Ανακοίνωση Αγωνιστική Ταξική Ενότητα στο ΕΚΑ

Να μην περάσει ο εκφυλισμός, οι δικαστικές παρεμβάσεις, τα σχέδια εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού στο ΕΚΑ.

• Πρωτοβουλίες για οργάνωση-συσπείρωση-αντεπίθεση των εργαζομένων.

• Συνδικάτα και Αγώνες στα χέρια των εργαζομένων!

Η διορισμένη από τα δικαστήρια δοτή διοίκηση του ΕΚΑ αποφάσισε την διεξαγωγή μονοήμερου(!) συνεδρίου την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου και εκλογές το Σαββατοκύριακο στις 11 και 12 του ίδιου μήνα. Ουσιαστικά δηλαδή ο υποταγμένος εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-Νέα Πορεία και ΕΑΚ (ΜΕΤΑ ΕΚΑ: συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και της ΛΑΕ + τμήμα ΕΜΕΙΣ-Φωτόπουλου) επιβεβαίωσαν όλα όσα η ΑΤΕ –ΕΚΑ είχε επισημάνει και καταγγείλει από την πρώτη στιγμή: ότι η εμπλοκή τους και η αποδοχή της δικαστικής παρέμβασης και του διορισμού τους δεν ήταν καθόλου τυχαία. Πως εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τις επιδιώξεις για χειραγώγηση των συνδικάτων και του ΕΚΑ τόσο από την αστική δικαιοσύνη, όσο και από τους εργοδότες και από την κάθε κυβέρνηση και τους πρόθυμους υπηρέτες της.

Ήδη από τις συνεδριάσεις της οργανωτικής επιτροπής -για την προετοιμασία των σωματείων για το έκτακτο συνέδριο που αποφάσισαν με τη βοήθεια του δικαστηρίου- αναπαράγονται τα ίδια ακριβώς προβλήματα τα οποία επεδίωξαν να λύσουν οι αποφάσεις των εργαζομένων στο 29ο Συνέδριο και που ακυρώθηκαν από την αστική δικαιοσύνη. Ενδεικτικά, εξακολουθεί να υπάρχει κλαδικό σωματείο το οποίο δεν γνωρίζουν την ύπαρξη του… ούτε αρκετοί εργαζόμενοι που φέρονται σαν ψηφίσαντα μέλη στην κατάσταση ψηφισάντων (μάλιστα έχουν καταθέσει υπεύθυνες δηλώσεις ότι δεν υπήρξαν ποτέ μέλη αυτού του σωματείου). Τα γνωστά προβλήματα με διπλοψηφίες και παρατυπίες στις καταστάσεις στα γνωστά τραπεζικά σωματεία επίσης εξακολουθούν να υπάρχουν. Αυτό σημαίνει πως επιμένουν στον εκβιασμό: η θα δεχθείτε την παρανομία η θα ξαναχρησιμοποιήσουμε τα αστικά δικαστήρια. Αυτά από μόνα τους αποδεικνύουν και την καθαρά εκλογική στόχευση του υποταγμένου συνδικαλισμού.

Η ΑΤΕ ΕΚΑ ευθύς εξαρχής στήριξε τόσο τις αποφάσεις των εργαζομένων που πάρθηκαν στο 29ο συνέδριο όσο και την εφαρμογή τους από την νόμιμα εκλεγμένη Διοίκηση, κάτι που το συμβιβασμένο προεδρείο -και το αρχικό και το διορισμένο- των ΕΑΚ-ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-Νέα Πορεία προσπάθησαν με κάθε τρόπο να ακυρώσουν. Οι εκλεγμένοι συνάδελφοί μας και συνολικά η ΑΤΕ ΕΚΑ δεν συμμετείχε και δεν αποδέχθηκε το διορισμό στη δοτή διοίκηση, δεν συμμετέχει στην Οργανωτική Επιτροπή που «ετοιμάζει» το νέο συνέδριο.

