η νύχτα της 25ης προς 26η Νοέμβρη 1942, 150 αντάρτες του ΕΛΑΣ, με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη, 60 αντάρτες του ΕΔΕΣ, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ζέρβα, και 12 Άγγλοι σαμποτέρ επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά κατά της ιταλικής φρουράς της μεγάλης σιδηροδρομικής γέφυρας του Γοργοπόταμου κοντά στη Λαμία, εξουδετέρωσαν την εχθρική δύναμη και ανατίναξαν τη γέφυρα.  

Σύμφωνα με το σχέδιο επιχείρησης, τμήμα του ΕΛΑΣ με 65 άνδρες ανέλαβε να εξουδετερώσει το νότιο βάθρο της γέφυρας, που φρουρούνταν από 80 Ιταλούς και ήταν αμυντικά οργανωμένο με συρματοπλέγματα, χαρακώματα και πολυβολεία από μπετόν αρμέ. Τμήμα του ΕΔΕΣ με 45 άνδρες ανέλαβε να εξουδετερώσει το βόρειο βάθρο, που φρουρούνταν από 30 άνδρες, χωρίς σημαντική αμυντική οργάνωση (η οργάνωση αυτή είχε μόλις αρχίσει). Δύο τμήματα του ΕΛΑΣ με 15 άνδρες το καθένα και με έναν Βρετανό σαμποτέρ ανέλαβαν να καταλάβουν θέσεις στη σιδηροδρομική γραμμή, σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από τη νότια και βόρεια πλευρά της γέφυρας, για να εμποδίσουν την προσέγγιση εχθρικών ενισχύσεων.  

Ενα τμήμα του ΕΛΑΣ από 30 άνδρες παρέμεινε ως εφεδρεία, ένα άλλο με 15 άνδρες είχε προορισμό να καταλάβει την ξύλινη οδική γέφυρα του Σπερχειού στη θέση Φραντζή και, τέλος, ένα τμήμα σαμποτέρ από 4-5 Αγγλους, 8 άνδρες του ΕΛΑΣ και 4 του ΕΔΕΣ ανέλαβε την ανατίναξη της γέφυρας. Η επιχείρηση άρχισε στις 23.05 τη νύχτα.  

Με την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου διακόπηκε για έξι βδομάδες η μοναδική σιδηροδρομική αρτηρία προς το λιμάνι του Πειραιά, μέσω της οποίας το χιτλερικό επιτελείο εφοδίαζε τα στρατεύματα του Ρόμελ στη Βόρεια Αφρική. Αυτός ήταν άλλωστε και ο σκοπός της επιχείρησης. Δόθηκε έτσι πολύτιμη βοήθεια στα αγγλικά στρατεύματα, που διεξήγαν επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των χιτλερικών και ιταλικών στρατευμάτων στην Αφρική.  

Το λαμπρό αυτό κατόρθωμα, που συνέπεσε χρονικά με τη μεγαλειώδη αντεπίθεση των σοβιετικών στρατευμάτων στο Στάλινγκραντ, είχε σοβαρή απήχηση στον ελληνικό λαό, ανέβασε το αγωνιστικό του φρόνημα και συντέλεσε στην παραπέρα γοργή ανάπτυξη της ένοπλης αντίστασής του.  

Αλλά οι σκοτεινές δυνάμεις της ελληνικής και ξένης αντίδρασης είχαν ήδη αρχίσει να σπέρνουν το σπόρο της διαίρεσης. Ο διχασμός των δυνάμεων της αντίστασης, που έθεσαν ως σκοπό τους οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές, βάθαινε ακόμη περισσότερο μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου.

*Πηγή: imerodromos.gr

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Αυτός που βλέπουμε εδώ είναι ο Τσίπρας.

    Ήταν λίγη ώρα αφότου είχε ορκιστεί για πρώτη φορά πρωθυπουργός, τον Ιανουάριο, όταν και κάλεσε τις τηλεοπτικές κάμερες και τους φωτογράφους να τον απαθανατίσουν καθώς έσπευσε, σε μια συμβολική – όπως έλεγαν οι επικοινωνιολόγοι του – κίνηση, να καταθέσει λουλούδια στον τόπο μαρτυρίου των κομμουνιστών και όλου του ελληνικού λαού από τον ναζισμό, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

    Τότε, πολλοί άνθρωποι καλής θέλησης, παρά τις αγεφύρωτες πολιτικές διαφωνίες τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, είχαν αποτιμήσει θετικά την κίνηση του πρωθυπουργού.

***   

    Ας έρθουμε τώρα στην θλιβερή όσο και ξεδιάντροπη πραγματικότητα:    

    Πριν από 10 μέρες, στις 17 Νοεμβρίου, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα κατά του ναζισμού.

    Το ψήφισμα περιλαμβάνει μέτρα κατά της ηρωοποίησης του ναζισμού, του νεοναζισμού και των πρακτικών ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας σχετιζόμενες με αυτόν.

    Στο ψήφισμα, το οποίο κατατέθηκε με αφορμή την συμπλήρωση 70 χρόνων από την έναρξη της δίκης της Νυρεμβέργης, καταδικάζονται μεταξύ άλλων :

• οι δημόσιες εκδηλώσεις εξύμνησης του ναζιστικού παρελθόντος και του ναζισμού,
• η ανέγερση μνημείων προς τιμήν των ναζί και των συνεργατών τους,
• η βεβήλωση ή καταστροφή μνημείων προς τιμήν των αγωνιστών κατά του φασισμού και του ναζισμού,
• η οποιαδήποτε άρνηση του Ολοκαυτώματος.

    Το ψήφισμα υπερψηφίστηκε από 126 κράτη-μέλη του ΟΗΕ. Το καταψήφισαν 4 χώρες: Οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, τα νησιά Παλάου και η Ουκρανία…

***

    Παρένθεση: Στην Ουκρανία, θυμίζουμε, έχει επιβληθεί ένα καθεστώς που ο πρώτος που το αναγνώρισε ήταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος και επισκέφτηκε πέρυσι την φασιστοκρατούμενη Ουκρανία ως εκπρόσωπος της ΕΕ.

    Πρόκειται για ένα καθεστώς που στηριζόμενο από τις ΗΠΑ και την ΕΕ,δολοφονεί το λαό του Ντονμπάς, συνεργάζεται με τα ένοπλα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου, αναγνώρισε ως «ήρωες» τους συνεργάτες των ναζί στην κατεχόμενη Ουκρανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και έχει θέσει εκτός νόμου τους κομμουνιστές, τα σοβιετικά σύμβολα μέχρι και τις εκδηλώσεις μνήμης για την Αντιφασιστική Νίκη.

    Ας κρατήσουμε ότι όταν ο Βενιζέλος διέπραξε αυτό το ατόπημα, ο ΣΥΡΙΖΑ (της αντιπολίτευσης) δήλωνε πως«η νομιμοποίηση μιας τέτοιας κυβέρνησης (σσ: της ουκρανικής)  από την ελληνική πλευρά ενέχει ανυπολόγιστους κινδύνους για την δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα».

    Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ (της κυβέρνησης) δέχεται τα ευχαριστήρια τηλεφωνήματα των ηγετών της Ουκρανίας για την συμβολή του εντός της ΕΕ ως προς την ενίσχυση των σχέσεων της (φασιστικής) Ουκρανίας με τις Βρυξέλλες…

***

    Ας επιστρέψουμε τώρα στο ψήφισμα και σημείο που ως Ελλάδα μας ενδιαφέρει άμεσα:

    Εκτός από τις 4 χώρες στις οποίες αναφερθήκαμε και οι οποίες το καταψήφισαν υπήρξαν και 53 χώρες που απείχαν από την ψηφοφορία. Ανάμεσά τους; Οι χώρες της ΕΕ!

    Ναι! Τα κράτη – μέλη της ΕΕ επέλεξαν να… απέχουν από την ψηφοφορία! Η ΕΕ της «δημοκρατίας» και του «πολιτισμού» αρνήθηκε να καταδικάσει στον ΟΗΕ τον ναζισμό. Απείχε…

    Η ΕΕ του… «διαφωτισμού» αρνήθηκε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να υιοθετήσει ψήφισμα, με το οποίο καταδικάζονταν η ηρωοποίηση όσων συμμετείχαν στις φασιστικές λεγεώνες των «Βάφεν SS»!

    Η ΕΕ στο έδαφος της οποίας διαπράχτηκε το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία της ανθρωπότητας, το έγκλημα του ναζισμού, αρνήθηκε να καταδικάσει τον ναζισμό! Απείχε…

    Η Ευρωπαϊκή Ένωση

• που παρέχει καθεστώς «εταιρικής σχέσης» στην φιλοναζιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας,
• που ευλογεί τα «Τάγματα Εφόδου» που καίνε ανθρώπους ζωντανούς στην Οδησσό,
• που χρόνια τώρα παρακολουθεί σε κράτη – μέλη της να αναστηλώνονται τα χιτλερικά σύμβολα, να αναρτώνται μνημεία των «Ες Ες», να βαφτίζονται οι δοσίλογοι «εθνικοί ήρωες», να ανακηρύσσεται η 9η Μάη (μέρα νίκης κατά του φασισμού) σε «μέρα πένθους» (!) στις Βαλτικές χώρες,
• που πρωτοστατεί στην ελεεινή επιχείρηση εξίσωσης του φασισμού με τον κομμουνισμό,
• η ΕΕ που εκτός από τρόικες, εκτός από Μνημόνια, εκτός από οικονομικούς «δολοφόνους», τρέφει – επίσημα πλέον – στις αγκάλες της και ναζί δολοφόνους,

    έπραξε ό,τι ακριβώς ταιριάζει στη βρωμιά της: Απείχε…

***

    Και τώρα ερχόμαστε στα δικά μας – δικά μας:

    Τι ακριβώς έκανε η «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» της Ελλάδας σε αυτή την ψηφοφορία;

    Ποια ήταν η εντολή του «πρώτου αριστερού πρωθυπουργού της πρώτης φοράς αριστερής κυβέρνησης» της χώρας για την στάση της Ελλάδας απέναντι στο ψήφισμα;  

    Τι ακριβώς έκανε ο κ.Τσίπρας, ο ευλαβικός προσκυνητής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής;    

    Ε, λοιπόν, η κυβέρνηση της Ελλάδας, της χώρας των Καλαβρύτων, του Διστόμου, της Βιάννου, του Χορτιάτη και της Κανδάνου, η κυβέρνηση της χώρας που πλήρωσε το μεγαλύτερο τίμημα από τη ναζιστική θηριωδία, η κυβέρνηση της χώρας που βιώνει το ναζιστικό βρικολάκιασμα του χρυσαυγιτισμού, η κυβέρνηση της οποίας ο πρωθυπουργός είχε το θράσος να κάνει επικοινωνιακές πιρουέτες πάνω από το μνημείο των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στην Καισαριανή,

    έκανε ό,τι έκανε η κυβέρνηση της Μέρκελ και του Σόιμπλε, έπραξε ό,τι έπραξαν οι κυβερνήσεις των βαλτικών χωρών και των ακροδεξιών της Κεντρικής Ευρώπης, διέπραξε ό,τι διαπράττουν όσοι φτύνουν πάνω στην Ιστορία: Απείχε!

    Ναι! Η κυβέρνηση του «αριστερού» Τσίπρα, σε μια απίθανη επίδειξη κατάντιας, στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ που καταδίκασε τον ναζισμό, ψήφισε… αποχή!

***

    Σημείωση: Ίσως κάποιοι δικαιολογήσουν τον («αριστερό») κύριο Τσίπρα δίνοντας την εξήγηση ότι «το κράτος έχει συνέχεια» και ότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς» αφού και πέρυσι η Ελλάδα (επί Σαμαρά), αλλά και το 2010 (επί Γιώργου Παπανδρέου) πάλι είχε επιλέξει τη στάση της αποχής, μιας και ανάλογα ψηφίσματα είχαν εγκριθεί και τότε από τον ΟΗΕ, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να ακολουθούν – και τότε – την τακτική της ΕΕ, δηλαδή την τακτική της αποχής από τις ψηφοφορίες καταδίκης του ναζισμού.

    Σε αυτή την - μνημονιακού τύπου - «επιχειρηματολογία» απαντάμε: Η ξεφτίλα των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων είναι δεδομένη και τους έχει επιμετρηθεί, όπως τους αξίζει.

    Αλλά η ξεφτίλα των προηγούμενων κυβερνώντων την ξεφτίλα των τωρινών τι την κάνει; Την συμψηφίζει;

   Ή μήπως, εφόσον οι χτεσινοί ήταν μια φορά ξεφτίλες, τούτοι που απείχαν από την ψηφοφορία καταδίκης του ναζισμού, ένεκα ακριβώς και της «αριστερής» τους ταυτότητας, είναι τρεις φορές πολιτικοί ξεφτίλες;   

*Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015

Δύο μήνες ύστερα από τις εκλογές και τέσσερις περίπου μήνες ύστερα από τη μνημονιακή στροφή του Αλέξη Τσίπρα και της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η πρώτη Πανελλαδική Συνάντηση της ΛΑΕ είναι ένας σημαντικός σταθμός, για την ίδια αλλά και για τη Ριζοσπαστική - Αντικαπιταλιστική Αριστερά και το κίνημα αντίστασης.

«Το Μνημόνιο ορίζει ότι πρέπει να νομοθετήσουμε σύμφωνα με τις καλές διεθνείς και ευρωπαϊκές πρακτικές» δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, μετά από τη συνάντησή του με τον Γενικό Διευθυντή της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας-ILO, Guy Ryder, η οποία πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Εργασίας.

Αυτοί που θα… έσκιζαν τα μνημόνια, τώρα με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο «καθαγιάζουν» την πιο άγρια αντεργατική πολιτική που με την τρίτη κατά σειρά εκδοχή της, θα «σαρώσει» το ασφαλιστικό και τα όποια εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει όρθια.

Όπως φάνηκε μετά από τη συνάντηση, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας έχει εμπλακεί στην «ασφαλιστική  μεταρρύθμιση» και όπως δήλωσε ο υπουργός Εργασίας, «έχει αποστείλει την δική της ομάδα για να μας βοηθήσει στο να καθορίσουμε τεχνικά θέματα που αφορούν τα ποσοστά αναπλήρωσης των συντάξεων». Όλως τυχαίως, αυτά τα ποσοστά θα… πετσοκόβουν τις σημερινές και μελλοντικές συντάξεις.

Μάλιστα, ο Γ. Κατρούγκαλος παρουσίασε και ως… επιτυχία την συμπερίληψη της ILO ως «διαιτητή κατά κάποιον τρόπο των απόψεων, των μερών, εμάς και των θεσμών»…

Και για να μην έχει κανείς αυταπάτες για το ρόλο της ILO, να τι δήλωσε ο γενικός διευθυντής της: «Στο συνταξιοδοτικό σύστημα οι τυχόν μεταρρυθμίσεις, που θα πραγματοποιηθούν, πρέπει να το καταστήσουν βιώσιμο». Όχι βέβαια οι συντάξεις που να λαμβάνουν οι απόμαχοι της δουλειάς να καθιστούν βιώσιμη τη ζωή τους…

Θυμίζουμε ότι αν και η ILO ιδρύθηκε το 1919, με σκοπό να θέσει διεθνείς κανόνες σχετικά με την εργασία, από το 1946 αποτελεί εξειδικευμένο οργανισμό του ΟΗΕ και εδώ και αρκετά χρόνια έχει μετεξελιχθεί σε έναν οργανισμό βαθιά γραφειοκρατικό, όπου βασιλεύει κι αποθεώνεται ο λεγόμενος «κοινωνικός διάλογος» και ο «εταιρισμός» με τους εργοδότες και το κεφάλαιο.

Δ.Σ.

πηγη: pandiera.gr

Με 450 ευρώ το μήνα ανά θέση εργασίας θα… επιβραβεύονται οι εργοδότες που «αντέχουν στην κρίση», όπως δήλωσε η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου, μιλώντας στην παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ).

Όπως είπε η υπουργός, «τα νέα προγράμματα, που αφορούν σε πρώτη φάση 104 χιλιάδες ανέργους, απευθύνονται στους δυναμικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας, στους οποίους συγκαταλέγεται ο κλάδος του εμπορίου, συνδυάζοντας την αναβάθμιση προσόντων με την ενίσχυση των επιχειρήσεων μέσω παροχής εγγυημένης απασχόλησης».

Η περιβόητη ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας από τον ιδιωτικό τομέα θα επέλθει με… κρατική επιχορήγηση, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα συνεχίσει το «έργο» της κάλυψης ενός σημαντικού μέρους του μισθολογικού ή μη μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων. «Επί της ουσίας οι επιχειρήσεις θα επιβραβεύονται για την αντοχή τους στην κρίση με 450 ευρώ για κάθε θέση εργασίας», τόνισε ευθαρσώς η κ. Αντωνοπούλου.

Από κοντά και ο πρόεδρος της εργοδοτικής ΕΣΕΕ, Β.Κορκίδης, ο οποίος μίλησε για 32 χιλιάδες θέσεις σε σχέση με πέρυσι, χωρίς όμως να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες πόσες από αυτές «επιχορηγούνται» με κρατικές και κοινοτικές επιδοτήσεις. Δεν παρέλειψε δε να εκθειάσει την «άριστη συνεργασία» με την Ρ. Αντωνοπούλου καθότι είναι «πρώτη φορά που υπουργός, όχι μόνο αυτής της κυβέρνησης αλλά και των προηγούμενων, αναγνωρίζει και στηρίζει τη συνεισφορά του κλάδου του εμπορίου στους δείκτες της οικονομίας».

Το κλίμα αβρότητας μεταξύ εμπόρων και κυβέρνησης αποκαλύπτει την αμέριστη στήριξη στο εμπορικό –και όχι μόνο- κεφάλαιο που αφειδώς προσφέρει η κυβέρνηση Τσίπρα. Και είναι προκλητικό να επιδοτείται κάθε θέση εργασίας με 450 ευρώ μηνιαίως, όταν το επίδομα ανεργίας για όποιον άνεργο το λαμβάνει δεν υπερβαίνει τα 360 ευρώ το μήνα, και όταν ο κατώτερος μισθός –μεικτός- για νέους ως 25 ετών είναι 510 ευρώ και για άνω των 25 ετών 586 ευρώ…

Δ.Σ.

