ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ, ΔΕΣΦΑ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ROSCO, ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ, ΕΛΠΕ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ

ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Μπαράζ, εκατοντάδων κυριολεκτικά, ενεργειών της κυβέρνησης και του ΤΑΙΠΕΔ για την άμεση ιδιωτικοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που έχει στο χαρτοφυλάκιό του το υπάρχον Ταμείο, προβλέπει το σχέδιο Asset Development Plan που ψηφίστηκε από 222 (!) βουλευτές μαζί με το νέο μνημόνιο από την Βουλή.

Το διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ έχει ήδη εγκρίνει από τις 30 Ιουλίου το εν λόγω σχέδιο, ενώ σύμφωνα με το νέο μνημόνιο η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει όλο το σχέδιο εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων που είχε στην κατοχή του το ΤΑΙΠΕΔ στα τέλη του 2014 και να προβεί σε όλες τις ενέργειες για να προχωρήσουν οι τρέχοντες και οι νέοι διαγωνισμοί και να ολοκληρωθούν οι συναλλαγές σε όσους έχουν κατοχυρωθεί προτιμητέοι "επενδυτές".

Στο Asset Development Plan, που αποτελεί παράρτημα του νέου τρίτου μνημονίου, το οποίο ψήφισε την προηγούμενη εβδομάδα η Βουλή, περιγράφονται αναλυτικά ενέργειες και εκκρεμότητες για την εκποίηση των παρακάτω περιουσιακών στοιχείων και με την ακόλουθη σειρά: Περιφερειακά Αεροδρόμια, Ελληνικό, Αστέρας Βουλιαγμένης, ακίνητο Αφάντου στη Ρόδο, ΔΕΣΦΑ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και Rosco, Αερολιμήν Αθηνών, Ποσείδι Χαλκιδικής, Κέντρο ιππασίας Μαρκόπουλου, ηλεκτρονικές δημοπρασίες ακινήτων (σειρές ΙΙ, ΙΙΙ και ΙV) μαρίνες, Εγνατία Οδός, ΕΛΠΕ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ άλλα ακίνητα και το σχέδιο τιτλοποίησης ή ανάλογης εκμετάλλευσης χαρτοφυλακίου ακινήτων.

Για το Ελληνικό όπου έχει "αναδειχθεί" αγοραστής η Lamda Development αναφέρεται μεταξύ άλλων η υποχρέωση έκδοσης άδειας καζίνο, εκκένωσης της έκτασης και πλήθος διοικητικών και άλλων πράξεων από τις αρμόδιες αρχές. Ως καταληκτική ημερομηνία για να έχουν ολοκληρωθεί τα πάντα αναφέρεται η συμβατική υποχρέωση της 14ης Νοεμβρίου του 2016.

Για τα περιφερειακά αεροδρόμια -όπου έχει επικρατήσει η Fraport- προβλέπεται η εξουσιοδότηση της κυβέρνησης να υπογράψει τη σύμβαση  το ΤΑΙΠΕΔ (κάτι το οποίο έγινε τη Δευτέρα αλλά όπως προκύπτει υπάρχει εμπλοκή με τους Γερμανούς να δηλώνουν πως η διαπραγμάτευση συνεχίζεται). Το χρονοδιάγραμμα πάντως στο Asset Development Plan προβλέπει παράδοσή τους τον Μάρτιο του 2016.

Για τους ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και Rosco (που βρίσκονται ήδη σε διαγωνιστική διαδικασία) προβλέπεται η ολοκλήρωση των διαγωνισμών και η ψήφιση των συμβάσεων από την Βουλή τον Φεβρουάριο του 2016 για τον Πειραιά και τον Ιούνιο για τη Θεσσαλονίκη και δεσμευτικές προσφορές τον Δεκέμβριο για τα σιδηροδρομικά assets. Για τον Αστέρα αναμένεται ολοκλήρωση του τρέχοντος διαγωνισμού με νέο ΕΣΧΑΔΑ έως τα μέσα του 2016 και για την Αφάντου έως τα τέλη του 2015 (με αναθεωρημένο ΕΣΧΑΔΑ).

Για τον ΔΕΣΦΑ αναμένεται η διαβούλευση με την Κομισιόν και την Socar για την διευθέτηση της υπόθεσης.

Για το ποσοστό του 30% στον αερολιμένα Αθηνών προκήρυξη διαγωνισμού έως τον Δεκέμβριο φέτος και εκδήλωση ενδιαφέροντος έως τον Φεβρουάριο με παράταση της σύμβασης παραχώρησης .

Το Ποσείδι προβλέπεται να κλείσει μέχρι το Δεκέμβριο με έγκριση μέχρι τότε του ΕΣΧΑΔΑ.

Ο ιππόδρομος στο Μαρκόπουλο προβλέπεται να έχει κλείσει μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Οι επόμενες ηλεκτρονικές δημοπρασίες ακινήτων θα πρέπει να έχουν βγει μέχρι τα τέλη του Σεπτεμβρίου.

Για τις Μαρίνες ειδικά του Αλίμου αλλά και της Χίου και των άλλων υπό τον έλεγχο του ΤΑΙΠΕΔ προβλέπεται η πρόσληψη νέων συμβούλων έως τα τέλη του 2015 και η προκήρυξη νέων διαγωνισμών. Ειδικά για την Πύλο όπου τρέχει διαγωνισμός με δυο υποψηφίους θα ζητηθούν δεσμευτικές προσφορές έως τον Δεκέμβριο του 2015.

Για την Εγνατία οδό το ΤΑΙΠΕΔ θα προσλάβει νέους συμβούλους εντός Σεπτεμβρίου ενώ πρέπει να προχωρήσουν θέματα όπως υπουργική απόφαση για τα διόδια έως τον Νοέμβριο αλλά και άλλα όπως η αναδιάρθρωση της ομολογιακής χρηματοδότησης που έχει λάβει η εταιρεία στο παρελθόν.

Για τα ΕΛΠΕ προβλέπεται εντός Νοέμβριου 2015 διαβούλευση και απόφαση επί των εισηγήσεων των συμβούλων για την πώληση του 35% είτε σε στρατηγικό επενδυτή είτε με διαδικασία επιταχυνόμενου βιβλίου προσφορών.

Για τον ΟΤΕ προβλέπεται η μεταφορά μετοχών που ελέγχει το δημόσιο στο ΤΑΙΠΕΔ (συνολικά το δημόσιο ελέγχει άμεσα και έμμεσα άλλο 10%) μετά από συμφωνία με την Deutsche Telekom που ελέγχει το 40% στα πλαίσια της συμφωνίας μετόχων που έχει με το δημόσιο από το 2008.

Για τη ΔΕΗ αναφέρεται η πώληση του 17% εντός του 2016 και αποφάσεις για την ευρύτερη στρατηγική έως τα τέλη του 2016.

Προβλέπεται επίσης πώληση του 23% της ΕΥΑΘ και του 11% της ΕΥΔΑΠ σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται όμως.

Ακόμα προβλέπεται νέα διαδικασία ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ με επανεξέταση των εναλλακτικών επιλογών, επίσης χωρίς συγκεκριμένη χρονική προθεσμία, και αναδιάρθρωση των ΕΛΤΑ μετά από την εξέταση του στρατηγικού πλάνου που θα παρουσιάσει ο σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ.

Πρέπει να σημειωθεί πως στο νέο μνημόνιο προβλέπεται μεν η ίδρυση του λεγόμενου "νέου Ταμείου των 50 δις" πλην όμως προβλέπεται και η υλοποίηση του συνόλου του προγράμματος ιδιωτικοποίησης του χαρτοφυλακίου του ΤΑΙΠΕΔ όπως αυτό αποφασίστηκε και περιγράφεται στο Asset Development Plan.

Με δεδομένο λοιπόν ότι το νέο Ταμείο δεν αναμένεται από τις μνημονιακές προθεσμίες να λειτουργήσει πριν το 2016 και ότι η έμφαση σε αυτό είναι στις μετοχές των τραπεζών συνάγεται πως το ΤΑΙΠΕΔ παραμένει προσώρας και μεσοπρόθεσμα το βασικό εργαλείο για την πώληση της περιουσίας του δημοσίου.

Με δυο λόγια: ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΙΛΟ ΚΑΙ ΤΖΑΜΠΑ. ΠΑΡΤΕ ΚΟΣΜΕ !

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2015

πηγη: Iskra.gr

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ*

Ο Πρωθυπουργός με ένα ακόμη διάγγελμα, προκήρυξε εκλογές εξπρές. Τα λεγόμενά του, συνιστούν ένα άθροισμα τερατωδών ψεμάτων με στόχο την επικύρωση μιας πολιτικής απάτης με τεράστιες συνέπειες για τα εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Ψέμα πρώτο: Με τη συμφωνία υποταγής στους δανειστές …νικήσαμε!

Είπε ο Αλέξης Τσίπρας:

«Χωρίς αυτή τη λαϊκή αποφασιστικότητα οι δανειστές είτε θα είχαν επιβάλει απολύτως την βούλησή τους (…) φέραμε μια συμφωνία που στους δεδομένους συντριπτικά αρνητικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη και με δεδομένα όσα κληρονομήσαμε από την απόλυτη πρόσδεση της χώρας στους όρους των μνημονίων, ήταν ότι καλύτερο μπορούσε κανείς να πετύχει).

Αν είχε στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα, θα έπρεπε να πει: «Παρά την εκφρασμένη λαϊκή αποφασιστικότητα με το μεγαλειώδες ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, οι δανειστές επέβαλαν απολύτως την βούλησή τους, χάρις στη μετατροπή του ΟΧΙ από την κυβέρνηση σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ, στηριζόμενη σε μια άθλια συναλλαγή με τους μνημονιακούς βρικόλακες ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ».

Στις 14 Αυγούστου οι έλληνες βουλευτές με αμφίεση μεταξύ μαγιό και πιζάμας, κλήθηκαν άρον άρον να επικυρώσουν ένα κυβερνητικό νομοσχέδιο 354 πυκνογραμμένων σελίδων, προ-διαμορφωμένο στην ουσία από τους υπαλλήλους της τρόικας, το οποίο τους κοινοποιήθηκε μία μόλις μέρα πριν.

Το κείμενο που εγκρίθηκε πανηγυρικά από 222 βουλευτές από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, αποτελείται από τρία μέρη: Τα λεγόμενα «προαπαιτούμενα», τη νέα δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο που τη συνοδεύει.

Το ένα κείμενο είναι σπουδαιότερο από το άλλο. Όλα μαζί συνθέτουν ένα λεπτομερές αντεργατικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα αντιδραστικών τομών σε όλους τους τομείς της οικονομίας, της εργασίας, της δημόσιας διοίκησης και της κοινωνικής ζωής. Στόχος είναι η συντριβή του κόσμου της εργασίας και η ανάταξη του ελληνικού καπιταλισμού σε θέση -υποδεέστερου έστω- μικρο-συνεταίρου μιας καπιταλιστικής ΕΕ σε βαθειά κρίση και αντεργατικό αντιδημοκρατικό παροξυσμό.

Το Μνημόνιο έχει ένα γενικό μέρος για την «προοπτική και στρατηγική», όπου μεταξύ άλλων διατυπώνεται ρητά το εξής:

«Οι όροι θα επικαιροποιούνται σε τριμηνιαία βάση, λαμβανομένης υπόψη της επιτευχθείσας προόδου όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις κατά το προηγούμενο τρίμηνο. (…) Για την επιτυχία απαιτείται ο ενστερνισμός του προγράμματος μεταρρυθμίσεων από τις ελληνικές αρχές. Επομένως, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει οποιαδήποτε μέτρα ενδέχεται να κριθούν κατάλληλα για το σκοπό αυτόν, καθώς οι περιστάσεις μεταβάλλονται. Η κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίηση και τη νομική έγκρισή τους».

Με λίγα λόγια οι άρχοντες της ευρωζώνης και της ΕΕ προστάζουν: «Θα εφαρμόσετε τούτα που σας λέμε και οτιδήποτε ακόμη θεωρήσουμε οποιαδήποτε στιγμή ότι επιβάλλεται. Αλλά και όταν εσείς αποφασίσετε να το κάνετε, πρώτα θα μας ρωτήσετε επακριβώς για το πώς θα γίνει». Μόνο ο έλεγχος κάθε τρείς μήνες, λέει πολλά.

Προσωρινές αναγκαίες θυσίες μήπως «ώσπου να μπει σειρά»; Προσέξτε τη σκόπιμη ασάφεια του κειμένου που προοιωνίζει την αιωνιότητα της μνημονιακής εποχής:

«Για την επιτυχία θα απαιτηθεί η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί πολλά έτη. Για το σκοπό αυτόν, απαιτείται πολιτική δέσμευση, αλλά επίσης και η τεχνική ικανότητα της ελληνικής διοίκησης»

Δηλαδή: Μνημόνια στον αιώνα τον άπαντα με προκαταβολική δήλωση συμφωνίας της κυβέρνησης για αυτό.

Και όμως ο Πρωθυπουργός μιλάει για ..νίκη και μάλιστα προκαλεί τη νοημοσύνη λέγοντας:

«Θυμηθείτε μόνο ποια ήταν η θέση των εταίρων πριν από αυτή τη συμφωνία:

Πεντάμηνη παράταση του προηγούμενου προγράμματος, πλήρης εφαρμογή των δεσμεύσεων της προηγούμενης κυβέρνησης και μετά νέα προαπαιτούμενα.

Αυτή τη στιγμή και μετά το δημοψήφισμα, έχουμε μια εγκεκριμένη τριετή συμφωνία, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση».

Δηλαδή περηφανεύεται από πάνω ότι θα έχει ένα ΟΛΟΔΙΚΟ του πλήρες ΜΝΗΜΟΝΙΟ για τουλάχιστον τρία χρόνια!

Ψέμα δεύτερο: Θα εφαρμόσουμε το μνημόνιο για …να απαλλαγούμε από αυτό!

«Αυτή τη συμφωνία είμαστε υποχρεωμένοι να τη τηρήσουμε αλλά ταυτόχρονα θα δώσουμε τη μάχη να ελαχιστοποιήσουμε τις αρνητικές της συνέπειες (…).

