Η ηγέτης του αριστερού κόμματος HDP της τουρκικής αντιπολίτευσης Pervin Buldan κατηγορεί ανοιχτά τη γερμανική κυβέρνηση για εμπλοκή σε συμφωνίες με την Τουρκία, στην οποία συνεχίζει να πουλά όπλα την ώρα που ο τουρκικός στρατός καταλαμβάνει το Αφρίν.

Από το Αννόβερο της Γερμανίας, όπου βρέθηκε το Σάββατο για τον κουρδικό εορτασμό του Newroz, η Buldan προειδοποίησε τη γερμανική κυβέρνηση να μην αγνοήσει το αίτημα του κουρδικού λαού για ελευθερία.

«Γνωρίζουμε ότι εξοπλίζετε την Τουρκία με τανκς και πυροβολικό. Οι συμφωνίες αυτές μας παρεμποδίζουν ακόμα και στο να γιορτάσουμε το Newroz εδώ. Γίνονται έφοδοι ακόμα και σε κουρδικές πολιτικές οργανώσεις στη Γερμανία», είπε η Buldan.

Οι εξαγωγές όπλων από τη Γερμανία προς την Τουρκία έχουν αυξηθεί μέσα στο 2018, παρά τις πολιτικές και διπλωματικές διαφωνίες μεταξύ των δύο χωρών.

Σε ανακοίνωση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών επιβεβαιώνεται ότι τις πρώτες πεντέμισι εβδομάδες των τουρκικών επιθέσεων στο Αφρίν εγκρίθηκαν 20 εξαγωγές γερμανικών όπλων στην Τουρκία. Οι εξαγωγές που έχουν γίνει μέσα στο 2018 έχουν συνολική αξία 4,4 εκατομμυρίων ευρώ, τη στιγμή που πέρσι την αντίστοιχη περίοδο είχαν γίνει 14 εξαγωγές αξίας 3,6 εκατομμυρίων.

Οι αεροπορικές επιδρομές και οι βομβαρδισμοί που πραγματοποίησε ο τουρκικός στρατός είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 250 ανθρώπων στο Αφρίν.

Μάλιστα η Pervin Buldan αναφέρθηκε στην πρόσφατη απελευθέρωση του γερμανού δημοσιογράφου Deniz Yucel για να αποδείξει τις συνεννοήσεις που γίνονται κάτω από το τραπέζι μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας. Ο Yucel -που είχε φυλακιστεί κατηγορούμενος για κατασκοπεία και τρομοκρατία επειδή είχε πραγματοποιήσει συνεντεύξεις με ηγέτες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK)- αφέθηκε ελεύθερος μετά από μυστικές συζητήσεις μεταξύ μελών της Γερμανικής κυβέρνησης με Τούρκους αξιωματούχους.

Πηγή: info-war.gr

Πριν καν προσμετρήσει το μειωμένο αφορολόγητο, το οποίο “βλέπει” να εφαρμόζεται από το 2019 (δηλαδή έναν χρόνο νωρίτερα), ο ΟΟΣΑ υπολογίζει ότι τα φορολογικά βάρη στην Ελλάδα είναι από τα υψηλότερα μεταξύ των 46 οικονομιών ανά τον κόσμο που εξετάζει. Καταγράφει επίσης αρνητική “πρωτιά” σε χρηματοδοτική/επιδοματική στήριξη των ανέργων, αλλά και στην πορεία του ΑΕΠ.

Ο  Οργανισμός κάνει λόγο, επίσης, για μεγάλο “μαύρο” τομέα εργασίας στην Ελλάδα και επισημαίνει ότι “η αντιμετώπισή του απαιτεί μεταρρυθμίσεις” μαζί με την μείωση των φορολογικών βαρών στην εργασία (σ.σ. εργοδοτικές εισφορές), “των χαμηλά αμειβομένων εργαζόμενων στους οποίους αυτή παραμένει υψηλή”.

Τι λέει για τους φόρους

Ο ΟΟΣΑ στην ετήσια έκθεσή του “Going for Growth” που δημοσιεύθηκε χθες καταγράφει πάρα πολύ μεγάλα φορολογικά βάρη στην Ελλάδα. Υπολογίζει ότι το μέσο φορολογικό βάρος στην Ελλάδα για ένα ζευγάρι με δύο παιδιά που λαμβάνουν το μέσο μισθό, είναι στο 38,2% του εισοδήματός τους, έναντι 13,6% φορολογικών βαρών της Ιρλανδίας.

Η επιβάρυνση είναι από τις υψηλότερες μεταξύ των 46 κρατών ανά τον κόσμο που συγκρίνει αναφορικά με τα φορολογικά βάρη. Μεγαλύτερες υποχρεώσεις έχουν μόνο πλούσιες χώρες όπως το Βέλγιο, η Σουηδία, η Γαλλία και η Γερμανία, ενώ ο μέσος όρος είναι στο 28,6%. 

4.3 Average tax wedge on labour

Φορολογικό βάρος για ένα ζευγάρι με δύο παιδιά

Απροστάτευτοι οι άνεργοι

Σε κανένα κράτος μέλος του ΟΟΣΑ η κάλυψη των ανέργων (μέσω επιδομάτων) δεν είναι τόσο μικρή όσο στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ η κρατική χρηματοδότηση (επίδομα ανεργίας κλπ) που λαμβάνει ένας άνεργος (στην Ελλάδα) αμέσως μετά την απόλυσή του φτάνει στο 42% αυτού που είχε ως εργαζόμενος. Έπεται η Κορέα με 51,4%, ενώ ακολουθούν η Αυστραλία και η Τουρκία. Κατά μέσο όρο στα 37 κράτη που μελετά ο ΟΟΣΑ στο συγκεκριμένο πεδίο ο απολυμένος θα λάβει μέσω επιδομάτων το 70% του προηγούμενου εισοδήματός του.

Αλλά και 60 μήνες μετά την απόλυσή του ο μακροχρόνια άνεργος στην Ελλάδα λαμβάνει ελάχιστο εισόδημα (από κάποια επιδόματα), έναντι του 46,9% κατά μέσο όρο στα κράτη που συγκρίνει ο ΟΟΣΑ.

Net income replacement rates for unemployment

Τεράστια η “ψαλίδα” σε ανάπτυξη 

Ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του καταγράφει την πάρα πολύ μεγάλη υστέρηση στην ανάπτυξη της Ελλάδος λόγω της κρίσης. Υπολογίζει ότι η Ελλάδα υπέστη τη μεγαλύτερη απώλεια κατά κεφαλήν ΑΕΠ με αποτέλεσμα πλέον να βρίσκεται στη δεύτερη χειρότερη θέση ανάμεσα στα 25 περίπου κράτη – μέλη του μετά την Λετονία ανάμεσα σε περίπου 35 κράτη τα οποία συγκρίνει. Πολύ μεγάλες παραμένουν -όπως εκτιμά- και οι αποκλίσεις σε παραγωγικότητα εργασίας από τα υπόλοιπα “ανεπτυγμένα” κράτη μέλη που εξετάζονται.

Στην εκπαίδευση ναι μεν η Ελλάδα έχει υψηλή αναλογία αποφοίτων Λυκείου και πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά έχει πάρα πολύ χαμηλές επιδόσεις σε σχέση με άλλα κράτη στην ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος (με βάση τον δείκτη PIZA).

Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι στο πεδίο της συνταξιοδοτικής δαπάνης εκτιμάται ότι δεν υπάρχει κανένα επιπλέον όφελος από την παραμονή στην εργασία μετά τα 60, καθώς κατά κανόνα δεν μπορεί να περιμένει ο Έλληνας εργαζόμενος μία αύξηση των συντάξιμων απολαβών του.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Συνήθως το περιβαλλοντικό ζήτημα που μονοπωλεί τις παγκόσμιες συνόδους είναι η κλιματική αλλαγή. Αλλά εξίσου σημαντικό είναι και το θέμα των αποθεμάτων νερού σε όλο τον κόσμο. Το πρόβλημα της έλλειψης νερού αλλά και οι τρόποι καλύτερης διαχείρισης των υδάτινων πόρων βρίσκονται στο επίκεντρο του όγδοου Παγκόσμιου Συμβουλίου Υδάτων (World Water Council) που συνεδριάζει αυτές τις μέρες στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας Μπραζίλια (μέχρι τις 23 Μαρτίου).

«Βασικό θέμα είναι η βελτίωση της κοινής χρήσης των υδάτινων πόρων. Για παράδειγμα υπάρχουν 260 κοίτες ποταμών που 'μοιράζονται' δύο ή περισσότερες χώρες», ανέφερε σε συνέντευξή του στη DW o επικεφαλής του WWC Mπενεντίτο Μπράγκα. Εκτός αυτού στη φετινή διοργάνωση, που είναι μια από τις σημαντικότερες στον κόσμο για το νερό, θα συζητηθεί το θέμα της χρηματοδότησης επενδύσεων που αφορούν τη διαχείριση υδάτων, το θέμα της αστικοποίησης και τις εξοικονόμησης νερού σε αστικό περιβάλλον, τα σύγχρονα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης αλλά και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου για πρόσβαση σε πόσιμο νερό. «Σχεδόν 1,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το νερό. Έτσι λοιπόν ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων επηρεάζεται από την έλλειψη νερού», σημειώνει ο Μπ. Μπράγκα.

Το πρόβλημα αφορά και την Ευρώπη

Οι περιοχές που πλήττονται περισσότερο από την έλλειψη νερού εντοπίζονται κυρίως στη Μέση Ανατολή, όπου οι φυσικοί υδάτινοι πόροι είναι ελάχιστοι και δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού. Ωστόσο, τελευταία ολοένα περισσότερες περιοχές του πλανήτη αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα. «Στην Αφρική για παράδειγμα η Κένυα ή η Νότια Αφρική. Στη Λατινική Αμερική η βορειοδυτική Βραζιλία, στις ΗΠΑ η Καλιφόρνια. Αλλά και στην Ευρώπη, η Πορτογαλία – η Πορτογαλία ειδικότερα αντιμετωπίζει πολύ έντονη ξηρασία» αναφέρει ο επικεφαλής του WWC, τονίζοντας βέβαια ότι η Ευρώπη, όπως και άλλες οικονομικά εύρωστες χώρες, διαθέτουν περισσότερα μέσα ώστε να αντιμετωπίζουν πιο αποτελεσματικά ακραία φαινόμενα που σχετίζονται με τους υδάτινους πόρους.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που απαιτείται, εκτιμούν οι ειδικοί, σύμφωνα με δημοσίευμα της deutsche welle, είναι η δημιουργία υποδομών που μπορούν να αντεπεξέλθουν στα ακραία φαινόμενα -είτε τις απότομες πλημμύρες είτε την παρατεταμένη λειψυδρία και ξηρασία. Όπως εκτιμά ο Μπενετίτο Μπράγκα, ένα σημαντικό στοιχείο για την μελλοντική αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων που σχετίζονται και με την κλιματική αλλαγή είναι η δυνατότητα προσαρμογής των εκάστοτε πληθυσμών. «Για παράδειγμα όταν οι πλημμύρες αυξάνονται, θα πρέπει οι επιπλέον ποσότητες νερού να αποθηκεύονται», σημειώνει ο ίδιος. Έτσι όταν έρχεται η ξηρασία θα είναι δυνατό να αξιοποιούνται οι αποθηκευμένες ποσότητες νερού για την κάλυψη κάποιων αναγκών και να εξοικονομείται έτσι τρεχούμενο νερό.

«Σύμφωνα με τη γνώση που έχουμε σήμερα, είναι πιθανό να αντιμετωπίσουμε πολλά τέτοια προβλήματα στο μέλλον. (…) Το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε από το WWC είναι ότι και οι πολιτικοί πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό που συμβαίνει τώρα σε μακρινές περιοχές, μπορεί να συμβεί μελλοντικά και στη δική μας πόρτα. Πρέπει να προετοιμαστούμε ολοι καλύτερα για το μέλλον», σημειώνει τέλος ο επικεφαλής του WWC.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Μυρίζει πόλεμο η επιλογή του Μάικ Πομπέο και της Τζίνα Χάσπελ για Στέιτ Ντιπάρτμεντ και CIA

Η αποπομπή του υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον και η αντικατάστασή του από τον διευθυντή της CIA Μάικ Πομπέο και η τοποθέτηση στη θέση του διευθυντή της CIA, της αρχιβασανίστριας Τζίνας Χάσπελ είναι μία ακόμη ένδειξη της σκλήρυνσης της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Βόρεια Κορέα, το Ιράν και τη Ρωσία.

Η αποπομπή Τίλερσον έγινε λίγες μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση έκπληξη για συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν.

Έγινε επίσης σε μία περίοδο που ο Αμερικανός πρόεδρος έχει κηρύξει εμπορικό πόλεμο με επιβολή δασμών στα προϊόντα χάλυβα, οδηγώντας σε νέα ένταση τις σχέσεις των ΗΠΑ με την ΕΕ.

Ο Τίλερσον πριν τοποθετηθεί από τον Τραμπ στη θέση του υπουργού Εξωτερικών, ήταν διευθύνων σύμβουλος του πετρελαϊκού κολοσσού Exxon Mobil. Είχε μάλιστα θεωρηθεί άνθρωπος της Ρωσίας, λόγω των πολύ καλών σχέσεων που είχε με το Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, καθότι η Exxon Mobil έχει σημαντική παρουσία στη Ρωσία.

Ο Τίλερσον ως περισσότερο πραγματιστής, είχε ταχθεί υπέρ της παραμονής των ΗΠΑ στη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα με το Ιράν, που έχουν υπογράψει οι έξι υπερδυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία). Για χρόνια άλλωστε οι αμερικανικές πετρελαϊκές πίεζαν την αμερικανική κυβέρνηση να προσεγγίσει το Ιράν, βλέποντας τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις (κυρίως τη γαλλική Total) να συνεχίζουν να διατηρούν και να αναπτύσσουν σχέσεις με την Τεχεράνη.

Η συμφωνία προβλέπει να εγκαταλείψει το Ιράν τις πυρηνικές του φιλοδοξίες με αντάλλαγμα την σταδιακή επανένταξή του στο διεθνές οικονομικό γίγνεσθαι, με τις ευρωπαϊκές εταιρίες πετρελαίου να ανυπομονούν να ξαναμπούν στο παιχνίδι, επενδύοντας σε νέα κοιτάσματα και εκσυγχρονισμό της ιρανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας, η οποία έχει πληγεί από το μακροχρόνιο οικονομικό εμπάργκο.

Σε πρόσφατο συνέδριο στο Παρίσι, ο υφυπουργός Πετρελαίου του Ιράν Αμίρ Ζαμανίνια είχε δηλώσει πως η χώρα του σκοπεύει να αυξήσει τη δυνατότητα παραγωγής αργού πετρελαίου στα 4,7 εκατ. βαρέλια την ημέρα, στα επίπεδα που βρισκόταν η ιρανική παραγωγή πετρελαίου πριν την επιβολή των διεθνών οικονομικών κυρώσεων.

Για την επίτευξη του στόχου αυτού το Ιράν χρειάζεται τη συνδρομή των μεγάλων πετρελαϊκών επιχειρήσεων για την ανάπτυξη των πετρελαϊκών του κοιτασμάτων. Μη ξεχνάμε επίσης πως το Ιράν εκτός από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου στο κόσμο είναι και σημαντικός παραγωγός φυσικού αερίου, τομέα τον οποίο επίσης φιλοδοξεί να αναπτύξει μετά την άρση των διεθνών κυρώσεων.

Η άρση των κυρώσεων τον Ιανουάριο του 2016 βοήθησε το Ιράν να αρχίσει και πάλι να πουλά πετρέλαιο προς τους κυριότερους πελάτες του στην Ευρώπη, όπως οι ιταλικές Saras και Eni, τα δικά μας ΕΛΠΕ, την ισπανική Repsol, την ολλανδική Shell και τη γαλλική Total, η οποία διαθέτει και μερίδιο σε μεικτή επιχείρηση ανάπτυξης ενός φιλόδοξου υπεράκτιου(offshore) κοιτάσματος στο Ιράν.

Οι αμερικανικές εταιρείες εξακολουθούν να είναι έξω από το παιχνίδι, κάτι που εξηγεί την στάση τον Τίλερσον για συνέχιση της πολιτικής προσέγγισης με το Ιράν.

Ο Τίλερσον φέρεται να είναι ο άνθρωπος ο οποίος εμπόδισε τον Τραμπ να εγκαταλείψει τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν το Φεβρουάριο, κάτι που αναμένεται τελικά να κάνει σύντομα ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ακόμη και Αμερικανοί στρατηγοί, έχουν ταχθεί κατά της εγκατάλειψης της συμφωνίας με το Ιράν, μη βλέποντας άλλο τρόπο το πώς θα μπορούσαν να καμφθούν οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης. Οστρατηγός Τζόζεφ Βότελ, επικεφαλής της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης των ΗΠΑ, κατέθεσε πρόσφατα σε επιτροπή ακρόασης στο κογκρέσο πως «αν η συμφωνία με το Ιράν εγκαταλειφθεί θα πρέπει να βρούμε άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουμε το πυρηνικό του πρόγραμμα».

Στόχος το Ιράν 

Πρώτος στόχος λοιπόν του πρόσφατου κυβερνητικού ανασχηματισμού του Τραμπ, είναι το Ιράν, ενόψει της αναμενόμενης επίσημης απόσυρσης της αμερικανικής υπογραφής από τη συμφωνία.

Τον Ιανουάριο ο Τραμπ απηύθηνε τελεσίγραφο στις ευρωπαϊκές υπερδυνάμεις να συμφωνήσουν προκειμένου «να διορθωθούν οι τρομακτικές ελλείψεις στην πυρηνική συμφωνία με το Ιράν», ειδάλλως δεν θα συναινέσει στην παράταση της άρσης των αμερικανικών κυρώσεων.

Ο Πομπέο άλλωστε που τοποθέτησε ο Τραμπ στη θέση του νέου υπουργού Εξωτερικών έχει υπερθεματίσει σε αντιιρανικές δηλώσεις, αποκαλώντας το Ιράν «δεσποτική θεοκρατία» και «ολέθρια αυτοκρατορία που επεκτείνει την ισχύ και επιρροή της σε όλη τη Μέση Ανατολή».

Η εγκατάλειψη της συμφωνίας με το Ιράν, θα προσθέσει ένα ακόμη σημείο τριβής στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την ΕΕ, που θεωρεί ότι η συμφωνία με το Ιράν αποδίδει, έχοντας βεβαίως στο πίσω μέρος του κεφαλιού της τις προοπτικές για μπίζνες που ξανοίγονται για πλειάδα επιχειρηματικών κολοσσών της.

Η εγκατάλειψη της συμφωνίας με το Ιράν από αμερικανικής πλευράς ανοίγει το δρόμο για ενδεχόμενη αμερικανική επέμβαση-ένας ισραηλινός βομβαρδισμός πιθανών ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων όπως είχε γίνει με το Ιράκ το 1981(;)- εξέλιξη που θα ανέβαζε το θερμόμετρο της έντασης κατακόρυφα.

Ήδη η Συρία έχει εξελιχθεί σε ζώνη αντιπαράθεσης ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ/ΕΕ-Ρωσία) αλλά και τις περιφερειακές δυνάμεις (Τουρκία, Ιράν, Ισραήλ, Σαουδική Αραβία), που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τον συριακό εμφύλιο προς όφελός τους.

O Πομπέο, όπως και ο Τίλερσον, είναι γέννημα θρέμμα του αμερικανικού κεφαλαίου. Πρώην στρατιωτικός, γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων στο Κάνσας και μέλος της ακροδεξιάς κίνησης του Κόμματος του Τσαγιού, το οποίο πρωτοστατούσε στο να μην περάσει η ανεπαρκής μεταρρύθμιση Ομπάμα για την υγεία(Obamacare) που προβλέπει έστω μια στοιχειώδη υγειονομική κάλυψη για τους φτωχούς, σε μια χώρα που η υγεία είναι ιδιωτική υπόθεση, εξελίχθηπολιτικά χάρη στη στήριξη των αδελφών Koch.

Οι αδελφοί Koch, είναι μέλη γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας, που ενισχύει επισήμως το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Ακολουθεί ο Κιμ...

Εκτός από το Ιράν, η αποπομπή του Τίλερσον έχει στόχο τη Βόρεια Κορέα. Ο αποπεμφθείς υπουργός Εξωτερικών, είχε ταχθεί υπέρ της προσέγγισης χωρίς όρους με την Πιονγκγιάνγκ, παρόλο που ο Τραμπ υπόσχονταν από το βήμα του ΟΗΕ «να καταστρέψει ολοσχερώς» τη Βόρεια Κορέα και δήλωνε στον Τίλερσον ότι χάνει το χρόνο του, επιζητώντας διαπραγματεύσεις με τον «μικρό πυραυλάνθρωπο».

Ο Τίλερσον πιάστηκε στον ύπνο, όταν ο Τραμπ ανακοίνωνε πριν μερικές ημέρες ότι είναι έτοιμος να συναντηθεί με τον Κιμ, ο οποίος φαίνεται να έχει αποδεχθεί όλους τους αμερικανικούς όρους: αποπυρηνικοποίηση, διακοπή των πυρηνικών και πυραυλικών δοκιμών, ανοχή στα εκτεταμένα στρατιωτικά γυμνάσια ΗΠΑ-Νότιας Κορέας.

Τι οδήγησε τον Κιμ να δείξει ξαφνικά «μετριοπάθεια» μένει να φανεί. Το σίγουρο είναι πως καταλύτης ήταν οι προσπάθειες της Κίνας, κυριότερου συμμάχου και εμπορικού εταίρου της Βόρειας Κορέας, να αποκλιμακώσει την ένταση στη γειτονιά της, την κορεατική χερσόνησο, εμφανίζοντας παράλληλα προφίλ ήπιας υπερδύναμης.

Για τον Τραμπ η επικείμενη συνάντηση με τον Κιμ είναι μια ευκαιρία να δείξει ότι η σκληρή του πολιτική αποδίδει και θα μπορούσε να αποδώσει και στην περίπτωση του Ιράν. Από την άλλη θα έχει έτοιμο το «κατηγορώ» για ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών, ανεβάζοντας και πάλι τους τόνους κατά του Βορειοκορεατικού καθεστώτος, με κίνδυνο η αντιπαράθεση να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις.

Ο Πομπέο είναι ο «ιδανικός» άνθρωπος για μια ακόμη πιο σκληρή πολιτική απέναντι στη Βόρεια Κορέα. Τον περασμένο Ιούλιο είχε σε δηλώσεις του εκφραστεί υπέρ της αλλαγής του βορειοκορεατικού καθεστώτος, λέγοντας πως «ελπίζει να βρούμε τρόπο να αποχωρίσουμε το καθεστώς από αυτό το σύστημα… Ο λαός της Βόρειας Κορέας, είμαι βέβαιος, είναι αξιαγάπητος λαός και θα ήθελε να δει (τον Κιμ) να φεύγει».

Τον Πομπέο ασφαλώς δεν έπιασε ο πόνος για την καταπίεση του βορειοκορεατικού λαού. Η Βόρεια Κορέα έχει εξελιχθεί σε πεδίο έντασης, λόγω του οξυμένου ανταγωνισμού ΗΠΑ και Κίνας, ο οποίος δεν μένει πλέον μόνο σε οικονομικό επίπεδο…

Αρχιβασανίστρια με παρελθόν

Όσο για την τοποθέτηση της πρώτης γυναίκας ως επικεφαλής τηςCIA, το πρόσφατο κύριο άρθρο των New York Times τα λέει όλα:« Όταν πρόκειται για τα βασανιστήρια, κανένας από τους Αμερικανούς αξιωματούχους δεν είχε περισσότερο εξασκηθεί σε αυτές τις αποτρόπαιες σκοτεινές πρακτικές από όσο οι πράκτορες και οι εργαζόμενοι στη CIA τις οποίες εφάρμοσε σε υπόπτους για τρομοκρατία μετά την 11ηΣεπτεμβρίου(2001). Λίγοι Αμερικανοί αξιωματούχοι αναμείχθηκαν σε αυτή τη ξέφρενη κατάχρηση, η οποία ξεκίνησε από τον πρόεδρο Τζορτζ Γ. Μπους και τερματίστηκε από τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, όσο η Τζίνα Χάσπελ».

Η Χάσπελ, υποδιευθύντρια της CIA μέχρι την πρόσφατη προαγωγή της από τον Τραμπ, ήταν αυτή που επέβλεπε τις φρικτές ανακριτικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν σε μυστική τοποθεσία κράτησης στην Ταϊλάνδη κατά δύο υπόπτων της Αλ Κάιντα, του Abu Zubaydahκαι του Abd al-Rahim al-Nashiri. «Κατά του Zubaydahχρησιμοποιήθηκε 83 φορές η μέθοδος του εικονικού πνιγμού μέσα σε ένα μήνα. Οι βασανιστές της CIA του έσπασαν το κεφάλι στον τοίχο και τον υπέβαλλαν σε άλλες ακατανόμαστες βιαιότητες. Η τρέλα αυτή σταμάτησε όταν οι ανακριτές αποφάσισαν ότι δεν είχε τίποτα το χρήσιμο να τους πει», γράφουν οι ίδιοι οι New York Times, στο προαναφερθέν κύριο άρθρο τους.

Οι βασανισμοί είχαν βιντεοσκοπηθεί(!) και αποθηκευτεί σε ασφαλές σημείο στην Ταϊλάνδη, έως ότου δόθηκε εντολή να καταστραφούν το 2005. Ποιος επέβλεψε την καταστροφή; Μα ποιος άλλος, η Χάσπελ.

Οι Abu Zubaydah και Abd el-Rahim al-Nashiri εξακολουθούν να κρατούνται στις φυλακές του Γκουντάναμο έχοντας υποστεί σοβαρές ψυχικές και σωματικές βλάβες.

Ο Ομπάμα κάτω από τη γενική κατακραυγή αποκήρυξε μεν τις μεθόδους Γκουαντάναμο, έδωσε ωστόσο εντολή η πλήρης έκθεση τηςCIA για τα βασανιστήρια να μείνει σφραγισμένη μέχρι το 2028.

Ο Τραμπ είχε ωστόσο ήδη προεκλογικά διακηρύξει ότι «θα επαναφέρω πολλά πράγματα πολύ χειρότερα από τον εικονικό πνιγμό» και υποστήριζε πως οι στρατιωτικοί του έχουν πει πως «τα βασανιστήρια αποδίδουν».

Πηγές:

https://financialtribune.com/articles/energy-economy/79082/irans-oil-exports-near-1-billion-barrels-in-2017

https://uk.reuters.com/article/uk-usa-iran-nuclear/u-s-general-signals-support-for-iran-nuclear-deal-idUKKCN1GP26Y

https://www.reuters.com/article/us-usa-trump-pompeo-iran/with-pompeos-rise-uncertainty-deepens-for-iran-nuclear-deal-idUSKCN1GP2XS

http://www.dw.com/en/under-mike-pompeo-us-state-department-faces-hawkish-future/a-42963826

https://www.nytimes.com/2018/03/13/opinion/cia-torture-gina-haspel.html

ΠΗΓΗ: kommon.gr