Της ΜΑΡΙΑΣ ΜΠΟΛΑΡΗ*

Μια αριστερή κυβέρνηση ή έστω μια κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας» έχει το καθήκον να ανιχνεύσει τους δικούς της δρόμους και να αξιοποιήσει τα δικά της εργαλεία.

Σο­βα­ρά ζη­τή­μα­τα για τις «κόκ­κι­νες» δια­πραγ­μα­τευ­τι­κές γραμ­μές της κυ­βέρ­νη­σης εγεί­ρει το ση­με­ρι­νό πρω­το­σέ­λι­δο της Αυγής. Γιατί, αν ισχύ­ει ο κε­ντρι­κός τί­τλος «αλώ­βη­τα τα ώριμα συ­ντα­ξιο­δο­τι­κά δι­καιώ­μα­τα», τότε απλά οι κόκ­κι­νες γραμ­μές στο Ασφα­λι­στι­κό κιν­δυ­νεύ­ουν σο­βα­ρά. Γιατί, αν αυτό είναι που μας επι­τρέ­πουν οι δα­νει­στές, αν αυτό είναι που συμ­φώ­νη­σε ή έστω συ­ζη­τά η αντι­προ­σω­πεία μας στα διά­φο­ρα κλι­μά­κια των «θε­σμών», τότε το Ασφα­λι­στι­κό Σύ­στη­μα και τα αντί­στοι­χα δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζό­με­νων θα δε­χτούν ένα ακόμα χτύ­πη­μα.

Το «άθι­κτο» των ώρι­μων συ­ντα­ξιο­δο­τι­κών δι­καιω­μά­των ήταν το ύστα­το κα­τα­φύ­γιο και πρό­σχη­μα όλων των προη­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων ΝΔ-ΠΑ­ΣΟΚ  της πε­ριό­δου των μνη­μο­νί­ων, αλλά και νω­ρί­τε­ρα. Κάθε φορά που ήθε­λαν να απο­φύ­γουν τον όγκο των αντι­δρά­σε­ων, δεν άλ­λα­ζαν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για όσους είχαν θε­με­λιώ­σει συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό δι­καί­ω­μα, αλλά ανέ­βα­ζαν όρια ηλι­κί­ας και αριθ­μό εν­σή­μων για τους μελ­λο­ντι­κούς συ­ντα­ξιού­χους, πα­ρα­σέρ­νο­ντας βέ­βαια προς τα πάνω εν­διά­με­σες κα­τη­γο­ρί­ες.

Κά­ποιος μπο­ρεί να πει ότι ο τί­τλος ήταν «ατυ­χής».  Όμως υπάρ­χουν στοι­χεία που το απα­γο­ρεύ­ουν.  Πρώ­τον, η εμπει­ρία της διεύ­θυν­σης και των ερ­γα­τι­κών συ­ντα­κτών της Αυγής. Κυ­ρί­ως όμως, δεν το επι­τρέ­πει η κοινή δή­λω­ση Τσί­πρα-Γιουν­κέρ που εντεί­νει ανη­συ­χί­ες και προ­κα­λεί δια­φω­νί­ες. Είναι το ση­μείο για «δη­μο­σιο­νο­μι­κά βιώ­σι­μο ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα». Έτσι, εντάσ­σε­ται στο λε­ξι­λό­γιό μας, άλλη μια φράση του αντί­πα­λου στρα­το­πέ­δου.  Όσο και αν ψάξει κά­ποιος, τέ­τοια δια­τύ­πω­ση δε θα βρει στην οποια­δή­πο­τε προ­φο­ρι­κή ή γρα­πτή το­πο­θέ­τη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ: στις προ­γραμ­μα­τι­κές δη­λώ­σεις, στο πρό­γραμ­μα-αιχ­μές της ΔΕΘ, για αυτές που μας ψή­φι­σε το 36% του κό­σμου, το μίνι πρό­γραμ­μα της Αθη­να­ΐ­δας, οι προ­τά­σεις που δια­τυ­πώ­θη­καν το 2012 και μας έδω­σαν τα γνω­στά απο­τέ­λε­σμα­τα, το συ­νο­λι­κό πρό­γραμ­μα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, έτσι όπως δια­τυ­πώ­θη­κε και ψη­φί­στη­κε τον Ιού­λιο του 2013.

Επι­πλέ­ον, στις επε­ξερ­γα­σί­ες που κά­να­με ως κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και στην προ­ο­πτι­κή της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας, στις ερω­τή­σεις και τις επε­ρω­τή­σεις που κά­να­με ως ΚΟ την πε­ρί­ο­δο 2012-14, είναι έκ­δη­λη  η προ­σπά­θεια να μην υπάρ­ξει η οποια­δή­πο­τε αύ­ξη­ση ορίων ηλι­κί­ας και εν­σή­μων, είναι έκ­δη­λη η προ­σπά­θεια να εξευ­ρε­θούν πόροι. Που­θε­νά δε θα συ­να­ντή­σεις τη φράση του «δη­μο­σιο­νο­μι­κά βιώ­σι­μου ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος», γιατί όποιος τη λέει απο­δέ­χε­ται ότι «λεφτά δεν υπάρ­χουν» και ότι για να δια­σω­θεί, θα πρέ­πει ή να μειω­θούν οι συ­ντά­ξεις ή τις τις επό­με­νες γε­νιές οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις να γί­νουν εξαι­ρε­τι­κά σκλη­ρές.

Όποιος απο­δέ­χε­ται τη φράση «δη­μο­σιο­νο­μι­κά βιώ­σι­μο», ξεχνά τί έχει προη­γη­θεί. Ότι για δε­κα­ε­τί­ες τα απο­θε­μα­τι­κά των Τα­μεί­ων ήταν άτο­κες κα­τα­θέ­σεις στην ΤτΕ και με αυ­τά-ως δά­νεια αγύ­ρι­στα- τρο­φο­δο­τού­σαν τις επεν­δύ­σεις βιο­μη­χά­νων και άλλων «ευ­γε­νών επαγ­γελ­μά­των» (για να μην ξε­χνιό­μα­στε, πριν από τα «ευ­γε­νή» τα­μεία έχουν υπάρ­ξει «ευ­γε­νείς» πρά­ξεις προς «ευ­γε­νείς» ερ­γο­δό­τες), ξεχνά ότι μέσω του PSI έγινε το κού­ρε­μα των απο­θε­μα­τι­κών, ξεχνά τη μεί­ω­ση των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών που ψη­φί­στη­κε και εφαρ­μό­στη­κε τα προη­γού­με­να τρία χρό­νια, ξεχνά τα χρέη που έχουν συσ­σω­ρευ­τεί μέσω της ει­σφο­ρο­δια­φυ­γής.

Το πρό­βλη­μα του Ασφα­λι­στι­κού ήταν και είναι  με­γά­λο. Ήταν και πα­ρα­μέ­νει πρό­βλη­μα πόρων και όχι δα­πα­νών. Το πρό­βλη­μα διο­γκώ­θη­κε τα χρό­νια του μνη­μο­νί­ου, με την νο­μι­μο­ποί­η­ση των ερ­γο­δο­τών για εύ­κο­λες απο­λύ­σεις, για ελα­στι­κές σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας, για νό­μι­μη ει­σφο­ρο­δια­φυ­γή. Πήρε τε­ρά­στιες δια­στά­σεις με το μέ­γε­θος της ανερ­γί­ας. Ήταν και είναι η με­γα­λύ­τε­ρη «καυτή πα­τά­τα» που πα­ρέ­λα­βε η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ. Όμως το γνώ­ρι­ζε. Γιατί είχε ενη­με­ρω­θεί από πολ­λές πηγές. Του­λά­χι­στον από το Τμήμα Ερ­γα­τι­κής Πο­λι­τι­κής και την τότε ΕΕΚΕ Ερ­γα­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δεν είχε ακού­σει μόνο τον κώ­δω­να κιν­δύ­νου, είχε πα­ρα­λά­βει και προ­τά­σεις. Όλες συ­νέ­τει­ναν στο ζή­τη­μα των πόρων, πα­ρό­λες τις ελ­λεί­ψεις που είχαν. Προ­τά­σεις όπως η πά­τα­ξη της ει­σφο­ρο­δια­φυ­γής με αντί­στοι­χη ενί­σχυ­ση των ελεγ­κτι­κών μη­χα­νι­σμών, πόροι από την επα­να­φο­ρά των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών στα προ του 2011 επί­πε­δα, πόροι από την ενί­σχυ­ση της απα­σχό­λη­σης, πόροι που θα μπο­ρού­σαν να προ­κύ­ψουν από την αξιο­ποί­η­ση του ορυ­κτού πλού­του.

Στε­λέ­χη που αρ­θρο­γρα­φούν στο Rproject αλλά και άλλοι σύ­ντρο­φοι του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εί­χα­με επι­ση­μά­νει ότι τα συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα δεν μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν το με­γά­λο πρό­βλη­μα από μόνα τους. Επι­μέ­να­με ότι θα έπρε­πε και να συμ­βούν σω­ρευ­τι­κά και επι­πλέ­ο­νό­τι  θα έπρε­πε να εξευ­ρε­θούν έκτα­κτοι πόροι για την ενί­σχυ­ση του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. Όπως ο αντί­πα­λος βρήκε την έκτα­κτη ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης και τον ΕΝΦΙΑ, για να αντι­σταθ­μί­σει όσα έχανε ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ή όσα έπρε­πε να βρε­θούν για την απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους, έτσι και εμείς θα έπρε­πε να επι­βά­λου­με τρό­πους για να στα­μα­τή­σει η αι­μορ­ρα­γία, για να βρε­θούν χρή­μα­τα που θα ενι­σχύ­σουν άμεσα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά το Ασφα­λι­στι­κό. Και αυτός ο δρό­μος δεν μπο­ρεί να είναι άλλος από την έκτα­κτη φο­ρο­λό­γη­ση των κερ­δών του κε­φα­λαί­ου-πχ στο 1 δισ. κα­θη­με­ρι­νού τζί­ρου από τα διό­δια που ει­σπράτ­τει ο Μπό­μπο­λας, ή στα με­γά­λα κέρδη του ΟΠΑΠ που χα­ρί­στη­κε στο Με­λισ­σα­νί­δη κλπ. Εδώ μια επι­πλέ­ον επι­σή­μαν­ση. Επει­δή συχνά ανα­φε­ρό­μα­σταν στο τί ίσχυ­σε για τη δια­γρα­φή του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους του χρέ­ους το 1953 στη Γερ­μα­νία, αξί­ζει να θυ­μό­μα­στε και τα μέτρα φο­ρο­λο­γί­ας που επέ­βαλ­λε το τότε γερ­μα­νι­κό κρά­τος στους κα­τέ­χο­ντες τον πλού­το της χώρας.

Το Ασφα­λι­στι­κό, ήταν και πα­ρα­μέ­νει κρι­τή­ριο για το πώς εν­νο­εί μια κυ­βέρ­νη­ση την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών και ως τέ­τοιο το αντι­λαμ­βά­νο­νταν τα λαϊκά στρώ­μα­τα. Την πε­ρί­ο­δο του 2001 και μετά τη συ­ντρι­βή του σχε­δί­ου Ση­μί­τη-Γιαν­νί­τση, η "Κα­θη­με­ρι­νή", η ναυαρ­χί­δα του αστι­κού Τύπου, το ονό­μα­σε -και σω­στά- «τη μη­τέ­ρα των μαχών». Σή­με­ρα μπο­ρεί να μην έχει την ίδια διά­στα­ση. Πολλά από όσα με­σο­λά­βη­σαν, κυ­ρί­ως όμως το ύψος της ανερ­γί­ας, έχουν ανα­δεί­ξει την αντι­με­τώ­πι­σή της ως το κο­ρυ­φαίο ζή­τη­μα. Όμως και αυτό το μέ­τω­πο είναι από­λυ­τα συν­δε­δε­μέ­νο με εκεί­νο του Ασφα­λι­στι­κού. Χωρίς μέτρα πχ τό­νω­σης της απα­σχό­λη­σης με ένα γεν­ναίο πρό­γραμ­μα δη­μό­σιων επεν­δύ­σε­ων, τα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία θα καμ­φθούν.

Επει­δή πολλά ακού­γε­ται για τη "συ­νέ­χεια του κρά­τους", το Ασφα­λι­στι­κό είναι η επι­το­μή της συ­νέ­χειας του κοι­νω­νι­κού κρά­τους. Είναι προ­ε­ται­ρό­τη­τα για κάθε αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση, που εν­νο­εί πραγ­μα­τι­κά την προ­στα­σία των ση­με­ρι­νών ερ­γα­ζό­με­νων και των μελ­λο­ντι­κών συ­ντα­ξιού­χων, που συ­νει­δη­τά ορ­γα­νώ­νει την αλ­λη­λεγ­γύη των γε­νε­ών. Και αυτό ση­μαί­νει στή­ρι­ξη της χρη­μα­το­δό­τη­σης του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος.

Συχνά ακού­με από κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη ότι σε κάθε μάχη, σε κάθε δια­πραγ­μά­τευ­ση γί­νο­νται συμ­βι­βα­σμοί. Με τη δυ­σκο­λία του πόσοι και ποιοι έχουν ανα­με­τρη­θεί ρεύ­μα­τα της Αρι­στε­ράς σε δύ­σκο­λα ιστο­ρι­κά γε­γο­νό­τα. Για να απο­φευ­χθούν πα­γί­δες, κρι­τή­ριο ήταν και είναι το αν ο κάθε συμ­βι­βα­σμός διευ­κο­λύ­νει το στόχο. Στό­χος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι η ανα­τρο­πή του μνη­μο­νί­ου και της λι­τό­τη­τας και σ' αυτόν δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί ανα­γκαί­ος συμ­βι­βα­σμός η πε­ρι­κο­πή ασφα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των. Δυ­στυ­χώς, η συμ­φω­νία της 20ης Φλε­βά­ρη επέ­τρε­ψε στους δα­νει­στές να "αξιο­λο­γούν τα πάντα", να απα­γο­ρεύ­ουν μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες. Οι κόκ­κι­νες γραμ­μές ήταν προ­φα­νές ότι θα δε­χτούν ασφυ­κτι­κή πίεση.

Η κυ­βέρ­νη­ση και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ οφεί­λουν να μεί­νουν προ­ση­λω­μέ­νοι στις προ­γραμ­μα­τι­κές αιχ­μές της ΔΕΘ, αυτές για τις οποί­ες εί­πα­με ότι δεν είναι "όσα θέ­λου­με", αλλά "όσα μπο­ρού­με". Αυτές για τις οποί­ες μας εμπι­στεύ­τη­κε ο κό­σμος της ερ­γα­σί­ας και μας έδωσε τη λαϊκή εντο­λή. Στην αντι­πα­ρά­θε­ση με την κυ­ρί­αρ­χη τάξη εντός και εκτός Ελ­λά­δας, εναλ­λα­κτι­κή λύση είναι η στάση πλη­ρω­μών στους δα­νει­στές, είναι η ιε­ράρ­χη­ση των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών πάνω από τις δό­σεις, η εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών, και άμεσα μέτρα για την ανα­δια­νο­μή του πλού­του υπέρ της ερ­γα­τι­κής τάξης και των φτω­χών λαϊ­κών στρω­μά­των. Σε αυτήν τη μάχη, το κόμμα δεν μπο­ρεί να κα­τα­δι­κά­ζε­ται στο ρόλο του πα­θη­τι­κού θεατή που πα­ρα­κο­λου­θεί την πο­ρεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων μέσα από τα δελ­τία ει­δή­σε­ων, ούτε ενός σώ­μα­τος που απλά κα­λεί­ται να επι­κυ­ρώ­σει απο­φά­σεις. Έχει λόγο και η ενερ­γο­ποί­η­σή του είναι η απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για να υπε­ρα­σπι­στεί την προ­ο­πτι­κή που άνοι­ξε η νίκη της 25ης Γε­νά­ρη.

Το αί­τη­μα για άμεση σύ­γκλι­ση της ΚΕ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι πα­σί­δη­λο. Δεν μπο­ρούν όλα τα κέ­ντρα να συ­ζη­τούν για εμάς και να ενη­με­ρω­νό­μα­στε από αυτά, όλοι αυτοί να προ­δια­γρά­φουν εσω­τε­ρι­κές εξε­λί­ξεις στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και η ΚΕ του κόμ­μα­τος να μην έχει συ­νε­δριά­σει. Αν μη τι άλλο δεν μας αντι­στοι­χεί.

*Πηγή: rproject.gr

ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ PALMOS ANALYSIS

7 ΣΤΟΥΣ 10 ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ «ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ» ΤΗΣ

Η Iskra αναδημοσιεύει χωρίς κρίσεις και σχόλια για την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία τους, ευρήματα της νέας πανελλαδικής δημοσκόπησης της εταιρίας Palmos Analysis, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του SBC, το διάστημα από 5 έως 6 Μαΐου.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μέτρησης, το 70% των πολιτών καλούν την κυβέρνηση να μην κάνει πίσω στις «κόκκινες γραμμές» της, που αφορούν τα εργασιακά, τις ομαδικές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα και το ασφαλιστικό.

Συγκεκριμένα, το 70% των ερωτηθέντων καλεί την κυβέρνηση να μην υποχωρήσει στο θέμα των ομαδικών απολύσεων, το 63% να μην υποχωρήσει στο ζήτημα της επαναφοράς των συλλογικών συμβάσεων και το 77% να μην δεχθεί αλλαγές του ασφαλιστικού (όρια συνταξιοδότησης, ύψος συντάξεων, κλπ). Τα αντίστοιχα ποσοστά επί των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνονται σε 84%, 77% και 88%.

Επίσης, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκτιμά ότι θα υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές στο τέλος.

Ως βασικές παραμέτρους και προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής το 52% αναφέρει ότι πρέπει να είναι η παραμονή στο ευρώ με κάθε τρόπο, ενώ το 44% (το ποσοστό επί των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται σε 61%) να φύγει η Ελλάδα από τα μνημόνια, με κάθε τρόπο.

Ως προς την πρόθεση ψήφου, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει άνω του 36% ενώ η ΝΔ το 16,5%.

Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

πηγη: iskra.gr

Άρθρο του Αντώνη Νταλακογεώργου

Ίσως πριν από μερικούς μήνες το παραπάνω ερώτημα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως στους τρεις μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σήμερα πια όχι μόνο δεν είναι τέτοιο αλλά αντίθετα όσοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο επίπεδο των κυβερνητικών σχεδιασμών είναι πλέον γνωστό σε όλους τους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ ότι η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την αξίωση των τοκογλύφων δανειστών (παραβιάζοντας τις κόκκινες γραμμές της) και όλα δείχνουν ότι προχωράει στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, των αεροδρομίων κ.λπ.

Ήδη από τις πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης είχε δοθεί, είχε προλειάνει το έδαφος για το κυβερνητικό εγχείρημα με δηλώσεις του στο Λονδίνο (BBC) ο Υπουργός Οικονομικών, στην συνέχεια την σκυτάλη πήρε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ο οποίος, μετά την συνάντησή του στο Πεκίνο με κυβερνητική αντιπροσωπεία, δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ, δίνοντας το στίγμα ότι αυτό θα γίνει με την κινεζική COSCO, η οποία ήδη έχει πάρει ένα μέρος της προβλήτας του ΣΕΠ μέσω μακροχρόνιας σύμβασης και η οποία έχει δώσει δείγματα γραφής πώς εννοεί τις επενδύσεις στην χώρα, αφού έχει επιβάλει όρους στην σύμβαση παραχώρησης αλλά και συνθήκες ελεύθερης οικονομικής ζώνης στο Λιμάνι του Πειραιά και ταυτόχρονα όρους εργασίας για τους εργαζόμενους ενός σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

Συμπληρώνοντας τα βήματα υπαναχωρήσεων της κυβέρνησης ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού υπέπεσε σε πρωτοφανές ατόπημα λέγοντας την περασμένη Δευτέρα στην Βουλή ότι «η κυβέρνηση – το ΤΑΙΠΕΔ περισσότερο – βρίσκεται φυσικά σε διαπραγματεύσεις με την COSCOώστε να αναζητηθούν όροι και προϋποθέσεις στον ισχύοντα αυτήν την στιγμή διαγωνισμό που μπορούν να αλλάξουν για να γίνει περισσότερο επωφελής για την χώρα μας»!!

Δικαιολογημένα η συγκεκριμένη δήλωση προκάλεσε την εντονότατη αγανάκτηση των εργαζομένων στα λιμάνια και όχι μόνο. Είναι δυνατόν να λέει ο Υπουργός ότι διαπραγματεύονται με την COSCO να αλλάξουν τους όρους της σύμβασης ενώ στον διαγωνισμό μετέχουν ακόμη 5 εταιρίες;

Η προσπάθεια στην συνέχεια να ανασκευασθεί η δήλωση του Υπουργού από το αμαρτωλό ΤΑΙΠΕΔ απλά επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση εν αγνοία των εργαζομένων, των κοινωνικών αυτοδιοικητικών αρχών της πόλης διαπραγματεύεται την πώληση του ΟΛΠ με πλήρη αδιαφάνεια και όλα δείχνουν ότι η επιλογή της είναι η πώληση του ΟΛΠ στον Κινεζικό μονοπωλιακό όμιλο της COSCO με την τροποποίηση της σύμβασης που θα φορά το 51% των μετοχών και όχι το 67% το οποίο θα διατεθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.

Το σκηνικό αυτό που διαγράφεται για την πώληση των ΟΛΠ – ΟΛΘ συνιστά ριζική στροφή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος διαχρονικά είχε ταχθεί κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ τόσο στην φάση της εισαγωγής του στο χρηματιστήριο όσο και στην σύμβαση παραχώρησης της προβλήτας ΙΙ στην COSCO το 2009.

Ταυτόχρονα τόσο σε πολιτικό επίπεδο είχε ταχθεί κατηγορηματικά ενάντια στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών που είχε δρομολογήσει η μνημονιακή κυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ, ενώ και η συμμετοχή του κόμματος ήταν ουσιαστική στην ανάπτυξη ενός πλατιού μετώπου που συνένωσε στις γραμμές του όλες τις κοινωνικές, συνδικαλιστικές, αυτοδιοικητικές αρχές, τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, οι οποίοι έδωσαν σκληρό αγώνα για να εμποδίσουν και να ματαιώσουν την καταστροφική πολιτική Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ που είχε βάλει πωλητήριο στον ΟΛΠ σε ξένους μονοπωλιακούς ομίλους.

Κεντρικά κομματικά στελέχη που σήμερα κατέχουν Υπουργικές θέσεις, Βουλευτές, πολιτικά πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ που απέκτησαν πρόσφατα αξιώματα στην τοπική αυτοδιοίκηση, είχαν την δική τους θετική συμβολή σε αυτήν την κοινωνική και πολιτική συμμαχία και στην αξιόλογη κινηματική δράση που είχε αναπτυχθεί.  

Παρά την ιδεολογική και πολιτική διαφορετικότητα των δυνάμεων αυτών υπήρχε συμφωνία και κοινή συνισταμένη υπέρ της διατήρησης του δημόσιου χαρακτήρα του ΟΛΠ.

Η μετάλλαξη των προεκλογικών θέσεων, η ριζική ανατροπή ακόμη των προγραμματικών θέσεων στην Βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης της νέας κυβέρνησης, προφανώς κάτω από την πίεση των τοκογλύφων δανειστών σε ένα κεφαλαιώδες ζήτημα που αφορά τον δημόσιο πλούτο, τις παραγωγικές δημόσιες επιχειρήσεις, τον στρατηγικό ρόλο αυτών των επιχειρήσεων όπως είναι ο ΟΛΠ (όχι μόνο για τον Πειραιά) αποτελεί ένα επικίνδυνο πισωγύρισμα ανάμεσα σε πολλά που έχουν σημειωθεί έως τώρα στην πορεία των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους οι οποίοι συστηματικά και μεθοδικά στραπατσάρουν και ακυρώνουν και τις ελάχιστες προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ.

Σενάρια που διακινούνται κυρίως από την κυβέρνηση για είσοδο ιδιωτών στον ΟΛΠ με συμπράξεις και κοινοπρακτικά σχήματα ανεξάρτητα από διακηρύξεις, εγκυμονούν τον ίδιο κίνδυνο απώλειας του δημόσιου χαρακτήρα του Λιμανιού και έρχονται σε σαφή αντίθεση με τον λαό, τους εργαζόμενους, την τοπική κοινωνία και τα κοινωνικά κινήματα. Ακόμη χειρότερο είναι το σενάριο να τεθεί υπό συζήτηση το ύψος του τιμήματος για την αξία του ΟΛΠ και να αποτελέσει αυτό αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς (ΔΝΤ – ΕΚΤ – ΕΕ) όπως αυτή δρομολογήθηκε μετά την αρνητική και επιζήμια συμφωνία στο EUROGROUP στις 20/2/2015 δείχνει ότι η κυβέρνηση υπαναχωρεί ακόμη και από τις λεγόμενες κόκκινες γραμμές. Αυτό είναι το πολιτικό συμπέρασμα από την κοινή δήλωση Τσίπρα – Γιουνκέρ η οποία αγγίζει και παραβιάζει αυτές τις γραμμές στα κρίσιμα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων και στο ασφαλιστικό.

Το εργατικό κίνημα στις συνθήκες που διαμορφώνονται θα είναι ολέθριο λάθος να εγκλωβιστεί και να γίνει παρακολουθητής των κυβερνητικών επιλογών, αντίθετα περισσότερο από ποτέ πρέπει να παρέμβει άμεσα δημόσια με δράσεις και πρωτοβουλίες διατυπώνοντας την μοναδική εναλλακτική επιλογή της σύγκρουσης και ρήξης με τους αδίστακτους μερκελιστές του νεοφιλελευθερισμού και της εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.

Οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ που βλέπουν και αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των περιστάσεων πρέπει να πάρουν άμεσα σχετικές πρωτοβουλίες για να αποφευχθεί ένας ταπεινωτικός συμβιβασμός και με τον τρόπο αυτό να οδηγηθεί η πολιτική και κοινωνική αριστερά στην ήττα.  

       Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)

Γενικός Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΠΝΟ

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο rproject.gr και στην εφημερίδα Εργατική Αριστερά

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO ΕΔΩ

Να στηρίξουν τη λειτουργία του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ στην Ηλεία, ώστε να δυναμώσουν τη φωνή του δημοσιοϋπαλληλικού κλάδου, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις που θα γίνουν το επόμενο διάστημα, ζήτησε από τους δημόσιους υπαλλήλους του νομού ο Γρηγόρης Καλομοίρης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ και επικεφαλής των δυνάμεων του ΜΕΤΑ στο Δημόσιο.

Ο Γρ. Καλομοίρης βρέθηκε τη Δευτέρα στον Πύργο, όπου το πρωί περιόδευσε μαζί με προεδρεία πρωτοβάθμιων σωματείων του νομού σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και εργασιακούς χώρους προκειμένου να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αλλά και για να τους ενημερώσει για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις που τους αφορούν σε σχέση με το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου που ψηφίστηκε στη Βουλή. Το μεσημέρι παραχώρησε συνέντευξη Τύπου στα τοπικά ΜΜΕ, ενώ το απόγευμα μίλησε σε συνάντηση εργαζομένων του δημοσίου στο συνεδριακό της ΠΕ Ηλείας. Το Γρ. Καλομοίρη, στην συνέντευξη Τύπου, καλωσόρισε ο πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων - Νηπιαγωγών Περιφέρειας Πύργου Χάρης Λουί Ραμαρασόν, ενώ τον πλαισίωναν ο πρόεδρος εργαζομένων της ΠΕ Ηλείας Χ. Μικέλης, οπρόεδρος της ΕΛΜΕ Ηλείας Λ. Ασμής και ο γενικός σύμβουλος της ΠΟΕΔΗΝ Σωκράτης Σωτηρόπουλος.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ, ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ

Λαμβάνοντας τον λόγο ο Γρ. Καλομοίρης ευχαρίστησε, καταρχήν, τα προεδρεία του δημόσιου τομέα που οργάνωσαν την επίσκεψη στους εργασιακούς χώρους την οποία χαρακτήρισε γόνιμη και δημιουργική, μιας και οι εξελίξεις στο χώρο του Δημοσίου είναι κρίσιμες και ραγδαίες.

«Σήμερα ψηφίζεται ένα σημαντικό νομοσχέδιο που έχει σχέση με τον δημόσιο τομέα και αντιμετωπίζει ένα από τα κεντρικά αιτήματα για τα οποία πάλεψε το προηγούμενο διάστημα ο δημοσιοϋπαλληλικός κόσμος, όπου ανασυστήνονται θέσεις που καταργήθηκαν στο δημόσιο τομέα με τις μνημονιακές πολιτικές», είπε ο επικεφαλής των δυνάμεων του ΜΕΤΑ στο Δημόσιο και συμπλήρωσε, λέγοντας ότι «έτσι επανέρχονται οι σχολικοί φύλακες, οι δημοτικοί αστυνόμοι, οι καθηγητές των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ (των καταργημένων τομέων Υγείας και Αισθητικής - κομμωτικής), επανέρχονται οι σχεδιαστές του υπουργείου Πολιτισμού και άλλοι συνάδελφοί μας από το ΥΠΕΚΑ, το Άμυνας και τα ασφαλιστικά ταμεία».

Η επιστροφή των συναδέλφων στην ενεργό υπηρεσία, υπογράμμισε ο Γρ. Καλομοίρης, «είναι δικαίωση των αγώνων των δικών τους και των δικών μας, όλων των εργαζομένων στο Δημόσιο και η επαναλειτουργία των καταργημένων τομέων στην τεχνική εκπαίδευση ήταν ένα σοβαρό αίτημα διεκδίκησης. Παλεύουμε ακόμα η κυβέρνηση να προχωρήσει σε επόμενο νομοσχέδιο την επ ανασυγκρότηση του ΟΕΚ, του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, το ΙΓΜΕ και άλλων φορέων που ασχολούνταν με τα κοινωνικά αγαθά και έπαιζαν σημαντικό ρόλο».

ΣΤΑ ΘΕΤΙΚΑ, Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑΣ
ΚΑΙ Η ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

«Θετικό για μας είναι ότι καταργείται το θεσμικό πλαίσιο της διαθεσιμότητας, κατοχυρώνουμε δηλαδή αυτό για το οποίο παλεύαμε εδώ και πολλά χρόνια, τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων», προσέθεσε και συνέχισε. «Επίσης είναι θετικό το ότι αλλάζει το θεσμικό πλαίσιο του πειθαρχικού δικαίου, δηλαδή καταργούνται αυταρχικές και αντισυναδελφικές πρακτικές, με βάση τις οποίες παραπέμπονταν σε πειθαρχικά συμβούλια και οδηγούνταν σε αυτοδίκαιη αργία εκατοντάδες υπάλληλοι τα τελευταία χρόνια για ανυπόστατες κατηγορίες που δεν τεκμηριώνονταν, είχε δηλαδή το τεκμήριο αθωότητάς εκλείψει. Η αλλαγή αυτού του πλαισίου είναι κατά τη γνώμη μας σε θετική κατεύθυνση, όπως και η κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης - κεντρικό μας αίτημα- προβλέπεται σε αυτό το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή».

ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ:
ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Ο Γρ. Καλομοίρης αναφέρθηκε, ωστόσο, και στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο δημοσιοϋπαλληλικός κόσμος που παραμένουν, όπως είπε, άλυτα και ανεκπλήρωτα, όπως, για παράδειγμα, η μισθολογική θέση στην οποία βρέθηκαν μετά την περικοπή του 40% των αποδοχών τους από τις μνημονιακές πολιτικές, τη μείωση των εισοδημάτων τους ως αποτέλεσμα της φορολογικής πολιτικής με τα χαράτσια, τον ΕΝΦΙΑ κ.λπ. και τον περιορισμό των κονδυλίων για τις κοινωνικές ανάγκες που οδήγησαν την λαϊκή οικογένεια στο να βρεθούν σε καθεστώς πλήρους εξαθλίωσης.

«Συνεχίζουμε να παλεύουμε και απαιτούμε από την κυβέρνηση να στηρίξει το ασφαλιστικό σύστημα και να μην υποχωρήσει στις πιέσεις των δανειστών που έχει οδηγηθεί σε πλήρη κατάρρευση, θεωρούμε αυτονόητο ότι πρέπει να στηριχθούν τα ταμεία μας με την κρατική επιχορήγησής, να επιστραφούν τα κλεμμένα», είπε.

«Θεωρούμε σημαντικό για το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα για τη συνέχιση των αγώνων μας, να στελεχωθεί ο δημόσιος τομέας με το αναγκαίο προσωπικό, δυστυχώς με τα μέτρα που έχουν ως τώρα ανακοινωθεί δεν αντιμετωπίζεται, διότι όπως για παράδειγμα το Νοσοκομείο Πύργου, τα σχολεία, η εφορία και άλλες υπηρεσίες έχουν ανάγκη από μόνιμο προσωπικό», συμπλήρωσε και ζήτησε να καταργηθούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίες: «δε δημιουργείς θέσεις με προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, πρέπει άμεσα να στελεχωθούν με τα απαραίτητο προσωπικό που λείπει πολλές υπηρεσίες διαπιστώνουμε και από τον Πύργο και από την Ηλεία και απ' όλη τη χώρα».

«Συνεχίζουμε να παλεύουμε για να εφαρμοστεί μια πολιτική που θα αναδεικνύει ως μείζον ζήτημα τις ανάγκες του λαού για επιβίωση, για την πλήρη κατάργηση των εφαρμοστικών μνημονιακών νόμων και την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Η ΑΔΕΔΥ συμμετείχε από την πρώτη στιγμή, εδώ και πέντε χρόνια στις πρωτοβουλίες για τον λογιστικό έλεγχο του χρέους και θεωρούμε ότι είναι θετικό το ότι γίνεται αυτό σήμερα από τη Βουλή», υπογράμμιζε και κατέληξε λέγοντας ότι η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ στέκεται αλληλέγγυα στον αγώνα σωματείων και πολιτών για την αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος των σκουπιδιών στον Πύργο που πρέπει να επιλυθεί άμεσα.

Πηγή: Εφημερίδα «Πρωινή» via ergasianet.gr
Βίντεο από orttv.gr