Εσείς, με την ψήφο σας, θα αποφανθείτε αν η συμφωνία που πετύχαμε παρέχει τις προϋποθέσεις για να ξεπεραστούν τα σημερινά αδιέξοδα, να ανακάμψει η οικονομία, να μπούμε επιτέλους στη διαδικασία της απαλλαγής από τα μνημόνια και τη σκληρότητα που αυτά συνεπάγονται.

Ο ..ομοιοπαθητικός ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν! Εφαρμόζει το μνημόνιο για να δημιουργήσει τους όρους της ανατροπής του. Φουλ στα δεξιά για να έρθει η ώρα της αριστεράς (πάλι;) Όταν η κυβέρνηση γίνεται αυτοσκοπός, το ψεύδος καθαγιάζεται και η απάτη καθίσταται αρετή.

Ψέμα τρίτο: Δεν έχουμε οριζόντιες περικοπές και αφαίμαξη των αδυνάτων

«Χωρίς να αποδεχόμαστε οριζόντιες περικοπές, εργασιακές αγριότητες, αφαίμαξη πάντα των ασθενέστερων κοινωνικά δυνάμεων».

Πρόκειται για τερατώδες ψέμα διότι, μεταξύ των άλλων, ενδεικτικά, από το ΣΥΡΙΖικής κοπής και «οικουμενικής» στήριξης από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ Μνημόνιο, προκύπτει ότι:

• Μειώθηκαν ήδη οι συντάξεις μέσω της αύξησης των εισφορών υγείας σε κύριες και επικουρικές και την εφαρμογή ρυθμίσεων για τις πρόωρες.
• Μειώνονται οι μισθοί με την αύξηση και την μονιμοποίηση της λεγόμενης εισφοράς αλληλεγγύης.
• Τσακίζονται οι αγρότες με την κατάργηση επιστροφής του ειδικού φόρου για τα καύσιμα και τη δρομολογημένη αύξηση της φορολόγησης.
• Λεηλατείται περαιτέρω το λαϊκό εισόδημα μέσω της είσπραξης και πάλι 2,65 δις από τον ΕΝΦΙΑ που διατηρείται ακέραιος, όταν η αξία των ακινήτων έχει πέσει και άλλο, άρα στην ουσία ο φόρος επί της αξίας αυξάνεται.

Ψέμα τέταρτο: Δε θα υπάρξει κατάργηση του ΕΚΑΣ

«Θυμηθείτε επίσης ότι μας ζητούσαν, άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και της μικρής ΔΕΗ.

Τα παραπάνω δεν έγιναν αποδεκτά και κερδήθηκαν».

Η αλήθεια είναι ακριβώς αντίθετη. Για το ΕΚΑΣ, το ΣΥΡΙΖικής κοπής και «οικουμενικής» στήριξης από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ Μνημόνιο, προβλέπει ρητά:

«σταδιακή κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης (EKAΣ) για όλους τους συνταξιούχους έως τα τέλη Δεκεμβρίου του 2019, αρχίζοντας με το ανώτερο 20% των δικαιούχων το Μάρτιο του 2016» (2.5.1)

Ψέμα πέμπτο: Δεν ιδιωτικοποιείται ο ΑΔΜΗΕ και γενικά η ενέργεια

Η μαύρη αλήθεια είναι άλλη:

Για τη ΔΕΗ προβλέπεται:

«Τον Σεπτέμβριο του 2015, οι αρχές θα συζητήσουν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον σχεδιασμό του συστήματος δημοπρασιών ΝΟΜΕ, με στόχο να μειωθούν κατά 25% τα μερίδια λιανικής και χονδρικής αγοράς της ΔΕΗ και να πέσουν κάτω από το 50% έως το 2020, ενώ οι οριακές τιμές θα καλύπτουν το κόστος παραγωγής και θα συμμορφώνονται πλήρως με τους κανόνες της ΕΕ» (4.3).

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με αύξηση του μεριδίου των ιδιωτών που θα αποσπάσουν κομμάτια της ΔΕΗ.

Για τον ΑΔΜΗΕ ειδικότερα το Μνημόνιο αναφέρει ρητά:

«Έως τον Οκτώβριο του 2015, οι αρχές: α) θα λάβουν μη αναστρέψιμα μέτρα (συμπεριλαμβανομένης της ανακοίνωσης της ημερομηνίας για την υποβολή δεσμευτικών προσφορών) για την ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης μεταφοράς ηλεκτρικής ενεργείας, ΑΔΜΗΕ, εκτός εάν προταθεί εναλλακτικό σχέδιο, με ισοδύναμα αποτελέσματα όσον αφορά τον ανταγωνισμό και τις προοπτικές επενδύσεων» (4.3).

Η κυβέρνηση προσπαθεί από το προσφερθέν φύλλο συκής περί εναλλακτικού σχεδίου, που είναι κενό περιεχομένου. Ικανοί είναι βέβαια να παρουσιάσουν την αποκρατικοποίηση του ΑΔΜΗΕ ως εναλλακτικής της ιδιωτικοποίησης!
Ψέμα έκτο: Δεν θα εφαρμοστεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για τα επικουρικά ταμεία

Ας θυμηθούμε:

Η φιλοσοφία της ρήτρας μηδενικού ελλείμματοςήταν ότι τα εν Ταμεία θα προσαρμόζουν τις παροχές τους στα όρια των εσόδων τους έτσι ώστε στο τέλος του έτους τα ίδια έσοδα να καλύπτουν τις παροχές χωρίς την ανάγκη κρατικής χρηματοδότησης.

Αυτό ακριβώς προβλέπει το Μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙΟΥ:

«Οι αρχές έχουν ήδη αυξήσει τις εισφορές υγείας των συνταξιούχων στο 6% για τις κύριες συντάξεις τους και εφάρμοσαν επίσης εισφορές υγείας ύψους 6% για τις επικουρικές συντάξεις από την 1 η Ιουλίου 2015 (…) και θα διασφαλίσουν ότι όλα τα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από ίδιες εισφορές από την 1 η Ιανουαρίου 2015» (2.5.1)

Ψέμα έβδομο: αποτρέπονται οι μαζικές απολύσεις στις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα

«η επαναφορά των εργασιακών σχέσεων και η αποτροπή της απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, είναι ο ακλόνητος στόχος μας και πιστεύω ότι θα τον πετύχουμε».

Τερατώδες ψέμα! Ας δούμε τι λέει το Μνημόνιό τους:

«Έως τον Οκτώβριο του 2015 η κυβέρνηση θα δρομολογήσει διαδικασία διαβούλευσης με επικεφαλής μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων με σκοπό την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης (σσ industrial action δηλαδή απεργιών!) και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο» (4.1)

Δηλαδή, οι σχετικές προβλέψεις θα χειροτερέψουν και μάλιστα άμεσα.

Ψέμα όγδοο: Σταματούν οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα

«Οι απολύσεις στο δημόσιο αποτελούν πια παρελθόν, ενώ επανήλθαν οι σχολικοί φύλακες, οι καθαρίστριες και οι διοικητικοί των πανεπιστημίων».

