ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ 1 ΔΙΣ. 

Σε καψόνι διαρκείας για την κυβέρνηση έχουν μετατραπεί οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για την εκταμίευση της υποδόσης του 1 δις ευρώ, μετά και την εμπλοκή που παρουσιάστηκε στις συνομιλίες των Ελλήνων αξιωματούχων με τους δανειστές.

Παρ' ότι αποσύρθηκε, κακήν κακώς, από την παραδομένη στην Τρόικα κυβέρνηση, το νομοσχέδιο με το «παράλληλο πρόγραμμα», ο ESM δεν συνεδρίασε, όπως αναμενόταν, για να εγκρίνει την καταβολή της δόσης, καθώς προαπαιτούμενο θεωρούνταν η δημοσίευση πρώτα στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και τα τελευταία προαπαιτούμενα, μέχρι το βράδυ της Παρασκευής, που αφορούν τις δαπάνες Υγείας.  

Σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους των δανειστών, η κυβέρνηση κατέθεσε τον νέο προϋπολογισμό χωρίς να έχει λάβει τη σύμφωνη γνώμη της Τρόικας των ελεγκτών, οι οποίοι διαπιστώνουν, όμως, «τρύπα» της τάξεως των 2-3 δισ. ευρώ (ή 1,5% του ΑΕΠ).

Για τον λόγο αυτόν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, μόλις επιστρέψουν οι εκπρόσωποι του κουαρτέτου στην Αθήνα (στις 18 Ιανουαρίου πιθανότατα) θα πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να καταθέσει και συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2016, αξιώνοντας επιπλέον μέτρα λιτότητας για την κάλυψη του Δημιονομικού κενού (βλ. σχετικό ρεπορτάζ παρακάτω), ενώ εκκρεμεί ακόμα η κατάθεση του νέου μεσοπρόθεσμου προγράμματος οικονομικής πολιτικής για τα έτη 2016 έως 2019.

Εκτός του ότι αμφισβητούν την απόδοση μέτρων που περιέλαβε η κυβέρνηση (πχ φόροι στα παιχνίδια του ΟΠΑΠ ή τον φόρο στο κρασί αντί για την επιβολή ΦΠΑ στην εκπαίδευση που αρχικά σχεδίαζε η κυβέρνηση) επιπλέον εκτιμούν ότι το 2015 θα κλείσει με ύφεση 0,5% και όχι με μηδέν ανάπτυξη, όπως προβλέπει ο προϋπολογισμός, κάτι που σημαίνει ότι θα απαιτηθούν και επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα που –συνυπολογίζοντας και τη συμφωνία για περικοπές 1,8 δισ. από συντάξεις- ανεβαίνουν στα 3 δισ. για το 2016.  

ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Στη συνέχεια η Iskra αναδημοσιεύει σχετικό ρεπορτάζ από την εφημερίδα ''Αγορά'' (19/12), που αφορά τις νέες απαιτήσεις των δανειστών για την κατάθεση του συμπληρωματικού προϋπολογισμού.

ΖΗΤΟΥΝ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ 2,14 ΔΙΣ.!  

Την κατάθεση τον Ιανουάριο συμπληρωματικού προϋπολογισμού με πρόσθετα μέτρα άνω των 2,14δις ευρώ απαιτούν από την κυβέρνηση οι δανειστές. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να καλύψουν το δημοσιονομικό κενό για το τρέχον και το επόμενο έτος -που η τρόικα αποδίδει όχι μόνο στη βαθύτερη ύφεση, αλλά και σε αστοχίες της κυβέρνησης- και αν διασφαλίσουν ότι το 2016 θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,5% του ΑΕΠ. Σημειωτέον, στα συγκεκριμένα μέτρα δεν συνυπολογίζεται το 1,8δις ευρώ, το οποίο η τρόικα συνεχίζει να χαρακτηρίζει ως επιπλέον ''μαύρη τρύπα'' για το 2016, λόγω της μη έναρξης υλοποίησης της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.  

18 ΓΕΝΑΡΗ

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της τρόικας, το θέμα της κάλυψης του δημοσιονομικού κενού θα αποτελέσει την ύψιστη προτεραιότητα με την επιστροφή στην Αθήνα περί τις 18 Ιανουαρίου και θα τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν καν αρχίσει η συζήτηση για το ασφαλιστικό. Από την κυβέρνηση θα ζητηθούν συγκεκριμένες προτάσεις για το που θα εστιαστούν τα πρόσθετα μέτρα και εάν υπάρχουν εναλλακτικές πηγές (π.χ στελέχη της κυβέρνησης αναφέρουν ότι από τη σχεδιαζόμενη νέα αύξηση στα καύσιμα μπορούν να εισπραχθούν περίπου 500 εκατ. ευρώ, μειώνοντας ισόποσα τις αυξήσεις των δανειστών.) Στο οικονομικό επιτελείο απεύχονται να απαιτηθούν από την τρόικα σκληρές αλλαγές στο νέο φορολογικό καθεστώς μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών -που επίσης τίθενται στην πρώτη αξιολόγηση-, όπως και δραστικές περαιτέρω περικοπές των κοινωνικών δαπανών.  

Ωστόσο, μια πρώτη ''εικόνα'' για πεδίο των πρόσθετων μέτρων έχει ήδη λάβει το οικονομικό επιτελείο με βάση την ανάλυση των δανειστών για το ύψος του δημοσιονομικού κενού.  

ΥΦΕΣΗ  

Κατ' αρχάς, η τρόικα θεωρεί ότι η ύφεση για το 2015 δεν θα είναι μηδενική -όπως προβλέπεται στον νέο προϋπολογισμό-, αλλά συμφωνεί με την εκτίμηση της Τράπεζας της Ελλάδος για ύφεση της τάξης του 0,5% του ΑΕΠ. Αυτό αυτομάτως δημιουργεί μια τρύπα ύψους 900 εκατ. ευρώ, πέραν των δυσμενών επιπτώσεων στο ΑΕΠ το 2016 (η Κομισιόν είχε αρχικά μιλήσει για ύφεση 1,3% του ΑΕΠ).  

Με την απόσυρση από τη Βουλή της διάταξης για αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των εισοδημάτων από ενοίκια -παρά τη συμφωνία με την τρόικα για τους συντελεστές – δημιουργείται κενό ύψους 150εκατ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2016.  

Εάν το υπουργείο Οικονομικών παρουσιάσει στη διαπραγμάτευση σχέδιο για ενιαία φορολογική κλίμακα, το βάτος θα πέσει στην υπερφορολόγηση των μεσαίων εισοδηματικά στρωμάτων.  

ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ  

Για την τρόικα παραμένει ''στον αέρα'' η είσπραξη περίπου 250 εκατ. ευρώ από την πρόσθετη φορολόγηση των τυχερών παιχνιδιών, τόσο εξαιτίας του κινδύνου μείωσης του τζίρου όσο και λόγων των διαφαινομένων διαθέσεων του ΟΠΑΠ να κινηθεί νομικά εναντίον του Δημοσίου. Επίσης κατά του δανειστές, ενώ δεν έχουν ακόμη εισπραχθεί τα εφετινά έσοδα από τα VLT's ύψους 120εκατ. ευρώ, δεν έχουν γίνει και οι αναγκαίες κινήσεις προκειμένου να διασφαλιστούν τα προβλεπόμενη 220εκ. ευρώ για το 2016 και συνεπώς το κενό από την πηγή αυτή ανέρχεται σε 340εκατ. ευρώ.  

