Ελλάδα, χώρα φθίνουσα πληθυσμιακά με ταχείς ρυθμούς, με τους παράγοντες της μεγάλης μεταναστευτικής φυγής και της υπογεννητικότητας να έχουν κυρίαρχο αρνητικό ρόλο. 

Φύλλο και φτερό τα θαλασσοδάνεια συγκεκριμένων εφοπλιστών την ώρα που ο Σόιμπλε καταγγέλλει ότι ο Τσίπρας τους παρέχει προστασία

Άνθρακες αποδεικνύεται ο θησαυρός από τις λίστες Λαγκάρντ και Μπόργιανς, όπως και από τα προσδοκώμενα έσοδα από την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων και καπνικών προϊόντων.

Πόσο μάλλον που μετά και την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι η παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων είναι πενταετής και οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής είναι αντισυνταγματικές, πολλοί από τους ελέγχους που έχουν ξεκινήσει ενδέχεται να αποδειχθούν έκνομοι.

Περαιτέρω δε ενδέχεται να αμφισβητηθούν από τους φορολογουμένους και ποσά που έχουν βεβαιωθεί αλλά δεν έχουν εισπραχθεί. Σε κάθε περίπτωση, τα εισπρακτικά αποτελέσματα από τα ποσά που είχαν ήδη βεβαιωθεί είναι αμελητέα σε σχέση με τις εκτιμήσεις που είχαν διατυπωθεί ειδικά από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλούσε για εισπράξεις της τάξης των 2,5 δισ. από την καταπολέμηση της μεγάλης φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου. Αυτό προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων που συγκέντρωσε από τις αρμόδιες φορολογικές και ελεγκτικές αρχές και απέστειλε στη Βουλή η υφυπουργός Οικονομικών Κατερίνα Παπανάτσιου ύστερα από σχετική ερώτηση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Χρήστου Σταϊκούρα.

Η κατεπείγουσα στροφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στα θέματα της καθημερινότητας υπαγορεύτηκε από δύο λόγους

Το Σύ­νταγ­μα, όπως ισχύ­ει, ορί­ζει στο πρώτο άρθρο και στην πα­ρά­γρα­φο 3, ότι όλες οι εξου­σί­ες πη­γά­ζουν από τον λαό, υπάρ­χουν υπέρ αυτού (και του έθνους) και ασκού­νται όπως ορί­ζει το ίδιο το Σύ­νταγ­μα.

Η κα­τε­πεί­γου­σα στρο­φή της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ στα θέ­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας υπα­γο­ρεύ­τη­κε από δύο λό­γους: 1ον, από τις με­γά­ά­ά­ά­ά­λες ξανά επι­τυ­χί­ες στους ευ­ρω­παϊ­κούς στί­βους μάχης, όπου οι μεν (εταί­ροι) και οι δε(κυ­βερ­νη­τι­κά κλι­μά­κια)μπαί­νουν δήθεν σφαγ­μέ­νοι εξαρ­χής και εντέ­λει φι­λιώ­νουν πάνω από την αέναη θυσία της κοι­νω­νι­κής Ιφι­γέ­νειας και 2ον, από την πάγια και διαρ­κή ανά­γκη, το σύ­χρο­νο κρά­τος να απο­τε­λεί τον χει­ρό­τε­ρο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο ερ­γο­δό­τη στη χώρα, προ­σαρ­μο­ζό­με­νο τα­χύ­τε­ρα και από τους ιδιώ­τες στις επι­τα­γές της Συ­ναί­νε­σης της Ουά­σιγ­κτον και των Βρυ­ξελ­λών.

Ση­μείο δια­σταύ­ρω­σης των πα­ρα­πά­νω, ήταν η πρό­σκλη­ση του πρω­θυ­πουρ­γι­κού γρα­φεί­ου στους συν­δι­κα­λι­στές της ΠΟΕ-ΟΤΑ, προ­κει­μέ­νου δήθεν αφε­νός να βρε­θεί λύση για τη μελ­λο­ντι­κή, ερ­γα­σια­κή κα­τά­στα­ση των συμ­βα­σιού­χων και αφε­τέ­ρου να λήξει η απερ­γία, ώστε να μα­ζευ­τούν τα σκου­πί­δια από τους δρό­μους.

Προ­τού όμως συμ­βεί το δεύ­τε­ρο, ο πρω­θυ­πουρ­γός, Αλέ­ξης Τσί­πρας είχε τα δικά του απορ­ρίμ­μα­τα να ρίξει στους κά­δους-και εν προ­κει­μέ­νω, πε­ριτ­τά, άχρη­στα και αχρεί­α­στα είναι ένα κόμμα και μια κυ­βέρ­νη­ση, με την εξαί­ρε­ση, τριών υπουρ­γών, για δια­φο­ρε­τι­κούς, όσο και προ­φα­νείς λό­γους: Του Νίκου Παππά, του Νίκου Κο­τζιά και του Πάνου Καμ­μέ­νου. Όλοι οι άλλοι είναι ανα­λώ­σι­μοι και προ­σω­ρι­νοί-εκτός αν πα­ρέμ­βουν τρί­τες, ισχυ­ρές δυ­νά­μεις (υπο)στή­ρι­ξης.

Η συ­νά­ντη­ση με την ΠΟΕ-ΟΤΑ επι­δί­ω­κε την τό­νω­ση του τραυ­μα­τι­σμέ­νου πρω­θυ­πουρ­γι­κού προ­φίλ, προ­κει­μέ­νου να απο­δει­χθεί ότι σε αντί­θε­ση και με όσα ο συ­νταγ­μα­τι­κός πρό­λο­γος προσ­διο­ρί­ζει, η πραγ­μα­τι­κή εξου­σία στην Ελ­λά­δα πη­γά­ζει μόνο από τον Τσί­πρα, υπάρ­χει υπέρ αυτού και ασκεί­ται όπως ορί­ζει ο ίδιος ο Τσί­πρας-ένας επι­κοι­νω­νια­κός πα­ρο­ξυ­σμός του πρω­θυ­πουρ­γι­κού μο­ντέ­λου.

Έπει­τα και από τις νέες, με­γά­ά­ά­ά­ά­λες επι­τυ­χί­ες στα ευ­ρω­παϊ­κά φόρα, προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας που θα μπο­ρού­σαν να συ­ζη­τη­θούν και να λυ­θούν (και όχι απα­ραί­τη­τα να λυ­θούν με τον ερ­γα­τι­κά εν­δε­δειγ­μέ­νο τρόπο) σε επί­πε­δο το πολύ, υπουρ­γεί­ου, θα κα­τα­λή­γουν υπο­χρε­ω­τι­κά στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου. Οι πο­λι­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις στας Ευ­ρώ­πας φέρ­νουν τα απο­τε­λέ­σμα­τα που φέρ­νουν, με ασθμαί­νο­ντα επι­τε­λεία και γρα­φεία Τύπου να προ­σπα­θούν να κά­νουν το μαύρο, άσπρο, οπότε δεν υπάρ­χουν πε­ρι­θώ­ρια απω­λειών στο εγ­χώ­ριο μέ­τω­πο, ει­δι­κά όταν εμ­φα­νί­ζε­ται μια τέ­τοια χρυσή ευ­και­ρία επι­κοι­νω­νια­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης.

Το πρό­βλη­μα (και) με τα σκου­πί­δια, θα το λύσει («λύσει») ο Τσί­πρας. Όπως νω­ρί­τε­ρα, είχε λύσει πχ το πρό­βλη­μα με τα Θρη­σκευ­τι­κά ή ετοι­μά­ζε­ται να λύσει το θέμα την προ­σέλ­κυ­ση επι­δρο­μι­κών επεν­δύ­σε­ων. Δεν υπάρ­χουν συλ­λο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες ή απο­φά­σεις, δεν υπάρ­χει εν­διά­με­ση διοί­κη­ση, δεν υφί­στα­ται καμιά άλλη κυ­βερ­νη­τι­κή και κρα­τι­κή δο­μή-μό­νο το πρω­θυ­πουρ­γι­κό γρα­φείο και ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός. Το ομο­λο­γού­σε ανοι­κτά και ο κα­θ’ύ­λην αρ­μό­διος υπουρ­γός, Πάνος Σκουρ­λέ­της, το βράδυ της Δευ­τέ­ρας στην ΕΡΤ. Ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός θα έκρι­νε και θα έδινε «το κάτι πα­ρα­πά­νω» στην αντι­προ­σω­πεία της ΠΟΕ-ΟΤΑ – το… ίδιο «κάτι πα­ρα­πά­νω» που δήθεν αρ­νιό­ταν ή απέ­τυ­χε να δώσει ο υπουρ­γός.

Γι­’αυ­τό και όσοι σχο­λιο­γρά­φοι εξε­τά­ζουν με εμ­βρί­θεια τις δη­μο­σκο­πή­σεις (ή,«δη­μο­σκο­πή­σεις») και διά­κει­νται θε­τι­κά στο πρό­σω­πο και όχι απα­ραί­τη­τα το κόμμα, την κυ­βέρ­νη­ση ή τις συ­νερ­γα­σί­ες του πρω­θυ­πουρ­γού, χτυ­πούν υπε­ρω­ρί­ες στα πλη­κτρο­λό­για και τα τη­λε­πα­ρά­θυ­ρα απευ­θυ­νό­με­νοι στο πό­πο­λο και επι­μέ­νο­ντας ότι μο­να­δι­κό «άκαυ­το» χαρτί μιας αυ­το­α­να­φλε­γό­με­νης κυ­βέρ­νη­σης είναι ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Όταν το απορ­ριμ­μα­το­φό­ρο πε­ρά­σει ξανά από την Ηρώ­δου Ατ­τι­κού, η οποία, βέ­βαια, δεν αντι­με­τω­πί­ζει πρό­βλη­μα συσ­σώ­ρευ­σης σκου­πι­διών, θα χρεια­στεί να μα­ζέ­ψει και να με­τα­φέ­ρει ένα κόμμα και μια κυ­βέρ­νη­ση στην πο­λι­τι­κή χω­μα­τε­ρή-μέ­νει να απο­δει­χθεί αν στο ίδιο δρο­μο­λό­γιο ή το επό­με­νο θα βρί­σκε­ται και ο ένοι­κος του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου.

Γιάννης Νικολόπουλος

πηγή: rproject.gr