Του Βασίλη Μηνακάκη

Νεοφιλελεύθερη σάλτσα για να περάσουν οι περικοπές

Το περιεχόμενο του Πορίσματος δεν αποτελείται από άγνωστες προτάσεις που έπεσαν ξαφνικά σε «άγραφο χάρτη». Πρόκειται για νεοφιλελεύθερες προτάσεις που έχουν πίσω τους τα αντιασφαλιστικά νομοθετήματα Λοβέρδου-Κουτρουμάνη της πρώτης μνημονιακής περιόδου -αλλά και τα προμνημονιακά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ-, ενσωματώνουν τις δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου και προλειαίνουν το έδαφος για τον νέο ασφαλιστικό νόμο που έχει δεσμευτεί ότι θα ψηφίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέσα στον Δεκέμβρη. Για την ακρίβεια, ο κύριος σκοπός του είναι να στήσει το «επιστημονικό» υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα πατήσει ο νόμος αυτός, το δικαιολογητικό πλαίσιο που θα τον κάνει αποδεκτό σε όσο το δυνατόν ευρύτερα στρώματα εργαζομένων, συνταξιούχων και νέων.

Η κατεύθυνση της ριζικής αναμόρφωσης που προτείνεται γίνεται ορατή από τις «παθογένειες» που εντοπίζουν οι «Σοφοί» στο υπάρχον ασφαλιστικό μοντέλο. Από την πρώτη κιόλας σελίδα μάς λένε ότι «δεν είναι βιώσιμο», χωρίς ωστόσο να μιλούν για τα 70 δις που λεηλάτησε τα προμνημονιακά χρόνια από τα ταμεία η «τριάδα των ληστών» (κράτος, τράπεζες, εργοδότες), για τα 15 δις που εξανεμίστηκαν με το κούρεμα του PSI, για ό,τι χάθηκε με τα σκάνδαλα τύπου ΤΕΑΔΥ. Αντιθέτως, αποδίδουν τη μη βιωσιμότητά του στην πίεση των συνδικαλιστικών-επαγγελματικών οργανώσεων, στον κατακερματισμό του συστήματος και τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των ταμείων, στο πελατειακό σύστημα που οδηγούσε σε «επίμονη τάση διόγκωσης των δαπανών», στην έλλειψη ισότητας μεταξύ των γενεών και εντός της ίδιας γενεάς, στη σύγχυση μεταξύ ασφάλισης και αλληλεγγύης-πρόνοιας κ.λπ.

Με οδηγό αυτήν την άποψη, το πόρισμα προτείνει «επαναδιαπραγμάτευση των θεμελιακών κοινωνικών επιλογών» και ένα «μεγάλο εθνικό σχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση», που «θα αποτελέσει το επιστέγασμα των διαχρονικών (και ανεπιτυχών) παραμετρικών μεταρρυθμίσεων» καθώς, όπως αναφέρει, οι νόμοι Λοβέρδου-Κουτρουμάνη του 2010 «δεν ήταν μια ικανοποιητική απάντηση στο πρόβλημα», ήταν μια «ημιτελής μεταρρύθμιση» που «δεν προσάρμοσε τη βασική λογική του συστήματος στα νέα δεδομένα».

Η προτεινόμενη τομή ντύνεται, βέβαια, με φληναφήματα για ένα νέο κοινωνικό ή συνταξιοδοτικό συμβόλαιο μεταξύ των γενεών, για ισότητα, γενναιόδωρη κοινωνική σύνταξη, εγγύηση ενός μέσου επιπέδου ευημερίας κ.λπ. Όλα αυτά καταρρέουν εν ριπή οφθαλμού στις ίδιες τις σελίδες του Πορίσματος, που ισχυρίζεται ότι οι συντάξεις για άτομα με πλήρη επαγγελματική διαδρομή δεν είναι ιδιαίτερα χαμηλές (!) και ξεκαθαρίζει ότι οι πληρωμές συντάξεων (δηλαδή οι λαϊκές ανάγκες) βρίσκονται σε ανταγωνισμό με τις ανάγκες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους.

Ας δούμε όμως τα κεντρικά στοιχεία του Πορίσματος.

Πρώτα απ’ όλα συγκεκριμενοποιείται η πρόβλεψη του νόμου Λοβέρδου-Κουτρουμάνη για χωρισμό της σύνταξης σε δύο μέρη: την εγγυημένη από το κράτος εθνική ή κοινωνική σύνταξη, η οποία στόχο έχει να προστατεύσει κυρίως τα άτομα που ζουν κάτω από το ανεκτό όριο διαβίωσης (τους χαμηλόμισθους), και την αναλογική ή ανταποδοτική, που βασίζεται σε ένα σύστημα εικονικών ατομικών λογαριασμών.

Η εθνική σύνταξη -όπως προβλέπει το μνημόνιο- θα δίνεται μόνο σε όποιον έχει συμπληρώσει τα 67 χρόνια. Το δε ύψος της -που αρχικά υπολογιζόταν στα 360 ευρώ- δεν θα είναι σταθερό. Θα μειώνεται όσο αυξάνεται η αναλογική σύνταξη είτε το ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα του δικαιούχου. Επιπλέον, θα μειώνεται όταν δεν εκπληρώνονται οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις των μνημονίων (οπότε θα επιπίπτει η λαιμητόμος των «αυτόματων οικονομικών σταθεροποιητών») ή όταν δεν είναι ισοσκελισμένοι οι ασφαλιστικοί προϋπολογισμοί (οπότε η εθνική σύνταξη θα μπαίνει στην προκρούστεια κλίνη της «ρήτρας μηδενικού ελλείμματος»). Η εθνική σύνταξη θα χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τον προϋπολογισμό – στην ουσία από τη φορολογία των λαϊκών στρωμάτων που εισφέρουν το μεγαλύτερο μέρος των κρατικών εσόδων.

Η αναλογική-ανταποδοτική σύνταξη, από την άλλη, στηρίζεται στη σύνδεση εισφορών-παροχών και μπορεί να την πάρει κάποιος όποτε επιθυμεί. Στη χρηματοδότησή της δεν συμμετέχει η πολιτεία, ενώ δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένα ούτε το ποσοστό συμμετοχής των εργοδοτών. Το ύψος της στηρίζεται στις εισφορές όλου του ασφαλιστικού βίου και όχι των τελευταίων χρόνων δουλειάς – γεγονός που οδηγεί σε μείωση της σύνταξης. Επιπλέον, δεν καθορίζεται συγκεκριμένα τι ποσοστό επί των αποδοχών θα είναι η σύνταξη (ποσοστό αναπλήρωσης).

Η αναλογική σύνταξη θα διαμορφώνεται από τις εισφορές που θα καταβάλλει ο εργαζόμενος καθ’ όλη την εργασιακή του ζωή. Οι εισφορές αυτές θα συσσωρεύονται σε έναν ατομικό λογαριασμό, ο οποίος όμως θα είναι εικονικός, μιας και από τα χρήματα αυτά θα παρέχονται οι συντάξεις στους τωρινούς συνταξιούχους.

Σύνταξη αναλόγως το χρέος και το έλλειμμα

Η αναλογική σύνταξη προβάλλεται ως η μεγάλη καινοτομία της «Επιτροπής Σοφών». Μερικές… λεπτομέρειές της, όμως, είναι αποκαλυπτικές.

Το ύψος της δεν είναι σταθερό. Εξαρτάται από το κεφάλαιο που έχει συσσωρευτεί στο λογαριασμό του εργαζόμενου τη στιγμή της αποχώρησής του από την εργασία. Με τη σειρά του, το ύψος του κεφαλαίου αυτού εξαρτάται από το εικονικό επιτόκιο με το οποίο τοκίζονται οι εισφορές του. Αν αυτό, όπως λέγεται, κινείται παράλληλα με τη μεταβολή του ΑΕΠ, είναι φανερό ότι σε περιόδους ύφεσης και αρνητικών ρυθμών ανάπτυξης το κεφάλαιο του ασφαλιζόμενου θα μειώνεται. Επιπλέον, αν τα αποθεματικά που θα δημιουργηθούν «αξιοποιηθούν» σε διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα -όπως σαφέστατα προτείνει το Πόρισμα-, υπάρχει εμφανής κίνδυνος περαιτέρω μείωσης της σύνταξης αν αυτή η επένδυση αποβεί ζημιογόνα. Γι’ αυτό πολύ… σοφά οι «Σοφοί» δεν υπόσχονται ένα εγγυημένο από το κράτος ύψος αναλογικής σύνταξης, αλλά μιλούν απλώς για εγγύηση της λειτουργίας ενός τέτοιου συστήματος από το κράτος.

Δεν προχωρούν σε τέτοια υπόσχεση και για δύο ακόμη λόγους που τους αναφέρουν ευθαρσώς. Ο πρώτος είναι οι «αρνητικές δημογραφικές και οικονομικές εξελίξεις», οι οποίες θα ενεργοποιήσουν τους ενσωματωμένους στο νέο σύστημα αυτόματους σταθεροποιητές (= αυτόματοι κόφτες που θα μειώνουν τις συντάξεις). Ο δεύτερος έχει να κάνει με το πού θα συγκεντρώνονται αυτοί οι λογαριασμοί. Στόχος, αναφέρει το Πόρισμα, δεν είναι η συγκέντρωσή τους σε έναν ασφαλιστικό κουμπαρά, αλλά η «πλήρης ενσωμάτωση των εσόδων των ασφαλιστικών οργανισμών στη φορολογική διοίκηση». Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Σκεφτείτε μόνο τι έγινε το πρώτο εξάμηνο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όταν «σκουπίστηκαν» στην κυριολεξία τα λιγοστά εναπομείναντα αποθεματικά των ταμείων για να αποπληρωθούν ληξιπρόθεσμες δόσεις προς το ΔΝΤ. Αν αυτή η αφαίμαξη έγινε σε συνθήκες που ο ασφαλιστικός και ο φορολογικός κουμπαράς δεν ταυτίζονται, φανταστείτε τι μπορεί να γίνει όταν θα αποτελούν «κοινό ταμείο» σε συνθήκες δημοσιονομικής πειθαρχίας και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το ύψος της αναλογικής σύνταξης.

Ενοποίηση προς τα κάτω

Η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων αποτελεί κεντρικό ζήτημα στο Πόρισμα της «Επιτροπής Σοφών» – όπως, άλλωστε, και στο τρίτο μνημόνιο και στη φιλολογία των κρατούντων το τελευταίο διάσημα. Προβάλλεται μάλιστα με λογικοφανή επιχειρήματα: ως λύση που θα εξασφαλίσει τη δικαιοσύνη, την ισότιμη μεταχείριση μεταξύ των γενεών και εντός της ίδιας γενεάς, την αντιμετώπιση του κατακερματισμού, τη μείωση των λειτουργικών δαπανών, την «ανοσία» (sic!) απέναντι σε πιέσεις επαγγελματικών ομάδων για εξαιρέσεις και ειδικά καθεστώτα.

Ποιος, ωστόσο, μπορεί να πιστέψει ότι αυτός είναι ο πραγματικός τους στόχος; Χωρίς αμφιβολία κανείς. Ο πραγματικός τους στόχος -η ενοποίηση προς τα κάτω της ασφαλιστικής «προστασίας» και προς τα πάνω της ασφαλιστικής επιβάρυνσης των εργαζομένων- αποκαλύπτεται, μεταξύ άλλων, από τα εξής στοιχεία: από το γεγονός ότι τα προτεινόμενα ενιαία ποσοστά εισφορών οδηγούν από τη μια σε τριπλασιασμό της εισφοράς ορισμένων κατηγοριών (π.χ. αγρότες) και, από την άλλη, όπως αρκετές φορές αναφέρεται στο Πόρισμα, σε «ανακαθορισμό» -στα απλά ελληνικά, μείωση- των συντάξεων των ήδη συνταξιούχων στη βάση των νέων κανόνων του συστήματος.

Υποζύγια

Βασικός κανόνας του νέου συστήματος είναι ότι το μεγαλύτερο αν όχι όλο το βάρος της ασφαλιστικής προστασίας πρέπει να φορτωθεί στους ίδιους τους εργαζόμενους, έμμεσα ή άμεσα.

Αυτοί θα πληρώνουν για την εθνική σύνταξη, μέσω της φορολογίας.

Αυτοί θα συνεισφέρουν στη δημιουργία του αποθεματικού κεφαλαίου που θα καλύπτει τα ελλείμματα του συστήματος, είτε με εισφορά στους υψηλά αμειβόμενους (όσους παίρνουν πάνω από 1.000 ευρώ, αν κρίνουμε από το τι θεωρείται υψηλή σύνταξη) είτε με τραπεζικό φόρο.

Αυτοί θα επιφορτίζονται το συντριπτικά μεγαλύτερο -αν όχι όλο- μέρος των εισφορών που θα τροφοδοτήσουν την αναλογική σύνταξη.

Τέλος αυτοί θα εισφέρουν με το παραπάνω τον οβολό τους -αν και όταν έχουν- στα ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης. Πρόκειται για ταμεία που είναι προαιρετικά (αποτελούν, δηλαδή, φορείς συμπληρωματικής ασφάλισης, ωστόσο έχουν «γενναία φορολογική ενθάρρυνση» και ενδέχεται να αποτελούν μια διέξοδο για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν συνταξιοδοτικά κάτι καλύτερο από αυτό που τους παρέχει το άθροισμα εθνικής και αναλογικής σύνταξης.

Δημοσιεύτηκε στο Πριν στις 18 Οκτώβρη 2015

ΣΥΝΕΝΩΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΑ ΜΠΛΟΚ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ, ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΟΥ ΠΑΜΕ, ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΤΟΥ ΕΠΑΜ

Μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας πολλών χιλιάδων πολιτών πραγματοποιήθηκε σήμερα Παρασκευή (16/10) έξω από τη Βουλή, η οποία κατέκλυσε την οδό Αμαλίας στο Σύνταγμα.

Η συγκέντρωση στρεφόταν ενάντια στο μνημονιακό πολυν/διο έκτρωμα που ψηφίζεται σήμερα τα μεσάνυκτα στη Βουλή και ενάντια στην πρόταση των κυβερνητικά εγκάθετων ψευδο-"σοφών", η οποία δίνει τη χαριστική βολή στις συντάξεις και διαλύει κάθε ίχνος από το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.

Πολιτικοί παρατηρητές τόνιζαν ότι η συγκέντρωση έξω από το Σύνταγμα είναι η πρώτη αντικυβερνητική συγκέντρωση, η οποία έλαβε χώρα τόσο νωρίς μετά τις εκλογές και από αυτήν την άποψη την χαρακτήριζαν μαζική και πετυχημένη και ιδιαίτερης πολιτικής σημασίας. Οι ίδιοι παρατηρητές τόνιζαν ότι η συγκέντρωση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί αφετηρία ενός νέου μεγάλου αντιμνημονιακού κινήματος, το οποίο θα έχει τώρα νέα ποιοτικά και αγωνιστικά χαρακτηριστικά συνέπειας, σταθερότητας, προσανατολισμού και αποτελεσματικότητας. Αναλυτές, τέλος σημείωναν ότι αν από τόσο νωρίς σημειώνονται τόσο μαζικές αντιδράσεις κατά της κυβέρνησης, τότε είναι βεβαιον ότι σε πολύ λίγο διάστημα, ίσως μηνών, η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα γιγάντιο μαζικό κίνημα στη βάση μιας πραγματικής ριζοσπαστικής προοοδευτικής εναλλακτικής λύσης.

Στη συγκέντρωση έξω από το Σύνταγμα έδωσε το παρόν η Λαϊκή Ενότητα με ένα ιδιαίτερα ισχυρό μπλοκ και αρκετά πανώ. Η ιδιαίτερη παρουσία της Λαϊκής Ενότητας, η οποία είναι σημαντική σε όλες τις τελευταίες κινητοποιήσεις (ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ στη Δραπετσώνα, πορεία αλληλεγγύης στους Κούρδους κλπ), δείχνει ένα ζωντανό κινηματικό προσανατολισμό της παράταξης και αποτελεί μια ελπιδοφόρα εξέλιξη που μπορεί να αποβεί καθοριστική για το λαϊκό κίνημα και συνολικά την Αριστερά και το νικηφόρο μέλλον της, ενώ μπορεί να προσδώσει στην ίδια τη Λαϊκή Ενότητα ένα νέο πρωτοπόρο και ενωτικό ρόλο στον αριστερό, προοδευτικό, πατριωτικό και δημοκρατικό χώρο και μια ιδιαίτερη δυναμική επιρροής στο λαό και τη νεολαία. 

Στο μπλοκ της Λαϊκής Ενότητας έδινε το παρόν μεγάλη αντιπροσωπεία ηγετικών στελεχών της με επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Ανάμεσα στα στελέχη που διακρίναμε ήταν ο Δημ. Στρατούλης, ο Στ. Λεουτσάκος, ο Παναγ. Σωτήρης, ο Δημ. Σαραφιανός, η Σόφη Παπαδόγιαννη, ο Νίκος Γαλάνης, η Νάντια Βαλαβάνη, η Μαρία Μπόλαρη, η Αγλαϊα Κυρίτση και πολλοί άλλοι/ες.

Στη διάρκεια της συγκένρωσης ο Παν. Λαφαζάνης έκανε δήλωση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η οποία, ως συνήθως αποσιωπήθηκε από τα περισσότερα, τα οποία παίζουν ένα βρώμικο καθεστωτικό ρόλο, αναγνωρίζοντας στη Λαϊκή Ενότητα την κύρια, αν όχι και μοναδική στην πράξη, απειλή του συστήματος. Κύκλοι της Λαίκής Ενότητας τόνιζαν ότι θα ανοίξουν σκληρό μέτωπο ενάντια στα συστημικά μέσα το επόμενο διάστημα.

Ο Παναγ. Λαφαζάνης τόνισε μεταξύ άλλων στη δήλωση του ότι "Η πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα συνοψίζεται στη φράση: Γερνάμε πρόωρα με την ανεργία τη νεολαία, στέλνοντας τα καλύτερα μυαλά της στην ξενιτειά, ενώ σκοτώνουμε τα "άλογα" όταν γεράσουν με συντάξεις εξαθλιώσης. Η χώρα με το τρίτο μνημόνιο δεν έχει παρόν και κυρίως δεν έχει μέλλον. Ζούμε την αφετηρία γιγάντιων μαζικών αγώνων, που θα σαρώσουν πραγματικά τα μνημόνια και θα αποδείξουν ότι η χώρα διαθέτει αληθινή ριζοσπαστική εναλλακτική λύση".

Να τονιστεί, επίσης, ότι ιδιαίτερα μαζική ήταν η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια και ογκώδης η πορεία του που κατέληξε στο Σύνταγμα. Στη συγκέντρωση του Συντάγματος μαζικό παρών έδωσαν, επίσης η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΕΠΑΜ, το ΑΚΕΠ και άλλες οργανώσεις και κινήματα.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι στο Σύνταγμα επί της οδού Αμαλίας, συνενώθηκαν εκ των πραγμάτων όλα τα μπλοκ που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία, από αυτά των συνδικάτων, της ΑΔΕΔΥ και της Λαϊκής Ενότητας μέχρι αυτό του ΠΑΜΕ. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί, χωρίς να "μολυνθεί" καμία πλευρά, να υπάρξει κοινή δράση στην Αριστερά και να προσδώσει νέα αποτελεσματικότητα στους αγώνες.

Τέλος, μαζικές και επιτυχείς συγκεντρώσεις διαμρτυρίας πραγματοπιήθηκαν σε πολλές πόλεις ανά την Ελλάδα, όπως στη Θεσ/κη, το Ηράκλειο Κρήτης, τα Χανιά κ.α.

Να υπογραμμίσουμε, επίσης, τα απαράδεκτα και διαστρεβλωτικά ρεπορτάζ για τις συγκεντρώσεις και πορείες από τις διάφορες συστημικές ιστοσελίδες αλλά και την επιτηδευμένη υποβάθμιση της σημαντικής συμμετοχής της Λαϊκής Ενότητας στις διαμαρτυρίες, κάτι που δεν θα αφήσουμε χωρίς σχολιασμό με αναφορά σε συγκεκριμένα site την επόμενη φορά.

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Του ΣΠΥΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ*  

Την οριστική κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και την μετατροπή του χαρακτήρα της σε ατομικό-κεφαλαιοποιητικό, σχεδιάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε αγαστή συνεργασία με τα επιτελεία των «θεσμών».  

Η στε­νό­τε­ρη σύν­δε­ση ει­σφο­ρών-πα­ρο­χών και ο νέος τρό­πος υπο­λο­γι­σμού των συ­ντά­ξε­ων, οι ενο­ποι­ή­σεις τα­μεί­ων, οι ατο­μι­κοί λο­γα­ρια­σμοί των ασφα­λι­σμέ­νων, η κα­τα­βο­λή μόνο μιας ελά­χι­στης «εθνι­κής κοι­νω­νι­κής σύ­ντα­ξης» με ει­σο­δη­μα­τι­κά κρι­τή­ρια και όσα προ­βλέ­πο­νται στο πό­ρι­σμα της «Επι­τρο­πής Σοφών» που δό­θη­κε σή­με­ρα (15/10) στη δη­μο­σιό­τη­τα, έρ­χο­νται να προ­στε­θούν σε μια σειρά αντι­δρα­στι­κές ρυθ­μί­σεις που ήδη πλήτ­τουν-με απί­στευ­το κυ­νι­σμό-τα δι­καιώ­μα­τα ερ­γα­ζο­μέ­νων και συ­ντα­ξιού­χων.

Οι αντερ­γα­τι­κές «σο­φί­ες», μετά τη δια­δι­κα­σία της δια­βού­λευ­σης, ανα­μέ­νε­ται να με­τα­σχη­μα­τι­στούν σε νο­μο­σχέ­διο που θα έρθει στη βουλή τον Νο­έμ­βρη, ώστε να ολο­κλη­ρω­θεί η αντι­με­ταρ­ρύθ­μι­ση του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος, όπως ορί­ζει το Μνη­μό­νιο 3.  

