Σήμερα: 14/05/2026

poreiaeidomeni2.jpg

Αν πριν από χρόνια έλεγε κάποιος ότι το μικρό χωριό της Ειδομένης θα γινόταν σύνθημα που θα αντηχούσε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, μάλλον θα γελούσαμε. Κι όμως. Έγιναν σύνθημα. Μόνο που από όσες και όσους το φωνάζαμε προχθές, κανένας και καμιά δεν γελούσε.

Ήμα­σταν ορ­γι­σμέ­νες και ορ­γι­σμέ­νοι για τον τρόπο με τον οποίο τα βρώ­μι­κα χέρια ενός κρά­τους, που ξέρει μόνο να κα­τα­στέλ­λει, είχαν απλω­θεί ήδη από τα ξη­με­ρώ­μα­τα στην Ει­δο­μέ­νη, πάνω σε αν­θρώ­πους που είχαν περ­πα­τή­σει χι­λιά­δες χι­λιο­μέ­τρων κι είχαν πε­ρά­σει το Αι­γαίο με όποιο μέσο μπό­ρε­σαν. Ελά­χι­στα βή­μα­τα πριν από τον φρά­χτη που τους εμπό­δι­ζε να συ­νε­χί­σουν το τα­ξί­δι της προ­σφυ­γιάς τους, έπρε­πε να εξα­να­γκα­στούν να μπουν σε λε­ω­φο­ρεία για να κα­τα­λή­ξουν –εκα­το­ντά­δες χι­λιό­με­τρα μα­κριά- σε ένα γή­πε­δο ανί­κα­νο να στε­γά­σει αν­θρώ­πους τα­λαι­πω­ρη­μέ­νους. Κι όλα αυτά, αφού είχε φρο­ντί­σει η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να απο­μα­κρύ­νει και να προ­σα­γά­γει “εγκαί­ρως” δη­μο­σιο­γρά­φους και φω­το­ρε­πόρ­τερ από την πε­ριο­χή. “Μαύρο” και στην Ει­δο­μέ­νη, λοι­πόν.   

Η αγα­νά­κτη­ση ήταν αρ­κε­τή για να αντα­πο­κρι­θούν στο κά­λε­σμα της Αντι­ρα­τσι­στι­κής Πρω­το­βου­λί­ας Θεσ­σα­λο­νί­κης -μέσα στις λίγες ώρες που με­σο­λά­βη­σαν- πε­ρί­που 800 άν­θρω­ποι της αρι­στε­ράς και του αντι­ρα­τσι­στι­κού κι­νή­μα­τος.  Αξί­ζει να ση­μειω­θεί πως ήταν και η μο­να­δι­κή δια­μαρ­τυ­ρία πα­νελ­λα­δι­κά, που ορ­γα­νώ­θη­κε τόσο γρή­γο­ρα, σαν άμεση απά­ντη­ση στη βίαιη εκ­κέ­νω­ση της Ει­δο­μέ­νης τα ξη­με­ρώ­μα­τα της ίδιας μέρας.

«Οι με­τα­νά­στες είναι αδέρ­φια τα­ξι­κά,

στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης ποτέ και που­θε­νά»

Παρά τον σχε­τι­κά μικρό αριθ­μό της η πο­ρεία κυ­ριαρ­χού­νταν από συν­θή­μα­τα αλ­λη­λεγ­γύ­ης προς τους πρό­σφυ­γες και τους με­τα­νά­στες, από συν­θή­μα­τα για τα σφα­γεία των ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σε­ων όπου γης, για τον εχθρό που δεν κρύ­βε­ται πίσω από τον κάθε Ξένο, όπως θα ήθελε μια “βο­λι­κή” εθνι­κή αφή­γη­ση, αλλά στρογ­γυ­λο­κά­θε­ται στις τρά­πε­ζες και τα υπουρ­γεία πρώτα και κύρια της ίδιας μας της χώρας.      

Η έντα­ση δεν έλει­ψε. Μόλις η πο­ρεία πλη­σί­α­σε τα γρα­φεία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ –με το οι­κείο πλέον σε κάθε κι­νη­το­ποί­η­ση σκη­νι­κό της “προ­στα­σί­ας” τους από αστυ­νο­μι­κές δι­μοι­ρί­ες – άρ­χι­σαν να εκτο­ξεύ­ο­νται κόκ­κι­νες μπο­γιές. Τα μέχρι εκεί­νη την ώρα αναμ­μέ­να φώτα στα πα­ρά­θυ­ρα έσβη­σαν. Συ­νε­τό. Είναι κα­λύ­τε­ρα να μη δί­νεις στόχο. Του­λά­χι­στον όχι όταν οι ίδιες οι πρά­ξεις σου φω­νά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο. Και φω­νά­ζουν αδι­κία. Και τα­ξι­κή με­ρο­λη­ψία σε βάρος των αδυ­νά­των και των λι­γό­τε­ρο ευ­νοη­μέ­νων. Και το ότι μπο­ρείς να φρά­ζεις το δρόμο σε αν­θρώ­πους, αρκεί να δια­κι­νού­νται ανε­νό­χλη­τα τα εμπο­ρεύ­μα­τα.

Και τότε ξέ­ρεις ότι οι μέρες αυτών που κλέ­βουν “του φτω­χού τ’ αρνί”, είναι με­τρη­μέ­νες.

πηγη: rproject.gr

tsakalotos-stathakis.jpg

Στο κλείσιμο της συμφωνίας για τα 13 προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα, ανάμεσα τους και τα «κόκκινα» δάνεια, προχώρησαν η κυβέρνηση και οι «θεσμοί».
Την ανακοίνωση έκαναν οι υπουργοί Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτος και Οικονομίας Γ. Σταθάκης μετά τη συνάντησή τους το βράδυ της Παρασκευής, με τους εκπροσώπους του κουαρτέτου.
Με βάση το σχεδιασμό της κυβέρνησης, το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα είναι πολύ πιθανό να κατατεθεί το Σάββατο στη Βουλή. Το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί με την γνωστή απαράδεκτη διαδικασία του κατεπείγοντος την Τρίτη. Στη συνέχεια το Euroworking Group θα εγκρίνει τη χορήγηση της υποδόσης του 1 δισ. ευρώ.
Το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει τις διατάξεις για τα «κόκκινα» δάνεια, το νέο πλαίσιο λειτουργίας του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο και τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα.
 Και τα στεγαστικά δάνεια στα «κοράκια» 
Η συμφωνία ανάβει το πράσινο φως για να δοθούν τα «κόκκινα» δάνεια, ακόμα και τα στεγαστικά, σε άλλα «κοράκια» και «επενδυτές». Αυτό θα γίνει σε δύο φάσεις.
Τα «κόκκινα» δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων και τα στεγαστικά δάνεια που δεν συνδέονται με την πρώτη κατοικία θα δοθούν άμεσα σε funds. Η πώληση των υπόλοιπων κατηγοριών (δάνεια πρώτης κατοικίας, καταναλωτικά και δάνεια μικρομεσαίων επιχειρήσεων) θα παγώσει μέχρι τις 15 Φλεβάρη 2016. Ωστόσο, μετά τις 15 Φλεβάρη θα ισχύσει νέο πλαίσιο για την διαχείριση και αυτών των «κόκκινων» δανείων, το οποίο θα διαπραγματευτεί η κυβέρνηση με τους «θεσμούς».
Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων
Η συμφωνία περιλαμβάνει μια στρατηγική έκθεση για τη μορφή του Ταμείου, η οποία σταδιακά θα μετατραπεί σε νόμο. Στην παρούσα φάση δεν θα εξεταστεί ο στόχος της συλλογής 50 δισ. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις.
Στον έλεγχο του νέου Ταμείου θα περάσουν το ΤΑΙΠΕΔ, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αλλά και όλα τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους. Για την διαχείριση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων που θα βγουν στο σφυρί, θα δημιουργηθούν επιμέρους διευθύνσεις στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων. Στο πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιό του θα συμμετέχουν τρεις εκπρόσωποι της ελληνικής κυβέρνησης και δύο των δανειστών.
 Ιδιωτικοποίηση ΑΔΜΗΕ
Ο ΑΔΜΗΕ θα διαχωριστεί από τη ΔΕΗ  και θα δημιουργηθεί μια νέα εταιρεία για τη μεταφορά ενέργειας. Το κράτος θα κρατήσει το 51%, ενώ το 49% θα δοθεί σε ιδιωτικούς ομίλους μέσω του χρηματιστηρίου και μέσω της εξεύρεσης «στρατηγικού επενδυτή» που θα είναι ευρωπαϊκή εταιρεία.
Για το μάνατζμεντ, η φόρμουλα που συμφωνήθηκε προβλέπει ότι το κράτος θα έχει την πλειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιο, αλλά ο διευθύνων σύμβουλος θα επιλέγεται σε συμφωνία με τον «στρατηγικό επενδυτή».

πηγη: 902.gr

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 00:00

ΤΟ ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΓΚ ΤΗΣ ΣΤΑΜΝΑΣ

Γράφτηκε από τον

stathis_stavropoulos.jpg

Του ΣΤΑΘΗ*

Η χώρα αυτή δεν έχει κατορθώσει ακόμα να αποκτήσει Κτηματολόγιο, πάει όμως φορτσάτη για Περιουσιολόγιο,

ο ΡιχάρδοςΑγοράζουμε τη ζωή σας ως κόσμημα κι όχι μόνον ως χρυσό…

Καλημέρα σας! Υπάρχουν και καλά νέα: σε κόσμημα εξελίσσεται η Λυρική Σκηνή,άμα τε και Εθνική Βιβλιοθήκη που οικοδομείται στο Φαληρικό Δέλτα με δαπάνες του Ιδρύματος Νιάρχου (όταν αναγγέλθηκε το έργο, η αφεντιά μου είχε επιφυλάξεις, Διαψεύσθηκα. Κι επιτέλους, από μια διάψευση καλή). Ελπίζω

να μη διαψευσθούν όμως οι ελπίδες όλων μας για σοβαρή και παραγωγική σχέση μεταξύ Αιγύπτου-Ελλάδος-Κύπρου και τη συναντίστοιχη ανακήρυξη των ΑΟΖ στην περιοχή. (Κι επ’ αυτού οι διαβεβαιώσεις Τσίπρα -προφανέστατα προς την Τουρκία- ότι αυτή η τριμερής συνεργασία δεν στρέφεται κατά των άλλων χωρών ήταν περιττές. Κανένα κυρίαρχο κράτος δεν δίνει λογαριασμό σε άλλα κράτη για την άσκηση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων. Συνεπώς η -για μια ακόμα φορά- «κατευναστική» πολιτική νομιμοποιεί τους «τσαμπουκάδες» της Τουρκίας, μιας χώρας που απειλεί με casusbelliμια χώρα που, παρά ταύτα, της ανοίγει τον δρόμο για την Ευρωπαϊκή Ενωση, ανοίγοντας παγωμένα κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της γείτονος.)

Θα μου πείτε: για ποια κυριαρχία μιλάς; η Ελλάς είναι προτεκτοράτο! Ναι, των Γερμανών. Και των Αμερικανών. Και της Cosco. Αλλά κάποια στιγμή να σβήσουμε το φως, για να μην ανέβει κι άλλος να χωθεί στο κρεβάτι. Πλην όμως,

μιλάμε ακόμα για καλά νέα -μην το χαλάμε!- όπως για την υποψηφιότητα της εκπαιδευτικού κυρίας Αγγελικής Παππά για το Παγκόσμιο Βραβείο Δασκάλου. Η κυρία Παππά μαθαίνει αγγλικά σε παιδάκια με μαθησιακές δυσκολίες (αντί να τα πνίγει στο Αιγαίο και να πάρει Νόμπελ Ειρήνης) και, αν κρίνω απ’ όσα λέει, το έχει πιάσει το πρόβλημα: «Η παιδεία είναι η λύση στην πολιτισμική και οικονομική κρίση που βιώνουμε». Βεβαίως, διότι η οικονομική κρίση είναι εργαλείο για την πολιτική μας κατάρρευση που εξελίσσεται απτόητη λόγω της πολιτισμικής μας υποχώρησης.

