατέντα τηλεφώνου (US Patent No. 174,465). Στη συνέχεια βέβαια, ένας άλλος εφευρέτης, ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Elisha Gray διεκδίκησε την πατρότητα της εφεύρεσης του τηλεφώνου. Η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια, τα οποία δικαίωσαν τον πρώτο. Στις 10 Μαρτίου 1876, το τηλέφωνο του Bell μεταδίδει την πρώτη ολοκληρωμένη πρόταση της ιστορίας. «Mr. Watson», έλεγε ο Bell απευθυνόμενος στον βοηθό του, «come here. I want to see you»! Το 1877, όλος ο πλανήτης συνδεόταν με μία μόνο τηλεφωνική γραμμή, διαμέσου της οποίας…

Από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους του ρεμπέτικου τραγουδιού, ο Μιχάλης Γενίτσαρης, το 1944 θα γράψει μουσική και στίχους για το ζεϊμπέκικο «Στέλιος Καρδάρας», συγκλονισμένος από την εκτέλεση μετά από φριχτά βασανιστήρια του ΕΛΑΣίτη σαμποτέρ, ομαδάρχη της ΟΠΛΑ Στέλιου Καρδάρα, από τους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών καταχτητών στην Κοκκινιά. Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος Από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους του ρεμπέτικου τραγουδιού, ο Μιχάλης Γενίτσαρης έχει συνδέσει το όνομά του με τη δημιουργία τραγουδιών για την Αντίσταση, όπως το Ένας λεβέντης έσβησε, που αναφέρεται στον τραγικό χαμό του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη και βέβαια του θρυλικού Σαλταδόρου που έχει χαρακτηριστεί και «ύμνος της Κατοχής». Το 1944 ο Γενίτσαρης θα γράψει μουσική και στίχους για το ζεϊμπέκικο Στέλιος Καρδάρας, συγκλονισμένος από την εκτέλεση μετά από φριχτά βασανιστήρια του ΕΛΑΣίτη σαμποτέρ Στέλιου Καρδάρα, από τους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών καταχτητών στην Κοκκινιά. Ο Στέλιος Σπανός ή «Καρδάρας», όπως τον γνώριζαν όλοι στην Κοκκινιά, ήταν ένας…

Κύλησαν 73 χρόνια από το πιο φρικιαστικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που εξαπέλυσε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός για να τρομοκρατήσει και να ποδηγετήσει τους λαούς. Το «αγοράκι» -η πρώτη ατομική βόμβα- που άφησε το βομβαρδιστικό Enola Gay πάνω από τη μαρτυρική ιαπωνική πόλη στις 6 Αυγούστου του 1945 σκότωσε ακαριαία 70.000 αμάχους ενώ ο κατοπινός αριθμός των νεκρών από εγκαύματα και ραδιενέργεια είναι ανυπολόγιστος. Τρεις μέρες αργότερα, στο Ναγκασάκι, ο «χοντρός» όπως ονομάστηκε κωδικά η βόμβα πλουτωνίου, σκότωσε ακαριαία 40.000 αμάχους και βύθισε τους υπόλοιπους και τους απογόνους τους στον εφιάλτη των επιπτώσεων της ραδιενέργειας. Οι εγκληματίες ισχυρίστηκαν πως με αυτό τον τρόπο επισπεύστηκε ο τερματισμός του πολέμου, αλλά δεν έπεισαν κανέναν. Όλοι κατάλαβαν πως οι εκατόμβες των νεκρών ιαπώνων ήταν η εικόνα της παγκόσμιας τρομοκρατίας που πρόβαλλε ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ για να καταβάλλει τη Σοβιετική Ένωση και να τρομοκρατήσει τους λαούς, να στείλει το μήνυμα πως μετά τη λήξη…

του Θανάση Σκαμνάκη Εντάξει, αστοχήσαμε στον φετινό Ιούλιο. Όχι μόνο ατομικά, καθώς έσπευσα να γράψω περί της εξαίσιας δύναμής του και πριν αλέκτωρ φωνήσαι, τρις με απαρνήθηκε, αλλά και ως όλον, καθώς η αναμονή της ελαφρότητάς του, που σχεδόν πάντα και σχεδόν όλοι έχουμε, αποδείχτηκε φρούδα και αντί ελαφρότητας έπεσε μέγα βάρος στις ψυχές μας. Τι πρόβα για το μέλλον μπορούσε να είναι αυτή; Αλλοίμονο!.. Εν τέλει τούτος ο Ιούλιος απέτυχε να δικαιώσει τη φήμη του και τις προσδοκίες μας, κληροδοτώντας μας ένα αίσθημα αποτυχίας. (Ακόμα και ο κατ’ εξακολούθησιν ερωτευόμενος κατά Ιούλιο φίλος μου, δεν μπόρεσε να επιτύχει και να ευτυχήσει στην έξαρσή του, μετά την βίαιη παρεκτροπή). Εισέδυσε, λοιπόν, καυστικός στο μέσα μέρος μας, καψαλίζοντας τις φύτρες των αισιόδοξων μηνυμάτων που προσπαθούσαν να αποκτήσουν ένα έδαφος για να απλώσουν ριζικό σύστημα. Κι αφού κατέκαψε δασικές εκτάσεις, σπίτια και προ παντός ανθρώπους, αφού κατέκαψε την αξιοπιστία μηχανισμών, κρατικών και…