«Φι­λο­λαϊ­κά ισο­δύ­να­μα», για να απο­φευ­χθεί η ισο­πέ­δω­ση των συ­ντά­ξε­ων, προ­φα­νώς και δε βρέ­θη­καν, γιατί απλού­στα­τα δεν υπάρ­χουν μέσα στο ασφυ­κτι­κό πλαί­σιο της «δη­μο­σιο­νο­μι­κής επι­τή­ρη­σης», της προ­σχώ­ρη­σης στη λο­γι­κή υλο­ποί­η­σης των προ­γραμ­μά­των άγριας λι­τό­τη­τας και της μη αμ­φι­σβή­τη­σης του πα­ρα­μι­κρού προ­νο­μί­ου των οι­κο­νο­μι­κών ελίτ.  

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο Κα­τρού­γκα­λος και η 12με­λής παρέα των τε­χνο­κρα­τών του, στις 31 σε­λί­δες του «πο­νή­μα­τός» τους, που στόχο έχει την «εκλο­γί­κευ­ση» (sic!) στη συ­ντα­ξιο­δο­τι­κή δα­πά­νη, με­τα­ξύ άλλων, προ­τεί­νουν:  

-Το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ με­τε­ξε­λίσ­σε­ται σε Εθνι­κό Φορέα Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης. Στο νέο υπερ­Τα­μείο θα εντα­χθούν όλοι οι φο­ρείς κύ­ριας, επι­κου­ρι­κής ασφά­λι­σης και εφά­παξ πα­ρο­χών. Δεύ­τε­ρη άποψη που κα­τα­τέ­θη­κε προ­βλέ­πει τρία Τα­μεία (μι­σθω­τών, αυ­το­α­πα­σχο­λου­μέ­νων και αγρο­τών) και τη δια­τή­ρη­ση της αυ­το­τέ­λειας των επι­κου­ρι­κών. Πρό­κει­ται για ου­σια­στι­κή ενο­ποί­η­ση των όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων ασφά­λι­σης, λήψης σύ­ντα­ξης και των πα­ρο­χών, προ­φα­νώς «προς τα κάτω».  

-Νέος τρό­πος υπο­λο­γι­σμού συντάξεων, με ενιαί­ους κα­νό­νες για πα­λιούς και νέους ασφα­λι­σμέ­νους, που θα επι­φέ­ρει και­νούρ­γιες πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις. Προ­τεί­νε­ται να επε­κτα­θεί και στους πα­λαιούς ασφα­λι­σμέ­νους-που δια­τη­ρούν υψη­λό­τε­ρα του 70% πο­σο­στά ανα­πλή­ρω­σης για τον υπο­λο­γι­σμό της σύ­ντα­ξης- το πο­σο­στό το οποίο ισχύ­ει για τους νέους ασφα­λι­σμέ­νους (από την 1/1/93). Δη­λα­δή από 70% που είναι το πο­σο­στό ανα­πλή­ρω­σης στην 35ε­τία να συρ­ρι­κνω­θεί στο 55% ή χα­μη­λό­τε­ρα. Ο ίδιος τρό­πος υπο­λο­γι­σμού θα ισχύ­σει και για τις επι­κου­ρι­κές, που κιν­δυ­νεύ­ουν με πλήρη εξα­φά­νι­ση, σε συν­δυα­σμό με τη ρήτρα μη­δε­νι­κού ελ­λείμ­μα­τος.  

-Η βα­σι­κό­τε­ρη ανα­τρο­πή αφορά το νέο συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό μο­ντέ­λο, που ου­σια­στι­κά πε­ρι­γρά­φει ένα ζο­φε­ρό μέλ­λον για τους ση­με­ρι­νούς ερ­γα­ζό­με­νους/ανέρ­γους. Η βα­σι­κή σύ­ντα­ξη των «360 ευρώ» (υπο­λο­γι­σμός του 2010) δεν είναι ούτε αυτή εξα­σφα­λι­σμέ­νη. Ακόμα και όταν κά­ποιος συ­μπλη­ρώ­σει το 67ο έτος, δεν θα του δί­νε­ται αυ­τό­μα­τα η σύ­ντα­ξη που αντι­στοι­χεί στα κα­τώ­τε­ρα όρια, αλλά θα εξε­τά­ζε­ται σε συ­νάρ­τη­ση με ει­σο­δη­μα­τι­κά και πε­ριου­σια­κά στοι­χεία και θα προ­στί­θε­ται στο ύψος της ανα­λο­γι­κής σύ­ντα­ξης! Η τε­λευ­ταία θα βα­σί­ζε­ται σε ατο­μι­κούς λο­γα­ρια­σμούς «νοη­τής κε­φα­λαιο­ποί­η­σης» (οι ει­σφο­ρές που κα­τα­βά­λει ο ασφα­λι­σμέ­νος κατά τη διάρ­κεια του ερ­γα­σια­κού βίου) που θα «το­κί­ζο­νται με ένα ει­κο­νι­κό επι­τό­κιο» (πο­σο­στιαία με­τα­βο­λή των απο­δο­χών των ασφα­λι­σμέ­νων ή πο­σο­στιαία με­τα­βο­λή του ΑΕΠ) και θα σχη­μα­τί­ζουν το συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό κε­φά­λαιο, με βάση και το προσ­δό­κι­μο ζωής της γε­νιάς του ασφα­λι­σμέ­νου. Το νέο σύ­στη­μα θα ισχύ­σει για όσους ερ­γα­στούν πρώτη φορά μετά την 1-1-2016. Μι­λά­με με άλλα λόγια για εξα­το­μι­κευ­μέ­νες συ­ντά­ξεις και για ένα «χαρ­τζι­λί­κι» προς τους φτω­χούς συ­ντα­ξιού­χους. Η από­συρ­ση του κρά­τους από τη συ­ντα­ξιο­δο­τι­κή δα­πά­νη.  

Οι ανα­τρο­πές αυτές, έρ­χο­νται τη στιγ­μή που η μνη­μο­νια­κή νο­μο­θε­τι­κή μη­χα­νή «πυ­ρο­βο­λεί» με συ­νε­χείς αντια­σφα­λι­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις, σφα­γιά­ζο­ντας δι­καιώ­μα­τα ετών, παρά το γε­γο­νός ότι το Ασφα­λι­στι­κό βρί­σκε­ται στα πρό­θυ­ρα κα­τάρ­ρευ­σης (300.000 εκ­κρε­μείς αι­τή­σεις που είναι στην ανα­μο­νή για από­φα­ση απο­νο­μής σύ­ντα­ξης): μεί­ω­ση της συ­ντα­ξιο­δο­τι­κής δα­πά­νης κατά 0,25% (2015) και 1% (2016) του ΑΕΠ αντί­στοι­χα, αύ­ξη­ση ει­σφο­ράς στον κλάδο υγεί­ας, αύ­ξη­ση των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης σε ιδιω­τι­κό και δη­μό­σιο τομέα, πά­γω­μα της κα­τώ­τα­της σύ­ντα­ξης στη ση­με­ρι­νή ονο­μα­στι­κή της αξία έως το 2021, κα­τάρ­γη­ση όλων των φόρων υπέρ τρί­των, κα­τάρ­γη­ση του ΕΚΑΣ, κα­τάρ­γη­ση των δια­τά­ξε­ων που προ­έ­βλε­παν την επα­να­χο­ρή­γη­ση σύ­ντα­ξης στους ανα­σφά­λι­στους υπε­ρή­λι­κες, τη δυ­να­τό­τη­τα μη­χα­νι­κών, νο­μι­κών κ.α. να επι­λέ­γουν την υπα­γω­γή τους σε έως και τρεις χα­μη­λό­τε­ρες ασφα­λι­στι­κές κλά­σεις, μέχρι και τον Δε­κέμ­βριο του 2016 κλπ.  