Με την ευκαιρία να σημειώσουμε ότι μέγα πλήθος Ελλήνων καλλιτεχνών και διανοουμένων έχει εκδηλωθεί πολιτικώς τα τελευταία χρόνια μόνον για να υπογράφει κείμενα συμπαράστασης στον κ. Λούκο, στον κ. Μπαλτά, τον κ. Λιάκο κι άλλους διακονούντες τα Πραιτώρια που οικονομούν τα Πρυτανεία. Και πέραν τούτου, ουΟυ,

και ποιος τώρα να ασχολείται με την ανεργία του Μήτσου, το μεροκάματο της Μαρίας και την αυτοκτονία του Θανάση. Επί παραδείγματι ο κ. Λούκος. Ελέγχεται για οικονομικές αμέλειες ή και ατασθαλίες (το δικαστήριο θα αποφασίσει) της τάξεως των 2.700.000 ευρώ (και χίλια να ήταν, το ίδιο θα ήταν). Κι όμως, σωρός Ελλήνων καλλιτεχνών υπογράφουν ένα κείμενο, ότι ο κ. Λούκος είναι ταλαντούχος κι επαρκής στη δουλειά του. Συνεπώς, δεν πρέπει

να ελεγχθεί, διότι ο κ. Λούκος είναι υπεράνω των νόμων. Οι νόμοι υπάρχουν για τις λαϊκάντζες κι όχι για την ανώτερη φυλή των εκλεκτών. Δεν πρόκειται καν για μια αριστοκρατική αντίληψη, αλλά μια απλώς χυδαίαΑριστοκρατική, απ’ την άλλη, είναι η αντίληψη του κ. Σ. Θεοδωράκη όταν, φέρ’ ειπείν, ζητάει «κυβέρνηση των αρίστων». Πολύ δημοκρατικό. Και ποιοι θα προσδιορίζουν τους «άριστους»; οι πεντακοσιομέδιμνοι;

Είπαμε όμως να μείνουμε στα καλά νέα. Τον κ. Λεβέντη. Οστις διαβεβαιώνει το Πανελλήνιο (και τον κ. Τσίπρα) ότι αν πάνε οι δυο τους αλά μπρατσέτο να δουν την κυρία Μέρκελ, τα προβλήματά μας θα εξαφανιστούν, οι μαγγανείες θα γίνουν αέρας κοπανιστός (που λέει και ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης) και ουδεμία στάμνα θα σπάσει.

Εν πρώτοις, να αποκαταστήσουμε την παροιμία. Η οποία έχει ως εξής: «πάει η στάμνα για νερό, πάει και δεν γυρίζει». Ετσι τη λέμε στον Πύργο, άρα έτσι είναι! Κατά τα άλλα, προς τι ο γόος και ο κοπετός; Ηδη απ’ το καλοκαίρι

ο κ. Τσακαλώτος (εκτός κι αν είναι κι αυτός «ύποπτος», καθώς λέει ο κ. Τσίπρας) με την υπογραφή του κάνει σε επιστολή του έκκληση στο ΔΝΤ να συνεχίσει τη συνεργασία του στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης. «Ως εκ τούτου» γράφει ο κ. Τσακαλώτος προς το ΔΝΤ, «και κατ’ εφαρμογή της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της 12ης Ιουλίου 2015, σας ενημερώνουμε

ότι αιτούμεθα

μιας νέας δανειακής διευκόλυνσης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Προσδοκούμε συνέχιση της συνεργασίας μας με το Ταμείο».

Προς τι λοιπόν οι λεονταρισμοί, οι στάμνες και οι πάταγοι; Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να τηρήσει τις υποσχέσεις της, ούτε για τα κόκκινα δάνεια, ούτε για το Ασφαλιστικό, ούτε για άλλα ζέοντα θέματα. Οχι τις πρώτες υποσχέσεις της, αυτές αναπαύονται εν μελαγχολία, αλλά ακόμα και τις έσχατες. Το

πράγμα το περιγράφει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας με τα λόγια και τις πράξεις του. Στην αρχή έλεγε ότι δεν θα δεχθεί την περικοπή ουδεμιάς σύνταξης. Στη συνέχεια το πετσόκοψε, λέγοντας ότι δεν θα δεχθεί την περικοπή καμμιάς κύριαςσύνταξης. Πάνε οι επικουρικές - σαν τη στάμνα στη βρύση. Ομως

του καταταλαιπωρημένου συνταξιούχου, είτε απ’ την επικουρική τού κόψεις είτε απ’ την κύρια, εισόδημα του κόβεις. Το χέρι τού κόβεις, το μάτι τού βγάζεις! Προς τι λοιπόν τα κόλπα, οι στάμνες, οι ψεύτικες (ακόμα και τώρα) υποσχέσεις; Τον θεωρείς από πάνω και χαζόν τον κατακρεουργημένον;

Ο κ. Τσίπρας υπέγραφε και μετέθετε στον χρόνο την εφαρμογή όσων υπέγραφε. Αγόραζε χρόνον - χρόνον πολύ λίγο, όπως απέδειξε η αλληλοδιάδοχη υπερψήφιση των προαπαιτουμένων. Τώρα έχει φθάσει ο κόμπος στο χτένι για την οριστική διευθέτηση των κόκκινων δανείων, του Ασφαλιστικού και ορισμένων επιμέρους θεμάτων, όπως του ΑΔΜΗΕ (που άπτεται του ευρύτερου καυτού θέματος των ιδιωτικοποιήσεων) . Για το Ασφαλιστικό φαίνεται ότι η κυβέρνηση θα πάρει παράταση (και θα σπάει στάμνες από Φλεβάρη). Για τα υπόλοιπα, όμως, η Τρόικα θέλει να (μας) καθαρίσει τώρα.

Οπως και να ’χει, «οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε διαλυθεί, αν εφάρμοζε τέτοια μέτρα», γράφει όλο και πιο συχνά ο διεθνής Τύπος, απηχώντας ένα όλο και μεγαλύτερο πολιτικό κι επιστημονικό φάσμα. Οχι όμως τις καθ’ ημάς μνημονιακές δυνάμεις. Ούτε τον ελληνικό λαό, «ο οποίος ήξερε τι ψήφιζε» καθώς λέει ο κ. Τσίπρας. Εμείς λοιπόν, πλην ορισμένων «υπόπτων», θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για όσα θέλουν, επειδή «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς»…

Με άλλα λόγια, δεν θα χρειασθεί να σπάσουμε στάμνες, αν ξέρουμε να κολλάμε μπρίκια.  

*Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Νάτοι οι πρώτοι σε όλη την Ευρώπη!

Γράφτηκε από τον

tromanergia.jpg

Γράφει ο Αμετανόητος

Κάποτε η χώρα μας πρώτευε στην επιστήμη την τέχνη ή τον αθλητισμό. Σε κάθε τέτοια πρωτιά με περηφάνια φωνάζαμε το σύνθημα «Νάτοι οι πρώτοι σε όλη την Ευρώπη». Σήμερα, αυτό το σύνθημα αποτυπώνει μόνο θλιβερές πρωτιές.

Μετά και το τρίτο «αριστερό» μνημόνιο, η χώρα μας «δικαιωματικά» κρατά την πρώτη θέση στην ανεργία συναγωνιζόμενη με τις χώρες της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Σύμφωνα, με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση με επίσημα καταγεγραμμένους ανέργους σε ποσοστό 24,6%. Ακολουθεί με… διαφορά ασφαλείας η Ισπανία με ποσοστό 21,6%.

Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας καταγράφονται –ναι, σωστά καταλάβατε- στη Γερμανία με 4,5%. Ακολουθούν η Τσεχία με 4,7% και η Μάλτα με 5,1%.

Σε απόλυτα νούμερα οι καταγεγραμμένοι άνεργοι τον Αύγουστο ανερχόταν σε 1,18 εκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 21,5% και στις γυναίκες στο 28,5%.

Σε ό,τι αφορά την ανεργία των νέων και πάλι η Ελλάδα και η Ισπανία κατέχουν την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα έχοντας τον 1 στους 2 νέους άνεργο.

Τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας των νέων (κάτω των 25 ετών) καταγράφονται στην Ελλάδα (47,9%), στην Ισπανία (47,7%), στην Κροατία (43,1%) και στην Ιταλία (39,8%). Αντίστοιχα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται –και πάλι σωστά το μαντέψατε- στη Γερμανία (7,1%), στην Αυστρία (10,4%), στη Δανία (10,9%) και στην Ολλανδία (11,6%).

Όλα τα παραπάνω δεν είναι προϊόντα «κουμμουνιστικής προπαγάνδας». Είναι επίσημα στοιχεία της ίδιας της ΕΕ που απλά επιβεβαιώνουν αυτό που «μονότονα» επαναλαμβάνουν οι κομμουνιστές: ότι η ΕΕ και η Ευρωζώνη είναι μηχανισμός εξαθλίωσης και υποδούλωσης των φτωχών χωρών του νότου σε όφελος των πλούσιων χωρών που νέμονται την ΕΕ. Πως για τους λαούς της Ευρώπης και ειδικά εκείνους του ευρωπαϊκού νότου, το σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη» είναι συνώνυμο της υποδούλωσης, της εξαθλίωσης και της ανέχειας. Κι ότι μόνος δρόμος για μια άλλη Ελλάδα είναι η απαγκίστρωση από τα μνημόνια και το βραχνά της Ευρωζώνης και φυσικά της ΕΕ. Όποιοι επιμένουν για το αντίθετο, απλά εξακολουθούν να κοροϊδεύουν τον κόσμο.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

 

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Σημειώσεις για τη Βενεζουέλα

Γράφτηκε από τον

venezouela1.jpg

Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Βενεζουέλα,  η κυβέρνηση Μαδούρο και γενικά το στρατόπεδο των Τσαβιστών, ηττήθηκε με μεγάλη διαφορά από την αστική, φιλοαμερικάνικη (και διαχρονικά πραξικοπηματική) αντιπολίτευση.

Η σημαντικότατη αυτή πολιτική αυτή μεταβολή, μαζί και η ήττα της κεντροαριστεράς στην Αργεντινή από το στρατόπεδο των νεοφιλελεύθερων, σηματοδοτεί την είσοδο σε μια νέα πολιτική περίοδο που ορίζεται από την κρίση των ποικίλων «εναλλακτικών δρόμων» και πειραματισμών σε σειρά χωρών της νότιας Αμερικής.

Οι εξελίξεις αυτές μας αφορούν και απαιτούν μελέτη, μακριά από λογικές που υποτιμούν τη σημασία τους ή διεκδικούν μετά θάνατο δικαιώσεις.

Μπολιβοριανή επανάσταση;

Όχι το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά η ακριβής πολιτική εξέταση του  χαρακτήρα και της έκτασης των κοινωνικο-οικονομικών και πολιτικών θεσμικών  μετασχηματισμών στη Βενεζουέλα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αναφορές  σε ‘’επανάσταση’’ και πολύ περισσότερο για «σοσιαλιστική μετάβαση» στη χώρα, ήταν και είναι περισσότερο εκδήλωση στόχευσης παρά πραγματικότητα. Η βασική δομή της οικονομίας και της κρατικής διάρθρωσης, αντιστοιχεί σε αυτήν μιας καπιταλιστικής χώρας με εδραία την ατομική ιδιοκτησία και ειδικά την κυριαρχία των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Φυσικά με μεγάλες ιδιορρυθμίες.  Η πραγματική εξουσία ήταν και είναι στα χέρια της αστικής τάξης και ειδικά εκείνων των δυναμικών τμημάτων της που είναι οργανικά διασυνδεδεμένες με τις ΗΠΑ και γενικά την «καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση».

Τούτο όμως δε σημαίνει ότι αυτή η κυριαρχία, δεν είχε δεχθεί σοβαρά πλήγματα (εθνικοποιήσεις  επιχειρήσεων, μορφές εργατικού ελέγχου, αλλαγές στο Σύνταγμα) και κυρίως σημαντική πολιτική απειλή, μέσα από τις διαδικασίες που σηματοδότησε ο Τσαβισμός και ειδικότερα η αντιφατική αλλά αυξανόμενη πολιτική δράση των εργαζόμενων και λαϊκών στρωμάτων στη Βενεζουέλα.

Ας γίνουμε ακόμη πιο συγκεκριμένοι: Η Μπολιβοριανή διαδικασία και η δυναμική της ταξικής πάλης με εθνική και διεθνή διάσταση που ξεδιπλώθηκε,  έφερε στο προσκήνιο το ερώτημα αλλά και τη δυνατότητα ενός πρωτότυπου δρόμου για την επανάσταση και το σοσιαλισμό. Η συνεισφορά της δεν κρίνεται μόνο από το αποτέλεσμα (που άλλωστε δεν είναι ακόμη αμετάκλητο αρνητικό).

Άλλη μια αποτυχία του  κοινοβουλευτικού δρόμου;

Είναι αλήθεια πως το παράδειγμα της Βενεζουέλας από πολλά ρεύματα υμνήθηκε ως ένας ακόμη μαγικός εύκολος κοινοβουλευτικός δρόμος προς το σοσιαλισμό. Ασφαλώς εδώ υπήρχε και υπάρχει σαφής πολιτική σκοπιμότητα από αστικές και ρεφορμιστικές δυνάμεις που ήθελαν να δικαιολογήσουν τη δική τους συστημική πολιτική, αναζητώντας αναλογίες με το πείραμα του Τσάβες. Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαρακτηριστική, αλλά όχι μοναδική. Συμμετρικό ανάλογο αυτής της λογικής είναι η υποτίμηση «από τα αριστερά» των δυναμικών και των δυνατοτήτων που αναδείχτηκαν στη χώρα αυτή.

Ωστόσο, απέχει  μίλια από την πραγματικότητα η εικόνα μιας ανέφελης κοινοβουλευτικής πορείας. Από το 1999 που αναδύθηκε ο Τσάβες έως σήμερα, αναπτύχθηκε μια ταραχώδης κοινωνική και πολιτική διαδικασία, οξύτατων ταξικών και πολιτικών αναμετρήσεων, που τα είχε όλα: Ένοπλο στρατιωτικό πραξικόπημα οργανωμένο από την ντόπια αστική ελίτ και τους Αμερικάνους, οικονομικό σαμποτάζ και εκτεταμένο λοκ αουτ σε επιχειρήσεις κλειδιά, ένοπλα σαμποτάζ και επιθέσεις από την αντιπολίτευση με δεκάδες νεκρούς, τεράστιες εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις, αλλά και συγκρότηση (όχι πετυχημένη τελικά) ακόμη και ένοπλων λαϊκών επιτροπών για την υπεράσπιση της κυβέρνησης και κυρίως των καταχτήσεων.

Αν κάτι έχει ιδιαίτερη σημασία στο πείραμά της Βενεζουέλας βρίσκεται ακριβώς στην παρουσία αλλά- δυστυχώς αυτό είναι το κύριο- και τα όρια των εξωκοινοβουλευτικών δράσεων και της οργάνωσης της εργατική τάξης, που μόνο αυτά μπορούσαν να χαράξουν βαθιά τη γραμμή αντιπαράθεσης και να κρίνουν την έκβαση της συνολικής μάχης αξιοποιώντας και την κυβέρνηση.

«Σοσιαλισμός» της αναδιανομής και της κατανάλωσης

Όπως πάντα, απαιτείται «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης». Η Μπολιβοριανή διαδικασία αναπτύχθηκε ως απάντηση στην   φτωχοποίηση που οδηγούσε ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, η απέραντη χλιδή και διαφθορά της ντόπιας αστικής τάξης και των κομμάτων της και στην ταπείνωση  του λαού από την δουλική γονυκλισία στις ΗΠΑ.

Σε γενικές γραμμές, η απάντηση του Τσαβισμού, ήταν η παρέμβαση στο πεδίο της αναδιανομής προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων και ειδικότερα όσων ήταν πεταγμένοι έξω από την βασική οικονομική δομή της χώρας.

Την δυνατότητα αυτή την προσέφεραν τα έσοδα από την άντληση και την πώληση του πετρελαίου, τα οποία στη συνέχεια, μέσω της κυβερνητικής μηχανής,  επιδοτούσαν γενναία προγράμματα ενάντια στη φτώχεια, τους τομείς της παιδείας, της υγείας και της διατροφής.

Η πολιτική αυτή οδήγησε σε σημαντική βελτίωση της θέσης των λαϊκών στρωμάτων. Το βασικό πρόβλημα με αυτή τη βελτίωση δεν είναι η έκτασή της, αλλά το γεγονός ότι δεν   έχει δομικά χαρακτηριστικά.

Πραγματικά, την ίδια στιγμή, οι κύριοι τομείς της οικονομίας, είναι στον ιδιοκτησιακό, οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της αστικής τάξης στη χώρα, με παράλληλη δυνατότητα υψηλού βαθμού ενσωμάτωσης της ενταγμένης στη βασική παραγωγική διαδικασία εργατικής τάξης, με τη βοήθεια βεβαίως και των υποταγμένων επίσημων συνδικάτων.

Αυτός ο ιδιόμορφος δυϊσμός στη διάταξη των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, αναπτύσσεται πάνω σε ένα έδαφος ναρκοθετημένο. Πολύ περισσότερο που αυτή η στρατηγική είναι υποθηκευμένη εντός του ευρύτερου πεδίου συνεχούς διακύμανσης και  ελέγχου της αγοράς πετρελαίου από τις ΗΠΑ και τις δυνάμεις της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς. Με αυτή την έννοια, μεγαλύτερη σημασία από τη διαφορά  ηγετικών προσόντων μεταξύ Τσάβες και Μαδούρο, έχει η υψηλή τιμή πετρελαίου παλιότερα και η καταβαράθρωσή της σήμερα που οδήγησε τη Βενεζουέλα σε μεγάλη οικονομική κρίση, με βαριές επιπτώσεις στα λαϊκά στρώματα. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά στον «πόλεμο του πετρελαίου» στο διάγγελμα του ίδιου του Μαδούρο, μετά το αποτέλεσμα των εκλογών.

Να σημειώσουμε εδώ το νήμα που συνδέει τις οικονομικές με τις πολιτικές ριζοσσπαιτικές αλλαγές  (ή την απουσία τους): Χωρίς ένα ισχυρότατο κοινωνικοποιημένο τομέα της οικονομίας σε εθνική κλίμακα και ταυτόχρονα αποκεντρωμένο, που να αποτελεί τη βασική παραγωγική μηχανή στήριξης των λαϊκών στρωμάτων, στερείται ουσιώδους πεδίου και υλικότητας μια ουσιαστική λογική συμμετοχής, ελέγχου, αυτοοργάνωσης και τελικά επαναστατικής εξουσίας τους.

Το τοπίο του Μπολιβοριανού δρόμου και οι ιδιαιτερότητές του

Υπέρ της ρεαλιστικότητας του Μπολιβοριανού δρόμου, εκτός του πετρελαίου, συνηγόρησαν και άλλοι παράγοντες, αλληλένδετοι μεταξύ τους,  εξίσου σημαντικοί.

Πριν από όλα, η κοινωνική δομή της χώρας που διαχρονικά άφηνε εκτός οποιουδήποτε «κοινωνικού συμβολαίου» εκατομμύρια ξυπόλητων και φτωχών. Ο κόσμος αυτός, περίπου 30% του πληθυσμού,  ήταν σε όλες τις μάχες (και τις εκλογές) με το μπλοκ των Τσαβικών. Οι πολιτικές μετατοπίσεις ήταν από εκεί και πέρα.

Εκτός όμως από αυτά τα στρώματα, η γραμμή «εθνικής αντιϊμπεριαλιστικής άμυνας και αξιοπρέπειας» απέναντι στις ΗΠΑ, που εγκαινίασε και υλοποίησε με πλειάδα πρωτοβουλιών ο Τσάβες, εκτός από ρητορική που «μιλούσε» στις μάζες, πατούσε και στην φιλοδοξία μικροαστικών, μεσοαστικών ή/και αστικών στρωμάτων να επιζήσουν έναντι του αφανισμού τους από την αρπακτικότητα των πολυεθνικών και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Το ίδιο αφορούσε και αφορά και σημαντικά τμήματα της κρατικής γραφειοκρατίας και του στρατού. Η ιδιαίτερα επισφαλής αυτή «συμμαχία» ή ανοχή, είναι η πρώτη που δοκιμάστηκε αρνητικά με την οικονομική κρίση και την αδυναμία της κυβέρνησης Μαδούρο να απαντήσει.

Το αστικό πολιτικό σύστημα στη Βενεζουέλα, πριν ακόμη και από την ανάδυση Τσάβες, πνιγμένο στη διαφθορά και την απέραντη ανυποληψία των αστικών κομμάτων, χαρακτηρίζεται από την έλλειψη σημαντικής συνεκτικότητας και ιδιαίτερα από την απουσία αποτελεσματικών μορφών πολιτικής ενσωμάτωσης και πειθούς. Η αλαζονεία ότι «καθαρίζουμε με τη στήριξη των ΗΠΑ, των παραστρατιωτικών και τον έλεγχο των τηλεοπτικών μέσων», άφησε περιθώρια για ρωγμές και τομές από μεριάς των λαϊκών πολιτικών δυνάμεων.

Ιδιομορφία όμως στη Βενεζουέλα (και αλλού στη Λατινική Αμερική), αποτελούσε πάντα και ο στρατός και η παράδοση παρουσίας και παρέμβασης κυρίως αντιιμπεριαλιστών πατριωτών αλλά και αριστερών κομμουνιστικών στοιχείων. Από εκεί βγήκε και ο Τσάβες. Χάρις και σε αυτές τις δυνάμεις, αποκρούστηκε το πραξικόπημα του 2002 εναντίον του.

Θα ήταν ωστόσο λάθος να μην προσθέταμε σε όλες αυτές τις ιδιαιτερότητες, αυτή που συνιστά η παράδοση «θράσους» και η τόλμη πειραματισμών που χαρακτηρίζει ποικίλα ρεύματα στη Λατινική Αμερική. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο δρόμος του Τσε και του Κάστρο, ήταν έκφραση αυτών των πειραματισμών, παρά της «ορθοδοξίας». Με αυτή την έννοια οφείλουμε και μεγαλύτερο σεβασμό σε αυτές τις προσπάθειες στη Βενεζουέλα.

 Τα όρια και οι προοπτικές

Στη σημερινή φάση, στη Βενεζουέλα καταγράφηκαν ακριβώς τα πολιτικά  όρια και τελικά το ανέφικτο  της κοινωνικής αλλαγής μέσω κυρίως του πεδίου της αναδιανομής και με βασικό εργαλείο την κυβερνητική εξουσία, χωρίς δομική μεταβολή στο πεδίο της ιδιοκτησίας και του κράτους. Αυτό είναι αναμφισβήτητο, παρά το γεγονός ότι στη χώρα αυτή δοκιμάζεται η πιο ριζοσπαστική εκδοχή αυτής της προσέγγισης.

Τηρουμένων των αναλογιών και με πολύ μεγάλες διαφορές, παρατηρείται μια ευρύτερη πολιτική διαδικασία κόπωσης και τελικά ήττας αντίστοιχων (πολύ πιο συντηρητικών) πολιτικών στρατηγικών σε Αργεντινή, Βραζιλία, Ελλάδα και αλλού.

Ανάμεσα όμως σε ένα «τελικό συμπέρασμα» και σε μια διαδρομή τεράστιων κοινωνικών και πολιτικών μετατοπίσεων και εμπειριών, υπάρχει ένα μεγάλο πεδίο συζήτησης. Διότι τελικά,  δεν υπάρχει «θετική και αρνητική πείρα», παρά τις νίκες και ήττες. Όταν η διαδρομή του εργατικού και λαϊκού κινήματος συζητιέται ανοιχτά και προωθητικά, η εμπειρία είναι μόνο θετική. Ειδικά όταν η συζήτηση γίνεται μεταξύ μαχόμενων ανθρώπων, κινημάτων και ρευμάτων,  που δίνουν πραγματικές μάχες. Και στη Βενεζουέλα πρόκειται για αυτή την περίπτωση, η οποία, ας μη ξεχνιόμαστε, είναι ακόμη ανοιχτή, καθώς ακόμη και η πολιτική μεταβολή, λόγω του Προεδρικού (και όχι πρωθυπουργικού) συστήματος, δεν είναι εύκολο να μετασχηματιστεί σύμφωνα με τα σχέδια  των νεοφιλελεύθερων.

ΥΓ: Το Τσαβικό στρατόπεδο έχει κερδίσει περί τις 15 εκλογικές αναμετρήσεις. Όλες χαρακτηρίστηκαν από τις ΗΠΑ, ως αποτέλεσμα νοθείας, βίας και χουντικής τρομοκρατίας. Τώρα, που έβγαλαν τους δικούς τους, εν χορώ όλοι μίλησαν για «άψογη» διαδικασία…

Π.Μ.

πηγη: pandiera.gr

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Περιφερειακές εκλογές: Μια προειδοποίηση, μια απειλή

Γράφτηκε από τον

marinlepen.jpg

Η Marine Le Pen θέρισε λοιπόν την επιτυχία που αναμενόταν για το κόμμα της : τη σαπισμένη σοδειά της αντεργατικής και αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης Hollande-Valls. Με 30 % των ψήφων, πρώτο σε 6 περιοχές, το FN γίνεται το πρώτο κόμμα αυτής της χώρας εκλογικά και μπορεί να κοκορεύεται με αναίδεια και κυνισμό κάνοντας το δημοκρατικό κόμμα που εκπροσωπεί τον λαό.

Οι πα­ρά­ξε­νες αυτές εκλο­γές που έγι­ναν μέσα σε ένα κλίμα όπου κυ­ριαρ­χού­σαν τα επα­κό­λου­θα του δρά­μα­τος των επι­θέ­σε­ων στο Πα­ρί­σι, η κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης, η αυ­ταρ­χι­κή και μι­λι­τα­ρι­στι­κή επί­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης στο όνομα της ασφά­λειας, ο πό­λε­μος με φόντο τη λι­τό­τη­τα και την άνοδο της ανερ­γί­ας, τι­μω­ρούν τόσο τη δεξιά όσο και την αρι­στε­ρά.

Απόρ­ρι­ψη και της δε­ξιάς και της αρι­στε­ράς

Η τι­μω­ρία αυτή έχει διπλή όψη, και αποχή και ψήφος στο FN. Ένας στους δύο ψη­φο­φό­ρους δεν θε­ώ­ρη­σε χρή­σι­μο να με­τα­κι­νη­θεί για να ψη­φί­σει γιατί δεν πε­ρι­μέ­νουν τί­πο­τε πια από ένα πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα όπου δεν εκ­προ­σω­πού­νται. Κι όμως, η δεξιά όπως και η αρι­στε­ρά είχαν πολ­λα­πλα­σιά­σει τις πιε­στι­κές εκ­κλή­σεις για ψήφο που να απο­τε­λέ­σει εμπό­διο στο FN. Αλλά το μόνο που πέ­τυ­χαν ήταν να το βοη­θή­σουν. Τέ­τοια είναι η ανυ­πο­λη­ψία τους, τόση η αδυ­να­μία τους να απα­ντή­σουν στη δυ­σα­ρέ­σκεια και την κού­ρα­ση από τις πο­λι­τι­κές τους, που ανα­ζή­τη­σαν την αξία τους στο FN. Τα κόμ­μα­τα αυτά, που εδώ και σχε­δόν 40 χρό­νια δια­δέ­χο­νται το ένα το άλλο στην εξου­σία για να ορ­γα­νώ­σουν την κοι­νω­νι­κή οπι­σθο­δρό­μη­ση, την επί­θε­ση στον κόσμο της ερ­γα­σί­ας και τις λαϊ­κές τά­ξεις για τα κέρδη των αφε­ντι­κών και των τρα­πε­ζών, έχουν απα­ξιω­θεί. Απέ­να­ντι στους ψη­φο­φό­ρους τους, που έρε­παν στην ψήφο στο FN, είχαν μόνο ηθι­κι­σμό και ενο­χο­ποί­η­ση στο στόμα, λες και δεν ήταν αυτοί οι ίδιοι που έθρε­ψαν, με την πο­λι­τι­κή τους, τη σω­βι­νι­στι­κή, αντι­δρα­στι­κή, ξε­νο­φο­βι­κή και ρα­τσι­στι­κή προ­πα­γάν­δα του. Προ­ε­τοί­μα­σαν το έδα­φος της επι­τυ­χί­ας του FN υιο­θε­τώ­ντας την ίδια δη­μα­γω­γία.

Υπεύ­θυ­νοι οι Hollande και Valls

Οι Ρε­που­μπλι­κά­νοι και ο Σαρ­κο­ζί έχουν με­γά­λο με­ρί­διο ευ­θύ­νης. Θέ­λη­σαν να απο­σπά­σουν τους ψη­φο­φό­ρους της άκρας δε­ξιάς αντα­γω­νι­ζό­με­νοι την Le Pen και έστει­λαν τους δι­κούς τους ψη­φο­φό­ρους στην αγκα­λιά της. Η κυ­βέρ­νη­ση Hollande-Valls φέρει βαριά ευ­θύ­νη με τη δική της αντι­δρα­στι­κή και αντι­δη­μο­κρα­τι­κή φυγή προς τα εμπρός την επο­μέ­νη των θρη­σκό­λη­πτων επι­θέ­σε­ων. Η κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης, η ξε­νο­φο­βι­κή κα­μπά­νια ενά­ντια στους μου­σουλ­μά­νους και τους με­τα­νά­στες, που ενορ­χη­στρώ­θη­κε από την κυ­βέρ­νη­ση, ήταν κι αυτές επι­χει­ρή­μα­τα υπέρ της ψήφου Le Pen. Οι Hollande και Valls υιο­θέ­τη­σαν τις αυ­ταρ­χι­κές πο­λι­τι­κές -στο όνομα της ασφά­λειας- του FN.

Μια προει­δο­ποί­η­ση, μια απει­λή

Η πο­λι­τι­κή της Le Pen δεν απα­ντά στις ανά­γκες και τη δυ­σα­ρέ­σκεια των λαϊ­κών τά­ξε­ων, το αντί­θε­το, είναι εξο­λο­κλή­ρου προ­σα­να­το­λι­σμέ­νη ενά­ντιά τους. Όπως και οι Ρε­που­μπλι­κά­νοι και το PS, έτσι και το FN ονει­ρεύ­ε­ται να βρε­θεί στην εξου­σία μόνο και μόνο για να υπη­ρε­τή­σει τα συμ­φέ­ρο­ντα των κυ­ρί­αρ­χων τά­ξε­ων. Αλλά ακόμη χει­ρό­τε­ρα, ποιο βά­ναυ­σα, για να εντεί­νει την εκ­με­τάλ­λευ­ση, να δι­χά­σει τους ερ­γα­ζό­με­νους τη στιγ­μή που η κρίση του κα­πι­τα­λι­σμού διαρ­κεί και βα­θαί­νει.

Η ξε­νο­φο­βι­κή και ρα­τσι­στι­κή δη­μα­γω­γία τους στο­χεύ­ει άμεσα το σύ­νο­λο του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας. Όταν η Pen τολ­μά­ει να κα­ταγ­γέλ­λει τον κίν­δυ­νο να δούμε « τη σαρία να αντι­κα­θι­στά το Σύ­νταγ­μά μας»  δεν το πι­στεύ­ει ούτε στιγ­μή, αλλά κο­λα­κεύ­ει τους φό­βους για να βάλει στο στό­χα­στρο όλους τους μου­σουλ­μά­νους/ες, όλους τους με­τα­νά­στες/ιες, όλους τους μι­σθω­τούς/ες με ξένη κα­τα­γω­γή, κι έτσι να υπη­ρε­τή­σει κα­λύ­τε­ρα την τάξη της, τους πλού­σιους, τους έχο­ντες, τα αφε­ντι­κά. Η « εθνι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα » είναι απλώς μια επι­κίν­δυ­νη δη­μα­γω­γι­κή δια­τύ­πω­ση που ση­μαί­νει προ­τε­ραιό­τη­τα των συμ­φε­ρό­ντων των αφε­ντι­κών και των τρα­πε­ζών.

Ζη­τώ­ντας την επι­δεί­νω­ση της αυ­ταρ­χι­κής και μι­λι­τα­ρι­στι­κής πο­λι­τι­κής του PS, ανα­πτύσ­σο­ντας μια ρα­τσι­στι­κή προ­πα­γάν­δα, αντί να προ­τεί­νει λύ­σεις για την κρίση, το FN επι­δει­νώ­νει τις εντά­σεις και το χάος. Αντί να δίνει μια απά­ντη­ση στον θρη­σκευ­τι­κό φο­ντα­με­ντα­λι­σμό, η δη­μα­γω­γία του τον τρέ­φει. Είναι και οι δύο οι χει­ρό­τε­ροι εχθροί μας.

Να οι­κο­δο­μή­σου­με την απά­ντη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων

Καθώς η πο­λι­τι­κή του PS είναι αφο­σιω­μέ­νη πλή­ρως στις κυ­ρί­αρ­χες τά­ξεις, η αδυ­να­μία των δυ­νά­με­ων του Με­τώ­που της Αρι­στε­ράς (FG) να έρ­θουν σε πραγ­μα­τι­κή ρήξη μαζί αφή­νει μόνο ερεί­πια στα αρι­στε­ρά. Το PS ελ­πί­ζει να σώσει την παρ­τί­δα παί­ζο­ντας τον ρόλο του πιο αντι-FN κόμ­μα­τος, θυ­σιά­ζο­ντας τις λί­στες του στην PACA (Provence-Alpes-Côte d'Azur), στον Βορά και στην Ανα­το­λή προς όφε­λος της δε­ξιάς, τη στιγ­μή που εκεί­νη δεν θέλει « ούτε συγ­χώ­νευ­ση ούτε υπο­χώ­ρη­ση »!  Ελ­πί­ζει με αυτόν τον τρόπο να σώσει ό,τι μπο­ρεί στις άλλες Πε­ρι­φέ­ρειες! Αυτή η πο­λι­τι­κά­ντι­κη αρι­στε­ρά δεν εκ­προ­σω­πεί πλέον κα­θό­λου τις λαϊ­κές τά­ξεις. Ελίσ­σε­ται στο εκλο­γι­κό πεδίο αλλά δεν βγά­ζει κα­νέ­να συ­μπέ­ρα­σμα από την κα­τάρ­ρευ­σή της. Η κυ­βέρ­νη­ση σκο­πεύ­ει φυ­σι­κά να συ­νε­χί­σει και να εντεί­νει την πο­λι­τι­κή που προ­ε­τοί­μα­σε το έδα­φος για το FN.

Συ­νε­πώς, για να δια­λύ­σου­με την απει­λή που αντι­προ­σω­πεύ­ει η άκρα δεξιά, πρέ­πει ταυ­τό­χρο­να να πο­λε­μή­σου­με την πο­λι­τι­κή που την τρέ­φει, να υπε­ρα­σπι­στού­με τα κοι­νω­νι­κά και δη­μο­κρα­τι­κά μας δι­καιώ­μα­τα, με τους αγώ­νες και τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις μας, στο κοι­νω­νι­κό και στο πο­λι­τι­κό πεδίο. Πρέ­πει να συ­σπει­ρώ­σου­με όλους και όλες όσους, από τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας και τη νε­ο­λαία, αρ­νού­νται τη λι­τό­τη­τα και την ανερ­γία, την κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης και τον πό­λε­μο, τον ρα­τσι­σμό και την ξε­νο­φο­βία. Από την άποψη αυτή, οι λί­στες που έχει κα­τε­βά­σει ο Ερ­γα­τι­κός Αγώ­νας (Lutte ouvrière), τις οποί­ες κά­λε­σε να στη­ρι­χθούν το νέο Αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κό Κόμμα (NPA) και που συ­γκε­ντρώ­νουν 1 με 2 %, ση­μα­το­δο­τούν την ύπαρ­ξη σε αυτή τη χώρα ενός ρεύ­μα­τος που ναι μεν είναι πολύ μειο­ψη­φι­κό αλλά μπο­ρεί να έχει ση­μα­σία αύριο.

Η νίκη του FN, είναι πρώτα απ’ όλα η κα­τάρ­ρευ­ση των κομ­μά­των της κοι­νω­νι­κής οπι­σθο­δρό­μη­σης, των Ρε­που­μπλι­κα­νών και του PS. Απο­τε­λεί μια απει­λή, αλλά αν γνω­ρί­ζου­με πώς να ακού­σου­με αυτή την προει­δο­ποί­η­ση και να συ­σπει­ρω­θού­με, να ενώ­σου­με τις δυ­νά­μεις μας για να βγού­με στην αντε­πί­θε­ση, τότε η νίκη αυτή μπο­ρεί να είναι απλώς μία κακή στιγ­μή.

Με­τά­φρα­ση: Σω­τή­ρης Σια­μαν­δού­ρας

αναδημοσίευση από npa2009.org

πηγη: rproject.gr

 

Stamatis-Zacharos.jpg

Του ΣΤΑΜΑΤΗ ΖΑΧΑΡΟΥ*

Οι αναλφάβητοι των κεφαλαιαγορών, ψώνισαν εύκολα το σύνθημα “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη”. Δυστυχώς όμως έπρεπε να πονηρευτούν ότι σ’ αυτή την άδικη καπιταλιστική κοινωνία δεν υπάρχουν “δωρεάν γεύματα”. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να λύσει τον γόρδιο δεσμό με μια πολύ αποτελεσματική λύση. Έδωσε τις τράπεζες κατευθείαν στα “ξένα χέρια” και πέρα από τα δάνεια, έδωσε μαζί και ένα μεγάλο κομμάτι της οικονομικής δραστηριότητας σε ανθρώπους που μέχρι πρότινος ονόμαζε “κοράκια” και κερδοσκόπους.

Κατά τη διαδικασία της πρόσφατης ανακεφαλαιοποίησης χάθηκαν πολλά λεφτά. Στην πραγματικότητα χάθηκαν σχεδόν όλα τα λεφτά που δανείστηκε ο Ελληνικός λαός για να διασώσει τις τράπεζες. Μιλάμε για περισσότερα από 40 δισ. στο σύνολό τους (26 δισ. ευρώ είχε βάλει το ΤΧΣ και άλλα 14 δις στις ανακεφαλαιοποιήσεις του ΤΤ, Αγροτικής, Probank κλπ). Σχεδόν 20 ΕΝΦΙΑ δηλαδή. Χάθηκε όμως και η προσδοκία να τα πάρουμε πίσω καθώς με την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση, η συμμετοχή του δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών απομειώθηκε δραματικά. H αρχική πρόβλεψη ήταν από τα 26 να πάρουμε πίσω 16 δισ. ευρώ. Τώρα αν καταφέρουμε να πάρουμε 1 δισ. θα είμαστε ευχαριστημένοι.

Δεν έχει νόημα φυσικά να σχολιάσει κανείς τη θέση των Ελλήνων μικροεπενδυτών. Δεδομένης της συγκυρίας αλλά και των κανόνων που ακολουθήθηκαν στη διαδικασία, οι περισσότεροι αδυνατούσαν να υπερασπιστούν τις συμμετοχές τους, οι οποίες προηγουμένως απαξιώθηκαν πλήρως. Οι αυξήσεις των άλλοτε κραταιών τραπεζών έγιναν σε εξευτελιστικές τιμές. Η συνολική κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού κλάδου βρίσκεται πέριξ του 1 δισ. ευρώ.

Με σχεδόν 5 δισ. ευρώ, νέοι επενδυτές απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και πριν βιαστείτε να απαντήσετε σκωπτικά ότι οι τράπεζες δεν αξίζουν τίποτε, πρέπει να σκεφθείτε τι άλλο αγοράζουν. Αγοράζουν κατ’ αρχήν την προσδοκία ότι θα κερδίσουν τη μερίδα του λέοντος στην επερχόμενη ανάπτυξη, όταν και αν αυτή συμβεί. Οι Τράπεζες θα κληθούν να χρηματοδοτήσουν αυτή την ανάπτυξη, με το αζημίωτο, και βεβαίως “ελέγχοντας” τον τρόπο με τον οποίο θα συμβεί, χορηγώντας δάνεια.

Με τις περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις να βρίσκονται υπερδανεισμένες και σε δραματική οικονομική κατάσταση, η ρύθμιση των κόκκινων δανείων (87 δισ. ευρώ NPL’s ή 105 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενη έκθεση ΝΡΕ), σημαίνει ουσιαστικά ότι οι τράπεζες, θα αποκτήσουν τον έλεγχο πάνω σε ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα. Επίσης θα παίξουν το ρόλο του ρυθμιστή για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνουν οι αναδιαρθρώσεις επιχειρήσεων στους περισσότερους κλάδους της οικονομίας. Οι τράπεζες θα αποφασίσουν στο τέλος της ημέρας ποιες επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να λειτουργούν και ποιες όχι. Αυτές θα πουλήσουν όποιες νομίζουν και αυτές θα ενισχύσουν όσες θεωρούν ότι έχουν προοπτικές.

Επιπλέον και μόνο στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας που αποτιμήθηκε προ της αύξησης 70 εκατ. ευρώ περιλαμβάνεται η Finansbank, o Αστέρας, η Εθνική Ασφαλιστική, η Πανγαία, η NBGI και οι συμμετοχές στα Βαλκάνια. Κατ' ουσία οι αποτιμήσεις δεν αντικατοπτρίζουν ούτε το όνομα (Goodwill), την φήμη και πελατεία που έχουν οι τράπεζες.

Πιστεύετε ότι όλ’ αυτά δεν αξίζουν 5 δισ. ευρώ;

Κανείς δεν θέλει να πιστεύει ότι υπήρξε σκοπιμότητα, η άγνοια όμως βασικών κανόνων του παιχνιδιού, έφερε την Κυβέρνηση σε μια δυσχερέστατη θέση. Χωρίς καμία προετοιμασία και έχοντας αγνοήσει για μήνες τα σημάδια, οδηγήθηκε στα capital controls και εν συνεχεία βρέθηκε μπροστά σε ένα ακόμη αδιέξοδο. Η ανακεφαλαιοποίηση έπρεπε να γίνει εδώ και τώρα, άνευ όρων, έτσι και έγινε. Τώρα απομένει μόνο η επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος που θα μετατρέψει τα “όρνια” σε “λευκούς ιππότες” που ήρθαν να σώσουν τις τράπεζές μας. Σ’ αυτό η Κυβέρνηση είναι καλή δίχως αμφιβολία…

*Πηγή: news247

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 00:00

12 άτομα ερευνούν οι Ιταλοί για το Norman Atlantic!

Γράφτηκε από τον

_540.jpg

Σε 12 άτομα στρέφεται η έρευνα της Εισαγγελία του Μπάρι για τον εντοπισμό των υπευθύνων για το πολύνεκρο ατύχημα στο επιβατηγό «Norman Atlantic», που έγινε, πριν από περίπου ένα χρόνο, στις 28 Δεκεμβρίου, στην Αδριατική.

Ειδικότερα, όπως μετέδωσε το επίσημο ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων (ANSA) οι εισαγγελείς Ettore Cardinali  και  Federico Perrone Capano έχουν βάλει στο «μικροσκόπιο» δύο εκπροσώπους της ΑΝΕΚ, που είχε ναυλώσει το πλοίο, έναν υπάλληλο της χανιώτικης εταιρείας, που είχε αρμοδιότητα στην φόρτωση του πλοίου (αξιωματικός επιβίβασης), τον ιταλό πλοιοκτήτη Carlo Visentini, τον επίσης ιταλό πλοίαρχο Argilio Giacomazzi και 7 μέλη του πληρώματος.Για όσους κριθεί ότι πρέπει, τελικά, να καθίσουν στο εδώλιο θα αντιμετωπίσουν κατηγορίες για πρόκληση ναυαγίου από κοινού, ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή και σωματικές βλάβες από αμέλεια κατά συρροή.

norman_atlantic.jpg

Όπως είναι γνωστό στο πλοίο ξέσπασε, στις 28/12, πυρκαγιά ενώ έπλεε ανοιχτά των ακτών της Αλβανίας . Κάτω από δυσμενείς καιρικές συνθήκες έγινε η εγκατάλειψη του πλοίου από περισσότερους από 500 επιβάτες και μέλη του πληρώματος. Ωστόσο, έχασαν την ζωή τους 11 άνθρωποι ενώ άλλοι 18 εξακολουθούν να θεωρούνται αγνοούμενοι.

Το μισοκαμένο «κουφάρι» του πλοίου είναι, από τον περασμένο Φεβρουάριο, αγκυροβολημένο, μπροστά από την αποβάθρα των κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι του Μπάρι και βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετούς μήνες έρευνα, με εντολή της Εισαγγελία, για την εξακρίβωση των αιτιών της πυρκαγιάς, τη διαχείριση των φάσεων της διάσωσης, αλλά και τη λειτουργικότητα όλων εγκαταστάσεων επί του σκάφους.

Οι πραγματογνώμονες μπήκαν στο πλοίο μετά το άνοιγμα του καταπέλτη τον περασμένο Ιούνιο και διενεργούν έρευνες για τα «μαύρα κουτιά» του πλοίου και τον υπολογιστή ταξιδιού.

Μόλις αυτή την εβδομάδα ξεκίνησε από εταιρεία, που ορίστηκε από την Εισαγγελία του Μπάρι, το άδειασμα από οχήματα του καταστρώματος 5 του πλοίου, που αναμένεται να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες καθώς έχει ληφθεί μέριμνα όχι μόνο για να μην χαθούν στοιχεία για το ατύχημα αλλά και προκειμένου να εντοπιστούν σώματα επιβατών, που φέρονται ως αγνοούμενοι.

Ωστόσο, πιο δύσκολο θεωρείται ότι θα είναι το άδειασμα των καταστρωμάτων 3 και 4 καθώς οι πραγματογνώμονες εικάζουν ότι φωτιά ξεκίνησε από εκεί και γι’ αυτό μπορεί να υπάρξουν κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία.

πηγη: PIREAS2DAY.GR

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Μετά το Γενάρη «πάει» ο διαγωνισμός του ΟΛΠ;

Γράφτηκε από τον

_65.jpg

Μετά τον Ιανουάριο φαίνεται ότι θα εξετάσει η Cosco τη συμμετοχή στον διαγωνισμό για την πώληση του ΟΛΠ καθώς από τον Αύγουστο έχει «παγώσει» τις επενδυτικές κινήσεις της λόγω των εν εξελίξει συνομιλιών για συγχώνευση με την China Ocean Shipping Company.Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα Guardian η κινέζικη κυβέρνηση αναμένεται να λάβει αποφάσεις, μέσα στον Ιανουάριο, για το θέμα της συγχώνευσης, των οποίων η διαπραγμάτευση των μετοχών έχει ανασταλεί από τον Αύγουστο.

