Το τρίτο πράγ­μα, που θα δια­πι­στώ­σει, είναι ότι οι μόνοι που προ­σπα­θούν, αλλά είναι αν­θρω­πί­νως αδύ­να­το να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλη­μα στην τε­ρά­στια έκτα­σή του, είναι οι κά­τοι­κοι των νη­σιών και ακόμη πιο ιδιαί­τε­ρα πρω­το­πό­ρες ηρω­ι­κές ομά­δες αλ­λη­λέγ­γυων και οι υπάλ­λη­λοι των Μη Κυ­βερ­νη­τι­κών Ορ­γα­νώ­σε­ων (ΜΚΟ). Το τέ­ταρ­το, είναι ότι η πα­ρου­σία των ΜΚΟ διαρ­κώς αυ­ξά­νε­ται και ότι γί­νο­νται μη­χα­νι­σμός «ΜΚΟ­ποί­η­σης» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης. 

Η «απου­σία του κρά­τους» και οι ΜΚΟ

Στη Λέσβο, όπου συμ­βαί­νουν τόσα τρα­γι­κά πε­ρι­στα­τι­κά, όπου μέχρι πρό­σφα­τα έβγαι­ναν κα­θη­με­ρι­νά κατά μέσο όρο 5-7.000 πρό­σφυ­γες (η ροή έχει μειω­θεί το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα πε­ρί­που στο μισό), δεν υπάρ­χει πιο εντυ­πω­σια­κή απου­σία απ’ αυτή του κρά­τους. Ο δη­μο­σιο­γρά­φος του Γαλ­λι­κού Πρα­κτο­ρεί­ου Ει­δή­σε­ων Άρης Μεσ­σή­νης το πε­ριέ­γρα­ψε καλά με τα εξής λόγια: 

«Στη Μυ­τι­λή­νη δεν υπάρ­χει τί­πο­τα που να θυ­μί­ζει την πα­ρου­σία κρά­τους, έστω πτω­χευ­μέ­νου. Δεν υπάρ­χει στρα­τός να στή­σει σκη­νές για τους ζω­ντα­νούς, συσ­σί­τια για τους πει­να­σμέ­νους, για­τροί να σώ­σουν τους ημι­θα­νείς. Πού είναι οι για­τροί; Οι δια­σώ­στες της ΕΜΑΚ;»

Για ένα θέμα που απα­σχο­λεί ευ­ρω­παϊ­κές συ­νό­δους και την πα­γκό­σμια πο­λι­τι­κή, σε ένα νησί όπου συ­γκε­ντρώ­νε­ται το 50% των ημε­ρή­σιων προ­σφυ­γι­κών ροών, αυτή η απου­σία είναι πραγ­μα­τι­κά συ­γκλο­νι­στι­κή, εξορ­γι­στι­κή και κα­τα­ντά δο­λο­φο­νι­κή, αφού χά­νο­νται δε­κά­δες ζωές από την απου­σία μη­χα­νι­σμών διά­σω­σης και πε­ρί­θαλ­ψης. Από την απου­σία του ορ­γα­νω­μέ­νου κρά­τους. 

Το κενό της απου­σί­ας του κρά­τους κα­λύ­πτε­ται από δύο πα­ρά­γο­ντες:

Πρώτο, από ένα μα­ζι­κό κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης των κοι­νω­νιών των νη­σιών, αλλά και από την πρω­το­πό­ρα και ανι­διο­τε­λή δράση αλ­λη­λέγ­γυων ακτι­βι­στών. Ιδιαί­τε­ρα στο πρώτο διά­στη­μα της μα­ζι­κής έλευ­σης προ­σφύ­γων ήταν ο μόνος «μη­χα­νι­σμός» υπο­δο­χής και έπρε­πε να αντα­πε­ξέλ­θει σε πρω­το­φα­νείς ανά­γκες: δε­κά­δες χι­λιά­δες σά­ντουιτς, μπου­κά­λια νερό, πα­πού­τσια και ρούχα (παι­δι­κά, αλλά όχι μόνο). Στην κά­λυ­ψη τόσο πρω­το­φα­νών ανα­γκών, οι κά­τοι­κοι των νη­σιών βο­ή­θη­σαν απο­φα­σι­στι­κά και με πολ­λούς τρό­πους: «άδεια­σαν οι ντου­λά­πες και πλέον δεν έχου­με για να δώ­σου­με άλλα ρούχα, πα­πού­τσια κ.λπ. Οι ανά­γκες είναι τε­ρά­στιες σε κα­θη­με­ρι­νή βάση», μας είπε αλ­λη­λέγ­γυος από τη Λέσβο. 

