Μέρα χαράς σήμερα.

• Δε θα έχουμε Μπόμπολα, αλλά Μαρινάκη
• Θα φύγει ο Κοντομηνάς, αλλά θα μείνει ο Αλαφούζος
• Έξω ο Βαρδινογιάννης, αλλά μέσα ο Καλογρίτσας
• Θα  χάσουμε τη Μενεγάκη στο Ε, αλλά θα επανέλθουν τα καλλιστεία του ΑΝΤ1.

Δεν είναι και λίγο!

Ας τα βλέπουν αυτά οι σκατόψυχοι που δεν αναγνωρίζουν τη μάχη κατά της «διαπλοκής» που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ

Μέρα χαράς σήμερα.

Για πολύ σοβαρούς λόγους:

• Διαλέξαμε εργολάβους  σκουπιδοενημέρωσης και πολιτιστικής αποχαύνωσης (4 από τους 9 με τη βαθύτερη τσέπη)
• Οι εργολάβοι του ψεύδους και της καταχνιάς θα έχουν άδεια να μας πυροβολούν το μυαλό
• Οι εργολάβοι του συσσωρευμένου αιματοβαμμένου χρήματος   θα πληρώσουν (μόνο στην αρχή βέβαια, μετά θα πληρώνουμε οι υπόλοιποι)

Δεν είναι και λίγο!

Στο εξής, ο κάθε Αλαφούζος θα περηφανεύεται πως είναι  με το σπαθί του, δημόσιος χορηγός της στρατευμένης συστημικής προπαγάνδας  στην επιχείρηση λοβοτομής, δημιουργώντας με μαζικό τρόπο,  μισάνθρωπα, ρατσιστικά, πειθαρχημένα, ευρώδουλα και ελβετόψυχα ανθρωπάκια.

Πολιτισμός  του χρήματος και αισθητική από μπουτίκ κρεάτων.

Η εξουσία των μίντια στο σύνολό της θα ασελγεί  «νόμιμα» την ανάγκη της αντικειμενικής δημόσιας ενημέρωσης. Θα επιχαίρει, καθώς χιλιάδες και εκατομμύρια θεατές (της ψηφιακής εικόνας, αλλά και της ίδιας της ζωής τους) θα αναπαράγουν ως δικές τους, με ψιθύρους των χειλιών τους,  «λογικές σκέψεις και αναμφισβήτητες αλήθειες», που θα έχουν βάλει στα αυτιά τους οι νέοι επιβήτορες της ενημέρωσης.

Π.Μ.

ΥΓ (προς Παύλο Πολάκη): Υπουργέ μου, αλήθεια, από σήμερα και στο εξής, υπάρχουν «βοθροκάναλα» στην Ελλάδα ή εξαγνίστηκαν στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ με τα 246 εκ;

Συμπληρωματικό σχόλιο  για τη σοφία της οκάς ‘’μα πήραμε 246 δις!’’ (3/9/16)

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΤΑ ΠΕΡΙ “ΔΙΚΑΙΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ”

Το αφήγημα που θα απαγγείλει από το βήμα της ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας σκιαγραφεί, σε αδρές γραμμές, η Όλγα Γεροβασίλη, με δηλώσεις της που δημοσιεύονται σήμερα στην “Αγορά” και θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε τρία σημεία: Πρώτον, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ έχει περάσει την “κρίσιμη καμπή”, χωρίς πρόσθετα (αντιλαϊκά) μέτρα στον ορίζοντα. Δεύτερον, ότι η (μνημονιακή) πολιτική της στέφεται με επιτυχία, όπως υποτίθεται ότι υποδηλώνει το περίφημο πρωτογενές πλεόνασμα. Και τρίτον, ότι ο χειμαζόμενος ελληνικός λαός μπορεί να προσβλέπει στο εξής σε μια “δίκαιη ανάπτυξη”, η οποία θα τον αποζημιώσει για τα δεινά που έχει υποστεί μέχρι τώρα.

