Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΩΔΕΙ

Μια άκρως δυσάρεστη είδηση κάνει το γύρω στον τύπο και στο διαδίκτυο.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, έκρινε ως αντισυνταγματική, την απόφαση του υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Πάνου Σκουρλέτη να αναστείλει τη λειτουργία δραστηριοτήτων στα Μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές στη βάση ορισμένου σκεπτικού.

Η υπογράφουσα δεν γνωρίζει αν αυτή η δυσμενέστατη απόφαση του ΣτΕ είναι προϊόν μεροληπτικής στάσης υπέρ της Καναδικής εταιρείας χρυσού του Συμβουλίου της Επικρατείας ή αποτέλεσμα πλημμελούς ή επιπόλαιης νομικής βάσης και στήριξης των υπουργικών αποφάσεων για τις Σκουριές. Η περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, ίσως, να καταδείξει προς τα πού γέρνει η αλήθεια ή αν συμβαίνουν και τα δύο.

Το βέβαιον είναι ότι η απόφαση του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης αντί να αποτελέσει ένα θετικό βήμα στον αγώνα για να μάθει ένα οριστικό τέρμα στην περιβαλλοντοκτόνα και ασύμφορη επένδυση της Eldorado Gold στις Σκουριές, έρχεται εκ των πραγμάτων να προσφέρει αφορμή για τη «δικαίωση» της Καναδικής εταιρείας από το ΣτΕ.

Δεν γνωρίζουμε τώρα ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του Υπουργείου και της κυβέρνησης. Όπως μας λένε κάποιοι κύκλοι του Υπουργείου, δεν είναι λίγοι εκείνοι στην κυβέρνηση, ίσως, μάλιστα, να κυριαρχούν, οι οποίοι θεωρούν ότι μνημόνια και αντιπαράθεση με την Eldorado είναι πράγματα ασύμβατα ή και χειρότερα, ότι η επένδυση χρυσού στις Σκουριές είναι επωφελέστατη για τον τόπο και πως δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σοβαρά οι «περιθωριακές» αντιδράσεις «περιέργων», οι οποίες χάνουν, υποτίθεται, συνεχώς έδαφος και στην τοπική κοινωνία.

Το σίγουρο είναι ότι αν η κυβέρνηση δεν λάβει, όπως είχε προτείνει παλιότερα ως Υπουργός ο Παν. Λαφαζάνης, μια σαφή απόφαση για την εκδίωξη της Eldorado και στη βάση αυτής της σαφούς απόφασης δεν σχεδιάσει τεκμηριωμένα τα βήματα τα οποία θα πρέπει να ακολουθήσει για να υλοποιήσει αυτήν την κατεύθυνση και συνεχίσει να ταλαντεύεται και να πατάει σε πολλές βάρκες, τότε το παιχνίδι στις Σκουριές το έχει κερδίσει πανηγυρικά η Eldorado και η περιβαλλοντική καταστροφή στη Χαλκιδική θα είναι εφιαλτική.

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

Αν στις Σκουριές έχουμε αρνητικές εξελίξεις, για την ανάπλαση στο χώρο των Λιπασμάτων έχουν αρχίσει να ηχούν τα τύμπανα των αντιδράσεων. Η κυβέρνηση σχεδόν «αναγκάσθηκε», ως αντιπερισπασμό στο ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά, να προωθεί τη ρύθμιση Λαφαζάνη για την ανάπλαση σε χώρο πρασίνου και αναψυχής της παραλιακής έκτασης 640 στρεμμάτων στα πρώην Λιπάσματα της Δραπετσώνα. Με βάση αυτή τη ρύθμιση δεν επιτρέπεται καμιά άλλη χρήση σε αυτό το χώρο, παρά μόνο κοινωφελείς δραστηριότητες και αναψυχή, με χαμηλότατο συντελεστή δόμησης 0,15% και πολεοδόμηση από το Δήμο.

Απέναντι σε αυτήν την άκρως επωφελή για την υποβαθμισμένη αυτή περιοχή του Πειραιά ρύθμιση, η οποία προωθήθηκε αλλά δεν έχει ψηφισθεί ακόμα στη Βουλή, έχουν κλιμακωθεί οι αντιδράσεις, οι οποίες ήταν σφοδρότατες και επί Λαφαζάνη αλλά τότε προσέκρουαν στη σκληρή αποφασιστικότητα του.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα και με πρωτοσέλιδο θέμα και των ΝΕΩΝ (3/11), για τη συγκεκριμένη ρύθμιση αντιδρούν μεγάλες εταιρείες και συμφέροντα, που φέρονται να έχουν μεγάλες ιδιοκτησίες στην περιοχή και θεωρούν ότι η ρύθμιση τις απαξιώνει. Συγκεκριμένα αντιδρά η Γαλλική Εταιρεία Τσιμέντων Lafarge με έκταση 117 στρέμματα, Aegean Oil συμφερόντων Μελισσανίδη με 82 στρέμματα, η Εθνική Τράπεζα με 254 στρέμματα.

Τα ΝΕΑ μάλιστα υπογραμμίζουν ότι έχει ξεσπάσει επί του θέματος και ελληνο-γαλλικός «πόλεμος», εξαιτίας των παρεμβάσεων της πολυεθνικής Lafarge που διαθέτει ισχυρότατα ερείσματα στη Γαλλική κυβέρνηση, σε μια περίοδο που ο παλιός Ολαντρέου έχει μετατραπεί από τον Τσίπρα σε μεγάλο σύμμαχο της κυβέρνησης και της Ελλάδας!

Δεν ξέρουμε κατά πόσον αυτές οι αντιδράσεις θα επηρεάσουν άμεσα ή έμμεσα την κυβέρνηση, θα επισημάνουμε μόνο ότι δεν φτάνει να ψηφισθεί η ρύθμιση Λαφαζάνη για τα Λιπάσματα στη Βουλή. Πρέπει με τα ανάλογα κρατικά κονδύλια και σχέδιο υπό την ευθύνη του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετώνας να προχωρήσει γρήγορα η ανάπλαση στα Λιπάσματα και όχι να αφεθεί στην τριβή του χρόνου και να τεθεί στο ψυγείο, ώστε να βρεθούν αργότερα οι κατάλληλες πολιτικές συνθήκες για να παρθεί πίσω. Η ανάπλαση στα Λιπάσματα χρειάζεται εδώ και τώρα ταχύτητα και αποφασιστικότητα. Αυτή όμως η αποφασιστικότητα εκδηλώνεται από την κυβέρνηση, μάλλον, σε μνημονικούς στόχους και όχι στόχους περιβαλλοντικούς, πολύ περισσότερο όταν θίγουν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΛΙΑΠΗ

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Δίκιο είχαν τελικά οι δεξιοί, όταν έλεγαν πως αν ποτέ έρθουν στα πράγματα οι αριστεροί, θα πάρουν τα σπίτια του κοσμάκη! Η κυβέρνηση Τσίπρα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που αποφάσισε να καταργήσει κάθε προστασία της πρώτης κατοικίας των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις των «κόκκινων» δανείων τους. Δεν φανταζόντουσαν βέβαια ποτέ οι δεξιοί ότι η «αριστερή» κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα έπαιρνε τα σπίτια των χρεοκοπημένων για να τα δώσει στους… τραπεζίτες!!! Έλληνες και ξένοι γύπες μαζεύονται ήδη στη χώρα μας για να θησαυρίσουν στις πλάτες των μπατίρηδων.  

Ελεύθεροι από αύριο Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου, οι πλειστηριασμοί σπιτιών και πρώτης κατοικίας! Αυτό αποφάσισε ο Τσίπρας. Μισό μονόστηλο (!) αφιέρωσε στην είδηση η Αυγή, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ. «“Όπως δεν γίνονταν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας πριν από αυτήν την απόφαση, έτσι δεν θα γίνονται και από Δευτέρα”, ανέφερε στην Αυγή ανώτερο στέλεχος του υπουργείου Οικονομίας. Άλλωστε η κυβέρνηση βρίσκεται εν αναμονή συμφωνίας με τους θεσμούς (της ΕΕ) για το πλαίσιο του νόμου Κατσέλη που θα ισχύσει», γράφει η εφημερίδα – όργανο του ΣΥΡΙΖΑ. Καλά, αφού η κυβέρνηση Τσίπρα «βρίσκεται εν αναμονή συμφωνίας» με τους δανειστές, Γερμανούς και υπόλοιπους Ευρωπαίους, από πού αντλεί αυτό το ανώνυμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομίας τη σιγουριά ότι δεν θα γίνονται πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας; Το μισό μονόστηλο της Αυγής μας λύνει και αυτή την απορία: «Η πρώτη κατοικία προστατεύεται πλήρως μέχρι το τέλος του έτους, σύμφωνα με την άτυπη συμφωνία που έχει γίνει μεταξύ της κυβέρνησης και των τραπεζών», γράφει η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση θεωρεί ηλίθιους τους Έλληνες.  

Σήμερα έχουμε 1η Νοέμβρη και ο χρόνος τελειώνει τον άλλο μήνα! Τι μας λέει δηλαδή ο Τσίπρας; Ότι για …δύο μήνες οι μπατίρηδες θα έχουν σπίτι και η κυβέρνηση θα το δώσει στους τραπεζίτες το Γενάρη! Οι του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν, δηλαδή, ότι ο κοσμάκης δεν ξέρει ούτε να μετράει πόσους μήνες θα κατέχει ακόμη το σπίτι του; Θα μας τρελάνουν; «Οι γύπες της Ουάσιγκτον και οι πλατσικολόγοι της Ευρώπης βρίσκονται προ των πυλών. Όχι για επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, αλλά για τα “κόκκινα” δάνεια των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών», έγραφε την Πέμπτη η Εφημερίδα των Συντακτών. Παρέχει μάλιστα την πληροφορία ότι καταβάλλεται προσπάθεια στο ετήσιο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου που θα γίνει στα τέλη Νοεμβρίου, να έρθουν ως βασικοί προσκεκλημένοι οι επικεφαλής δέκα εκ των μεγαλύτερων «αρπακτικών» κεφαλαίων των ΗΠΑ! Δύο άνθρωποι δείχνουν ενθουσιασμένοι από το γεγονός της πλήρους υποταγής του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στις εντολές του Βερολίνου.  

Ο πρώτος είναι ο γάλλος επίτροπος Οικονομικών στην Κομισιόν, Πιερ Μοσκοβισί. «Μετά τον Ιούλιο έχουμε εργαστεί σε κλίμα εμπιστοσύνης και με πνεύμα συνεργασίας που είναι πρωτοφανές μεταξύ μιας ελληνικής κυβέρνησης και των ευρωπαϊκών θεσμών, από την έναρξη της κρίσης», δήλωσε ο Μοσκοβισί σε συνέντευξη που έδωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Πρέπει να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις πριν από το τέλος του έτους», τόνισε. Η εκπρόσωπός του στην Κομισιόν ανήγγειλε επίσης την επικείμενη άφιξή του στην Ελλάδα για μεθαύριο, Τρίτη, όπου θα παραμείνει και την Τετάρτη. Ο δεύτερος ευτυχής με τις εξελίξεις είναι ο έλληνας υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Σταθάκης. Αυτός χαρακτήρισε «τεράστια» τη χρηματοδοτική εισροή 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ από το ΕΣΠΑ ως το Μάρτιο του 2016, ενώ έδειξε ενθουσιασμένος και με τη δυνατότητα δανεισμού από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (BERD), ποσού έως 3 δισεκατομμυρίων ευρώ με χαμηλό επιτόκιο. Αντιθέτως, τον «υπαρκτό κίνδυνο να διολισθήσει η χώρα σε βαθύτερη ύφεση», επισημαίνει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, στην έκθεσή του για το τρίτο τρίμηνο του 2015. Εκεί, υπογραμμίζει την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των φορολογουμένων, που θέλουν να είναι συνεπείς. Προειδοποιεί έτσι τους κυβερνώντες ότι η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσής τους, κατά κανένα τρόπο δεν συνεπάγεται και ανάλογη αύξηση των φορολογικών εσόδων του κράτους, αφού ούτε οι συνεπείς μέχρι τώρα φορολογούμενοι δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν τις νέες φορολογικές επιβαρύνσεις.  

Σα να μην έφταναν αυτά, η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στη Γερμανία, η Μπιλντ, αυξάνοντας τη γερμανική πίεση πάνω στην κυβέρνηση Τσίπρα, υποστηρίζει ότι οι δανειστές έστειλαν ήδη μήνυμα στην Αθήνα πως δεν θα εκταμιευθεί η δόση του Οκτωβρίου – η υποδόση, ακριβέστερα. Η γελοίου επιπέδου εφημερίδα ισχυρίζεται ότι υπάρχει «βαρύ» κλίμα μεταξύ Αθήνας και δανειστών, το οποίο οφείλεται στο ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν εφαρμόζει όλα τα προαπαιτούμενα, δεν δίνει τα χρήματα που οφείλει το ελληνικό κράτος σε ιδιώτες και δεν επιστρέφει φόρους που δικαιούνται οι πολίτες. Τώρα που οι Γερμανοί «έσπασαν» τον Τσίπρα, θα τον λιώσουν…

*Δημοσιεύθηκε στο ''Πριν'' την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2015

ΜΕΓΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΚΑΙ ΠΕΛΩΡΙΕΣ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΣΙΠΡΑ

Την ώρα που ο ελληνικός λαός πένεται, υπερφορολογείται και εξαθλιώνεται, έρχεται η κυβέρνηση Τσίπρα, με κυνικότητα η οποία ξεπερνά και την πιο νοσηρή φαντασία, να οχυρωθεί πίσω από μια ρύθμιση-σκάνδαλο της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, για να προσφέρει πλήρη ασυλία στη διεύθυνση και τα στελέχη της Αγροτικής τράπεζας, τα οποία προσέφεραν χαριστικά θαλασσοδάνεια, δανεικά και αγύριστα, στα πολιτικά κόμματα. Η προσφορά ασυλίας, με την ίδια αισχρή απόφαση, αυτονοήτως επεκτείνεται και στις διευθύνσεις και τα στελέχη και των άλλων τραπεζών που έδωσαν, επίσης, αφειδώς δανεικά και αγύριστα στα πολιτικά κόμματα. Με αυτόν τον τρόπο θαλασσοδάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ διασπαθίζονται και οι διοικήσεις των τραπεζών αθωώνονται με νόμο, τον οποίο επικαλείται σκανδαλωδώς ως άλλοθι ο πολύς αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης ο Δημ. Παπαγγελόπουλος για να καλύψει τα νώτα του και να νίψει ως Πόντιος Πιλάτος τα χέρια του.

Απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστου Καραγαννίδη, ο αναπληρωτής υπουργός ανέφερε ότι μπήκε στο αρχείο η δικογραφία για τα δάνεια της ΑΤΕ προς τα πολιτικά κόμματα, εξαιτίας της σκανδαλώδους διάταξης του άρθρου 78 του ν.4146/2013, η οποία παρέχει κατά πρωτοφανή και εξοργιστικό τρόπο ασυλία στους προέδρους, στα μέλη διοικητικών συμβουλίων και στα τραπεζικά στελέχη για μια κατηγορία δανείων, μεταξύ των οποίων περίοπτη θέση έχουν τα δάνεια στα κόμματα! «Και κατά την άποψή μου, η προαναφερθείσα διάταξη γι' αυτό ψηφίστηκε», σχολίασε ανερυθρίαστα, ενώ υποτακτικότατα δεσμεύθηκε ότι «η σημερινή κυβέρνηση δεν πρόκειται να νομοθετήσει μέτρα που παρέχουν ασυλία σε οποιονδήποτε σαν τη διάταξη του άρθρου 78 του ν.4146/2013»!

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Του ΓΙΑΝΝΗ ΔΟΥΛΦΗ*

Όλα λοιπόν για τις τράπεζες. Αν και η διόγκωση του ελληνικού κρατικού χρέους, που αποτέλεσε το 2010 το εφαλτήριο για την έναρξη της μνημονιακής πολιτικής, που αποτελεί ένα νέο, πιο επιθετικό στάδιο εφαρμογής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, υπό τον έλεγχο των ιμπεριαλιστικών κέντρων σε αγαστή συνεργασία – αν και από θέσεις υποχώρησης ως προς το διεθνή ρόλο της ελληνικής άρχουσας ολιγαρχικής τάξης, που δημιούργησε ένα νέο καθεστώς, οι ενισχύσεις του κράτους στο τραπεζικό σύστημα που είχαν ήδη ξεκινήσει από το 2008, συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση και με διάφορες μορφές, μια εκ των οποίων ήταν οι ανακεφαλαιοποιήσεις τους.

Η πρώτη ανακεφαλαιοποίηση του 2012, που επιβάρυνε ευθέως τους έλληνες πολίτες και φορολογούμενους με πρόσθετο κρατικό χρέος, με έντονα ταξικό πρόσημο βέβαια, αφού ήδη η φορολογία είχε μεταστραφεί σε κατεύθυνση επιβάρυνσης των οικονομικά πιο αδύναμων με ταυτόχρονες, έως και σκανδαλώδεις απαλλαγές και ελαφρύνσεις των οικονομικά ισχυρών, ανήλθε σε 40,5 δις ευρώ περίπου (27,5 δισ. ευρώ για τις «συστημικές» λεγόμενες τράπεζες και 13 δις ευρώ για τις υπόλοιπες) για την κάλυψη των απωλειών από το PSI (Private Sector Involvement), δηλαδή των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που είχαν στο χαρτοφυλάκιό τους και «κουρεύτηκαν» (ύψους 28 δις ευρώ περίπου). Οι ιδιώτες στην πρώτη αυτή ανακεφαλαιοποίηση συμμετείχαν με 3 δις ευρώ. Εκείνοι που απώλεσαν ουσιαστικά τις αποταμιεύσεις τους ήταν τα Ασφαλιστικά Ταμεία (περίπου 14,5 δις ευρώ) και οι έλληνες ιδιώτες μικρο-ομολογιούχοι (1,2 δις περίπου).

Με βάση τη συμφωνία για το PSI παρασχέθηκαν 50 δις ευρώ από τα 130 δις ευρώ του δεύτερου πακέτου στήριξης για την ανακεφαλαιοποίηση αυτή των ελληνικών τραπεζών, με επιβάρυνση του ελληνικού χρέους. Εν τέλει χρησιμοποιήθηκαν μόνο τα 40 δις, τα δε υπόλοιπα «αδιάθετα», ξαναπήρε πίσω το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (European Financial Stability Facility - EFSF), για να τα ξαναδώσει με το νέο μνημόνιο από τον ΕΜΣ (ESM), με νέους επαχθέστερους όρους. Αυτή ήταν μια από τις καταπληκτικές επιτυχίες της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το κράτος παρά το ότι συμμετείχε σ’ αυτή με αντίστοιχη διόγκωση του χρέους του, δεν απέκτησε τουλάχιστον τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Η «ανακεφαλαιοποίηση» έγινε με τη συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ένα θεσμό ελεγχόμενο από τους μηχανισμούς της Ε.Ε. και μάλιστα με την απόκτηση όχι με κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου, αλλά με προνομιούχες μετοχές χωρίς ψήφο. Έτσι η διοίκηση και ο έλεγχος των τραπεζών παρέμεινε στα χέρια των παλιών μεγαλομετόχων τους, που είχαν και το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την αποπτώχευσή τους. Παράλληλα το ΤΧΣ παραχώρησε δωρεάν στους ιδιώτες μετόχους τίτλους (warrants) με τους οποίους θα αποκτούσαν τη δυνατότητα να ξαναγοράσουν τις μετοχές του ΤΧΣ ώστε να αποπληρωθούν τα κεφάλαιά του.

Η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση, που έγινε το 2014 με την αύξηση του κεφαλαίου τους με συμμετοχή των ιδιωτών μεγαλομετόχων τους, αλλά και νέων διεθνών – κερδοσκοπικού σε μεγάλο βαθμό – κεφαλαίων και μάλιστα με μετατρέψιμες ομολογίες (Co.Co.S. – Contingent Convertible Securities), ανήλθε σε 8,3 δις ευρώ, χωρίς τίποτε και πάλι να αλλάξει στη λειτουργία και τον έλεγχο των τραπεζών. Με το νόμο αυτό άνοιξε ο δρόμος για την έκδοση κυβερνητικών αποφάσεων με τις οποίες το ΤΧΣ θα κάνει πρόταση εξαγοράς των warrants (δηλαδή των τίτλων που δόθηκαν δωρεάν στους ιδιώτες μετόχους στην πρώτη ΑΜΚ και με τους οποίους θα αποκτούσαν τη δυνατότητα να ξαναγοράσουν τις μετοχές του ΤΧΣ ώστε να αποπληρωθούν τα κεφάλαιά του) σε είδος, με μετοχές των τραπεζών. Αυτό σημαίνει ότι οι κάτοχοι warrants θα μπορέσουν να αποκτήσουν τις μετοχές των τραπεζικών ιδρυμάτων χωρίς να αποπληρώσουν στο ΤΧΣ τα κεφάλαια που αυτό κατέβαλε στην πρώτη φάση της ανακεφαλαιοποίησης. Η ρύθμιση αυτή θα συνεπάγεται σημαντικές απώλειες κεφαλαίων για το ΤΧΣ, επομένως άμεση χρηματοδότηση των μεγαλομετόχων σε βάρος του ελληνικού λαού, καθώς αυτόν βαραίνει το κρατικό χρέος.

Σε όλο αυτό το διάστημα μέχρι σήμερα οι τράπεζες έλαβαν σταδιακά μια επιπλέον «γενναιόδωρη» ενίσχυση από το ελληνικό «δημόσιο» με τη μορφή εγγυήσεών του σε ομολογιακά τους δάνεια, συνολικού ποσού 168 δις (βλ. ενδεικτικά: Π. Παναγιώτου «Παγκόσμιο ρεκόρ κρατικής ενίσχυσης προς τις τράπεζες για την Ελλάδα;» 02 Αυγούστου 2012 tvxs, Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος: «Τα χρήματα των τραπεζών, ο ΣΚΑΪ και οι αριθμοί», Τετάρτη 14 Μαΐου 2014 Unfollow)

Μετά από όλα αυτά εγείρονται τα εύλογα ερωτήματα σε όλους εμάς που επιβαρυνόμαστε παντοιοτρόπως τις επιπτώσεις μιας πολιτικής εξανδραποδισμού (όπως τα θέτει και ο πρώτος αρθρογράφος);

- Εφόσον οι ελληνικές τράπεζες έχουν λάβει τόσο μεγάλης κρατικής στήριξης γιατί δεν προχωρούν άμεσα στην απόσβεση του χρέους των ιδιωτών που έχουν πραγματική αδυναμία αποπληρωμής του και αντίθετα διεκδικούν τα χρήματα αυτά, στέλνουν τους Έλληνες πολίτες στα δικαστήρια υποβάλλοντας τους στην εξευτελιστική και ψυχοφθόρα διαδικασία της δίκης αλλά και αρνούνται να δεχτούν τις πρωτόδικες αποφάσεις όταν δεν τις ικανοποιούν και προχωρούν σε εφέσεις, παρατείνοντας την ταλαιπωρία αυτών που με τα χρήματα τους διασώζονται;

- Γιατί οι τράπεζες συνεχίζουν να προχωρούν σε κατασχέσεις κατοικιών και να προβαίνουν σε πλειστηριασμούς αφού καλύπτουν τις απώλειες τους από την κρατική ενίσχυση;

- Γιατί δεν αναδείχθηκε απ' την τρέχουσα και τις προηγούμενες κυβερνήσεις η ευθύνη των τραπεζών στο δρόμο για την κρίση;

- Ποιο είναι, τελικά, το πραγματικό ύψος το οποίο έχουν λάβει οι τράπεζες απ' τον ελληνικό λαό, αν υπολογιστεί και η συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών στις δημόσιες εγγραφές, τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και την αγορά τραπεζικών μετοχών μέσω του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, δεδομένου ότι οι μετοχές αυτές τελικά απαξιώθηκαν και οι Έλληνες πολίτες έχασαν τα χρήματα που έδωσαν στις τράπεζες;

Εν τέλει το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος αυτών των ποσών το επωφελήθηκαν οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών, που κατά πάσα πιθανότητα, αφού ενθυλακώθηκε με την πώληση σε υψηλές τιμές των τίτλων τους, το μετάφεραν σε ασφαλείς προορισμούς (φορολογικά και ελεγκτικά) εκτός της χώρας

Να σημειωθεί ότι οι 4 μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες μαζί με τις θυγατρικές τους, είχαν τεράστια πραγματικά κέρδη από το 2000 μέχρι το 2010, ύψους 44 δις ευρώ περίπου που φορολογήθηκαν με συντελεστή μόλις 17% (βλ.: ΧΡ. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ: 78 ΔΙΣ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Η ΕΦΙΚΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ! Iskra)

Στις 20/06/2013, μετά την πρώτη «ανακεφαλαιοποίηση», η χρηματιστηριακή αξία του μετοχικού κεφαλαίου («κεφαλαιοποίηση») των τεσσάρων συστημικών τραπεζών ανερχόταν σε 29 δις ευρώ, το 2014 η «κεφαλαιοποίησή» τους είχε απομειωθεί στα 20 δις περίπου, ενώ την 26/10/2015 είχε καταβαραθρωθεί πολύ κάτω από τα 5 δις. Αντίστοιχη, βέβαια απομείωση έχει υποστεί και το χαρτοφυλάκιο του ΤΧΣ. Θα έλεγε κανείς ότι οι «ανακεφαλαιοποιήσεις», το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να οδηγούν τα πραγματικά ή πλασματικά κεφάλαια των συμμετεχόντων σε μια μαύρη τρύπα.

Το ποσόν της νέας «ανακεφαλαιοποίησης» που προσδιορίστηκε από τα τεστ αντοχής, είναι στο λεγόμενο «καλό» σενάριο 4,451 δις, ενώ στο λεγόμενο «δυσμενές» 14,4 δις. Στο ποσόν αυτό θα συμμετέχει το ΤΧΣ, αλλά και οι ιδιώτες μέτοχοι με ποσοστά που δεν έχουν αποφασιστεί ακόμη, αλλά με γνώμονα, κατά την άποψή μου, την απόκτηση απόλυτης πλειοψηφίας από το πρώτο*.

Το ποσόν αυτό μπορεί να είναι και μετατρέψιμες ομολογίες, αλλά ακόμη και τα κεφάλαια με τα οποία θα συμμετέχει το μη δημόσιο (με χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων και του ελληνικού λαού) ΤΧΣ μπορεί να είναι ομόλογα του Ε.Μ.Σ. Έτσι με ελάχιστο ή καθόλου «ζεστό» χρήμα θα αποκτηθεί ο πλήρης έλεγχος του τραπεζικού συστήματος από τους μηχανισμούς της Ε.Ε. (ΕΜΣ, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή + Τράπεζα Ελλάδος που είναι παράρτημα της ΕΚΤ), καθώς και τους ιδιώτες.

Το υπερόργανο του νέου ΤΧΣ που θα υπάγεται στους μηχανισμούς και κυρίως τον ΕΜΣ, προβλέπεται να είναι η εξαμελής «Επιτροπή Επιλογής», με μια σειρά ουσιαστικές αρμοδιότητες. Μεταξύ αυτών και η επιλογή των μελών του Γενικού Συμβουλίου και της 3 μελούς Εκτελεστικής Επιτροπής. Στην 6μελή Επιτροπή Επιλογής συμμετέχουν 3 μέλη από τους μηχανισμούς (ΕΜΣ, ΕΚΤ, ΕΜΣ) 1 μέλος από την Τράπεζα της Ελλάδος που ελέγχεται ουσιαστικά από την ΕΚΤ και δύο μέλη από το ΥΠΟΙΚ.

Η συγκεκριμένη «Επιτροπή Επιλογής» θα ορίζει σε συνέχεια τα 7 από τα 9 μέλη του Γενικού Συμβουλίου και 2 από τα 3 μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΤΧΣ, περιλαμβανομένων και των προέδρων τους, με τη σύμφωνη γνώμη του Eurogroup.

Σε συνέχεια η διορισμένη από τους δανειστές διοίκηση του ΤΧΣ, θα αξιολογήσει τα Δ.Σ. των τραπεζών και θα κάνει όποιες αλλαγές κρίνει σκόπιμες, ενώ η παντοδύναμη «Επιτροπή Επιλογής» θα μπορεί να παύει και να διορίζει μέλη της διοίκησης του ΤΧΣ ανάλογα με την απόδοση τους και να προσδιορίζει το ύψος των απολαβών τους.

Στις τράπεζες που θα «ανακεφαλαιοποιηθούν» θα τοποθετηθεί εκπρόσωπος του ΤΧΣ με δικαίωμα βέτο σε κρίσιμα ζητήματα και στον έλεγχο της ροής της χρηματοδότησης. Τα νέα δε μέλη που θα επιλεγούν στις Διοικήσεις των τραπεζών (Δ.Σ.) θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον δεκαετή διεθνή θητεία σε παρεμφερείς δραστηριότητες και τουλάχιστον τριετή ως μέλη πιστωτικού ιδρύματος.

Παρά τα όσα λέγονται για την εγγύηση των καταθέσεων, ως λόγο για τον επείγοντα χαρακτήρα και την αναγκαιότητα της νέας «ανακεφαλαιοπόιησης», είτε για ποσά άνω των 100.000 ευρώ, είτε ακόμη και για χαμηλότερα, προβλέπεται στον ίδιο νόμο η δυνατότητα Bail in για την εξυγίανση ενός ή περισσοτέρων τραπεζών.

Επίσης, παρά τους κυβερνητικούς «λεοταρισμούς» αποκτούνται από αυτό αρμοδιότητες σχετικά με τις ρυθμίσεις για τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια».

Προβλέπεται, βέβαια και η δυνατότητα μετατροπής των προνομιούχων μετοχών του ΤΧΣ από τις προηγούμενες σε κοινές με δικαίωμα ψήφου. Όταν στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποίησεις ο έλεγχος του ΤΧΣ δεν ήταν απόλυτος αυτό δεν είχε προκριθεί, τώρα όμως ενδέχεται να επιλεγεί.

Το συμπέρασμα, που μπορεί να αντληθεί από τα παραπάνω είναι το εξής:

Με ελάχιστα κεφάλαια, εικάζω ότι θα είναι διάφορα «χρηματοπιστωτικά μέσα» όπως κομψά λέγεται, είτε Co.Co.S., Warrants, κ.λ.π, είτε ομόλογα εγγυημένα με διάφορους τρόπους από τους μηχανισμούς της Ε.Ε. με χαμηλότερο χρηματοοικονομικό κόστος, αποκτάται ο πλήρης έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, ενώ οι έλληνες πολίτες και φορολογούμενοι θα επιβαρυνθούν αυξάνοντας το χρέος με το οποίο τους έχουν επιβαρύνει και με πολύ υψηλότερο κόστος εξυπηρέτησης. Σημειώνεται ότι τα λεγόμενα ομόλογα Coco’s με δικαίωμα μετατροπής τους σε μετοχές, θα έχουν ετήσια απόδοση γύρο στο 8-10%, με τα οποία θα επιβαρυνθεί και πάλι η συντριπτική πλειονότητα της χειμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας.

(Βλ. και τον παρακάτω Πίνακα που παραθέτει σε άρθρο στο Protagon στις 12 Μαΐου 2014 ο Γιάνης Βαρουφάκης: Το κρυφό χρέος των τραπεζών, σχετικά με τα επιτόκια, με τα οποία επιβαρύνονται τα ομόλογα που έχουν εκδώσει οι ελληνικές τράπεζες με εγγυήσεις του δημοσίου μετά το ξέσπασμα της Κρίσης του 2008.

Σημείωση: Όπως φαίνεται, παρά την ανακεφαλαιοποίησή τους που πλήρωσε ο Έλλην φορολογούμενος με 41 δισ. κατά το 2013 (δανειζόμενος από το EFSF για να τα δώσει στις τράπεζες), οι τράπεζες εξέδωσαν άλλα 41 δισ. 90 εκ., με την εγγύηση του φορολογούμενου. Αν η ανακεφαλαιοποίηση ήταν όσο πετυχημένη μάς λέει η κυβέρνηση ότι ήταν, γιατί χρειάστηκαν αυτά τα επιπλέον δισ.; Και γιατί το «επιτόκιο» που έδιναν στον εαυτό τους το 2013, ακόμα και τον Φεβρουάριο του 2014, ήταν υψηλότερο απ’ ό,τι το 2011, όταν ο τράπεζες ήταν (υποτίθεται) σε πολύ χειρότερη κατάσταση από σήμερα;

(http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=33858)

Αντιγράφουμε προς επίρρωση των εκτιμήσεών μας, τα όσα αναφέρει ο Γ. Κιμπουρόπουλος στο Δρόμο της Αριστεράς: Βάσει των πληροφοριών που έχουν ήδη διαρρεύσει για την αναλογία μετοχών και CoCos, αποδεικνύεται το στοιχείο μιας σκηνοθεσίας που απλώς ρίχνει κι άλλο τον λογαριασμό της άλωσης των τραπεζών. Οι συνολικές κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών προσδιορίζονται στα 14 δισ. Από αυτά, μόλις 4,4 δισ. αφορούν το λεγόμενο «βασικό σενάριο», το οποίο πρέπει, υποχρεωτικά, να καλυφθεί από ιδιωτικά κεφάλαια (2 δισ. ανταλλαγές ομολόγων και 2,4 δισ. νέες μετοχές) και 9 - 9,5 δισ. το λεγόμενο «δυσμενές σενάριο», το οποίο θα καλυφθεί, εν όλω ή εν μέρει, από το ΤΧΣ. Αυτό σημαίνει ότι οι 4 συστημικές τράπεζες είναι υποχρεωμένες να αντλήσουν με αυξήσεις κεφαλαίου μόλις 2 - 2,5 δισ. ευρώ, ενώ έχουν και την ευκαιρία να εξασφαλίσουν μια πολύ ευρύτερη και φθηνή ιδιωτικοποίηση αντλώντας περισσότερα ξένα κεφάλαια. (βλ. Γιάννη Κιμπουρόπουλου: Οι τεχνικοί και οι πραγματικοί γρίφοι της ανακεφαλαιοποίησης, Δρόμος της Αριστεράς, Φύλλο 284 – 31/10/2015)

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα τρανταχτό παράδειγμα της απόλυτα ετεροβαρούς και επαχθούς συμφωνίας που αποτελεί το 3^ο μνημόνιο, που ουσιαστικά με «πλασματικά» τρόπον τινά κεφάλαια, επιδιώκει τον πλήρη έλεγχο (και ιδιοκτησιακό), του τραπεζικού συστήματος που «αφελληνίζεται» και μέσω αυτού του συσσωρευμένου κοινωνικού πλούτου, υποθηκευμένου ή μη, ενός μέρους των εγχώριων επιχειρήσεων και της αγροτικής γης και φυσικά του υπολειπόμενων κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Βλέπε και το νέο ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο έχει προβλεφθεί να μεταφερθούν περιουσιακά στοιχεία της χώρας ύψους 45 δις ευρώ – με βαθειά υποτιμημένες αξίες.

Τι λαμβάνει ως αντάλλαγμα η άρχουσα «ελληνική» ολιγαρχική τάξη, απέναντι σε όλα αυτά;

Πιθανώς τη συμμετοχή της με κάποιο ποσοστό στη διανομή αυτή, και δεύτερο την κατεδάφιση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών παροχών, την περαιτέρω μείωση του άμεσου (και έμμεσου βλ, παροχή υπηρεσιών ελεύθερων επαγγελματιών) κόστους εργασίας και την καταστροφή των μικρών επιχειρηματικών μονάδων του μεταποιητικού, εμπορικού και αγροτικού τομέα για να εισβάλει στην άλωσή του.

Από την άλλη πλευρά, η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας και η χειμαζόμενη ελληνική οικονομία, δεν πρόκειται να αποκομίσει τίποτε θετικό και από την παρούσα «ανακεφαλαιοποίηση», ούτε στο ζήτημα της ενίσχυσης της ρευστότητας και νέου δανεισμού, ούτε στο ζήτημα της αναγκαίας «σεισάχθειας» και μιας γενναίας ρύθμισης της υπερχρέωσης και των κόκκινων» δανείων, ούτε στην προστασία της στέγης, της ακίνητης περιουσίας και των υπολειμμάτων των πενιχρών πλέον διαθεσίμων της. Αντίθετα, όπως φαίνεται, η πίεση από τους «δανειστές», είναι τεράστια, για τη νομοθέτηση της πλήρους απελευθέρωσης των πλειστηριασμών με την «απειλή» του κουρέματος των καταθέσεών των πολιτών, προκειμένου να εκταμιεύσουν τα 2 δις που θα πάρουν οι ίδιοι για την εξόφληση των προηγουμένων «απαιτήσεών» τους.

Η μόνη ουσιαστική λύση του προβλήματος του τραπεζικού συστήματος είναι η εθνικοποίηση – κοινωνικοποίησή τους χωρίς κανένα επιπλέον αντίτιμο, αφού ουσιαστικά μέχρι σήμερα στηρίζονται από τα κεφάλαια με τα οποία ο ελληνικός λαός έχει επιβαρυνθεί, ώστε να διαδραματίσουν το ρόλο τους στη χρηματοδότηση της οικονομίας για την ανάκαμψή, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξή της, σε μια γενναία «σεισάχθεια» και ρύθμιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και μικρών επιχειρήσεων, και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με την οριστική απαλλαγή από τα μνημόνια και το ασφυκτικό καθεστώς που έχουν επιβάλει, την ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας της χώρας με έξοδο από τη φυλακή της ευρωζώνης και τη ρήξη με τους μηχανισμούς της Ε.Ε.

*Σημείωση:

Κεφαλαιακές ανάγκες ανά τράπεζα από τα stress tests

*Γιάννης Δουλφής, Οικονομολόγος, πρώην τραπεζικός, συμμετέχει στην Επιτροπή Χρηματοπιστωτικού της Λαϊκής Ενότητας

πηγη: iskra.gr