Τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου του 1954 πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος ο Νίκος Πλουμπίδης, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. «Πέφτει», πιστός στο ΚΚΕ και στα ιδανικά του, άξιος κομμουνιστής ηγέτης. Αυτός ήταν ο Ν. Πλουμπίδης, ο κόκκινος δάσκαλος, ο γνωστός Μπάρμπας. Ξεχωριστός κομμουνιστής- λαϊκός αγωνιστής που ποτέ δεν διαχωρίστηκε από το κόμμα του και που κανείς δεν είναι σε θέση να τον διαχωρίσει, πολύ περισότερο να τον φέρει σε αντιπαράθεση μ αυτό.

Στη συνέχεια παραθέτουμε το κείμενο επιστολής του Νίκου Πλουμπίδη, που έγραψε από τη φυλακή, τα Χριστούγεννα του 1952. Στην επιστολή απαντά στην σε βάρος του κατηγορία της ηγεσίας του ΚΚΕ περί συνεργασίας του με τον εχθρό.

«Τιμή μου εγώ έχω πάνω απ' όλα την τιμή του κόμματος»

«Αυτό που επείγει δεν είναι η ανασκευή της κατηγορίας, αυτό θα το κάνει το κόμμα αργότερα, αλλά η διαφύλαξη της ενότητας του κόμματος και η εμπιστοσύνη στην ηγεσία του κόμματος. Η ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ δεν οφείλεται σε προσωπικούς λόγους, αλλά στη φροντίδα της Κεντρικής Επιτροπής να προφυλάξει το κόμμα από έναν υποτιθέμενο σοβαρό εχθρό. Η ανακοίνωση είναι έκφραση των υπαρχόντων ερωτηματικών που γεννήθηκαν στην Κεντρική Επιτροπή από ενδείξεις και από γνώμες μου πάνω σε σοβαρά προβλήματα. Η ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ οσοδήποτε οδυνηρή είναι για μένα και έτσι όπως είναι, πάλι είναι ΣΕΒΑΣΤΗ. Εκείνοι που με αγαπούν και με σέβονται οφείλουν να πειθαρχήσουν στο κόμμα, να διαφυλάξουν την ενότητα του κόμματος και να έχουν εμπιστοσύνη στην ηγεσία. Και να είναι βέβαιοι ότι το κόμμα θα τα ελέγξει τα πράγματα, θα αναγνωρίσει τα λάθη του και θα αποκαταστήσει την αλήθεια, ανεξάρτητα αν εγώ στο μεταξύ θα έχω πεθάνει κάτω από το στίγμα του προδότη. Εκείνοι που λένε ότι πρέπει να υπερασπίσω την τιμή μου και να μιλήσω είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν, κάνουν αντικομματική δουλειά. Παίζουν το παιχνίδι της Ασφάλειας που έθετε στη διάθεσή μου όλα τα μέσα αν ήθελα να μιλήσω. Τιμή μου εγώ έχω πάνω απ' όλα την τιμή του κόμματος. Εγώ εκείνα που δίδασκα τα εφάρμοζα πρώτος εγώ. Ήμουν πιστός στο κόμμα τότε που με περιέβαλε με τη στοργή του και με ανέβαζε στα ανώτατα αξιώματά του, είμαι πιστός τώρα που καλά ή κακά, δίκαια ή άδικα με κατηγορεί και με στιγματίζει. Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής. Μην παρασύρεστε από το συναίσθημα, μη γίνετε πιόνια στα χέρια του εχθρού. Η προσωποποίηση του κόμματος είναι η ηγεσία του. Καθένας που στρέφεται ενάντια της ηγεσίας, στρέφεται ενάντια στο κόμμα και κάνει τη δουλειά της Ασφάλειας. Όποιος μιλάει ενάντια στην ηγεσία του κόμματος ή είναι χαφιές ή άρχισε να γλιστράει και θα γίνει χαφιές στα σίγουρα. Μέσα από τα σίδερα της φυλακής και από το κρεβάτι του θανάτου εκφράζω την απόλυτη εκτίμησή μου και την απεριόριστη εμπιστοσύνη μου ..... Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή για να δώσω ακόμα δυο μάχες, τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος. Τελειώνω και σας φιλώ όλους. Θα προφτάσω; Θα με αφήσουν;».