Δεύ­τε­ρο, από τη δράση των ΜΚΟ. Μόλις το ζή­τη­μα διε­θνο­ποι­ή­θη­κε, με τη μα­ζι­κό­τη­τα του προ­σφυ­γι­κού κύ­μα­τος, τα ναυά­για και τις τρα­γι­κές απώ­λειες αν­θρώ­πι­νων ζωών, κα­τέ­φτα­σαν στα νησιά οι ΜΚΟ για να κα­λύ­ψουν την «απου­σία του κρά­τους». Έφε­ραν μαζί τους «τε­χνο­γνω­σία» και υλικά μέσα, υπαλ­λή­λους που δού­λευαν με ωρά­ριο, χρή­μα­τα για την κά­λυ­ψη υλι­κών ανα­γκών. Η δράση τους ήταν αναμ­φί­βο­λα θε­τι­κή, αφού κά­λυ­ψαν ένα διαρ­κώς με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των τε­ρά­στιων ανα­γκών υπο­δο­χής και συν­δρο­μής στους πρό­σφυ­γες εκεί που η το­πι­κή κοι­νω­νία και οι αλ­λη­λέγ­γυοι ακτι­βι­στές είχαν αρ­χί­σει να εξα­ντλούν τα όρια των αντο­χών και δυ­να­το­τή­των τους. 

Η «ΜΚΟ­ποί­η­ση» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης

Όμως, η έλευ­ση των ΜΚΟ δεν έφερε μόνο αυτά… Έφερε επί­σης την ιδέα της «επαγ­γελ­μα­τι­κής» ενα­σχό­λη­σης με την αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες, μαζί με όλα τα επα­κό­λου­θα. Σε αυτό συ­νη­γο­ρού­σε η προ­φα­νής ανά­γκη να ορ­γα­νω­θεί ένα «σύ­στη­μα επι­με­λη­τεί­ας» τε­ρά­στιων δια­στά­σε­ων, ώστε να πα­ρα­σχε­θεί στοι­χειώ­δης συν­δρο­μή σε χι­λιά­δες βα­σα­νι­σμέ­νους αν­θρώ­πους που κα­τέ­φτα­ναν κα­θη­με­ρι­νά. Το κρά­τος και οι «πά­τρω­νες» των ΜΚΟ (διε­θνείς χρη­μα­το­δό­τες όπως ο ΟΗΕ και η ΕΕ) αξιο­ποί­η­σαν τις τε­ρά­στιες-πιε­στι­κές ανά­γκες για να καλ­λιερ­γή­σουν την ιδέα της «επαγ­γελ­μα­τι­κής», έμ­μι­σθης και χρη­μα­το­δο­τού­με­νης από πα­γκό­σμια κέ­ντρα αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Έτσι, ισχυ­ρο­ποι­ή­θη­κε μια τάση διαρ­κούς ΜΚΟ­ποί­η­σης και «επαγ­γελ­μα­το­ποί­η­σης» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, όπου η κατά τα άλλα απού­σα από το έργο της συν­δρο­μής στους πρό­σφυ­γες κυ­βέρ­νη­ση έκανε αι­σθη­τή την ανυ­παρ­ξία της:

α) Ο «επαγ­γελ­μα­τι­κός» μη­χα­νι­σμός των ΜΚΟ, οι έμ­μι­σθοι υπάλ­λη­λοι και τα υλικά μέσα από τη μια άρ­χι­σαν να πε­ρι­θω­ριο­ποιούν την κοι­νω­νι­κή αλ­λη­λεγ­γύη και τη δράση των αλ­λη­λέγ­γυων και από την άλλη άρ­χι­σαν να εν­σω­μα­τώ­νουν στο δικό τους μη­χα­νι­σμό ένα τμήμα των «μη­χα­νι­σμών» αλ­λη­λεγ­γύ­ης της κοι­νω­νί­ας και των αλ­λη­λέγ­γυων. Με­τα­ξύ άλλων, προ­σέ­φε­ραν και κα­λο­πλη­ρω­μέ­νες για τα δε­δο­μέ­να των νη­σιω­τι­κών αυτών πε­ριο­χών θέ­σεις ερ­γα­σί­ας σε αν­θρώ­πους που μέχρι τότε πρό­σφε­ραν ανι­διο­τε­λώς. 