Επιπλέον ''τρύπα'' δημιουργείται από το ότι δεν έχει παρουσιάσει ακόμη το ολοκληρωμένο σχέδιο για την περικοπή των αμυντικών δαπανών κατά 500 εκατ. ευρώ το 2015-2016 (120εκατ. ευρώ εφέτος και 380 εκατ. ευρώ το 2016).  

Όσον αφορά στο κενό έως και 4 δις. ευρώ από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών σε συντάξεις και εφάπαξ το 2012, το υπουργείο Εργασίας ευελπιστεί ότι θα πείσει τους δανειστές πως ο νέος γύρος για το ασφαλιστικό (και τη εξοικονόμηση των δαπανών που θα φέρει) αίρει τον παλαιό νόμο και κατ' επέκταση τις αποφάσεις του ΣτΕ και δεν θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα.  

         Σάββατο 19 Δεκέμβρη 2015

πηγη: iskra.gr

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΤΑΕΙ ΓΚΑΖΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ  

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ  

Μόνο ως κακόγουστη θεατρική παράσταση μπορεί να εκληφθεί η θριαμβολογία του πρωθυπουργού για την ανάπλαση των Λιπασμάτων Δραπετσώνας. Η σημερινή... προεκλογικού τύπου επίσκεψή του στην περιοχή δύσκολα μπορεί να ρίξει στάχτη στα μάτια, καθώς γίνεται μόλις δύο ημέρες πριν από το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά- τη Δευτέρα εκπνέει η προθεσμία των δεσμευτικών προσφορών για την εκχώρηση του 67% του ΟΛΠ, ενώ άγνωστο παραμένει το ύψος του τιμήματος.  

Πρόκειται για άλλον ένα κρίκο στην αλυσίδα των σκανδαλωδών ιδιωτικοποιήσεων του κοινωνικού πλούτου, ύστερα από την εκχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στους Γερμανούς. Την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας θριαμβολογούσε στη Δραπετσώνα, η κυβέρνησή του πατούσε γκάζι για να ιδιωτικοποιήσει, το αμέσως προσεχές διάστημα, τον Αστέρα Βουλιαγμένης, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.  

Προφανώς, το τηλεοπτικό θέαμα που έστησε ο πρωθυπουργός στα Λιπάσματα έχει αποδέκτη όχι τόσο τις τοπικές κοινωνίες, όσο την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που κεραυνοβολήθηκε από τις κωμικοτραγικές περιπέτειες του “παράλληλου προγράμματος”- το τελευταίο πολιτικό ανέκδοτο που μας έχει χαρίσει αυτή η κυβέρνηση- κι έχει μπροστά της το Γολγοθά του ασφαλιστικού, του φορολογικού και σειράς άλλων μνημονιακών νομοσχεδίων.  

Με αφορμή τη σημερινή παράσταση του πρωθυπουργού, ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης έκανε την παρακάτω δήλωση:    

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ, ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΛΑΕ  

Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΦΤΗΝΟΥΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥΣ  

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ    

''Ο Αλέξης Τσίπρας θυμήθηκε το Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα δύοημέρες πριν από το ξεπούλημα του Λιμανιού του Πειραιά, μόνο και μόνο για να χρυσώσει το χάπι αυτού του μεγάλου εθνικού εγκλήματος, για το οποίο ο ίδιος είναι υπεύθυνος και οφείλει να λογοδοτήσει.  

Η ανάπλαση του χώρου των Λιπασμάτων είναι υπόθεση μεγάλων κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων της Αυτοδιοίκησης, στους οποίους ως υπουργός ανταποκρίθηκα και κατέθεσα τροπολογία, ενάντια σε ισχυρά συμφέροντα που πίεζαν για την προώθηση της. Αυτή η ανάπλαση, για την οποία μένουν να γίνουν ακόμη πολλά, πρέπει να είναι αναπόσπαστο μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για ένα δημόσιο λιμάνι του Πειραιά που θα λειτουργεί ως κέντρο ανάπτυξης και πολιτισμού. Ουδείςμπορεί να την οικειοποιηθεί και να τη χρησιμοποιήσει για να παίζει κακόγουστο θέατρο, για αποπροσανατολισμούς και φτηνούς αντιπερισπασμούς.  

Στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα οι πολίτες θα έχουν ζωή μόνο αν σταματήσει το ξεπούλημα του Λιμανιού του Πειραιά και φύγουν οι COSCO και τα Κινέζικα συμφέροντα που θέλουν να δώσουν και να μετατρέψουν όλη την ευρύτερη Πειραϊκή Ζώνη σε Chinatown εργασιακού Μεσαίωνα και κερδοσκοπίας.''  

Σάββατο 19 Δεκέμβρη 2015

πηγη: iskra.gr

του Γιώργου Παυλόπουλου   

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε το νομοσχέδιο για το «άνοιγμα της αγοράς κόκκινων δανείων», δηλαδή τη δυνατότητα τα τραπεζικά ιδρύματα της χώρας να πωλούν σε τρίτους (στα επονομαζόμενα distress funds) δάνεια που εμφανίζουν καθυστέρηση μεγαλύτερη των 90 ημερών.

Σε πρώτη φάση το νομοσχέδιο προβλέπει τη δυνατότητα οι τράπεζες να πωλούν καθυστερημένα επιχειρηματικά δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων (τζίρος επιχείρησης άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ ή πάνω από 250 εργαζόμενοι στον όμιλο) καθώς και στεγαστικά ή καταναλωτικά δάνεια τα οποία δεν έχουν υποθήκη Α΄ κατοικία. Εκτιμάται ότι αφορά κατ’ αρχήν 100 περίπου μεγάλες, υπερχρεωμένες, εταιρίες, σχεδόν 7 δις ευρώ καθυστερημένα στεγαστικά δάνεια για Β΄ ή εξοχική κατοικία, καθώς και την πλειοψηφία των καταναλωτικών δανείων (από τα 24δις ευρώ μόνο τα 3δις έχουν υποθήκη ακίνητο και εξαιρούνται). Μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2016, θα επεκταθεί και στα υπόλοιπα επιχειρηματικά δάνεια που σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΕΒΕΑ αφορούν 120.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις με καθυστερούμενα δάνεια. Σημειωτέον, ότι η πώληση δανείου δεν αφορά μόνο το καθυστερημένο δάνειο αλλά συμπαρασύρει και τις ενήμερες οφειλές του δανειολήπτη!

Η κριτική που έχει γίνει μέχρι σήμερα στο εν λόγω νομοσχέδιο έχει επικεντρωθεί στη διάσταση ότι «θα έρθουν τα κοράκια να φάνε τα σπίτια του κόσμου». Αυτό πιθανά θα γίνει πραγματικότητα αργότερα, όταν θα εντάσσονται και άλλες κατηγορίες δανειοληπτών, όμως άμεσα δεν είναι αυτή η κύρια πλευρά του. Τραπεζίτες και ξένοι τοκογλύφοι δεν θέλουν «να βάλουν χέρι» τώρα σε μια καταστραμμένη αγορά Α΄ κατοικίας. Εξάλλου, η πρόσφατη τροποποίηση του «Νόμου Κατσέλη» αδυνατίζει μεν εμφανώς την προστασία του δανειολήπτη με Α΄ κατοικία, αλλά θέτει και όρια που καλύπτουν προσωρινά μεγάλες κοινωνικές κατηγορίες (πχ. εισόδημα άγαμου €8.180 ετησίως και αντικειμενική αξία ακινήτου €120.000, ζευγάρι με εισόδημα €13.917 και αντικειμενική €160.000, και για κάθε παιδί επιπλέον εισόδημα €3.361 και επιπλέον αξία ακινήτου €20.000). Φυσικά, ακριβές κατοικίες και εξοχικά θα βγουν στο σφυρί, αλλά αυτό μπορούν να το κάνουν απευθείας οι τράπεζες και χωρίς τα distress funds. Δευτερευόντως, έχει ασκηθεί κριτική στο νομοσχέδιο από μικροαστική οπτική, που αναδεικνύει κυρίως τον κίνδυνο «αφελληνισμού» υπερχρεωμένων εταιρειών. Όμως, το νομοσχέδιο για την πώληση κόκκινων δανείων αφορά πιο σύνθετες και βαθιές διαδικασίες με βασική συνισταμένη την ενίσχυση και αναδιάρθρωση του Ελληνικού Κεφαλαίου.

Α. Η άμεση ενίσχυση προς το Κεφάλαιο

Μετά το σκάνδαλο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών όπου το Ελληνικό Δημόσιο και ο πολίτης της χώρας πλήρωσαν 57 δις ευρώ (40δις άμεση ζημιά και 17δις αναβαλλόμενος φόρος) για να σωθούν οι τραπεζίτες, τώρα έρχεται ο δεύτερος γύρος ενίσχυσης των εγχώριων και ξένων κεφαλαιοκρατών μέσα από την διαδικασία των λεγόμενων distress funds. Αυτή τη φορά θα ενισχυθεί και θα αναδιαρθρωθεί μέρος του Παραγωγικού Κεφαλαίου. Πολλές από τις «υπερδανεισμένες» επιχειρήσεις μπορούν να επιβιώσουν με έναν συνδυασμό περικοπής δανείων και μερικής ενίσχυσης από παλιούς η νέους ιδιοκτήτες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, τα δάνεια των εταιριών θα αγοραστούν με έκπτωση -50% για τις βιώσιμες επιχειρήσεις μέχρι -90% για τα χαμηλής εισπραξιμότητας. Με αυτό τον τρόπο οι παλιοί ιδιοκτήτες μπορούν να επιτύχουν άνετα διαγραφές χρεών της τάξης περισσότερο του 50% και να συνεχίσουν να κατέχουν τις εταιρίες τους. Ακόμα χειρότερα δε, πολλοί επιχειρηματίες που οι εταιρίες τους έχουν ουσιαστικά χρεοκοπήσει, οι ίδιοι όμως έχουν βγάλει τα λεφτά τους έξω ή τα έχουν κρύψει, θα φτιάξουν ένα νέο σχήμα (πιθανώς μαζί με κάποιον ξένο επενδυτή) και θα ξαναγοράσουν τη δική τους ή άλλη εταιρία από τα distress funds με λίγα χρέη. Αυτή η διαδικασία, σε συνάρτηση με τη δυνατότητα εξαγορών-συγχωνεύσεων, ενισχύει πολλές μερίδες του εγχώριου Κεφαλαίου με αποτέλεσμα φορείς από τον ΣΕΒ μέχρι εκπροσώπους μικρομεσαίων επιχειρήσεων (π.χ. ΕΒΕΑ, κ.λπ.) να τοποθετούνται ευνοϊκά για το νομοσχέδιο.

Στο σημείο αυτό χρειάζονται 2 διευκρινήσεις. Η πρώτη διευκρίνιση αφορά την άποψη που διακινούν οι υπέρμαχοι του νομοσχεδίου, και συνοψίζεται στο ότι αυτή η διαδικασία προωθεί την ανάπτυξη γιατί θα πέσει «φρέσκο» χρήμα στην αγορά και οι τράπεζες θα αποκτήσουν ρευστότητα να χρηματοδοτήσουν την οικονομία. Η απλοϊκή αυτή προσέγγιση απέχει από την πραγματικότητα. Όλη αυτή η διαδικασία ενισχύει μεν μερίδες του Κεφαλαίου αλλά δεν συνεπάγεται αυτομάτως μία συνολική ανάκαμψη της οικονομίας (π.χ. σε περιόδους κρίσης η μείωση των δανείων μιας εταιρίας, είτε η εξαγορά από ένα νέο μέτοχο δεν συνεπάγεται νέες επενδύσεις, προσλήψεις εργαζομένων, ανοδικό κύκλο, κ.λπ.). Επιπλέον, είναι αμφίβολο αν οι ιδιωτικές τράπεζες θα αποκτήσουν ικανή ρευστότητα για νέες χρηματοδοτήσεις όταν καλύπτουν την υστέρηση των Καταθέσεων σε σχέση με τις Χορηγήσεις με ακριβά κεφάλαια της Κεντρικής τράπεζας (μέσω του ELA) ύψους 80δις ευρώ.

Η δεύτερη διευκρίνηση αφορά το ερώτημα αν η πώληση με έκπτωση των δανείων συνεπάγεται ζημιές για τις Τράπεζες. Αυτό δεν ισχύει διότι οι τράπεζες θα πωλήσουν είτε δάνεια με χαμηλή εισπραξιμότητα, είτε δάνεια στα οποία έχουν ήδη καταλογίσει ζημιές (προβλέψεις δανείων), οπότε από την πώληση συνήθως θα προκύπτει κέρδος. Σε τελική ανάλυση ο λαός έχει πληρώσει με 57 δις ευρώ το τραπεζικό σύστημα μέχρι σήμερα και από αυτά τα χρήματα θα επιμεριστούν τα κέρδη σε Χρηματικό και Παραγωγικό Κεφάλαιο.

Β. Η ενίσχυση-συγκέντρωση του Κεφαλαίου

Η ανωτέρω διαδικασία αναδιάρθρωσης θα περιλάβει πολλές συγχωνεύσεις ή εξαγορές επιχειρήσεων, ενώ το νομοσχέδιο προβλέπει την εγκατάσταση με συνοπτικές διαδικασίες νέων διοικήσεων στις εταιρίες που θα ενταχθούν σε αυτές τις ρυθμίσεις. Οι πιο δυναμικές επιχειρήσεις θα αποκτούν μέσω των distress funds είτε άλλες ομοειδείς επιχειρήσεις είτε τα περιουσιακά τους στοιχεία. Θα επεμβαίνουν στον ανταγωνισμό, και θα εκκαθαρίζονται οι πιο αδύναμες. Θα υπάρξουν και μεγάλες επιχειρήσεις που θα εκκαθαριστούν στην αρχή, αλλά οι μικρομεσαίες θα πληρώσουν αναλογικά μεγαλύτερο τίμημα στη δεύτερη φάση, μετά το 2016. Πάντως, δεν είναι τυχαίο ότι αρχικά το νομοσχέδιο αφορά επιχειρήσεις με μεγάλο μερίδιο αγοράς. Πρόκειται για μια ακόμη επιβεβαίωση της μαρξιστικής άποψης περί συγκέντρωσης –συγκεντροποίησης του Κεφαλαίου ως απάντηση στη οικονομική κρίση.

Γ. Ο ξένος παράγοντας

Οι μεγάλοι παίκτες (funds, εταιρίες, κ.λπ.) που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία θα είναι ξένων συμφερόντων και θα επιδιώξουν να έχουν σχέση με τραπεζικά ιδρύματα, γιατί αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να υπάρξει εσωτερική πληροφόρηση, αλλά και συνεννόηση στην πώληση δανείων. Αν ληφθεί υπόψη ότι οι τράπεζες ελέγχονται σχεδόν πλήρως από ξένα κεφάλαια, και το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει αδυναμία νέων χρηματοδοτήσεων, γίνεται φανερό ότι τα ξένα Κεφάλαια αποκτούν ακόμα ένα εργαλείο διείσδυσης και ελέγχου της χώρας. Επιπλέον, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι το ΤΧΣ, που ελέγχεται από τους ξένους δανειστές, αναβαθμίζει θεαματικά την εμπλοκή του στη Διοίκηση των Τραπεζών και των δανείων. Είναι βέβαιο ότι κλάδοι της Ελληνικής οικονομίας που έχουν δυναμική αλλά και Χρέη θα αποτελέσουν στόχο ελέγχου από ξένα Κεφάλαια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τομέας του Τουρισμού, των Τροφίμων κ.λπ. Αυτή η διάσταση είναι βέβαιο ότι αντικατοπτρίζει τους φόβους μερίδων του Ελληνικού Κεφαλαίου για αυτό και παρατηρούμε ότι όψεις της έχουν υιοθετηθεί από αστικά κόμματα και οικονομικούς αναλυτές. Όμως, δεν αντανακλά την προσέγγιση των δυναμικότερων μερίδων του Ελληνικού κεφαλαίου, οι οποίες εκτός από απειλές βλέπουν και ευκαιρίες, πόσο μάλλον όταν το σύνολο των Ελλήνων επιχειρηματιών έχει αποδεχθεί το τίμημα της ετεροβαρούς συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Κεφάλαιο.

Δ. Η κερδοσκοπική διάσταση

Με βάση το νέο νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα σε εταιρίες με κεφάλαιο μόλις €100.000, να αγοράζουν και να πωλούν δάνεια εκατομμυρίων. Οι φορείς της αγοράς εκτιμούν ότι το άμεσο περιθώριο κέρδους αυτών των εταιρειών θα κυμαίνεται τουλάχιστον σε 10-12% επί της αρχικής αξίας κάθε δανείου. Αν ληφθεί υπόψη ότι τα συνολικά καθυστερημένα δάνεια ανέρχονται σε 110δις ευρώ και από αυτά μόνο 20δις μπορούν να εξαιρεθούν λόγω άμεσης σχέσης με Α΄ κατοικία, απομένει ένα ικανοποιητικό ποσό 90δις ευρώ προς διαχείριση, που μπορεί να αποδώσει σημαντικά κέρδη (π.χ. μόνο το 1/3 να αναληφθεί από distress funds μεταφράζεται σε άμεσα κέρδη τουλάχιστον 3δις ευρώ). Όμως, η εμπλοκή των distress funds δεν εξαντλείται στο άμεσο κέρδος από αγορά και πώληση δανείων. Τα έμμεσα κέρδη για το Κεφάλαιο πιθανότατα θα είναι πολλαπλάσια. Εγχώριες εταιρίες οι οποίες έχουν αξία αλλά λόγω της οικονομικής συγκυρίας εμφανίζουν καθυστερήσεις δανείων, μπορούν άνετα να αποτελέσουν στόχο άλλων εταιρειών και να παραχθούν έμμεσα υπεραξίες. Λαμβάνοντας δε και την εμπειρία του παρελθόντος, το πιο πιθανό είναι οι δημιουργούμενες υπεραξίες από τις αγοροπωλησίες δανείων να καταλήγουν σε χώρες με χαμηλό συντελεστή φορολογίας.

Ε. Η «γκρίζα» διάσταση

Μέσω της διαδικασίας των distress funds δημιουργείται ένα «παράλληλο τραπεζικό σύστημα», το οποίο θα λειτουργεί μέσα σε ένα «γκρίζο» και πιο αδιαφανές περιβάλλον (υπάρχει μέχρι και πρόβλεψη απευθείας χρηματοδότησης των επιχειρήσεων από fund). Τώρα, οι τραπεζίτες μπορούν να μεταβιβάσουν δάνεια, απαλλασσόμενοι των ευθυνών τους για τις αμαρτίες του παρελθόντος (π.χ. θαλασσοδάνεια που ενέκριναν για τα οποία μπορούν να ζητηθούν ευθύνες). Το ίδιο φυσικά μπορεί να συμβεί με τους παλιούς ιδιοκτήτες των εταιριών που χρεοκόπησαν, οι οποίοι πολλές φορές έχουν οικονομικές και ποινικές ευθύνες. Επίσης, είναι γνωστό ότι τα επιχειρηματικά δάνεια σχεδόν πάντοτε συνοδεύονται και από προσωπική εγγύηση του επιχειρηματία. Τώρα υπάρχει μια διαδικασία ο επιχειρηματίας να απαλλαγεί πιο εύκολα από επισφαλή δάνεια που απειλούν την ατομική του περιουσία. Π.χ. ο «ανοικτοχέρης» τραπεζίτης που δάνεισε το «λαμόγιο» χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις, μπορεί να πωλήσει χωρίς συνέπειες το καθυστερημένο και μη εισπράξιμο δάνειο με έκπτωση -90%, και «καθαρίζουν» όλοι με πληρωμή του 20% του αρχικού ποσού (10% το δάνειο + 10 % προμήθεια για το fund).

Όπως προαναφέρθηκε, τα distress funds είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουν άμεση σχέση με τις τράπεζες. Επίσης, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή, η λειτουργία τους θα προσομοιάζει με αυτό που στα χρηματοοικονομικά λέγεται SPV (Special Purpose vehicle), δηλαδή «όχημα» με συγκεκριμένο σκοπό και περιορισμένη διάρκεια. Αφού αναδιαρθρώσουν τις επιχειρήσεις τα δάνεια των οποίων αγόρασαν, στη συνέχεια θα τα πουλήσουν πίσω είτε στις ίδιες τις τράπεζες που τα αγόρασαν αρχικά, είτε στη δευτερογενή αγορά δανείων που θα έχει δημιουργηθεί. Αν σε αυτό το πλαίσιο προστεθούν οι τριγωνικές σχέσεις τραπεζικών στελεχών-funds-επιχειρηματιών, αναμένεται να λειτουργήσει ένα «χρηματοοικονομικό πλυντήριο» το οποίο θα αναμορφώσει τον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας χωρίς ιδιαίτερο έλεγχο από εποπτικούς μηχανισμούς.

ΣΤ. Η ιδεολογική διάσταση

Το επίσημο τραπεζικό σύστημα έχει αποτύχει εντελώς τόσο στο παρελθόν, με το να δανειοδοτεί χωρίς σύνεση, όσο και σήμερα, στο να στηρίξει την ανάκαμψη της «πραγματικής» οικονομίας, παρά τις τεράστιες ενέσεις χρήματος. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο των ιδιωτικοποιήσεων και της απορρύθμισης που επιβλήθηκε τα τελευταία 20 χρόνια είναι παντελώς ανεπαρκές για να χειριστεί καταστάσεις όπως η σημερινή κρίση. Ούτε θέλει ούτε μπορεί να χαράξει μια πολιτική στήριξης συγκεκριμένων κλάδων και εταιρειών ώστε να λειτουργήσουν «αντικυκλικά» στη συνεχή μείωση της οικονομικής δραστηριότητας. Οι ιδιώτες τραπεζίτες δεν μπορούν να παίξουν το ρόλο του «συλλογικού καπιταλιστή». Ούτε επιθυμούν, σε εποχές οικονομικής συρρίκνωσης, να ρισκάρουν, ούτε μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά τα συγκεντρωμένα επισφαλή δάνεια (π.χ. τη δυσκολία συμφωνίας στη διαχείριση δανείου εταιρίας λόγω μεγαλύτερων εξασφαλίσεων μιας τράπεζας από άλλη, κ.λπ.). Τέλος το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι παντελώς χρεωκοπημένο και κέρδη μπορούν να πραγματοποιηθούν κυρίως από την επιθετική διαχείριση του χαρτοφυλακίου των κόκκινων δανείων, αλλά αυτό θα απαξίωνε ακόμη περισσότερο το ίδιο το τραπεζικό σύστημα στα μάτια του πολίτη.

Για τον λόγο αυτό επιστρατεύεται ένα παράλληλο τραπεζικό κερδοσκοπικό σύστημα με την μορφή των funds που θα αναλάβουν με την πρωτοκαθεδρία των ξένων να ξεκαθαρίσουν το τοπίο και μετά να αποχωρήσουν παίρνοντας τα άμεσα και έμμεσα κέρδη από την εμπλοκή τους και αφήνοντας το επίσημο τραπεζικό σύστημα με λιγότερους «λεκέδες».

***

Η συζήτηση των τελευταίων ημερών για το θέμα της εκχώρησης των κόκκινων δανείων διεξάγεται με ένα συνδυασμό υποκρισίας και αποσιωπήσεων. Απύθμενη υποκρισία από την Κυβέρνηση που μέσα σε 1 χρόνο νομιμοποίησε την παρουσία αυτών που θεωρούσε «γύπες των αγορών». Υποκρισία και από την επίσημη αντιπολίτευση, η οποία αναλώθηκε σε ανέξοδη κριτική και δεν τόλμησε να ψελλίσει ότι θα καταργήσει τον νόμο. Υποκρισία και παραπληροφόρηση από τα «παπαγαλάκια» της αγοράς, που προσπαθούν να εξωραΐσουν τον ρόλο των distress funds. Συγχρόνως, όμως, και επιλεκτικές αποσιωπήσεις. Σαφώς υποβαθμισμένες οι ευθύνες της Ε.Ε. η οποία ενορχήστρωσε και πίεσε για την ψήφιση του νομοσχεδίου. Πλήρης αποσιώπηση του γεγονότος ότι ένα Τραπεζικό Σύστημα υπό ουσιαστικό Δημόσιο έλεγχο θα διαχειριζόταν πολύ αποτελεσματικότερα και φιλολαϊκότερα το πρόβλημα των κόκκινων δανείων. Τέλος, υπάρχει δε και η ειρωνεία της Ιστορίας. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των φιλομνημονιακών ήταν ότι η έξοδος από το ευρώ εξυπηρετεί τους ξένους και όσους έχουν κρύψει χρήματα για να αγοράσουν φθηνά περιουσιακά στοιχεία. Ε, λοιπόν, αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα distress funds, αλλά εντός Ευρώ!

Ο Γιώργος Παυλόπουλος είναι Γενικός Σύμβουλος στην ΟΤΟΕ

Πηγή: ektosgrammis.gr

Στο πλαίσιο της Πανελλαδικής ημέρας Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες, την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα διαδήλωση ενάντια στην Ευρώπη – φρούριο.

Η πορεία ξεκίνησε από την Ομόνοια, μέσω της οδού Σταδίου κατευθύνθηκε στη Βουλή και κατέληξε στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί μερικά στιγμιότυπα από την πορεία.

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά και εδώ: Πορεία αλληλεγγύης σε πρόσφυγες/μετανάστες

Γράφει ο Χάρης Αγγέλου

Στη χώρα των «αριστερών» μνημονίων για κάθε ένα εργαζόμενο (ή απασχολούμενο όπως προτιμούν να τον ονοματίζουν) αντιστοιχεί περίπου ένας συνταξιούχος. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (όπως δημοσιεύτηκαν στην «Καθημερινή») οι εργαζόμενοι υπολογίζονται σε 3.265.000. Όμως, για ένα εκατομμύριο από αυτούς δεν καταβάλλονται εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία κι έτσι απομένουν περίπου 2.600.000 που συνεισφέρουν στο ασφαλιστικό σύστημα.

Την ίσια στιγμή η τελευταία καταμέτρηση του συστήματος «Ήλιος» καταγράφει 2.263.345 συνταξιούχους. Δεν διευκρινίζεται αν αυτός είναι ο πραγματικός αριθμός των συνταξιούχων, αν δηλαδή συνυπολογίζονται και όσοι έχουν υποβάλλει αίτηση συνταξιοδότησης χωρίς όμως να εισπράττουν ακόμα σύνταξη (αν δε συμβαίνει αυτό, τότε το ισοζύγιο εργαζόμενων-συνταξιούχων γέρνει σαφώς προς τη μεριά των δεύτερων).

Όλα τα μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας έχουν πληγεί από την εισφοροαποφυγή:

Από το 2009 που οι εργαζόμενοι έφταναν τους 828.517 (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΑΕΕ), σήμερα καταγράφονται 100.000 λιγότεροι (περίπου 720.000). Από αυτούς οι 400.000 είναι νέοι ασφαλισμένοι και των οποίων οι εισφορές είναι αρκετά μικρές ενώ περίπου 360.000 εμφανίζονται ως απασχολούμενοι αλλά δεν συνεισφέρουν στο σύστημα.

Αντίστοιχα, από τους περίπου 620.000 ασφαλισμένους του ΟΓΑ στα ταμεία συνεισφέρει το 50%.

Αλλά και στο ΙΚΑ, το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας, οι εργοδότες δεν καταβάλλουν εισφορές (κατ’ άλλους «είναι ασυνεπείς στις υποχρεώσεις τους») για περίπου 400.000 εργαζόμενους

Συνολικά λοιπόν και με τους επιεικέστερους υπολογισμούς ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε μαύρη εργασία χωρίς να καταβάλλονται γι’ αυτούς εισφορές στο σύστημα ασφάλισης.   .

Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί η ραγδαία μείωση των αποδοχών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΙΚΑ ο μέσος μεικτός μισθός, που τον Σεπτέμβριο του 2009 υπολογιζόταν κατά μέσο όρο στα 1.277 ευρώ, έχει πέσει στα 993,9 ευρώ τον Απρίλιο του 2015. (Η μισθολογική δαπάνη για την οποία ελάμβανε γνώση το ΙΚΑ διαμορφωνόταν περίπου στο 1,7 δισ. ευρώ τον Απρίλιο του 2015 από 2,5 δισ. ευρώ που ήταν το 2009). Όλα αυτά δείχνουν ένα «διπλό κακό»: και μείωση των ασφαλισμένων (από περίπου 2 εκατομμύρια το 2009 σε 1,7 εκατομμύριο το 2015) και μείωση των μισθών. Με δεδομένο ότι ο συντελεστής υπολογισμού των εισφορών υπολογιζόταν και υπολογίζεται με συντελεστές της τάξεως του 40%-45% τα τελευταία χρόνια, αυτή η μείωση της μισθολογικής δαπάνης κατά περίπου 800 εκατ. ευρώ σε μηνιαία βάση φέρνει και απώλειες άνω των 300 εκατ. ευρώ κάθε μήνα για το ΙΚΑ. Όμως, η πτώση συνεχίζεται. Από το 2013 στο 2014, καταγράφηκε μείωση 500 εκατ. ευρώ στις ασφαλιστικές εισφορές όλων των Ταμείων, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών. Στο εννεάμηνο του 2015, οι εισφορές έφτασαν στα 13,5 δισ. ευρώ έναντι 13,89 δισ. ευρώ στο εννεάμηνο του 2014.

Δραματική πτώση παρατηρείται και στο εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών όπως δείχνουν τα στοιχεία της εφορίας. Το συνολικό εισόδημα όλων των φυσικών προσώπων έχει υποχωρήσει στα 73 δισ. ευρώ κατά τη χρήση του 2014, από τα περίπου 110 δισ. ευρώ που ήταν το 2009. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της «τρύπας» των 30 δισεκατομμυρίων ευρώ στο εισόδημα έχει δημιουργηθεί από τη μείωση των μισθών και αποτυπώνεται στην πτώση των εσόδων από τις ασφαλιστικές εισφορές. Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποκαλύπτουν και την αλλαγή στη σύνθεση του πληθυσμού: Μείωση στο εργατικό δυναμικό, δραματική μείωση στους απασχολούμενους, αύξηση του μη οικονομικά ενεργού πληθυσμού και φυσικά των ανέργων.

Το εργατικό δυναμικό (δηλαδή το σύνολο των πολιτών που μπορούν να προσφέρουν διά της εργασίας τους) μειώνεται συστηματικά. Στο β΄ τρίμηνο του 2015 ο αριθμός διαμορφωνόταν στα 4,805 εκατομμύρια άτομα. Όταν πρωτοξεκίνησε η κρίση, στο β΄ τρίμηνο του 2009, το εργατικό δυναμικό ήταν 5,04 εκατ. άτομα. Δηλαδή, η ύφεση έχει συρρικνώσει το εργατικό δυναμικό κατά περίπου 200.000 άτομα. Αυτό οφείλεται στην επιταχυνόμενη γήρανση αλλά και στο γεγονός ότι επί τέσσερα χρόνια οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις.

Δραματικά έχει μειωθεί και ο αριθμός των απασχολουμένων. Στο β΄ τρίμηνο, είχαν καταγραφεί μόλις 3.625.545 απασχολούμενοι έναντι 4.584.600 στο β΄ τρίμηνο του 2009. Δηλαδή, η ύφεση μείωσε τους απασχολούμενους κατά 960.000. Αυτή η μείωση είναι αποτέλεσμα της εκρηκτικής ανεργίας. Στο β΄ τρίμηνο του 2015, οι άνεργοι ήταν 1,18 εκατομμύριο άτομα από 455,6 χιλιάδες άτομα στο β΄ τρίμηνο του 2009.

Αυξήθηκε ο μη οικονομικά ενεργός πληθυσμός, κυρίως λόγω αθρόων συνταξιοδοτήσεων από ανθρώπους που έσπευσαν να προλάβουν τις συνέπειες των μνημονίων. Οι μη οικονομικά ενεργοί, που ήταν 4.392.000 στο β΄ τρίμηνο του 2009, έφτασαν τους 4.445.000 στο β΄ τρίμηνο του 2015.

Τα παραπάνω δείχνουν με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο ότι τα μνημόνια έδωσαν τη χαριστική βολή στο έτσι κι αλλιώς προβληματικό ασφαλιστικό σύστημα. Κι ότι όσο συνεχίζεται αυτή η αδιέξοδη πολιτική, η εργατική τάξη θα συρρικνώνεται και θα βιώνει αδιέξοδα. Ελπίδες για ανάκαμψη απ’ αυτό τον εργασιακό Μεσαίωνα μέσα στη μέγγενη των μνημονίων, της ευρωζώνης και της ΕΕ δεν υπάρχουν. Όσο γρηγορότερα το αντιληφθεί η εργατική τάξη, τόσο το καλύτερο γι’ αυτή. Οι καιροί δεν επιτρέπουν αυταπάτες. Απαιτούν την ανάληψη ευθυνών και πρωτοβουλιών για την απελευθέρωση του εργαζόμενου λαού από τις αλυσίδες που του φόρεσαν οι νενέκοι των Βρυξελών.

πηγή: ergatikosagwnas.gr

Του Θ. ΜΑΡΑΚΗ

Δεν έχω σκοπό να γράψω μια μεγάλη ανάλυση για το θέμα. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι το θέμα για το εργατικό κίνημα στη χώρα μας και όχι μόνο. Με το παρόν άρθρο θα προσπαθήσω να δώσω μια σύντομη απάντηση στο εύλογο ερώτημα συντρόφων μου: Πως είναι δυνατόν να κυριαρχούν ακόμη στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, των μεγάλων ομοσπονδιών, των σωματείων των πρώην ΔΕΚΟ και τραπεζών οι δεξιότατοι ρεφορμιστές οι οποίοι οδήγησαν κατ’ επανάληψη σε ήττες το εργατικό κίνημα. Έχασαν όλες τις μάχες της περιόδου 2009-2015 και ιδιαίτερα αυτών της περιόδου 2009-2012 όπου η διάθεση για αγώνα των εργαζομένων ήταν σε ψηλό επίπεδο; Η απάντηση είναι: εξ αιτίας της ρεφορμιστικής του δειλίας να κλιμακώσουν τους αγώνες πράγμα που απορρέει από την ενσωμάτωση τους στη λογική του συστήματος, στη λογική της ΤΙΝΑ (Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση), πράγμα που επιβεβαίωσε η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ με το «Nαι» στο δημοψήφισμα. Και βέβαια κατάφεραν η συμμετοχή των εργαζομένων στα σωματεία στον ιδιωτικό τομέα να συρρικνωθεί στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Το ερώτημα και η απάντηση του ισχύει για την ηγεσία της ΑΔΕΔΥ και γενικά για τα συνδικάτα του δημοσίου, με εξαιρέσεις.

Απάντηση στο ερώτημα δίνουν με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο οι κλασικοί του μαρξισμού. Ο Τρότσκι στο μεταβατικό γράφει: «β) Τα συνδικάτα ακόμα και τα πιο ισχυρά, δεν αγκαλιάζουν πάνω από το 20 με 25% της εργατικής τάξης, (σ.σ στην εποχή μας τα συνδικάτα του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου έχουν πολύ πιο υψηλά ποσοστά που φτάνουν και το 90% σε κάποιες περιπτώσεις) και κύρια τα πιο ειδικευμένα και τα πιο καλοπληρωμένα στρωματά της. Η πιο καταπιεσμένη πλειοψηφία (σ.σ. ο ιδιωτικός τομέας, άνεργοι, κλπ.) της εργατικής τάξης δεν σέρνεται στη πάλη παρά επεισοδιακά, και σε περίοδες εξαιρετικών ανατάσεων του εργατικού κινήματος. Σε τέτοιες στιγμές, είναι αναγκαία η δημιουργία οργανώσεων (….) που να αγκαλιάζουν ολόκληρη τη μαχόμενη μάζα: απεργιακές επιτροπές, επιτροπές εργοστασίων,….»

«γ) Σαν οργανώσεις που εκφράζουν τα ανώτατα στρώματα του προλεταριάτου, τα συνδικάτα, όπως το δείχνει ολόκληρη η ιστορική εμπειρία του παρελθόντος, (…..), αναπτύσσουν ισχυρές τάσεις συμβιβασμού με το αστικό δημοκρατικό καθεστώς. Σε περίοδες όξυνσης της ταξικής πάλης, τα ηγετικά σώματα των συνδικάτων προσπαθούν να κυριαρχήσουν πάνω στο μαζικό κίνημα για να το κρατήσουν ακίνδυνο. (….), οι ηγέτες των συνδικάτων συνήθως γίνονται αστοί υπουργοί.» (σελ. 20 υπογρ. δική μου)

Ο αντιδραστικός χαρακτήρας των ηγεσιών του συνδικαλιστικού κινήματος έχει επιβεβαιωθεί ακόμη και στην περίοδο της Οχτωβριανής επανάστασης όπου οι τραπεζοϋπάλληλοι, οι σιδηροδρομικοί, οι εργαζόμενοι στα τηλέφωνα και τον τηλέγραφο αναγκάστηκαν να υπηρετήσουν την εξουσία των σοβιέτ με το πιστόλι στο κρόταφο.

Στη χώρα μας την περίοδο του μεσοπολέμου, ΓΣΕΕ, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα ήταν ελεγχόμενα από τους εγκάθετους του κρατικού μηχανισμού και των εκάστοτε κυβερνήσεων του κεφαλαίου. Ο λόγος ήταν η αδυναμία του κεφαλαίου να παραχωρήσει ψίχουλα για να ελέγξει τους συνδικαλιστές και τα σωματεία. Πράγμα το οποίο πέτυχαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ την μεταπολίτευση, όπου μετέτρεψαν σε λαμόγια την πλειοψηφία των συνδικαλιστών, κυρίως του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Στη ΓΣΕΕ κυριαρχούσαν και κυριαρχούν οι συνδικαλιστές οι προερχόμενοι από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τις τράπεζες με συντριπτικά ποσοστά σε σχέση με τους συνδικαλιστές τους προερχόμενους από τον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα η αναλογία έχει επιδεινωθεί εξ αιτίας της κρίσης που έφερε το κλείσιμο επιχειρήσεων, τις απολύσεις, την ανεργία, κλπ σε βάρος των συνδικαλιστών εκπροσώπων του ιδιωτικού τομέα. Ο αριθμός των συνδικαλισμένων εργατών στον ιδιωτικό τομέα έχει κατέβει στο 8-10% σε αντίθεση με αυτών του ευρύτερου δημόσιου τομέα όπου κυμαίνεται μεταξύ 70-75%. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία αναδείχτηκαν στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, Ραυτόπουλος, Πρωτόπαππας, και ο «αόρατος» Παναγόπουλος, πάνω σ’ αυτή τη βάση επιβιώνουν.

Οι ήττες στις οποίες έχουν οδηγήσει το κίνημα, όσο και αν φαίνεται περίεργο τους συντηρούν γιατί υποβιβάζουν στα μάτια των εργαζομένων την σημασία των συνδικάτων και τους οδηγούν στην αποχή. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να συμμετέχουν στις συνελεύσεις και τις εκλογές αυτοί που περιμένουν εξυπηρετήσεις κατά κύριο λόγο. Αλλά αυτό δεν είναι ο κανόνας, στα σωματεία που εμφανίζονται ταξικοί φρέσκοι αριστεροί μαχητές οι ρεφορμιστές παραμερίζονται οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές χάνουν δυνάμεις. Αλλά εξ αιτίας της σύνθεσης των συνδικάτων οι διεργασίες που συντελούνται στην κοινωνία καθυστερούν και γι αυτό εκφράζονται παραμορφωμένα στις κορυφές των συνδικάτων.

Ωστόσο οι εκλογές που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο στα συνδικάτα παρά τις ήττες σε συνδικαλιστικό επίπεδο, παρά την ήττα από την κωλοτούμπα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, και την απογοήτευση που αυτή δημιούργησε μέσα στο εργατικό κίνημα, μας στέλνουν αισιόδοξα μηνύματα. Έχουμε αύξηση της συμμετοχής και άνοδο των παρατάξεων της Αριστεράς και ταυτόχρονα συρρίκνωση των παρατάξεων του ΣΥΡΙΖΑ, της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ.

Μερικά παραδείγματα: Στο Σύλλογο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΣΙΕΛ) Αθήνας ήταν εντυπωσιακή η συμμετοχή των εργαζομένων στις εκλογές για την ανάδειξή αντιπροσώπων για το 36^ο συνέδριο της ΟΙΕΛΕ. Συγκεκριμένα πέρσι για την ανάδειξη του ΔΣ του ΣΙΕΛ ψήφισαν 714 εκπαιδευτικοί, ενώ αυτή τη φορά ψήφισαν 978. Αύξηση 37%!! Χαρακτηριστική είναι η πτώση της παράταξης που στηρίζεται στο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ανέβηκαν οι Παρεμβάσεις.

Στο Σύλλογο Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής το ΠΑΜΕ παρουσίασε αύξηση της δύναμης του κατά 87%. Συγκεκριμένα για το ΔΣ του Συλλόγου ψήφισαν 1009 από 956 το 2012, η «Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση» (ΠΑΜΕ) πήρε 348 ψήφους και 9 έδρες (από 186 ψήφους και 5 το 2012). Η «Αριστερή Συνεργασία» (ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 99 ψήφους και 3 έδρες (από 151 και 4).

Στις εκλογές του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ) πρώτη δύναμη αναδείχτηκε η Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχνικών με απόλυτη πλειοψηφία. Τα αποτελέσματα πανελλαδικά έχουν ως εξής (σε παρένθεση τα προηγούμενα αποτελέσματα): Ψήφισαν 1377 (1168). Η Αριστερή Πρωτοβουλία πήρε 671 ψήφους και 4 έδρες (577 και 4) το ΠΑΜΕ πήρε 452 ψήφους κα 2 έδρες (393 και 2) κλπ.

Γενικά υπάρχει μια αύξηση των ψηφισάντων στα σωματεία που είναι δραστήρια ενώ αντίθετα σημειώνεται πτώση της συμμετοχής ευτυχώς όχι σε μεγάλα ποσοστά παρά την απογοήτευση και την κυριαρχία της ΤΙΝΑ. Έχουμε αύξηση σχετική της επιρροής του ΠΑΜΕ και των Παρεμβάσεων στα σωματεία και την εμφάνιση νέων πρωτοπόρων συνδικαλιστών μαζί με την εμφάνιση νέων σωματείων όπως αυτά στις επιχειρήσεις κινητής τηλεφωνίας. Αυτό δείχνει την διάθεση των εργαζόμενων να γυρίσουν την πλάτη στις ξεπουλημένες ηγεσίες και να ακολουθήσουν τους ταξικούς συνδικαλιστές.

Ωστόσο το εύρος των διεργασιών που παρατηρείται σε μια σειρά σωματεία δεν αρκεί για να αμφισβητήσει την ηγεσία των ρεφορμιστών στις ομοσπονδίες στα εργατικά κέντρα και βέβαια σε επίπεδο ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Η όλη προσπάθεια εκτός των άλλων που ήδη πιο πάνω έχουμε αναφέρει προσκρούει στις αδυναμίες και τα λάθη την παρατάξεων της Αριστεράς και κυρίως του ΠΑΜΕ. Η διασπαστική πολιτική του τελευταίου δεν επιτρέπει να συγκροτηθεί το μέτωπο των παρατάξεων τηςΑριστεράς στα συνδικάτα, η διάσπαση δεν επιτρέπει να εμφανισθεί στα μάτια των εργατών μια αξιόπιστη εναλλακτική προς την ηγεσία των ρεφορμιστών και αυτό τους επιτρέπει παρά την εγκληματική πολιτική τους να κυριαρχούν στο συνδικαλιστικό κίνημα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, του μεγαλύτερου εργατικού κέντρου της χώρας, όπου το ΠΑΜΕ αν και πρώτη δύναμη αρνήθηκε να μπει επικεφαλής και να σχηματίσει προεδρείο με τις άλλες αριστερές παρατάξεις και να μετατρέψουν το εργατικό κέντρο στο αντίπαλο δέος της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, οδηγώντας σε μαχητικούς αγώνες το εργατικό κίνημα. Σαν αποτέλεσμα αυτής της διασπαστικής τακτικής το προεδρείο κατέληξε στην ΠΑΣΚΕ με τη βοήθεια και του ΜΕΤΑ.

Καταλήγω με την ανάγκη οι συνδικαλιστικές παρατάξεις της Αριστεράς μ’ όλες του τις δυνάμεις να σπρώξουν το συνδικαλιστικό κίνημα να δώσει τη μεγαλύτερη δυνατή βοήθεια στον αγώνα των 5μήνων, ένα αγώνα νεολαίων και εν δυνάμει άνεργων.

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015

πηγή: iskra.gr

Η απεργιακή συμμετοχή των εργαζομένων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα της οικονομίας στην απεργιακή κινητοποίηση που είχε προκηρυχθεί από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ για την 3η Δεκεμβρίου, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο, κινήθηκε σε σχεδόν μηδενικά επίπεδα.

Σύμφωνα με καταγγελίες μελών μας και του Ενιαίου Συνδικάτου Ναυτεργατών Ν. Καβάλας και παρά τις συνεχείς καταγγελίες μας για την Πορθμειακή γραμμή Θάσου – Καβάλας συνεχίζεται η καταστρατήγηση της διεθνούς σύμβασης 180 ως προς τις ώρες εργασίας και ανάπαυσης των πληρωμάτων, θέτοντας την ασφάλεια των επιβαινόντων και του πλοίου σε κίνδυνο.

Με ένα ακόμη απαράδεκτο περιστατικό του Ε/Γ-Ο/Γ «ΘΑΣΟΣ ΙΙΙ» όπου το πλήρωμα εργάσθηκε για πάνω από 17 ώρες ημερησίως και την Λιμενική αρχή να μην προβαίνει όπως προβλέπεται σε ελέγχους για την τήρηση της Ναυτικής νομοθεσίας.

Η ΠΕΝΕΝ απαιτεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΝΑ την άμεση παρέμβασή τους για την αυστηρή τήρηση της νομιμότητας και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Για την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                   Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                             Κροκίδης Νικόλαος

Το ανωτέρο έγγραφο εστάλει στους κάτωθι:

Προς: - Υπουργό Ναυτιλίας και νησιωτικής πολιτικής κ. Θοδωρή Δρίτσα

         - Γεν. Γραμματέα Υπουργείου Ναυτιλίαςκ. Γιάννη Θεοτοκά

        - Αρχηγό Λιμενικού Σώματος κ. Αθανάσιο Αθανασόπουλο

        - Υπουργείο Ναυτιλίας/Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας κ. Ρεΐζη Δρόσο

         - Κεντρικό Λιμεναρχείο Καβάλας

         - Λιμενικός Σταθμός Θάσου

Κοινοποίηση: ΠΝΟ – Ναυτεργατικά Σωματεία

                     Ενιαίο Συνδικάτο Ναυτεργατών Ν. Καβάλας

Κατά την διάρκεια της συνάντησης που είχατε στις 18/3/2015 με την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ μεταξύ των άλλων που σας αναπτύξαμε ήταν και τα προβλήματα των Ναυτεργατών στην Πορθμειακή γραμμή Ρίου – Αντιρρίου.

Παρότι έχει περάσει ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε διαπιστώνουμε ότι τόσο ο ίδιος προσωπικά όσο και οι αρμόδιες υπηρεσίες που είναι στην αρμοδιότητά σας όχι μόνο δεν έχουν επιληφθεί στο ελάχιστο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών αλλά τα θέματα αυτά πολλαπλασιάζονται και οξύνονται λόγω της πρωτοφανούς αδράνειας επί σειρά μηνών που έχετε επιδείξει.

Παρακάτω σας επισημαίνουμε μια σειρά σοβαρότατων ζητημάτων που αφορούν την ανωτέρω γραμμή και τα οποία επιβάλλεται χωρίς καμιά καθυστέρηση να δώσετε λύσεις:

Κατόπιν καταγγελιών μελών μας στην Πορθμειακή γραμμή Ρίου - Αντιρρίου 1) δεν τηρείται η ωριαία διακοπή μεταξύ 3^ης και 6^ης ώρας, 2) δεν χορηγούνται οι δύο 24ωρες άδειες ανάπαυσης μηνιαίως και δεν καταβάλλεται στα πληρώματα η αντίστοιχη αποζημίωση, 3) Δεν εφαρμόζεται μισθολογικά η ΣΣΕ και ορισμένες εταιρίες έχουν προχωρήσει σε ατομικές συμβάσεις με όρους αντίθετους από αυτούς της ΣΣΕ, αναγκάζοντας τα πληρώματα να υπογράφουν μισθολογικές βεβαιώσεις βάσει των προβλεπομένων της ΣΣΕ ενώ στους τραπεζικούς λογαριασμούς μισθοδοσίας κατατίθενται μειωμένα τα χρηματικά ποσά, 4) Γίνονται αλλαγές εισιτηρίων μεταξύ πλοίων με αποτέλεσμα με άλλο πλοίο να ταξιδεύει κάποιος και από άλλο πλοίο να εκδίδεται εισιτήριο, 5) Γίνονται εργασίες εν πλώ (βαψίματα – ματσακονίσματα κ.λπ) και στην ώρα εκφόρτωσης με την απασχόληση μέλους του πληρώματος με αποτέλεσμα την μη ασφαλή εκφόρτωση του πλοίου.

Η Λιμενική αρχή ουδέποτε έχει πραγματοποιήσει ελέγχους για την τήρηση της νομιμότητας.

Η ΠΕΝΕΝ απαιτεί από το Υπουργείο Ναυτιλίας και τις υπηρεσίες του ουσιαστικούς ελέγχους για την αυστηρή τήρηση και εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας για την επαναφορά της νομιμότητας και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Πορθμειακή γραμμή Ρίου – Αντιρρίου.

Για την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                  Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                             Κροκίδης Νικόλαος

Το παραπάνω έγγραφο εστάλει στις 17/12/2015 στους :

Προς: - Υπουργό Ναυτιλίας και νησιωτικής πολιτικής κ. Θοδωρή Δρίτσα

Κοινοποίηση: Γεν. Γραμματέα Υπουργείου Ναυτιλίαςκ. Γιάννη Θεοτοκά

                 - Αρχηγό Λιμενικού Σώματος κ. Αθανάσιο Αθανασόπουλο

                 - Υπουργείο Ναυτιλίας/Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας κ. Ρεΐζη Δρόσο

                 - Κεντρικό Λιμεναρχείο Πάτρας

                 - Λιμενικό Σταθμό Ρίου

                 - ΠΝΟ – Ναυτεργατικά Σωματεία

                - Σύλλογο Ναυτεργατών Πατρών Πορθμείων Ρίου – Αντιρρίου «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»