Σκηνοθετημένη κατηγορία

Ο Πλουμπίδης, παρά την επιδείνωση της υγείας του, τα «κατάφερε». Στο στρατοδικείο που τον καταδίκασε σε θάνατο, στην απολογία του, ήταν καταπέλτης κατά των κατηγόρων του και των εχθρών του ΚΚΕ.

Στην απολογία του (Ιούλιος 1953) μεταξύ των άλλων είπε:

«Η υπόθεσι που δικάζεται, δεν είναι υπόθεσις κοινή. Δεν είναι υπόθεσις κατασκοπείας αλλά είναι υπόθεσις πολιτική. Είναι υπόθεσι ιδεολογική. δεν δικάζετε τον Πλουμπίδη σαν δράστη του άλφα ή του βήτα εγκλήματος, αλλά τον δικάζετε σαν κομμουνιστή ηγέτη. Δεν δικάζετε τους ερήμην δικαζόμενους Ζαχαριάδην, Ιωαννίδην, Μπαρτζιώταν, Βλαντάν, Ρούσον και λοιπούς σαν δράστας εγκλημάτων αλλά σαν ηγεσία του ΚΚΕ. Χαρακτηριστικό του πολιτικού και ιδεολογικού περιεχομένου της δίκης είναι η διχογνωμία εάν πρέπει να γίνη η δίκη αυτή η όχι. Υπήρξαν δύο απόψεις. Η μία ήτο ότι είναι συμφερώτερον να μην γίνη η δίκη αλλά να συνεχίζεται η κατάστασις της συγχύσεως και του διχασμού των κομμουνιστών αν ο Πλουμπίδης είναι προδότης ή όχι. Και ακόμα να μη γίνη η δίκη γιατί με τη δίκη αυτή θα δοθή η ευκαιρία εις τον κομμουνισμόν να διεξαγάγη εκστρατείαν προπαγάνδας. Η δευτέρα άποψις ήτο ότι πρέπει να γίνη η δίκη γιατί ο Πλουμπίδης από ψευτοφιλότιμο ή θα αναγκαστή να προβή σε αποκαλύψεις, οπότε θα έχωμε συμφέρον ή αν δεν αποκαλύψη θα αναλάβει τις ευθύνες οπότε θα αντιμετωπίση το εκτελεστικόν απόσπασμα και οι ερήμην δικαζόμενοι θα καταδικασθούν εις θάνατον έτσι που μετά τη νομιμοποίησι του κόμματος που θα επακολουθήση την ειρήνευσιν του κόσμου να μην μπορούν να έλθουν στην Ελλάδα και το κόμμα να αποκεφαλισθή.

Η δίκη ορίσθη. Κατά την προετοιμάσιαν της δίκης οι αντικομουνιστικοί κύκλοι και οι εχθροί του λαού προσπάθησαν με κάθε μέσον να δυσφημίσουν το ΚΚΕ και τους ηγέτας του. Εφθασαν στο σημείο να δημοσιεύσουν εις εφημερίδα ψέυτικες δηλώσεις μου, προς δήθεν ανώτερο αξιωματικό της στρατιωτικής δικαιοσύνης, που αποδεικνύουν ότι ο Πλουμπίδης είναι αποστάτης, είναι προδότης στις τάξεις του κόμματος, ότι οι κομμουνιστές ηγέτες είναι δολοφόνοι και ότι το ΚΚΕ είναι κόμμα ύπουλο με σκοπούς ανομολόγητους. Φοβούνται τις αποκαλύψεις του προδότου και αποφάσισαν την δολοφονία του. Ακόμη εδημοσίευσαν ψεύτικη και φανταστική συνέντευξι μου σε απογευματινή εφημερίδα για να παρουσιάσουν τον προδότη Πλουμπίδη στρεφόμενον εναντίον του Ζαχαριάδη, δηλαδή του αρχηγού του κόμματός μας. Αλλά και κατά την διαδικασίαν, κύριοι, τινές των αστυνομικών προσπάθησαν να ηρωποιήσουν τον Πλουμπίδη, να τον παρουσιάσουν μέντωρα, μορφωμένο κ.λ.π. Είναι τυχαίο αυτό; Οχι είναι πολιτικό ζήτημα. Αυτό έγινε- κατά τη γνώμη μου- για το λόγο ό,τι αν ο Πλουμπίδης θιγόμενος από τη συνεχιζόμενην πολιτική εναντίον του από το κόμμα, μπορεί να προβή εις αποκαλύψεις. Ακόμη ο κ. Πανόπουλος στην απάντηση του στην επιστολή μου για τον Μπελογιάννη με απεκάλεσε ιδεολόγο κομμουνιστή, υπερήφανο, τίμιο κ.λ.π. Στη χθεσινή κατάθεσί του, όταν ηρωτήθη αν είναι- από το συνήγορό μου- ο Πλουμπίδης ιδεολόγος, ο κ. Πανόπουλος που τότε είπεν τον Πλουμπίδη ιδεολόγο διότι ήθελε να αφήση την εντύπωσι ότι ο Πλουμπίδης είναι προδότης και σήμερα που πιάστηκε, ότι ο Πλουμπίδης δεν προδίδει το κόμμα του, απήντησε ότι ο Πλουμπίδης είναι κομμουνιστής. Αυτό είναι σοβαρό, κύριοι.