Όπως αναφέρεται σε ανακοινώσεις των δύο εταιρειών προς τα Χρηματιστήρια του Χόνγκ Κόνγκ και της Σαγκάης οι μακρές διαπραγματεύσεις για «εξυγίανση του ενεργητικού» επεκτάθηκαν στις 10 Ιανουαρίου

Σύμφωνα με την Wall Street Journal,  η China Ocean Shipping Company ή Cosco Group, και η China Shipping Group Company έχουν εργαστεί, επί μήνες, για να επιτευχθεί μια συμφωνία, με επίκεντρο το συνδυασμό μονάδων εμπορευματοκιβωτίων-ναυτιλίας  των δύο εταιριών.

Επίσης, αναζητούν τρόποι τη συγχώνευσης στους τομείς δεξαμενόπλοιων, ξηρού φορτίου και των λιμανιών, δήλωσαν πηγές στην εφημερίδα.

Η αξία της συγχώνευσης θα μπορούσε να υπερβαίνει τα 20 δισεκατομμύρια $, ανάλογα με το συνδυασμό των μονάδων, είπε η ίδια πηγή ενώ σύμφωνα με την εδρεύουσα στο Λονδίνο εταιρειών ναυτιλιακών αναλυτών Drewry Shipping Consultants Ltd κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, οι μονάδες εμπορευματοκιβωτίων και των δύο εταιρειών έχουν υποστεί ζημίες ύψους 911.000.000 $.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι μέχρι να κλείσει το «ντίλ» ανάμεσα στις δύο μεγάλες κινέζικες εταιρείες το ενδιαφέρον της Cosco θα μείνει «παγωμένο» για να προχωρήσει την επένδυσή της στον Πειραιά και κατά συνέπεια φαίνεται ότι η διαδικασία μπορεί να καθυστερήσει ακόμα μερικούς μήνες.

Αυτό φαίνεται ότι εξυπηρετεί την κυβέρνηση διότι πέρα από το γεγονός ότι «κερδίζει» χρόνο, θα έχει την δυνατότητα να δημιουργήσει το νέο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων ώστε όπως είπε και σε πρόσφατη συνέντευξή του ο πρωθυπουργός να μην πάνε όλα τα έσοδα στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους αλλά ένα μέρος να κατευθυνθεί στην πραγματική οικονομία.

πηγη: PIREAS2DAY.GR

_ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ_ΛΕΣΧΗ.jpg

Ομιλία Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θοδωρή Δρίτσα στη Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς
 
 
Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θοδωρής Δρίτσας και ο Γενικός Γραμματέας Γιάννης Θεοτοκάς, ανταποκρίθηκαν σήμερα στην πρόσκληση του προέδρου Γεώργιου Γουρδομιχάλη και του Διοικητικού Συμβουλίου της Ναυτιλιακής Λέσχης Πειραιώς, για το εθιμοτυπικό «Γεύμα Εργασίας» που παραδοσιακά οργανώνει η Ναυτιλιακή Λέσχη, παρουσία των μελών της που καλύπτουν όλο το φάσμα της Ελληνικής Ναυτιλίας.

 

Η προγραμματισμένη ομιλία του Υπουργού είχε θέμα την : «Ελληνική Ναυτιλία: Ανθρώπινο Δυναμικό, Ναυτιλιακή Τεχνογνωσία και Ανταγωνιστικότητα».
 Ο Υπουργός μίλησε για τη μοναδικότητα της ελληνικής ναυτιλίας που έχει ως κύρια συστατικά, το ανθρώπινο δυναμικό, τόσο σε επιχειρηματικό επίπεδο όσο και εργασιακό, την αξεπέραστη ελληνική ναυτική τεχνογνωσία, κατακτημένη αλλά και δυναμικά αναπτυσσόμενη και τον Πειραιά ως διαχειριστικό κέντρο της παγκόσμιας ναυτιλίας, κρατώντας τα ποιοτικά εκείνα χαρακτηριστικά που κατοχυρώνουν την ταυτότητά του.
Ο Υπουργός απάντησε και σε ερωτήσεις που του υπέβαλαν μέλη της Λέσχης.
Ακολουθεί το βασικό κείμενο της ομιλίας του Υπουργού
 
 
Ελληνική ναυτιλία:
ανθρώπινο δυναμικό, ναυτιλιακή τεχνογνωσία και ανταγωνιστικότητα
 
Θοδωρής Δρίτσας
 
Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς – 10 Δεκεμβρίου 2015

 

 
Θα ξεκινήσω με μια αναφορά σε ένα θέμα που ήρθε ξανά στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες (όχι τυχαία βέβαια). Ξεκίνησε από κάποια δημοσιεύματα και αναπαράχθηκε και ενδύθηκε με κοινοβουλευτικό κύρος μέσα από ερωτήσεις βουλευτών της αντιπολίτευσης. Αυτό το θέμα αφορά την θρυλούμενη φυγή των ναυτιλιακών επιχειρήσεων από τον Πειραιά, ένα θέμα σημαντικό, το οποίο, δυστυχώς, αξιοποιείται με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο και θυσιάζεται στο βωμό των κομματικών και αντιπολιτευτικών σκοπιμοτήτων.
 
Τις τελευταίες ημέρες λοιπόν είναι σε εξέλιξη ένα δεύτερο κύμα δημοσιευμάτων, με βάση τα οποία σημειώνεται κύμα φυγής ναυτιλιακών επιχειρήσεων από τον Πειραιά, λόγω της υπερ-φορολόγησης που επιβάλλει η κυβέρνηση. Όσοι ξεκίνησαν αυτή την επικοινωνιακή εκστρατεία, προφανώς, έχουν σκοπιμότητες όπως αυτές στις οποίες αναφέρθηκα νωρίτερα. Όσοι όμως αναπαράγουν αυτές τις “ειδήσεις”, χωρίς να γνωρίζουν το θέμα και τις πραγματικές τους διαστάσεις, το μόνο που καταφέρνουν, είναι να προκαλούν ζημιά στην εικόνα της ναυτιλίας, στην εικόνα του Πειραιά και στην ελκυστικότητα του ως διεθνούς ναυτιλιακού κέντρου. 
 
Επιτρέψτε μου, λοιπόν, από αυτό το βήμα να κάνω ξεκάθαρο ότι:
 
Κανένα κύμα φυγής ναυτιλιακών επιχειρήσεων από τον Πειραιά δεν έχει εκδηλωθεί. Αυτό δεν επιβεβαιώνεται από κανένα στοιχείο. Υπάρχουν ναυτιλιακές επιχειρήσεις που έχουν διαγραφεί από τα σχετικά μητρώα. Υπάρχει όμως και πολύ μεγαλύτερος που έχει εγγραφεί.

 

·        Ο αριθμός των ναυτιλιακών εταιρειών του ν.27/75στο Μητρώο Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων ήταν για το 2015 (έως 8-12-2015) 1.356 τη στιγμή που στο τέλος του 2014 ήταν 1328 (αύξηση της τάξεως του 1,3%).
·        Σε ότι αφορά τα διαχειριζόμενα πλοία από τα εγκατεστημένα γραφεία των αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών της παραπάνω κατηγορίας, ο τρέχων συνολικός αριθμός των ενεργών πλοίων και της χωρητικότητας αυτών σε σύγκριση με τα δύο προηγούμενα έτη παρουσιάζει αυξητική τάση (αύξηση της τάξεως του 3,7% ως προς τον αριθμό των πλοίων και αύξηση της τάξεως του 4,8% ως προς τη χωρητικότητα αυτών σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2014).
·        Βέβαια, πρέπει να πω ότι, για το χρονικό διάστημα 2014-2015 παρατηρείται μια μικρής τάξεως μείωση (2,8%) του συνολικού αριθμού νηολογημένων πλοίων στην ελληνική σημαία και μια μικρής τάξεως μείωση (2,4%) της χωρητικότητας αυτών. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία της αρμόδιας υπηρεσίας του ΥΝΑΝΠ, ο αριθμός των νηολογημένων πλοίων και η συνολική χωρητικότητα τουςαναμένονται να αυξηθούν μέχρι τέλους του 2015 στα επίπεδα των προηγουμένων δύο ετών καθώς το τελευταίο τρίμηνο τρέχοντος έτους έχουν υποβληθεί 13 αιτήσεις υπαγωγής πλοίων (μεγάλης μεταφορικής ικανότητας & χωρητικότητας) στις διατάξεις του άρθρου 13 του Ν.Δ. 2687/53 , για τα οποία όμως δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία εγγραφής τους στο ελληνικό νηολόγιο.
·        Σε ότι αφορά το εισρεύσαν συνάλλαγμα το πρώτο εννιάμηνο του έτους 2015 παρουσιάζεται μείωση της τάξης του 17,4% σε σχέση με το πρώτο εννιάμηνο του έτους 2014, γεγονός που σύμφωνα με σχετικές αναλύσεις αποδίδεται μεταξύ άλλων στην παρατεταμένη κρίση της ναυλαγοράς κυρίως για τα φορτηγά πλοία και στους υφισταμένους περιορισμούς του τραπεζιτικού συστήματος λόγω επιβληθέντων περιορισμών διακίνησης κεφαλαίων (capitalcontrols)
 

 

Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε δύο σημεία, τα οποία για τους ανθρώπους της ναυτιλίας είναι γνωστά, πρέπει όμως να σταθώ σε αυτά και να απευθυνθώ και στους εκπροσώπους των ΜΜΕ ζητώντας τους να τα αξιολογήσουν:

 

 
1       Η δημιουργία ενός αντιπροσωπευτικού γραφείου (στη νομική του συγκρότηση) είναι μια επιχειρηματική κίνηση και επιλογή που μπορεί να συνδέεται με προτεραιότητες ή επιλογές της επιχείρησης, δεν συνδυάζεται όμως απαραίτητα με την μετακίνηση της επιχείρησης.
 
2       Η επιχείρηση, η κάθε επιχείρηση, έχει μια νομική μορφή που μπορεί να έχει την έδρα της ή μια αντιπροσωπευτική οντότητα σε διάφορα επιχειρηματικά κέντρα του κόσμου. Αυτό που έχει σημασία είναι το που βρίσκεται η πραγματική επιχείρηση, δηλαδή οι άνθρωποί της. Από ποιο σημείο γίνεται η διαχείριση των πλοίων της. Αυτό το σημείο, λοιπόν, για την ελληνική ναυτιλία είναι ο Πειραιάς.
Γιατί ο Πειραιάς, πρώτα από όλα είναι οι άνθρωποί του. Είναι αυτή η αξεπέραστη τεχνογνωσία διαχείρισης πλοίων που έχει αναπτυχθεί εδώ, από το ανθρώπινο δυναμικό που απασχολείται στη ναυτιλία, στο επίπεδο της ναυτιλιακής επιχειρηματικότητας, της εργασίας. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο που καθιστά τον Πειραιά σημαντικό διαχειριστικό κέντρο και τόπο εγκατάστασης των επιχειρήσεων. 
 
Από τα παραπάνω είναι, πιστεύω, εμφανές ότι πίσω από κάθε συζήτηση για την «αναχώρηση» της ναυτιλίας από τον Πειραιά κρύβεται σκοπιμότητα ή άγνοια.
 
Έχω βαθιά επίγνωση του γεγονότος ότι η ναυτιλία, ιδιαίτερα η ποντοπόρος ναυτιλία, είναι ένας τομέας που μεταβάλλεται δυναμικά, ένας τομέας στον οποίο οι συνθήκες αλλάζουν ακόμα και στιγμιαία και κάθε μεταβολή μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές επιδράσεις. Ένας τομέας που δημιουργεί την ίδια στιγμή αισθήματα ευφορίας, ανησυχίας ή απογοήτευσης, όπως συμβαίνει αυτή την περίοδο λόγω των διαφορετικών αποδόσεων που προκύπτουν στις ναυλαγορές των υγρών και των ξηρών φορτίων. Αυτό δημιουργεί μια πίεση προς επιλογές άμεσης απόδοσης, οι οποίες όμως, πιστεύω, δεν πρέπει να απομακρύνουν τις επιχειρήσεις από τον μακροχρόνιο στρατηγικό προσανατολισμό της και από τα στοιχεία εκείνα που συνιστούν την ταυτότητά της.
 
Γνωρίζω λοιπόν ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αν αναφέρομαι στον Πειραιά και στη δυναμική του είναι γιατί λαμβάνω υπόψη μου τα ιστορικά στοιχεία και την αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης. Αυτά τα δεδομένα είναι που με οδήγησαν να επιλέξω για τη σημερινή συνάντησή μας το θέμα που θα σας αναπτύξω να είναι:
 
Ελληνική ναυτιλία:
ανθρώπινο δυναμικό, ναυτιλιακή τεχνογνωσία και ανταγωνιστικότητα
 
Η ελληνική ναυτιλία, τουλάχιστον στην περίοδο της εδραίωσης της ηγετικής της θέσης στην παγκόσμια ναυτιλία, χαρακτηρίζεται ως μια ποιοτική ναυτιλία που έχει την ικανότητα να παράγει μεταφορικές υπηρεσίες με κόστος που είναι ανταγωνιστικό. Είναι σαφές ότι υπερτερεί των ανταγωνιστών της στο ότι έχει τη δυνατότητα, σε γενικές γραμμές, να προσφέρει σε συγκρίσιμο κόστος υπηρεσίες υψηλότερης ποιότητας.
 
Είναι άξιο σημασίας και αποτελεί ίσως πρωτοτυπία σε παγκόσμιο επίπεδο το γεγονός ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη δομή, που περιλαμβάνει μια δραστηριότητα κατ’ εξοχήν διεθνή, όπως η ποντοπόρος ναυτιλία, ένα σύνολο επιχειρήσεων που διατηρούν κοινά χαρακτηριστικά, βρίσκονται στην κορυφή τουλάχιστον για τέσσερις δεκαετίες.
 
Το ερώτημα:Ποια είναι τα συστατικά αυτής της μοναδικότητας; Αν συμφωνήσουμε στην απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορούμε να αναζητήσουμε και τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη διατήρησή της. Με βάση την δική μου ανάλυση, λοιπόν, βασικά συστατικά είναι:
 
·        -ανθρώπινο δυναμικό
·        -τεχνογνωσία που αναπτύσσει
·        -πλαίσιο εντός του οποίου αυτοί οι δύο παράγοντες συνδυάζονται
 
Σπεύδω να προλάβω πιθανές απορίες: Θεωρώ αυτονόητη την συμβολή των επιχειρηματικών στρατηγικών, τις οποίες για τους σκοπούς της συζήτησής μας εντάσσω στην ευρύτερη ενότητα ανθρώπινο δυναμικό, δεδομένου ότι αυτές εκπορεύονται και υλοποιούνται από τους ναυτιλιακούς επιχειρηματίες και τα στελέχη των επιχειρήσεων. Αποδέχθηκα, λοιπόν, την πρόσκληση να είμαι σήμερα εδώ όχι για να σας πω αν είστε καλοί επιχειρηματίες και πόσο καλοί είστε ή αν έχετε επιτυχημένες στρατηγικές ή όχι.
 
Θα ξεκινήσω την αναφορά από το πρώτο συστατικό στοιχείο της μοναδικότητας, το ανθρώπινο δυναμικό, τον ανθρώπινο παράγοντα, τόσο στο σκέλος της επιχειρηματικότητας, όσο και στο σκέλος της εργασίας, στα πλοία και στα γραφεία, στη ναυτιλιακή διοίκηση αλλά και στο σύνολο των επιχειρήσεων που υποστηρίζουν τη ναυτιλία
 
Άλλωστε, διαχρονικά, η εργασία, κυρίως η ναυτική, είναι αυτή που κυρίαρχα έχει τροφοδοτήσει την επιχειρηματικότητα. Είναι ακριβώς αυτή η οργανική σχέση που διαχρονικά αποτέλεσε πηγή ανταγωνιστικότητας και δημιουργίας για την ελληνική ναυτιλία.(αναφορά στο Λιβάνειο γυμνάσιο και στο γεγονός ότι ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1960 όλοι οι απόφοιτοι έγιναν ναυτικοί-αξιωματικοί και στη δεκαετία του 1990 αρκετοί από αυτούς ήταν πλοιοκτήτες)
 
Ασφαλώς, τα τελευταία χρόνια, γνωρίζεται πολύ καλύτερα από εμένα, οι τάσεις στις διεθνείς ναυλαγορές δυσχεραίνουν αυτή τη διαδικασία τροφοδότησης της επιχειρηματικότητας από την εργασία, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει. Κατά συνέπεια, η αναπαραγωγή και η διεύρυνση της επιχειρηματικής βάσης της ελληνικής ναυτιλίας εξακολουθεί να έχει ανάγκη την εργασία και την συνέχιση του μοντέλου επιτυχής εργασία στη θάλασσα, μετακίνηση σε θέση διοίκησης στόλου στο γραφείο, επιχειρηματική πρωτοβουλία.
 
Το δεύτερο συστατικό της μοναδικότητας της πορείας της ελληνικής ναυτιλίας, στο οποίο αναφέρθηκα, είναι η βάση γνώσης που κατέχει αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, ή για να μείνω και στο θέμα της ομιλίας, η αξεπέραστη ναυτιλιακή τεχνογνωσία που συναντά κανείς στην ελληνική ναυτιλία. Αυτή η ναυτιλιακή τεχνογνωσία έχει τις ρίζες της στο χρόνο, όμως είναι δυναμική και αναπτύσσεται διαρκώς. Μπορεί και αναπαράγεται τροφοδοτείται από την πλούσια εμπειρία που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά και ανανεώνεται και διαχέεται μέσω της εκπαίδευσης και της έρευνας. Υπάρχουν, λοιπόν δύο στοιχεία που πρέπει να συντρέχουν ως προϋποθέσεις για να συνεχίσει η βάση γνώσης να αναπαράγεται και να διαχέεται και να εμπλουτίζεται ενισχύοντας την ανταγωνιστική θέση της ελληνικής ναυτιλίας:
·        Η δημιουργία στελεχών και η απασχόλησή τους στο πλοίο και στο γραφείο
·        Η δημιουργία νέας γνώσης μέσω της έρευνας
 
Το τρίτο συστατικό στοιχείο της μοναδικότηταςείναι το πλαίσιο εντός του οποίου αυτοί οι δύο παράγοντες, το ανθρώπινο δυναμικό και η γνώση αλληλεπιδρούν και δημιουργούν αξία για την ελληνική ναυτιλία. Αυτό το πλαίσιο είναι κατά κύριο λόγο ο Πειραιάς. Δεν θέλω σε καμιά περίπτωση να υποτιμήσω την συμβολή που έχουν στην ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας επιχειρήσεις που παραμένουν εγκατεστημένες σε κέντρα του εξωτερικού, στο Λονδίνο και αλλού.
Άλλωστε, πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις διατηρούν γραφεία διαχείρισης και στον Πειραιά, έχουν πλοία στην ελληνική σημαία και αντλούν το ανθρώπινο δυναμικό τους από τη δεξαμενή των Ελλήνων ναυτικών.
Όμως, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Πειραιάς αποτελεί την βάση της ελληνικής ναυτιλίας. Πιστεύω λοιπόν ότι συνιστά το πλαίσιο στο οποίο το ανθρώπινο δυναμικό και η γνώση παράγουν το αποτέλεσμα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις που διατηρούν την έδρα τους στο εξωτερικό, διαχειρίζονται το στόλο τους από τα γραφεία του Πειραιά.
 
Φυσικά, ο Πειραιάς αποτελεί το σημείο αλληλεπίδρασης γιατί συνιστά το πλαίσιο εντός του οποίου συνυπάρχουν πολλά επιμέρους στοιχεία:
·        Ναυτιλιακή Διοίκηση
·        Νόμοι, κανόνες και πολιτικές που έχουν ευνοήσει τη στροφή στη ναυτιλία
·        Σταθερό καθεστώς λειτουργίας (ανεξάρτητα από το εάν κανείς το κρίνει περισσότερο ή λιγότερο ευνοϊκό προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, παραμένει γεγονός ότι στην Ελλάδα η ναυτιλία είναι η μόνη οικονομική δραστηριότητα που για πολλές συνεχόμενες δεκαετίες διεξάγεται σε αδιατάρακτο καθεστώς)
·        Επιχειρήσεις που είτε αποτελούν τροφοδότες είτε αποτελούν πελάτες της ναυτιλίας (νηογνώμονες, ασφαλιστές, τράπεζες, μεσίτες κ.α.)
·        Οι εξωτερικές οικονομίες που δημιουργούνται για όλες τις επιχειρήσεις που έχουν πρόσβαση στους ίδιους πόρους
 
Γνωρίζω καλά ότι αναφέροντας όλα τα παραπάνω δεν σας λέω κάτι νέο, αλλά μάλλον το αντίθετο. Κρίνω όμως απαραίτητο να το κάνω σαφές υπό ποιο πρίσμα αναλύουμε τα χαρακτηριστικά της ναυτιλίας ώστε να γίνουν κατανοητές οι προτεραιότητες και οι άξονες της πολιτικής που εφαρμόζεται στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής που στη δική μας αντίληψη αποτελούν την προϋπόθεση για τη διατήρηση και διεύρυνση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής ναυτιλίας.
 
Προχωρώ λοιπόν στη συνοπτική αναφορά αυτών των προτεραιοτήτων και των αξόνων πολιτικής παρέμβασης:
·        Ξεκινώ από τη Ναυτική Εκπαίδευση γιατί είναι το πεδίο που κατεξοχήν σχετίζεται με το ανθρώπινο δυναμικό και την ενίσχυσή του
·        Υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα χρόνια στο πεδίο της χρηματοδότησης και του ανθρώπινου δυναμικού ουσιαστικά απογύμνωσαν τη δημόσια ναυτική εκπαίδευση και αύξησαν τα προβλήματα. Περισσότερο από όλα, όμως, αυτό που απαιτείται είναι να εμπεδωθεί μια άλλη αντίληψη για τη ναυτική εκπαίδευση. Θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε όλοι τη δημόσια ναυτική εκπαίδευση σαν την πρώτη και βασικότερη προϋπόθεση για την διατήρηση της ίδιας της ναυτιλίας και της ανταγωνιστικότητας της. Στο πλαίσιο των περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων, αλλά θα μου επιτρέψετε να πω και άστοχων επιλογών του παρελθόντος, έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες.
o       Υλοποιούνται ήδη ενέργειες για την κάλυψης κενών οργανικών θέσεων εκπαιδευτικού προσωπικού.
o       Υλοποιούνται και ολοκληρώνονται επιτυχώς έργα ΕΣΠΑ για την περίοδο 2007-2013 με ιδιαίτερη έμφαση στην ανανέωση του τεχνολογικού εξοπλισμού των Ακαδημιών
o       Γίνεται προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού, με τη σημαντική συμβολή και οικονομική συνδρομή της ΕΕΕ. Θα μου επιτρέψετε να σταθώ ιδιαίτερα στην περίπτωση της ΑΕΝ Μηχανιώνας η ανακατασκευή της οποίας είναι στο στάδιο ολοκλήρωσης χάρις στην οικονομική συνδρομή της ΕΕΕ. Πρόκειται για έργο που ουσιαστικά ήταν βαλτωμένο εδώ και πολλά χρόνια, όμως με θέληση και πείσμα τόσο από την πλευρά του ΥΝΑΝΠ όσο και από την πλευρά της ΕΕΕ, σε περίοδο λίγο μόνο μηνών καταφέραμε ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα.
o       Έχουν ξεκινήσει και ολοκληρώνονται εργασίες ανακαίνισης στην ΑΕΝ Ασπροπύργου.
o       Στο επόμενο διάστημα θα ξεκινήσει η λειτουργία τηςηλεκτρονικής πλατφόρμας που θα υποστηρίζει το Γραφείο Σταδιοδρομίας με στόχο να λυθεί το σημαντικό θέμα της ναυτολόγησης των σπουδαστών/σπουδαστριών μας για να ολοκληρώσουν τη φοίτηση τους και να αποκτήσουν το πτυχίο τους.
o       Αναθεώρηση του ΠΔ 141 που ορίζει τις προϋποθέσεις για την απόκτηση των αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας ώστε να υπάρχει δυνατότητα προσέλκυσης χωρίς εμπόδια, υψηλής ποιότητας νέων επιστημόνων στο ναυτικό επάγγελμα.
o       Θα γίνουν όλες οι αναγκαίες ενέργειες ώστε η ναυτική εκπαίδευση να αναβαθμίζεται συνεχώς, προκειμένου ικανά και εξειδικευμένα στελέχη να διασφαλίσουν την ηγετική θέση που η ελληνική ναυτιλία θέλει να διατηρήσει στο παγκόσμιο πλήρως ανταγωνιστικό στερέωμα. Ποιοτική ναυτική εκπαίδευση σημαίνει ικανότητα προσέλκυσης ποιοτικού ανθρώπινου δυναμικού στη ναυτιλία. Και όπως στην περίπτωση της αναθεώρησης του ΠΔ 141 θα κινηθούμε με τρόπο που να διασφαλίζει ότι όλες οι αναγκαίες μεταβολές θα είναι αποτέλεσμα διαδικασιών και συζητήσεων στις οποίες συμμετέχουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.
Στο πλαίσιο αυτό, στο αμέσως επόμενο διάστημα θα συγκροτηθεί Ομάδα έργου που θα εξετάσει εισηγηθεί την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της Ναυτικής Εκπαίδευσης.
 
o       Συνοψίζοντας, όλες οι προσπάθειές μας στοχεύουν στο τρίπτυχο:
§        Ενίσχυση των υποδομών και του ανθρώπινου δυναμικού
§        Βελτίωση ποιότητας σπουδών και εργασιακών προοπτικών των σπουδαστών των ακαδημιών, αγοριών και κοριτσιών
§        Εξασφάλιση συνθηκών που θα διευκολύνουν τις σπουδές
 
Κυρίες και κύριοι
 
·        Η αύξηση της απασχόλησης στα πλοία είναι ένας από τους τομείς στους οποίους επιδιώκουμε να συμβάλλει καθοριστικά η ελληνική ναυτιλία. Επιδίωξη μου είναι να υπάρξει συζήτηση μεταξύ των εκπροσώπων ναυτικών και των πλοιοκτητών για την αναζήτηση των δυνατοτήτων αύξησης της απασχόλησης. Για όλους τους λόγους που ανέλυσα προηγούμενα, είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η απασχόληση Ελλήνων ναυτικών είναι βασικό συστατικό της επιτυχίας της ελληνικής ναυτιλίας. Ελληνική ναυτιλία χωρίς Έλληνες ναυτικούς σημαίνει ναυτιλία χωρίς ταυτότητα στην τεχνογνωσία της και από την άποψη αυτή, ελληνική ναυτιλία όπως τη γνωρίζουμε σήμερα χωρίς τους Έλληνες ναυτικούς δεν μπορεί να υπάρξει.
 
Η απασχόληση Ελλήνων ναυτικών στα πλοία αποτελεί την βασική προϋπόθεση για την ανανέωση και επέκταση της τεχνογνωσίας στην οποία στηρίζει την ανάπτυξή της η ελληνική ναυτιλία. Κατά συνέπεια, είναι προς το συμφέρον όλων να αναζητηθούν οι δυνατότητες αύξησης της απασχόλησης, με τρόπο που θα είναι επωφελής και για ναυτικούς και επιχειρήσεις αλλά και για την ελληνική οικονομία.
 
Αυτό, όμως δεν μπορεί να γίνει με όρους που θα λαμβάνουν υπόψη τους μόνο μια πραγματικότητα σε διεθνές επίπεδο, η οποία όμως είναι πέρα και έξω από τις παραδόσεις, τις προσδοκίες αλλά και τις κοινά παραδεκτές συνθήκες που πρέπει να διέπουν την απασχόληση των Ελλήνων ναυτικών.
 
Στο πλαίσιο της προσπάθειας προώθησης της απασχόλησης Ελλήνων ναυτικών και ανάδειξης των πλεονεκτημάτων που προσφέρει στη μακροχρόνια περίοδο, το Υπουργείο θα ενθαρρύνει επιτυχημένα πρότυπα και πρακτικές που καταγράφονται μεταξύ των επιχειρήσεων (απασχόληση Ελλήνων σε πλοία υπό ξένη σημαία – απασχόληση περισσότερων Ελλήνων από όσους προβλέπεται στην οργανική σύνθεση της ελληνικής σημαίας)
(ναυτικοί τέταρτης γενιάς μιας οικογένειας στην ίδια επιχείρηση)
 
·        Αναδιοργάνωση Γραφείου Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, της οργανωτικής δομής που έχει στόχο την προώθηση της απασχόλησης των άνεργων ναυτικών. Η αναδιοργάνωση θα στοχεύει στον εκσυγχρονισμό και διαφάνεια του πλαισίου λειτουργίας του με τρόπο που να επιτρέπει τη διεκδίκηση πόρων για υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενων δράσεων και η αναβάθμιση της παρέμβασής του σε θέματα προστασίας ναυτικής εργασίας και μείωσης της ανεργίας των ναυτικών.
 
·        Αναδιοργάνωση της λειτουργίας της κρατικής διοίκησης της ναυτιλίας, δημιουργία υποδομών και συστημάτων που θα επιτρέψουν την ολοκληρωμένη ηλεκτρονική διακυβέρνηση (μητρώα πλοίων και εταιρειών, νηολογήσεις, μητρώα ναυτικών) και ενίσχυση με στελέχη στο δεδομένο περιοριστικό δημοσιονομικό πλαίσιο
 
·        Εξέταση των παραγόντων που δεν συνδέονται με την εργασία ή την ασφάλεια, τα οποία θεωρούμε δεδομένα, αλλά με τη διοικητική αποτελεσματικότητα, που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην εγγραφή περισσότερων πλοίων στην ελληνική σημαία
 
 
Υπάρχουν μια σειρά μελέτες, με διαφορετικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις που, αν και δεν καταλήγουν ακριβώς στις ίδιες διαπιστώσεις, εξετάζουν τη μέχρι σήμερα συμβολή της ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία. Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να επισημάνω μια αδυναμία, η οποία έχει μια δομική διάσταση, που είναι η ελλιπής επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων του κράτους και η αξιοποίησή τους για την παραγωγή ερευνητικών αποτελεσμάτων. Επιδίωξή μας είναι αυτή η αδυναμία να αντιμετωπιστεί.
 
Συμφωνούμε όλοι ότι η ναυτιλία αποτελεί σημαντικό μοχλό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Δεδομένης, βέβαια, της θέσης της στην πρωτοπορία της παγκόσμιας ναυτιλίας, μπορούμε βάσιμα να επιδιώξουμε να αυξηθεί η συνεισφορά της στην ελληνική οικονομία και να είναι αντίστοιχη αυτής της ανταγωνιστικής θέσης. Για να γίνει αυτό πραγματικότητα επιδιώκουμε τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την αύξηση των πολλαπλασιαστικών επιδράσεων, κυρίως μέσω των μέτρων εκείνων που ενισχύουν την παραπέρα ανάπτυξη του Πειραιά και των εξωτερικών οικονομιών που δημιουργεί για τις επιχειρήσεις που λειτουργούν από εδώ.
 
Να τονίσω ξανά: μας ενδιαφέρει ο Πειραιάς να εδραιώσει την θέση του ως διαχειριστικό κέντρο της παγκόσμιας ναυτιλίας, ταυτόχρονα όμως ως βάση της ελληνικής και της ελληνόκτητης ναυτιλίας.
 
Όχι ως ένα απρόσωπο κέντρο διαχείρισης που θα το καθιστούν με όρους κόστους ελκυστικό για κάθε ναυτιλιακή επιχείρηση σήμερα, αλλά θα κινδυνεύει να ξεπεραστεί από τον ανταγωνισμό αύριο. Αυτό είναι μια πολύ κοντόθωρη επιλογή για λόγους που νομίζω είναι σε όλους εμφανείς. Αν ο Πειραιάς προσχωρήσει στη λογική της ανάπτυξης με βάση την αρχή του χαμηλότερου κόστους, σύντομα, θα υπερσκελιστεί από άλλα κέντρα που θα έχουν πιο ευνοϊκές αντικειμενικές συνθήκες για την εφαρμογή μιας τέτοιας στρατηγικής.
 
Μας ενδιαφέρει η ενίσχυση εκείνων των χαρακτηριστικών που κατοχυρώνουν την ταυτότητα του Πειραιά και τροφοδοτούν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων του.
 
Παρά το γεγονός ότι έχει ανοίξει ξανά η συζήτηση για το ναυτιλιακό cluster,σήμερα δεν θα αναφερθώ σε αυτό. Νομίζω ότι η αναφορά μου στις εξωτερικές οικονομίες δίνει με δύο λέξεις την ουσία που δεν είναι άλλη από τη διεύρυνση των προϋποθέσεων για την παραπέρα ανάπτυξη και διασύνδεση όλων των επιχειρήσεων και των φορέων που είτε άμεσα, είτε έμμεσα σχετίζονται με τη ναυτιλία και τις δραστηριότητές της.
 
Θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει: Μα καλά, αυτό το αποτέλεσμα οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν θα μπορούσαν να το επιτύχουν οπουδήποτε στον κόσμο;
Η απάντηση είναι: Πιθανόν θα μπορούσαν να πετύχουν θετικό αποτέλεσμα, όμως αυτό δεν θα αφορά μια ελληνική ναυτιλία με τα χαρακτηριστικά και την ταυτότητα που γνωρίζουμε σήμερα, τα οποία την καθιστούν έγκυρη και ελκυστική επιλογή στις διεθνείς ναυλαγορές και στα οποία σε σημαντικό βαθμό, θα μου επιτρέψετε να αποδώσω τη δυνατότητα να προσφέρει σε συγκρίσιμο με τους ανταγωνιστές της κόστος υπηρεσίες υψηλότερης αξιοπιστίας και ποιότητας και με βάση αυτό να επιλέγετε από τους ναυλωτές.
Με βάση αυτή την προσέγγιση, λοιπόν, η περισσότερο ωφέλιμη επιλογή για την ελληνική ναυτιλία στη μακροχρόνια περίοδο, είναι να συνεχίσει και να διευρύνει την εφαρμογή του επιτυχημένου μοντέλου λειτουργίας της, με την επιχειρηματική της έδρα στον Πειραιά.
 
Η πολιτική της κυβέρνησης και του Υπουργείου, κατά συνέπεια, ως βασική της επιδίωξη έχει την ανάδειξη και την ενίσχυση όλων εκείνων των στοιχείων που θα ενισχύσουν αυτό το μοντέλο, δηλαδή, αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και της τεχνογνωσίας στο δεδομένο πλαίσιο που προσδίδει ταυτότητα στην ελληνική ναυτιλία.
 
πηγη:peiratikoreportaz.blogspot.gr
Σελίδα 1389 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή