ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΝΩΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Οτιδήποτε άλλο παρά εορταστική είναι η ατμόσφαιρα που περιβάλλει αυτές τις μέρες το Μέγαρο Μαξίμου. Εγκλωβισμένη στο λαβύρινθο των μνημονιακών της δεσμεύσεων, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα υποχρεώνεται σε εξαντλητικές υπερωρίες για την τακτοποίηση της μεγαλύτερης εκκρεμότητας που αφήνει πίσω του το περιπετειώδες 2015: της εκθεμελίωσης του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, μια εξέλιξη που θα μπορούσε να σφραγίσει το πολιτικό μέλλον της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.  

Την Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου συνεδριάζει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Κοινωνικής Πολιτικής προκειμένου να καταλήξει στις τελικές προτάσεις που θα υποβάλλει η κυβέρνηση στην τρόικα. Η κρίσιμη συνάντηση του καθ' ύλην αρμόδιου υπουργού Γ. Κατρούγκαλου με τους εκπρόσωπους των δανειστών τοποθετείται γύρω στις 8 Ιανουαρίου και η κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή στις 15 Ιανουαρίου.  

Ενόψει της κρίσιμης μάχης που έχει μπροστά της – όχι βέβαια με τους δανειστές, αλλά με την κοινωνική πλειοψηφία – η κυβέρνηση επανέρχεται στο χιλιοπαιγμένο σενάριο της “σκληρής διαπραγμάτευσης” και των “κόκκινων γραμμών”, οι οποίες συνοψίζονται στην εξής μία: τη μη μείωση των βασικών συντάξεων. Βεβαίως, τόσο οι δανειστές όσο και η ελληνική κοινή γνώμη γνωρίζουν πολύ καλά, από το πρόσφατο παρελθόν, τι αξία έχουν οι “κόκκινες γραμμές” και οι “σκληρές διαπραγματεύσεις” αυτής της κυβέρνησης. Όπως γνωρίζουν τη βασική δέσμευση που ανέλαβε, βάσει του τρίτου μνημονίου, για μείωση των συνολικών συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 3,5 δισ. μέχρι το 2018. Επομένως, το μόνο που μένει ανοιχτό είναι το πώς θα μοιραστεί αυτό το τεράστιο βάρος μεταξύ των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Και το πώς θα “πουλήσει” επικοινωνιακά η κυβέρνηση αυτή τη βαθύτατα αντιδραστική, αντιλαϊκή “μεταρρύθμιση” με το μικρότερο δυνατό πολιτικό κόστος για την ίδια.  

Ήδη ο Αλέκος Φλαμπουράρης άρχισε να προετοιμάζει την κοινή γνώμη για τη μεγάλη συρρίκνωση των επικουρικών συντάξεων, στο δρόμο για την τελική κατάργησή τους (αφού θα προβλέπεται ρήτρα βιωσιμότητας) εκφράζοντας την ελπίδα ότι η μείωσή τους θα περιοριστεί, σε αυτή τη φάση, στα όρια του 15% έως 20%. Μαζί με τη μείωση των επικουρικών έχουν “κλείσει”, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, η μείωση κατά 10% στα εφάπαξ και κατά 30% στα μερίσματα του Δημοσίου, ο περιορισμός κατά 20% των δικαιούχων του ΕΚΑΣ και η αύξηση κατά 25% στα ασφάλιστρα του ΟΓΑ. Ανοιχτό μένει μέχρι αυτή τη στιγμή το ενδεχόμενο αύξησης του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης για συνταξιοδότηση από τα 15 στα 20 χρόνια και η εισαγωγή εισοδηματικών κριτηρίων για τη χορήγηση της εθνικής σύνταξης. Κάτι που ζητούν επίμονα οι δανειστές και θα σημάνει πρακτικά ότι πολλοί απόμαχοι της δουλειάς θα πεταχτούν κυριολεκτικά στον Καιάδα, καθώς δεν θα μπορούν να λάβουν ούτε καν σύνταξη... πτωχοκομείου.  

Παράλληλα, η κυβέρνηση αναζητά εναγωνίως “ισοδύναμα” μέτρα, καθώς οι δανειστές δεν φαίνεται, μέχρι στιγμής, να εγκρίνουν την αύξηση κατά 1% της εργοδοτικής εισφοράς. Κατά μία εκδοχή, η κυβέρνηση θα δεχθεί να μειωθεί η αύξηση αυτής της εισφοράς στο 0,5% με το άλλο 0,5% να πέφτει στις πλάτες των εργαζομένων, οι οποίοι θα δουν τους μισθούς τους να μειώνονται. Κατά μία άλλη, θα επιβάλει φόρο υπέρ συντάξεων της τάξης του ένα τοις χιλίοις σε κάθε τραπεζική συναλλαγή. Στην ίδια λογική εντάσσεται η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, που υποτίθεται ότι θα συμβάλουν στον “κουμπαρά” του συνταξιοδοτικού – πουλάμε τα ασημικά, για να βγάλουμε άλλον ένα μήνα...  

Αλλά και αυτή η υποτιθέμενη “κόκκινη γραμμή” των κύριων συντάξεων είναι πολύ αμφίβολο αν διατηρηθεί, έστω και στα χαρτιά. Οι δανειστές πιέζουν για μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης από το 70% που είναι σήμερα στο 50%, ενώ η κυβέρνηση εμφανίζεται να μάχεται για ποσοστά αναπλήρωσης της τάξης του 60-65%, επιδιώκοντας ο ακρωτηριασμός των συντάξεων να αφορά μόνο αυτούς που βγαίνουν στη σύνταξη από το 2016 και μετά, χωρίς κι αυτό να είναι καθόλου βέβαιο. Αντίθετα, οι πληροφορίες λένε ότι οι δανειστές απαιτούν οι μειώσεις να αφορούν αναδρομικά και τους ήδη συνταξιούχους, κάτι που θα κάνει ακόμη περισσότερο εκρηκτικό το “κοκτέιλ” του νέου ασφαλιστικού.  

Σε κάθε περίπτωση, η συμπλήρωση ενός χρόνου από την ανάδειξη της πρώτης κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα “γιορταστεί” με την κατάθεση προς ψήφιση ενός νόμου ντροπής για οποιονδήποτε – πολίτη ή βουλευτή – έχει αναφορά στην Αριστερά. Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει, για όλους.

Α.Θ.

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015

Οι λίμνες θερμαίνονται κατά 0,34 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία, με ρυθμό μεγαλύτερο από τον αντίστοιχο για τον αέρα και τις θάλασσες (0,12 βαθμοί ανά δεκαετία)

Η κλιματική αλλαγή ανεβάζει τη θερμοκρασία των λιμνών του πλανήτη με ρυθμό ταχύτερο και από την υπερθέρμανση της ατμόσφαιρας και των ωκεανών, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονοική έρευνα.

         
Πρόκειται για την μεγαλύτερη και πιο ολοκληρωμένη μελέτη του είδους της μέχρι σήμερα, χρησιμοποιώντας τόσο επίγειες, όσο και δορυφορικές μετρήσεις σε βάθος 25ετίας. Αναλύοντας δεδομένα από 235 λίμνες, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% του γλυκού νερού της Γης, δείχνει ότι κατά μέσο όρο οι λίμνες θερμαίνονται κατά 0,34 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία, με ρυθμό μεγαλύτερο από τον αντίστοιχο για τον αέρα και τις θάλασσες (0,12 βαθμοί ανά δεκαετία).

         
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια γεωλογίας Κάθρι Ο'Ράιλι του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Ιλινόις, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, καθώς και την αντίστοιχη δημοσίευση στο περιοδικό γεωφυσικής "Geophysical Research Letters", εκτιμούν ότι τα φύκη, που στερούν το οξυγόνο από το νερό των λιμνών, θα αυξηθούν κατά 20% εντός του αιώνα μας λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας.

         
Τα φύκη (κυανοβακτήρια) που είναι άκρως τοξικά για τα ψάρια και για τα ζώα των λιμνών, προβλέπεται να αυξηθούν κατά 5%, απειλώντας γενικότερα τα λιμναία οικοσυστήματα. Εξάλλου, οι εκπομπές μεθανίου από τις λίμνες -ένα ισχυρό «αέριο του θερμοκηπίου»- θα αυξηθούν κατά 4% μέσα στην επόμενη δεκαετία.

         

Ανοδος της θερμοκρασίας πάνω από τον μέσο όρο παρατηρήθηκε σε διάφορες αμερικανικές και καναδικές λίμνες, στη Νεκρά Θάλασσα, στη Βαϊκάλη της Σιβηρίας κ.α. Στον Βορρά οι λίμνες χάνουν πιο γρήγορα το στρώμα πάγου τους, ενώ σε νοτιότερες περιοχές υπάρχει μικρότερη νεφοκάλυψη και οι λίμνες εκτίθενται περισσότερο στις ακτίνες του Ήλιου.

   
Στις ζεστές τροπικές λίμνες, όπως η Τανγκανίκα στην Αφρική, η άνοδος της θερμοκρασίας είναι λιγότερο δραματική. Υπάρχει και ένα 10% των λιμνών του πλανήτη, όπου τα νερά τους εμφανίζουν μείωση αντί για αύξηση της θερμοκρασίας (π.χ. στη Φλόριδα ή στο Θιβέτ), πράγμα που μάλλον εξέπληξε τους επιστήμονες, καθώς ακόμη και λίμνες στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος φαίνεται να αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο στην κλιματική αλλαγή. Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες αναγνωρίζουν ότι δεν έχουν ακόμη κατανοήσει πραγματικά πώς ακριβώς επιδρά η κλιματική αλλαγή στις λίμνες.

πηγη: protothema.gr

Το 40,5% των ερωτηθέντων δηλώνει αναποφάσιστο

Ιδιαίτερα χαμηλά κινούνται τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος και της αξιωματικής αντιπολίτευσης λίγους μήνες μετά τις εκλογές. Ελαφρύ προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ δείχνει νέα δημοσκόπηση για λογαριασμό Κυριακάτικης εφημερίδας.

Συγκεκριμένα, η διαφορά ανάμεσα στα δυο μεγάλα κόμματα είναι στο 0,7% (χωρίς αναγωγή) ή στο 0,2% (με αναγωγή).

Αθροιστικά το ποσοστό ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ δεν ξεπερνά το 33,3% χωρίς αναγωγή και 40,4% με αναγωγή.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της MRB για τη Real News (κυκλοφόρησε εκτάκτως την Παρασκευή), τα ποσοστά στην πρόθεση ψήφου έχουν ως εξής (εντός παρένθεσης με αναγωγή):

• ΣΥΡΙΖΑ: 17% (20,6%)
• ΝΔ: 16,3% (19,8%)
• Χρυσή Αυγή: 5% (6,1%)
• ΠΑΣΟΚ: 4,2% (5,1%)
• ΚΚΕ: 4,9% (6%)
• Ποτάμι: 2,3% (2,8%)
• Ανεξάρτητοι Έλληνες: 2,5% (3,1%)
• Ένωση Κεντρώων: 2,7% (3,3%)
• Λαϊκή Ενότητα: 2,3% (2,8%)

Το 40,5% των ερωτηθέντων δηλώνει αναποφάσιστο.

Σχετικά με την πορεία της κυβέρνησης, το 74,6% των πολιτών την αξιολογεί ως αρνητική, ενώ θετική γνώμη έχει 20,3%.

Στη ΝΔ, το  52,3% εκτιμά ότι μετά την εκλογή νέου αρχηγού δεν θα μπορέσει να αποτελέσει σοβαρή εναλλακτική λύση, σε αντίθεση με το 43,3% που απαντά θετικά.

Απαισιοδοξία επικρατεί στους πολίτες και για την πορεία της οικονομίας, με το 62,9% να εκτιμά ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας στη διάρκεια του 2016 θα είναι σημαντικά χειρότερη/ ελαφρά χειρότερη, ενώ, ερωτηθέντες «πώς πιστεύετε ότι πάνε τα πράγματα στη χώρα μας», το 81,4% απαντά πολύ άσχημα/αρκετά άσχημα.

Όσον αφορά στην προσωπική οικονομική κατάσταση το 2016, το 51,2% εκτιμά ότι θα είναι σημαντικά χειρότερη/ ελαφρά χειρότερη.

πηγη: efsyn.gr

Όπως σημειώνει ο Μακιαβέλι στο βιβλίο του «O ηγεμόνας», το καλό πρέπει να το κάνεις με δόσεις για να σε θυμούνται και να σ' ευγνωμονούν.

Το κακό πρέπει να το κάνεις αποφασιστικά, γρήγορα και δραστικά.

Έτσι κάπως σκέφτηκε η τηλεοπτική φιλανθρωπία, μέρες που είναι, και βάλθηκε να παρουσιαστεί με τη λεοντή του κοινωνικού παρηγορητή. Αυτό άλλωστε γινόταν ανέκαθεν.

Οι ισχυροί με το ένα χέρι μοίραζαν τη φτώχεια, το θάνατο και το περιθώριο και με τ' άλλο πρόσωπο, σαν Ιανός, εμφανίζονταν να αγαθοεργούν και να απαλύνουν τα κοινωνικά τραύματα.

Η φιλανθρωπία των «ωσαννά», το ενσταντανέ για λίγο γάλα σε λίγους, η καλλιέργεια της υπέρκοσμης ελπίδας.

Οι Φαρισαίοι του συστήματος έχοντας τις κάμερες και την τηλεοπτική δημοκρατία στο χέρι τους μπορούν ακόμα να χαλιναγωγούν την οργή του κόσμου καθηλώνοντάς την σ' ανώδυνα κανάλια.

Από μία άποψη προσεγγίζοντας με αφαίρεση τα γεγονότα φανταζόμαστε πως κάπως έτσι λειτουργούσε ο μεσαίωνας. Δίπλα στο παλάτι των ηγεμόνων ή του βασιλιά, οι οποίοι έστελναν «το πόπολο» να πεθάνει στον πόλεμό τους, συνωστίζονταν φτωχοί, ανάπηροι, άκληροι, απόκληροι.

Σ' αυτούς πετούσε ο μονάρχης το ξεροκόμματο και η εκκλησία την ευλογία της, ώστε «η εξωοικονομική καταπίεση να γίνεται ισχυρότερη της φορολογίας» (Μάρξ) και να μακροημερεύει η κυριαρχία τους.

Αν η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, που είναι, η φιλανθρωπία είναι η δίδυμη αδελφή της, η παρηγορήτρια ιδέα για να ξεστρατίζουν οι αγώνες και ν' αποζητιέται «η φάτνη για το ορφανό» και η κούφια απαντοχή για το ζητιάνο.

Και να σου πάλι μπροστά μας η ευημερία των αριθμών... Το λογιστικό πρόσωπο της φιλανθρωπίας προσπαθεί να ξεγελάσει την πείνα του τέρατος...

Η φιλανθρωπία στην επαιτεία που μαλακώνει την καρδιά, αλλά δεν εξαλείφει τη ζητιανιά.

Παρέλαση «στιγμιότυπων» πόνου, έγχρωμα και θεαματικά, επιδιώκουν να προβάλλουν, στο «γόνιμο» έδαφος των Χριστουγέννων, τον Άγιο Βασίλη της υποκρισίας για να κρύψουν τον Ηρώδη του κέρδους.

Έναν Άγιο Βασίλη με λαμπρά κουρέλια και ακίνδυνο, που πιστώνεται κάθε φορά να «είναι εντάξει», τις «άγιες μέρες» του Δεκεμβρίου, για να μπορεί να καλύπτει όλο τον υπόλοιπο χρόνο τους πραγματικούς υπεύθυνους για τους εκατομμύρια φτωχούς, άνεργους, άστεγους... 

Μάλιστα στις από άμβωνος ικεσίες έχουν προστεθεί οι φαρισαϊκές παραινέσεις τού «όλοι μαζί» όσων κανοναρχούν τον χορό του «καπιταλισμού της συμπόνιας».

Την ίδια ώρα που δοξολογούν την κατεδάφιση του «σπάταλου» κοινωνικού κράτους, την ίδια στιγμή που θυμιατίζουν τον «κοινωνικό κανιβαλισμό», παραδίδουν μαθήματα φιλανθρωπίας και εθελοντισμού!

Από την άλλη προύχοντες και ιεροκήρυκες της λιτότητας την ίδια στιγμή που περικόπτουν τις κοινωνικές παροχές, απολύουν χιλιάδες εργάτες, βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρες περιοχές, «κατασκευάζουν» πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυτοί οι ίδιοι, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο ένα ψίχουλο από τα «καρβέλια της εκμετάλλευσης» εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ιεραπόστολοι του ελέους που κηρύσσουν την αποδοχή της φτώχειας για τους φτωχούς μοιράζοντας απλόχερα επαίνους στους επιχειρηματίες της φιλανθρωπίας.

Ούτε τα «φιλανθρωπικά γκαλά-μπαζάρ» ούτε η ελεημοσύνη ούτε επίσης οι αγνές προθέσεις χιλιάδων εθελοντών, που δίνουν καθημερινά τη μάχη για την επιβίωση των θυμάτων της κρίσης, μπορούν να αντικαταστήσουν ή να υποκαταστήσουν τις κοινωνικές λειτουργίες ακόμη κι ενός χρεοκοπημένου κράτους.

Δεν μπορείς να χορτάσεις ένα εκατομμύριο στόματα με «κοινωνικά συσσίτια» ή «παντοπωλεία», αν δεν σπάσεις τα δεσμά της «δημοσιονομικής φυλακής», αν δεν ανατρέψεις τον Κρατικό Προϋπολογισμό, που το σύνολο των εσόδων του θα το καταβροχθίσουν η «ξένη ακρίδα» και οι τράπεζες.

«Δεν πιστεύω στην φιλανθρωπία, πιστεύω στην αλληλεγγύη», επεσήμαινε σωστά, πριν από κάμποσο καιρό ο Eduardo Galeano.

«Η φιλανθρωπία είναι κατακόρυφη, άρα είναι ντροπιαστική. Πηγαίνει από πάνω προς τα κάτω. Η αλληλεγγύη είναι οριζόντια. Σέβεται τον άλλο και μαθαίνεις από αυτόν. Έχω πολλά να μάθω από άλλους ανθρώπους».

Σε πιάνει γέλιο νευρικό ακούγοντας όλους αυτούς τους ευαγγελιστές της αγοράς. Αυτούς που έχουν μετατρέψει την κοινωνία σε οργανωμένο ακρωτηριασμό.

Πράγματι δίνουν τα ρέστα τους. Το σκηνικό φτιάχνεται.

Το θέμα είναι αν θα καταφέρουν να «μεταλλάξουν» και πάλι μεγάλο μέρος των αφανισμένων εργαζόμενων σε «κοινή γνώμη» που χωνεύει αμάσητα την επικοινωνιακή μαεστρία αυτών που χρησιμοποιούν την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν σαν ευκαιρία για να μετατρέψουν τη χώρα και το λαό σε έρημο.

πηγη: efsyn.gr