Οι σκοποί των αντικομμουνιστικών κύκλων με τη δίκη αυτή και με τη σκηνοθετημένη κατηγορία της δίκης είναι σαφείς. Είναι η συνέχεια της σκηνοθετημένης κατηγορίας που έγινε με τη δίκη Μπελογιάννη, με τη διαφορά ότι τότε μεν έγινε η δίκη εκείνη σε εποχή ψυχρού πολέμου, αυτή δε διεξάγεται όταν αρχίζη η διεθνής ειρήνευσις να κάνη τα πρώτα της βήματα. Οι σκοποί που επιδιώκονται είναι σαφέις: Αντιπερισπασμός στη διεθνή ειρήνευσι. Όπως ο Σίγμαν Ρη εις την Κορέα φέρει εμπόδια εις την ανακωχή, όπως ο Αντενάουερ, ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας δεν θέλει την ενοποίηση της Γερμανίας για να μπορή να μεταβάλη τη Δυτική Γερμανία σε φρούριο επιθέσεως, έτσι και η Ελλάς μεταβάλεται σε στήλη, σε βάθρο, σε προπομπό των κύκλων των διεθνών που αντιδρούν στην ειρήνη.

Σήμερα, κύριοι, δεν δικάζετε άτομα. Δικάζετε το ΚΚΕ. Και επ αυτού δηλώνω, παρ όλον ότι σήμερα όχι μόνον δεν έχω την τιμή να εκπροσωπώ το κόμμα μου, αλλά έχω και πολεμικήν εναντίον μου, δηλώνω, ότι αναλαμβάνω πλήρως τας ευθύνας δια την πολιτική του κόμματός μου...».

Το τελευταίο γράμμα

Ο Πλουμπίδης κρατήθηκε, όπως ο ίδιος έλεγε στην επιστολή του, «με δόντια στη ζωή» για να δώσει τις δύο τελευταίες μάχες, της δίκης και του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Λίγες ώρες πριν την εκτέλεση του έγραψε το τελευταίο του γράμμα:

«Αγαπημένοι μου,

Σας γράφω τις τελευταίες μου γραμμές. Είναι η πρώτη ώρα της 14ης Αυγούστου 1954. Με ξύπνησαν για να με ειδοποιήσουν ότι το πρωί θα γίνει η εκτέλεσή μου. Τις τελευταίες αυτές ώρες που μου απομένουν τις αφιερώνω στους αγαπημένους μου.

Εκείνο που έχω να σας πω είναι ότι ΠΟΤΕ μου ΔΕΝ υπήρξα προδότης, όπως με αποκαλούν οι κατήγοροί μου. Πάντα υπηρέτησα πιστά την ιδεολογία μου πιστεύοντας ότι εξυπηρετώ το λαό. Συγχωρώ τους κατηγόρους μου για τις πίκρες που μου 'δωσαν την ώρα που χρειαζόμουν συμπάθεια και κατανόηση. Σας παρακαλώ και σας όλους να συγχωρήσετε και σεις τους κατηγόρους μου. Αυτό θα είναι για μένα ανακούφιση.

Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στον πεθερό μου και πεθερά μου. Στον αγαπητό μου Βρασίδα, Δημοσθένη και γυναίκα του, που μου παραστάθηκαν στοργικά στη φυλάκισή μου. Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στις αδελφές μου που ταλαιπωρούνταν να με επισκέπτονται κάθε εβδομάδα.

Αποχαιρετώ τ' αδέλφια μου Σπύρο και Γιώργη. Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου σ' όλους, γνωστούς και αγνώστους, για τη συμπαράστασή τους ή την καλοσύνη που έδειξαν απέναντί μου στις κακές ώρες της ζωής μου. Στα ανίψια μου και ιδιαίτερα τη Γεωργία εύχομαι κάθε ευτυχία.

Στην αγαπημένη μου Ιουλία, που μου στάθηκε αγαπημένη συντρόφισσα στα λίγα χρόνια της ζωής μας, εκφράζω τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη για τη στοργή και την αγάπη της. Της εύχομαι να ζήσει τη ζωή της και να ευτυχήσει.

Στο αγαπημένο μου παιδί το ΔΗΜΗΤΡΗ εύχομαι να γίνει ΜΕΓΑΛΟΣ και ΧΡΗΣΙΜΟΣ άνθρωπος για το καλό το δικό του και του ελληνικού λαού.

Σας αφήνω γεια

Νίκος

Φυλακή – Σανατόριο 13 προς 14 Αυγούστου 1954

Υ.Γ. Μη λυπάστε, εγώ τώρα θα ησυχάσω. Σας εύχομαι όλων ευτυχία. Ο θάνατος είναι μια αλλαγή της ύλης. Έτσι είναι.»

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Μία ώρα αργότερα, τα τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει.

Από το μεσημέρι της 14ης του Αυγούστου, τουρκικά άρματα και ισχυρές δυνάμεις πεζικού αρχίζουν να κινούνται από Λευκωσία προς Αμμόχωστο, στα ανατολικά, και προς Λεύκα-Λιμνίτη, στα δυτικά. Το Πολεμικό Συμβούλιο, που συνεδριάζει στις 6 τα χαράματα υπό την προεδρία του Καραμανλή στην Αθήνα, διαπιστώνει την τραγική αδυναμία της Ελλάδας να συνδράμει στρατιωτικά την Κύπρο και έτσι οι ελληνικές αντιδράσεις περιορίζονται στο διπλωματικό τομέα. Μέχρι το βράδυ, η ελληνοκυπριακή αντίσταση έχει ουσιαστικά καταρρεύσει και τα οχυρά εγκαταλείπονται.

Στις 15 του Αυγούστου, τα στρατεύματα του «Αττίλα» μπαίνουν στην Αμμόχωστο, στις 16 του Αυγούστου ο «Αττίλας 2» ολοκληρώνεται με την κατάληψη της Μόρφου, ενώ η κυβέρνηση Κληρίδη μεταφέρεται πρόσκαιρα στη Λεμεσό, φοβούμενη ότι επίκειται κατάληψη της Λευκωσίας.

Οι Τούρκοι, έχοντας πετύχει τους στρατιωτικούς τους σκοπούς, δέχονται κατάπαυση του πυρός στις 6 το απόγευμα της 16ης του Αυγούστου 1974. Ηδη κατείχαν το 36,4% του κυπριακού εδάφους. Περίπου 2.000 Ελληνες και Ελληνοκύπριοι είχαν σκοτωθεί, πάνω από 1.600 ήταν οι αγνοούμενοι και 200.000 ήταν οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες.

Η κυβέρνηση Καραμανλή στην Αθήνα αμέσως μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, όπου οι Αμερικανοί έδειξαν να ρίχνουν το βάρος τους υπέρ της Τουρκίας, διαπιστώνει ότι βρίσκεται μεταξύ «σφύρας και άκμονος». Από τη μια βλέπει ότι οι «σύμμαχοί» της όχι μόνο δε συμμερίζονται τις θέσεις της, αλλά, αντίθετα, ενισχύουν με τη στάση τους τους εισβολείς. Από την άλλη, οι λαϊκές αντιδράσεις μεγαλώνουν στην Ελλάδα, όπου πλέον όλοι γνωρίζουν ότι πίσω από το πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή είναι το ΝΑΤΟ και η μόνιμη επιδίωξη των ΗΠΑ και της Βρετανίας για τη «ΝΑΤΟποίηση» του νησιού.

Μπροστά σ" αυτή την κατάσταση ο Κ. Καραμανλής, το πρωί της 14ης του Αυγούστου, ανακοινώνει την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Ηταν ένας ελιγμός υπό το βάρος της λαϊκής πίεσης, με τον οποίο ωστόσο επιβεβαιωνόταν περίτρανα ο ρόλος της «Συμμαχίας» τόσο στα όσα προηγήθηκαν, όσο και στο συνεχιζόμενο έγκλημα κατά της Κύπρου.