Σήμερα είναι όσο ποτέ καθαρό, ότι το συνδικαλιστικό κίνημα του «κοινωνικού εταιρισμού», των «εθνικών μετώπων» με την κυβέρνηση και τους εργοδοτικούς φορείς, ο «συνδικαλισμός» των εργοδοτικών σωματείων και των δυνάμεων του ταξικού συμβιβασμού και της υποταγής βρίσκεται σε βαθιά κρίση και εκφυλισμό. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι ένα ακόμα συνέδριο εκφυλισμού, που θα νομιμοποιεί τις νοθείες, τις διπλοψηφίες και σωματεία μαϊμού και σφραγίδες για να κατανεμηθούν οι καρέκλες των μηχανισμών στις παρατάξεις των κυβερνητικών και εργοδοτικών παρατάξεων. Αντίθετα, χρειάζονται επείγουσες πρωτοβουλίες για την ανασύνταξη των συνδικάτων, για την μαζικοποίηση και λειτουργία τους, για τον μάχιμο ταξικό προσανατολισμό τους. Οι συνδικαλιστές, οι αγωνιστές και οι εργαζόμενοι από όλους τους χώρους εργασίας που συσπειρώνονται στην ΑΤΕ-ΕΚΑ δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να παλεύουν με όλες τους τις δυνάμεις για ένα ανεξάρτητο, ακηδεμόνευτο εργατικό κίνημα, με πλήρη ανεξαρτησία στα αιτήματα και τις πολιτικές πρακτικές, με αντικαπιταλιστικό πρόσημο και με ασυμβίβαστο ταξικό προσανατολισμό.

Απευθυνόμαστε σε όλα τα ταξικά και αγωνιστικά συνδικάτα, σε κάθε εργαζόμενο της Αθήνας που βλέπει την κατάσταση αυτή και αγανακτεί, αλλά και σε κάθε αγωνιστική ταξική δύναμη: Ανεξάρτητα από πολιτικές διαφορές, διαφορετικές τακτικές ή απόψεις για τα αιτήματα και συνολικά το εργατικό κίνημα και την προοπτική των αγώνων, χρειάζεται άμεσα να δημιουργηθούν προϋποθέσεις και να γίνουν βήματα για μια νέα ταξική αγωνιστική ενότητα στη βάση των εργαζομένων. Να δοθεί χτύπημα στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό και τους μηχανισμούς τύπου ΓΣΕΕ και Παναγόπουλων. Να διαμορφωθούν όροι και σχέδια ανασύνταξης και αντεπίθεσης του κόσμου της δουλειάς, δρόμοι οργάνωσης και συσπείρωσης των εργαζομένων κόντρα στους μηχανισμούς που επιβάλλουν στα συνδικάτα δοτές διοικήσεις, νόθες διαδικασίες, δικαστικές-κρατικές και εργοδοτικές παρεμβάσεις.

Απευθυνόμαστε στις δυνάμεις του ΕΚΑ που κατήγγειλαν την δικαστική παρέμβαση και το διορισμό νόθας διοίκησης: Τώρα πρέπει να δοθεί ένα δυνατό και αποφασιστικό μήνυμα και μια ξεκάθαρη απάντηση. Συνέδριο του ΕΚΑ έγινε το Μάη και πήρε αποφάσεις. Αυτές τις αποφάσεις αναγνωρίζουμε, αυτές θα υπερασπιστούμε.

Ιδιαίτερη ευθύνη έχει η πρώτη δύναμη στο ΕΚΑ, η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ). Η στάση της για τη συνέχεια, κρίνει σε μεγάλο βαθμό τη νομιμοποίηση της πορείας εκφυλισμού του ΕΚΑ. Δεν συμμετείχε στη δοτή διοίκηση, κατήγγειλε και προσέφυγε εναντίον της δικαστικής παρέμβασης. Συμμετέχει όμως στην οργανωτική επιτροπή για το έκτακτο συνέδριο και φαίνεται ότι εκτός από ανακοινώσεις και την δικαστική προσφυγή δεν θέλει να πάρει αγωνιστικές και μαζικές (όχι οργανωτικές, εσωτερικές και νομικές) πρωτοβουλίες για να μην περάσει το σχέδιο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Ευθύνες έχει και η παράταξη του ΕΜΕΙΣ ΕΚΑ, που αν και κατήγγειλε το διορισμό διοίκησης και την δικαστική παρέμβαση με ένταση, συμμετείχε στη δοτή διοίκηση και συμμετέχει στην οργανωτική επιτροπή για το συνέδριο. Προβληματική είναι και η στάση του «Ρεσάλτο στη γαλέρα» (δεν είχε έδρα στο ΔΣ) που στην ανακοίνωσή του παίρνει περίπου ίσες αποστάσεις, καταγγέλλοντας μεν την δικαστική παρέμβαση, αλλά και τις δυνάμεις που «απέκλεισαν» τα σωματεία που έκαναν την προσφυγή, λες και το συνέδριο έπρεπε να τα νομιμοποιήσει με όλες τις παρατυπίες τους για να μην υπάρξει δικαστική προσφυγή τους…

Οι ταξικές αγωνιστικές δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος έχουμε τώρα μεγάλη ευθύνη να τερματίσουμε την ομηρία του ΕΚΑ από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό της υποταγής των ΣΕΒ-Τραπεζών-Παναγόπουλου.

Η στάση κάθε δύναμης και κάθε σωματείου θα κριθεί από τους εργαζόμενους. Πέρα από κριτική και διαφορετικές προσεγγίσεις, αν η καταγγελία της δικαστικής παρέμβασης και της δοτής διοίκησης είναι ουσιαστική και ειλικρινής από αυτές τις δυνάμεις, τότε έχουν, έχουμε όλοι, το καθήκον να μην μείνουμε θεατές ή και συμμέτοχοι στην πορεία εκφυλισμού και στην επανάληψη της ίδιας ιστορίας. Θα πάρουμε πρωτοβουλίες σε όλα τα σωματεία ώστε να εμποδίσουμε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό μηχανισμό να φέρει στα μέτρα του με δικαστικές αποφάσεις και έκτακτα συνέδρια το ΕΚΑ και τα συνδικάτα;

Δεν είχαμε και δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το μέχρι σήμερα ρόλο του ΕΚΑ: Στοίχιση πίσω από τη ΓΣΕΕ, παραταξιοποίηση, μάχη συσχετισμών και καρεκλών, άρνηση αγωνιστικού σχεδιασμού, εκφυλισμός. Δεν υπερασπιζόμαστε την προηγούμενη κατάσταση, ούτε κανέναν θεσμό της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Αρνούμαστε όμως τη δυνατότητα και το δικαίωμα των δικαστηρίων, της κυβέρνησης και των εργοδοτών να διορίζουν ακόμα και τις διοικήσεις των συνδικάτων. Ξεσκεπάζουμε το ρόλο των δυνάμεων που κυριαρχούν και στο ΕΚΑ, ώστε να κριθούν από τους εργαζόμενους, να χάσει δύναμη και βάρος ο συνδικαλισμός της ήττας, των μηχανισμών των εργοδοτικών και κυβερνητικών υπαλλήλων. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στον αγώνα, τον συνδικαλισμό, στην απεργία, πέρα από κράτος-εργοδότες-μηχανισμούς τους. Παλεύουμε για ένα άλλο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, τόσο στο περιεχόμενο, όσο και στις μορφές οργάνωσης και συσπείρωσής/συντονισμού του.

Γενικότερα, αυτό που απαιτείται στην περίοδο είναι η δημιουργία μαζικών προϋποθέσεων για την ανασυγκρότηση και ταξική αντεπίθεση του κινήματος ενάντια στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-εργοδοσίας. Να οργανώσουμε την πάλη ενάντια στα μέτρα της 2ης αξιολόγησης που συζητιούνται και κλείνουν έναν-ένα με τελικό αποδέκτη την τσέπη, τη δουλειά και τη ζωή της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Να οργανώσουμε την κόντρα μας στους διακαής πόθους του κεφαλαίου, του ΣΕΒ και όλων των αφεντικών να βάλουν στο χέρι το δικαίωμα στην απεργία, τη διαδήλωση, το συνδικαλισμό. Χρειάζεται λοιπόν μια πλατιά, μαζική και αποφασιστική πρωτοβουλία και κινήσεις για μαζικά ταξικά πρωτοβάθμια σωματεία στα χέρια των εργαζομένων, που θα είναι συλλογικότητες πάλης και σύγκρουσης με εργοδοσία-κυβέρνηση-ΕΕ και ΔΝΤ, όχι μηχανισμοί υποταγής και εκφυλισμού.

Θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να μην νομιμοποιηθεί η νοθεία και οι παρατυπίες, ο εκφυλισμό και οι συμφωνίες των παρατάξεων για συσχετισμούς και καρέκλες. Θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να ηττηθεί ο εργοδοτικός συνδικαλισμός τύπου τραπεζών με τους τραπεζίτες και τους μάνατζερ απευθείας εμπλεκόμενους στα σωματεία.

Η ΑΤΕ ΕΚΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους της Αθήνας, τα σωματεία μέλη του ΕΚΑ και κάθε αγωνιστική ταξική δύναμη, σχήμα και κίνηση, όχι μόνο να μην νομιμοποιήσουν την άθλια κατάπτυστη παρέμβαση της αστικής δικαιοσύνης αλλά να την αντιπαλέψουν, ώστε να τσακίσουμε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Να οργανώσουμε τους επόμενους αγώνες μας αποφασιστικά, μαζικά, ταξικά!

πηγη: pandiera.gr

Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Οσοι είχαν συντονίσει τον δέκτη τους χθες το μεσημέρι με κάποιο από τα μεγάλα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, θα πρέπει να έμειναν με την αίσθηση ότι παρακολουθούσαν θέατρο του παραλόγου. Σε πρώτο χρόνο, άκουσαν τον πρόεδρο της κομμουνιστικής Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, να εκφωνεί ενώπιον μεγαλόσχημων επιχειρηματιών και πολιτικών, στο Νταβός της Ελβετίας, μια λυρικών τόνων υπεράσπιση της παγκοσμιοποίησης, την οποία θα ζήλευε και ο Μπαράκ Ομπάμα. Λίγο αργότερα, οι τηλεθεατές είδαν την Τερέζα Μέι, πρωθυπουργό της χώρας που αποτέλεσε το λίκνο του καπιταλισμού και του ελεύθερου εμπορίου, να υψώνει τη σημαία του εθνικισμού, χαράσσοντας τη γραμμή του «σκληρού Brexit», που θα βγάλει τη χώρα της όχι μόνο από την Ε.Ε. αλλά και την ενιαία αγορά. Απηχώντας το κλίμα του Νταβός, οι απεσταλμένοι των διεθνών μίντια δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους για τον Σι Τζινπίνγκ – «ροκ σταρ του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ», τον χαρακτήρισε η ρεπόρτερ του BBC. Αδιανόητη μέχρι χθες, η παρουσία για πρώτη φορά στην ιστορία της Λαϊκής Κίνας ενός ηγέτη της στο πλέον προβεβλημένο think tank του διεθνούς κεφαλαίου είχε, βέβαια, την αυτονόητη σημασία της. Το γεγονός ότι οι κορυφαίοι εκπρόσωποι της Δύσης απουσίαζαν φέτος από τις χιονισμένες Αλπεις, απορροφημένοι από τα εσωτερικά προβλήματά τους, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον εκπρόσωπο της αναδυόμενης Ανατολής, ήρθε να δώσει μια συμβολική διάσταση στην ομιλία του. Ωστόσο, ήταν κυρίως το περιεχόμενό της και η φορτισμένη διεθνής συγκυρία που ανέδειξαν τον κομμουνιστή ηγέτη σε γητευτή των κοσμοπολίτικων ελίτ.

Ο Σι Τζινπίνγκ δεν ανέφερε ούτε μία φορά το όνομα του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά κάθε αποστροφή του ήταν κι ένα ευθύβολο βέλος εναντίον του ανθρώπου που θα ηγείται από μεθαύριο των Ηνωμένων Πολιτειών. Οποιος επιλέγει σήμερα την επιστροφή στον προστατευτισμό μοιάζει με εκείνους που κλειδαμπαρώνονται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, τόνισε ο πρόεδρος της Κίνας: μπορεί να προστατευτούν από τη βροχή του χειμώνα, αλλά θα χάσουν τον ήλιο και τον αέρα. Η Κίνα δελεάστηκε και αυτή στο παρελθόν να αποφύγει τις περιπέτειες του ανοιχτού ωκεανού, τελικά κατάλαβε όμως ότι δεν είχε μέλλον όσο περιοριζόταν σε λιμνούλες και ορμίσκους. Σε έναν νέο γύρο διεθνούς προστατευτισμού, δηλαδή παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, δεν θα υπάρξει κανείς νικητής, προσέθεσε σε άλλο σημείο της ομιλίας του. Αναφορικά με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τόνισε ότι η Κίνα θα τιμήσει την υπογραφή της, παρά τη μονομερή αμφισβήτηση των διεθνών συμφωνιών από τον Τραμπ.

Αυτή η γεμάτη αυτοπεποίθηση και εξωστρέφεια Κίνα του Σι δεν θα μπορούσε να βρίσκεται σε μεγαλύτερη αντίθεση με την εικόνα της εσωστρεφούς αναδίπλωσης που εκπέμπει η νέα αμερικανική κυβέρνηση. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Ντόναλντ Τραμπ, με την πολύκροτη συνέντευξή του στους Times και στην Bild, απείλησε τους κορυφαίους εταίρους του με εμπορικούς πολέμους, χαρακτήρισε την Ε.Ε. «γερμανικό όχημα» και σχεδόν ευχήθηκε τη διάλυσή της, εκτιμώντας ότι και άλλες χώρες θα ακολουθήσουν σύντομα το παράδειγμα του Brexit. Οσοι γοητεύθηκαν από τον Σι του Νταβός είναι κυρίως γιατί είδαν στο πρόσωπό του έναν αντι-Τραμπ. Μόνο που η Κίνα ούτε μπορεί ούτε φιλοδοξεί, τουλάχιστο για το προβλέψιμο μέλλον, να γίνει Αμερική, μια ηγεμονική δύναμη με παγκόσμιες φιλοδοξίες.

Πάντως, η αναφορά του Σι στις αρνητικές εμπειρίες της χώρας του από τις πολιτικές απομονωτισμού δίνει τροφή στη σκέψη. Είναι γνωστό ότι στις αρχές του 15ου αιώνα η Κίνα ήταν πολύ πιο προχωρημένη από την Ευρώπη. Ο θρυλικός ναύαρχος Τσενκ είχε εξερευνήσει τις θάλασσες από την Κορεατική μέχρι την Αραβική Χερσόνησο και το Κέρας της Αφρικής, προωθώντας μια μεγάλη ζώνη ελεύθερου εμπορίου και κινεζικής επιρροής. Το γιατί η δυναστεία των Μινγκ αποφάσισε να κλείσει τις πόρτες της στον έξω κόσμο, την ώρα που οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι ξανοίγονταν για την Αμερική, συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο σφοδρών αντιπαραθέσεων μεταξύ των ιστορικών. Γεγονός παραμένει ότι αυτή η μοιραία απόφαση έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη μετατόπιση του παγκόσμιου κέντρου βάρους από την Ανατολή στη Δύση. Οι βρετανικές κανονιοφόροι στην Καντόνα, στον πρώτο πόλεμο του οπίου, απλώς επισφράγισαν τα τετελεσμένα.

Μήπως όλα αυτά τα απίθανα και όμως πραγματικά που ζούμε σήμερα προμηνύουν μια νέα, παγκοσμίων διαστάσεων ανατροπή, αυτήν τη φορά εις βάρος της Δύσης; Ακούγεται πρόωρο, σε κάθε περίπτωση, όμως, ζούμε άκρως ενδιαφέροντες καιρούς. Μόνο που, όπως αρέσκεται να μας υπενθυμίζει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, η ευχή «να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς» ήταν, για τους Κινέζους που είχαν γαλουχηθεί με τον Κομφούκιο, βαριά κατάρα.

*Πηγή: kathimerini.gr

Μόλις οκτώ πρόσωπα έχουν περιουσία που ισοδυναμεί με όσα έχει το φτωχότερο μισό της υφηλίου, υποστηρίζει η Oxfam, επισημαίνοντας πως τα στοιχεία των τελευταίων χρόνων δείχνουν πως οι πλούσιοι γίνονται όλο και πλουσιότεροι και οι φτωχοί όλο και φτωχότεροι.

Μπορεί κάποιοι να διαφωνούν με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιεί η Oxfam, όμως ακόμη και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός -με την έναρξη του οποίου σκόπιμα συμπίπτει η έκθεση της Oxfam- κρούει τον κώδωνα για τη διεύρυνση των ανισοτήτων.

H έκθεση της Oxfam δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα, ενώ αυτήν την εβδομάδα το Νταβός της Ελβετίας φιλοξενεί τις εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Η έκθεση τονίζει επίσης πως νέα στοιχεία από την Κίνα και την Ινδία δείχνουν ότι το φτωχότερο μισό του πλανήτη κατέχει ακόμη λιγότερο από όσο υπολογίζονταν προηγουμένως.

Η Oxfam, η οποία περιγράφει το χάσμα ως «αισχρό», είπε ότι εάν τα νέα στοιχεία είχαν δοθεί στη δημοσιότητα νωρίτερα, θα έδειχναν ότι το 2016 εννέα άτομα κατείχαν όσο και τα 3,6 δισεκατομμύρια που απαρτίζουν το φτωχότερο ήμισυ της ανθρωπότητας, αντί για τα 62 άτομα που υπολογίζονταν τότε.

Συγκριτικά, το 2010, η περιουσία των 43 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου συνολικά αντιστοιχούσε στο φτωχότερο 50%, σύμφωνα με τους πιο πρόσφατους υπολογισμούς.

Το ίδιο το Φόρουμ στο Νταβός τόνισε την ανησυχία για το θέμα σε μια έκθεση που δημοσίευσε την περασμένη εβδομάδα για τους παγκόσμιους κινδύνους.

«Βλέπουμε την έκφραση δήθεν αγωνίας – και σαφώς η νίκη του Τραμπ και το Brexit δίνουν νέα ώθηση στο θέμα φέτος – αλλά υπάρχει μια έλλειψη συγκεκριμένων εναλλακτικών στο κατεστημένο» είπε ο Μαξ Λόσον, επικεφαλής της πολιτικής στην Oxfam. «Μπορούμε να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό με διαφορετικούς τρόπους που θα μπορούσαν να αποβούν κατά πολύ πιο ωφέλιμοι για την πλειοψηφία των ανθρώπων» τονίζει, γεμάτος αυταπάτες.

Η Oxfam κάλεσε στην έκθεσή της για αυστηρότερες διώξεις όσον αφορά την αποφυγή φορολόγησης, και μια στροφή μακριά από τον καπιταλισμό των μερισμάτων που διαμοιράζει άνισα τις ανταμοιβές του στους ήδη πλούσιους.

Ενώ πολλοί εργαζόμενοι αγωνίζονται με μισθούς που παραμένουν στάσιμοι, ο πλούτος των υπερπλούσιων έχει αυξηθεί ετησίως κατά 11%, κατά μέσον όρο, από το 2009.

Ο Μπιλ Γκέιτς, πλουσιότερος άνδρας του κόσμου που συμμετέχει συχνά στο Νταβός, έχει δει την περιουσία του να εκτοξεύεται κατά 50% ή 25 δις δολάρια (23,5 δις ευρώ) από το 2006, που ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη Microsoft, παρά τις προσπάθειές του να δωρίσει το μεγαλύτερο μερίδιό της.

Ενώ ο Γκέιτς συμβολίζει το πώς ο υπερβολικός πλούτος μπορεί να ανακυκλωθεί για να βοηθήσει τους φτωχούς, η Oxfam πιστεύει πως αυτού του είδους η «μεγάλη φιλανθρωπία» δεν επιλύνει το ουσιαστικό πρόβλημα.

«Αν οι δισεκατομμυριούχοι έχουν πάρει απόφαση να αποχωριστούν τα χρήματά τους, αυτό είναι καλό. Η ανισότητα όμως έχει σημασία, και δεν μπορείς να έχεις ένα σύστημα όπου οι δισεκατομμυριούχοι συστηματικά πληρώνουν χαμηλότερες κλίμακες φόρου από ό,τι η γραμματέας ή η καθαρίστριά τους» είπε ο Λόσον.

Η Oxfam βασίζει τις μετρήσεις της σε στοιχεία από την ελβετική τράπεζα Credit Suisse και το περιοδικό Forbes. Οι οκτώ που κατονόμασε η έκθεση είναι ο Μπιλ Γκέιτς, ο ιδρυτής της βιομηχανίας ρούχων Inditex Αμάνθιο Ορτάγκα, ο βετεράνος επενδυτής Ουόρεν Μπάφετ, ο επιχειρηματίας τηλεπικοινωνιών του Μεξικού Κάρλος Σλιμ, ο διευθυντής της Amazon Τζεφ Μπέζος, ο διευθυντής του Facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ο συνιδρυτής της τεχνολογικής εταιρείας Oracle Λάρι Έλισον, και ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ.

πηγη: iskra.gr

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

«...τίποτα δεν αγνόησα στα τραγούδια μου, η φαντασία μου φτερούγισε παντού. Έγραψα τραγούδια για την Ελλάδα, για τη λευτεριά, για την φτώχεια, για τον πόνο, για την αδικία, για την ελπίδα. Έγραψα και πόσα τραγούδια δεν έγραψα, για τη γυναίκα, για την ξενιτιά, για την εργατιά, για τη μάνα, για το ανικανοποίητο. Μουσική και λόγια, βγαλμένα από την καρδιά μου και παιγμένα απ’ τα χέρια μου και μιλημένα από μένα τον ίδιο, σαράντα χρόνια τώρα, πάνω στο σανίδι του πάλκου».

Σαν σήμερα ήρθε, σαν σήμερα έφυγε ο Βασίλης Τσιτσάνης (1915-1984). Τα τραγούδια του «θα μας δίνουν το μέτρο, το φως, την ευγένεια και το ήθος της μεγάλης ψυχής του λαού μας. Τα τραγούδια του Τσιτσάνη είναι η Ελλάδα», όπως είπε ο Μίκης Θεοδωράκης με την είδηση του θανάτου του Τσιτσάνη. Ένα βιογραφικό του αξεπέραστου Βασίλη Τσιτσάνη μπορείτε να διαβάσετε εδώ 

πηγη: imerodromos.gr