Το μέ­γε­θος της κυ­βερ­νη­τι­κής πρό­κλη­σης, δεν μπο­ρεί να μεί­νει ανα­πά­ντη­το. Είναι ολο­φά­νε­ρη η επι­δί­ω­ξη του δρα­στι­κού πε­ριο­ρι­σμού του δη­μό­σιου-κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα του συ­στή­μα­τος κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και η με­τα­τρο­πή του σε ιδιω­τι­κό-κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό, ώστε τα κενά στο κρά­τος πρό­νοιας να κα­λύ­πτο­νται από τις ιδιω­τι­κές ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες, όπως ορί­ζει η νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ιδε­ο­λη­ψία. Και είναι το λι­γό­τε­ρο «ανα­τρι­χια­στι­κό», όταν μια τέ­τοια πο­λι­τι­κή προ­τεί­νε­ται από μια κυ­βέρ­νη­ση που πο­ρεύ­ε­ται «στο όνομα της Αρι­στε­ράς».  

Τα Τα­μεία που έχα­σαν 13 δισ. ευρώ με το πε­ρί­φη­μο PSI, που χά­νουν δε­κά­δες δισ. το χρόνο από τα πο­σο­στά ανερ­γί­ας, από την αδή­λω­τη και ευ­έ­λι­κτη ερ­γα­σία, από την ει­σφο­ρο­δια­φυ­γή και την ει­σφο­ρο­κλο­πή, επι­χει­ρεί­ται να πρι­μο­δο­τη­θούν, για άλλη μια φορά, από το «αίμα» των συ­ντα­ξιού­χων και των ερ­γα­ζο­μέ­νων.  

Για μια πραγ­μα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, μο­νό­δρο­μος θα ήταν μια σειρά ρι­ζο­σπα­στι­κών μέ­τρων, στο πλαί­σιο μιας γε­νι­κό­τε­ρης πο­λι­τι­κής αντι­στρο­φής των πληγ­μά­των που έχουν δε­χτεί τα Τα­μεία από τη δια­χρο­νι­κή τους λη­στεία: Μέ­τρα-ερ­γα­λεία άντλη­σης πόρων για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του συ­στή­μα­τος κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, που δεν μπο­ρούν παρά να πλήτ­τουν τον τα­ξι­κό αντί­πα­λο (επα­να­φο­ρά των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, έκτα­κτη φο­ρο­λό­γη­ση σε κά­ποιας μορ­φής δρα­στη­ριό­τη­τα του κε­φα­λαί­ου) και να προ­στα­τεύ­ουν τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας (καμία μεί­ω­ση στις κύ­ριες και επι­κου­ρι­κές συ­ντά­ξεις, μεί­ω­ση των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης στα πριν από την κρίση επί­πε­δα: 35ε­τία στα 60 ή 37ε­τία χωρίς όριο ηλι­κί­ας), ενι­σχύ­ο­ντας έτσι τον υπο­χρε­ω­τι­κό, κα­θο­λι­κό και ανα­δια­νε­μη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης.  

Γι’ αυτή την προ­ο­πτι­κή έχου­με άμεσο κα­θή­κον να πα­λέ­ψου­με, ξε­κι­νώ­ντας από την απο­τρο­πή ψή­φι­σης και εφαρ­μο­γής του «νέου ασφα­λι­στι­κού οδο­στρω­τή­ρα». Και αυτή η επεί­γου­σα μάχη ξε­κι­νά­ει από τη μα­ζι­κή συμ­με­το­χή στις κι­νη­το­ποι­ή­σεις για την ψή­φι­ση του πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου. Από πλα­τιές πρω­το­βου­λί­ες ενη­μέ­ρω­σης για το πε­ριε­χό­με­νο του πε­ρί­φη­μου «πο­ρί­σμα­τος Σοφών», από μα­ζι­κές-ενω­τι­κές, δυ­να­μι­κές και συ­ντο­νι­σμέ­νες δρά­σεις των συν­δι­κά­των και της Αρι­στε­ράς, με στόχο την από­κρου­ση της αντι­με­ταρ­ρύθ­μι­σης του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. Σε αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση, οι οπα­δοί της «ΤΙΝΑ», θα έχουν πε­τύ­χει μια στρα­τη­γι­κή νίκη.  

*Πηγή: rproject.gr  

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ*  

ΘΕΣΜΙΚΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ  

Κανείς δεν έπεσε από τα σύννεφα με την ποινική δίωξη και την κλήση σε απολογία από την Εισαγγελία για απιστία σε βαθμό κακουργήματος της γενικής γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Κατερίνα Σαββαΐδου. Ειδικότερα, η Κατερίνα Σαββαΐδου κατηγορείται αρχικά ότι στις 12 Ιανουαρίου 2015, δηλαδή λίγες μέρες πριν τις εκλογές έδωσε με δική της απόφαση περιθώριο ένα έτος αντί για ένα μήνα στους τηλεοπτικούς σταθμούς να αποδώσουν στο δημόσιο το 20% που εισπράττουν για λογαριασμό του επί της αξίας των διαφημίσεων. Τεράστιο πλήγμα στα δημόσια έσοδα, τεράστια πάσα στους καναλάρχες!      

Ακόμη πιο ηχηρό πλήγμα σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος εκ μέρους της γενικής γραμματείας δημοσίων εσόδων ήταν η απόφαση της Κ. Σαββαΐδου να ζητήσει επανέλεγχο του προστίμου ύψους 78 εκ. ευρώ και της εταιρείας τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής Gennet στην οποία επιβλήθηκε, που κατηγορούταν για τοκογλυφία, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η είσπραξη του προστίμου.  

Η καθυστερημένη αντίδραση του πρωθυπουργού να ζητήσει την παραίτηση της Κ. Σαββαΐδου δεν έσωσε καν τα προσχήματα γιατί από το καλοκαίρι ακόμη οι εκδιωχθέντες Γ. Βαρουφάκης και Ν. Βαλαβάνη τόνιζαν ότι οι υπερεξουσίες που συγκέντρωνε στα χέρια της η γενική γραμματεία δημοσίων εσόδων (ΓΓΔΕ), κατ’ απαίτηση των πιστωτών, είναι σε βάρος των δημοσίων εσόδων. Παρόλα αυτά και στο πλαίσιο της μνημονιακής δέσμευσης για μεταφορά αρμοδιοτήτων του ΣΔΟΕ στη ΓΓΔΕ 3.500 υποθέσεις φοροδιαφυγής και 500 από τους 750 ελεγκτές μεταφέρθηκαν στην γραμματεία που προΐστατο η Κ. Σαββαΐδου, η οποία στο παρελθόν εργαζόταν στην ιδιωτική λογιστικοελεγκτική εταιρεία PriceWaterhouseCoopers, με αποτέλεσμα να προκύπτει μια προκλητική σύγκρουση συμφέροντος καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία είχε στο πελατολόγιο της χιλιάδες μεγάλες εταιρείες. Πώς θα διασφαλίζονταν ότι η ΓΓΔΕ θα συνέχιζε να υπηρετεί τα συμφέροντα του δημόσιου, επιδεικνύοντας τη δέουσα αυστηρότητα και αμεροληψία, ανεξαρτήτως των σχέσεων που μπορεί να είχε η PWC με εταιρείες που τώρα έπρεπε να ελεγχθούν; Να αναφερθεί επίσης ότι η εταιρεία που εργαζόταν στο παρελθόν η Κ. Σαββαϊδου βρίσκεται πίσω και από το σκάνδαλο των Luxleaks, που είχε μετατρέψει το Λουξεμβούργο επί πρωθυπουργίας Γιουνκέρ σε φορολογικό παράδεισο για χιλιάδες πολυεθνικούς κολοσσούς όλου του κόσμου.  

Παρόλα αυτά και το πακέτο προαπαιτουμένων που ψηφίστηκε το βράδυ της Παρασκευής 16 Οκτωβρίου στη Βουλή σε δύο άρθρα του παραχωρεί επιπλέον αρμοδιότητες στη εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γενική γραμματεία: «Εάν με βάση την οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου, συντρέχει περίπτωση τέλεσης ή απόπειρας τέλεσης εγκλήματος φοροδιαφυγής, όπως ορίζεται στο άρθρο 68, υποβάλλεται αμελλητί μηνυτήρια αναφορά από τον γενικό γραμματέα δημοσίων εσόδων» (άρθρο 55α). Επίσης, «εάν συντρέχει περίπτωση τέλεσης ή απόπειρας τέλεσης εγκλήματος του παρόντος νόμου υποβάλλεται αμέσως αναφορά από τον γενικό γραμματέα δημοσίων εσόδων» (άρθρο 68). Εν ολίγοις, έβαλαν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα…  

Κατάργηση της κατώτατης σύνταξης, επιβολή Ενιαίου Φόρου Ακινήτων από το πρώτο ευρώ, αύξηση του επιτοκίου για όσους εντάχθηκαν στη ρύθμιση των 100 δόσεων και απώλειά της σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης καταβολής τρεχουσών οφειλών, αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα λεωφορεία και κατάργηση των φοροαπαλλαγών των αγροτών είναι μερικά μόνο από τα μέτρα που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.  

Το σκάνδαλο με τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων δείχνει πόσο βαθιά ταξικό είναι το πολυνομοσχέδιο με τα πρώτα προαπαιτούμενα που ψηφίστηκε στη Βουλή, προκαλώντας και την πρώτη απώλεια για το στρατόπεδο της συμπολίτευσης καθώς ο ακροδεξιός Ν. Νικολόπουλος καταψήφισε πέντε άρθρα του. Το πολυνομοσχέδιο όσο προκλητικά ανοιχτά αφήνει τα παράθυρα της φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής για το κεφάλαιο, τόσο άτεγκτο αποδεικνύεται εναντίον των εργαζομένων, των νυν και μελλοντικών συνταξιούχων καθώς και εναντίον εκατοντάδων χιλιάδων αυτοαπασχολουμένων και μικρομεσαίων που είναι τα θύματά του. Δύο είναι κυρίως τα θέματα που ανοίγει: το φορολογικό και το ασφαλιστικό, ενώ ιδιαίτερο βάρος έχουν κι άλλα άρθρα, όπως αυτό που αφορά για παράδειγμα την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, που (καθόλου τυχαία) συμπίπτει με την πρόταση της διοίκησης της ρωσικής εταιρείας σιδηροδρόμων προς τη Μόσχα για απόσυρση του ενδιαφέροντός τους από το σχέδιο εξαγοράς των ελληνικών σιδηροδρόμων. Προφανώς οι ΣΥΡΙΖΑίοι κάπου τον έταξαν τον ΟΣΕ (με το αζημίωτο εννοείται) κι οι Ρώσοι τους πήραν χαμπάρι…  

Στο συνταξιοδοτικό προβλέπεται αρχικά αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης: «Τα ισχύοντα κατά περίπτωση μέχρι και την 18.8.2015 όρια ηλικίας καταβολής της σύνταξης αυξάνονται σταδιακά από την επομένη της ημερομηνίας αυτής έως και την 1.1.2022», αναφέρει ο νόμος. ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ ψήφισαν επίσης ακόμη και την περαιτέρω μείωση της σύνταξης για όσους συνταξιοδοτούνται πριν τα 67 τους χρόνια: «Το κατώτατο όριο σύνταξης… δεν έχει εφαρμογή για όσους έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από την υπηρεσία από 1.7.2015 και μετά και δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους». Επιπλέον: «Εάν η σύνταξη καταβάλλεται μειωμένη… το ποσό της μειωμένης σύνταξης μειώνεται περαιτέρω κατά 10% μέχρι τη συμπλήρωση του κατά τα ανωτέρω προβλεπομένου ορίου ηλικίας». Σε άλλο άρθρο αναφέρεται πως «το ισχύον κατά την 19.8.2015 ποσό του κατώτατου ορίου σύνταξης παραμένει αμετάβλητο μέχρι την 31.12.2021», που σημαίνει ότι μετά οι συντάξεις θα μειωθούν στα 300 ευρώ! Ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι που είχε υποσχεθεί την επιστροφή της 13ης σύνταξης κι ότι δεν πρόκειται να πειράξει τις συντάξεις κάτω των 700 ευρώ μειώνει τις συντάξεις, ψηφίζοντας την ολική επαναφορά των χειρότερων αντι-ασφαλιστικών νόμων του πρώτου και δεύτερου μνημονίου. Το είπε καθαρά στη Βουλή ο ίδιος ο Ε. Τσακαλώτος, που έχει μετατραπεί σε χαζοχαρούμενο όργανο των πιστωτών: «Αν δεν κάνω λάθος ούτε το 2010 ούτε το 2012 είχαμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό θα περίμενα από την αντιπολίτευση αν όχι μία ταπεινότητα, αλλά τουλάχιστον να είναι φειδωλοί στην κριτική», τόνισε απευθυνόμενος στα έδρανα της αντιπολίτευσης και δείχνοντας έτσι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας όποια βρόμικη δουλειά άφησαν στη μέση οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά. Να σημειωθεί δε, ότι αυτός ο νόμος είναι μόνο η αρχή, καθώς το Νοέμβριο αναμένεται ο νέος νόμος που θα αλλάξει άρδην το χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος από αναδιανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό. Δε θα αφορά δηλαδή παραμετρικές αλλαγές όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα με όλες τις αντι-ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις.  

ΣΕ ΠΑΓΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ 100 ΔΟΣΕΩΝ

Καθοριστική για τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ασφαλισμένων κι ειδικότερα μηχανικών, γιατρών, δικηγόρων, λογιστών κι άλλων ελεύθερων επαγγελματιών θα αποδειχθεί η κατάργηση της δυνατότητας που παραχωρήθηκε στους «νέους» ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ (μετά την 1/1/1993) να υπαχθούν σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία. Τα συγκεκριμένα άρθρα (38 και 39 του Ν. 4331/2015 που ψηφίστηκε λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα) βοήθησαν χιλιάδες νέους επαγγελματίες να επανενταχθούν στο ασφαλιστικό σύστημα, αυξάνοντας σημαντικά τα έσοδά του. Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο πρόεδρος του ΤΕΕ στις 15 Οκτωβρίου, μαζί με τους προέδρους του Δικηγορικού και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, τόνισε ότι χάρη σε αυτή τη ρύθμιση τα έσοδα του ΕΤΑΑ/ΤΣΜΕΔΕ αυξήθηκαν φέτος κατά 14%. Παρόλα αυτά πάνω από το 50% των μηχανικών όλης της χώρας δεν καταβάλει εισφορές, ενώ περίπου 4.000 μηχανικοί κάθε χρόνο διαγράφονται από το ΤΕΕ. Η κατάσταση αυτή που ως χαμένους έχει τους πιο φτωχούς νέους επιστήμονες και αυτοαπασχολούμενους θα οξυνθεί από δω και πέρα, οδηγώντας χιλιάδες εργαζομένους στην ανασφάλιστη εργασία και την μαύρη οικονομία.  

Μεταξύ άλλων ρυθμίσεων που είχαν ψηφιστεί το προηγούμενο εξάμηνο και καταργούνται περιλαμβάνεται η δυνατότητα συνταξιοδότησης επαγγελματιών με χρέη στα ταμεία ως 25.000 ευρώ και η επαναχορήγηση σύνταξης του ΟΓΑ (360 ευρώ) σε ανασφάλιστους υπερήλικες. Όταν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θέλουν να πάνε τη σύνταξη όλων των κατοίκων στα 360 ευρώ σιγά που θα συνεχίσουν να δίνουν αυτό το ποσό στους ανασφάλιστους…  

Πολύ πιο σαρωτικές είναι οι αλλαγές που έρχονται στη φορολογία. Το πολυνομοσχέδιο επιφέρει τουλάχιστον πέντε μεταρρυθμίσεις που όλες, μα όλες είναι σε αντιδραστική, αντιλαϊκή κατεύθυνση.  

Πρώτο, ξεκινάει την αποκαθήλωση του νόμου για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών έως και 100 δόσεις, παρότι αποδείχθηκε εξόχως αποτελεσματική: όχι μόνο για το 1 εκ. φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις που υπάχθηκαν στο νόμο και ανακουφίστηκαν (με την κοινωνική τους θέση να εξαντλείται στα χαμηλότερα στρώματα), αλλά και για το δημόσιο καθώς από τα 7,5 δισ. που είχε να λαβαίνει το δημόσιο μόνο μέχρι το καλοκαίρι εισέπραξε το 1 δισ. ευρώ. Πλέον, θα αυξάνεται το επιτόκιο κατά βούληση (με όσους εντάχθηκαν στις προβλέψεις της να έχουν παγιδευτεί και να είναι ανήμποροι να αντιδράσουν), οι φορολογικές αρχές θα συνεκτιμούν την περιουσιακή κατάσταση του φορολογούμενου για να αποφασίσουν αν θα συνεχίσει να απολαμβάνει των σχετικών ευνοιών, ενώ τυχόν φορολογική ασυνέπεια θα σημαίνει την αυτόματη απώλεια της ρύθμισης. Το αστείο είναι πως οι πολιτικές απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ ενώ από το καλοκαίρι με το τρίτο μνημόνιο είχαν ψηφίσει το ξήλωμα της ρύθμισης, κατ’ επιταγή των πιστωτών, σε όλη την προεκλογική περίοδο την πρόβαλαν ως επιτυχία τους παρότι ήξεραν ότι η κατάργησή της ήταν θέμα χρόνου.  

Δεύτερο, το πολυνομοσχέδιο αυξάνει τη φορολογία στα ενοίκια. Πλέον εισόδημα από ακίνητη περιουσία έως 12.000 ευρώ θα φορολογείται με 15% (από 11%), ενώ μεγαλύτερα των 12.000 εισοδήματα με συντελεστή 35% (από 33%). Δεν περνάει απαρατήρητο εδώ πως η αύξηση που θα πληρώσουν όσοι έχουν μικρά εισοδήματα από ενοίκια (+4%) είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα πληρώσουν όσοι έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα (+2%).  

Τρίτο, το άρθρο 13 του πολυνομοσχεδίου με τίτλο «Μέτρα για την Εφαρμογή της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων», απαλλάσσει από την υποχρέωση καταβολής ανταποδοτικών τελών ακίνητα που έχουν παραχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ κι οδεύουν προς ιδιωτικοποίηση. Πρόκειται για σκανδαλώδη εύνοια προς τους ιδιώτες, η οποία θα σημάνει την απώλεια εκατομμυρίων ευρώ εκ μέρους των ΟΤΑ ή και του δημοσίου μιας κι αυτοί θα συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους, χωρίς ωστόσο να πληρώνονται ή θα τις παρέχουν με τα χρήματα που πληρώνουν οι υπόλοιποι φορολογούμενοι. Οι ψεκασμένοι αριστεροί και δεξιοί των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ με αυτό τον τρόπο κάνουν πάσα στους ιδιώτες που θα αρπάξουν τη δημόσια περιουσία, μειώνοντας το κόστος λειτουργίας και διαχείρισής της.  

Τέταρτο, το πολυνομοσχέδιο καταργεί από 1/1/2015 τη δυνατότητα εκχώρησης ανείσπρακτων ενοικίων από τους ιδιοκτήτες στο ελληνικό δημόσιο. Αυτό το μέτρο, παρότι συχνά εκδικητικό σε βάρος των ενοικιαστών, τους απάλλασσε από την υποχρέωση πληρωμής των αναλογούντων φόρων στο δημόσιο, καθώς οι ίδιοι παραιτούνταν κι έδιναν στο δημόσιο το δικαίωμα της είσπραξης των σχετικών οφειλών, στην περίπτωση που δεν είχαν πληρωθεί τα σχετικά ενοίκια. Αν και για τον ενοικιαστή ήταν το ίδιο, για τον ιδιοκτήτη ή εκμισθωτή απάλειφε σημαντικές φορολογικές επιβαρύνσεις επί ανύπαρκτων εισοδημάτων. Το αποτέλεσμα αυτού του μέτρου θα είναι υπερφορολόγηση κι αύξηση των εξώσεων καθώς θα τελειώσει κι η ανοχή των ιδιοκτητών απέναντι σε όσους δεν καταβάλλουν τα ενοίκια.  

Πέμπτο, το πολυνομοσχέδιο καταργεί τις απαλλαγές που ίσχυαν στον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων. Το εξοργιστικό μάλιστα είναι πως ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, σε συνέντευξή του δε δίστασε να δηλώσει πως παραμένει πρόθεση της κυβέρνησης η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, μετά την ολοκλήρωση του περιουσιολόγιου…  

ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ψήφισαν επίσης τη δημιουργία ενός ενιαίου λογαριασμού όπου θα υπαχθούν όλα τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της κεντρικής κυβέρνησης. Η συγκεντρωτική διαχείριση των ταμειακών διαθεσίμων αποτελούσε πάγιο αίτημα των πιστωτών, καθώς στο τέλος αυτής της διαδρομής η διαχείριση των διαθεσίμων θα γίνεται από μια «ανεξάρτητη αρχή», όπως η Τράπεζα Ελλάδας, ή η γενική γραμματεία δημοσίων εσόδων που υπάγεται απ’ ευθείας στους πιστωτές. Έτσι, σε περίπτωση κρίσης, όπως στο πρώτο εξάμηνο του 2015, οι πιστωτές να μπορούν να τραβούν τις δόσεις τους, χωρίς ούτε καν να ρωτούν τους έλληνες πολιτικούς.  

ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ  

Ελάχιστες φορές η νομική υπηρεσία της Βουλής έχει εκφράσει τόσες πολλές διαφωνίες με ένα νόμο, όσο τώρα. Με την διακριτικότητα που ταιριάζει σε αυτές τις περιπτώσεις η επιστημονική υπηρεσία της Βουλής εκφράζει τις επιφυλάξεις της για τα σημαντικότερα μέτρα που ψήφισε η Βουλή.  

Αναφέρει χαρακτηριστικά: «συμφώνως προς τη διάταξη της παρ. 2 εδ. Β’ του άρθρου 73 του συντάγματος “τα νομοσχέδια για συντάξεις πρέπει να είναι ειδικά, δεν επιτρέπεται, με ποινή την ακυρότητα, να αναγράφονται διατάξεις για συντάξεις σε νόμους που αποσκοπούν στη ρύθμιση άλλων θεμάτων”». Για το ίδιο θέμα, το συνταξιοδοτικό, αναφέρει επίσης: «στο μέτρο που με την προτεινόμενη ρύθμιση, αυξάνονται τα όρια ηλικίας υπαλλήλων οι οποίοι, με προγενέστερες ρυθμίσεις, είχαν εξαιρεθεί από την αύξηση αυτή – με επίκληση του “θεμελιωμένου” ασφαλιστικού δικαιώματος και της “ώριμης προσδοκίας” – εγείρεται προβληματισμός ως προς το εάν η προτεινόμενη ρύθμιση ανταποκρίνεται στην αρχή της προστασίας του κεκτημένου ασφαλιστικού δικαιώματος».  

Αποστάσεις κρατάει η επιστημονική επιτροπή της Βουλής και για τη νομιμότητα της κατάργησης του μέτρου της εκχώρησης ανείσπρακτων ενοικίων. «Πρέπει να παρασχεθεί δυνατότητα έκπτωσης από το φορολογητέο εισόδημα της αξίας των εισπράξιμων ή επισφαλών απαιτήσεων από μισθώματα, άλλως σε βάθος χρόνου, κατ’ αποτέλεσμα, φορολογείται πλασματικό εισόδημα, κατά παράβαση του άρθρου 4 παρ. 5 του συντάγματος που επιτάσσει τη φορολόγηση με βάση τη φοροδοτική ικανότητα».  

Η νομική υπηρεσία της Βουλής ασκεί κριτική και στο μέτρο της κατάσχεσης του περιεχομένου των θυρίδων. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «προβληματισμός δημιουργείται ως προς το αν η δέσμευση “του μη χρηματικού περιεχομένου των θυρίδων και των μη χρηματικών παρακαταθηκών“, δηλαδή πραγμάτων που κατά τεκμήριο δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταβολή των ως άνω φορολογικών οφειλών, είναι μέτρο πρόσφορο για την επίτευξη του ανωτέρου σκοπού».  

ΠΛΗΓΜΑ ΣΤΟ ΛΑΟ    

ΤΣΙΠΡΑΣ ΟΠΩΣ ΓΑΠ, ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ, ΣΑΜΑΡΑΣ  

Όλα τα παραπάνω μέτρα και πολλά ακόμη που συμπεριλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο ή αναμένεται να επιβληθούν με υπουργικές αποφάσεις όπως η φορολόγηση των αγροτών, η αύξηση της τιμής του εισιτηρίου στα αστικά λεωφορεία κατά 10% (λόγω αύξησης του ΦΠΑ από 13% σε 23%), η κατάργηση των περιπτέρων, κ.α. δημιουργούν ένα ανεπανόρθωτο ρήγμα στις σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κοινωνικό στρώμα που να μη θίγεται: ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι, νέοι της εργασιακής περιπλάνησης και συνταξιούχοι, εργαζόμενοι και άνεργοι, κάτοικοι των πόλεων και του χωριού, ακόμη κι όσοι πήγαν στην ύπαιθρο για να ξεφύγουν από την εξαθλίωση της ανεργίας των πόλεων. Η αυξανόμενη απόσταση που τηρεί πλέον η κυβέρνηση από την κοινωνία αποτυπώθηκε στα λόγια του υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζη, ο οποίος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη καυτηρίαζε την μείωση των τιμών στα λεωφορεία της Αθήνας επί ΝΔ, επικαλούμενος το έλλειμμα ύψους 50 εκ. ευρώ που προκάλεσε αυτό το μέτρο μαζί με την δωρεάν μετακίνηση των κατοίκων τις πρώτες ημέρες που ανακοινώθηκαν τα όρια στις τραπεζικές αναλήψεις, ή τα κάπιταλ κοντρόλ όπως λέγονται στα ελληνικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλεί τη ΝΔ για δημιουργία ελλειμμάτων στον προϋπολογισμό, λόγω άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής! Τα ύστερα του κόσμου…  

Αξίζει βέβαια να πούμε ότι η άλλη άκρη του φάσματος συνεχίζει να απολαμβάνει την ίδια προκλητική ασυλία. Το λαθρεμπόριο πετρελαίου πχ, που καταργεί τις ενδοαστικές αντιθέσεις προσφέροντας σε όλη την αστική τάξη ζεστό χρήμα, συνεχίζεται ανενόχλητο. Κανείς δεν τολμάει να τους θίξει, ούτε καν αναφορά γίνεται στους πρωταγωνιστές του, από τους ΣΥΡΙΖΑίους που έχουν επιλέξει να συμβιώσουν με λαθρέμπορους και καναλάρχες… Επιλογή που προφανώς δε σχετίζεται με υλικά συμφέροντα ή απολαβές…  

Τα παραπάνω μέτρα, που θα επιτρέψουν την έγκριση της υποδόσης των 2 δισ. ευρώ, είναι μόνο η αρχή. Σε λιγότερο από ένα μήνα, στις αρχές Νοεμβρίου, με αφορμή την συνεδρίαση της Ευρωομάδας στις 9 Νοεμβρίου, έρχεται κι άλλο πακέτο προαπαιτουμένων, ενώ ο προϋπολογισμός που θα αρχίσει να συζητιέται στη Βουλή τις επόμενες μέρες, θα επιβάλλει δρακόντεια μέτρα λιτότητας για όλο το 2016.  

Με αφορμή τη φορολεηλασία που έρχεται και την επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων που υλοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας κατά γράμμα την αντιλαϊκή πολιτική ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο η πολιτική απάτη του Τσίπρα και της παρέας του (Δραγασάκης, Σταθάκης, Σαγιάς, κ.α.). Το Σεπτέμβριο υφάρπαξαν με ψέματα την ψήφο του λαού αποκρύπτοντας το πρόγραμμα, που γνώριζαν σε κάθε του λεπτομέρεια, επειδή το είχαν υπογράψει. Έστω κι αν τους το έδωσαν έτοιμο. Έτσι ο Τσίπρας εντάσσεται στην ίδια κατηγορία των αδίστακτων πολιτικών τύπου Παπανδρέου και Παπαδήμου, που το μοναδικό το οποίος τους ενδιέφερε ήταν να επιβιώσουν πολιτικά κάνοντας «σέρβις» στους πιστωτές και την εγχώρια διαπλοκή. Γι’ αυτό κι ο Τσίπρας θα έχει το ίδιο ατιμωτικό τέλος που είχαν κι όλοι οι άλλοι μνημονιακοί πρωθυπουργοί.

*Πηγή: leonidasvatikiotis.wordpress.com

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015