Τι προβλέπει όμως το Τρίτο Μνημόνιο;

«Έως τον Οκτώβριο του 2015, οι αρχές θα καθορίσουν, εντός της νέας Μεσοπρόθεσμης Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΔΣτρ), ανώτατα όρια για τις μισθολογικές δαπάνες και τα επίπεδα απασχόλησης στο δημόσιο που να συνάδουν με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και με την εξασφάλιση φθίνουσας πορείας για τις δημόσιες δαπάνες σε σχέση με το ΑΕΠ κατά την περίοδο 2016-2019 (βασικό παραδοτέο). Προς τούτο, οι αρχές δεσμεύονται να συνεχίσουν τον κανόνα των αποχωρήσεων το 2016, ενώ ο συντελεστής για τα έτη 2017-2019
θα καθοριστεί στην ΜΔΣτρ που θα εγκριθεί τον Οκτώβριο του 2015. Για τις επόμενες φορές, ο κανόνας των αποχωρήσεων θα αναθεωρείται ετησίως στο πλαίσιο της ΜΔΣτρ για τα έτη που έπονται του επομένου (t+2)»(5.1).

Μετάφραση: Εξασφάλιση μείωσης συνολικού μισθολογικού κόστους, μέσω μείωσης μισθών και αποχωρήσεων στο δημόσιο τομέα. Με λίγα λόγια οι δημόσιες υπηρεσίες προοδευτικά διαλύονται λόγω υπο-στελέχωσης, γήρανσης και απαξίωσης των εργαζομένων, μέσω της προώθησης του κανόνα των αποχωρήσεων και της απαγόρευσης πρακτικά διορισμών. Να θυμίσουμε ότι η επιστροφή των «διαθέσιμων» έγινε με εφαρμογή αυτού του κανόνα, δηλαδή με μείωση των ελάχιστων προσλήψεων που είχαν προβλεφθεί.

Ψέμα ένατο: Κατάργηση του 5ευρου στα νοσοκομεία

«Στα  νοσοκομεία δεν υπάρχει πια το εισιτήριο των 5 ευρώ, ενώ προχωρά η διαδικασία πρόσληψης 4.500 απολύτως αναγκαίων σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, μέσω ΑΣΕΠ».

Ας δούμε τη μαύρη αλήθεια του Μνημονίου τους:

«Έως τον Οκτώβριο του 2015, οι αρχές θα αποφασίσουν αν θα επαναφέρουν το τέλος των 5 ευρώ βάσει ελέγχου των πόρων για τις επισκέψεις στα νοσοκομεία ή αν θα λάβουν ισοδύναμα δημοσιονομικά μέτρα και μέτρα διαχείρισης της ζήτησης».

Με λίγα λόγια το Μνημόνιο λέει ή θα επαναφέρετε το 5ευρο της εισόδου σε νοσοκομείο (πρώτη επιλογή) ή θα τους πάρετε με ισοδύναμο τρόπο. Ικανοί είναι να παρουσιάσουν ως νίκη την πληρωμή του 5ευρου με την … έξοδο από το νοσοκομείο.

Ψέμα δέκατο: Το Τρίτο Μνημόνιο είναι ηπιότερο από τα προηγούμενα

«Ας μη ξεχνάμε επίσης ότι συμφωνήσαμε σε δραματικά μικρότερα πλεονάσματα από αυτά της προηγούμενης κυβέρνησης, με αποτέλεσμα η δημοσιονομική προσαρμογή, τα απαιτούμενα δηλαδή μέτρα να είναι χαμηλότερα κατά 20 δις ευρώ».

Φοβερή η πολιτική συλλογιστική του μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ! Λες και τα κοινωνικά και οικονομικά αποτελέσματα του Τρίτου Μνημονίου θα είναι από μηδενός άρξασθε και όχι ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ στα προηγούμενα…
Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με την ίδια μπακαλική απολογητική προπαγάνδα της συμφοράς, για κάθε μείωση μισθών ή συντάξεων μικρότερη από 40% θα μπορείς να λες «εντάξει, επί δεξιάς ήταν χειρότερα». Και ας προστίθεται η μείωση στην προηγούμενη… Αθάνατη σχολή του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κ. Λαλιώτη

Ψέμα ενδέκατο: Η σύμβαση δεν είναι αποικιοκρατική και η χώρα διατηρεί δικαιώματα ασυλίας

«η νέα δανειακή σύμβαση δεν είναι στο αποικιοκρατικού χαρακτήρα Αγγλικό Δίκαιο που συμφώνησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στις  προηγούμενες συμβάσεις, αλλά διέπεται από το ευρωπαϊκό και το διεθνές Δίκαιο, ενώ η χώρα μας διατηρεί όλα τα προνόμια και τις ασυλίες που προστατεύουν τη δημόσια περιουσία».

Δεν είναι όμως καθόλου έτσι:

Παρά τα όσα έχουν αναφερθεί κατά κόρον από κυβερνητικές πηγές περί ευρωπαϊκού και όχι αγγλικού δικαίου στη σύμβαση (και του υποτιθέμενου κέρδους της χώρας), σε κανένα σημείο της σύμβασης δεν αναφέρεται ρητά το νομικό πλαίσιο στο οποίο υπάγεται η δανειακή διευκόλυνση.

Παραθέτουμε μία ακόμη σχετική επισήμανση του Κ. Λαπαβίτσα:

«η σύμβαση δεσμεύει το ελληνικό κράτος και το ΤΧΣ να παρέχουν το δικαίωμα στον ΕΜΣ να περιλαμβάνει οποιοδήποτε μέρος του νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων στη δανειακή σύμβαση «κατά τη διακριτική του ευχέρεια». Επίσης «κατά τη διακριτική ευχέρεια» του ΕΜΣ θα μπορούν να συμπεριληφθούν στη σύμβαση υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους, του ΤΧΣ και του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, ώστε να αποπληρωθούν οφειλές προς τον ΕΜΣ. Δηλαδή, όποτε και για οποιονδήποτε λόγο κρίνει, ο ΕΜΣ θα μπορεί να ρευστοποιεί περιουσιακά στοιχεία του κράτους είτε με ιδιωτικοποιήσεις, είτε με άλλα μέσα, να ζητά παροχή εγγυήσεων και δεσμεύσεων για ανάληψη άλλων υποχρεώσεων ή για παροχή επιπλέον δικαιωμάτων, να απαγορεύει τη μεταβίβαση μετοχών ή άλλων χρηματοδοτικών μέσων του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, κοκ. Εν ολίγοις ο ΕΜΣ θα μπορεί να ζητήσει οτιδήποτε αφορά τη δημόσια περιουσία οποιαδήποτε στιγμή, αντιστρέφοντας ακόμη και τα μόλις συμφωνηθέντα, κατά τη «διακριτική του ευχέρεια». Αυτή η πρόβλεψη περιλαμβάνεται στη δανειακή σύμβαση!

Είναι πασιφανές ότι νέα δανειακή σύμβαση συνιστά μια πρωτοφανή απεμπόληση εθνικής κυριαρχίας εισάγοντας ένα καθεστώς που μόνο ως αποικιοκρατικό μπορεί να χαρακτηριστεί. Από καταβολής ελληνικού κράτους, η Πολιτεία έχει εμπράγματο δικαίωμα επί της δημόσιας περιουσίας, η οποία είναι αναπαλλοτρίωτη και ακατάσχετη. Με τον ρόλο που δίνει η νέα δανειακή σύμβαση στον ΕΜΣ το ελληνικό κράτος χάνει μέρος της κυριαρχίας του στη γεωγραφική έκταση όπου ασκείται η κρατική εξουσία. Πραγματικοί κυρίαρχοι επί της δημόσιας περιουσίας γίνονται πλέον οι δανειστές».

Ψέμα δωδέκατο: Συμφωνήθηκε μείωση του χρέους!

«Και τέλος για πρώτη φορά με τόσο ρητό και κατηγορηματικό τρόπο, προσδιορίστηκε η διαδικασία για την απομείωση του ελληνικού χρέους, που αποτελεί ίσως και τον πιο κρίσιμο κόμπο στην επίλυση του ελληνικού προβλήματος».

Πρόκειται για το πλέον εξοργιστικό ψέμα. Καμία απολύτως αναφορά σε μείωση του χρέους δε γίνεται πουθενά και ειδικά με τη μορφή της ονομαστικής διαγραφής του. Η κυβέρνηση έχει παραιτηθεί πλήρως, ρητά και εγγράφως από αυτό. Φυσικά το χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί εξ ολοκλήρου ποτέ των ποτών. Το πώς, σε ποιο βαθμό και πότε θα ανταλλάσσεται χρέος με εκχώρηση κυριαρχίας παραμένει αποκλειστικό δικαίωμα των δανειστών. Ο ιμπεριαλισμός σε ληστρική δράση και ο ΣΥΡΙΖΑ σε κρεσέντο ψευδολογίας.

Ψέμα δέκατο τρίτο: Η Ευρώπη αλλάζει! (και πάλι…)

«Και η Ευρώπη δεν είναι ίδια μετά το δύσκολο αυτό εξάμηνο.

Η ιδέα ότι πρέπει να μπει επιτέλους ένα τέλος στη λιτότητα κερδίζει έδαφος.

Οι διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε δημοκρατικές και προοδευτικές ευρωπαϊκές δυνάμεις γίνονται ολοένα και πιο αισθητές.

Κι εμείς, η Ελλάδα, με κύρος και εμβέλεια πολλαπλάσια του μεγέθους μας παίξαμε και παίζουμε πρωταγωνιστικό ρόλο στις αλλαγές που έρχονται»

Ο Πρωθυπουργός, ταγμένος να υμνολογεί την Ευρωπαϊκή Ένωση (που ταυτίζει ταχυδακτυλουργικά με την Ευρώπη). Αποκοιμίζει και πάλι με κοινές ανοησίες που έρχονται σε καταφανή αντίθεση με την πρόσφατη εμπειρία του ελληνικού λαού σχετικά με την κτηνώδη στάση της. Αλλά και αυτό-γελοιοποιείται και αυτοαναιρείται, διότι είναι ο ίδιος που λίγα λεπτά πριν έλεγε στο διάγγελμά του:

«Δεν πετύχαμε τη συμφωνία που προσδοκούσαμε πριν τις εκλογές του Γενάρη.

Δεν αντιμετωπίσαμε όμως και την αντίδραση που υπολογίζαμε».

Αυτή είναι η μοίρα των ψευδολόγων:

Άμα δε λες την αλήθεια, δε θυμάσαι τι έχεις πει κάθε φορά…

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΕ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΥ

Η απαρίθμηση των τερατωδών ψεμάτων τελειώνει εδώ, διότι κάπου εδώ τέλειωσε και το διάγγελμα.

Κατά τα άλλα, ο Αλέξης Τσίπρας, ξέχασε να πει ότι το Τρίτο Μνημόνιο που φόρεσε στον ελληνικό λαό μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ, προβλέπει μεταξύ των άλλων και τα εξής, πέραν όσων ήδη σχολιάσθηκαν:

α. Στο στόχο της δημοσιονομικής προσαρμογής

Επανα-ορισμό της έννοιας του κατ’ επάγγελμα αγρότη, που σημαίνει ότι θα σαρωθούν οι φτωχομεσαίοι αγρότες που συντηρούνται και από εργατικά ή άλλα ψευτο-εισοδήματα.

Καταργείται το ανώτατο όριο του 25% του μισθού στις κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και μειώνεται το κατώτατο όριο των 1500 ευρώ που μένουν ακατάσχετα.

Δημιουργείται αυτόνομος φορέας εσόδων, ελεγχόμενος στην ουσία από την τρόικα.

Διαλύεται ο ΣΔΟΕ. (μάλλον μαζί με τις λίστες!)

Ρητά αναφέρεται ότι θα εφαρμοστούν πλήρως όλες οι αντι-ασφαλιστικές μνημονιακές ρυθμίσεις 20110-2012.

Θα μειωθούν οι δαπάνες για την ασφάλιση κατά 0,5% το 2015 και 1% το 2016 (περίπου 2,7 δις αθροιστικά!)

Αυξάνεται καθολικά η ηλικία εξόδου στη σύνταξη στα 67 χρόνια

Μειώνονται ριζικά όλες οι πρόωρες συντάξεις

Θα συνδεθούν οι υγειονομικές παροχές με τις εισφορές (μαύρη μοίρα για ανέργους και χαμηλόμισθους)

Θα διευρυνθεί η παροχή έργου υγείας σε ιδιώτες παρόχους

Θα θεσπιστεί (ξανά;) το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα χωρίς δημοσιονομικό κόστος, δηλαδή μισή-ζωή με με αφαίμαξη άλλων εργαζομένων!

Θα καταργηθούν προοδευτικά όλες οι ειδικές προβλέψεις μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά.

β. Στο στόχο της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας

Απαγορεύεται στο κράτος να ασκήσει τα πλειοψηφικά δικαιώματα μετοχών που κατέχει από τους προηγούμενες ανακεφαλοποιήσεις.

Ρητά συμφωνείται η δρομολόγηση επιστροφής σε ιδιώτες/τραπεζίτες επιχειρηματίες

Ως κύριος σκοπός λειτουργίας των τραπεζών στο πλαίσιο της αγοράς, τίθεται η «διευκόλυνση των ιδιωτικών στρατηγικών επενδύσεων».

Ενώ οι Τράπεζες θα «σωθούν» για άλλη μια φορά με ανακεφαλοποίηση 25 δις μέσω λαΙκού χρήματος που θα φορτωθεί στο δημόσιο χρέος, αυτές θα ελέγχονται πλήρως από την τρόικα μέσω του ΤΧΣ. Η τρόικα στην ουσία ορίζει πλειοψηφικά την διοίκηση του ΤΧΣ και αυτό αλλάζει κατά το δοκούν τις διοικήσεις των τραπεζών!

Πολύ σημαντικό: Ρητά ορίζεται ότι πρέπει να περιοριστεί η προστασία της πρώτης κατοικίας. Φυσικά για να προστατευθούν οι τράπεζες…

γ. Στο στόχο της ανταγωνιστικότητας

Ρητά τίθεται ο στόχος για επέκταση της επιβολής ευέλικτης εργασίας και ενίσχυση θεσμών «συνεργασίας των κοινωνικών εταίρων»

Οι όποιες αναφορές γίνονται στην αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας, υπηρετούν την προστασία της ανταγωνιστικότητας όσων είναι νόμιμοι και την αύξηση των κρατικών εσόδων.

Γενικεύεται η παροχή φθηνής και ανασφάλιστης εργασίας με επέκταση της μαθητείας.

Θα πληγούν περαιτέρω οι όποιες δράσης κατά της ανεργίας, με τις λεγόμενες «ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης»

Τα πανεπιστήμια καλούνται να ενισχύσουν τη «συνεργασία με τις επιχειρήσεις», ενώ ρητά αναφέρεται ότι πρέπει να εξασφαλιστεί «δίκαιη μεταχείριση» των ιδιωτικών πανεπιστημίων!

Η μέση εκπαίδευση καλείται ρητά να υπηρετήσει την αντιδραστική μεταρρύθμιση του λεγόμενου «Νέου Σχολείου».

Εξαιρετικά σημαντικό: Εκ νέου αλλαγή χωροταξικών ρυθμίσεων με στόχο την διευκόλυνση επενδύσεων, με άμεσες δασοκτόνες διατάξεις.

Άμεση προώθηση όλων ανεξαιρέτως των ιδιωτικοποιήσεων, με ονομαστική αναφορά σε Λιμάνια και ΤΡΑΙΝΟΣΕ

Σύσταση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων με κατά προτεραιότητα διοχέτευση εσόδων σε ανακεφαλοποίηση τραπεζών και εξυπηρέτηση χρέους. Ότι μένει πάει για «ανάπτυξη» (25%)

Παρατήρηση: Δεν έχουν συμπεριληφθεί εδώ, πλήθος αντιλαϊκών μέτρων τα οποία περιλαμβάνονται στο κείμενο με τα «προαπαιτούμενα» του μνημονίου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

Για αυτούς και άλλους τόσους λόγους, χρειάζεται καιν στις εκλογές να δοθεί η ανάλογη απάντηση στο διάγγελμα του πρωθυπουργού, με τη μαζική καταδίκη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των λοιπών  αστικών μνημονιακών κομμάτων, από θέσεις αριστερές, εργατικές, προοδευτικές.

Η πολιτική αντιπαράθεση δεν πρέπει να σφραγιστεί από τις εσω-ΣΥΡΙΖΑ διαμάχες ή από μάχες οπισθοφυλακών της τελευταίας στιγμής για τον «καλό» και το «κακό» ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από τη σκοπιά των αναγκών και των δικαιωμάτων των ανέργων, των εργαζομένων, των απλήρωτων, των συνταξιούχων, των ξεκληρισμένων αγροτών και μικρομεσαίων. Σε αντιπαράθεση με την αστική και εργοδοτική πολιτική, σε ένα δρόμο εξόδου από την απολυταρχία της ΕΕ και του κεφαλαίου. Με ενίσχυση της λογικής των εργατικών κοινωνικών αγώνων, κόντρα σε παλιό και νέο κυβερνητισμό.

Και σε αυτή την πολιτική μάχη οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΜΑΡΣ, της ευρύτερης αντικαπιταλιστικής μαχόμενης αριστεράς, μαζί με το ευρύ δυναμικό πολιτικών τάσεων και ρευμάτων που στήριξαν το ΟΧΙ και έχουν απεγκλωβιστεί από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, καλούνται να συμβάλλουν, συμπτύσσοντας την πλατύτερη δυνατή ανατρεπτική συνεργασία δράσης.

*Πηγή : www.pandiera.gr

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2015

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Τρεις μέρες αφότου ο κ.Τσίπρας ξεπούλησε τα αεροδρόμια της χώρας (στους Γερμανούς), εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος… «αρχές»!

Δυο μέρες αφότου ο κ.Τσίπρας εφάρμοσε τους μνημονιακούς νόμους του Παπανδρέου και μείωσε (εκείνος που θα επέστρεφε την 13^η σύνταξη στους συνταξιούχους) την κατώτατη σύνταξη από τα 500 στα 396 ευρώ, εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος… «αξίες»!

Πέντε μέρες αφότου ο κ.Τσίπρας επέβαλε (με τις ψήφους του Σαμαρά, του Βορίδη, του Βενιζέλου, του Λοβέρδου, του  Θεοδωράκη και της Λυμπεράκη) το δικό του, το τρισχειρότερο «Μνημόνιο Τσίπρα», εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος την «ασπίδα των …(αριστερών) ιδεών» του!

Σχεδόν ένα μήνα μετά την προδοσία του «Όχι» του ελληνικού λαού στα Μνημόνια και την μετατροπή του σε σημαιοφόρο του ιταμού «Ναι» στην κοινωνική λεηλασία και στην υποτέλεια, ο κ.Τσίπρας εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος το… δημοψήφισμα!

Μόλις επτά μήνες από τις εκλογές του Γενάρη, τότε που θα «καταργούσε» τα Μνημόνια, ο κ.Τσίπρας εμφανίστηκε στο προεκλογικό του διάγγελμα επικαλούμενος την… «ειλικρίνεια»!

Για τις «αρχές», τις «αξίες», τις «ιδέες», την «ειλικρίνεια» όπως και για την «αριστεροσύνη» του κ.Τσίπρα θα έχουμε χρόνο να μιλήσουμε καθ’ όλη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Προς το παρόν – και χωρίς περαιτέρω σχόλια - περιοριζόμαστε σε μια οπτικοακουστική απόδοση των «αξιών», των «αρχών», των «ιδεών», της «ειλικρίνειας» του «αριστερού» κ.Τσίπρα, των ομοϊδεατών του και των συμμάχων του.

*Δημοσιεύθηκε στο www.enikos.gr την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2015.

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΟΙΜΠΛΕ

Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*  

Το νέο μνημόνιο είναι ένα κείμενο 56 σελίδων που θέτει το πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια. Αντιπροσωπεύει το θρίαμβο των δανειστών και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Σόιμπλε αναδείχθηκε σε σθεναρό υποστηρικτή του στη Γερμανική Βουλή. Το πρόγραμμα του Σόιμπλε εφαρμόζει πλέον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την αμέριστη συμπαράσταση της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ.  

Μετά από πέντε χρόνια αποτυχημένης πολιτικής μνημονίων, θα ήταν ίσως περιττό να ειπωθεί ότι το νέο μνημόνιο αποτελεί μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τον ελληνικό λαό. Δυστυχώς, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε στα πράγματα υποσχόμενη την κατάργηση των μνημονίων, υποστηρίζει ότι μπορεί να διαχειριστεί το νέο μνημόνιο με φιλολαϊκό τρόπο. Θα βρει ισοδύναμα μέτρα για να εξισορροπήσει τα χτυπήματα στο λαϊκό εισόδημα, θα συντρίψει τη διαπλοκή, θα πετύχει την ανάπτυξη και θα βελτιώσει τη λειτουργία του κράτους. Θα περιμένει κιόλας την αλλαγή των «συσχετισμών» στην Ευρώπη, ώστε να επέλθει η πολυπόθητη επιστροφή στις παραδοσιακές «αξίες» της Ευρώπης, που τόσο βάρβαρα περιφρόνησε ο νεοφιλελευθερισμός …  

Δεν υπάρχει καμία τέτοια προοπτική. Το νέο μνημόνιο βγαίνει από την ίδια μήτρα με τα δύο προηγούμενα και πάσχει από τις ίδιες δομικές αδυναμίες.  

Συγκεκριμένα:  

α. Είναι υφεσιακό και άρα θα επιβαρύνει την πορεία της ελληνικής οικονομίας.  

β. Στηρίζει τις τράπεζες μέσω νέου δανεισμού του ελληνικού δημοσίου και διαχείρισης των προβληματικών δανείων, χωρίς να μεταρρυθμίζει το τραπεζικό σύστημα με χρηστή δημόσια διαχείριση.  

γ. Δεν έχει αναπτυξιακή δυναμική γιατί δεν συνοδεύεται από επενδυτικό πρόγραμμα, ενώ παράλληλα επιβάλλει δραστικά νεοφιλελεύθερες αλλαγές στην αγορά εργασίας, στα επαγγέλματα, στο εμπόριο και στον παραγωγικό τομέα.  

δ. Επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις με όρους αποικιοκρατικούς.  

ε. Αποδέχεται στενή εποπτεία και εξωτερικό θεσμικό έλεγχο που δεν έχουν προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας.  

στ. Αυξάνει σημαντικά το χρέος, χωρίς να προσδιορίζει καθόλου την μελλοντική του πορεία και τις πιθανές επιπτώσεις του.  

Το νέο μνημόνιο στηρίζεται σε οικονομικές θεωρίες με πολύ φτωχά αναπτυξιακά αποτελέσματα όπου εφαρμόστηκαν. Πρόκειται για απόψεις που κυριαρχούν στο ΔΝΤ και στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ, οι οποίες έχουν ένα τεχνοκρατικό μανδύα «επιστημονικότητας» και ακαδημαϊκής αξιοπιστίας. Στην πραγματικότητα είναι ότι πιο κοινότοπο έχει παραχθεί μετά από τρεις αιώνες οικονομικής σκέψης, εξυπηρετεί όμως τα συμφέροντα των μεγάλων δανειστών και ιδίως των τραπεζών.  

Το μνημόνιο δημιουργεί ένα κάκιστο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής για τη χώρα μας, που θα αποδειχθεί εν πολλοίς ανεφάρμοστο στους στόχους του. Για να μπει – επιτέλους – η Ελλάδα σε τροχιά ταχύρρυθμης ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη θα πρέπει οπωσδήποτε να απαλλαγεί από τα νέα μνημονιακά δεσμά.    

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΥΡΙΖΑ  

Με λίγη περισσότερη λεπτομέρεια, το νέο μνημόνιο έχει τους εξής τέσσερις πυλώνες:  

1. Δημοσιονομική βιωσιμότητα  

Η Ελλάδα θα εφαρμόσει ένα πρόγραμμα αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής με στόχο μεσοπρόθεσμα την επίτευξη μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων, πράγμα που σημαίνει ότι θα αυξηθούν οι φόροι – κυρίως ο ΦΠΑ – και θα μειωθούν οι συντάξεις. Παράλληλα, υποτίθεται ότι θα ληφθούν μέτρα για να περιοριστεί η φοροδιαφυγή. Επίσης, οι δημόσιες δαπάνες θα ελέγχονται εφεξής από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο στη βάση του Δημοσιονομικού Συμφώνου, δηλαδή θα υπόκεινται στους αυστηρούς κανόνες λιτότητας της ΕΕ και της ΟΝΕ.  

Αληθεύει βέβαια ότι οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα έχουν μειωθεί σε -0,25% για το 2015, 0,5% για το 2016, 1,75% για το 2017 και 3,5% για το 2018. Είναι όμως απολύτως παραπλανητικό να λέγεται ότι το νέο μνημόνιο αντιπροσωπεύει «ήπια» προσαρμογή. Η κατεύθυνση της δημοσιονομικής πολιτικής παραμένει αναλλοίωτα υφεσιακή και φοροεισπρακτική. Απλώς οι δανειστές αναγνωρίζουν ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι σήμερα εξαιρετικά επισφαλής, καθώς βαδίζουμε προς μεγάλη ύφεση το 2015-6 και άρα είναι αδύνατον να επιτευχθούν οι στόχοι της συμφωνίας της 12ης Ιουλίου. Ελπίζουν δε – χωρίς να μας εξηγούν το γιατί – ότι ο στόχος για το 2018, που παραμένει ουσιαστικά ο ίδιος, θα επιτευχθεί έτσι κι αλλιώς.  

Ο πυρήνας των σκληρών φορολογικών αυξήσεων – κυρίως η αύξηση του ΦΠΑ – που απαιτούσε η συμφωνία της 12ης Ιουλίου στη βάση των προηγούμενων στόχων, έχει ήδη ψηφιστεί από τη Βουλή. Επιπλέον το νέο μνημόνιο δεσμεύει την κυβέρνηση να καταργήσει την επιδότηση στο πετρέλαιο για τους αγρότες το 2015-16, να συλλέξει τον ΕΝΦΙΑ του 2015 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2016 και να αλλάξει αμέσως το καθεστώς συνταγογράφησης στα φάρμακα. Ακόμη η κυβέρνηση θα πρέπει να περάσει συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2015, να εισαγάγει γρήγορα προϋπολογισμό για το 2016 και να διαμορφώσει μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για το 2016-19. Τα μέτρα που θα πάρει θα είναι σκληρά και «παραμετρικά» όπως, για παράδειγμα, η αύξηση της φορολογίας των αγροτών στο 20% το 2016 και στο 26% το 2017.  

Η επιβολή υφεσιακών μέτρων και η επιμονή στη σκληρή λιτότητα σε μια κατεστραμμένη οικονομία που περνάει ξανά σε ύφεση το 2015-16 είναι οικονομικός παραλογισμός. Οι στόχοι που θέτει το μνημόνιο θα αποδειχθούν ουσιαστικά ανέφικτοι, δεδομένου μάλιστα ότι η φοροδοτική ικανότητα του πληθυσμού είναι στα όριά της. Είναι μάλιστα πιθανό να υπάρξει επιδείνωση της φοροδιαφυγής, καθώς η φορολογική επιδρομή θα οδηγήσει επιχειρήσεις και νοικοκυριά σε απόγνωση.  

2. Διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας  

Το μνημόνιο επιβάλλει στην Ελλάδα τη λήψη μέτρων ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα και η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών, να αντιμετωπιστούν τα προβληματικά τραπεζικά δάνεια και να βελτιωθεί η διακυβέρνηση του τραπεζικού συστήματος. Για το σκοπό αυτό θα σχηματιστεί αποθεματικό ασφαλείας μέχρι 25 δις ευρώ, μέσω νέου δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου. Τα προβληματικά δάνεια θα αντιμετωπιστούν με αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, αυστηροποιώντας τα κριτήρια για την αναδιάρθρωση και αποπληρωμή χρεών επιχειρήσεων και νοικοκυριών μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Οι τράπεζες θα συνεχίσουν να λειτουργούν «βάσει των αρχών της αγοράς».  

Συνεπώς, στον πυρήνα του νέου μνημονίου βρίσκεται μια νέα επιβάρυνση του ελληνικού λαού με χρέη για μια ακόμη «διάσωση» των τραπεζών. Θα γίνει επίσης αυστηρή διαχείριση των προβληματικών δανείων, χωρίς αναφορά σε κοινωνικά κριτήρια. Την ίδια στιγμή το νέο μνημόνιο δεν προτίθεται να επιφέρει καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση στις τράπεζες. Ο τομέας της ελληνικής οικονομίας που έχει ολοκληρωτικά αποτύχει κοστίζοντας δεκάδες δισεκατομμυρίων στον ελληνικό λαό, θα επιδοτηθεί ξανά με τεράστια ποσά, χωρίς να υποβληθεί σε μεταρρύθμιση. Το νέο μνημόνιο μάλιστα διατρανώνει επιθετικά την απαίτηση ότι οι τράπεζες θα πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν «βάσει των αρχών της αγοράς». Τι είδους «αρχές της αγοράς» είναι αυτές που απαιτούν τακτική δημόσια επιχορήγηση, μόνο οι συγγραφείς αυτού του ανεκδιήγητου κειμένου γνωρίζουν …  

3. Ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα και επενδύσεις  

Ο σκληρά νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας του νέου μνημονίου φαίνεται ξεκάθαρα στα θέματα ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας. Για να υπάρξει ανάπτυξη, το μνημόνιο επιβάλλει την «επανεξέταση» των υφιστάμενων πλαισίων στην αγορά εργασίας λαμβάνοντας υπ’ όψη τις «βέλτιστες» ευρωπαϊκές πρακτικές. Επιβάλλει επίσης την υιοθέτηση της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, καθώς και την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και νερού. Επιβάλλει, τέλος, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων με το σχηματισμό του διαβόητου νέου Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων που θα ρευστοποιήσει περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου αξίας 50 δις ευρώ, αξιοποιώντας τα πρώτα 25 δις για να αποπληρωθεί το νέο δάνειο για τις τράπεζες.  

4. Σύγχρονο κράτος και δημόσια διοίκηση  

Τέλος, το νέο μνημόνιο εκτός από νεοφιλελεύθερο περιεχόμενο έχει και νεοαποικιακό χαρακτήρα. Η Ελλάδα αποδέχεται τριετές πρόγραμμα γενικευμένης αλλαγής του κρατικού μηχανισμού υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Θα μεταρρυθμισθεί το ενιαίο μισθολόγιο μέσα στο πλαίσιο της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής και θα αλλάξουν οι μέθοδοι διορισμού του ανώτερου προσωπικού για να επιτευχθεί η «αποπολιτικοποίηση» του δημοσίου. Θα υπάρξουν επίσης αλλαγές στη Δικαιοσύνη για να επιταχυνθούν και να βελτιωθούν οι διαδικασίες της.  

Οι πυλώνες 3 και 4 εδράζονται στη Συναίνεση της Ουάσινγκτον, δηλαδή στη βασική αντίληψη του ΔΝΤ για την ανάπτυξη εδώ και τρεις δεκαετίες. Υποτίθεται ότι η ανάπτυξη έρχεται με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και προϊόντων, καθώς και με ιδιωτικοποιήσεις. Η «αγορά» πρέπει να απελευθερωθεί από τα δεσμά του «κράτους», το οποίο πρέπει να αναδιοργανωθεί με τρόπο ώστε να διευκολύνει τις λειτουργίες της αγοράς. Ταυτόχρονα πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό της διαφθοράς, που συνήθως ορίζεται ως «προσοδοθηρία», δηλαδή ως κυνήγι προσόδων από ομάδες με πολιτική και άλλη ισχύ που είναι εις βάρος και της ανάπτυξης και του κοινωνικού συνόλου.  

Η αντίληψη αυτή είναι ότι πιο παρωχημένο και αποτυχημένο υπάρχει στα Οικονομικά της Ανάπτυξης. Η εμπειρία των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών – αλλά και της ιστορίας του καπιταλιστικού συστήματος – δείχνει ότι η ανάπτυξη έρχεται με τη διαμόρφωση δυναμικής σχέσης ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με συστηματική κινητοποίηση της εθνικής αποταμίευσης για επενδύσεις μέσω ενός υγιούς και ελεγχόμενου πιστωτικού συστήματος, με εκτενείς δημόσιες επενδύσεις και συστηματική κρατική παρέμβαση στην Έρευνα και Τεχνολογία. Όπου ακολουθήθηκαν οι συνταγές της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον τα αποτελέσματα ήταν αποκαρδιωτικά, με χαμηλή και ασταθή ανάπτυξη, χρηματοπιστωτικές φούσκες, επιδείνωση των κοινωνικών διαφορών και φαινόμενα συστηματικής διαφθοράς. Τέτοια δυστυχώς θα είναι και η πορεία της χώρας μας με το νέο μνημόνιο.    

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗΗ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ  

Πέρα από τις μεγάλες δομικές του αδυναμίες, το νέο μνημόνιο δεν έχει επίσης αναπτυξιακή προοπτική γιατί δεν συνοδεύεται από επενδυτικό πρόγραμμα. Τα 35 δις ευρώ, που κατά κόρον αναφέρονται από την κυβέρνηση, είναι ποσά που ήδη δικαιούται η Ελλάδα από τα κονδύλια των ταμείων της ΕΕ για το 2014-20, η εκταμίευση των οποίων δεν είναι καθόλου σίγουρη και κατά κανόνα απαιτεί και ελληνική συγχρηματοδότηση.  

Παράλληλα, ο νέος δανεισμός θα αυξήσει το δημόσιο χρέος κατά τουλάχιστον 25 δις, ενώ θα μειωθεί το ΑΕΠ λόγω της ύφεσης, φέρνοντας έτσι το λόγο χρέους προς ΑΕΠ πάνω από το 200%. Το μνημόνιο δεν λέει τίποτε για τη βιωσιμότητα αυτού του υπέρογκου χρέους, ούτε και για τον ρόλο του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα στο μέλλον. Η βεβαιότητα της κυβέρνησης ότι θα υπάρξει πραγματική ελάφρυνση του χρέους μέσα στο 2015 δεν έχει βάση.  

Το νέο μνημόνιο είναι ένα οικονομικό τερατούργημα, παρόμοιο αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα το 2010-15. Δεν υπάρχει δυνατότητα φιλολαϊκής διαχείρισής του και θα καταστρέψει πολιτικά όποια κυβέρνηση το διαχειριστεί.  

Δυστυχώς για τη χώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε την αντιμνημονιακή στάση που τον έφερε στην κυβέρνηση και προσχώρησε στο μνημονιακό στρατόπεδο. Η Ελλάδα όμως συνεχίζει να έχει απόλυτη ανάγκη αντιμνημονιακής πολιτικής, η οποία βέβαια θα πρέπει να είναι πολύ διαφορετική από αυτή που ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυττε, αλλά δεν εφάρμοσε. Το περιεχόμενό της θα το εξετάσω τις επόμενες μέρες.

*Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.com

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2015