Δυστυχώς για τους κυβερνώντες, το αφήγημα που επιχειρούν να “πουλήσουν” στην κοινή γνώμη δεν αντέχει στην παραμικρή σύγκρση με τη σκληρή πραγματικότητα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της γενικής γραμματείας δημοσίων εσόδων, το πρωτογενές πλεόνασμα των 3,55 δισ ευρώ κατά το πρώτο επτάμηνο του 2016 (έναντι 3,7 δισ πέρυσι) δεν προέρχεται από αύξηση των δημοσίων εσόδων με χτύπημα της φοροδιαφυγής του κεφαλαιόυ, αλλά σχεδόν αποκλειστικά από τη “στάση πληρωμών” του δημοσίου απέναντι στον... ελληνικό λαό, τις αιματηρές περικοπές δημοσίων δαπανών και τη φορολογική επιδρομή εναντίον των φτωχότερων και των μεσαίων στρωμάτων, δηλαδή των συνήθων υποζυγίων του κράτους και της τρόικα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από το σύνολο των φορολογικών εσόδων, το 61% προέρχεται από τους (εξ ορισμού κοινωνικά άδικους) έμμεσους φόρους και μόνο το 39% από τους άμεσους, ενώ πέρυσι τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 56% και 44%. Το γεγονός αυτό μιλάει από μόνο του για το “ταξικό πρόσημο” της κυβερνητικής πολιτικής, το οποίο, όσο περνάει ο καιρός, γίνεται ολοένα και βαρύτερο. Το αμέσως προσεχές μέλλον, τα λαϊκά στρώματα όχι μόνο δεν θα απολαύσουν τους καρπούς μιας “δίκαιης ανάπτυξης”, αλλά θα υποστούν και νέα φορολογική αφαίμαξη μεγάλων διαστάσεων. Τη Δευτέρα έρχονται τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ, τα οποία, σε αντίθεση με τις κυβερνητικές υποσχέσεις, θα είναι φουσκωμένα για 2,2 εκατομμύρια φορολογούμενους, ή για το 35% του συνόλου των ιδιοκτητών ακινήτων. Τον Οκτώβριο μας περιμένει σημαντική αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης, ενώ θα ακολουθήσει το φυσικό αέριο, την Πρωτοχρονιά.

Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις της κ. Γεροβασίλη και του κ. Τσίπρα, η κυβέρνηση συνειδητοποιεί ότι η μνημονιακή της πολιτική πολύ σύντομα θα προσκρούσει σε αδιέξοδο. Αυτό υποδηλώνουν τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, που μαρτυρούν ότι ένας στους τέσσερις πολίτες δεν κατέβαλε την πρώτη δόση της φορολογίας εισοδήματος, προφανώς γιατί αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του λόγω των αλλεπάλληλων ακρωτηριασμών των αποδοχών του και της χωρίς τέλος φορολογικής καταιγίδας. Η εξέλιξη αυτή άνοιξε μια “τρύπα” 375 εκ. ευρώ στα τρέχοντα φορολογικά έσοδα, η οποία είναι βέβαιο ότι στο εξής θα μεγεθύνεται.

Τα αδιέξοδα της μνημονιακής πολιτικής θα επιβάλουν και νέα αντιλαϊκά μέτρα, πέραν των όσων ήδη προβλέπονται από τη δεύτερη αξιολόγηση για τα εργασιακά. Μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να αποτρέψει την ενεργοποίηση του αυτόματου δημοσιονομικού “κόφτη” την ερχόμενη άνοιξη, και στις μέρες μας τα θαύματα σπανίζουν. Το πλήρωμα το χρόνου για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ δεν θα αργήσει, αλλά ο λαός δεν μπορεί να περιμένει καμία θετική εξέλιξη αν δεν πάρει ο ίδιος στα χέρια του την τύχη του.

Α.Θ

πηγη: iskra.gr

Γράφει ο Άλεξ Κάντζιας-Ρόντε.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι, κυρίως από τις χώρες του Νότου, επιλέγουν τη μετανάστευση στη Γερμανία. Σε μια Ευρώπη που βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση και που η θέση των εργαζομένων χειροτερεύει συνεχώς, η Γερμανία φαντάζει για πολλούς ως «γη της επαγγελίας», με υψηλούς μισθούς και δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης. Η πραγματικότητα όμως της γερμανικής αγοράς εργασίας είναι συχνά πολύ διαφορετική από τις προσδοκίες όσων επιλέγουν τη μετανάστευση εκεί. Γιατί μπορεί σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους των άλλων ευρωπαϊκών χωρών οι εργαζόμενοί της να διατηρούν πολλά από τα κεκτημένα τους, η Γερμανία όμως εδώ και καιρό δεν είναι πλέον ο παράδεισος των υψηλών αποδοχών και των σταθερών εργασιακών σχέσεων· ιδιαίτερα σε κλάδους όπως η εστίαση αλλά και οι υπηρεσίες γενικότερα.

Η επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας, η ανασφάλιστη εργασία και η στυγνή εκμετάλλευση μεταναστών από την ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια (που συχνά «στρατωνίζονται» σε παράνομα καταλύματα) έχει δημιουργήσει ένα εργασιακό τοπίο που συνεχώς χειροτερεύει. Η παράκαμψη της εργασιακής νομοθεσίας, η μαύρη εργασία και η μείωση των μισθών μέσω υπεργολαβιών είναι φαινόμενα που συνεχώς επεκτείνονται. Τον προηγούμενο χρόνο οι εργαζόμενοι στη Γερμανία παρείχαν 1,87 δισεκατομμύρια υπερωρίες, από τις οποίες οι 997 εκατομμύρια έμειναν απλήρωτες. Παράλληλα, περίπου 7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας είναι μερικής απασχόλησης, ενώ όλο και συχνότερο είναι το φαινόμενο ανθρώπων που αναγκάζονται να κάνουν περισσότερες δουλειές προκειμένου να επιβιώσουν. Συχνά μάλιστα οι αμοιβές για τέτοιες εργασίες είναι χαμηλότερες από τα κοινωνικά επιδόματα που θα λάμβανε κάποιος αν δεν εργαζόταν. Τα λεγόμενα 1 euro jobs, οι εργασίες εκείνες δηλαδή που αμείβονται με περίπου 1 ευρώ την ώρα και παρουσιάζονται ως «επανένταξη» των ανέργων στην αγορά εργασίας, λειτουργούν προς όφελος όχι μόνο των ιδιωτικών επιχειρήσεων αλλά και των δήμων, που καλύπτουν με αυτόν τον τρόπο πολλές από τις ανάγκες τους σε προσωπικό, καθώς τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των υπαλλήλων τους έχει περικοπεί σημαντικά.

Οι προοπτικές για όσους νέους έχουν τελειώσει μόνο το βασικό σχολείο ή ακόμα χειρότερα για όσους το έχουν εγκαταλείψει χωρίς απολυτήριο διαγράφονται ιδιαίτερα δυσοίωνες, καθώς οι εργοδότες ζητούν όλο και περισσότερα προσόντα για να προσλάβουν ή να προσφέρουν μια θέση μαθητείας (η επιτυχής ολοκλήρωση της οποίας αποτελεί προϋπόθεση για την εργασία στα περισσότερα επαγγέλματα), ακόμα κι αν πρόκειται για θέσεις ανειδίκευτης εργασίας που δεν απαιτούν ιδιαίτερα προσόντα. Ακόμα όμως και οι απόφοιτοι πανεπιστημίου έρχονται όλο και συχνότερα αντιμέτωποι με τις ευέλικτες και κακοπληρωμένες μορφές εργασίας, κάτι που μέχρι πριν από κάποια χρόνια θα φάνταζε αδιανόητο. Οι περισσότεροι νέοι μισθωτοί αναμένεται να ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους, δουλεύοντας περισσότερες ώρες για μικρότερο μισθό και κάτω από χειρότερες συνθήκες. Αποτέλεσμα αυτού είναι σήμερα ένας στους δύο εργαζόμενους να είναι δυσαρεστημένος με τον αριθμό των ωρών που εργάζεται (κατά μέσον όρο ένας Γερμανός εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης εργάζεται 41,5 ώρες την εβδομάδα), με τους περισσότερους να δηλώνουν ότι ει δυνατόν θα δούλευαν λιγότερο.

Εδώ δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε και την έμφυλη διάσταση του ζητήματος, καθώς τα 2/3 των χαμηλόμισθων είναι γυναίκες: γενικότερα οι γυναίκες αμείβονται κατά μέσον όρο 22% λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους.

Δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε επίσης και τις επιπτώσεις που έχουν αυτές οι πολιτικές στην υγεία των εργαζομένων. Η αύξηση των ψυχικών νοσημάτων, της κατάθλιψης αλλά και της χρήσης νόμιμων και παράνομων ουσιών προκειμένου να αντεπεξέλθουν οι εργαζόμενοι σε ένα όλο και σκληρότερο εργασιακό περιβάλλον είναι κάτι που παρατηρείται σε μέλη όλων των κοινωνικών στρωμάτων. Περιστατικά κατάχρησης τέτοιων ουσιών που έχουν οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο έχουν απασχολήσει συχνά τα μέσα ενημέρωσης, χωρίς βέβαια αυτό να έχει αλλάξει κάτι. Οι φτωχοί επίσης πεθαίνουν νεότεροι από τους πλούσιους (το προσδόκιμο ζωής τους είναι μειωμένο κατά 11 χρόνια για τους άντρες και κατά 8 χρόνια για τις γυναίκες), κάτι που οφείλεται στην κατανάλωση φτηνότερων προϊόντων, στις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης αλλά και στο αυξανόμενο άγχος με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι.

Σημαντικές όμως είναι και οι συνέπειες στο συνταξιοδοτικό σύστημα, ιδίως για τους νέους εργαζόμενους. Παρά την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους μισθωτούς (από το 60% στο 70%) και τα χαμηλά ποσοστά ανεργίας, το μέλλον των συνταξιούχων διαγράφεται ζοφερό. Ακόμα και άνθρωποι που θα εργαστούν για όλη τους τη ζωή αναμένεται τελικά να λάβουν συντάξεις πείνας, με τη «φτώχεια στα γεράματα» και την κοινωνική κάθοδο στην τρίτη ηλικία να απειλεί όλο και περισσότερους. Έτσι αντί να απολαμβάνουν τους κόπους μιας ζωής οι μελλοντικοί συνταξιούχοι αναμένεται να καταδικαστούν να ζουν σε μικρά διαμερίσματα, να βασίζονται σε κοινωνικά επιδόματα, ανησυχώντας για το πώς θα αντεπεξέλθουν στους λογαριασμούς τους. Με πρόσχημα το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας και τη «μακροβιότητα» των συνταξιούχων έχουν ήδη αρχίσει να ακούγονται φωνές που ζητούν τη σταδιακή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 73 χρόνια μέχρι το 2041, όπως επίσης και την προώθηση των μορφών ιδιωτικής ασφάλισης.

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι μια μεγάλη αναδιανομή προς όφελος των δυνάμεων του κεφαλαίου, εξαιτίας και των μεγάλων μειώσεων στη φορολογία του κεφαλαίου και των εργοδοτικών εισφορών που καλούνται να καταβάλουν, μέτρα που έχουν προωθήσει οι τελευταίες κυβερνήσεις. Έτσι, το φτωχότερο 50% του πληθυσμού κατέχει σήμερα μόλις το 2,5% του κοινωνικού πλούτου, όταν το ανώτερο 10% κατέχει τα 2/3 και το ανώτερο 1% το 1/3. Γύρω στα 2/3 του πληθυσμού δεν διαθέτει καθόλου ή διαθέτει ελάχιστη περιουσία. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια οι πραγματικοί μισθοί και η αγοραστική δύναμη αυτού του 50% υποχωρεί συνεχώς και το κόστος ζωής αυξάνεται (αποτέλεσμα και της εισαγωγής του ευρώ, που έπληξε ιδιαίτερα τα λαϊκά στρώματα) καθώς οι πραγματικοί μισθοί είναι όλο και χαμηλότεροι.

Βεβαίως και η μεσαία τάξη της χώρας πλήττεται έντονα καθώς τις τελευταίες δεκαετίες λαμβάνει χώρα μια αργόσυρτη αποδιάρθρωσή της. Την τελευταία δεκαετία τα στρώματα αυτά συρρικνώθηκαν σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς από το 64% στο 58% (χάνοντας γύρω στα 3 εκατομμύρια από το 1991). Μία από τις συνέπειες του γεγονότος αυτού είναι και η εντεινόμενη υπερχρέωση του πληθυσμού, με πάνω από το 10% των ενηλίκων να έχει συσσωρεύσει χρέη και συνολικά 10-12 εκατομμύρια να κινδυνεύουν να βυθιστούν ή να έχουν ήδη βυθιστεί σε χρέη που δεν ξέρουν πώς να αποπληρώσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα με άμεσες πρακτικές επιπτώσεις είναι οι συνεχόμενες αυξήσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος, που οδηγούν εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά να μένουν χωρίς ρεύμα και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και χωρίς νερό.

Θα περίμενε κανείς ότι η εντεινόμενη φτωχοποίηση των Γερμανών και η αντιμετώπισή της θα αποτελούσε κεντρικό θέμα συζήτησης στο κοινοβούλιο. Καθώς όμως οι οικονομικοί δείκτες ευημερούν και η επίσημη ανεργία μειώνεται, η κουβέντα δεν αγγίζει τον πυρήνα του ζητήματος, δηλαδή την ανάγκη γενναίων μισθολογικών αυξήσεων και κρατικής παρέμβασης στην αγορά εργασίας. Και καθώς τα 2/3 των οικονομικών και πολιτικών ελίτ της χώρας προέρχονται από το ανώτερο 3,5% του πληθυσμού και οι αντιστάσεις στις συγκεκριμένες πολιτικές δεν έχουν βρει ακόμη την απαιτούμενη οργάνωση και πολιτική έκφραση, μάλλον δεν θα πρέπει να αναμένουμε στο άμεσο μέλλον σημαντικές ανατροπές.

Πηγή: ektosgrammis.gr

Μειώσεις έως και 38% θα δουν περίπου 150.000 συνταξιούχοι στις επικουρικές που καταβάλλονται την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου, καθώς πρόκειται για το δεύτερο «κύμα» μειώσεων από το νέο ασφαλιστικό.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΙΚΑ

Υποκειμenikos

Νίκος Μπογιόπουλος

Σύμφωνα με την κυρία Γεροβασίλη, η κυβέρνηση τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις της!

    Επομένως θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ήδη έχει αποκατασταθεί η 13^η σύνταξη. Πιθανώς  να είμαστε στο δρόμο για την αποκατάσταση και της 14^ης…

    Όσο για τον κ.Φλαμπουράρη, αυτός το έθεσε πιο… φιλοσοφικά. Για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα όσον αφορά την πολιτική του κόμματός του και της κυβέρνησης, ισχυρίστηκε:  Αλλάξαμε θέσεις, για να μην αλλάξουμε αξίες! 

    Τώρα, βέβαια, «υπάρχει και μια μερίς που αντιστέκεται» (που έλεγε και ο αείμνηστος Λογοθετίδης), η οποία επιμένει:

    Η κυβίστηση, η κωλοτούμπα, το άλλα λέω κι άλλα κάνω, η ασυνέπεια, η αναξιοπιστία, η κοροϊδία, το πολιτικό ψέμα και η πολιτική υποκρισία δεν συνιστούν «πολιτική αρχών». Συνιστούν πολιτική απάτη. Που, μάλιστα, όσο μεγαλύτερη είναι, τόσο δυσκολότερο γίνεται να την ξεχωρίσεις ή να την διαχωρίσεις από την πολιτική βρωμιά.

    Ορισμένοι, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι είναι ξεπερασμένο και σε μεγάλο βαθμό ανώφελο να καταγράφει κανείς την πολιτική απάτη. Ότι εν πάση περιπτώσει «έτσι είναι η πολιτική, όλοι ψέματα λένε», κι ως εκ τούτου έτσι θα (πρέπει να) μάθουμε να πορευόμαστε. Αναζητώντας τον λιγότερο ψεύτη ανάμεσα στους ψεύτες...

    Η στήλη, αντιθέτως, δεν παραιτείται να πιστεύει ότι υπάρχει κάτι που είναι ακόμα χειρότερο, ακόμα πιο επικίνδυνο, πιο καταστροφικό, ειδεχθέστερο ακόμα κι από την πολιτική απάτη: Ο εθισμός στην απάτη. Το να συνηθίσεις την απάτη. Να την θεωρήσεις σαν κάτι «φυσικό». Σαν μια «κανονικότητα».

    Όχι! Ο εθισμός στην απάτη είναι ειδεχθέστερος ακόμα κι από την ίδια την εξαπάτηση. Γιατί σε κάνει δούλο. Σε κάνει ραγιά. Σε βυθίζει στην αποδοχή της σαπίλας. Σε σκοτώνει με τον χειρότερο τρόπο που μπορεί να σκοτώσει κάτι: Σε πεθαίνει από μέσα σου.  

    Είναι αυτό που έλεγε ο Καμύ: Πιο τραγικό κι από τη δυστυχία είναι να συνηθίσεις τη δυστυχία.

    Το πολιτικό ψεύδος, λοιπόν, παρότι με αυτό έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές Ελλήνων, δεν είναι  η «κανονικότητά μας». Ούτε είναι δείγμα «σοφίας» να αποδεχόμαστε τα συγχωροχάρτια που μοιράζουν στους εαυτούς τους οι ψεύτες, συγκρίνοντας τα δικά τους («μικρότερα») ψέματα με τα («μεγαλύτερα») ψέματα των άλλων ψευτών.

    Το πολιτικό ψεύδος είναι η πρώτη – και απολύτως επαρκής – απόδειξη όχι μόνο της πολιτικής αναξιοπρέπειας εκείνου που το μεταχειρίζεται, μα και της ιδιοτέλειας των συμφερόντων που εξυπηρετεί υπέρ της ολιγαρχίας, παρότι καμώνεται – πάντα - ότι η πολιτική του ασκείται στο όνομα του «Έθνους».

    Και, μάλιστα, ποιού έθνους; Εκείνου που ο εθνικός του ποιητής εδώ και διακόσια χρόνια φωνάζει: «Εθνικόν είναι το αληθές»!

    Γι’ αυτό επιμένουμε: Όπου συναντάς την πολιτική εξαπάτηση, όποια μεταμφίεση κι αν χρησιμοποιεί, πρέπει να καθίσταται το έγκλημά της όσο πιο ατιμωτικό γίνεται. Πως; Δια της δημοσιοποίησής του! Ξανά, ξανά και ξανά!

    Επομένως, μιας και τούτες τις ώρες αρχίζουν να αποστέλλονται τα νέα ραβασάκια του (και αντισυνταγματικού κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) ΕΝΦΙΑ, ας πάρουμε μια… ξεγυρισμένη γεύση πολιτικής απατεωνιάς.

    Δόση πρώτη: 

Δόση δεύτερη:

Υστερόγραφο: Γνωρίζουμε ότι κάποιοι – το έχουν ξανακάνει - θα πουν: «Μμμμ, ωραίος κομμουνιστής ο Μπογιόπουλος, πήρε ένα βίντεο που έφτιαξε η ομάδα Μουρούτη για να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ»…
    Απάντηση:
    α) Μας είναι αδιάφορο ποιος έφτιαξε αυτό κι όλα τα βίντεο που καταγράφουν την απάτη και το ψεύδος του ενός και του άλλου. Μάλιστα τους προτρέπουμε να βγάζουν ο ένας στη φόρα τις βρωμιές του άλλου, ώστε να μας τροφοδοτούν με υλικό για τα άπλυτά τους.   
    β) Δεν μας είναι καθόλου (μα καθόλου) αδιάφορο που ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του και την προπαγάνδα του - και μάλιστα διασύροντας την έννοια «Αριστερά» - πάει να «ξεπλύνει» τόσο την καταστροφική πολιτική και την πολιτική ψευτιά των Ζαππείων, όσο και την πολιτική απάτη της «μονταζιέρας» των προηγούμενων.
    γ) Εμείς, την πολιτική απάτη, μαζί με το ξεπούλημα, με την πολιτική των Μνημονίων, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των χαρατσιών κοκ, τόσο των γαλαζοπράσινων όσο και των τωρινών, δεν τα συμψηφίζουμε. Σε κάτι τέτοια κόλπα αρέσκονται οι φίλοι της Κουμουνδούρου, της Χαρ.Τρικούπη και της Συγγρού. Για να βγάζουν «καθαρούς» τους μεν ή τους δε. Δια του συμψηφισμού. Λες και η βρωμιά της πολιτικής απάτης… συμψηφίζεται. Εμείς, αντιθέτως, όλα αυτά, και τις μεταμφιέσεις των πρώην και τις μεταμφιέσεις των νυν, τα προσθέτουμε. Γιατί, πολύ απλά, είναι σκάρτοι και «βλάπτουν τη Συρία» όλοι τους, το ίδιο.

                                                         Καλώς σας βρήκαμε!

πηγη: enikos.gr

Αύξηση των παραβάσεων που αφορούν το ωράριο εργασίας και κατά συνέπεια την αμοιβή των εργαζόμενων διαπίστωσαν οι Επιθεωρητές του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) κατά τους στοχευμένους ελέγχους που πραγματοποίησαν κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, με την αδήλωτη εργασία να έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

Μετά από ειδικούς και στοχευμένους ελέγχους που πραγματοποίησαν κλιμάκια του ΣΕΠΕ στους μεγαλύτερους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας (Ρόδος, Σαντορίνη, Μύκονος, Ζάκυνθος, Κρήτη, Κέρκυρα και Χαλκιδική), διαπιστώθηκαν παραβάσεις στο 90% των περιπτώσεων.

Συνολικά, πραγματοποιήθηκαν 217 ειδικοί έλεγχοι στις παραπάνω περιοχές, εντός Ιουλίου και Αυγούστου, και σύμφωνα με πληροφορίες, ενώ η αδήλωτη - μαύρη εργασία φθίνει, παραμένοντας βέβαια σε σημαντικά επίπεδα, αυξάνονται ραγδαία οι παραβάσεις που αφορούν στο ωράριο απασχόλησης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τους ελέγχους εντοπίστηκε σημαντικός αριθμός παραβάσεων που αφορούν ταρεπό και τις υπερωρίες πέραν του προβλεπόμενου ωραρίου εργασίας. Οι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν τόσο σε μεγάλα ξενοδοχεία των παραπάνω περιοχών, όσο και σε τουριστικές επιχειρήσεις, αλλά και καταστήματα εστίασης.

Τα πρόστιμα που καταλογίζονται από τις υπηρεσίες του ΣΕΠΕ κυμαίνονται μεταξύ 6.000 και 9.500 ευρώ, ανά περίπτωση. Υπήρξαν βέβαια και μεμονωμένες παραβάσεις που τα πρόστιμα θα είναι υψηλότερα των 15.000 ευρώ. Το ανώτερο που πρόκειται να επιβληθεί είναι της τάξης των 40.000 ευρώ και αφορά ξενοδοχείο της Χαλκιδικής, στο οποίο βρέθηκαν δύο αδήλωτοι εργαζόμενοι, ενώ διαπιστώθηκε και σωρεία παραβάσεων του ωραρίου των υπόλοιπων εργαζομένων.

Οι περισσότεροι έλεγχοι (65) πραγματοποιήθηκαν στην Κρήτη εκ των οποίων 45 στα Χανιά και 25 στο Ηράκλειο. Στη Ζάκυνθο έγιναν άλλοι 50 έλεγχοι, 20 στη Μύκονο, 20 στη Σαντορίνη, 25 στη Ρόδο, 22 στην Κέρκυρα και 15 στην Χαλκιδική. Μάλιστα, το ΣΕΠΕ σχεδιάζει να πραγματοποιήσει σε ημερομηνία που δεν αποκαλύπτει, νέους ελέγχους, προκειμένου να διαπιστώσει αν οι επιχειρήσεις που ελέγχθησαν έχουν συμμορφωθεί, ενώ βάσει του προγραμματισμού θα υπάρχουν έλεγχοι σε ετήσια βάση στις περιοχές που διαπιστώνεται έντονη παραβατικότητα, σε μια προσπάθεια να περιοριστεί το φαινόμενο της καταστρατήγησης της εργατικής νομοθεσίας και της χρήσης ανασφάλισης ή και αδήλωτης εργασίας.

Όπως προκύπτει από τους ελέγχους άλλωστε, η μαύρη - αδήλωτη εργασία αντικαθίσταται από την ατελώς δηλωμένη εργασία, πολύ συχνά απλήρωτη. Μάλιστα, την αγορά κατακλύζουν και νέα τεχνάσματα, όπως η χρήση εργοσήμου για ειδικότητες που δεν προβλέπει ο νόμος (υπάλληλοι γραφείου, εκπαιδευτηρίων ή διοικητικοί δηλώνονται και ασφαλίζονται με εργόσημο ως εργάτες γης ή οικιακοί εργαζόμενοι), καθώς και η εργασία υπό δοκιμή (στον επισιτισμό αλλά και στο εμπόριο, οι εργαζόμενοι εργάζονται δοκιμαστικά για μια εβδομάδα, χωρίς αμοιβή και ασφάλιση).

Παράλληλα, την εμφάνισή τους κάνουν και οι εργαζόμενοι της μιας μέρας ή της μιας βδομάδας που απασχολούνται όμως όλη την σεζόν κυρίως σε καταστήματα διασκέδασης. Προσλαμβάνονται το πρωί, απολύονται το βράδυ και «φαίνονται» για λίγες μέρες την εβδομάδα.

Χωρίς... μισθό

Αλλά και η απλήρωτη εργασία για διάστημα από 3 έως 6 μήνες κατά μέσο όρο, διατηρείται σε πάρα πολύ υψηλά επίπεδα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, με καθυστερήσεις δεδουλευμένων, που εισπράττουν ένα κάποιο ποσό έναντι ή ακόμη και τίποτα, αγγίζουν πια το 1.000.000.

Η δραματική αύξηση των ευέλικτων μορφών εργασίας και δη της μερικής και της εκ περιτροπής απασχόλησης, συνηγορεί στην άποψη ότι η αμοιβή είναι... ευέλικτη, ενώ η εργασία πλήρης...

Τα στοιχεία του ΙΚΑ που δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη Τρίτη, αν και αφορούν τον Δεκέμβριο του 2015, είναι ενδεικτικά της κατάστασης που πλέον έχει εδραιωθεί στην εγχώρια αγορά εργασίας.

Ο αριθμός των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ αυξάνεται, όμως ο μέσος μισθός και ημερομίσθιο μειώνονται δραματικά. Κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζει η μερική και η εκ περιτροπής απασχόληση, η οποία άλλωστε, σύμφωνα με τους οικονομικούς αναλυτές αποτέλεσε και αποτέλεσε λύση για τους εργοδότες που εξαιτίας είτε των capital controls είτε των υψηλών προστίμων για την ανασφάλιστη εργασία, αναγκάστηκαν να "νομιμοποιήσουν" τους εργαζόμενους που απασχολούσαν "μαύρα".

Αναλυτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία, ο αριθμός των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ τον Δεκέμβριο του 2015 αυξήθηκε κατά 6% έναντι του Δεκεμβρίου του 2014. Ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 6%, στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 2,10% και στο σύνολο των επιχειρήσεων κατά 5,90%. Παρόλα αυτά, αρνητικό είναι το πρόσημο για τους μισθούς.

Το μέσο ημερομίσθιο μειώθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 έναντι του Δεκεμβρίου του 2014 στις κοινές επιχειρήσεις κατά 2,83%, στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 2,42% και στο σύνολο κατά 2,83%. Αντίστοιχα ο μέσος μισθός μειώθηκε στις κοινές επιχειρήσεις κατά 3,90% και στα οικοδομοτεχνικά έργα αυξήθηκε κατά 2,98%.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα, ότι ενώ ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση αυξήθηκε κατά 5,08%, με μερική απασχόληση αυξήθηκε κατά 9,90% τον Δεκέμβρη του 2015 έναντι του Δεκεμβρίου του 2014. Την ίδια στιγμή, στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση το μέσο ημερομίσθιο μειώθηκε κατά 2,48% ενώ ο μέσος μισθός κατά 3,16%. Η μέση ηλικία του συνόλου των ασφαλισμένων είναι 39,26 έτη. Το 21,45% των ασφαλισμένων είναι έως 29 ετών και το 54,40% έως 39 ετών. Επίσης 74,39% των ασφαλισμένων είναι 25 έως 49 ετών και 16,46% από 50 έως 64 ετών. Ο αριθμός των ασφαλισμένων ανήλθε τον Δεκέμβρη σε 1.798.103 εκ των οποίων 1.757.605 απασχολούνται σε κοινές επιχειρήσεις και 40.498 σε οικοδομοτεχνικά έργα.

Για τους ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση, το μέσο ημερομίσθιο ανέρχεται σε 51,80€ και ο μέσος μισθός σε 1.204,70€. Στη μερική απασχόληση ανέρχονται σε 23,70€ και σε 412,05€. Στα οικοδομοτεχνικά έργα το μέσο ημερομίσθιο είναι 39,87€ και ο μέσος μισθός 554,59€. Ο μέσος μισθός των γυναικών αντιστοιχεί στο 74,81% του μισθού των ανδρών.

Πηγή: Euro2day.gr

Λιγότερες κατά 157.134 ήταν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα το 2014 σε σύγκριση με το 2008, με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το μεγαλύτερο πλήγμα έχουν δεχθεί οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς από 849.389 το 2008 μειώθηκαν σε 692.286 το 2014.

Σημαντικές, βεβαίως, είναι οι απώλειες και για τις μεγάλες επιχειρήσεις, καθώς, λόγω του μεγέθους τους, οι επιπτώσεις στην οικονομία είναι πολύ οδυνηρές.

Πρόκειται σημειωτέον για επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 250 άτομα προσωπικό και ο ετήσιος κύκλος εργασιών τους υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ.
Σε αυτό, λοιπόν, το διάστημα, από το 2008 έως το 2014, οι μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 31, καθώς από 431 το 2008 ο αριθμός τους έφτασε τις 400 το 2014.

Τα «λουκέτα» είχαν ως αποτέλεσμα οι θέσεις εργασίας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να μειωθούν το 2014 σε 1.815.465 από 2.310.905 το 2008, μείωση δηλαδή της τάξης του 21%.

πηγη: enikonomia.gr