ΠΗΓΉ: imerodromos.gr

ΟΙ «222» ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

Πανηγυρίζει , σχεδόν, η κυβέρνηση και τα «παπαγαλάκια» για το δώρο των 26 δις που θα λάβει ως προκαταβολή από το σύνολο των 86 δις που αποτελούν τα δάνεια των «θεσμών» προς την Ελλάδα στο πλαίσιο του νέου τρίτου μνημονίου.

Βεβαίως, οι προπαγανδιστές δεν λένε τίποτα για το που θα πάνε τα 86 δις και συγκεκριμένα τα 26 δις που θα δοθούν άμεσα ως «προκαταβολή».

Ας το ξεκαθαρίσουμε.

Από τα 26 δις της προκαταβολής, τα 23 δις θα εκταμιευθούν στις 20/8, ενώ τα 3 δις θα έρθουν μετά από εκβιαστικές υποδόσεις και με ψήφιση προαπαιτουμένων από Σεπτέμβρη και Οκτώβρη.

Από τα 23 δις τα 10 δις αφορούν την πρώτη δόση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα 12,7 δις θα τα πάρουν πίσω οι πιστωτές με το άλλο χέρι για να αποπληρωθούν χρεολύσια. Και συγκεκριμένα τα 7 δις θα δοθούν για εξόφληση χρεολυσίων του δανείου γέφυρα του EFSM, τα 3,4 δις ευρώ για εξόφληση χρεολυσίων δανείων της ΕΚΤ και 2,2 δις για αντίστοιχα χρεολύσια δανείων του ΔΝΤ και ακόμα 100 εκ για άλλες δανειακές υποχρεώσεις.

Τώρα τα 10 δις που θα πάνε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με δανεικά δημοσίου, θα έπρεπε να οδηγήσουν τις τράπεζες στα χέρια του δημοσίου. Και όμως τις τράπεζες θα συνεχίσουν να τις διαχειρίζονται οι ιδιώτες τραπεζίτες, ενώ οι μετοχές της ανακεφαλαιοποίησης θα πάνε στο «ανεξάρτητο» και υπό ευρωπαϊκό θεσμικό έλεγχο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και από εκεί, σύμφωνα με την τελευταία απόφαση του Eurogroup, θα κατευθυνθούν στο turbo- Tαμείο Ιδιωτικοποιήσεων των 50 δις προς εκποίηση και υποθήκευση από τους ιδιώτες.

Τα ασήμαντα 300 εκ. που θα απομείνουν από την «προκαταβολή» των 26 δις, αν και δεν έχει διευκρινιστεί, μάλλον θα μείνουν ως «καβάτζο» για εξαιρετικές ανάγκες, που δεν κατονομάζονται.

Με δυο λόγια, τίποτα δεν θα πάει στα κρατικά ταμεία για μισθολογικές και κοινωνικές ανάγκες και τίποτα στην ανάπτυξη.

ΛΑΕΡΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΔΩΣΕ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ «ΚΑΛΟΥ ΜΑΘΗΤΗ» ΚΑΙ ΕΛΑΒΕ «ΑΡΙΣΤΑ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ 23 ΔΙΣ «ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ» ΓΙΑ ΤΙΣ «ΤΣΕΠΕΣ» ΠΙΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ

Ο Β. Σόϊμπλε με μια εντυπωσιακή δήλωση του, αλλάζει ριζικά τη μέχρι τώρα ρητορική του σε σχέση με την Ελλάδα, εκφράζοντας την εκτίμηση του στην πλήρη μεταστροφή της Αθήνας και στο γεγονός ότι η κυβέρνηση συνυπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο και την αποικιακή κηδεμονία της χώρας για τα προσεχή τρία χρόνια.

Ο Β. Σόϊμπλε σε συνέντευξη που έδωσε το Σάββατο (15/8) στην Deutsche- Welle, αφού εξέφρασε την ικανοποίηση του για το αποτέλεσμα του Eurogroup, το οποίο ενέκρινε την πολιτική συμφωνία με την Ελλάδα, μετά από τροποποιήσεις που την κατέστησαν χειρότερη για τη χώρα μας, εξέφρασε για πρώτη φορά την εκτίμηση του για τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και την πρόθεση του να στηρίξει τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι εντυπωσιακό ότι ο Β. Σόϊμπλε, στην ίδια συνέντευξη επισήμανε χαρακτηριστικά πως ο Αλέξης Τσίπρας «προφανώς συνειδητοποίησε ότι αν θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ θα πρέπει να καταβάλει αυτές τις προσπάθειες»(υπογραφή και εφαρμογή του 3^ου μνημονίου!).

Ολόκληρη η αναφορά του Β. Σόϊμπλε στην Deutsche Welle για τη στροφή 180^ο του Αλέξη Τσίπρα έχει ως εξής: «Προφανώς συνειδητοποίησε ότι αν θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ θα πρέπει να καταβάλλει ακριβώς αυτές τις προσπάθειες. Είναι αυτό που έλεγα όλα αυτά τα χρόνια. Η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει ως μέλος της ευρωζώνης μόνο αν καταβάλλει πολλές προσπάθειες. Είχε υποσχεθεί το αντίθετο, τώρα όμως δεν μπορεί να τηρήσει τις υποσχέσεις του. Σημασία έχει πάντως ότι προτίθεται να καταβάλλει αυτές τις προσπάθειες και αυτό είναι σίγουρα θετικό. Ελπίζουμε ότι όλα αυτά θα αποδώσουν και εμείς θέλουμε να τον στηρίξουμε».

Οι θετικές, σχεδόν ενθουσιώδεις, αυτές τοποθετήσεις του Β. Σόϊμπλε απέναντι στην κυβέρνηση για την υιοθέτηση του τρίτου μνημονίου, καταρρίπτουν πλήρως τη σκόπιμη κυβερνητική κινδυνολογία, η οποία όλες τις προηγούμενες μέρες επιχειρούσε να εμφανίσει τον Β. Σόϊμπλε έτοιμο να υπονομεύσει στο Eurogroup τη συμφωνία για τρίτο μνημόνιο και περίπου σύμμαχο της «Αριστερής Πλατφόρμας» σε κοινή υπόγεια «συνομωσία» τους για ένα Grexit!

O B. Σόϊμπλε επιβεβαιώνεται ως ισχυρό στήριγμα της κυβέρνησης και της στροφής της 180^ο, με την οποία ανακάλυψε την «γοητεία» των μνημονίων ως «αναγκαίων κακών» για τη διάσωση της χώρας από την «κόλαση» της εξόδου από την ευρωζώνη.

Όπως ισχυρός σύμμαχος της κυβέρνησης θα είναι, μετά βεβαιότητας, ο Β. Σόϊμπλε αλλά και αυστηρός ελεγκτής, στην περαιτέρω πορεία για την πλήρη και κατά γράμμα εφαρμογή του νεοαποικιακού μνημονιακού εκτρώματος. Αξίζει πάντως να προστεθεί ότι ο Β. Σόϊμπλε θα διαδραματίσει το ρόλο του ισχυρού «κυματοθραύστη» για να αναχαιτιστεί το κύμα των Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνικών βουλευτών, οι οποίοι κινούνται για τη μη υπερψήφιση της συμφωνίας στη Γερμανική Βουλή και οι οποίοι μπορεί να φθάσουν και τους 110 (από περίπου 60 στις προηγούμενες συμφωνίες), προκαλώντας έντονο πονοκέφαλο στη Μέρκελ. Οι λόγοι που αυτοί οι βουλευτές αντιδρούν στη συμφωνία με την Ελλάδα, σε αντίθεση με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους που την υπερψηφίζουν, είναι ποικίλοι και ξεκινούν από την αμφισβήτηση της Ελλάδας να την εφαρμόσει, φτάνοντας μέχρι το ότι η «ευρωπαϊκή χρηματοδότηση»  πέφτει σε μια ελληνική «μαύρη τρύπα», μιας και τα μνημονιακά προγράμματα δεν πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα.

Το συμπέρασμα πάντως για την Ελλάδα είναι κάτι παραπάνω από σαφές: η κυβέρνηση Τσίπρα είναι η τρίτη κατά σειρά, μετά τις κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαρά, που καταπίνεται από τα μνημόνια, κάτι που θα αλλάξει ριζικά και βαθιά συντηρητικά τον προσανατολισμό της, ενώ θα οδηγήσει σε ριζική αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με κυβερνητική πρωτοβουλία θα επιχειρηθεί να μετασχηματιστεί σε βάθος, ενάντια στην θέληση των μελών και των στελεχών του, σε μια συστημική πολιτική δύναμη που θα απολέσει τον παλιό ριζοσπαστισμό της και θα αρκείται να στηρίζει «κριτικά» ως απαραίτητο συμπλήρωμα το «αναγκαίο κακό» των μνημονιακών κατεδαφίσεων.

ΑΚΗΣ ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr