Σήμερα: 04/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

apergia.jpg

ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ 1 ΔΙΣ. 

Σε καψόνι διαρκείας για την κυβέρνηση έχουν μετατραπεί οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για την εκταμίευση της υποδόσης του 1 δις ευρώ, μετά και την εμπλοκή που παρουσιάστηκε στις συνομιλίες των Ελλήνων αξιωματούχων με τους δανειστές.

Παρ' ότι αποσύρθηκε, κακήν κακώς, από την παραδομένη στην Τρόικα κυβέρνηση, το νομοσχέδιο με το «παράλληλο πρόγραμμα», ο ESM δεν συνεδρίασε, όπως αναμενόταν, για να εγκρίνει την καταβολή της δόσης, καθώς προαπαιτούμενο θεωρούνταν η δημοσίευση πρώτα στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και τα τελευταία προαπαιτούμενα, μέχρι το βράδυ της Παρασκευής, που αφορούν τις δαπάνες Υγείας.  

Σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους των δανειστών, η κυβέρνηση κατέθεσε τον νέο προϋπολογισμό χωρίς να έχει λάβει τη σύμφωνη γνώμη της Τρόικας των ελεγκτών, οι οποίοι διαπιστώνουν, όμως, «τρύπα» της τάξεως των 2-3 δισ. ευρώ1,5% του ΑΕΠ).

Για τον λόγο αυτόν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, μόλις επιστρέψουν οι εκπρόσωποι του κουαρτέτου στην Αθήνα (στις 18 Ιανουαρίου πιθανότατα) θα πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να καταθέσει και συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2016, αξιώνοντας επιπλέον μέτρα λιτότητας για την κάλυψη του Δημιονομικού κενού (βλ. σχετικό ρεπορτάζ παρακάτω), ενώ εκκρεμεί ακόμα η κατάθεση του νέου μεσοπρόθεσμου προγράμματος οικονομικής πολιτικής για τα έτη 2016 έως 2019.

Εκτός του ότι αμφισβητούν την απόδοση μέτρων που περιέλαβε η κυβέρνηση (πχ φόροι στα παιχνίδια του ΟΠΑΠ ή τον φόρο στο κρασί αντί για την επιβολή ΦΠΑ στην εκπαίδευση που αρχικά σχεδίαζε η κυβέρνηση) επιπλέον εκτιμούν ότι το 2015 θα κλείσει με ύφεση 0,5% και όχι με μηδέν ανάπτυξη, όπως προβλέπει ο προϋπολογισμός, κάτι που σημαίνει ότι θα απαιτηθούν και επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα που –συνυπολογίζοντας και τη συμφωνία για περικοπές 1,8 δισ. από συντάξεις- ανεβαίνουν στα 3 δισ. για το 2016.  

ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Στη συνέχεια η Iskra αναδημοσιεύει σχετικό ρεπορτάζ από την εφημερίδα ''Αγορά'' (19/12), που αφορά τις νέες απαιτήσεις των δανειστών για την κατάθεση του συμπληρωματικού προϋπολογισμού.

ΖΗΤΟΥΝ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ 2,14 ΔΙΣ.!  

 

Την κατάθεση τον Ιανουάριο συμπληρωματικού προϋπολογισμού με πρόσθετα μέτρα άνω των 2,14δις ευρώ απαιτούν από την κυβέρνηση οι δανειστές. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να καλύψουν το δημοσιονομικό κενό για το τρέχον και το επόμενο έτος -που η τρόικα αποδίδει όχι μόνο στη βαθύτερη ύφεση, αλλά και σε αστοχίες της κυβέρνησης- και αν διασφαλίσουν ότι το 2016 θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,5% του ΑΕΠ. Σημειωτέον, στα συγκεκριμένα μέτρα δεν συνυπολογίζεται το 1,8δις ευρώ, το οποίο η τρόικα συνεχίζει να χαρακτηρίζει ως επιπλέον ''μαύρη τρύπα'' για το 2016, λόγω της μη έναρξης υλοποίησης της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.  

18 ΓΕΝΑΡΗ

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της τρόικας, το θέμα της κάλυψης του δημοσιονομικού κενού θα αποτελέσει την ύψιστη προτεραιότητα με την επιστροφή στην Αθήνα περί τις 18 Ιανουαρίου και θα τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν καν αρχίσει η συζήτηση για το ασφαλιστικό. Από την κυβέρνηση θα ζητηθούν συγκεκριμένες προτάσεις για το που θα εστιαστούν τα πρόσθετα μέτρα και εάν υπάρχουν εναλλακτικές πηγές (π.χ στελέχη της κυβέρνησης αναφέρουν ότι από τη σχεδιαζόμενη νέα αύξηση στα καύσιμα μπορούν να εισπραχθούν περίπου 500 εκατ. ευρώ, μειώνοντας ισόποσα τις αυξήσεις των δανειστών.) Στο οικονομικό επιτελείο απεύχονται να απαιτηθούν από την τρόικα σκληρές αλλαγές στο νέο φορολογικό καθεστώς μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών -που επίσης τίθενται στην πρώτη αξιολόγηση-, όπως και δραστικές περαιτέρω περικοπές των κοινωνικών δαπανών.  

Ωστόσο, μια πρώτη ''εικόνα'' για πεδίο των πρόσθετων μέτρων έχει ήδη λάβει το οικονομικό επιτελείο με βάση την ανάλυση των δανειστών για το ύψος του δημοσιονομικού κενού.  

ΥΦΕΣΗ  

Κατ' αρχάς, η τρόικα θεωρεί ότι η ύφεση για το 2015 δεν θα είναι μηδενική -όπως προβλέπεται στον νέο προϋπολογισμό-, αλλά συμφωνεί με την εκτίμηση της Τράπεζας της Ελλάδος για ύφεση της τάξης του 0,5% του ΑΕΠ. Αυτό αυτομάτως δημιουργεί μια τρύπα ύψους 900 εκατ. ευρώ, πέραν των δυσμενών επιπτώσεων στο ΑΕΠ το 2016 (η Κομισιόν είχε αρχικά μιλήσει για ύφεση 1,3% του ΑΕΠ).  

Με την απόσυρση από τη Βουλή της διάταξης για αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των εισοδημάτων από ενοίκια -παρά τη συμφωνία με την τρόικα για τους συντελεστές – δημιουργείται κενό ύψους 150εκατ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2016.  

Εάν το υπουργείο Οικονομικών παρουσιάσει στη διαπραγμάτευση σχέδιο για ενιαία φορολογική κλίμακα, το βάτος θα πέσει στην υπερφορολόγηση των μεσαίων εισοδηματικά στρωμάτων.  

ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ  

Για την τρόικα παραμένει ''στον αέρα'' η είσπραξη περίπου 250 εκατ. ευρώ από την πρόσθετη φορολόγηση των τυχερών παιχνιδιών, τόσο εξαιτίας του κινδύνου μείωσης του τζίρου όσο και λόγων των διαφαινομένων διαθέσεων του ΟΠΑΠ να κινηθεί νομικά εναντίον του Δημοσίου. Επίσης κατά του δανειστές, ενώ δεν έχουν ακόμη εισπραχθεί τα εφετινά έσοδα από τα VLT's ύψους 120εκατ. ευρώ, δεν έχουν γίνει και οι αναγκαίες κινήσεις προκειμένου να διασφαλιστούν τα προβλεπόμενη 220εκ. ευρώ για το 2016 και συνεπώς το κενό από την πηγή αυτή ανέρχεται σε 340εκατ. ευρώ.  

Επιπλέον ''τρύπα'' δημιουργείται από το ότι δεν έχει παρουσιάσει ακόμη το ολοκληρωμένο σχέδιο για την περικοπή των αμυντικών δαπανών κατά 500 εκατ. ευρώ το 2015-2016 (120εκατ. ευρώ εφέτος και 380 εκατ. ευρώ το 2016).  

Όσον αφορά στο κενό έως και 4 δις. ευρώ από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών σε συντάξεις και εφάπαξ το 2012, το υπουργείο Εργασίας ευελπιστεί ότι θα πείσει τους δανειστές πως ο νέος γύρος για το ασφαλιστικό (και τη εξοικονόμηση των δαπανών που θα φέρει) αίρει τον παλαιό νόμο και κατ' επέκταση τις αποφάσεις του ΣτΕ και δεν θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα.  

         Σάββατο 19 Δεκέμβρη 2015

πηγη: iskra.gr

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη

farmakeftiki_dapani_sto_esy.jpg

Η δαπάνη από 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 θα φτάσει τα 530 εκατομμύρια το 2018, μειούμενη κατά 58% σε λιγότερο από μια δεκαετία!

Στα χρόνια της λιτότητας η δημόσια υγεία έχει πληγεί στον υπέρτατο βαθμό.

Την ώρα που τα δημόσια νοσοκομεία εκλιπαρούν για φάρμακα, τα στοιχεία του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για τις δαπάνες των νοσηλευτικών ιδρυμάτων σ’ αυτόν τον τομέα είναι ανατριχιαστικά.

Από το 2009 μέχρι το 2015 η δαπάνη μειώθηκε περίπου κατά 60%.

Πτωτική πορεία που θα συνεχιστεί, αφού κυβέρνηση και δανειστές υπέγραψαν κλειστούς προϋπολογισμούς για την εν λόγω δαπάνη για την επόμενη τριετία (2016, 2017 και 2018), που τη σπρώχνουν ακόμα παρακάτω.

Ετσι, η δαπάνη από 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 θα φτάσει τα 530 εκατομμύρια το 2018, μειούμενη κατά 58% σε λιγότερο από μια δεκαετία!

Η τραγική αυτή κατάσταση έχει εξαντλήσει, εκτός από τα αποθέματα, διοικήσεις, γιατρούς, υγειονομικούς και φυσικά αρρώστους.

Οι τελευταίοι αναγκάζονται να αναζητούν τα απαραίτητα για την υγεία τους φάρμακα σε εξωτερικά φαρμακεία και να πληρώνουν από την τσέπη τους.

Η αλήθεια των αριθμών

Αναλυτικότερα, όπως αποτυπώνεται στην τελευταία έκθεση του ΙΟΒΕ που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), το 2009 η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη ήταν 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2010 1,084 δισ. ευρώ, το 2011 έπεσε στα 832 εκατομμύρια ευρώ, το 2012 στα 761 εκατ. ευρώ, το 2013 μειώθηκε ακόμα περισσότερο στα 642 εκατ. ευρώ, το 2014 σε 543 εκατ. και το 2015 σε 495 εκατ. ευρώ (σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας).

Από εδώ και πέρα θα αναλάβουν οι κλειστοί προϋπολογισμοί που ανακοινώθηκαν πρόσφατα -για το 2016 είναι 570 εκατ. ευρώ, για το 2017, 550 εκατ. ευρώ και για το 2018, 530 εκατ. ευρώ.

Το πρόβλημα -φωνάζουν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία- είναι το κρισιμότερο που αντιμετωπίζει αυτήν τη στιγμή το σύστημα υγείας.

Η άμεση χρηματοδότησή του είναι μείζονος σημασίας, τονίζουν οι Ομοσπονδίες γιατρών και εργαζομένων (ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ και ΠΟΕΔΗΝ).

«Βουτιά»

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Ηλίας Σιώρας, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας, «Ευαγγελισμός» και μέλος του Δ.Σ. της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών - Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), δίνει το στίγμα της κατάστασης.

«Ο “Ευαγγελισμός” έχει δει τη δαπάνη για φάρμακα να κάνει βουτιά μόνο την τελευταία τριετία κατά 25% -από τα 32 εκατ. ευρώ που ήταν το 2013 και το 2014 στα 24 εκατ. ευρώ το 2015».

Οι καταγγελίες απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας πυκνώνουν τους τελευταίους μήνες.

Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα στον «Ευαγγελισμό», το «Λαϊκό», το ΑΧΕΠΑ, το «Θεαγένειο», τα νοσοκομεία της Κρήτης, σύμφωνα με τους εργαζομένους, που απαιτούν να δοθεί άμεσα λύση από την κυβέρνηση.

Η κάθετη μείωση της χρηματοδότησης «οδηγεί στην έλλειψη φαρμάκων και έτσι οι ασθενείς ή οι συνοδοί τους καλούνται να προμηθευτούν από εξωτερικά φαρμακεία φάρμακα που θα έπρεπε να τους παρέχονται ενδονοσοκομειακά», τόνισε σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου η Αθηνά Γραμματικοπούλου, πρόεδρος των εργαζομένων στο «Θεαγένειο» Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με την ίδια, από το νοσοκομείο λείπουν 25 ογκολογικά φάρμακα.

Στον «Ευαγγελισμό» το απόθεμα των αντιρετροϊκών φαρμάκων έπιασε πάτο.

Μοιράζονταν δέκα χάπια σε κάθε οροθετικό, για να καλυφθούν για λίγες μέρες, αφού το απόθεμα του νοσοκομείου μετρούσε μόνο 150 χάπια, σύμφωνα με τον Ηλ. Σιώρα.

Αίσθηση προκάλεσε και η διαμαρτυρία του δημοσιογράφου Τάσου Θεοδωρόπουλου μέσω των κοινωνικών δικτύων, ο οποίος είναι φορέας του HIV. Κατήγγειλε ότι έχει να πάρει τα φάρμακά του για 3 εβδομάδες, γιατί το φαρμακείο του Λαϊκού Νοσοκομείου δεν έχει απόθεμα.

Με αυτήν τη μέθοδο, αλλά και με λογιστικές αλχημείες, δηλαδή με εσωτερικές μετακινήσεις κονδυλίων από κωδικό σε κωδικό, τα νοσοκομεία τα βγάζουν πέρα κατά καιρούς.

«Πρόσφατα ο “Ευαγγελισμός” μετακίνησε 300.000 ευρώ από άλλο κωδικό σ’ αυτόν της φαρμακευτικής δαπάνης, προκειμένου να προμηθευτεί τα εξαιρετικώς επείγοντα φάρμακα για λίγες μέρες», προσθέτει. Η κατάσταση όμως έφτασε στο απροχώρητο.

Οι εσωτερικές μετακινήσεις κονδυλίων είναι πλέον αδύνατες. «Τελειώνει η χρονιά και βλέπουμε να τελειώνουν τα λεφτά από όλους τους κωδικούς», έλεγε η Αθ. Γραμματικοπούλου.

Οριακά

Το πρόβλημα παραδέχεται, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», ο διοικητής της Πρώτης Υγειονομικής Περιφέρειας Αγγελος Παπαδόπουλος. «Είμαστε οριακά. Εχουμε σημαντικές ελλείψεις».

Σ’ αυτή τη δύσκολη συνθήκη, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας απαντά με πίστωση, δηλαδή εικονική αύξηση του προϋπολογισμού που δεν συνοδεύεται από ρευστό.

«Προκειμένου -όπως αναφέρει σε προχθεσινή της ανακοίνωση- να αντιμετωπίσει την έλλειψη συγκεκριμένων φαρμάκων που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομεία της χώρας, ενέκρινε την αύξηση του ορίου δαπανών των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, ιδιαιτέρως αυτών που παρέχουν φαρμακευτικά σκευάσματα σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού (αντιρετροϊκά, ογκολογικά, αυξητική ορμόνη κτλ.).

Στόχος του υπουργείου Υγείας είναι με την παραπάνω ενέργεια να διασφαλιστεί η κανονικότητα στην παροχή φαρμάκων, η κάλυψη των αναγκών των ευαίσθητων ομάδων και η εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων», προσθέτει.

«Χρειάζεται να γίνει άμεση επιχορήγηση για να λυθεί το πρόβλημα. Η αύξηση του ορίου δαπανών, δηλαδή η πίστωση, δεν επαρκεί, διότι είναι άυλο χρήμα», σημειώνει ο Ηλ. Σιώρας.

Μόνο ο «Ευαγγελισμός», για να βγάλει τη χρονιά και να πληρώσει και τα χρωστούμενα των προηγούμενων ετών, αναφέρει ο κ. Σιώρας, χρειάζεται τουλάχιστον 20 εκατομμύρια ευρώ για τα φάρμακα.

Για την πρώτη ΥΠΕ, αναφέρει ο Αγγ. Παπαδόπουλος, η αύξηση του ορίου δαπανών μεταφράζεται σε 17,5 εκατομμύρια ευρώ. «Είναι μια πρώτη αύξηση που θα αντιμετωπίσει, δεν θα λύσει το πρόβλημα».

Ο Αγγ. Παπαδόπουλος εκφράζει την αγωνία του, καθώς το ποσό της πίστωσης αυτής δεν αρκεί για να βγει ο χρόνος, χρειάζεται επιπλέον αύξηση του ορίου δαπανών τουλάχιστον 6 εκατομμυρίων ευρώ.

«Κάθε μέρα παρακολουθούμε το πρόβλημα, δίνοντας επιπλέον βάρος σε αντιρετροϊκά, αιμοροφιλικά και ογκολογικά φάρμακα. Εκτιμώ ότι το ποσό αυτό φτάνει για μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου», λέει χαρακτηριστικά.

πηγη: efsyn.gr

.jpg

Του Κ. Παπουλή

Δεν μπορoύμε να διαβεβαιώσουμε, αν όντως ο Σόιμπλε επιθυμούσε την επιστροφή της χώρας στην δραχμή, κατά την «στιγμή» των «διαπραγματεύσεων», αν μπλόφαρε κλπ. . Αυτό που φαίνεται σίγουρο, είναι ότι η Γερμανία και οποιοσδήποτε διαθέτει μια σοβαρότητα σε επίπεδο τέτοιων διαπραγματεύσεων, είναι προετοιμασμένος και «να τις χάσει», δηλαδή να σηκωθεί να φύγει από το τραπέζι.

Επίσης είναι βέβαιο, ότι η Γερμανία αν είναι να διαλέξει ανάμεσα σε μια πιο μικρή ευρωζώνη και σε μια πιο χαλαρή, που θα οφείλεται σε παραχωρήσεις στους αδύναμους κρίκους του Νότου, θα επιλέξει το πρώτο ενδεχόμενο. Σε τεχνικό άλλωστε επίπεδο, είναι πιο εύκολο να αποχωρήσουν κάποιες μικρές χώρες από το ευρώ, παρά η Γερμανία. Μια έξοδος π.χ. της Ελλάδας θα οδηγήσει σε μια μικρή και επιθυμητή για την Γερμανία ανατίμηση του ευρώ. Μια έξοδος της Γερμανίας όμως, από την ευρωζώνη, θα οδηγούσε σε μια απογείωση - ανατίμηση του νέου υπερ- Μάρκου σε επίπεδα καταστροφικά για το Βερολίνο. Όπωςλοιπόν ισχυρίστηκε στην αρχή της κρίσης, ο γνωστός «συντηρητικός» αμερικανός οικονομολόγος,Robert Albert: «κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με οικονομική αυτοκτονία της Γερμανίας. Έτσι φαίνεται πιο πιθανό η Γερμανία θα καθορίσει τις συνθήκες ώστε οι μικρότερες χώρες, να αποφασίσουν να αποχωρήσουνεπειδή το κόστος παραμονής τους στην ευρωζώνη θα είναι πολύ υψηλό».

Στο παραπάνω πλαίσιο η κυρίαρχη πολιτικοοικονομική ελίτ σε Γαλλία και Ιταλία που υποστηρίζει το ευρώ, επιθυμεί την παραμονή της Ελλάδας, για να λειτουργεί ως σάκος του μποξ. Με ανάλογο τρόπο βαδίζουν και οι ΗΠΑ, που κατανοούν ότι η σκλήρυνση των κανόνων ενισχύει την γερμανική ηγεμονία. Έτσι τα πράγματα περιπλέκονται, με μεγαλύτερο θύμα την Ελλάδα. Αν συνδυάσουμε όμως την άνοδο της Λεπέν στη Γαλλία, το ρεύμα ανεξαρτησίας στην Καταλονία, την κατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πρόσφατο δημοψήφισμα ενάντια στην ενοποίηση στη Δανία κ.λπ.,  οι δυνάμεις της διάλυσης καθίστανται πιο ισχυρές από τις δυνάμεις συνοχής στο χώρο του ευρώ και της Ε.Ε..

Συγχρόνως, το οικονομικό αδιέξοδο στην Ελλάδα εντείνεται, μέσω του τρίτου μνημονίου. Η χώρα αδυνατεί να επιστρέψει στις αγορές, ενώ το χρέος της εκτοξεύεται. Η Ελλάδα δεν μπορεί να «συμβιβαστεί» με το χρέος της και καθίσταται ειδική πια περίπτωση (από επικεφαλής) του προβλήματος των περιφερειακών χωρών. Τα νέα μέτρα βυθίζουν την χώρα σε νέο σπιράλ ύφεσης. Καθώς η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών εξαντλείται, καιχιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν, ή μεταναστεύουν σε Βουλγαρία, Κύπρο, ακόμη και στην Αλβανία, είναι απίθανο να δημιουργηθούν τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούνται. Όλα δείχνουν γοργήεπιδείνωση της οικονομίας, κατάρρευση των δημόσιων εσόδων, και φυσικά της κυβέρνησης. Εν τω μεταξύ στο βραχυχρόνιο μέλλον, η πολιτική Ντράγκι θα μεταστραφεί, το ευρώ θα ανατιμηθεί, θα ανέλθουν οι τιμές του πετρελαίου, παράμετροι που θα βυθίσουν περαιτέρω την ελληνική οικονομία

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, σίγουρα υπάρχουν φωνές και τάσεις στην Γερμανία (π.χ. Ζιν), που σκιαγραφούν ένα αμοιβαίο και «συναινετικό» διαζύγιο με την Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά καθώς το ελληνικό αδιέξοδο εντείνεται, όλοι αυτοί Ζιν, Σόιμπλε, Λούνκε κ.α. έχουν δίκιο, όταν ισχυρίζονται ότι είναι πολύ επώδυνο και μακροχρόνιο και πιθανά αδύνατο, να ανακάμψει η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας με εσωτερική υποτίμηση. Άρα, η   μόνη λύση είναι το «διάλειμμα» από την ευρωζώνη και η εξωτερική υποτίμηση.

Συνεπώς υπάρχουν πιθανότητες «συναινετικού» διαζυγίου και ίσως μιας «τομής συμφερόντων ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Γερμανία, όμως φαίνεται ότι αυτό θα είναι τελικά ένα διαζύγιο που αν συμβεί θα βγει συντριπτικά«εις βάρος μας». Σε μια τέτοια περίπτωση το Βερολίνο θα επιχειρήσει μέσα από τα κέρδη μιας εξωτερικής υποτίμησης να πάρει τον αφρό, ώστε να παραμείνει η χώρα υποταγμένη και δεμένη χειροπόδαρα στα δεσμά των πιστωτών και της Ε.Ε.. Η εξωτερική υποτίμηση θα δημιουργήσει εθνική αποταμίευση και το ποθητό εξωτερικό και εσωτερικό πλεόνασμα που δεν καταφέρνουν τα μνημόνια και η εσωτερική υποτίμηση. Άρα, η Ελλάδα θα μπορεί για ένα διάστημα να αποπληρώνει μέρος των «υποχρεώσεών» της. Η ανεργία μεν θα μειωθεί, αλλά το κέρδος της εξωτερικής υποτίμησης θα το πάρουν οι πιστωτές. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα συνεχιστούν, το ίδιο και η επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας. Όταν και αν, η Ελλάδα βγει στις αγορές η συναλλαγματική πολιτική θα είναι υποταγμένη στο χρέος, που η όποια ρύθμισή του δεν θα απελευθερώσει φυσικά την χώρα. Σε συνθήκες ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων (Ε.Ε.), η συναλλαγματική πολιτική θα καθορίζει και την νομισματική και την δημοσιονομική. Θα «βγούμε» από το ευρώ κατά 1/3, θα παραμείνουμε στον νεκροθάλαμο της συνθήκης του Μάαστριχτ, εξαρτημένοι και υποδουλωμένοι στο εξωτερικό χρέος και στην Ε.Ε..

Ας δούμε κάποιες από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στην γερμανική συντηρητική πρόταση για έξοδο και στην δικιά μας:

Α) Ο ξένος παράγοντας μιλάει για διάλειμμα από την ευρωζώνη, ενώ εμείς για οριστική αποχώρηση. Από εδώ συνεπάγονται όχι μόνο διαφορές στην δημοσιονομική, συναλλαγματική και νομισματική πολιτική, αλλά και αν ακολουθούμε το δημοσιονομικό σύμφωνο και την συνθήκη του Μάαστριχτ σε όλο τους το πλαίσιο και φυσικά στο σκέλος της τελευταίας για επαν- (είσοδο) στη ζώνη του ευρώ.

B) Σύμφωνα με την συνθήκη του Μάαστριχτ, το εκδοτικό προνόμιο απαγορεύεται, άρα και η νομισματική χρηματοδότηση των δημοσίων ελλειμμάτων. Συνεπώς δεν θα μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε δημόσια ελλείμματα, δηλαδή να μειώσουμε τους φόρους, να ενισχύσουμε το κοινωνικό κράτος, η να προβούμε σε δημόσιες επενδύσεις μέσω του εκδοτικού προνομίου.

Γ) Στο φιλελεύθερο σχέδιο, θα υπάρχει ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και την ισοτιμία της νέας δραχμής θα εγγυάται η Τράπεζα της Ελλάδας και η Ε.Κ.Τ. . Πιθανά θα αγοράσει ένα ποσό της τάξης δεκάδων δις δραχμών η Ε.Κ.Τ., δίνοντας τα ανάλογα δις ευρώ για συναλλαγματικά διαθέσιμα στην Τράπεζα της Ελλάδας. Όμως έτσι, όχι μόνο δεν θα είναι εφικτή η νομισματική χρηματοδότηση   δημόσιων ελλειμμάτων, αλλά και η νομισματική πολιτική θα παραμείνει περιοριστική και εξαρτημένη από την ισοτιμία. Άρα δεν θα χρησιμοποιηθούν οι τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν μικρομεσαίες επιχειρήσειςκαι παραγωγικές επενδύσεις. Φυσικά δεν είναι αμελητέο ότι στο δικό μας σχέδιο η Τράπεζα της Ελλάδας και οι τράπεζες εθνικοποιούνται, ενώ σήμερα βρίσκονται -ελέω ΣΥΡΙΖΑ- στα χέρια αρπακτικών κεφαλαίων. Στο δικόμας σχέδιο, θα γίνει εκκαθάριση των τραπεζών και οι δανειολήπτες θα προστατευθούν. Θα μπορεί να υπάρχει ελευθερία νομισματικής πολιτικής και επιθυμητή ισοτιμία, μέσω των απαραίτητων φραγμών στις κινήσεις κεφαλαίων, ιδιαίτερα των κερδοσκοπικών. Άμεσα θα εγκαταλείψουμε όχι μόνο το ευρώ αλλά και τον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών 2 της Ε.Ε., ενώ με το ξένο σχέδιο θα οδηγηθούμε εκεί.

Δ) Στο γερμανικό σχέδιο, η δημοσιονομική πολιτική θα παραμείνει συσταλτική εξ΄ αιτίας του δημοσιονομικού συμφώνου και του υψηλού εξωτερικού δημόσιου χρέους, που όσο και να κουρευτεί θα παραμείνει τεράστιο. Η ανάγκη χαμηλού πληθωρισμού, και μείωσης του χρέους, για να «επιστρέψουμε»στο ευρώ θα επιτείνει την ανάγκη της λιτότητας.

Ε) Το φιλελεύθερο σχέδιο του ξένου παράγοντα, και η συναινετική έξοδος προϋποθέτουν αμοιβαία αναδιάρθρωση του χρέους, κάτι που συνεπάγεται συνέχεια της υποδούλωσης της Ελλάδας. Είναι αδύνατο οι επίσημοι πιστωτές (Δ.Ν.Τ., Ε.Ε., Ε.Κ.Τ.) να δεχτούν «συναινετικά» μια λύση που θα απελευθερώνει την χώρα. Η ιστορία των χρεοστασίων, διαγραφών και αρνήσεων χρέους, όλων των κυρίαρχων κρατών, διδάσκει ότι τέτοιες λύσεις δίνονται με μονομερείς ενέργειες. Στο δικό μας σχέδιο, η πατρίδα μας θα απελευθερωθεί από το χρέος με μονομερή ενέργεια, είτε χρεοστάσιο και κούρεμα σε συνδυασμό με δραχμοποίηση, είτε συνολική άρνηση του χρέους (τουλάχιστον όσον αφορά το συντριπτικό τμήμα του εξωτερικού δημόσιου χρέους, αυτό προς τον επίσημο τομέα). Αντίστροφα το εσωτερικό χρέος θα πρέπει να δραχμοποιηθεί με αποκατάσταση της δικαιοσύνης, επιστροφή στους δικαιούχους (ασφαλιστικά ταμεία, ομολογιούχους κλπ), της ληστείας του 2012.

ΣΤ) Στο δικό μας σχέδιο δεν υπάρχει μόνο η έξοδος από την ευρωζώνη, αλλά και η σύγκρουση με τον χώρο της υπερπαγκοσμιοποίησης, την Ε.Ε., που ο σκληρός της πυρήνας είναι η ζώνη του ευρώ. Για λόγους τακτικής και εξωτερικής πολιτικής, επειδή π.χ. για ένα βραχυχρόνιο διάστημα, θα θέλαμε να παραμείνουμε, για να έχουμε λόγο στα όργανα κλπ, θα ζητήσουμε εξαιρέσεις για την βιομηχανία, και την γεωργία και θα επιχειρήσουμε να μπούμε σε φάση διαπραγματεύσεων. Γνωρίζουμε βέβαια ότι η Ε.Ε., δεν είναι Σοβιετική Ένωση και μάλλον είναι απίθανο να μας κάνει τέτοιες «χάρες».Η αποδέσμευση βρίσκεται στον δρόμο μας, χωρίς να αποκλείεται και η άμεση «αποβολή» μας.Καλύτερα θα είναι, να μην είμαστε οι πρώτοι που θα την εγκαταλείψουμε, χωρίς να σημαίνει ότι θα το αποφύγουμε.

Συμπερασματικά, το σχέδιο των ξένωννεοφιλελεύθερων οικονομολόγων, είναι ένα σχέδιο που προκύπτει από την απόλυτη αδυναμία της ελληνικής (εντός ευρώ) οικονομίας. Είναι ένα σχέδιο που εξυπηρετεί τους πιστωτές, την Ε.Ε και κυρίως το Βερολίνο. Ένα σχέδιο που συνεχίζει την ακραία λιτότητα, με μοναδική ανάσα την εξωτερική υποτίμηση. Είναι επίσης σαφές, ότι οι νεοδοσίλογοι που κυβερνούν την χώρα, αλλάζοντας απλώς ονόματα και χρώματα, δεν προετοιμάζονται για καμία εθνικά αυτοτελή λύση. Αφού δεν έχουν πραγματικά καμία εναλλακτική, θα δεχτούν ότι ακριβώς τους σερβίρει ο Σόιμπλε και το Βερολίνο.

Δεν αποκλείεται βέβαια το ενδεχόμενο η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ με τους σημερινούς όρους και να Αλβανοποιηθεί, με την απόλυτη σημασία της έκφρασης.

Αντίθετα, το δικό μας ΣΧΕΔΙΟ Β,για μια Ισλανδία του Νότου,

το οποίο στην καλύτερη μέχρι σήμερα εκδοχή του έχει διατυπωθεί (εδώ:http://www.sxedio-b.gr/index.php/articles1/item/1325-programmaoikonpolitikisgiatinellada) από τον Θ. Μαριόλη-«Ένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα»-, είναι το όνειρο για μια κυρίαρχη δημοκρατία των ελλήνων εργαζομένων, που βγαίνουν από την κρίση με τις δικές τους δυνάμεις, που σπάνε την οικονομική και πολιτική εξάρτηση και κόβουν το γόρδιο δεσμό του χρέους. Γιαμια Ελλάδα που μπαίνει στο δρόμο της παραγωγικής ανασυγκρότησης, μέσω μακροχρόνιου δημόσιου σχεδιασμού και πλήρης απασχόλησης, αλλά και των απαραίτητων εθνικοποιήσεων,   μια κυψέλη νεανικής δημιουργίας, ισότητας, οικολογίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ένα μετακεφαλαιοκρατικό κοινωνικό παράδειγμα αποπαγκοσμιοποίησης και νέας διεθνούς συνεργασίας για όλη την Μεσόγειο.

πηγη: sxedio-b.gr

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Τέταρτο Ράιχ (ευρώ και Ε.Ε.) ή ΛΕΠΕΝ;

.jpg

Του Κ.Παπουλή

«Το Εθνικό Μέτωπο είναι το μοναδικό πραγματικό δημοκρατικό μέτωπο, καθώς είναι το μόνο που υπερασπίζεται το έθνος και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία» (Μαρί Λεπέν, 6-12-2015).

Η νίκη, αλλά και γενικότερα το φαινόμενο της Λεπέν στην Γαλλία, μάλλον υποβιβάζεται στην συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα, τόσο από τα ΜΜΕ που «φιλτράρουν» τις ειδήσεις, όσο και από την κοσμοπολίτικη αριστερά που κλαψουρίζει. Τα μεν καθεστωτικά ΜΜΕ έχουν κάθε συμφέρον να κρύψουν το αντι-Ε.Ε. ρεύμα που αναπτύσσεται στην Ήπειρο, η δε κοσμοπολίτικηαριστερά παρατηρεί αμήχανη τις εξελίξεις.

Ένα κομμάτι αναλυτών ισχυρίζεται ότι η Λεπέν οφείλει την νίκη της στις Ισλαμικές επιθέσεις. Κάτι που μάλλον δεν έχει βάση, αφενός αυξήθηκε εντυπωσιακά η δημοφιλία του Ολάντ, αλλά και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις ευρωεκλογές του 2014 ηΜαρί Λεπέν, τετραπλασίασε την δύναμή της σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές και πήρε το 1/3 των γαλλικών εδρών στο ευρωκοινοβούλιο. Σε αυτές τις περιφερειακές εκλογές, τριπλασίασε απλώς την δύναμή της σε σχέση με τις περιφερειακές εκλογές του 2010 (από 11% στο 31%).Φαίνεται ότι θα κερδίσει την περιοχή Νορ-Πα-ντε Καλέ, μια περιοχή που έχει περισσότερο πληθυσμό απόότι 12 χώρες της ΕΕ. Με την δικιά της υποψηφιότητα πήρε πάνω  από το 40% των ψήφων, σε μια βιομηχανική περιοχή που ιστορικά ήταν ένα προπύργιο των κομμουνιστικών και σοσιαλιστικών κομμάτων, και αυτό δείχνει προς τα πού γέρνει η ζυγαριά. Εδώ φαίνεται, ότι η άνοδος της Λεπέν είναι προϊόν της αποβιομηχάνισης που έφερε ανεργία, και βαθιών κοινωνικοπολιτικών διεργασιών. Η άνοδος λοιπόν του Εθνικού Μετώπου είναι ευθύγραμμη και πιθανώς μη αναστρέψιμη, αντιστρόφως ανάλογη από την «παρακμή» της γερμανοποιούμενης ευρωζώνης και Ε.Ε..

Στην πραγματικότητα η Ε.Ε., η ζώνη της υπερπαγκοσμιοποίησης του πλανήτη, με σκληρό πυρήνα της την ζώνη του ευρώ, αποτελεί το πιο ολοκληρωτικό σύστημα που γνώρισε η κεντρική Ευρώπη τον 20ο και 21ο αιώνα, μετά τον ναζισμό. Καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας, επιβάλει την ιμπεριαλιστική ισχύ του Βερολίνου, καταστρέφει και λεηλατεί λαούς, όπως ο ελληνικός. Απέναντι σε αυτό το σύστημα των πολυεθνικών και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, δεν αντιπαρατίθεται καμία αριστερά. Αντίθετα η ελληνική αριστερά μέσω του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, τι δεν πρέπει να κάνουν, να μην εμπιστευτούν την κοσμοπολίτικη και ευρωπαϊστική αριστεράτων καθυστερημένων ψευδαισθήσεων. Όλοι αυτοί, από την ελληνική αριστερά που κλαψουρίζουν σήμερα για την πρωτιά της Λεπέν,είναι οι ίδιοι που στήριξαν (κριτικά ή μη, εντός ή «εκτός») την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και έτσι συνέβαλλαν στην απαξίωση της αριστεράς στην γηραιά Ήπειρο και φυσικά στην νίκη της Λεπέν.

Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, η αριστερά στην Ήπειρο είναι ανύπαρκτη, γιατί έχει ρίξει λευκή πεσέτα απέναντι στο ευρώ, στην Ε.Ε., και στην παγκοσμιοποίηση. Συνεπώς η ευρωπαϊκή αριστερά δεν έχει καμία απάντηση απέναντι στην κρίση, στην φτωχοποίηση ευρύτερων στρωμάτων και στην χούντα του ευρώ και της Ε.Ε. . Όλα δείχνουν ότι δεν βαδίζουμε προς μια ενιαία και ανθούσα Ευρώπη, αλλά προς το αντίθετο και αυτό η ευρω-μανής αριστερά δεν θέλει να το καταλάβει.

Μπορεί πολλά από αυτά που λέει η Λεπέν για τους μετανάστες να μας φαίνονται «αποκρουστικά», αλλά οι Γάλλοι δεν έγιναν κατά εκατομμύρια ακροδεξιοί μέσα σε δύο-τρία χρόνια. Κανείς άλλος στην Γαλλία (πέρα από την «μικρή» ρεπουμπλικανική αριστερά) δεν είναι σε θέση να μιλήσει για μια άμεση πολιτική και οικονομική λύση και μια έξοδο από την παρούσα κρίση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Γάλλοι,   απέρριψαν για όλους τους λαούς της Ε.Ε.., το αίτημα που κατατέθηκε με το ευρωσύνταγμα το 2005για οριστική κατάργηση των εθνικών κρατών και κοινοβουλίων. Και αυτό είναι κάτι που τους το χρωστάμε.

Η πρωτιά της Λεπέν είναι ιστορική και πλέον σημαντική για τις εξελίξεις. Η Γαλλία είναι η νούμερο 2 χώρα στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. , την ζώνη του ευρώ, σε αντίθεση με την Μ. Βρετανία που είναι βέβαια η τρίτη μεγάλη χώρα της ένωσης, όμως δεν ήταν ποτέ στον στενό πυρήνα του ευρωπαϊκού σχεδίουκαι πάντα έρεπε στον «ευρωσκεπτικισμό».

Η Λεπέν, ακόμη και αν δεν καταφέρει (ή δεν θέλει) να διαλύσει την ζώνη του ευρώ, σίγουρα θα επιβραδύνεικαι θα αποδομήσει σε σημαντικό βαθμό την Ε.Ε.. Αναγκαστικά οΣαρκοζί, πιεσμένος από τα πράγματα, μιλάει εδώ και καιρό για επιστροφή εξουσιών σε εθνικό επίπεδο, για Ε.Ε., δύο ταχυτήτων, ώστε να μπορεί να λειτουργεί απέναντι στην γραφειοκρατία κλπ.

Όλο το οικονομικό πρόγραμμα του Εθνικού Μετώπου, αντιτίθεται στην «άγρια» παγκοσμιοποίηση, δηλαδή στην Ε.Ε., μέσα από έναν τριπλό άξονα:

α) Εθνική ανεξαρτησία-κυριαρχία, ελευθερία δράσης της Γαλλίας.

β) Έξοδος από το ευρώ για να αντιμετωπιστεί η ανεργία και η φτώχεια.

γ) Μέτρα προστασίας της γαλλικής οικονομίας και της βιομηχανίας της, απέναντι στο ελεύθερο εμπόριο και την παγκοσμιοποίηση.

Πίσω από την Λεπέν μπορεί να εκφράζεται ένα κομμάτι του γαλλικού κεφαλαίου που αναφέρεται σε εθνικό επίπεδο. Όχι βέβαια το χρηματοπιστωτικό, ή το πολυεθνικό. Όμως με αυτό τον άξονα συντάσσονται εκ των πραγμάτων, η εργατική τάξη και η πλειοψηφία των εργαζόμενων της Γαλλίας.

Η προστασία της βιομηχανίας και της οικονομίας, έστω και αν γίνεται για την προστασία ενός τμήματος του κεφαλαίου, οδηγεί αναγκαστικά και σε προστασία της εργασίας. Αντίστοιχα, η παγκοσμιοποίηση καταστρέφει εθνικά κεφάλαια, ενισχύοντας πολυεθνικά, αλλά κυρίως κτυπάει τις δυνάμεις της εργασίας. Η έξοδος από το ευρώ και η ανάπτυξη, προδιαγράφει περισσότερα δημόσια έσοδα, ακόμη και αν μειωθούν φόροι, άρα μεγαλύτερη δυνατότητα για κοινωνική πολιτική.

Γενικά η Ζ.Ε., λειτούργησε με τέτοιο τρόπο, ώστε, όχι μόνο η περιφέρεια αλλά ακόμη και ή Γαλλία να βρίσκεται σήμερα σε άσκημη θέση. Το ευρώ λειτούργησε ως αλυσίδα για την Γαλλία κατά την διάρκεια της κρίσης. Στην πραγματικότητα, σήμερα, ή ίδια η ύπαρξη της ΟΝΕ είναι η αιτία για την συνέχεια της κρίσης στο Νότο, ή της στασιμότητας στην Γαλλία. Επίσης η ΟΝΕ επηρεάζει αρνητικά, και άλλες χώρες εντός της Ε.Ε., όπως η Μ. Βρετανία που δεν συμμετέχουν στο ευρώ.

Ή κρίση που δημιουργεί το ευρώ, διαμορφώνει μεταναστευτικό ρεύμα και εντός της ζώνης του ευρώ και της Ε.Ε.. Η Γαλλία πιέζεται από πολλά μεταναστευτικά ρεύματα εντός και εκτός Ε.Ε., από την περιφέρεια της ευρωζώνης, Ελλάδα κλπ, πιο πολύ από την Ισπανία. Όπως και στην Μ. Βρετανία, αρχίζουν να γίνονται λαϊκές σκέψεις για περιορισμό της μετανάστευσης, ακόμη και για χώρες από την ζώνη του ευρώ ή την Ε.Ε.. Ότι και να λέμε, αυτό το τεράστιο κύμα μετανάστευσης, εντός και εκτός Ε.Ε., κτυπάει σε κάθε εθνικό κράτος περισσότερο τους πιο φτωχούς και τα πιο λαϊκά στρώματα, μια που υποβαθμίζει σε δεύτερη δύναμη την ανειδίκευτη εργασία.

Όλα λοιπόν δουλεύουν για τη Λεπέν, κύρια η ΟΝΕ, η οποία θα επιδεινώνει την κατάσταση στην Γαλλία. Το Εθνικό Μέτωπο τρέφεται από την λαϊκή αντίθεση στην ΟΝΕ και στην παγκοσμιοποίηση. Ήδη ο ένας στους δύο εργάτες, ή ιδιωτικούς υπαλλήλους ψηφίζει Λεπέν. Για αυτό το επόμενο διάστημα θα ενισχύεται. Το ρήγμα που άνοιξε ο σεισμός των ευρωεκλογών, δεν κλείνει, αντίθετα θα διευρύνεται, όπως δείχνουν οι χθεσινές περιφερειακές εκλογές. Όλα δείχνουν ότι η Λεπέν θα διεκδικήσει με αξιώσεις, αν δεν κατακτήσει κιόλας την προεδρική εκλογή το 2017. Αν δεν κερδίσει το 2017, θα είναι σίγουρα πρόεδρος το 2022, αν άλλες δυνάμεις δεν έχουν οδηγήσει σε διάλυση την ευρωζώνη και την Ε.Ε..

Η αριστερά δικαίως περιθωριοποιείται, εκλογικά έπεσε στο 4%, καθώς με τις θέσεις που υποστήριζε για χρόνια για ευρώ-Ε.Ε., και όχι μόνο, οδηγήθηκε σε ταύτιση με την παγκοσμιοποίηση και τους σοσιαλδημοκράτες. Αντίσταση στην ακροδεξιά δεν γίνεται, μιξοκλαίγονταςμαζί με τους σοσιαλιστές, απέναντι στα λαϊκά στρώματα που εξεγείρονται ενάντια στο ευρώ, στην Ε.Ε. και στην παγκοσμιοποίηση που τα καταστρέφει. Αλλά, μόνο δημιουργώντας ένα παλλαϊκό μέτωπο μαζί με αυτά τα λαϊκά στρώματα για εθνική και λαϊκή κυριαρχία, για απελευθέρωση από το «ελεύθερο» εμπόριο των πολυεθνικών και των «ελευθεριών» της Ε.Ε., κάτι που απέχει έτη φωτός από την κοσμοπολίτική αριστερά της Ηπείρου. Οι ειδωλολάτρες (όπως τους αποκαλεί η Λεπέν) των Βρυξελών, ο Σαρκοζί, κ.α., θα πρέπει να πάρουν πίσω κομμάτι της εθνικής κυριαρχίας, από τις Βρυξέλες για να λειτουργήσουν, αν μπορούν πλέον, ως ανάχωμα στη Λεπέν.

Οι αντίπαλοι της Λεπέν την απορρίπτουν και την καταγγέλλουν για ακρο-δεξιά. Οι ίδιοι όμως σηκώνουν το λάβαρο του ευρώ και της Ε.Ε., δηλαδή της υπερπαγκοσμιοποίησης, ή της «σκληρής» παγκοσμιοποίησης όπως την χαρακτηρίζει το Εθνικό Μέτωπο. Η «σκληρή» παγκοσμιοποίηση όμως καταργεί την δημοκρατία και την εθνική κυριαρχία, και την παραδίδει στην νομενκλατούρα των Βρυξελών. Οι αντίπαλοιψευτοδημοκράτες, καθίστανται αναξιόπιστοι.

Δεν μπορούμε να πούμε αν το μέλλον του ευρώ θα κριθεί στην Γαλλία. Αν το Παρίσι γίνεται ο πολιτικά αδύναμος κρίκος της ΟΝΕ.. Πόσο η Λεπέν εννοεί αυτά που λέει για το ευρώ…. Όμως για να είμαστε ειλικρινείς και να βάλουμε την συζήτηση σε σωστή βάση, πέρα από στερεότυπα, δεν θα είναι καθόλου άσκημο για την χώρα μας να διαλυθεί η ζώνη του ευρώ, η και η Ε.Ε., από το Παρίσι, ακόμη και αν είναι η Λεπέν στο τιμόνι.Ίσως, λοιπόν πάλι, εμφανιστεί ο από μηχανής θεός των ελλήνων.

Υ.Γ.: Κατά πόσο η ελληνική αριστερά μπορεί να διδαχθεί από την Γαλλία, είναι ένα ζήτημα που μέχρι στιγμής, δεν επιτρέπει αισιόδοξη απάντηση.

πηγη: sxedio-b.gr

Σελίδα 4078 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή