Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Βλέπει κατάρρευση και επιτίθεται – Η Τουρκία παίζει επικίνδυνα με την ελληνική αδυναμία
του Δημήτρη Μηλάκα
Για την ένταση που καθημερινά κλιμακώνεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το τελευταίο διάστημα «κυκλοφορούν» πολλές επιμέρους εξηγήσεις, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την αιτία, ωστόσο αδυνατούν ή αποφεύγουν να τη θίξουν: πρόκειται για την απόλυτη κατάρρευση της ελληνικής στρατηγικής των τελευταίων δεκαετιών έναντι της Τουρκίας.
Να μειωθούν μαζί συντάξεις και αφορολόγητο το 2019 εξετάζουν ΔΝΤ - ΕΕ για την Ελλάδα
«Ζεστό» παραμένει το ενδεχόμενο να εφαρμοσθεί ένα χρόνο νωρίτερα, από το 2019, η μείωση του αφορολογήτου ορίου που θα σηματοδοτήσει νέα μείωση μισθών, ενώ το όλο θέμα θα απαντηθεί οριστικά μετά τον Μάη όταν θα έχουν γίνει γνωστά τα επίσημα δημοσιονομικά στοιχεία της Ελλάδας για το 1ο τρίμηνο του 2018.
Το ΔΝΤ, σύμφωνα με πληροφορίες και δημοσιεύματα, θεωρεί ότι το 2019 πρέπει να εφαρμοσθούν ταυτόχρονα τόσο η μείωση των συντάξεων όσο και η μείωση του αφορολόγητου ορίου που η υλοποίηση του έχει υλοποιηθεί για το 2020. Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το ΔΝΤ ζητά να μην εφαρμοσθούν αντίμετρα.
Η στάση της ΕΕ θολώνει τα νερά καθώς από τη μία εμφανίζεται να διαφωνεί με την θέση του ΔΝΤ αλλά από την άλλη δεν αποκλείει νωρίτερη εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων που έχει προνομοθετήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το θέμα παραμένει σε εκκρεμότητα και ίσως να μην είναι το μοναδικό διότι έως τις αρχές του Ιούνη θα γνωστοποιηθούν στοιχεία για το ύψους του πρωτογενούς πλεονάσματος στην Ελλάδα το 2017 και τα αποτελέσματα των stress tests στις ελληνικές τράπεζες. Τα στοιχεία αυτά θα γίνουν αντικείμενο της διαπραγμάτευσης μεταξύ ΕΕ και ΔΝΤ που διαφωνούν για το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων και το χρέος της Ελλάδας. Η ευρωπαϊκή πλευρά επιμένει στο 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα έως το 2023 και το Ταμείο να ζητά να πέσει το ποσοστό, ενώ για το χρέος το ΔΝΤ εκτιμά ότι πρέπει να ελαφρυνθεί οπωσδήποτε και οι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι αυτό θα κριθεί μετά τη λήξη του 3ου μνημονίου.
Οι διαφωνίες μεταξύ ΕΕ και ΔΝΤ είναι γνωστές, ωστόσο στην παρούσα φάση επηρεάζουν τις εξελίξεις όχι μόνο διότι είναι πιθανό να φέρει νέα μέτρα ή νωρίτερα τα αντιλαϊκά μέτρα αλλά και διότι είναι πιθανό να επιμηκύνει το χρόνο λήξης του 3ου μνημονίου. Ήδη σενάρια επέκτασης για κάποιους μήνες του υπάρχοντος μνημονίου έχουν γραφτεί και έχουν σχολιαστεί επίσημα και ανεπίσημα.
Τα επόμενα βήματα θα είναι ξεκάθαρα έως τις 21 Ιούνη όπως ανέφερε ο Πιέρ Μοσκοβισί μετά το Eurogroup της Δευτέρας και αφού από το τέλος Απρίλη η κυβέρνηση παρουσιάσει το δικό της σχέδιο αντιλαϊκών μέτρων στο όνομα της ανάπτυξης για μετά το 3ο μνημόνιο.
ΠΗΓΗ: 902.gr
Η τήξη των πάγων της Αρκτικής αλλάζει ήδη την κυκλοφορία του ωκεανού
Στον άνω Βόρειο Ατλαντικό, επιστήμονες έχουν ανακαλύψει νέα στοιχεία που δείχνουν ότι μια ασυνήθιστη έγχυση γλυκού νερού στον ωκεανό μπορεί ήδη να επηρεάζει την κυκλοφορία του.
Το γλυκό νερό, που πιθανότατα προέρχεται από την τήξη παγετώνων στη Γροιλανδία ή την Αρκτική, παραμένει στην επιφάνεια του ωκεανού για περισσότερο διάστημα από το πυκνότερο αλμυρό νερό. Αυτό επηρεάζει τη φυσική διαδικασία του ωκεανού, κατά την οποία τα βορινά επιφανειακά ύδατα γίνονται πυκνότερα και πιο κρύα, με αποτέλεσμα να βυθίζονται και να ταξιδεύουν νότια σε μεγάλα βάθη.
«Μέχρι τώρα, τα μοντέλα είχαν προβλέψει κάτι τέτοιο για το μέλλον, αλλά φαινόταν πολύ μακρινό», δήλωσε στην Washington Post η επικεφαλής της έρευνας Μαριλένα Όλτμανς. «Αλλά οι νέες παρατηρήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν πράγματι γλυκά νερά που επηρεάζουν ήδη τη μεταφορά και την καθυστερούν κατά μερικά χρόνια», πρόσθεσε.
Η ερευνητική ομάδα συγκέντρωσε στοιχεία από τη Θάλασσα Ίρμινγκερ στα νοτιοανατολικά της Γροιλανδίας, από μετρήσεις σχετικά με την κυκλοφορία των ωκεάνιων υδάτων σε βασικά σημεία της παραπάνω διαδικασίας. Αν και η μελέτη δεν προχωρά σε συγκεκριμένες προβλέψεις σχετικά με το πώς και πόσο γρήγορα μπορεί να επηρεαστεί η μεταφορά, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η παρουσία του γλυκού νερού από τη τήξη παγετώνων ή θαλάσσιων πάγων έχει ήδη αντίκτυπο στη διαδικασία. Το 2010, το 40% του λιωμένου γλυκού νερού παρέμεινε στην επιφάνεια το χειμώνα και το επόμενο έτος. Μάλιστα, η παρατεταμένη παραμονή του γλυκού νερού μπορεί να δημιουργήσει ένα φαύλο κύκλο, επιταχύνοντας το ρυθμό εμφάνισης του φαινομένου.
ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr
Ο Ιβάν ως… μουτζούρης
του Διονύση Ελευθεράτου
Αποκαλυπτικό το τι μπορούν τελικά να κάνουν ένα «ντου» κι ένα «σιδερικό»…
Δίκιο είχαν οι παλιοί που έλεγαν πως όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος. Ακόμη και αν η ώρα εκπέσει σε ελάχιστα λεπτά και ο χρόνος επεκταθεί σε κάμποσα έτη, η ρήση θα παραμείνει ορθή. Λίγα λεπτά επίδειξης κουτσαβακισμού εκ μέρους του Ιβάν Σαββίδη, σε συνάρτηση με την απρονοησία του να μην κρύψει το «σιδερικό», έφεραν τις κυβιστήσεις. Και ξαφνικά, μα τόσο ξαφνικά, ο Ιβάν έγινε ο… μουτζούρης τον οποίον ο ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει να «μεταβιβάσει».
Τόσο ακαριαίες «μεταβιβάσεις» μόνο ο Μέσι τις επιχειρεί, όταν βλέπει τον Ντεμπελέ να κινείται στην περιοχή της Τσέλσι… Βεβαίως, άλλο η μπάλα κι άλλο ο «μουτζούρης». Άλλο να πασάρεις σε συμπαίκτη κι άλλο σε αντίπαλο. Και –το κυριότερο– άλλο να στέλνεις την μπάλα «συστημένη» κι άλλο να πασχίζεις να ξεφορτωθείς κάτι, με το οποίο φρόντισες να ταυτιστείς και μάλιστα με ενθουσιασμό σχεδόν παιδικό.
Διαβάζεις τώρα σχόλια βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, παρακολουθείς και την φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση αρθρογραφία και αναρωτιέσαι πότε ακριβώς «πάγωσε» ο χρόνος… Ποιοι εμείς, καλέ; Επί ΝΔ ο Σαββίδης τα πήρε όλα, το 2012-2013. Και τι δεν πήρε… Τιμητική πολιτογράφηση λες και ήταν εθνικός ευεργέτης, την ΠΑΕ ΠΑΟΚ, το «Μακεδονία Παλάς», τη ΣΕΚΑΠ. Καλά όλα αυτά και χρήσιμη η υπόμνησή τους, αλλά γιατί κάπου εκεί ακούγεται… σφύριγμα λήξης; Οτιδήποτε «παίζεται» κατόπιν, είναι ως μη γενόμενο για όσους έγιναν, κατ’ ανάγκη, «μουτζουροδιώχτες».
Όλα τ’ άλλα, λοιπόν, δεν μετρούν. Ίσως και να μην υπήρξαν ποτέ… Μπα, λάθος θα κάναμε… Δεν εκδηλώθηκε καμία κυβερνητική ευφορία για τη διείσδυση Σαββίδη στον χώρο των ΜΜΕ, ούτε για την πολιτική γραμμή που θα πρέσβευαν αυτά τα Μέσα υπό την ιδιοκτησία και καθοδήγησή του. Ούτε για τους επαίνους του Ιβάν προς το πρόσωπο του Τσίπρα και τη νουθεσία προς την ελληνική κοινωνία να «κρατηθεί» από τον νυν πρωθυπουργό. Ούτε δόθηκε καμία μάχη για να απαλλαγεί η ΣΕΚΑΠ από το γνωστό πρόστιμο. Ούτε «μπήκε» ο Ιβάν στον ΟΛΘ, με το απερίγραπτο ξεπούλημα, κατά το οποίο οι «επενδυτές» απέκτησαν ολόκληρο λιμάνι καταβάλλοντας ποσό που αντιστοιχεί γύρω στο 20% της κεφαλαιακής του αξίας.
Κάποιοι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ ίσως θα μας καλούσαν να συζητήσουμε κατά πόσο ορισμένα από τα προαναφερθέντα δεν ήταν εξ ορισμού κατακριτέα. Αλλά προτού δεχθούμε την πρόσκληση, θα θέλαμε απάντηση –κάτι σαν «προαπαιτούμενο»– σε μια ερώτηση: Αν η «επέκταση Σαββίδη» δεν φέρει αρνητικό πρόσημο, τότε προς τι η κριτική στη ΝΔ που ευθύνεται για την… εκκίνηση;
Τελικά, ο Ιβάν ως «μουτζούρης» είναι ένα είδος έμψυχου αντίστοιχου των… μνημονίων. Μόνιμο θέμα αντιπαράθεσης ανάμεσα σε εκείνους που τα έφεραν και σε αυτούς που κατόπιν τα διαχειρίστηκαν. Ε, ρε, τι σου κάνει ένα «ντου» και η θέα ενός «σιδερικού»…
ΠΗΓΗ: prin.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή