ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΕΛΟΥΔΑΣ Καλάβρυτα, Βιάννος, Κομμένο Αρτας, Δίστομο, Αμάρι Κρήτης, Δομένικο, Μεσόβουνο στη Δυτική Μακεδονία, Χορτιάτης… Μακρύς, ατέλειωτος ο κατάλογος. Μια μακρά λιτανεία μαρτυρικών πόλεων, κωμοπόλεων, χωριών ξεδιπλώνεται μέχρι την ύστατη ώρα που οι κατακτητές παρέμεναν στη χώρα μας (το Κορωπί, δίπλα στην Αθήνα, το μάτωσαν και το ‘καψαν στις 8 του Οκτώβρη του 1944 – «γερμανοντυμένοι»), και που οι ταγματασφαλίτες έπαιρναν διαταγές από τη Νέα Τάξη του ναζισμού, πριν μεταπηδήσουν στην υπηρεσία του μεταπολεμικού αντιλαϊκού κράτους. «Η μαζική κακοποίηση και θανάτωση ανθρώπων, η μαζική καταστροφή πόλεων, χωριών, περιουσιών δεν ήταν μια πολιτική που περιοριζόταν στην ελληνική ύπαιθρο και στις συνοικίες της Αθήνας. Ολη η λειτουργία, η διαχείριση της Νέας Ευρώπης του Άξονα στηριζόταν στην καλλιέργεια του τρόμου. Οι μόνες διαβαθμίσεις που υπήρχαν στην πολιτική αυτή ήσαν όσες εκπορεύονταν από τη ρατσιστική αντίληψη των ιθυνόντων του Ναζισμού. Οι Αριοι, οι γερμανικοί λαοί, απολάμβαναν ένα είδος ειδικής ασυλίας. Ούτε στη Νορβηγία, ούτε…

Με 51 υπουργοϋφυπουργούς έχεις ένα ολιγομελές και ευέλικτο σχήμα – ίσως μόνον η ΕΡΤ να ’ναι κάπως πολυπληθέστερη, αλλά ευτυχώς είναι κι αυτή το ίδιο αποτελεσματική. Νέα πρόσωπα: η κυρία Μυρσίνη Ζορμπά. Έρχεται απ’ τον πλανήτη των Αναμάρτητων. Πιο Σημιτικιά, βγάζεις παραμαγούλες. Σύζυγος του κ. Αντώνη Λιάκου (επίσης το πόποτε Σημιτικού), ηγέτη των εθνομηδενιστών και μέντορα του Τσίπρα (στον εθνομηδενισμό). Διέφυγε (η κυρία Ζορμπά) απ’ τον «Συνωστισμό της Σμύρνης» – μόνον η έρμη η κυρία Ρεπούση καταποντίστηκε. Για την ώρα. Καθότι, όπως έχουν αποδείξει κατ’ επανάληψιν οι προερχόμενοι (ορισμένοι) εκ του ΚΚΕ εσωτ., κανείς δεν χάνεται (όταν ξέρει να δουλεύει σε πολλούς κατά καιρούς και κατά σειράν αφεντάδες). Ο πολιτισμός των Ελλήνων υπό τη φροντίδα του κ. Σόρος. Η κυρία Κατερίνα Παπακώστα. Όταν αποκαλούσε τον Τσίπρα «ολίγιστο», έκανε νεανικές τρέλες. Πάντως η αριστερή (sic) πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ ανησυχεί – αφού έχουμε Καρακώστα τι την θέλουμε την Παπακώστα; (Προβληματίζεται ο σ.…

του Αλέκου Αναγνωστάκη Τα διλλήματα για την Ιστορία τίθενται διαρκώς: Ανακάτεμα των ιστορικών γεγονότων σε ένα αστικό μίξερ που εξομοιώνει το εμβρυακά έστω επαναστατικό με το αντεπαναστατικά μεταλλαγμένο; Κατάταξη των ιστορικών γεγονότων στη μεταμοντέρνα γενική κατηγορία μιας «ελεύθερης, αδέσμευτης, και ουδέτερης δήθεν αναζήτησης»; Ρηχή και αγοραία εκμετάλλευση τους μέσω μιας εύκολης μηδενιστικής καταδίκης και ανούσιας λαθολογίας; (Αν τα λάθη ήταν το κύριο γνώρισμα της ελληνικής εποποιίας του ‘42-‘49 τότε τι είδους λάθη ήταν αυτά που για την αντιμετώπιση τους χρειάστηκε να επέμβει άμεσα ο αγγλικός, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, το ελληνικό κράτος και παρακράτος, να ριχτούν ναπάλμ, να ξανανοίξουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις εκκενώσεις χωριών – απόδειξη της λαϊκής υποστήριξης – που οδήγησαν στο βίαιο ξεσπίτωμα και μετακίνηση 600.000 ανθρώπους κ.α.); Ή νηφάλια, τολμηρή, ριζική κριτική και αυτοκριτική αποτίμηση της ιστορίας, χωρίς απόκρυψη, μυστικοποίηση, ωραιοποίηση ή δαιμονοποίηση των ιστορικών γεγονότων και με σκοπό τη στρατηγική επανίδρυση μιας μαζικά ακτινοβολούσας νέας νικηφόρας…

Στις 20 Αυγούστου 2018, η ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, το ΔΝΤ και οι ευρωπαίοι ηγέτες γιόρτασαν το τέλος του 3ουμνημονίου. Με την ευκαιρία αυτή, το μήνυμα που ενσταλάζουν τα μεγάλα ΜΜΕ και οι κυβερνώντες[1] είναι: η Ελλάδα ανακτά την ελευθερία της, η οικονομία ανακάμπτει, η ανεργία πέφτει, η Ευρώπη δάνεισε 300 δις στην Ελλάδα και οι Έλληνες θα πρέπει να αρχίσουν να αποπληρώνουν αυτό το χρέος το 2022 ή το 2032… Οι κύ­ριες δη­λώ­σεις είναι τε­λεί­ως απα­τη­λές διότι η Ελ­λά­δα πα­ρα­μέ­νει υπό επι­τρο­πεία των δα­νει­στών γε­νι­κώς, οφεί­λει, βάσει των συμ­φω­νιών που υπέ­γρα­ψε η κυ­βέρ­νη­ση του Αλέξη Τσί­πρα, υπο­χρε­ω­τι­κά να έχει πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 3,5% το οποίο την ανα­γκά­σει να ακο­λου­θεί βί­αιες πο­λι­τι­κές μεί­ω­σης των δη­μό­σιων δα­πα­νών στον κοι­νω­νι­κό τομέα και σ’αυ­τόν των επεν­δύ­σε­ων. Σε αντί­θε­ση με το κυ­ρί­αρ­χο μή­νυ­μα που υπο­νο­εί ή βε­βαιώ­νει πως η Ελ­λά­δα δεν θα αρ­χί­σει να απο­πλη­ρώ­νει το χρέος παρά μόνο στο μέλ­λον, πρέ­πει να πούμε…

του Βασίλη Λιόση Με ένα επικοινωνιακό τρικ ή καλύτερα με μια αμερικανιά, ο Α. Τσίπρας (Α.Τ.) επιχείρησε να πείσει τον ελληνικό λαό πως «Ναι! Το ψάρι βαφτίζεται κρέας!». Ως άλλος Γιώργος Παπανδρέου, όχι αυτή τη φορά από το Καστελόριζο αλλά από την Ιθάκη, γιατί έτσι πρόσταζαν τα επικοινωνιακά επιτελεία προκειμένου να υπάρξουν (παντελώς ατυχείς) συμβολισμοί, ο πρωθυπουργός μάς εκφώνησε έναν φτηνό λόγο, στον οποίο έχουν σημασία τα όσα ειπώθηκαν αλλά και αυτά που δεν ειπώθηκαν. Ίσως τα ανείπωτα έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία. 1. Ο Α.Τ. έκανε μία αναδρομή των όσων υπέστη ο ελληνικός λαός αρχής γενομένης από το πρώτο μνημόνιο. «Ξέχασε» όμως να μας πει για ποιο λόγο συνέβησαν όλα αυτά. Για ποιο λόγο είδαμε πράγματα στην Ελλάδα που σε καμία άλλη χώρα δεν βιώθηκαν σε καιρό ειρήνης. Καμία έκπληξη για την απουσία εξήγησης. Γιατί αν ο Α.Τ. μίλαγε για τα πραγματικά αίτια θα αναγκαζόταν να μιλήσει για τους ιμπεριαλιστικούς…

Ο Εργατικός Αγώνας, για την πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών του, αναδημοσιεύει τα στοιχεία που παραθέτει ο καθηγητής οικονομικής ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Θεόδωρος Πελαγίδης, χωρίς φυσικά να συμφωνεί με τις εκτιμήσεις του για το “αναπόφευκτο” της παραμονής της χώρας μας στην ΕΕ. Μετά από οκτώ χρόνια επώδυνων προγραμμάτων διάσωσης, αυτή την εβδομάδα η Ελλάδα άφησε πίσω της, τεχνικά, την εποχή των προγραμμάτων διάσωσης υπαγορευμένων από τους πιστωτές. Ωστόσο, παρά τις αισιόδοξες απόψεις που εκφράζονται τόσο από την ελληνική κυβέρνηση, όσο και από τους αξιωματούχους της Ευρωζώνης, πολλοί πιστεύουν ότι η χώρα, για να παραφράσω το τραγούδι “Hotel California”, μπορεί να έκανε 'τσεκ άουτ' αλλά ποτέ δεν θα φύγει. Αυτό αναφέρει στην τελευταία του ανάλυση ο συνεργάτης του Brookings, Θεόδωρος Πελαγίδης, καθηγητής οικονομικής ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Σύμφωνα με τον ίδιο σπάνια ο διεθνής Τύπος έχει αναδείξει τους ενόχους και τις αιτίες της απαισιοδοξίας, δίνοντας έμφαση στις αδυναμίες της οικονομίας που…

Γιώργος Κρεασίδης Με απανωτές δηλώσεις ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ Γ. Δραγασάκης και ο υπουργός Ν. Παππάς απευθύνουν «προσκλητήριο για προοδευτικό και αντιδεξιό μέτωπο» επιχειρώντας να ενσωματώσουν πάλι τον κόσμο της Αριστεράς που στέκεται απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ταυτόχρονα καλώντας το Κίνημα Αλλαγής/ΠΑΣΟΚ, τις πασοκοκογενείς ομάδες και παράγοντες που ζητούν με αγωνία συμμετοχή στην κυβέρνηση. Αφού συγκυβερνώντας με την εθνικιστική δεξιά των ΑΝΕΛ ψηφίσανε μαζί με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Λεβέντη το τρίτο μνημόνιο και έχοντας εφαρμόσει μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια τα δυο πρώτα μνημόνια των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τώρα θέλουν να ετοιμάσουν τη «μεταμνημομιακή φάση» της αντιλαϊκής πολιτικής. Η κανονικότητα στην οποία αναφέρονται τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης σημαίνει ότι οι συνέπειες από τους εφαρμοστικούς νόμους θα μείνουν απείραχτες, ότι θα εφαρμοστούν τα προσυμφωνημένα μέτρα, ότι η εργατική τάξη και ο λαός θα πρέπει να παιρατηθούν από κάθε διεκδίκηση να πάρουν πίσω τα κλεμμένα. Ακόμα και…

Παναγιώτης Μαυροειδής Αν δούμε τα «μνημόνια” ως ένα κινηματογραφικό έργο, αυτό έχει μία αρχή με κάποια δεδομένα, μια εξέλιξη της υπόθεσης και μια κορύφωση στο τέλος, όπου πλέον τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Φανταστείτε για παράδειγμα μια υπόθεση όπου ένας serial killer εξοντώνει διαδοχικά μέχρι ενός τα μέλη μιας οικογένειας. Φανταστείτε τώρα στο τέλος του έργου ο ιδιοκτήτης του κινηματογράφου να στήνει παράσταση επί της οθόνης, καλώντας τους εμβρόντητους θεατές να πανηγυρίσουν για το τέλος του έργου! Ωστόσο, τα «μνημόνια” δεν ηταν κινηματογραφικό έργο με φανταστική υπόθεση αλλά ένα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ με συγκεκριμένη αφετηρία και συγκεκριμένους ταξικούς στόχους. Έτσι, σήμερα, με μια συρρικνωμένη οικονομία κατά 25%, παράλληλα έχουμε: 1.Στην αφετηρία, του προγράμματος (2009), το εξωτερικό χρέος ήταν περίπου 300 δις και 127% του ΑΕΠ και σήμερα είναι 322 δις και 180% του ΑΕΠ. 2.Ισως ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι, το χρέος αυτό,το 2010 ήταν βασικά προς ιδιώτες τοκογλύφους καθε…

του Αλέκου Αναγνωστάκη Το BBC, από χθες Δευτέρα είκοσι Αυγούστου 2018, κάθε μία ώρα διακόπτει το πρόγραμμα του φιλοξενώντας δεκάλεπτο αφιέρωμα στο ελληνικό ζήτημα. «Έπειτα από την μεγαλύτερη διάσωση στην παγκόσμια οικονομική ιστορία, 260 δισεκατομμυρίων στο σύνολο, η χώρα θα πληρώνει χρέη για πολλές δεκαετίες. Αλλά για πρώτη φορά σε οκτώ χρόνια , θα μπορεί να δανείζεται με το επιτόκιο των αγορών», αναφέρεται στην ιστοσελίδα του βρετανικού δικτύου, προσδιορίζοντας με βρετανικό φλέγμα το τι συντελείται. "Η Ελλάδα τερματίζει και επίσημα την εξάρτησή της από τα προγράμματα διάσωσης, ανοίγοντας ένα δρόμο για μια νέα εποχή οικονομικής ανεξαρτησίας", γράφουν οι New York Times. "H Ελλάδα βγαίνει από το πρόγραμμα βοήθειας. Αντίο στην Τρόικα μετά από οκτώ χρόνια θυσιών", γράφει η εφημερίδα Il Giornale, του ομίλου Μπερλουσκόνι. "Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα βοήθειας ολοκληρώνεται επισήμως σήμερα. Μια νίκη του Αλέξη Τσίπρα ο οποίος περπατάει ωστόσο πάνω σε τεντωμένο σκοινί", επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα "Le Figaro".…

του Δημήτρη Σταμπουλίδη Καλοκαίρι μόνη η γριά. Είναι και αυτά τα ξύλινα παράθυρα με τις γρίλιες, που δεν κρατάνε ούτε ζέστη ούτε κρύο. Κρατάνε όμως τις μνήμες. Πόσα χρόνια της έλεγε ο γιος της να τα αλλάξει. Δεν το έδωσε αντιπαροχή η γριά το σπίτι. Μεγάλωσε παιδιά, τον ένα τον σπούδασε. Δούλεψε, δούλεψε... Το μόνο που θυμάται από τον εαυτό της είναι πως δούλευε. Δούλευε να μεγαλώσει και να σπουδάσει τα παιδιά της. Δεν ήθελε να πουλήσει το σπίτι ούτε το μισό οικόπεδο. Οι συγγενείς ακόμα τη βρίζουν. Ο κατασκευαστής ήθελε και τα τρία μικρά οικόπεδα -τα προσφυγικά- για να ανεβάσει μια μεγάλη πολυκατοικία κι έτσι να πάρουν μεγαλύτερα διαμερίσματα οι πρώην ιδιοκτήτες από την αντιπαροχή. «Όχι δεν το δίνω δεν το πουλάω! Εδώ είναι η μνήμη μου, η ζωή μου». Μουλάρι η γριά αμετάπειστη και αμετανόητη. Ο μικρός της γιος με τη μηχανή σκοτώθηκε στα 17 χρόνια του και…