β) Αφού η «ΜΚΟ­ποί­η­ση» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης έφερε μαζί της και χρήμα (λεφτά για υλικά μέσα και για υπαλ­λή­λους, αλλά και γεν­ναί­ες χρη­μα­το­δο­τή­σεις από διε­θνείς επί­ση­μες πηγές), άρ­χι­σε και ο αντα­γω­νι­σμός των ΜΚΟ με­τα­ξύ τους, για το ποια θα αρ­πά­ξει με­γα­λύ­τε­ρο με­ρί­διο στο έργο της αλ­λη­λεγ­γύ­ης –και επο­μέ­νως χρη­μα­το­δο­τή­σεις. Τα φαι­νό­με­να βί­αιων επει­σο­δί­ων, ξυ­λο­δαρ­μών κ.λπ. ανά­με­σα σε μέλη ΜΚΟ, ακόμη και μέσα στο νερό κατά τη διάρ­κεια δια­σώ­σε­ων(!) επι­βε­βαιώ­νουν τη γνω­στή ατάκα του ελ­λη­νι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη»… Προ­μή­θειες υλι­κών μέσων, (υπερ)κο­στο­λό­γη­ση των δη­μιουρ­γού­με­νων υπο­δο­μών κ.λπ. κ.λπ.

γ) Αφού κα­τέ­λα­βαν τον κενό χώρο που άφησε και αφή­νει η πα­ντε­λής απου­σία του κρά­τους στο έργο της υπο­δο­χής και συν­δρο­μής στους πρό­σφυ­γες, τα στε­λέ­χη των ΜΚΟ απαι­τούν τώρα από τις δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες «άμεση εξυ­πη­ρέ­τη­ση» στο «έργο τους». Αντί τα νο­σο­κο­μεία, η Πε­ρι­φέ­ρεια, η Αυ­το­διοί­κη­ση να εμπλα­κούν με δικό τους σχέ­διο και με κυ­βερ­νη­τι­κή πα­ρό­τρυν­ση στο έργο της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, είναι οι ΜΚΟ που προ­σπα­θούν τώρα να τους εντά­ξουν στο δικό τους σχέ­διο. 

δ) Η πα­ντε­λώς απού­σα κυ­βέρ­νη­ση έχει ωστό­σο κυ­ρί­αρ­χη πα­ρου­σία σε έναν τομέα: πρω­τα­γω­νι­στεί, υπο­δει­κνύ­ο­ντας με ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο, ποιοι-ες πο­λί­τες των νη­σιών θα προ­σλη­φθούν ως υπάλ­λη­λοι των ΜΚΟ. Προ­σπα­θεί έτσι να χτί­σει ένα πε­λα­τεια­κό σύ­στη­μα πο­λι­τι­κής επιρ­ρο­ής, σε συ­νερ­γα­σία με τα «αφε­ντι­κά» των ΜΚΟ. Οι προ­τά­σεις της φτά­νουν βαθιά στις ομά­δες των αλ­λη­λέγ­γυων και της αντι­μνη­μο­νια­κής και αντι­κυ­βερ­νη­τι­κής Αρι­στε­ράς, με προ­φα­νείς στό­χους –έστω και αν το «κόλπο» δεν πιά­νει πάντα…

Το κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης

Μπο­ρού­σα­με και μπο­ρού­με να μι­λά­με για κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης στα νησιά; Απε­ρί­φρα­στα, ναι! Και μά­λι­στα σε δια­στά­σεις ανέλ­πι­στες. Ωστό­σο, η «κα­τά­στα­ση πνευ­μά­των» στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες είναι ευ­με­τά­βλη­τη και «αμ­φίρ­ρο­πη». Αν κα­νείς μεί­νει πε­ρισ­σό­τε­ρο από λίγες μέρες σε κά­ποιο από αυτά και αρ­χί­σει να απο­κτά βα­θύ­τε­ρη κα­τα­νό­η­ση του ζη­τή­μα­τος, θα αντι­λη­φθεί την «υπαρ­ξια­κή» και βαθιά διερ­γα­σία που γί­νε­ται στις κοι­νω­νί­ες των νη­σιών, καθώς το κα­τα­λυ­τι­κό γε­γο­νός του προ­σφυ­γι­κού ρεύ­μα­τος τις συ­γκλο­νί­ζει, ενερ­γο­ποιώ­ντας όλες τις εσω­τε­ρι­κές τους αντι­φά­σεις. 

Το τε­λι­κό πρό­ση­μο που θα έχει για τις κοι­νω­νί­ες των νη­σιών η συ­γκλο­νι­στι­κή επαφή τους με το «προ­σφυ­γι­κό» θα αφή­σει το απο­τύ­πω­μά του όχι μόνο σε αυτά κα­θαυ­τά τα νησιά, αλλά και στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και στις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις συ­νο­λι­κό­τε­ρα. Πρώτα απ’ όλα στη Λέσβο, αλλά και στη Χίο, τη Σάμο, την Κά­λυ­μνο, παί­ζε­ται κατά ένα ση­μα­ντι­κό μέρος η συ­νο­λι­κό­τε­ρη κα­τεύ­θυν­ση των εξε­λί­ξε­ων. 

Από αυτή την άποψη, η «ΜΚΟ­ποί­η­ση» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης επι­δρά εντε­λώς αρ­νη­τι­κά και εν δυ­νά­μει επι­κίν­δυ­να. Ο κό­σμος, που βο­ή­θη­σε απ’ το υστέ­ρη­μά του, βλέ­πει τώρα το «χρήμα» και τους πε­λα­τεια­κούς μη­χα­νι­σμούς να δε­σπό­ζουν, την αλ­λη­λεγ­γύη να γί­νε­ται «επι­χεί­ρη­ση», την κυ­βέρ­νη­ση να «βο­λεύ­ει» τους «δι­κούς» της στον επαγ­γελ­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό των ΜΚΟ, τις ΜΚΟ να αντα­γω­νί­ζο­νται σκαιό­τα­τα για τις χρη­μα­το­δο­τή­σεις.  

Είναι λοι­πόν εντε­λώς κρί­σι­μο ζή­τη­μα η πλή­ρης ανε­ξαρ­τη­σία του κι­νή­μα­τος αλ­λη­λεγ­γύ­ης από όλα αυτά. Η αντί­στα­ση στη «ΜΚΟ­ποί­η­ση» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Η επι­μο­νή στη νι­κη­φό­ρα συμ­μα­χία ανά­με­σα στην ανι­διο­τε­λή αλ­λη­λεγ­γύη των απλών αν­θρώ­πων, τους αλ­λη­λέγ­γυους ακτι­βι­στές, την Αρι­στε­ρά της αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

πηγη: rproject.gr

Ωστό­σο το κύριο πρό­βλη­μα δεν είναι με μία έν­νοια η ψή­φι­ση η κα­τα­ψή­φι­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού το πρό­βλη­μα των προ­βλη­μά­των είναι ότι: συ­νε­χί­ζου­με τη συ­μπό­ρευ­ση με τον Συ­ρι­ζα στη Τ.Α και τα συν­δι­κά­τα- και μην κρυ­βό­μα­στε ανέ­ντι­μα πίσω από το εδώ έχου­με να κά­νου­με με πα­ρα­τά­ξεις- 4 μήνες μετά την συ­γκρό­τη­ση της ΛΑΕ σε ανε­ξάρ­τη­το πο­λι­τι­κό φορέα. Ενι­σχύ­σα­με στα μα­χη­τι­κά στοι­χεία του ερ­γα­τι­κού και λαϊ­κού κι­νή­μα­τος και της νε­ο­λαί­ας,- που οφεί­λει να απευ­θύ­νε­ται κυ­ρί­ως η ΛΑΕ για να πε­τύ­χου­με την συ­γκρό­τη­ση μιας νέας αξιό­πι­στης επα­να­στα­τι­κής αρι­στε­ράς,- την πε­ποί­θη­ση ότι: Όλοι το ίδιο είναι! Έτσι σύ­ντρο­φοι, της ΛΑΕ θα σκί­σου­με τα μνη­μό­νια; Φαί­νε­ται ότι και σεις δεν έχετε εναλ­λα­κτι­κή λύση (ΤΙΝΑ κατά το Συ­ρι­ζαι­ι­κο πο­λι­τι­κό σκε­πτι­κό)!!! Συ­μπέ­ρα­σμα γιατί να σας ακο­λου­θή­σου­με; Απο­τέ­λε­σμα το βά­θε­μα της απο­γο­ή­τευ­σης και η απο­στρά­τευ­ση! Αλλά δεν είναι αυτός ο ιστο­ρι­κός ρόλος της ΛΑΕ… Η ΛΑΕ ήρθε να δώσει ελ­πί­δες στους αγω­νι­στές, και να κα­λύ­ψει το κενό στην αρι­στε­ρά.

Η ψή­φι­ση ή κα­τα­ψή­φι­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και γε­νι­κά το πώς θα χει­ρι­ζό­μα­στε το θέμα είναι θέμα τα­κτι­κής, η συ­μπό­ρευ­ση και μά­λι­στα στην Πε­ρι­φέ­ρεια είναι θέμα αρχής και η ΛΑΕ συ­γκρο­τή­θη­κε στη βάση αρχών και δεν πε­ρι­μέ­νει να τις ανα­κα­λύ­ψει στην επερ­χό­με­νη συν­διά­σκε­ψη. Είναι πάνω στη βάση αυτών των αρχών που έγινε η διά­σπα­ση από τον Συ­ρι­ζα όσο αφορά το Αρι­στε­ρό Ρεύμα και την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα είναι πάνω σ’ αυτή την βάση που έσπα­σαν από την ΑΝΤΑΡ­ΣΫΑ οι ορ­γα­νώ­σεις της αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής αρι­στε­ράς, είναι πάνω στη βάση αυτών των αρχών που οι ανέ­ντα­χτοι προ­σχω­ρή­σα­με στη ΛΑΕ.

Η βα­σι­κή αρχή είναι ότι τί­πο­τα δεν μας ενώ­νει με τον Συ­ρι­ζα αντί­θε­τα μας χω­ρί­ζουν απο­φα­σι­στι­κά και κα­θο­ρι­στι­κά τα δια­φο­ρε­τι­κά τα­ξι­κά συμ­φέ­ρο­ντα που υπη­ρε­τού­με. Με απλά λόγια ο Συ­ρι­ζα χρε­ο­κό­πη­σε πο­λι­τι­κά σαν κόμμα της ρι­ζο­σπα­στι­κής (με­τα­ξύ μας δεν νο­μί­ζω ότι η πλειο­ψη­φία της ηγε­σί­ας του είχε σχέση με το ρι­ζο­σπα­στι­κή) αρι­στε­ράς πέ­ρα­σε στην υπη­ρε­σία του ευ­ρω­παϊ­κού και ελ­λη­νι­κού κε­φα­λαί­ου άλ­λα­ξε στρα­τό­πε­δο. Εμείς πι­στεύω ότι σπά­σα­με από τον Συ­ρι­ζα γιατί υπη­ρε­τού­με τα συμ­φέ­ρο­ντα του ερ­γα­τι­κού και λαϊ­κού κι­νή­μα­τος μας χω­ρί­ζουν κα­θο­ρι­στι­κά τα χα­ρα­κώ­μα­τα του τα­ξι­κού πο­λέ­μου. Η κυ­βέρ­νη­ση Συ­ρι­ζα-ΑΝΕΛ επι­τί­θε­ται στις όποιες ενα­πο­μεί­να­ντες κα­τα­κτή­σεις του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος, εμείς μαζί με το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα πα­λεύ­ου­με για να ανα­τρέ­ψου­με αυτή την επί­θε­ση. Μας χω­ρί­ζει η προ­δο­σία της ηγε­σί­ας του Συ­ρι­ζα που με­τέ­τρε­ψε την νίκη του λαού 62% ΟΧΙ σε ήττα, σε απο­γο­ή­τευ­ση, σε απο­στρά­τευ­ση των μαζών. Μας χω­ρί­ζει από τον Συ­ρι­ζα και τα πα­ρά­γω­γα του στα συν­δι­κά­τα και την ΤΑ το 3ο μνη­μό­νιο και οι αν­θρω­πο­θυ­σί­ες που αυτό συ­νε­πά­γε­ται. Δεν είναι δυ­να­τό να συμ­βα­δί­ζου­με πλέον ορ­γα­νω­τι­κά σε κα­νέ­να σχήμα με τους ενα­πο­μεί­να­ντες Συ­ρι­ζαί­ους, δεν υπάρ­χουν οφέλη, οι ενα­πο­μεί­να­ντες στη κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση είναι πα­λάν­τζες, είναι πο­λι­τι­κά αλ­λο­τριω­μέ­νοι από την αντί­λη­ψη ότι δεν υπάρ­χει εναλ­λα­κτι­κή λύση (ΤΙΝΑ), είναι θε­σι­θή­ρες ή κα­ριε­ρί­στες προσ­δο­κούν οφέλη υλικά. Μα.. σύ­ντρο­φε εί­μα­στε πρώ­τοι ανα­πλη­ρω­μα­τι­κοί για το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο για το ΔΣ του σω­μα­τεί­ου! Αυτά δεν είναι κέρδη είναι ζημιά γιατί θο­λώ­νου­με το τοπίο, χά­νου­με την ταυ­τό­τη­τα μας. Δεν είναι δυ­να­τό να σπέρ­νου­με σύγ­χυ­ση και θολή ει­κό­να στο ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα και τη νε­ο­λαία που μας πα­ρα­κο­λου­θεί και δεν θα αρ­γή­σει η στιγ­μή που θα θε­λή­σουν να πα­λέ­ψουν  στον πο­λι­τι­κό πεδίο για την ανα­τρο­πή των μνη­μο­νί­ων, για την ανα­τρο­πή των μνη­μο­νια­κών κομ­μά­των και κυ­βερ­νή­σε­ων για μια κυ­βέρ­νη­ση της επα­να­στα­τι­κής αρι­στε­ράς και κατά συ­νέ­πεια να ζη­τή­σουν να εντα­χθούν σε πο­λι­τι­κό φορέα, γι αυτό η ΛΑΕ πρέ­πει να ση­κώ­σει την δική της ση­μαία σ’ όλα τα μέ­τω­πα.

Με­ρι­κοί σύ­ντρο­φοι θε­ω­ρούν σύ­νε­ση το ότι συ­μπο­ρευό­μα­στε ακόμη με τους Συ­ρι­ζαιους  στα συν­δι­κά­τα και την ΤΑ, λυ­πά­μαι σύ­ντρο­φοι μέσα σ’ αυτές τις συν­θή­κες η συ­μπό­ρευ­ση είναι και­ρο­σκο­πι­σμός εξαι­ρε­τι­κά επι­ζή­μιος για τη ΛΑΕ και κατά συ­νέ­πεια για τις προ­ο­πτι­κές του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος. Η σύ­νε­ση (!) και η συ­μπό­ρευ­ση είναι η συ­νέ­χεια των λαθών του αρι­στε­ρού ρεύ­μα­τος και της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας όταν μέσα στο Συ­ρι­ζα αντι­πο­λι­τεύ­ο­νταν την περί τον Τσί­πρα ηγε­σία συ­μπο­λι­τευό­με­νοι και ήταν αυτή η στάση των συ­ντρό­φων η κύρια αιτία για την πε­ριο­ρι­σμέ­νη απή­χη­ση της ΛΑΕ στις πρό­σφα­τες εκλο­γές. Να τα ξα­να­θυ­μί­σω τα λάθη: Συμ­με­το­χή στην κυ­βέρ­νη­ση με τους ΑΝΕΛ, η ψήφος στο δε­ξιό­τα­το Πρό­ε­δρο, η μη δυ­να­τά δη­μό­σια δια­φω­νία για τη συμ­φω­νία της 20ης του Φλε­βά­ρη, προ­άγ­γε­λος της κο­λο­τού­μπας (προ­δο­σί­ας), και βέ­βαια το ιστο­ρι­κό «κα­τα­ψη­φί­ζου­με αλλά στη­ρί­ζου­με». Η συ­νέ­χι­ση του λά­θους, της συ­μπό­ρευ­σης κα­θι­στά αβέ­βαιο το μέλ­λον της ΛΑΕ.

«Σύ­ντρο­φέ μου καλά είναι αυτά που λες, αλλά υπάρ­χουν πε­ρι­πτώ­σεις που οι δυ­νά­μεις μας τόσο στα συν­δι­κά­τα, όσο και στη ΤΑ δεν μας επι­τρέ­πουν να προ­χω­ρή­σου­με μόνοι μας! Τι κά­νου­με;». Αυτό δεν ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να συ­μπο­ρευ­τού­με με τους Συ­ρι­ζαί­ους, θα προ­χω­ρή­σου­με με τις όποιες δικές μας δυ­νά­μεις σή­με­ρα και με την πίστη ότι οι ξε­κά­θα­ρες θέ­σεις και η δράση της ΛΑΕ σε το­πι­κό και πα­νελ­λα­δι­κό επί­πε­δο θα προ­σελ­κύ­σουν τα πιο μα­χη­τι­κά στοι­χεία του ερ­γα­τι­κού και λαϊ­κού κι­νή­μα­τος  και της νε­ο­λαί­ας στις γραμ­μές μας και θα μα­ζι­κο­ποι­η­θού­με.   ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥ­ΜΠΟ­ΡΕΥ­ΣΗ υπο­μο­νε­τι­κή δου­λειά στα συν­δι­κά­τα και τις γει­το­νιές με τη ση­μαία της ΛΑΕ και εμπι­στο­σύ­νη στη ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­ση του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος.

Αυτό που μας συ­νέ­βη στη πε­ρι­φέ­ρεια είναι ένα σήμα κιν­δύ­νου που μας καλεί να διορ­θώ­σου­με το λάθος μας εδώ και τώρα. Πράγ­μα που ση­μαί­νει το Προ­σω­ρι­νό Συμ­βού­λιο της ΛΑΕ να συ­γκλη­θεί και να πάρει από­φα­ση και την πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη για να σπά­σουν τα μέλη και τα στε­λέ­χη της ΛΑΕ από την συ­μπό­ρευ­ση με τους Συ­ρι­ζαί­ους και να προ­χω­ρή­σου­με άμεσα όπου μπο­ρού­με στη συ­γκρό­τη­ση συν­δι­κα­λι­στι­κών και δη­μο­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων. Αυ­το­νό­η­το είναι ότι σ’ όποιες πα­ρα­τά­ξεις εί­μα­στε πλειο­ψη­φία τις κρα­τά­με και προ­σαρ­μό­ζου­με το πρό­γραμ­μα τους σύμ­φω­να με το πρό­γραμ­μα της ΛΑΕ- αντι­μνη­μο­νια­κό, αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κό. Ο αντί­κτυ­πος μια τέ­τοιας από­φα­σης θα είναι με­γά­λος στη συ­νεί­δη­ση  των πρω­το­πό­ρων στοι­χεί­ων της νε­ο­λαί­ας και των λαϊ­κών μαζών, θα προ­κα­λέ­σει εν­θου­σια­σμό και θα δώσει ένα σο­βα­ρό χτύ­πη­μα στην απο­γο­ή­τευ­ση και την απο­στρά­τευ­ση. Είμαι βέ­βαιος ότι μια τέ­τοια από­φα­ση του Πο­λι­τι­κού Συμ­βου­λί­ου θα έχει την υπο­στή­ρι­ξη της συ­ντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φί­ας των μελών και των στε­λε­χών της ΛΑΕ. Όσοι δια­φω­νούν νο­μί­ζω ότι πρέ­πει να πει­θαρ­χή­σουν και βέ­βαια συμ­φω­νώ στο όχι στις αν­θρω­πο­θυ­σί­ες. Αλλά πάνω απ’ όλα ΟΧΙ ΣΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΛΑΕ Είναι σί­γου­ρο ότι η Συν­διά­σκε­ψη μας θα επι­κυ­ρώ­σει παμ­ψη­φεί την από­φα­ση.

Δεν έχου­με απε­ριό­ρι­στο χρόνο για να πει­σθούν όλοι οι σύ­ντρο­φοι. Η αντί­δρα­ση όταν η αρι­στε­ρά δι­στά­ζει και και­ρο­σκο­πεί κερ­δί­ζει έδα­φος. Αυτό είναι ένα μή­νυ­μα που μας έρ­χε­ται από την Γαλ­λία, την Αρ­γε­ντι­νή και από την Βε­νε­ζου­έ­λα για να επι­βε­βαιώ­σει τον ιστο­ρι­κό νόμο.  

πηγη: rproject.gr