πηγη: pandiera.gr

του Γιώργου Κρεασίδη

Μόνο ο λαϊκός παράγοντας μπορεί να δημιουργήσει πολιτική αστάθεια

Η ψηφοφορία της Πέμπτης ήταν μια απότομη προσγείωση για την κυβέρνηση Τσίπρα, καθώς φάνηκε πως ήταν απατηλή η αίσθηση ότι μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα περάσουν το 3ο μνημόνιο άνετα. Οι διαγραφές του Στ. Παπαγούλη από το ΣΥΡΙΖΑ και του Ν. Νικολόπουλου από τους ΑΝΕΛ, μαζί με την παραίτηση του βουλευτή Γ. Σακελλαρίδη που πλαισίωνε το επιτελείο του Α. Τσίπρα μέχρι πριν λίγους μήνες, είναι εξελίξεις που υπογραμμίζουν ότι οι 153 βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν φτάνουν για την ανέφελη εφαρμογή των τριών μνημονίων. Οι κραδασμοί κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τις κατασχέσεις σπιτιών προμηνύουν ότι στην αλυσίδα των σκληρών μέτρων που προβλέπουν τα προαπαιτούμενα, ξεκινώντας από το ασφαλιστικό οι 151 βουλευτές που απαιτούνται δεν είναι δεδομένοι.

Καθόλου τυχαία ο πρωθυπουργός στην επίσκεψη του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τόνισε την ανάγκη να υπάρξει συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων και κάλεσε τον Π. Παυλόπουλο να βοηθήσει σε αυτό. Αν και ο Παυλόπουλος μίλησε τη γλώσσα της συναίνεσης, είναι αμφίβολο αν είναι σε θέση να ανταποκριθεί η ΝΔ, ο βασικός αποδέκτης του μηνύματος. Ο ανταγωνισμός των υποψήφιων αρχηγών και η ανάγκη για στοιχειώδη επαφή με την κοινωνία την έχουν απομακρύνει ρητορικά από την απόλυτη ταύτιση με τα μνημόνια, με αποκορύφωμα την ατάκα Β. Μεϊμαράκη για τον «χειμώνα της νεοφιλελεύθερης αριστεράς». Για την ώρα η κατάσταση στο λεγόμενο μέτωπο του “ναι” μάλλον δεν επιτρέπει ρεαλιστικά σενάρια διεύρυνσης της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν τη γρήγορη απώλεια της ανοχής στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπροστά στη σκληρότητα και το βάθος των μέτρων που πλήττουν πλατιά λαϊκά στρώματα. Ήταν υπερβολική η προσδοκία του Μαξίμου ότι φτάνουν για να επιβάλλει την πολιτική της η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, η συντριπτική μνημονιακή πλειοψηφία στη βουλή, η “αριστερή μελαγχολία και αμηχανία” μπροστά στα ντουβάρια που συνάντησαν οι μονόδρομοι του αριστερού κυβερνητισμού, αλλά και το “μούδιασμα” στην κοινωνία που προκάλεσε η επαίσχυντη συμφωνία που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο.

Η «ιδέα» της εξαφάνισης της σύνταξης, της απώλειας του σπιτιού είναι περισσότερο ισχυρή. Και η μαχόμενη και αντικαπιταλιστικήΑριστερά θα συμβάλλει αυτή η δύναμη να εκφραστεί, να μείνουν στα χαρτιά τα σχέδια με τα κόκκινα δάνεια, να γίνει ρεύμα και κίνημα η πρόκληση “ελάτε να τα πάρετε”, να έρθει η πρώτη μεγάλη κοινωνική ήττα της Αριστεράς του μνημονίου.

Η μαζικότητα και η μαχητικότητα των κινητοποιήσεων στην απεργία στις 12 Νοέμβρη και οι κλαδικές κινητοποιήσεις που έδωσαν ένα αισιόδοξο μήνυμα τροφοδοτούνται από αυτή την αντίδραση. Το κυβερνητικό επιτελείο έχει την ικανότητα να δει πέρα από τη συμμετοχή στην απεργία, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα με την εργοδοτική τρομοκρατία και την ελαστική εργασία. Υπάρχει ραγδαία φθορά της κυβέρνησης και η αναζήτηση αγωνιστικής διεξόδου είναι μια διαδικασία που βρίσκεται στην αρχή της.

Τα προβλήματα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας καταγράφουν το γεγονός πως η κυβέρνηση δεν είναι παντοδύναμη. Υπάρχει δυνατότητα ο λαϊκός παράγοντας να δημιουργήσει πολιτική αστάθεια και να προκαλέσει καθυστερήσεις, ρήγματα και ουσιαστικά εμπόδια στη μνημονιακή πολιτική με στόχο την ανατροπή της. Είναι ώρα της συσπείρωσης μέσα από τις γενικές συνελεύσεις σε κάθε δυνατό επίπεδο, ξεκινώντας από τα πρωτοβάθμια σωματεία και επιτροπές αγώνα. Είναι ώρα του αγώνα για μπλοκάρισμα της εφαρμογής των μέτρων, για απεργιακές κινητοποιήσεις από την κατάθεση των μέτρων στη βουλή, ξεκινώντας από το ασφαλιστικό με στόχο τον ξεσηκωμό να μην ψηφιστούν. Για το συντονισμό κάθε αγωνιστικής πρωτοβουλίας. Της διεύρυνσης του αγώνα με την αναγκαία αλληλεγγύη, την αντικατασταλτική πάλη, την αντιπολεμική δράση και στήριξη των προσφύγων.

Η συζήτηση για το εργατικό κίνημα δεν αφορά απλά την επιλογή της απεργίας ή τη διάρκειά της. Χρειάζεται υπέρβαση της λογικής της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και του κυβερνητικού συνδικαλισμού, παλιού (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ) και νέου (ΜΕΤΑ) που με τη βοήθεια στην περίοδο αυτή και του ΠΑΜΕ, οδηγούν σε κινητοποιήσεις καταγραφής της διαμαρτυρίας, μιας 24ωρης τη μέρα που ψηφίζεται το ένα ή το άλλο μέτρο.

Απέναντι σε αυτά ανοίγει εκ των πραγμάτων ξανά το θέμα της αναγκαίας ρήξης, με στόχο την απελευθέρωση από μνημόνια, χρέος και ευρώ-ΕΕ. Η επιλογή διαπραγμάτευσης οδηγεί στην απέλπιδα αναζήτηση ισοδύναμων, αν ο ΦΠΑ θα πάει στο φροντιστήριο των παιδιών ή στο κρασάκι, με τελικό θύμα τον λαό. Ούτε βέβαια αποτελεί απάντηση το «ρήξη εάν χρειαστεί». Είναι κρίσιμο πολιτικό ζητούμενο να ενισχυθεί το κίνημα και η Αριστερά, που το στηρίζει και στηρίζεται σε αυτό, και θέτει το ζήτημα της ρήξης με το σύστημα και την ΕΕ, που τολμά να μιλήσει στο όνομα της αναγκαίας ανατροπής, που αξιοποιεί τις κοινωνικές ρωγμές και δεν υποτάσσεται στο συσχετισμό.

Πηγή: «Πριν»

του Γεράσιμου Αραβανή

Ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε με τους «εταίρους» το τρίτο μνημόνιο, το ψήφισε στη βουλή μαζί με το σύνολο των αστικών και φιλοευρωπαϊκών κομμάτων - Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ., Ποτάμι- οδήγησε τη χώρα σε εκλογές και τις κέρδισε και τώρα ήρθε ο λογαριασμός για το λαό και τα δύσκολα για την κυβέρνηση.
Άρχισε η συζήτηση κατά δόσεις και η ψήφιση των προαπαιτούμενων και η εφαρμογή τους στη ζωή.

Το πρώτο κύμα των προαπαιτούμενων ήταν και τα λιγότερο επώδυνα. Και όμως η αναταραχή στην κυβέρνηση και η δυσαρέσκεια στο λαό ήταν σημαντική.
Ετοιμάζεται και θα κατατεθεί το δεύτερο κύμα μέτρων πολύ πιο επώδυνο. Θα περιλαμβάνει τις μεγάλες ανατροπές στο συνταξιοδοτικό και γενικότερο στο ασφαλιστικό, την περικοπή των συντάξεων, τα μέτρα φορολόγησης των αγροτών κ.ά.
Κατατέθηκε και θα ψηφιστεί στις 5/12 ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2016, στον οποίο περιλαμβάνονται τα οικονομικά μεγέθη των ρυθμίσεων του δεύτερου κύματος των προαπαιτούμενων. Τα στοιχεία του προϋπολογισμού είναι πραγματικός όλεθρος για τους εργαζόμενους. Σημειώνουμε εν συντομία ότι περιλαμβάνει μέτρα λιτότητας περισσότερο από 5,7 δισ. €. Από αυτά, 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ είναι φοροεισπρακτικά μέτρα και 2,5 δισεκατομμύρια θα προέλθουν από περικοπές δημοσίων δαπανών κυρίως  κοινωνικών δαπανών και όλα αυτά σε ένα οικονομικό περιβάλλον που μετά την ύφεση του 2015 προβλέπεται ύφεση -0,7% για το 2016 και η ανεργία προσεγγίζει το 27%. Οι περικοπές των κοινωνικών δαπανών θα προέλθουν από τη μείωση κατά 1,8 δις ευρώ των εισφορών υπέρ των συνταξιούχων, τα 532,5 δισεκατομμύρια ευρώ θα προέλθουν από την αύξηση των εισφορών υγείας στις κύριες συντάξεις από 4% σε 6%, ενώ τα 178 εκατ. θα προέλθουν από την επιβολή εισφοράς υγείας 6% στις επικουρικές συντάξεις. 102 εκατομμύρια ευρώ από σταδιακή αύξηση εισφορών των ασφαλισμένων του ΟΓΑ, 223 εκατ. € από τη μείωση δικαιούχων παροχής ΕΚΑΣ. 187,7 εκατ. ευρώ από τη μείωση συντάξεων του δημοσίου, 538 εκατομμύρια ευρώ από τη μείωση των συντάξεων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, 14,8 εκατομμύρια ευρώ από τη μείωση επιδοτήσεων δημόσιων φορέων, 22 εκατομμύρια από περικοπές στις δαπάνες για νοσοκομειακή περίθαλψη. Από το μειωμένο μισθολόγιο στο δημόσιο 200 εκατ. €, από τη μείωση του επιδόματος θέρμανσης κατά 50% 105 εκατ. € κ.λπ. Είναι φανερές οι τεράστιες επιπτώσεις τους εργαζόμενους και ειδικότερα στα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού.
Η αύξηση των φόρων κατά 3,2 δισ. € θα προέλθει κατά 142,2 εκατ. από την αύξηση των συντελεστών φορολόγησης εισοδήματος, 32 εκατ. € από την αύξηση του φόρου εισοδήματος τους αγρότες το 2016 και ακόμη περισσότερα τα επόμενα χρόνια, 150 εκατ. από αλλαγές στις φορολογικές κλίμακες των φυσικών προσώπων, 1,31 δισ. € από τις αλλαγές στους συντελεστές Φ.Π.Α και τη σταδιακή κατάργηση της έκπτωσης στα νησιά, 377 εκατομμύρια ευρώ από την αναμόρφωση συντελεστών στην  ειδική εισφορά αλληλεγγύης, 90 εκατομμύρια ευρώ από την αύξηση στα ασφάλιστρα, 20 εκατ. από την κατάργηση ορισμένων απαλλαγών από τον ΕΝΦΙΑ, 157 εκατομμύρια ευρώ από την αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος των νομικών προσώπων και 114 εκατομμύρια ευρώ από την άφιξη προκαταβολής στους ελεύθερους επαγγελματίες κ.λπ.
Στον προϋπολογισμό περιλαμβάνεται επίσης μια τοποθέτηση γενικού χαρακτήρα για αποσύνδεση του μισθού από το βαθμό του δημοσίου υπαλλήλου. Από ότι αναφέρεται οι δανειστές ζητούν τη δραστική μείωση των εισαγωγικών μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και την πριμοδότηση των υψηλών κλιμακίων και των θέσεων ευθύνης, πράγμα που θα σημάνει νέα μείωση των μισθών τους. Καθένας αντιλαμβάνεται ότι ο «λογαριασμός» θα είναι συντριπτικός για τους εργαζόμενους.
Κοντά σε αυτή τη μεγάλη οικονομική επιβάρυνση η οποία θα επιδεινώσει περαιτέρω το οικονομικό κλίμα και την ύφεση υπάρχει και ένα πλέγμα άλλων προβλημάτων κοινωνικού κυρίως χαρακτήρα, με κορυφαίο το προσφυγικό, τα οποία τείνουν να πάρουν ανεξέλεγκτο χαρακτήρα και να τροφοδοτήσουν σοβαρές εξελίξεις. Ήδη απ` αφορμή την επίθεση στο Παρίσι οι μεγαλύτερες χώρες της Ε.Ε. μειώνουν τον αριθμό των προσφύγων που εισέρχεται σε αυτές και θα τον μειώσουν ακόμη περισσότερο με συνέπεια στις βαλκανικές χώρες, την Ουγγαρία, την Αυστρία, την ΠΓΔΜ κ.λπ. να υψώνουν φράχτες στα σύνορα με στόχο τουλάχιστον το μεγάλο περιορισμό της διέλευσης προσφύγων. Το αποτέλεσμα θα είναι η ήδη επιβαρυμένη Ελλάδα να δεχθεί εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια πρόσφυγες επιπλέον που θα παραμείνουν στο έδαφος της. Καθένας αντιλαμβάνεται τις συνέπειες.
Οι εξελίξεις αυτές τροφοδοτούν και θα τροφοδοτήσουν τη δυσαρέσκειά και την αγανάκτηση του λαού. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο ριζοσπαστισμό ευρύτερων λαϊκών τμημάτων. Ήδη γι` αυτό υπάρχουν εμφανή δείγματα. Το συλλαλητήριο 6000 αγροτών από διάφορες περιοχές της χώρας στην Πλατεία Συντάγματος και την μαχητικότητα τους είχαμε χρόνια να το δούμε. Το ίδιο μπορούμε να σημειώσουμε για τον αγώνα των ναυτεργατών, των νοσοκομειακών και άλλες κινητοποιήσεις. Η εικόνα των πρώτων συνεπειών από την εφαρμογή των νέων μέτρων, ιδιαίτερα των πρώτων πλειστηριασμών, των μειωμένων συντάξεων που θα πάρουν στα χέρια τους οι συνταξιούχοι, θα δημιουργήσουν κατάσταση εκρηκτική.
Φυσικά κανείς δεν πρέπει να περιμένει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα και η επέκταση της φτώχειας θα δώσουν από μόνα τους ώθηση στην άνοδο του κινήματος. Χωρίς αποφασιστική παρέμβαση των ηγεσιών των αγωνιστικών συνδικάτων και των πολιτικών δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς θα έχουμε μία από τα ίδια. Η πανελλαδική απεργία της 12/11 δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, παρά το θετικό στοιχείο ότι πραγματοποιήθηκε. Το ποσοστό των απεργών ήταν χαμηλό. Οι απεργιακές συγκεντρώσεις ήταν μεγαλύτερες από τις συνήθεις, μακριά όμως από τις αντίστοιχες κινητοποιήσεις κατά την επιβολή του 1ου και του 2ου μνημονίου και φυσικά πολύ μακριά από τις ανάγκες που η κατάσταση επιβάλλει σήμερα.
Είναι βέβαιο ότι τα μέτρα αυτά θα οδηγήσουν σε βαθιές εξελίξεις στο πολιτικό επίπεδο. Θα δοκιμαστεί το σύνολο των αστικών πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα των κυβερνητικών- ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Στο σχετικά ανώδυνο πρώτο σχέδιο νόμου με προαπαιτούμενα ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δύο απώλειες βουλευτών του και οι ΑΝΕΛ ένα βουλευτή. Η ανερχόμενη λαϊκή αγανάκτηση και η πίεση στα κυβερνητικά κόμματα και την κυβέρνηση θα βαθύνει τις διαφωνίες και τις φυγόκεντρες τάσεις. Η ίδια η κυβερνητική πλειοψηφία απειλείται και μαζί η κυβερνητική σταθερότητα. Φυσικά εφεδρείες ήταν αστική τάξη διαθέτει, κυβερνητικά σχήματα ευρύτερης πολιτικής βάσης με τη σύμπραξη και άλλων κομμάτων μπορεί να δημιουργηθούν, οι συνέπειες όμως από μια τέτοια εξέλιξη θα αποδειχθούν πολύ μεγάλες, ιδιαίτερα αν υπάρχει η απειλή ενός ισχυρού εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Τις ανησυχίες αυτές συμμερίζονται εκτός των πολιτικών ηγεσιών, οι μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες αλλά και το σύνολο των ευρωπαϊκών ηγεσιών. Χαρακτηριστικές του κλίματος είναι οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης τις τελευταίες μέρες και ιδιαίτερα η επίσκεψη Τσίπρα στον πρόεδρο της δημοκρατίας καθώς και οι θέσεις και τοποθετήσεις των άλλων κομμάτων. Ακόμη πιο χαρακτηριστικοί είναι οι τίτλοι και τα πρωτοσέλιδα των κυριακάτικων εφημερίδων. «Οι δανειστές πιέζουν για διεύρυνση της κυβέρνησης, η πολιτική σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για το χρέος», αναφέρει η Real. «Η κυβέρνηση όμηρος του ασφαλιστικού. Αναζητεί σωσίβιο συνεννόησης με την αντιπολίτευση», αναφέρει το Βήμα. «Καλώ σε εθνικό διάλογο για ασφαλιστικό, παιδεία και συνταγματική αναθεώρηση» λέει σε συνέντευξή του στο έθνος ο Τσίπρας. «Ο Τσίπρας σε ναρκοπέδιο», είναι ο τίτλος της Κυριακάτικης Δημοκρατίας. «Τα επώδυνα μέτρα, η ανταρσία στο ΣΥΡΙΖΑ και τα σενάρια για οικουμενική», είναι ο τίτλος του Ελεύθερου Τύπου. «Πρωτοβουλία του πρωθυπουργού για εθνικό διάλογο», είναι ο τίτλος της Αυγής. «Σκηνικό πολιτικής αστάθειας, σενάρια νέων συνεργασιών» αναφέρει Καθημερινή. «Κρέμεται από μια κλωστή η κυβέρνηση», είναι ο τίτλος της εφημερίδας «Το Άρθρο». Σε παρόμοιο κλίμα κινούνται σχεδόν όλες οι Κυριακάτικες εφημερίδες.
Όσα αναφέραμε είναι οι εκδηλώσεις της πολιτικής αστάθειας στην οποία εισέρχεται η χώρα, των κινδύνων για τον αστικό κόσμο και την Ε.Ε. και των δυνατοτήτων για τον εργαζόμενο λαό να αμφισβητήσει και να απειλήσει την εφαρμογή των μνημονίων, να διεκδικήσει την επιβίωση του και να ανοίξει ένα παράθυρο ελπίδας για το λαό και τη νεολαία.
Το πρόβλημα είναι αν σήμερα η Κομμουνιστική και γενικότερα η αριστερά μπορεί να αξιοποιήσει τη συγκυρία, να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες, να συνεγείρει και να κινητοποιήσει το λαό, ή θα έχουμε μια επανάληψη όσων ζήσαμε από την επιβολή του πρώτου μνημονίου μέχρι σήμερα. Η επίθεση που δέχεται ο λαός είναι τεράστια. Στο στόχο αυτόν έχει συντονιστεί ολόκληρος ο αστικός κόσμος και μαζί οι ευρωπαίοι, οι Αμερικανοί, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί και χρησιμοποιούν όλα τα μέσα, ό,τι έχουν και δεν έχουν. Η επίθεση αυτή απαιτεί αντίστοιχου μεγέθους απάντηση. Όχι τμηματικά, όχι διασπασμένες, ξεχωριστές και φυσικά αναποτελεσματικές δράσεις, αλλά πλατιά κινητοποίηση του λαού, των εργατών και των υπαλλήλων των επαγγελματιών, των αγροτών και της νεολαίας για την απόκρουση των μέτρων, την επιβίωση του λαού το άνοιγμα φιλολαϊκή προοπτικής.
Πιο συγκεκριμένα: Οι αγώνες και το κίνημα το επόμενο διάστημα πρέπει να οργανωθούν σε ενιαία βάση. Να μπει τέρμα στις ξεχωριστές συγκεντρώσεις, κάθε κόμμα τη δική του συνδικαλιστική συσπείρωση, τα δικά του συνδικάτα και την εντελώς ξεχωριστή δράση. Η τακτική αυτή οδηγεί στον κατακερματισμό, στην πολυδιάσπαση και κατά συνέπεια στην απογοήτευση των εργαζομένων. Μέχρι σήμερα δεν έδωσε καμιά επιτυχία μεγαλύτερη ή μικρότερη και κυρίως λειτούργησε έστω και ακούσια υποβοηθητικά της επιβολής της πολιτικής του κεφαλαίου. Το κίνημα, χωρίς να καταργείται η αυτοτέλεια καμιάς οργάνωσης και καμιάς παράταξης, δρα ενιαία, στη βάση ενός από κοινού συμφωνημένου πλαισίου διεκδικήσεων, στόχων και τακτικής.
Όσον αφορά τις διεκδικήσεις και τους στόχους που θέτει. Δεν θα ανακαλύψουμε εμείς τον τροχό, τον βρήκαν άλλοι προ αιώνων. Οι στόχοι πρέπει να είναι ότι συσπειρώνει το λαό και τον κινητοποιεί, δηλαδή η ικανοποίηση των αιτημάτων και των διεκδικήσεων του και η αντιμετώπιση της φτώχειας και της περιθωριοποίησης του. Η απόκρουση των μνημονιακών μέτρων, η αύξηση των μισθών,  η μείωση των φόρων, ένα κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα, η αύξηση των συντάξεων, η ενίσχυση του καταρρέοντος συστήματος υγείας, η παιδεία κ.λπ. Εν τέλει η συνολική ανατροπή των μνημονίων και των μνημονιακών νόμων. Ο αγώνας για την απαλλαγή του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος από τις ηγεσίες που υπηρετούν τους εργοδότες και τους επιχειρηματίες και όχι τους εργαζόμενους. Παράλληλα όμως πρέπει να τεθούν ορισμένα κεντρικά πολιτικά ζητήματα, χωρίς την ικανοποίηση των οποίων η χώρα δεν πρόκειται να ανακάμψει και κυρίως να βελτιωθεί η ζωή των εργαζομένων. Αναφερόμαστε στο αίτημα της διαγραφής του δημόσιου χρέους, στο ζήτημα των τραπεζών, στον αγώνα εναντίον της Ε.Ε. και των καταστρεπτικών οδηγιών της κ.λπ.
Όλα αυτά προϋποθέτουν την συνεννόηση μεταξύ των αριστερών πολιτικών δυνάμεων και το σταμάτημα ενός άγονου και τυφλού πολέμου μεταξύ τους. Οι διαφορές μεταξύ τους υπάρχουν και είναι μεγάλες. Χωρίς καμιά πολιτική δύναμη να χάνει την αυτοτέλεια της, ή να απαλλοτριώνει το δικαίωμα της να προβάλει το σύνολο της πολιτικής της, μπορούν να συνεννοηθούν για ενιαία δράση των εργαζομένων και των συνδικάτων στη βάση που προαναφέραμε. Η δράση αυτή και τα αποτελέσματα της θα διαμορφώσουν το έδαφος για μια βαθύτερη συμφωνία με στρατηγικά χαρακτηριστικά, για ένα ενιαίο μέτωπο που θα στοχεύει και θα αγωνίζεται για βαθύτερες αλλαγές στους ταξικούς συσχετισμούς και στην πολιτική με στόχο το σοσιαλισμό.
Θεωρούμε ότι η εφαρμογή του τρίτου μνημονίου είναι μια ευκαιρία για το εργατικό και το λαϊκό κίνημα, η οποία δεν πρέπει να χαθεί. Και εκεί όλοι θα κριθούν και θα κριθούν αυστηρά. Η ιστορία δεν συγχωρεί.

Πηγή: lefkadanews.com

Αθήνα

του Νίκου Μπογιόπουλου

   Οι χτεσινές τους αποφάσεις (που συνιστούν και το «καλό» σενάριο αφού η τρόικα δεν έχει πει ακόμα την τελευταία λέξη της) είναι η ταφόπλακα των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων ενός ολόκληρου λαού.

• Προχωρούν σε «εξοικονόμηση (σσ: έτσι αποκαλούν την εξαΰλωση) της τάξης του ¼ του ΑΕΠ»! Ούτε λίγο ούτε πολύ, μιλάμε στην ουσία για νέα αρπαγή ύψους άνω των 40 δισ. ευρώ!
• Δεσμεύονται να εφαρμόσουν πλήρως της αντιασφαλιστική λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ αφού όπως λένε τώρα «οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις του 2010 και του 2012 εάν εφαρμοστούν πλήρως θα βελτιώσουν σημαντικά»το σύστημα! Ότι δηλαδή ως αντιπολίτευση το είχαν καταγγείλει ως απαράδεκτο σήμερα το εμφανίζουν σαν «σωτήριο»!  
• Δεσμεύονται να αριστεύσουν στο ρόλο του νεοφιλελεύθερου Προκρούστη«καταργώντας σταδιακά τα κεκτημένα δικαιώματα της συνταξιοδότησηςπριν από την νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης», επιβάλλοντας το ψευδεπίγραφο καθεστώς των «εγγυημένων συντάξεων» με βάση και «εισοδηματικά κριτήρια»και «εφαρμόζοντας ορθά το πάγωμα των μηνιαίων εγγυημένων παροχών»! 

Με πρωτοβουλία εργατικών, κοινωνικών και αντιφασιστικών συλλογικοτήτων και φορέων διοργανώνεται το Σάββατο 28/11/2015 συγκέντρωση στον Πειραιά στο Δημοτικό Θέατρο στις 11 π.μ και θα ακολουθήσει πορεία διαδήλωση στα γραφεία της Frontex(που έχει την έδρα της στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής πολιτικής) ενάντια στην κλιμάκωση της επιθετικότητας και των επεμβάσεων των Αμερικανοδυτικών Ιμπεριαλιστών στην περιοχή της Συρίας – Ιράκ.

Τα τελευταία αιματηρά γεγονότα με την δολοφονική επίθεση του ISISστο κέντρο του Παρισιού και η εκατόμβη νεκρών που προκάλεσε η τρομοκρατική αυτή επίθεση φανερώνουν την ένταση και όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Τα εκατοντάδες αθώα θύματα του Παρισιού αποτελούν συνέχεια των χιλιάδων θυμάτων που έχουν χάσει την ζωή τους από τις εγκληματικές επεμβάσεις και τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής, της μέσης ανατολής και της Μεσογείου και έχουν μετατρέψει όλη την περιοχή σε πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ειρήνη.

Τα επεκτατικά ανταγωνιστικά συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι αυτά που δημιουργούν τις πολιτικές εντάσεις, τις συγκρούσεις, τις επεμβάσεις και έχουν ως αποτέλεσμα την δολοφονία ανυπεράσπιστων ανθρώπων, τον ξεριζωμό τους και τον διωγμό τους από τις χώρες τους, καθώς η φτώχεια και η εξαθλίωση τους οδηγεί στην μετανάστευση.

Την ίδια στιγμή που οι δυνάμεις αυτές επεμβαίνουν ξεδιάντροπα διεκδικώντας τον έλεγχο της περιοχής, η Ευρώπη κλείνει τα σύνορα, ορθώνει νέους φράχτες, δημιουργεί γκέτο και φυλακές προσφύγων – μεταναστών με άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Οι πραγματικοί υπεύθυνοι, το μεγάλο κεφάλαιο το οποίο επιδιώκει την διείσδυση, την εκμετάλλευση και την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών της περιοχής μαζί με τις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε και Ρωσία οι οποίες υποκινούν και ενισχύουν τους θρησκευτικούς, φυλετικούς και εθνικιστικούς ανταγωνισμούς για να επιβάλουν τα γεωστρατηγικά και οικονομικά τους συμφέροντα στην περιοχή, για το ξεπέρασμα της κρίσης του καπιταλισμού και της αύξησης της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.  

Οι αποφάσεις των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε και των ξεχωριστών χωρών δείχνουν ότι εντείνονται και δυναμώνουν οι κατασταλτικοί έλεγχοι με στόχο ο ελεγχόμενος αριθμός προσφύγων – μεταναστών να αποτελέσει το νέο φθηνό εργατικό δυναμικό στην υπηρεσία των μονοπωλίων και του μεγάλου κεφαλαίου.

Ταυτόχρονα κλιμακώνονται τα απάνθρωπα μέτρα των «επαναπροωθήσεων», της «ενισχυμένης παρεμπόδισης και διέλευσης», τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι περιπολίες στα σύνορα, το κλείσιμό τους, ενισχύεται ο ρόλος της Frontexκαι της Europolστην κατεύθυνση αυτή.

Οι εξελίξεις αυτές εγκυμονούν ακόμη πιο αυξημένους κινδύνους για την ζωή προσφύγων – μεταναστών.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει σοβαρότατες ευθύνες για την κατάσταση αυτή αλλά και για τις πολιτικές που αποφασίζονται και υλοποιούνται στα πλαίσια του δόγματος για την Ευρώπη – φρούριο.

Αρνείται την ελεύθερη και ασφαλή διέλευση των προσφύγων, συμβάλει στην ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών μέσω της Frontex, διατηρεί τον φράκτη στον Έβρο για να εμποδίζει τις μετακινήσεις τους από πιο ασφαλείς δρόμους. Δεν προσφέρει την παραμικρή βοήθεια σε περίθαλψη, στέγη και σίτιση.

Συμπορεύεται με τις δυνάμεις του Ευρωπαϊκού και Αμερικανικού ιμπεριαλισμού και στις επεκτατικές παρεμβάσεις τους στις χώρες της περιοχής.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ εναντιώνεται με όλες τις δυνάμεις της σε αυτή την νεοεπεκτατική, επιθετική, ιμπεριαλιστική πολιτική, απαιτεί τον σεβασμό των δικαιωμάτων των προσφύγων καθώς και την ελεύθερη και ασφαλή μετάβασή τους στις χώρες προορισμού τους και να σταματήσει κάθε ανάμειξη της χώρας μας.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες και στους μετανάστες

Όλοι στην συγκέντρωση και πορεία στα γραφεία της Frontex

Πειραιάς 26/11/2015

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